PL184279B1

PL184279B1 - Układ równego z poziomem szyn pokrycia torów oraz prostokątna płyta dla układu równego z poziomem szyn pokrycia toru

Info

Publication number: PL184279B1
Application number: PL97330321A
Authority: PL
Inventors: Bernhard Neumann
Original assignee: Gmundner Fertigteile Gmbh
Priority date: 1996-06-11
Filing date: 1997-06-11
Publication date: 2002-09-30
Also published as: NO985767L; EP0904461A1; US6196470B1; DK0904461T3; CZ290803B6; CN1221464A; NO985767D0; AT405426B; PT904461E; CN1111227C; EP0904461B1; JP3819938B2; ES2164347T3; JP2000511606A; HUP0002071A3; AU715906B2; SK170898A3; CZ408098A3; WO1997047816A1; CA2255943C

Abstract

1 . Uklad równego z poziomem szyn pokrycia torów, w którym przestrzen znajdujaca sie pomiedzy szynami toru jest wypelniona wzglednie przykryta rozmieszczonymi parami plyt, które co najmniej listwa brzegowa wchodza we wneki lubkowe szyn i sa podparte tylko na szynach i przekrywaja odstep pomie- dzy szynami bedac samonosnymi, przy czym obie plyty z pary plytowej sa zlaczone ze soba nawzajem sie podpierajac za po- moca polaczenia przegubopodobnego, znamienny tym, ze kazda plyta (5, 6) kazdej pary plytowej ma wzdluz brzegu zwróconego ku drugiej plycie (5, 6) usytuowane naprzemiennie jeden za drugim, tworzac ksztalt meandra, odcinki nosne (17) i odcinki wsporcze (18), przy czym odcinki nosne (17) sa utworzone przez wychodzace z górnej strony (19) plyt i siegajace az do brzegu zwróconego ku drugiej plycie zaglebienia (20) i pod odcinkami wsporczymi (18) utworzone sa wychodzace od dolnej strony (21) plyt, skierowane do góry zaglebienia (22), które sa uksztal- towane w sposób dopasowany ksztaltowo do zaglebien (20) odcinków nosnych (17), a odcinki wsporcze (18) jednej plyty leza na odcinkach nosnych (17) drugiej plyty oraz odcinki wsporcze (18) drugiej plyty leza na odcinkach nosnych (17) pierwszej plyty, tak ze plyty (5, 6) kazdej pary plytowej na ich zwróconych ku sobie brzegach (15, 16) oparte sa wzajemnie na sobie tworzac razem ze soba zlaczony w jedna calosc korpus. FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ równego z poziomem szyn pokrycia torów, w którym przestrzeń znajdująca się pomiędzy szynami toru jest wypełniona względnie przekryta rozmieszczonymi parami płytami, które co najmniej listwą brzegową wchodzą we wnęki łubkowe szyn i są podparte tylko na szynach i przekrywają odstęp pomiędzy szynami będąc samonośnymi, przy czym obie płyty z pary płytowej są złączone ze sobą nawzajem się podpierając za pomocą połączenia przegubopodobnego. Przedmiotem wynalazku jest także prostokątna płyta dla układu równego z poziomem szyn pokrycia toru według wynalazku.

Pokrycia torów równe z poziomem szyn są stosowane w tym celu, aby umożliwić pojazdom drogowym przejazd przez obszar torów. Szczególnie ważną dziedziną zastosowania są przy tym mające poziom równy z szynami przejazdy przez tory kolejowe, a więc miejsca skrzyżowań jezdni dróg z odcinkami linii kolejowych. Przy tym wielkie znaczenie podparciu elementów konstrukcyjnych tworzących jezdnię w obszarze torów przypisywane jest dlatego, że przez przejeżdżające przez przejazd pojazdy, zwłaszcza przez pojazdy szynowe, są wywierane na szlaki komunikacyjne znaczne statyczne i dynamiczne obciążenia. Elastyczne właściwości toru, które w dużej mierze zapewnione są przez warstwę podłoża toru, w obszarze przejazdu równego poziomem z szynami powinny możliwie jak najmniej, lub wcale, różnić się od odpowiednich właściwości, które zostały zapewnione w przyległym do takiego przejazdu odcinku toru. Wydaje się to być wykonalnym, jeśli właściwości warstwy podłoża toru nie będą zmieniane przez elementy konstrukcyjne jezdni bezpośrednio położone na elementach podłoża toru. Dlatego zaczęto stosować w równych z poziomem szyn pokryciach torów takie rodzaje konstrukcji, w których przestrzeń znajdująca się pomiędzy obiema szynami toru jest przekryta płytami, które wchodzą we wnęki łubkowe szyn i są podparte tylko na szynach i przekrywają odstęp pomiędzy szynami będąc samonośnymi. Istnieją przy tym rodzaje konstrukcji, w których każdorazowo jedna tylko płyta swymi przeciwległymi brzegami jest podparta na obu szynach toru, przy czym pomiędzy brzegami takiej płyty i wnękami łubkowymi szyn umieszczone są elastyczne kształtowniki. Wstawianie takich płyt stwarza pewne trudności i wymaga doświadczonej siły roboczej, oraz z reguły jest konieczne wstawienie, co najmniej

184 279 po jednej stronie brzegowej tych płyt, w celu jej podparcia we wnęce łubkowej szyny, dwóch kątowych elastycznych kształtowników, przy czym jeden z tych kątowników należy umieścić na stopce szyny, a drugi pod główką szyny. Jeden sposób, aby w równym z poziomem szyn pokryciu torów płyty, które mają przekrywać przestrzeń znajdującą się pomiędzy szynami toru i przy tym powinny być podpierane tylko na szynach, w prosty sposób wstawić pomiędzy szyny, polega na zastosowaniu par płytowych, których obie płyty są złączone ze sobą za pomocą połączenia przegubopodobnego, przy czym oś przegubu przebiega w osi wzdłużnej toru. W znanym, np. z niemieckiego opisu patentowego nr DE-23 50 759-A2, tego typu pokryciu równym z poziomem szyn można wprawdzie poprzez rozwarcie pary płytowej stosunkowo łatwo przeprowadzić wstawienie tej pary płytowej pomiędzy obie szyny toru, lecz poprzez zastosowane przy tym ukształtowanie przegubopodobnego połączenia w postaci włożonego pomiędzy obie płyty pary płytowej pręta sworzniowego, do którego po prostu przylegają płyty, przy występowaniu większych obciążeń na parze płytowej są wywierane na szyny przez płyty siły boczne, które powoduj ją rozpychanie szyn, co niewątpliwie jest niekorzystne. Istnieje przy tym niebezpieczeństwo, że przekroczona zostanie granica stateczności i że płyty przegną się do dołu, aż strefa przegubu oprze się na podkładach toru.

Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie równego z poziomem szyn pokrycia, opisanego na wstępie typu, w którym wykluczone zostaną wady znanych rozwiązań i wyeliminowane zostaną w maksymalnym stopniu niekorzystne oddziaływania typu statycznego i dynamicznego na tor i jego podłoże, a także będzie mogło być dokonywane w prosty sposób wmontowywanie i wymontowywanie płyt przewidzianych pomiędzy dwiema szynami toru.

Układ równego z poziomem szyn pokrycia torów, w którym przestrzeń znajdująca się pomiędzy szynami toru jest wypełniona względnie przekryta rozmieszczonymi parami płytami, które co najmniej listwą, brzegową wchodzą we wnęki łubkowe szyn i są podparte tylko na szynach i przekrywają odstęp pomiędzy szynami będąc samonośnymi, przy czym obie płyty z pary płytowej są złączone ze sobą nawzajem się podpierając za pomocą połączenia przegubopodobnego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że każda płyta każdej pary płytowej ma wzdłuż brzegu zwróconego ku drugiej płycie usytuowane naprzemiennie jeden za drugim, tworząc kształt meandra, odcinki nośne i odcinki wsporcze, przy czym odcinki nośne są utworzone przez wychodzące z górnej strony płyt i sięgające aż do brzegu zwróconego ku drugiej płycie zagłębienia i pod odcinkami wsporczymi utworzone są wychodzące od dolnej strony płyt, skierowane do góry zagłębienia, które są ukształtowane w sposób dopasowany kształtowe do zagłębień odcinków nośnych, a odcinki wsporcze jednej płyty leżą na odcinkach nośnych drugiej płyty oraz odcinki wsporcze drugiej płyty leżą na odcinkach nośnych pierwszej płyty, tak że płyty każdej pary płytowej na ich zwróconych ku sobie brzegach oparte są wzajemnie na sobie tworząc razem ze sobą złączony w jedną całość korpus.

Korzystnie, na znajdujących się na odcinkach nośnych powierzchniach nośnych i na znajdujących się na odcinkach wsporczych powierzchniach wsporczych, na których leżą na sobie wzajemnie płyty jednej pary płytowej, znajdują się występy i dopasowane kształtowe do tych występów wgłębienia, w które wskakują występy, dla wzajemnego zaczepienia ryglującego płyt.

Korzystnie, znajdujące się na odcinkach nośnych powierzchnie nośne są ukształtowane, wychodząc od brzegu zwróconego ku drugiej płycie pary płytowej, jako odchodzące od dolnej strony płyt najpierw stromo wznosząc się, a potem będąc bardziej płaskimi.

Korzystnie, znajdujące się na odcinkach nośnych powierzchnie nośne mają kształt wyoblony.

Korzystnie, na znajdujących się na odcinkach wsporczych brzegach czołowych znajdują się skierowane do dołu występy, a na znajdujących się na odcinkach nośnych powierzchniach nośnych znajdują się dopasowane kształtowo do tych występów wgłębienia.

Korzystnie, mające wyoblony kształt powierzchnie nośne są ukształtowane tak, że tworzą zazębienie, które aż do położenia wyrównanego płyt danej pary płytowej umożliwia ruch ślizgowy lub ruch odtaczania zwróconych ku sobie powierzchni nośnych i powierzchni wsporczych jednych na drugich, a w położeniu wyrównanym tych płyt blokuje te płyty, uniemożliwiając ich wzajemny ruch.

184 279

Korzystnie, płyty na zwróconych ku sobie brzegach wychodząc od dolnej strony płyt ku górze są ukształtowane jako zaokrąglone, przy czym promień krzywizny jest równy lub mniejszy od odległości pomiędzy tymi brzegami i brzegami tych płyt po stronie szyn.

Korzystnie, obie płyty pary płytowej na dolnej stronie płyt leżą obok siebie w przybliżeniu wzdłuż linii prostej.

Korzystnie, obie płyty pary płytowej na dolnej stronie płyt leżą obok siebie wchodząc w siebie wzajemnie meandrycznie.

Korzystnie, płyty są wykonane z betonu lub betonopodobnego złożonego materiału z cząsteczkowego wypełniacza i środka wiążącego i mają zbrojenie, które rozciąga się przez całą powierzchnię płyty i wchodzi do odcinków nośnych i do odcinków wsporczych, jak również do co najmniej jednej listwy brzegowej.

Korzystnie, pomiędzy znajdującymi się na odcinkach nośnych powierzchniami nośnymi i znajdującymi się na odcinkach wsporczych powierzchniami wsporczymi znajduje się elastyczna i amortyzująca uderzenia wkładka.

Korzystnie, pomiędzy znajdującymi się na odcinkach nośnych powierzchniami nośnymi i znajdującymi się na odcinkach wsporczych powierzchniami wsporczymi znajduje się elastyczna i amortyzująca uderzenia powłoka.

Prostokątna płyta dla układu równego z poziomem szyn pokrycia toru, wyposażona na stronie brzegowej w co najmniej jedną listwę brzegową do wpuszczania we wnęki łubkowe szyn, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na stronie brzegowej położonej przeciwlegle do wymienionej listwy brzegowej ma usytuowane jeden za drugim, tworzące kształt meandra, odcinki nośne i odcinki wsporcze, przy czym odcinki nośne są utworzone przez wychodzące od górnej strony płyt i sięgające aż do brzegu, skierowane do góry zagłębienia, a pod odcinkami wsporczymi są utworzone wychodzące od dolnej strony płyt, skierowane do góry zagłębienia, które są dopasowane kształtowo do zagłębień odcinków nośnych.

Korzystnie, płyta jest wykonana z betonu lub betonopodobnego złożonego materiału z cząsteczkowego wypełniacza i środka wiążącego.

Korzystnie, w płycie znajduje się zbrojenie, rozciągające się przez całą powierzchnię płyty, sięgające do odcinków nośnych i do odcinków wsporczych, jak również do co najmniej jednej listwy brzegowej.

Dzięki ukształtowaniu według wynalazku mogą być, w prosty pod względem konstrukcyjnym sposób, dobrze spełnione powyżej przytoczone cele. Mające się łączyć przegubopodobnie strefy płyt każdej pary płytowej mogą, w stojących w rozwarciu płytach, zostać pospinane ze sobą, po czym płyty bez problemu mogą zostać, poprzez wyrównanie pary płytowej, wmontowane pomiędzy szyny, a płyty nie są odpychane od siebie także przy oddziaływaniu dużych obciążeń, które występują na przykład przy przejeździe po nich dużych samochodów ciężarowych.

Korzystna postać wykonania, która charakteryzuje się tym, że na tych powierzchniach, na których leżą na sobie wzajemnie płyty jednej pary, znajdują się występy i dopasowane kształtowo do tych występów wgłębienia, w które wskakują występy, do wzajemnego zaczepienia ryglującego płyt, ma tę zaletę, że jest także zapewnione samo z siebie przez długi okres czasu trzymanie się razem płyt jednej pary płytowej, nawet wówczas, gdy na płyty oddziałują niekorzystne drgania.

Dla zapewnienia możliwie najprostszej i połączonej z najmniejszym wydatkiem sił operacji wkładania płyt pomiędzy szyny i możliwie najprostszego wymontowywania płyt jest korzystne, jeśli istniejące w odcinkach nośnych powierzchnie nośne są ukształtowane, wychodząc od brzegu zwróconego ku drugiej płycie pary płytowej, odchodząc od dolnej strony płyty najpierw stromo wznosząc się, a potem będąc bardziej płaskimi.

Jest tu ponadto korzystne, dla zapewnienia trzymania się razem przez długi okres czasu płyt w ich stanie zamontowania, jeśli powierzchnie nośne znajdujące się na odcinkach nośnych mają wyoblony kształt, który w pozycji wyrównanej płyt danej pary płytowej utrudnia wzajemny ruch tych płyt w kierunku powierzchni płyt. Takie wyoblenie może być utworzone przez odchodzący od brzegu zwróconego ku drugiej płycie pary płytowej odcinek powierzchni, który przebiega oddalając się od dolnej powierzchni płyty i przez następujący za nim odcinek

184 279 powierzchni, który przebiega zbliżając się do dolnej strony płyty. Gdy chce się przy takim ukształtowaniu płyt zastosować, jako uzupełnienie, zaczepienie ryglujące, wówczas korzystnie jest, jeśli to zaczepienie jest w ten sposób ukształtowane, że na brzegach czołowych odcinków wsporczych znajdują się skierowane do dołu występy, a na powierzchniach nośnych odcinków nośnych znajdują się dopasowane kształtowe do tych występów wgłębienia.

Szczególnie korzystna, dla przebiegu operacji wyrównywania przy wmontowywaniu płyt i dla uzyskania możliwie najbardziej stabilnego ułożenia obu płyt pary płytowej względem siebie w stanie zamontowanym, jest postać wykonania, w której mające obły kształt powierzchnie nośne są ukształtowane tak, aby tworzyły zazębienie, które aż do położenia wyrównanego płyt danej pary płytowej umożliwia ruch ślizgowy lub ruch odtaczania zwróconych ku sobie powierzchni nośnych i powierzchni wsporczych, jednych na drugich, a w położeniu wyrównanym tych płyt blokuje te płyty, uniemożliwiając ich wzajemny ruch.

Uzyskuje się ponadto korzystną, dla łączenia ze sobą płyt pary płytowej i dla następującego potem względnego ruchu tych obu płyt przy operacji wmontowywania tych płyt, geometrię, jeśli płyty te na zwróconych ku sobie brzegach wychodząc od dolnej strony płyt ku górze są ukształtowane jako zaokrąglone, przy czym promień krzywizny jest równy lub mniejszy od odległości pomiędzy tymi brzegami i brzegami tych płyt po stronie szyn. Ponadto jest korzystne dla możliwie najprostszego zmontowania razem płyt pary płytowej, jeśli obie płyty pary płytowej na ich dolnej stronie są rozłożone w przybliżeniu wzdłuż linii prostej. Jeśli natomiast chce się uzyskać możliwie największą nośność pary płytowej, to korzystne jest, jeśli obie płyty pary płytowej na dolnej stronie płyt leżą obok siebie wchodząc w siebie wzajemnie występami ukształtowanymi meandrycznie.

Jako materiał na płyty układu równego z poziomem szyn pokrycia torów przewidziany jest w szczególności beton, zwłaszcza beton cementowy lub beton polimerowy, albo podobne złożone materiały z wypełniacza kawałkowego i środka wiążącego. Jest przy tym z reguły korzystne umieszczenie w płytach zbrojenia. W korzystnej postaci wykonania układu pokrycia płyty są utworzone z betonu lub betonopodobnego złożonego materiału z cząsteczkowego wypełniacza i środka wiążącego i mają zbrojenie, które rozciąga się przez powierzchnię płyt i zachodzi na odcinki nośne i odcinki wsporcze, jak również zachodzi na co najmniej jedną listwę brzegową.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku schematycznym, na którym fig. 1 przedstawia przykład wykonania układu równego z poziomem szyn pokrycia torów według wynalazku, w widoku z góry, fig. 2 - ten sam przykład wykonania w przekroju wzdłuż linii II-II na fig. 1, fig. 3 - ten sam przykład wykonania w przekroju wzdłuż linii III-III na fig. 1, fig. 4 - płytę zastosowaną w takim układzie pokrycia, w rzucie ukośnym, fig. 5 - parę takich płyt w stanie rozwartym w trakcie operacji wmontowywania, także w rzucie ukośnym, fig. 6 - wariant ukształtowania odcinków nośnych i odcinków wsporczych w przekroju odpowiadającym fig. 3, fig. 7 - inny przykład wykonania układu pokrycia według wynalazku w widoku z góry, fig. 8 - ten sam przykład wykonania w przekroju wzdłuż linii VIII-VIII na fig. 7, fig. 9 - ten sam przykład wykonania w przekroju wzdłuż linii IX-IX na fig. 7, fig. 10 - płytę zastosowaną w układzie pokrycia według fig. 7, w rzucie ukośnym, fig. 11 - parę takich płyt w stanie rozwartym w trakcie operacji wmontowywania, także w rzucie ukośnym, a fig. 12 - wariant ukształtowania odcinków nośnych i odcinków wsporczych tych płyt w przekroju odpowiadającym fig. 9.

W przedstawionym na fig. 1 do fig. 3 przykładzie wykonania układu równego z poziomem szyn pokrycia torów według wynalazku przestrzeń 4, znajdująca się pomiędzy obiema szynami 2, 3 toru 1, jest wypełniona względnie przykryta umieszczonymi parami płyt 5, 6. Te płyty 5, 6 mają listwy brzegowe 7, które wchodzą we wnęki łubkowe 8 szyn 2, 3, a pomiędzy listwy brzegowe 7 i szyny 2, 3 są włożone elastyczne kształtowniki 9 o przekroju w przybliżeniu ceowym. Tego rodzaju płyty 5, 6 są podparte swymi listwami brzegowymi 7 na stopkach 10 szyn i po bokach oparte o szyjkę 11 szyny, a od góry są utrzymywane, poprzez zazębienie, pod główką szyny. Płyty 5, 6 przekrywają samonośnie odległość 13 pomiędzy szynami 2, 3. Na każdej z tych płyt 5, 6 znajduje się kilka listew brzegowych 7, które są rozmieszczone w odstępie od siebie, aby umożliwić dostęp do stosowanych do szyn 2, 3 elementów

184 279 mocujących 14. Można jednak także, przy innym doborze wymiarów płyt i układzie wmontowywania płyt, umieścić na każdej płycie tylko jedną listwę brzegową 7.

Na swych zwróconych wzajemnie ku sobie brzegach 15, 16 płyty 5, 6 każdej pary płytowej są oparte o siebie, tak że każda para płytowa tworzy jeden złączony razem korpus, przekrywający samonośnie odległość 13 pomiędzy szynami 2, 3. Ponadto w każdej płycie 5 łub 6 znajdują się, wzdłuż brzegu zwróconego ku drugiej płycie 6 lub 5, usytuowane jeden za drugim przemiennie, tworzące kształt meandra, odcinki nośne 17 i odcinki wsporcze 18, przy czym odcinki nośne 17 są utworzone przez odchodzące od górnej strony 19 płyt zagłębienia 20, które sięgają aż do brzegu zwróconego ku drugiej płycie, a pod odcinkami wsporczymi 18 są utworzone, odchodzące od dolnej strony 21 płyt, skierowane do góry zagłębienia 22, i odcinki wsporcze płyty 5 leżą na odcinkach nośnych płyty 6, a odcinki wsporcze płyty 6 leżą na odcinkach nośnych płyty 5, przy czym zagłębienia 20 są dopasowane kształtowe do zagłębień 22, tak że powierzchnie wsporcze 24, utworzone na odcinkach wsporczych 18 przez zagłębienia 22, leżą zasadniczo ściśle na powierzchniach nośnych 23, utworzonych przez zagłębienia 20 na odcinkach nośnych 17. Takie wspomniane powyżej ukształtowanie płyt można przy tym także zobaczyć na rysunku takiej płyty na fig. 4.

Aby zamontować parami płyty 5, 6 pomiędzy szynami 2, 3 toru, można je najpierw, jak to jest przedstawione na fig. 5, umieścić w pozycji rozwartej, i przy tym włożyć jedną w drugą ich meandrycznie ukształtowanymi brzegami 15, 16, przy czym wstawia się także elastyczne kształtowniki 9 o ceowym przekroju pomiędzy listwy brzegowe 7 płyt 5, 6 i szyny 2,

3. Następnie odchyla się względnie dociska płyty 5, 6 do dołu, jak to pokazano za pomocą strzałki 25, aż przyjmą one ukazane na fig. 1 do 3 położenie wyrównane, w którym płyty 5, 6 każdej pary płytowej przekrywają samonośnie przestrzeń 4 pomiędzy szynami 2, 3.

Powierzchnie nośne 23 znajdujące się na odcinkach nośnych 17 maja kształt wyoblony, i taki wyoblony kształt istnieje także na powierzchniach nośnych 24 znajdujących się na odcinkach wsporczych 18, a za pomocą tych wyoblonych powierzchni jest utworzone kształtowe połączenie płyt 5, 6, które w położeniu wyrównanym uniemożliwia wzajemne przemieszczenie tych płyt w kierunku płaszczyzny płyt (strzałka 26). Ponadto na powierzchniach wsporczych 24 znajdują się występy 27, a na powierzchniach nośnych 23 znajdują się wgłębienia 28, które są dopasowane kształtowe do występów 27. W położeniu wyrównanym płyt występy 27 wskakują we wgłębienia 28, tak że uzyskuje się wzajemne zaczepienie płyt 5, 6.

Pomiędzy powierzchniami nośnymi 23 i powierzchniami wsporczymi 24 może znajdować się, gdy to jest pożądane, elastyczna i/lub amortyzująca uderzenia wkładka lub powłoka.

Znajdujące się na odcinkach nośnych powierzchnie nośne 23 przebiegają od brzegu 15 lub 16 danej płyty 5 lub 6, odchodząc od dolnej strony 21 płyt, najpierw wznosząc się stromo, a następnie stając się bardziej płaskimi, co jest korzystne dla łączenia płyt ze sobą w pary płytowe. Z geometrycznego punktu widzenia jest korzystne, jeśli takie obło ukształtowane powierzchnie nośne są uformowane jako zazębienie, które, aż do uzyskania położenia wyrównanego płyt 5, 6 danej pary płytowej, umożliwia ruch ślizgowy względnie obtaczanie na sobie wzajemnie zwróconych ku sobie powierzchni nośnych i powierzchni wsporczych, a w położeniu wyrównanym (fig. 1 do 3) blokuje te płyty uniemożliwiając ich wzajemny ruch. To tworzące zazębienie geometryczne ukształtowanie powierzchni może sięgać aż do górnej strony 19 płyt.

Występy 27 mogą, jak to przedstawiono na fig. 1 do 4, znajdować się na brzegach czołowych 29 odcinków wsporczych 18, co może być korzystne przy łączeniu ze sobą płyt, lecz możliwe jest także utworzenie takich występów 27 w innym miejscu, na przykład jako odsuniętych od brzegu powierzchni wsporczych.

W wariancie przedstawionym na fig. 6 są powierzchnie nośne 23 i powierzchnie wsporcze 24 ukształtowane jako w przeważającej części płaskie. Aby uzyskać wzajemne zaczepienie, również w tym przypadku wykonane są wgłębienia 28, w które wchodzą występy 27.

Zarówno w przykładach wykonania przedstawionych na fig. 1do 3, jak i w wariancie przedstawionym na fig. 6 leżą obie płyty 5, 6 jednej pary płytowej obok siebie, wchodząc na dolnej stronie 21 płyt meandrycznie w siebie wzajemnie, tak że zwrócone ku sobie wzajemnie

184 279 brzegi płyt 5, 6 na ich dolnej stronie przebiegają wzdłuż meandrycznej linii 34. Uzyskuje się w ten sposób bardzo ścisłe zespolenie płyt tworzących wspólnie parę płytową.

Można jednak także tak dobrać ukształtowanie wzajemnie stykających się względnie zazębiających się odcinków płyt pary płytowej, że zwrócone wzajemnie ku sobie brzegi 15, 16 płyt 5, 6 na dolnej stronie 21 płyt są usytuowane obok siebie wzdłuż linii prostej 30, dzięki czemu upraszcza się zarówno wykonanie płyt, jak i przebieg operacji łączenia ich ze sobą. Takie ukształtowanie jest uwidocznione w przykładach wykonania przedstawionych na fig. 7 do fig. 12. Wiele szczegółów tych przykładów wykonania jest analogicznie ukształtowanych, jak w przykładach wykonania z fig. 1 do fig. 6, i dlatego można tu w związku z tym powołać się na wcześniejsze omówienia dotyczące fig. 1 do fig. 6. W przykładach wykonania według fig. 7 do fig. 10 przewidziany jest wyoblony kształt powierzchni nośnych 23, podczas gdy w odmianie według fig. 12 te powierzchnie nośne 23 mają zasadniczo płaski kształt. W obu przypadkach występy 27, które wchodzą we wgłębienia 28, są umieszczone na brzegach czołowych odcinków wsporczych. Można jednak, jak już wyżej wspomniano, umieścić tego rodzaju występy 27 w innym miejscu w obszarze powierzchni podparcia.

W przykładach wykonania przedstawionych na fig. 7 do 12 płyty 5, 6, na wzajemnie ku sobie zwróconych brzegach 15, 16, odchodząc od dolnej strony 21 płyt ku górze mają kształt zaokrąglony, przy czym promień krzywizny tego zaokrąglenia jest równy lub mniejszy od odległości 31 pomiędzy brzegami 15, 16 i znajdującymi się po stronie szyn brzegami 32 płyt 5, 6. Także to ukształtowanie jest korzystne, gdyż zapewnia możliwie najmniej utrudnień w przebiegu operacji wmontowywania płyt.

Z reguły jest korzystne umieszczenie w płytach zbrojenia. Zgodnie z korzystną postacią wynalazku przewidziano, że zbrojenie 33 rozciąga się na całej powierzchni płyt 5, 6 i przy tym, jak to pokazano na fig. 4 za pomocą kresek, wchodzi zarówno w odcinki nośne 17 i w odcinki wsporcze 18, jak i w listwy brzegowe 7.

Ponadto jest także możliwe .wykonanie płyt 5, 6 z ramami 35, jak to na przykład pokazano na fig. 7 za pomocą linii kreskowych.

Na fig. 7 do fig. 9 widać ponadto, że w celu zapewnienia dźwiękochłonności mogą być w płytach 5, 6 umieszczone rezonatory wnękowe 36 z uchodzącymi na górnych stronach płyt otworami dźwiękowymi 37.

184 279

FIG. 6

184 279

FIG. 7

FIG. 9

184 279

FIG. 10

FIG. 12

184 279

FIG. 1

FIG. 2

FIG. 3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Układ równego z poziomem szyn pokrycia torów, w którym przestrzeń znajdująca się pomiędzy szynami toru jest wypełniona względnie przykryta rozmieszczonymi parami płyt, które co najmniej listwą brzegową, wchodzą we wnęki łubkowe szyn i są podparte tylko na szynach i przekrywają odstęp pomiędzy szynami będąc samonośnymi, przy czym obie płyty z pary płytowej są złączone ze sobą nawzajem się podpierając za pomocą połączenia przegubopodobnego, znamienny tym, że każda płyta (5, 6) każdej pary płytowej ma wzdłuż brzegu zwróconego ku drugiej płycie (5, 6) usytuowane naprzemiennie jeden za drugim, tworząc kształt meandra, odcinki nośne (17) i odcinki wsporcze (18), przy czym odcinki nośne (17) są utworzone przez wychodzące z górnej strony (19) płyt i sięgające aż do brzegu zwróconego ku drugiej płycie zagłębienia (20) i pod odcinkami wsporczymi (18) utworzone są wychodzące od dolnej strony (21) płyt, skierowane do góry zagłębienia (22), które są ukształtowane w sposób dopasowany kształtowo do zagłębień (20) odcinków nośnych (17), a odcinki wsporcze (18) jednej płyty leżą, na odcinkach nośnych (17) drugiej płyty oraz odcinki wsporcze (18) drugiej płyty leżą na odcinkach nośnych (17) pierwszej płyty, tak że płyty (5, 6) każdej pary płytowej na ich zwróconych ku sobie brzegach (15,16) oparte są wzajemnie na sobie tworząc razem ze sobą złączony w jedną całość korpus.
2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że na znajdujących się na odcinkach nośnych (17) powierzchniach nośnych (23) i na znajdujących się na odcinkach wsporczych (18) powierzchniach wsporczych (24), . na których leżą na sobie wzajemnie płyty (5, 6) jednej pary płytowej, znajdują się występy (27) i dopasowane kształtowo do tych występów wgłębienia (28), w które wskakują występy, dla wzajemnego zaczepienia ryglującego płyt (5,6).
3. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że znajdujące się na odcinkach nośnych (17) powierzchnie nośne (23) są ukształtowane, wychodząc od brzegu zwróconego ku drugiej płycie pary płytowej, jako odchodzące od dolnej strony (21) płyt najpierw stromo wznosząc się, a potem będąc bardziej płaskimi.
4. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że znajdujące się na odcinkach nośnych (17) powierzchnie nośne (23) mają kształt wyoblony.
5. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że na znajdujących się na odcinkach wsporczych (18) brzegach czołowych (29) znajdują się skierowane do dołu występy (27), a na znajdujących się na odcinkach nośnych (17) powierzchniach nośnych (23) znajdują się dopasowane kształtowo do tych występów (27) wgłębienia (28).
6. Układ według zastrz. 4, znamienny tym, że mające wyoblony kształt powierzchnie nośne (23) są ukształtowane tak, że tworzą zazębienie, które aż do położenia wyrównanego płyt (5, 6) danej pary płytowej umożliwia ruch ślizgowy lub ruch odtaczania zwróconych ku sobie powierzchni nośnych i powierzchni wsporczych jednych na drugich, a w położeniu wyrównanym tych płyt blokuje te płyty, uniemożliwiając ich wzajemny ruch.
7. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że płyty (5, 6) na zwróconych ku sobie brzegach (15, 16) wychodząc od dolnej strony (21) płyt ku górze są ukształtowane jako zaokrąglone, przy czym promień krzywizny jest równy lub mniejszy od odległości (31) pomiędzy tymi brzegami (15,16) i brzegami (32) tych płyt (5, 6) po stronie szyn.
8. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że obie płyty (5, 6) pary płytowej na dolnej stronie (21) płyt leżą obok siebie w przybliżeniu wzdłuż linii prostej (30).
9. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że obie płyty (5, 6) pary płytowej na dolnej stronie (21) płyt leżą obok siebie wchodząc w siebie wzajemnie meandrycznie.
10. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że płyty (5, 6) są wykonane z betonu lub betonopodobnego złożonego materiału z cząsteczkowego wypełniacza i środka wiążącego i mają zbrojenie (33), które rozciąga się przez całą powierzchnię (26) płyty i wchodzi do od184 279 cinków nośnych (17) i do odcinków wsporczych (18), jak również do co najmniej jednej listwy brzegowej (7).
11. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy znajdującymi się na odcinkach nośnych (17) powierzchniami nośnymi (23) i znajdującymi się na odcinkach wsporczych (18) powierzchniami wsporczymi (24) znajduje się elastyczna i amortyzująca uderzenia wkładka.
12. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy znajdującymi się na odcinkach nośnych (17) powierzchniami nośnymi (23) i znajdującymi się na odcinkach wsporczych (18) powierzchniami wsporczymi (24) znajduje się elastyczna i amortyzująca uderzenia powłoka.
13. Prostokątna płyta dla układu równego z poziomem szyn pokrycia toru, wyposażona na stronie brzegowej w co najmniej jedną listwę brzegową do wpuszczania we wnęki łubkowe szyn, znamienna tym, że na stronie brzegowej położonej przeciwległe do wymienionej listwy brzegowej (7) ma usytuowane jeden za drugim, tworzące kształt meandra, odcinki nośne (17) i odcinki wsporcze (18), przy czym odcinki nośne są utworzone przez wychodzące od górnej strony (19) płyt i sięgające aż do brzegu, skierowane do góry zagłębienia (20), a pod odcinkami wsporczymi (18) są utworzone wychodzące od dolnej strony (21) płyt, skierowane do góry zagłębienia (22), które są dopasowane kształtowo do zagłębień odcinków nośnych.
14. Płyta według zastrz. 13, znamienna tym, że jest wykonana z betonu lub betonopodobnego złożonego materiału z cząsteczkowego wypełniacza i środka wiążącego.
15. Płyta według zastrz. 14, znamienna tym, że znajduje się w niej zbrojenie (33), rozciągające się przez całą powierzchnię (26) płyty (5, 6), sięgające do odcinków nośnych (17) i do odcinków wsporczych (18), jak również do co najmniej jednej listwy brzegowej (7).