PL190766B1

PL190766B1 - Sposób i urządzenie do sklejania kawałków podłoża ze sobą

Info

Publication number: PL190766B1
Application number: PL344787A
Authority: PL
Inventors: Benyahia Nasli-Bakir; Stefan Lindberg
Original assignee: Akzo Nobel Nv
Priority date: 1998-06-22
Filing date: 1999-06-16
Publication date: 2006-01-31
Also published as: PL344787A1; SI1089827T1; CA2335325A1; CN1306461A; CZ293403B6; ES2181454T3; EE200000749A; NO20006512L; NZ508484A; DE69917033D1; NO20006510L; NZ508485A; NO20006512D0; AU4815199A; NO20006510D0; ES2221398T3; EP1095114B1; ATE222810T1; CN1306462A; CZ20004683A3

Abstract

1. Sposób sklejania kawalków podloza ze soba, w którym przygotowuje sie rozszerzalny zestaw klejacy zawierajacy skladnik zywicy i skladnik utwardzacza, naklada sie ten zestaw klejacy na pod- loze do sklejenia i dociska sie sklejane podloza do siebie, znamienny tym, ze skladniki zywicy i utwardzacza zestawu klejacego naklada sie oddzielnie na podloze do sklejenia, przy czym utwar- dzacz jest kwasowy, zas jako zywice stosuje sie zywice aminowa zawierajaca, co najmniej jedna substancje wytwarzajaca gaz przy kontakcie z utwardzaczem, w ilosci 0,1-10% wagowych, obli- czonej dla czystej aktywnej postaci tej zywicy. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do sklejania kawałków podłoża ze sobą.

Znane jest w stanie techniki stosowanie rozszerzalnych zestawów klejących. Takie rozszerzalne zestawy klejące mogą, na przykład być stosowane, gdy sklejane kawałki mają nieregularności na powierzchniach, na które jest nakładany klej, tak, jak na przykład przy klejeniu ze sobą drewnianych kawałków, takich jak na przykład przy wytwarzaniu sklejki lub laminowanego drewna. Klej będzie więc wypełniał te nieregularności i przez to zapewni złącze mające zwiększoną wytrzymałość w porównaniu z zestawem klejącym, beż substancji tworzących gaz. Innym celem takiego zestawu jest zmniejszenie ilości drewna, która ma być usunięta poprzez, na przykład struganie przed klejeniem w celu wygładzenia sklejanych powierzchni. Jednak, w znanych rozszerzalnych zestawach klejących, cecha rozszerzalności jest realizowana poprzez, na przykład, związki tworzące gazy lub mieszaniny wydzielane odpowiednio ze składników żywicy i utwardzacza, które są wprowadzone do zestawu klejącego w czasie klejenia. Taki rozszerzalny zestaw klejący, w szczególności zestaw oparty na bazie żywicy mocznikowej, został ujawniony w SU-327224, w którym mieszanie związku spieniającego z żywicą odpowiednio musi być zrealizowane w czasie wprowadzania katalizatora utwardzającego żywicy mocznikowej.

Jak dotąd, rozszerzalne zestawy klejące były nakładane na podłoże w postaci wcześniej przygotowanej mieszaniny składników tworzącej wspomniany zestaw, na przykład jak ujawniono w US 3615975A.

Znane urządzenie do sklejania kawałków podłoża za pomocą rozszerzalnego zestawu klejącego zawiera zespół do nakładania zestawu klejącego posiadający jeden człon zawierający zestaw klejący, zakończony jedną dyszą i zawierają zespół do dociskania do siebie dwóch kawałków podłoża z nałożonym zestawem klejącym. Nakładanie znanych rozszerzalnych zestawów klejących jest trudne z powodu, miedzy innymi, ryzyka zatykania się lub osadzania w zespole do nakładania utwardzonej, lub częściowo utwardzonej, mieszaniny składników zestawu klejącego. Dodatkowo, występuje ryzyko spienienia, lub niepożądanego tworzenia gazów w zespole do nakładania spowodowane obecnością związku pieniącego. Również uruchomienie i zatrzymanie takiego nakładania i praca w długim czasie, są praktycznie trudne.

Dlatego, jest wysoce pożądane zapewnienie sposobu nakładania rozszerzalnego zestawu klejącego, którego składniki mogą być recyrkulowane i w którym tworzenie środka rozszerzającego, to jest gazów, przed prasowaniem sklejanych podłoży jest zminimalizowane. Również, jest wysoce pożądana równomierna regulacja procesu rozszerzania, to jest tworzenia gazu, na przykład w celu zapewnienia stosunkowo długiego okresu od nałożenia do prasowania i zabezpieczenia równomiernego tworzenia gazu w nałożonych składnikach, zwłaszcza podczas prasowania.

Według wynalazku, sposób sklejania kawałków podłoża ze sobą, w którym przygotowuje się rozszerzalny zestaw klejący zawierający składnik żywicy i składnik utwardzacza, nakłada się ten zestaw klejący na podłoże do sklejenia i dociska się sklejane podłoża do siebie, charakteryzuje się tym, że składniki żywicy i utwardzacza zestawu klejącego nakłada się oddzielnie na podłoże do sklejenia, przy czym utwardzacz jest kwasowy, zaś jako żywicę stosuje się żywicę aminową zawierającą, co najmniej jedną substancję wytwarzającą gaz przy kontakcie ze składnikiem utwardzacza, w ilości 0,1-10% wagowych, obliczonej dla czystej aktywnej postaci tej żywicy.

Co najmniej jedną substancję wytwarzającą gaz stosuje się w żywicy w ilości 0,1-1,9% wagowych, obliczonej dla czystej aktywnej postaci tej żywicy.

Jako substancję wytwarzającą gaz stosuje się węglan lub wodorowęglan wytwarzający CO2 w kontakcie z kwasem, korzystnie węglan wapnia i/lub sodu.

Jako kwasowy utwardzacz stosuje się kwas karboksylowy, korzystnie kwas mrówkowy lub kwas mlekowy.

Żywicę aminową dobiera się z grupy żywic melaminowo-mocznikowo-formaldehydowej, melaminowo-formaldehydowej i mocznikowo-formaldehydowej.

Składniki zestawu klejącego, żywicy i utwardzacza, nakłada się na podłoże oddzielnie w dowolnej kolejności, w postaci żyłek. Korzystnie, później nakładane żyłki jednego składnika nakłada się z zachodzeniem na odpowiednie wcześniej nałożone żyłki innego składnika, przy czym najkorzystniej składnik utwardzacza nakłada się w postaci żyłek na wierzchu żyłek żywicy.

W wariancie wynalazku, później nakładane żyłki jednego składnika nakłada się obok wcześniej nałożonych żyłek innego składnika, a korzystniej później nakładane żyłki jednego składnika nakłada się z zachowaniem odstępu od wcześniej nałożonych żyłek innego składnika.

PL 190 766 B1

Zestaw klejący nakłada się na podłoże z drewna.

Środek rozszerzający zestawu klejącego wytwarza się główne podczas dociskania podłoży po nałożeniu składników zestawu klejącego.

Według wynalazku, urządzenie do sklejania kawałków podłoża ze sobą, zawierające zespół do nakładania zestawu klejącego i zespół do dociskania dwóch kawałków do siebie, charakteryzuje się tym, że zespół do nakładania zestawu klejącego zawiera co najmniej dwa wydrążone człony, po co najmniej jednym członie dla każdego składnika, przy czym wydrążone człony są usytuowane ponad płaszczyznami podłoży do sklejenia i każdy z nich wyposażony jest w zestaw dysz do nakładania odpowiedniego składnika w postaci żyłek na podłoże.

Dysze każdego z wydrążonych członów są ustawione w kierunku maszynowym w jednej linii z dyszami co najmniej jednego innego wydrążonego członu.

Dysze każdego z wydrążonych członów są przesunięte równolegle w kierunku maszynowym względem dysz drugiego wydrążonego członu.

Wynalazek zapewnia sposób i urządzenie do prostego, oddzielnego nakładania rozszerzalnych zestawów klejących, które mogą być dostosowane do wymaganych czasów zestawiania, to znaczy do czasów upływających od momentu nałożenia zestawu klejącego na podłoże do momentu dociskania klejonych podłoży do siebie. W sposobie według wynalazku zestaw klejący wymaga małych ilości substancji wytwarzających gaz i zapewnia lepsze złącze klejone.

Tak więc, sposób według wynalazku, zapewnia oddzielne nakładanie składników zestawu klejącego, zawierającego składnik żywicy i składnik kwasowego utwardzacza i urządzenie odpowiednie do realizacji sposobu za pomocą, których zwiększa się właściwości przylegające i wytrzymałościowe i jednocześnie eliminuje się powyżej wskazane problemy.

Kwasowy składnik utwardzacza stosowany w sposobie według wynalazku zawiera kwas, organiczny lub nieorganiczny, taki jak kwas chlorowodorowy, lub kwasowa sól, taką jak chlorek amonowy. Szczególnie odpowiednią grupą są kwasy organiczne.

Odpowiednimi przykładami tych ostatnich są kwas paratoulenosulfonowy i kwasy karboksylowe, z których ostatni jest zalecany. Przykładami odpowiednich organicznych kwasów karboksylowych są kwas mrówkowy, kwas octowy i kwas mlekowy, z których zalecane są kwas mrówkowy i kwas mlekowy.

Stosowany utwardzacz również pełni dodatkową funkcję zapewnienia składnika zestawu reakcyjnego wytwarzającego gaz, zaś innym składnikiem zestawu wytwarzającego gaz jest substancja wytwarzająca gaz. Ta substancja wytwarzająca gaz jest zapewniona w domieszce do składnika żywicy zestawu klejącego.

Zależnie od reaktywności składników w zestawie klejącym, wymaganego czasu zestawiania, specjalnych wymagań odnośnie zniszczenia podłoża przez stosowany kwas w utwardzaczu i emisję par kwasu do otaczającej atmosfery, takiej jak środowisko pracy, później nałożone żyłki mogą być odpowiednio nakładane, nie być nakładane lub nie stykać się z nałożonymi wcześniej odpowiednimi żyłkami innych składników.

Jak zastosowano tutaj, termin żyłka również odpowiada znaczeniu terminu wstążka, także stosowanemu w stanie techniki i jakimkolwiek terminom podobnym.

Niniejszy wynalazek, między innymi, oferuje korzyści zastosowania rozszerzalnego zestawu klejącego mającego zmniejszoną liczbę istotnych składników. Ponadto, według wynalazku, wyeliminowano etap obejmujący dodawanie zestawu tworzącego gaz do zestawu klejącego lub do jakichkolwiek jego składników, przed zastosowaniem zestawu klejącego. Dodatkowo, według wynalazku, są potrzebne tylko małe ilości substancji wytwarzającej gaz, co polepsza przyczepność i wytrzymałość produktów sklejanych.

Sposób według wynalazku jest szczególnie użyteczny do zestawów żywic aminowych, których utwardzacze są ogólnie kwasowe. Przykładami takich żywic są: żywica mocznikowo-formaldehydowa, melaminowo-mocznikowo-formaldehydowa, elaminowo-formaldehydowa, melaminowo-mocznikowo-fenoIowo-formaldehydowa, i ich odmiany modyfikowane alkoholem furfurylowym.

Substancją wytwarzającą gaz może być dowolny węglan lub wodorowęglan, który wytwarza CO2 w kontakcie z kwasem. Odpowiednimi przykładami są: wodorowęglan sodu, węglan wapnia, węglan sodu, węglan amonu, wodorowęglan amonu, węglan magnezu lub ich mieszaniny. Korzystnie stosuje się węglan wapnia i/lub sodu. Substancja wytwarzająca gaz może zwykle być zawarta w składniku żywicy w ilościach w zakresie 0,1-10% wagowych, korzystnie 0,1-5%, bardziej korzystnie

PL 190 766 B1

0,15-2%, a najkorzystniej 0,15-1,9%, obliczonych na podstawie czystej, aktywnej postaci wspomnianej substancji, to jest postaci, która wytwarza gaz, przy wyłączeniu jakichkolwiek zanieczyszczeń.

Inne substancje wytwarzające gaz, które wytwarzają gaz mający niski punkt wrzenia w kontakcie z kwasem stosowanym w utwardzaczu, mogą być użyte w obecnym wynalazku. Przykładami takich gazów są, na przykład, amoniak, dwutlenek azotu, etc., chociaż nie są one korzystne z punktu widzenia środowiska.

Substancje wytwarzające gaz mogą także, na przykład być stosowane razem z typowym wypełniaczem, takim jak kaolin lub ich mieszanina. Jednak, kiedy stosowany wypełniacz zawiera, lub stanowi, co najmniej jedną stosowaną substancję wytwarzającą gaz, całkowita ilość czystej aktywnej postaci takich substancji powinna być utrzymana w zakresach podanych powyżej.

W sposobie według wynalazku, dwa składniki stanowiące zestaw klejący są nakładane oddzielnie. Nakładanie zestawu klejącego może być realizowane na przykład za pomocą nakładania typu kurtynowego, rozpylania lub w postaci żyłek. Nakładanie oddzielnych żyłek odpowiednich składników jest zalecane.

Po nałożeniu rozszerzalnego zestawu klejącego na podłoża takie, jak na przykład warstwa drewniana, podłoża są dociskane do siebie i prasowane do agregatu takiego, jak na przykład belka drewniana.

Korzystne jest, gdy gaz wytwarza się głównie w rozszerzalnym zestawie klejącym zasadniczo podczas prasowania następującym po nakładaniu zestawu na podłoża. Ponieważ reakcja wytwarzająca gaz rozpoczyna się po kontakcie dwóch składników, kontakt tych składników ze sobą nie powinien następować przed prasowaniem. Tak więc, w sposobie według wynalazku stosuje się oddzielne nakładanie w celu zminimalizowania kontaktu i stopnia mieszania składników przed prasowaniem i przez to, zakresu procesu wytwarzania gazu występującego przed prasowaniem. Korzystnie, powinien być zapewniony regulowany minimalny kontakt różnych żyłek, w celu zapewnienia odpowiedniej zdolności mieszania się żyłek podczas prasowania. Wskutek tego, reakcja wytwarzania gazu może być łatwo regulowana, przy zapewnieniu dłuższych okresów upływających pomiędzy nakładaniem i dociskaniem takich jak do 180 minut, jeżeli jest to konieczne, korzystnie 0-90 minut. Ten cel jest osiągnięty poprzez nakładanie składników w postaci żyłek.

Zależnie od reaktywności składników zestawu klejącego i wymaganego czasu zestawiania, żyłki różnych składników, takich jak utwardzacz i żywica, mogą być nakładane względem siebie w różny sposób. Tak więc przy zestawach klejących o małej reaktywności/wolnym utwardzaniu i/lub krótkim czasie zestawiania, korzystne jest, gdy później nałożone żyłki jednego składnika są nałożone na odpowiednie żyłki wcześniej nałożonego składnika lub są one nałożone obok siebie tak, że mogą być zasadniczo w styku ze sobą. Kiedy stosuje się zestaw klejący o wysokiej reaktywności/szybkim utwardzaniu i/lub jest wymagany długi czas zestawiania, korzystne jest, gdy później nałożone żyłki jednego składnika są nakładane z pewnym odstępem względem odpowiednich żyłek wcześniej nałożonego składnika. Dla czasu zestawiania około 60-120 min odpowiednia jest odległość 4-8 mm pomiędzy żyłkami różnych składników systemu klejącego takich jak utwardzacz i żywica, a dla czasu zestawiania około 15-60 min odpowiednia jest odległość 2-4 mm, zaś dla czasu zestawiania do 15 min korzystne jest zachodzenie żyłek na siebie lub zasadniczy styk pomiędzy nimi.

Podczas prasowania, dwa składniki przepływają w tym samym zakresie pomiędzy kawałkami podłoża, które są dociskane do siebie, wskutek czego składniki także są mieszane ze sobą w większym stopniu niż przed prasowaniem i są doprowadzane do bardziej ścisłego styku ze sobą. W związku z tym, główne wytwarzanie gazu występuje podczas prasowania. Również, wytwarzanie gazu podczas prasowania sprzyja mieszaniu w pewnym stopniu.

Odpowiednio w jednym przykładzie sposobu według obecnego wynalazku, oddzielnie nakłada się składniki w postaci żyłek.

Odpowiednie urządzenie do sklejania kawałków podłoża ze sobą, które może być użyte w sposobie według obecnego wynalazku nakładania w postaci oddzielnych żyłek obu składników, zawiera zespół do nakładania zestawu klejącego oraz zespół do dociskania dwóch kawałków do siebie.

W jednym przykładzie wykonania, zespół do nakładania zawiera, co najmniej dwa wydrążone człony, po co najmniej jednym członie dla każdego składnika, z których każdy człon wyposażony jest w pewną liczbę dysz przeznaczonych do nakładania odpowiedniego jednego składnika zestawu klejącego na podłoże znajdujące się poniżej wydrążonych członów, w celu utworzenia żyłek. Te wydrążone człony są usytuowane powyżej płaszczyzny nakładania, a każda z dysz wydrążonego członu jest ustawiona w kierunku maszynowym w jednej linii z dyszami innego wydrążonego członu lub członów.

PL 190 766 B1

Zespół do nakładania tego urządzenia umożliwia nakładanie składników zestawu klejącego, takich jak żywica i utwardzacz, na podłoże, przy czym później nałożone żyłki jednego składnika zachodzą na wcześniej nałożone żyłki innego składnika, lub składników.

W innym przykładzie wykonania urządzenia do sklejania kawałków podłoża ze sobą, które może być zastosowane w sposobie według wynalazku nakładania w postaci żyłek obu składników, urządzenie zawiera zespół do nakładania zawierający, co najmniej dwa wydrążone człony, po co najmniej jednym członie dla każdego składnika, a każdy człon wyposażony jest w pewną liczbę dysz przeznaczonych do nakładania odpowiedniego składnika na podłoże znajdujące się poniżej wydrążonych członów, w celu utworzenia żyłek, przy czym wydrążone człony są usytuowane powyżej płaszczyzny nakładania, a każda z dysz wydrążonego członu jest przesuniętą równolegle w kierunku maszynowym względem odpowiednich dysz innego wydrążonego członu lub członów. Zespół do nakładania tego urządzenia umożliwia nakładanie składników zestawu klejącego, takich jak żywica i utwardzacz, na podłoże, przy czym później nałożone żyłki jednego składnika są nakładane w pewnej odległości, zależnej od stosowanego zestawu klejącego i żądanego czasu zestawiania, względem wcześniej nałożonych żyłek innego składnika, lub składników.

W korzystnym wariancie oddzielnego nakładania zestawu klejącego w postaci żyłek stosuje się powyższe urządzenie, przez co odpowiednie żyłki stosowanych składników są w zasadniczo ciągłym styku ze sobą na ich długości.

W ten sposób zapewniony jest stały styk żyłek żywicy i utwardzacza podczas nakładania, przy czym większe wymieszanie dwóch składników wytwarzających gaz nie zachodzi do czasu dociskania.

Przykładem innego odpowiedniego przykładu realizacji sposobu według wynalazku jest sposób, w którym składnik żywicy jest nakładany najpierw w postaci żyłek, które to żyłki opcjonalnie mogą koagulować tworząc zasadniczo ciągłą warstwę, a następnie jest nakładany składnik utwardzacza w postaci żyłek lub poprzez rozpylanie. Ten przykład jest na przykład korzystny, kiedy jest wymagane zminimalizowanie styku utwardzacza i podłoża.

W następujących dwóch przykładach (zrealizowanym według wynalazku i porównawczym), na zgrubnie zestrugane kawałki nałożono odpowiednio typowy nie rozszerzalny zestaw klejący i rozszerzalny zestaw klejący według wynalazku za pomocą oddzielnego nakładania żyłek z dwóch składników jeden po drugim. Następnie, z kawałków utworzono laminat z nie rozszerzalnym i rozszerzalnym zestawem klejącym i potem testowano je na rozwarstwienie.

Przykład Podłoże: Składnik żywicy:

(według wynalazku) cm x 15,5 cm

SL97044(żywica melaminowo-mocznikowo-formaldehydowa, zawierająca węglan wapnia jako substancję wytwarzającą gaz)

Zawartość w żywicy substancji wytwarzającej gaz: Składnik utwardzacza: Stosunek molowy żywica/utwardzacz: Ilość nakładana: Kolejność nakładania:

1% wagowo na bazie kwasu mrówkowego

100:30

400g/m² żywica, następnie utwardzacz ₅

Po nałożeniu, laminaty były prasowane pod ciśnieniem 7-8*10⁵ Pa przez około 12 godzin. Po 24 godzinach utwardzania badano laminaty na rozwarstwienie. Wyniki są pokazane w poniższej tabeli.

Przykład 2 (porównawczy)

Przykład 1 został powtórzony przy jednej różnicy polegającej na zastosowaniu składnika żywicy SL97043 (żywica melaminowo-mocznikowo-formaldehydowa nie zawierająca substancji wytwarzającej gaz). Powstałe laminaty były przebadane w ten sam sposób, jak opisane powyżej i wyniki podano w poniższej tabeli.

PL 190 766 B1

Tabela

Zestaw klejący = SL97043/utwardzacz na bazie kwasu mrówkowego	Rozwarstwienie	Zestaw klejący = SL97044*/utwardzacz na bazie kwasu mrówkowego (rozszerzalny)	Rozwarstwienie
Laminat A	18,3%		3,9%
B	3,21%		0,7%
C	0%		0,7%
D	0,5%		0%
E	2,9%		0%
F	3,4%		1,3%
G	6,3%		1,3%
H	5,6%		0%
I	7,5%		0,5%
Średnio:	5,9%		0,9%

*SL97044=SL97043+ substancja wytwarzająca gaz

Z tabeli, można zauważyć wyraźnie, że wyniki rozwarstwiania laminatów ukształtowanych przy użyciu zestawu klejącego według wynalazku są zasadniczo poprawione w porównaniu z laminatami ukształtowanymi z zestawem klejącym nie rozszerzalnym. Rozwarstwienie było określane według EN-391-B.

Tak więc, przykłady jasno wskazują ulepszenie uzyskane sposobem według wynalazku, przy zastosowaniu rozszerzalnego zestawu klejącego w porównaniu z zastosowaniem nie rozszerzalnego zestawu klejącego.

Claims

1. Sposób sklejania kawałków podłoża ze sobą, w którym przygotowuje się rozszerzalny zestaw klejący zawierający składnik żywicy i składnik utwardzacza, nakłada się ten zestaw klejący na podłoże do sklejenia i dociska się sklejane podłoża do siebie, znamienny tym, że składniki żywicy i utwardzacza zestawu klejącego nakłada się oddzielnie na podłoże do sklejenia, przy czym utwardzacz jest kwasowy, zaś jako żywicę stosuje się żywicę aminową zawierającą, co najmniej jedną substancję wytwarzającą gaz przy kontakcie z utwardzaczem, w ilości 0,1-10% wagowych, obliczonej dla czystej aktywnej postaci tej żywicy.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jedną substancję wytwarzającą gaz stosuje się w żywicy w ilości 0,1-1,9% wagowych, obliczonej dla czystej aktywnej postaci tej żywicy.

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jako substancję wytwarzająca gaz stosuje się węglan lub wodorowęglan wytwarzający CO2 w kontakcie z kwasem.

4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że jako substancję wytwarzającą gaz stosuje się węglan wapnia i/lub sodu.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako kwasowy utwardzacz stosuje się kwas karboksylowy.

6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że jako kwas karboksylowy stosuje się kwas mrówkowy lub kwas mlekowy.

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako żywicę stosuje się żywicę aminową.

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że żywicę aminową dobiera się z grupy żywic melaminowo-mocznikowo-formaldehydowej, melaminowo-formaldehydowej i mocznikowo-formaldehydowej.

9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że składniki zestawu klejącego, żywicy i utwardzacza, nakłada się na podłoże oddzielnie w dowolnej kolejności, w postaci żyłek.

PL 190 766 B1

10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że później nakładane żyłki jednego składnika nakłada się z zachodzeniem na odpowiednie wcześniej nałożone żyłki innego składnika.

11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że składnik utwardzacza nakłada się w postaci żyłek na wierzchu żyłek żywicy.

12. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że później nakładane żyłki jednego składnika nakłada się obok wcześniej nałożonych żyłek innego składnika.

13. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że później nakładane żyłki jednego składnika umieszcza się z zachowaniem odstępu od wcześniej nałożonych żyłek innego składnika.

14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zestaw klejący nakłada sięna podłoże z drewna.

15. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że środek rozszerzający zestawu klejącego wytwarza się głównie podczas dociskania podłoży po nałożeniu składników zestawu klejącego.

16. Urządzenie do sklejania kawałków podłoża ze sobą, zawierające zespół do nakładania zestawu klejącego i zespół do dociskania dwóch kawałków do siebie, znamienne tym, że zespół do nakładania zestawu klejącego zawiera co najmniej dwa wydrążone człony, po co najmniej jednym członie dla każdego składnika, przy czym wydrążone człony są usytuowane ponad płaszczyznami podłoży do sklejenia i każdy z nich wyposażony jest w zestaw dysz do nakładania odpowiedniego składnika w postaci żyłek na podłoże.

17. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że dysze każdego z wydrążonych członów są ustawione w kierunku maszynowym w jednej linii z dyszami co najmniej jednego innego wydrążonego członu.

18. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że dysze każdego z wydrążonych członów są przesunięte równolegle w kierunku maszynowym względem dysz drugiego wydrążonego członu.