PL194883B1 - Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru i roztwór roboczy do wytwarzania nadtlenku wodoru - Google Patents

Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru i roztwór roboczy do wytwarzania nadtlenku wodoru

Info

Publication number
PL194883B1
PL194883B1 PL343456A PL34345699A PL194883B1 PL 194883 B1 PL194883 B1 PL 194883B1 PL 343456 A PL343456 A PL 343456A PL 34345699 A PL34345699 A PL 34345699A PL 194883 B1 PL194883 B1 PL 194883B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
reaction
working solution
anthraquinone
mol
ihaq
Prior art date
Application number
PL343456A
Other languages
English (en)
Other versions
PL343456A1 (en
Inventor
Jürgen Glenneberg
Gustaaf Goor
Eugen Staab
Hubert Angert
Original Assignee
Degussa
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Degussa filed Critical Degussa
Publication of PL343456A1 publication Critical patent/PL343456A1/xx
Publication of PL194883B1 publication Critical patent/PL194883B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C01INORGANIC CHEMISTRY
    • C01BNON-METALLIC ELEMENTS; COMPOUNDS THEREOF; METALLOIDS OR COMPOUNDS THEREOF NOT COVERED BY SUBCLASS C01C
    • C01B15/00Peroxides; Peroxyhydrates; Peroxyacids or salts thereof; Superoxides; Ozonides
    • C01B15/01Hydrogen peroxide
    • C01B15/022Preparation from organic compounds
    • C01B15/023Preparation from organic compounds by the alkyl-anthraquinone process
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C46/00Preparation of quinones
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C46/00Preparation of quinones
    • C07C46/02Preparation of quinones by oxidation giving rise to quinoid structures
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C50/00Quinones
    • C07C50/16Quinones the quinoid structure being part of a condensed ring system containing three rings
    • C07C50/20Quinones the quinoid structure being part of a condensed ring system containing three rings with unsaturation outside the ring system

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)

Abstract

1. Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru w procesie antrachinonowym z obiegiem, obejmuja- cym etap uwodorniania, etap utleniania i etap oddzielania nadtlenku wodoru z zastosowaniem roztwo- ru roboczego zawierajacego przynajmniej dwie rózniace sie podstawione pochodne 2-alkilo- -atrachinonu i/lub ich pochodne 2-alkilotetrahydroantrachinonowe, znamienny tym, ze stosuje sie roztwór roboczy, który zawiera (i) przynajmniej jeden nosnik reakcji z szeregu 2-(4-metylo-3-pente- nylo)-antrachinonu (IHEAQ), 2-(4-metylopentylo)-antrachinonu (IHAQ) oraz ich pochodnych di- i tetra- hydroantrachinonowych uwodornionych w pierscieniu i (ii) przynajmniej jeden nosnik reakcji z szeregu 2-etyloantrachinonu (EAQ) i/lub 2-etylotetrahydroantrachinonu (THEAQ), przy czym zawartosc nosni- ka reakcji wedlug (i) wynosi 5 do 95% molowych w przeliczeniu na sume wszystkich nosników reakcji. PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania nadtlenku wodoru w procesie antrachinonowym z obiegiem. Stosowany w sposobie roztwór roboczy zawiera jako nośnik reakcji przynajmniej dwa różnie podstawione 2-alkiloantrachinony i/lub odpowiednie 2-alkilo-tetrahydroantrachinony. Wynalazek dotyczy również roztworu roboczego do wytwarzania nadtlenku wodoru.
W tak zwanym antrachinonowym procesie wytwarzania nadtlenku wodoru z obiegiem uwodornia się, służące jako nośniki reakcji, 2-alkiloantrachinony i/lub uwodornione w pierścieniu 2-alkilo-ai/lub b-tetrahydroantrachinony w układzie rozpuszczalników organicznych w obecności katalizatora uwodorniania za pomocą wodoru lub gazem zawierającym wodór, przy czym nośnik reakcji przynajmniej częściowo przeprowadza się w postać hydrochinonu. Ten roztwór zawierający jeden lub więcej nośników reakcji w postaci uwodornionej lub utlenionej i układ rozpuszczalników organicznych określa się ogólnie jako roztwór roboczy. Po etapie uwodorniania roztwór roboczy uwalnia się od katalizatora uwodorniania i obrabia w etapie utleniania gazem zawierającym tlen, przy czym z nośnika reakcji ponownie tworzy się postać chinonowa z utworzeniem nadtlenku wodoru. Po oddzieleniu utworzonego nadtlenku wodoru od utlenionego roztworu roboczego, zwykle przez ekstrakcję wodą i/lub wodnymi roztworami zawierającymi nadtlenek wodoru, roztwór roboczy wprowadza się ponownie do etapu uwodorniania. Oprócz wymienionych etapów proces może obejmować także etap regeneracji roztworu roboczego, przy czym ponownie doprowadza się do postaci czynnej utworzone w procesie obiegowym nieaktywne pochodne antrachinonowe takie, jak pochodne epoksydowe antrachinonu i/lub odwodornia się 2-alkilotetrahydroantrachinony do odpowiednich pochodnych 2-alkiloantrachinonowych, a straty nośnikowe reakcji uzupełnia się przez dodawanie odpowiednich 2-podstawionych antrachinonów i/lub ich tetrahydropodstawionych pochodnych. Dalszy etap ukierunkowany jest na regenerację katalizatora, aby zachować na prawidłowym poziomie wysoką aktywność katalizatora. Przegląd dotyczący procesu antrachinonowego z obiegiem ujawnia podręcznik Ullman's Encyclopedia of Industrial Chemistry, wyd. 5-te (1989) tom A13, str. 447-457.
Nośnikom reakcji stawia się wysokie wymagania, aby zabezpieczały w urządzeniach do produkcji wielkoprzemysłowej możliwie dużą wydajność z możliwie najmniejszą skłonnością do zakłóceń procesu i możliwie niskie straty nośnika reakcji.
Jedno z wymagań dotyczy w szczególności dużej rozpuszczalności nośnika reakcji w układzie rozpuszczalników i to zarówno w postaci chinonowej, jak też w postaci hydrochinonu. Rozpuszczalność postaci hydrochinonowej jest limitująca dla uzyskiwania maksymalnego równoważnika H2O2 (= g H2O2 na l roztworu roboczego) przy pracy ciągłej. Dalsze wymagania dotyczą kinetyki utleniania i uwodorniania; obie reakcje powinny przebiegać możliwie szybko. Zmiana budowy nośnika reakcji często wpływa na uwodornienie i utlenianie się w sposób przeciwny, dlatego też dobry układ nośnikowy z dwóch lub więcej składników stanowi często tylko układ kompromisowy. Ważna jest także możliwie wysoka chemiczna trwałość nośnika reakcji podczas katalitycznego uwodorniania, wysoka odporność na utlenianie pod wpływem tlenu i nadtlenku wodoru, następnie wysoka odporność na kwasy i/lub alkalia, jakie znajdują zastosowanie podczas regeneracji. Na koniec, nośnik reakcji powinien być możliwie nierozpuszczalny w wodzie, nie wykazywać własności toksycznych i powinien być korzystny cenowo.
Według opisu patentowego Wlk. Bryt. Nr 1 252 822 w procesie antrachinonowym wytwarzania nadtlenku wodoru stosuje się jeden lub więcej 2-alkiloantrachinonów o 2 do 6 atomach węgla w grupie alkilowej, w szczególności 2-etylo-, 2-t-butylo- i 2-amyloantrachinon. Aktywne są także 2-alkilotetrahydroantrachinony tworzące się w etapie uwodornienia.
W cytowanym uprzednio opisie brytyjskim nie wspomniano przykładowo o żadnym konkretnym nośniku reakcji w postaci 2-alkiloantrachinonu z 6 atomami C w grupie alkilowej i nawet nie wymieniono. W dokumentach EP-A 0 286 610 i EP-A 0 778 085 obok innych 2-alkiloantrachinonów i mieszanin wymieniony został jako nośnik reakcji 2-heksenyloantrachinon. O którym z możliwych izomerów heksenylowych myślano i czy lub jakie korzyści z nich stosowania można uzyskać nie można z tych dokumentów wywnioskować. Znane jest wprawdzie, że z rosnącą długością łańcucha podstawnika alkilowego w 2-alkiloantrachinonach wzrasta rozpuszczalność postaci chinonowej, lecz równocześnie, co jest jeszcze ważniejsze dla praktyki, silnie obniża się szybkość uwodorniania. Dlatego nie można było wywnioskować, że należy brać poważnie pod uwagę zastosowania 2-C6-alkiloantrachinonu jako nośnika reakcji.
PL 194 883 B1
Z opisów patentowych japońskich JP-A 58 180452 i JP-A 59 051235 wynika, że można stosować 2-(4-metylo-3-pentenylo)-1,4-dihydroantrachinon oraz otrzymywany z niego 2-(4-metylo-3-pentenylo)-antrachinon i 2-(4-metylopentylo)antrachinon jako nośnik reakcji do wytwarzania nadtlenku wodoru. Z dokumentów tych wynika, że wytwarzanie wymienionych związków, związki wyjściowe, otrzymuje się w reakcji Dielsa-Aldera z 1,4-naftochinonu i mircenu. Odnośnie zastosowania tych związków w antrachinonowym procesie wytwarzania nadtlenku wodoru z obiegiem zaledwie wspomniano, że można uzyskać podobne wyniki jak przy zastosowaniu znanych 2-alkiloantrachinonów.
Te wymagania stawiane dobrym nośnikom reakcji spełniane są niekiedy tylko częściowo przy zastosowaniu pojedynczych antrachinonów i/lub tworzących się in situ 2-alkilo-tetrahydroantrachinonów w zależności od warunków reakcji. W grupie fachowców istniały więc duże naciski, żeby polepszyć nośnik reakcji przez zastosowanie przynajmniej dwóch różnych 2-alkiloantrachinonów i/lub ich tetrahydropochodnych. Korzyści odnośnie jednego z innych wymagań dla dobrego układu nośnika reakcji są często sprzeczne z innymi kryteriami.
Według opisu patentowego niemieckiego DE-AS 11 95 279 możliwe jest podwyższenie wydajności nadtlenku wodoru i/lub zminimalizowanie powstawania produktów ubocznych podczas uwodornienia, gdy zamiast pojedynczego 2-alkiloantrachinonu takiego, jak 2-etylo-, 2-izopropylo-, 2-s-butylo lub 2-t-butyloantrachinonu stosuje się prawie eutektyczną mieszaninę przynajmniej dwóch 2-alkiloantrachinonów taką, jak korzystnie 2-etylo- i 2-s-butyloantrachinon w stosunku wagowym 27 do 73 i utrzyma się stopień uwodornienia na poziomie poniżej 40%. Niekorzystny dla tego sposobu jest wymóg, że należy ograniczać stopień uwodornienia. Jeszcze gorszą wadę stanowi niezadawalająca kinetyka uwodornienia tej mieszaniny eutektycznej. Podobne mieszaniny z dwóch C1- do C4-alkiloantrachinonów, które mogą występować w tak zwanym systemie „antra oraz też w tera, znane są z opisu patentowego USA Nr 2 966 397.
W opisie patentowym USA 4 374 820 proponowano stosowanie mieszaniny z 2-t-butyloantrachinonu i 2-s-amyloantrachinonu z ich tetrahydrozwiązkami włącznie. System ten wykazuje wprawdzie dobrą kinetykę utleniania, lecz niezadawalającą kinetykę uwodorniania. W przeciwieństwie do tego w opisach wyłożeniowych niemieckich Nr 11 12 051 i 11 06 737 zalecano stosowanie mieszaniny izomerów 2-amyloantrachinonu, w szczególności mieszaniny z 2-s-amylo- i 2-t-amyloantrachinonu i ich tetrahydropochodnych jako nośnika reakcji. Z pomocą tych układów można uzyskać wprawdzie wysoki równoważnik H2O2 ze względu na dobrą rozpuszczalność chinonu i hydrochinonu, jednak także i tu niekorzystna jest także niezadawalająca kinetyka uwodorniania, której następstwem jest zła wydajność przestrzenno-czasowa.
Znane jest także zastosowanie układu nośnikowego reakcji na bazie 2-etyloantrachinonu (EAQ) i 2-amyloantrachinonu (AAQ) oraz ich tetrahydropochodnych (THEAQ i THAAQ) - patrz opis EP-A 0 453 949 i podręcznik Chemical Economics Handbook - SRI International, czerwiec 1992, CEH Product Review Hydrogen Peroxide. Układ nośnika reakcji na tej bazie (EAQ/THEAQ i AAQ/THAAQ) prowadzi w porównaniu do układów nośnika reakcji na bazie 2-etyloantrachinonu i 2-etylotetrahydroantrachinonu do podwyższonego równoważnika H2O2, który można utrzymać na właściwym poziomie także w przemysłowych warunkach z obiegiem. Wadą układu nośnika reakcji na bazie EAQ/THEAQ i AAQ/THAAQ jest podatność na zakłócenia w etapie uwodorniania, którą można zauważyć w postaci zmniejszonego pobierania wodoru. Przy zastosowaniu katalizatora zawiesinowego takiego, jak czarny Pd, zmusza to do postępowania, żeby zachować stosunkowo wysoki poziom obiegu katalizatora uwodorniania i podwyższać go jeszcze przy zakłóceniach; przez to ekonomika procesu się zmniejsza.
Zadaniem niniejszego wynalazku jest opracowanie dalszego sposobu wytwarzania nadtlenku wodoru z zastosowaniem roztworu roboczego zawierającego przynajmniej dwa różniące się podstawione 2-alkiloantrachinony i/lub ich tetrahydropochodne, które nie wykazują wad sposobów z zastosowaniem znanych wcześniej kombinacji 2-alkilo-antrachinonów, w szczególności układów na bazie etylo- i amyloantrachinonu i ich tetrahydropochodnych. Ponadto stosowany układ nośnika reakcji, przy dobrej kinetyce uwodorniania, powinien prowadzić do wysokiego równoważnika H2O2, dającego się utrzymywać przemysłowo i mniej podatnego na zakłócenia.
Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru sposobem antrachinonowym z obiegiem, obejmującym etap uwodorniania, etap utleniania i etap oddzielania nadtlenku wodoru, z zastosowaniem roztworu roboczego zawierającego przynajmniej dwie różniące się podstawione pochodne 2-alkilo-atrachinonu i/lub ich pochodne 2-alkilotetrahydroantrachinonu według wynalazku charakteryzuje się tym, że stosuje się roztwór roboczy, który zawiera (i) przynajmniej jeden nośnik reakcji z szeregu 2-(4-metylo-34
PL 194 883 B1
-pentenylo)-antrachinonu (IHEAQ), 2-(4-metylopentylo)-antrachinonu (IHAQ) oraz ich pochodnych dii tetrahydroantrachinonowych uwodornionych w pierścieniu i (ii) przynajmniej jeden nośnik reakcji z szeregu 2-etyloantrachinonu (EAQ) i/lub 2-etylotetrahydroantrachinonu (THEAQ), przy czym zawartość nośnika reakcji według (i) wynosi 5 do 95% molowych w przeliczeniu na sumę wszystkich nośników reakcji.
W przypadku stosowanych składników nośnika reakcji (i) zgodnie z wynalazkiem dotyczą one jednego lub więcej związków z szeregu 2-(4-metylo-3-pentenylo)antrachinonu, określanych także jako 2-izoheksenyloantrachinon lub w skrócie jako IHEAQ, 2-(4-metylopentylo)antrachinonu, powoływanego jako izoheksyloantrachinon lub w skrócie określanego jako IHAQ, 2-(4-metylo-3-pentenylo)-1,4-dihydroantrachinon (=1,4-dihydro-IHEAQ), 1,2,3,4-tetrahydro-IHAQ (a-THIHAQ), 5,6,7,8-tetrahydro-IHAQ (b-THIHAQ), 5,6,7,8-tetrahydro-IHEAQ (b-THIHEAQ) i etapu pośredniego uwodorniania IHEAQ i IHAQ do THIHEAQ ewentualnie THIHAQ w warunkach procesu antrachinonowego. W procesie z obiegiem tworzy się z IHAQ przeważnie b-THIHAQ obok niewielkiej ilości a-THIHAQ, przy czym w sposobie skrót THIHAQ oznacza mieszaninę izomerów otrzymywaną w procesie.
Według wynalazku szczególnie korzystne nośniki reakcji w procesie według (i) stanowią IHEAQ i/lub IHAQ i/lub ich tetrahydroantrachinowepochodne, w szczególności b-tetrahydropochodne, zwłaszcza b-THIHAQ.
W procesie antrachinonowym z obiegiem przy zastosowaniu jako wsadu IHEAQ, jako składniki według (I) po dłuższym użytkowaniu roztworu roboczego tworzą się IHAQ i THIHAQ.
IHEAQ można otrzymać w reakcji Dielsa-Aldera z 1,4-naftochinonu i mircenu z następującym dalej utlenianiem katalizowanym zasadami utworzonego 1,4,4a,9a-tetrahydro-IHEAQ za pomocą powietrza. IHAQ można otrzymać przez uwodornienie IHEAQ, przykładowo na Pt/C. a-THIHAQ można otrzymać według opisu patentowego USA 1 425 250 przez uwodornienie 1,4-dihydro-IHEAQ.
2-(4-metylopentylo)-5,6,7,8-tetrahydroantrachinon (THIHAQ), nieznany dotychczas nośnik reakcji dla antrachinonowego procesu z obiegiem, można uzyskać przez uwodornienie IHEAQ na niklu Raneya lub innych katalizatorach uwodorniania takich, jak Pt, Pd, Rh w postaci metalicznej lub związanej na nośniku; powstaje on także w antrachinonowym procesie z obiegiem z IHAQ i THIHEAQ. b-THIHEAQ można także otrzymać w reakcji Dielsa-Aldera z tetrahydronaftochinonu i mircenu z następującym dalej utlenianiem katalizowanym zasadami.
Korzystnie w sposobie według wynalazku stosuje się roztwór roboczy, zawierający nośnik reakcji według (i) w ilości od 10 do 90% molowych, w przeliczeniu na sumę nośników reakcji.
Korzystnie w sposobie według wynalazku roztwór roboczy zawiera nośnik reakcji według (i) w ilości 20 do 50% molowych w przeliczeniu na sumę nośników reakcji.
Korzystnie w sposobie według wynalazku podczas procesu obiegowego stosuje się roztwór roboczy zawierający nośnik reakcji w postaci antrachinonowej w ilości od 95 do 5%, korzystnie 60 do 20% i 5 do 95%, korzystnie 40 do 80% w postaci tetrahydroantrachinonowej.
Korzystnie w sposobie według wynalazku podczas etapu uwodorniania jako katalizator uwodorniania stosuje się zawiesinę katalizatora z metalu szlachetnego, zwłaszcza czarny pallad, lub zawiesinę katalizatora z metalu szlachetnego związanego z nośnikiem.
W odniesieniu do 2-alkiloantrachinonów(u) według (ii) chodzi o jeden lub więcej antrachinonów z szeregu 2-metylo-, 2-etylo-, 2-n-propylo-, 2-i-propylo-, 2-n-butylo-, 2-s-butylo, 2-t-butylo, 2-i-s-amylo i 2-t-amyloantrachinon oraz 2-neopentyloantrachinon i/lub ich tetrahydropochodne. Nośnik reakcji zawiera szczególnie korzystnie 2-etyloantrachinon (EAQ) i 2-etylo-tetrahydroantrachinon (a- i b-THEAQ, przy czym b-THEAQ z reguły znacznie przeważa).
Według korzystnej postaci wykonania roztwór roboczy zawiera jako nośnik reakcji głównie kombinację z EAQ i IHAQ lub IHEAQ z odpowiednimi związkami tetrahydro- w postaci THEAQ i THIHAQ i/lub THIHEAQ. Wynalazek zostanie dalej objaśniony na podstawie tego układu.
Korzystnie w sposobie według wynalazku stosuje się roztwór roboczy uzyskany przez uzupełnienie roztworu roboczego uzyskanego podczas procesu obiegowego, zawierającego przynajmniej jeden nośnik reakcji według (ii), w szczególności EAQ i THEAQ, za pomocą 2-(4-metylo-3-pentenylo)antrachinonu (IHEAQ), 2-(4-metylopentylo)-antrachinonu (IHAQ), ich tetrahydropochodnych lub mieszaninę tych nośników reakcji.
Możliwe jest uzupełnienie roztworu roboczego zawierającego jako nośnik reakcji głównie EAQ i THEAQ za pomocą 2-izoheksenyloantrachinonu (IHEAQ) lub izoheksyloantrachinonu (IHAQ) i/lub ich tetrahydropochodnych, aby polepszyć tym sposobem zdolność produkcyjną H2O2. Zwykle molowy udział sumy pochodnych antrachinonu i tetrahydroantrachinonu z grupą izoheksenylową i/lub izohekPL 194 883 B1 sylową, a więc produktów według (i) wynosi między 5 a 95% w przeliczeniu na sumę wszystkich czynnych nośników reakcji. Podczas fazy uzupełniania udział molowy produktów według (i) może wynosić także poniżej 5%. Celowe jest nastawianie udziału molowego pochodnych antrachinonu według (i) na wielkość w zakresie od 10 do 90%, korzystnie 20 do 80% molowych a zwłaszcza 20 do 50% molowych i utrzymywanie go dalej w tym zakresie, ponieważ korzystne działanie kombinacji według wynalazku, mianowicie podwyższenie maksymalnej zdolności produkcyjnej H2O2 przy równocześnie polepszonej kinetyce uwodorniania w porównaniu do bliskoznacznych układów nośnika reakcji, zawierających EAQ/THEAQ i AAQ/THAAQ w tym zakresie jest największe.
Po dodaniu 2-izoheksenyloantrachinonu (IHEAQ) do roztworu roboczego grupa izoheksenylowa uwodornia się w procesie z obiegiem do grupy izoheksylowej. Chociaż IHEAQ sam jako taki jest mniej odporny na utlenianie (patrz przykład 3) podczas etapu utleniania zachodzi niespodziewanie prawie nieznaczny rozkład grupy izoheksenylowej. Zawartość IHEAQ zmniejsza się podczas procesu z obiegiem powoli, podczas gdy rośnie zawartość IHAQ i THIHAQ. Od początku w niewielkim stopniu także ilość utworzonego THIHEAQ zmniejsza się w dalszym przebiegu ponownie do wielkości poniżej wielkości oznaczalnej.
Według korzystnej postaci wykonania sposobu stosunek IHAQ do THIHAQ i EAQ do THEAQ podczas procesu z obiegiem pozostaje zasadniczo stały. W tym celu część roztworu roboczego z procesu odciąga się i wprowadza do znanego etapu reageneracji przez odwodornianie, przy czym odwodorniają się istniejące tetrahydropochodne i zostaje odtworzony ponownie układ antrachinonowy. Tak zregenerowaną część roztworu roboczego doprowadza się ponownie do obiegu. Celowo w całym nośniku reakcji występuje w 40 do 80% molowych postać tetrahydroantrachinonowa.
Wynaleziono, że wraz ze wzrastającym udziałem nośników reakcji typu (i), a więc w szczególności IHAQ, IHEAQ i THIHAQ w przeliczeniu na sumę wszystkich nośników reakcji rozpuszczalność hydrochinonu, a stąd maksymalna wydajność produkcyjna nadtlenku wodoru (g H2O2/l roztworu roboczego) podwyższa się. Ta wydajność produkcyjna przewyższa każde analogiczne układy, które zamiast IHAQ/THIHAQ zawierają układ AAQ/THAAQ, patrz przykłady 4.1 do 4.13. Ponadto wydajność produkcyjna rośnie wraz ze wzrastającym udziałem tetrahydroantrachinonu. Przeciwnie niż według dotychczasowej wiedzy, gdzie kinetyka uwodorniania pogarszała się ze wzrastającą ilością atomów węgla w grupie alkilowej nośnika reakcji, kinetyka uwodornienia nośnika reakcji stosowanego według wynalazku według (i) dla podstawników izoheksylowego lub izoheksenylowego niespodziewanie jest istotnie wyższa niż kinetyka uwodorniania izomerycznych 2-amyloantrachinonów i 2-amylo-tetrahydro-antrachininów (AAQ/THAAQ) - patrz przykłady 5.1 do 5.6. Nadzwyczajna korzyść sposobu według wynalazku jest oparta na tym, że z kombinacją nośników reakcji według wynalazku w porównaniu do zbliżonych znanych wcześniej układów nośnika reakcji (EAQ, AAQ i ich tetrahydropochodne) uzyskuje się wyższą wydajność H2O2 przy równocześnie polepszonej kinetyce uwodorniania.
Kolejnym przedmiotem wynalazku jest roztwór roboczy do wytwarzania nadtlenku wodoru, charakteryzujący się tym, że zawiera (i) 2-(4-metylopentylo)-antrachinon (IHAQ) i jego tetrahydropochodną 2-(4-metylopentylo)-b-tetrahydroantrachinon (THIHAQ) i (ii) nośnik reakcji z szeregu 2-etyloantrachinonu i/lub odpowiadającemu mu 2-etylotetrahydroantrachinonu, przy czym zawartość nośnika reakcji według (i) (=IHAQ i THIAHQ) wynosi 5 do 95% molowych w przeliczeniu na sumę wszystkich nośników reakcji i przy czym część przypadająca na tetrahydroantrachinon zawiera się w przedziale od 5 do 95% molowych w przeliczeniu na sumę wszystkich nośników reakcji.
Układ nośnika reakcji według wynalazku można stosować w dowolnym zoptymalizowanym sposobie wytwarzania nadtlenku wodoru. W etapie uwodorniania można stosować znane katalizatory takie, jak w szczególności katalizatory na bazie metali szlachetnych takich, jak Pd, Pt, Ir, Rh, Ru lub mieszaniny takich metali szlachetnych i katalizatory Raney'a spośród Ni, Co lub Fe. Katalizatory można wprowadzać jako katalizatory zawiesinowe, przykładowo czarny Pd lub jako metale szlachetne związane z nośnikiem lub w postaci katalizatora z ustalonym złożem. W przypadku katalizatora w postaci zawiesiny katalizatora na nośniku i katalizatora z ustalonym złożem dotyczy on w szczególności metali szlachetnych na nośniku nieorganicznym takim, jak SiO2, TiO2, AĘO3, zeolit, BaSO4 czy polisiloksan. Na koniec katalizator może także być umieszczony na powierzchni monolitycznego nośnika ceramicznego lub w kształcie plastra miodu o odpowiednio dużej powierzchni. Obecne reaktory do uwodorniania ukształtowane są jako reaktory cyrkulacyjne, reaktory ze złożem nieruchomym, reaktory z pompą mamut oraz także jako reaktory z wbudowanym mieszalnikiem statycznym.
Uwodornianie prowadzi się ogólnie w temperaturze w zakresie od temperatury pokojowej do 100°C, zwłaszcza 45 do 70°C. Ciśnienie uwodorniania wynosi zwykle w zakresie od około 100 kPa do
PL 194 883 B1
MPa, zwłaszcza 200 kPa do 500 kPa. Zwykle uwodornienie prowadzi się tak, żeby wprowadzony do obiegu uwodorniania wodór został całkowicie zużyty a stopień uwodornienia utrzymywany był w zakresie 30 do 80%.
Roztwór zawierający układ nośnika reakcji według wynalazku zawiera w ogólności dwa lub więcej rozpuszczalniki, aby utrzymywać w roztworze składniki układu nośnika reakcji w postaci chinonowej lub hydrochinonowej. W grę wchodzą dowolne rozpuszczalniki i układy rozpuszczalników, które są znane z wcześniej znanych procesów antrachinonowych. Szczególnie odpowiednie są kombinacje rozpuszczalników, które obok benzyn aromatycznych (benzen wielokrotnie alkilowany) zawierają jeden lub więcej rozpuszczalników spośród drugorzędowych alkoholi takich, jak alkohol diizobutylometylowy, estrów takich jak octan metylocykloheksylu, estry kwasu fosforowego takie jak fosforan tris(2-etyloheksylu), tri- i tetraalkilowane moczniki takie, jak tetrabutylomocznik, cykliczne moczniki, pirolidon, karbaminiany i N-alkilowany kaprolaktam taki, jak N-heksylokaprolaktam.
Istotne korzyści sposobu według wynalazku stanowią: wyższa o przynajmniej 0,6 g H2O2/ w stosunku do znanych sposobów, wydajność roztworu roboczego; polepszona kinetyka uwodorniania; mała podatność na zakłócenia przy ciągłej pracy; niewielka ilość palladu w obiegu przy zastosowaniu zawiesiny czarnego Pd jako katalizatora.
Wynalazek zostanie dalej objaśniony bliżej na podstawie następujących dalej przykładów i przykładów porównawczych.
P r zykła d 1
Wytwarzanie 2-(4,-metylo-3-pentenylo)-antrachinonu (=2-izoheksenylo-antrachinonu w skrócie IHEAQ):
Wytwarzanie prowadzi się analogicznie jak w opisie JP-A 59-51235 w reakcji Dielsa-Aldera z następującym dalej aromatyzowaniem.
Umieszcza się 397 g (2,56 mola) mircenu (88%-wy firmy Aldrich) a następnie dodaje 405 g (2,48 mola) 1,4-naftochinonu (97%-wy). Zawiesinę miesza się przez 2 godziny w 100°C (egzotemiczna przemiana już po 0,5 godzinie jest prawie zakończona). Mieszaninę rekcyjną, brązowy olej przenosi się do etanolowego roztworu ługu sodowego (3 litry etanolu i 40 g NaOH). Zawiesinę miesza się w temperaturze 50°C, wprowadzając powietrze przez 2 godziny - najpierw nierozpuszczalne części przechodzą do roztworu a następnie zaczyna wypadać czerwonożółty osad. Po ochłodzeniu ciało stałe odsącza się i wymywa 250 ml etanolu schłodzonego lodem. Po wysuszeniu otrzymuje się 616 g żółtego proszku. Analiza HPLC wykazuje u-dział 98,5 procent powierzchni IHEAQ. Widmo 1H-NMR i temperatura topnienia (89-90°C, raz przekrystalizowanego z n-heptanu) odpowiadają IHEAQ.
P r zykła d 2
Wytwarzanie 2-(4-metylopentylo)-b-tetrahydroantrachinonu (= b-THIHAQ)
W naczyniu do uwodorniania o pojemności 5 litrów wyposażonym w mieszadło gazowe umieszcza się w temperaturze 50°C 500 g (1,7 mola) IHEAQ (surowiec) rozpuszczonego w 3,5 l octanu butylu. Po przepłukaniu aparatury azotem wprowadza się 100 g niklu Raneya (zawieszonego w 500 ml izopropanolu) a następnie rozpoczyna się uwodornianie. Po pobraniu 35 l H2 (tworzenie hydrochinonu) pobieranie H2 gwałtownie się obniża. Po 30 godzinach, po pobraniu 88 l H2 reakcję przerywa się. Zgodnie z HPLC mieszanina reakcyjna uwolniona od katalizatora i rozpuszczalnika zawiera w udziałach procentowych powierzchni: 33% eduktu (=IHEAQ), 45% 2-(4-metylo-3-pentenylo)-b-tetrahydro-antrachinonu (=b-THIHEAQ), 11% 2-(4-metylo-pentenylo)-antrachinonu (=IHAQ) i 8% pożądanego THIHAQ. W celu usunięcia związków alkalicznych zawartych wraz z IHEAQ mieszaninę reakcyjną uwolnioną od katalizatora myje się 10%-owym kwasem solnym, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu a następnie wodą i suszy. 437 g pozostałości po usunięciu rozpuszczalnika uwodornia się ponownie w octanie n-butylu (3 l) i izopropanolu (0,5 l) w obecności niklu Raneya. Po 27,5 godzinach, po pobraniu przez mieszaninę reakcyjną 74 l H2 reakcję kończy się. Po odsączeniu katalizatora mieszaninę reakcyjną utlenia się przez przedmuchiwanie powietrzem a na koniec zatęża. Osad odsącza się, myje izopropanolem i na koniec przekrystalizowuje. Otrzymuje się 304 g b-THlHAQ w postaci jasnożółtego proszku. Według HLCP czystość wynosi 99,7%. Widmo 1H-NMR odpowiada b-THIHAQ.
P r zykła d 3
Oznaczenie odporności na utlenianie 2-(4-metylo-3-pentenylo)antrachinonu (IHEAQ) (przykład 3a) w porównaniu do 2-etyloantrachinonu (EAQ) (przykład 3b): 0,04 mola chinonu IHEAQ względnie EAQ rozpuszcza się w 100 ml 1,2-dichlorobenzenu. Po dodaniu 10 mg nitrylu kwasu azoizomasłowego jako startera rodnikowego miesza się w temperaturze 150°C pod poduszką z tlenu za pomocą
PL 194 883 B1 mieszadła gazowego. Po 24 godzinach określa się chromatograficznie zawartość chinonu. Pozostałość chinonu wynosi przy IHEAQ 41% a przy EAQ 90%.
W przeciwieństwie do przykładu 3a w warunkach antrachinonowego procesu z obiegiem wytwarzania nadtlenku wodoru IHEAQ niespodziewanie już się utleniająco nie rozkłada tak jak EAQ, chociaż w procesie IHEAQ długo jest oznaczalny, ponieważ uwodornia się jedynie powoli do 2-(4-metylopentyloantrachinonu.
P r zykła d 4
Oznaczenie rozpuszczalności różnych mieszanin nośników reakcji w różnych układach rozpuszczalnikowych. Wprowadzane nośniki reakcji i ich ilości można znaleźć w tabelach 1 i 2.
Metoda oznaczania: Zawiesinę odpowiedniego roztworu roboczego i niewielkiej ilości świeżo strąconego czarnego palladu ładuje się do termostatowego naczynia z podwójnym dnem, wyposażonego w urządzenie do elektronicznego pomiaru zmętnienia. Z zastosowaniem biurety gazowej uwodornia się powoli a ponadto w celu uniknięcia przewodorowania przy zbliżaniu się do granicy rozpuszczalności dodaje się zarodki kryształów w postaci hydrochinonu. Maksymalną rozpuszczalność uzyskuje się wówczas, gdy z aparatu pomiarowego rejestruje się stałe zmętnienie. Pobrany do tego momentu wodór przelicza się na równoważnik H2O2, określony jako g H2O2 na l roztworu roboczego w 20°C.
Przykłady 4.1, 4.6, 4.8, 4.9 i 4.12 stanowią układy nie według wynalazku z nośnikami reakcji EAQ/THEAQ plus AAQ/THAAQ. Przykłady według wynalazku (4.2 do 4.5, 4.7, 4.10, 4.11 i 4.13) zawierają nośniki reakcji EAQ/THEAQ plus IHAQ/THIHAQ lub IHEAQ/THIHAQ. Określenia oznaczają tu: EAQ = 2-etyloantrachinon, THEAQ = tetrahydro-EAQ; AAQ = 2-amyloantrachinon, przy czym amyl oznacza mieszaninę z 1,2-dimetylopropylo i 1,1-dimetylopropylo (=i-s- i t-amyl); IHAQ = 2-izoheksyloantrachinon, THIHAQ = b-tetrahydro-IHAQ. W przykładzie 4.7 zamiast IHAQ stosuje się IHEAQ.
Podczas gdy temperatura uwodornienia w przykładach 4.1 i 4.2 wynosiła 60°C, wszystkie inne przykłady realizuje się w temperaturze 50°C.
W przykładach 4.1 do 4.5 jako rozpuszczalnik stosuje się mieszaninę benzyny aromatycznej C9/C10 (AB) i alkoholu diizobutylometylowego (DIBC) w proporcji objętościowej 6:4, w przykładach 4.6 i 4.7 stosuje się mieszaninę benzyny aromatycznej C9/C10 (AB) i tetrabutylomocznika (TBH) w proporcji objętościowej 2,5:1. W przykładach 4.8 do 4.11 układ rozpuszczalnika składa się z mieszaniny benzyny aromatycznej C9/C10 (AB) i fosforanu tris(2-etyloheksylu) (TOP) w proporcji objętościowej 3:1, w przykładach 4.12 i 4.13 stosuje się mieszaninę z benzyny aromatycznej C9/C10 (AB) i tetrabutylomocznika (DIBC) w proporcji objętościowej 2,5:1. Roztwory robocze z przykładów 4.8 do 4.13 zawierają obojętne produkty rozkładu wprowadzanego antrachinonu ze względu na ich długotrwałe zastosowanie w pracy ciągłej laboratoryjnego urządzenia. Roztwory robocze z przykładów 4.12 i 4.13 zawierają uwarunkowany sposobem wytwarzania wsad roztworu roboczego bazującego na EAQ/THEAQ- rzeczywiście wyższy udział substancji obojętnych niż przykłady 4.8 do 4.11.
Tabel a 1
Przykład Nr 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7
Łącznie Q (mol/l) 0,70 0,70 0,70 0,70 0,70 0,70 0,70
EAQ (mol/l) 0,14 0,14 0,17 0,09 0,11 0,22 0,22
THEAQ (mol/l) 0,21 0,21 0,25 0,26 0,17 0,34 0,35
AAQ (mol/l) 0,14 - - - - 0,06 -
THAAQ (mol/l) 0,21 - - - - 0,08 -
IHAQ*) (mol/l) - 0,14 0,11 0,09 0,17 - 0,06**)
THIHAQ (mol/l) - 0,21 0,17 0,26 0,25 - 0,08
Równoważnik H2O2 (g H2O2/l) 14,3 14,8 11,9 12,4 13,0 11,7 13,7
*) wprowadzony IHAQ zawiera jeszcze kilka % IHEAQ **) zamiast IHAQ stosuje się czysty IHEAQ
PL 194 883 B1
Tabel a 2
Przykład Nr 4.8 4.9 4.10 4.11 4.12 4.13
Łącznie Q (mol/l) 0,67 0,64 0,64 0,66 0,75 0,81
EAQ (mol/l) 0,12 0,12 0,12 0,11 0,20 0,21
THEAQ (mol/l) 0,29 0,26 0,29 0,28 0,38 0,41
AAQ (mol/l) 0,13 0,09 - - 0,08 -
THAAQ (mol/l) 0,13 0,17 - - 0,09 -
IHAQ*) (mol/l) - - 0,13 0,08 - 0,10
THIHAQ (mol/l) - - 0,11 0,19 - 0,09
Równoważnik H2O2 (g H2O2/l) 11,1 11,9 12,4 12,9 12,8 14,9
*) wprowadzony IHAQ zawiera jeszcze kilka % IHEAQ **) zamiast IHAQ stosuje się czysty IHEAQ
Z przykładów porównawczych 4.1 wobec 4.2, 4.6 wobec 4.7, 4.8 wobec 4.10, 4.9 wobec 4.11 oraz 4.12 wobec 4.13 wynika, że roztwory robocze zawierające IHAQ/THIHAQ względnie IHEAQ/THIHAQ niespodziewanie prowadzą do znacznie wyższych ekwiwalentów H2O2 w stosunku do analogicznych roztworów zawierających AAQ/THAAQ. Z przykładów 4.3 do 4.5 wynika, że ze wzrastającym stosunkiem molowym sumy antrachinonu podstawionego izoheksylami do sumy antrachinonu podstawionego etylem równoważnik H2O2 wzrasta - stosunek molowy rośnie z 40:60 przez 50:50 do 60:40 a równoważnik H2O2 rośnie z 11,9 przez 12,4 do 13,0 g H2O2/l.
P r zykła d 5
Bada się kinetykę uwodorniania różnych roztworów roboczych. Skład wprowadzonego antrachinonu i rozpuszczalnika oraz stałe szybkości k (mol/l.min) przy równoważniku H2O2 10,0 i 12,0 H2O2 g/l podane są w dalszej tabeli.
Badanie uwodorniania - test standartowy: 100 ml roztworu roboczego i 30 mg czarnego Pd dysperguje się za pomocą ultradźwięków i uwodornia pod ciśnieniem 0,1 MPa wodoru w zbiorniku z podwójnym płaszczem, wyposażonym w przegrody zakłócające przebieg strumienia i mieszadło gazowe przy 2000 obr. na min. w temperaturze 50°C i pod ciśnieniem absolutnym 0,1 MPa. Rejestruje się pobieranie wodoru (Nml) w czasie. Z różnic pobierania H2 wylicza się stałe szybkości uwodorniania k (mol/l.min) w zależności od stopnia przemiany. Porównuje się między sobą kinetykę uwodorniania przy stopniu przemiany 0,29, odpowiadającemu równoważnikowi H2O2 roztworu roboczego 10,0 g H2O2/ i przy stopniu przemiany 0,35, odpowiadającemu równoważnikowi H2O2 roztworu roboczego 12,0 g H2O2/L Im wyższe k, tym szybciej przebiega uwodornianie.
Tabel a 3
Nr przykładu 5.1 5.2 5.3*) 5.4*) 5.5**) 5.6**)
1 2 3 4 5 6 7
Rozpuszczalnik AB/DIBC(60:40) AB/TOP (3:1) AB:TOP (3:1)
EAQ (mol/l) 0,14 0,14 0,11 0,11 - -
THEAQ (mol/l) 0,21 0,21 0,26 0,29 0,21 0,21
AAQ (mol/l) 0,14 - 0,13 - - -
THAAQ (mol/l) 0,21 - 0,12 - 0,21 -
IHAQ (mol/l) - 0,14 - 0,13
PL 194 883 B1 cd. tabeli 3
1 2 3 4 5 6 7
THIHAQ (mol/l) - 0,21 - 0,12 - 0,21
k.104 dla 10,0 g H2O2/l 115 121 98 106 310 370
k.104 dla 12,0 g H2O2/l 86 101 60 75 150 240
*) Roztwory robocze z przykładów 5.3 i 5.4 pochodzą z pracującego przez wiele miesięcy doświadczalnego urządzenia laboratoryjnego i zawierają przez to dodatkowe obojętne części składowe nośnika reakcji;
**) w pomiarach stosuje się Pd o wyższej aktywności niż w przykładach 5.1 do 5.4.
Przykłady porównawcze (przykłady 5.1, 5.3 i 5.5 nie stanowią przykładów według wynalazku) pokazują, że układy reakcji według wynalazku umożliwiają szybsze uwodornianie niż znane układy. Kombinacja EAQ/THEAQ z IHAQ/THIHAQ uwodornia szybciej niż kombinacja EAQ/THEAQ z AAQ/ THAAQ (porównaj przykłady 5.2 z 5.1) a różnica ta jest szczególnie wyraźna dla równoważnika H2O2 12,0 g/l.
P r zykła d 6
W instalacji doświadczalnej dla procesu z obiegiem do sposobu antrachinonowego wytwarzania nadtlenku wodoru składającego się z etapów sposobu obejmujących uwodornianie, utlenianie, ekstrakcję oraz suszenie, regenerację i oczyszczanie bada się roztwór roboczy składający się z 75% objętościowych benzyny aromatycznej (mieszanina C,./C--alkiloaromatów), 25% objętościowych fosforanu tris(etyloheksylu), 0,11 mola/l 2-etyloantrachinonu, 0,29 mola/l 2-etylo-tetrahydroantrachinonu, 0,13 mola/l 2-izoheksyloantrachinonu i 0,12 mola/l 2-izoheksylo-tetrahydroantrachinonu pod kątem otrzymywania maksymalnej wydajności produkcji H2O2 (g wytworzonego H2O2 na litr roztworu roboczego podczas pracy ciągłej. Etap uwodorniania (reaktor cyrkulacyjny) prowadzi się pod ciśnieniem wodoru 0,35 MPa i w temperaturze 58°C. Jako katalizator uwodornienia stosuje się czarny Pd (0,5 do 1 g/l). Równoważnik H2O2 podczas uwodorniania podnosi się stopniowo do wartości 13,0 g/l i przez wiele dni utrzymuje się go na stałym poziomie, bez widocznego wykrystalizowywania hydrochinonów. Gdy podniesiono wydajność podczas doświadczenia na wartość 13,5 g/l, hydrochinon wykrystalizowuje. Maksymalna wydajność H2O2 tego roztworu roboczego wynosi więc między 13,0 a 13,5 g/l.
P r z y k ł a d 7 (nie według wynalazku)
Analogicznie jak w przykładzie 6 oznacza się wydajność H2O2 roztworu roboczego składającego się z 75% objętościowych benzyny aromatycznej (mieszanina C9/C10-alkiloaromatów), 25% objętościowych fosforanu tris(etyloheksylu), 0,12 mola/l 2-etyloantrachinonu, 0,28 mola/l 2-etylo-tetrahydroantrachinonu, 0,13 mola/l 2-amyloantrachinonu i 0,12 mola/l 2-amylotetrahydroantrachinonu. W porównaniu do przykładu 6 potrzebne tu było wprowadzenie znacznie większej ilości, mianowicie 2 do 3 g/l, czarnego Pd dla utrzymania uwodorniania w stanie całkowitego uwodornienia w rozumieniu całkowitej przemiany wprowadzonego wodoru. Maksymalna wydajność produkcji H2O2 tego roztworu roboczego wynosi poniżej 12,4 g H-O-7l. Wzrost równoważnika H2O2 powyżej 12,4 prowadził do wytrącania hydrochinonu.
P r zykła d 8
Analogicznie do przykładu 6 oznacza się maksymalną wydajność H2O2 roztworu roboczego, którego układ rozpuszczalnikowy oparty jest na benzynie aromatycznej z C9/C10-alkiloaromatów i tetrabutylomoczniku (stosunek objętościowy AB:TBH około 3:1) w temperaturze uwodorniania 60°C. Roztwór roboczy zawiera jako nośnik reakcji 0,20 mola/l 2-etylo-antrachinonu, 0,35 mola/l 2-etylo-tetrahydroantrachinonu, 0,09 mola/l 2-izoheksyloantrachinonu (IHAQ), który zawiera jeszcze nieco 2-izoheksenyloantrachinonu (IHEAQ) i 0,07 mola/l 2-izoheksylo-tetrahydroantrachinonu (THIHAQ). Ilość katalizatora wynosi 0,5 do 1,0 g/l. Maksymalna wydajność H2O2 leży w zakresie przynajmniej 14 g H2O2/L Dalszy wzrost nie był możliwy tylko z tego powodu, że w urządzeniu doświadczalnym nie był możliwy wyższy poziom dostarczania H2.

Claims (8)

1. Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru w procesie antrachinonowym z obiegiem, obejmującym etap uwodorniania, etap utleniania i etap oddzielania nadtlenku wodoru z zastosowaniem roztworu roboczego zawierającego przynajmniej dwie różniące się podstawione pochodne 2-alkilo-atrachinonu i/lub ich pochodne 2-alkilotetrahydroantrachinonowe, znamienny tym, że stosuje się roztwór roboczy, który zawiera (i) przynajmniej jeden nośnik reakcji z szeregu 2-(4-metylo-3-pentenylo)-antrachinonu (IHEAQ), 2-(4-metylopentylo)-antrachinonu (IHAQ) oraz ich pochodnych di- i tetrahydroantrachinonowych uwodornionych w pierścieniu i (ii) przynajmniej jeden nośnik reakcji z szeregu 2-etyloantrachinonu (EAQ) i/lub 2-etylotetrahydroantrachinonu (THEAQ), przy czym zawartość nośnika reakcji według (i) wynosi 5 do 95% molowych w przeliczeniu na sumę wszystkich nośników reakcji.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że roztwór roboczy zawiera jako nośnik reakcji według (i) IHAQ i/lub IHEAQ i/lub ich pochodne tetrahydroantrachinonowe uwodornione w pierścieniu, zwłaszcza b-THIHAQ.
3. Sposób we dług zasttz. 1 albo2, znamienny tym, że stosie sśę roztwór roboczy, zawieeający nośnik reakcji według (i) w ilości od 10 do 90% molowych, w przeliczeniu na sumę nośników reakcji.
4. Sposób według zz^^sr^^. 3, znamiennytym, że roztwór roboczy zz^^i^r^a nośn ikreakcji wedłu g (i) w ilości 20 do 50% molowych w przeliczeniu na sumę nośników reakcji.
5. Sposób według zas^z. 1 albo 2, tym. że slOs^e się rozzwór roboczy, uzyskany przez uzupełnienie roztworu roboczego uzyskanego podczas procesu obiegowego, zawierającego przynajmniej jeden nośnik reakcji według (ii), w szczególności EAQ i THEAQ, za pomocą 2-(4-metylo-3-pentenylo)antrachinonu (IHEAQ, 2-(4-metylopentylo)-antrachinonu (IHAQ), ich tetrahydropochodnych lub mieszaninę tych nośników reakcji.
6. Sposób według z^^si^^. 1 albo 2, znamienny tym. że podczas procesu obiegowego stosie się roztwór roboczy zawierający nośnik reakcji w postaci antrachinonowej w ilości od 95 do 5%, korzystnie 60 do 20% i 5 do 95%, korzystnie 40 do 80% w postaci tetrahydroantrachinonowej.
7. Sposób według 1 albo 2, ζι^^ι^ϊ^ι^ι^^ tym, że podczas eeapu uu^c^c^c^r^rn^rna lako katalizator uwodorniania stosuje się zawiesinę katalizatora z metalu szlachetnego, zwłaszcza czarny pallad, lub zawiesinę katalizatora z metalu szlachetnego związanego z nośnikiem.
8. Roztwór roboczy do wytwarzania nadtlenku wodoru, znamienny tym, że zawiera (i) 2-(4-metylopentylo)-antrachinon (IHAQ) i jego tetrahydropochodną 2-(4-metylopentylo)-b-tetrahydroantrachinon (THIHAQ) i (ii) nośnik reakcji z szeregu 2-etyloantrachinonu i/lub odpowiadającemu mu 2-etylotetrahydroantrachinonu, przy czym zawartość nośnika reakcji według (i) ( = IHAQ i THIAHQ) wynosi 5 do 95% molowych w przeliczeniu na sumę wszystkich nośników reakcji i przy czym część przypadająca na tetrahydroantrachinon zawiera się w przedziale od 5 do 95% molowych w przeliczeniu na sumę wszystkich nośników reakcji.
PL343456A 1998-04-11 1999-03-20 Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru i roztwór roboczy do wytwarzania nadtlenku wodoru PL194883B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DE19816297A DE19816297A1 (de) 1998-04-11 1998-04-11 Verfahren zur Herstellung von Wasserstoffperoxid und Reaktionsträger zu seiner Durchführung
PCT/EP1999/001972 WO1999052819A1 (de) 1998-04-11 1999-03-20 Verfahren zur herstellung von wasserstoffperoxid und reaktionsträger zu seiner durchführung

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL343456A1 PL343456A1 (en) 2001-08-13
PL194883B1 true PL194883B1 (pl) 2007-07-31

Family

ID=7864353

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL343456A PL194883B1 (pl) 1998-04-11 1999-03-20 Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru i roztwór roboczy do wytwarzania nadtlenku wodoru

Country Status (21)

Country Link
US (2) US6153169A (pl)
EP (1) EP1073607B1 (pl)
JP (1) JP4416321B2 (pl)
KR (1) KR100601009B1 (pl)
CN (1) CN1259232C (pl)
AR (1) AR014842A1 (pl)
AT (1) ATE326426T1 (pl)
AU (1) AU752501B2 (pl)
BR (1) BR9909563B1 (pl)
CA (1) CA2328106C (pl)
DE (2) DE19816297A1 (pl)
ES (1) ES2260909T3 (pl)
ID (1) ID29264A (pl)
IL (1) IL138211A (pl)
NZ (1) NZ506967A (pl)
PL (1) PL194883B1 (pl)
RU (1) RU2220903C2 (pl)
TR (1) TR200002856T2 (pl)
TW (1) TW531525B (pl)
WO (1) WO1999052819A1 (pl)
ZA (1) ZA200005562B (pl)

Families Citing this family (19)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE19816297A1 (de) * 1998-04-11 1999-10-21 Degussa Verfahren zur Herstellung von Wasserstoffperoxid und Reaktionsträger zu seiner Durchführung
DE60025143T2 (de) * 1999-11-22 2006-07-06 Akzo Nobel N.V. Verfahren und Zusammensetzung zur Herstellung von Wasserstoffperoxid
DE10038101A1 (de) 2000-08-04 2002-02-14 Degussa Verfahren zur Herstellung von 2-(4-Methyl-3-pentenyl)-anthrachinon
CN1317253C (zh) * 2004-04-29 2007-05-23 中国石油化工股份有限公司 一种磁稳定床烷基蒽醌加氢方法
JP2009529479A (ja) * 2005-08-31 2009-08-20 エフ エム シー コーポレーション マイクロリアクター中での水素化による過酸化水素の自動酸化
JP4973041B2 (ja) * 2006-07-14 2012-07-11 三菱瓦斯化学株式会社 過酸化水素の製造方法
KR100998082B1 (ko) * 2008-07-22 2010-12-03 오씨아이 주식회사 생산성을 향상시킨 과산화수소 제조 방법 및 이를 위한조성물
EP2589570A1 (en) 2011-11-07 2013-05-08 Solvay Sa Process for the manufacture of hydrogen peroxide
EP3148927B1 (en) * 2014-05-30 2018-02-28 Basf Se Preparation of 2,6- and 2,7-disubstituted anthraquinone derivates
CN106660918B (zh) * 2014-05-30 2019-10-11 巴斯夫欧洲公司 2,6-和2,7-二取代的蒽醌衍生物的制备
CN104085859B (zh) * 2014-07-31 2016-04-06 湖南兴鹏化工科技有限公司 用于蒽醌法过氧化氢生产工艺的工作液溶剂体系
CN107539955B (zh) * 2016-06-23 2020-12-08 中国石油化工股份有限公司 蒽醌法生产双氧水的溶剂体系、双向工作液及应用
EP3543208A1 (en) * 2018-03-19 2019-09-25 Solvay Sa Process for manufacturing an aqueous hydrogen peroxide solution
CL2021001192A1 (es) 2020-05-28 2021-11-19 Evonik Operations Gmbh Dispositivo y proceso para producir peróxido de hidrógeno mediante un proceso de antraquinona
HUE061154T2 (hu) 2020-10-21 2023-05-28 Evonik Operations Gmbh Eljárás 1,2-propándiol elõállítása propánból
CN116003235A (zh) * 2021-10-21 2023-04-25 潍坊门捷化工有限公司 一种2-(4-甲基-3-戊烯基)蒽醌的合成方法
CN116062700A (zh) * 2021-10-29 2023-05-05 中国石油化工股份有限公司 一种过氧化氢生产方法和一种烷基蒽醌工作液
CN116062702A (zh) * 2021-10-29 2023-05-05 中国石油化工股份有限公司 一种多烷基蒽醌工作液及其应用
CN117945351B (zh) * 2022-10-31 2026-01-06 中国石油化工股份有限公司 一种用于蒽醌法生产双氧水的工作液

Family Cites Families (17)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US2966397A (en) * 1956-10-24 1960-12-27 Fmc Corp Production of hydrogen peroxide
DE1195279B (de) * 1956-10-31 1965-06-24 Edogawa Kagaku Kogyo Kabushiki Verfahren zur Herstellung von Wasserstoff-peroxyd im Kreislauf
DE1112051B (de) * 1957-10-12 1961-08-03 Edogawa Kagaku Kogyo Kabushiki Kreislaufverfahren zur Herstellung von Wasserstoffperoxyd
DE1106737B (de) * 1958-12-19 1961-05-18 Edogawa Kagaku Kogyo Kabushiki Verfahren zur Herstellung von Wasserstoffperoxyd im Kreislauf
GB1252822A (pl) * 1969-06-24 1971-11-10
AT304483B (de) * 1970-05-13 1973-01-10 Sandoz Ag Verfahren zur Herstellung von Alkylphthalsäuren
CA973179A (en) * 1970-10-09 1975-08-19 E. I. Du Pont De Nemours And Company Certain 1-alkyl-9,10-anthraquinones and their 5,6,7,8-tetrahydro derivatives and the use of the latter in the production of hydrogen peroxide
US4110353A (en) * 1973-11-21 1978-08-29 E. I. Du Pont De Nemours And Company Process for the production of tetrahydroanthraquinones
US3998937A (en) * 1974-03-14 1976-12-21 E. I. Du Pont De Nemours And Company 1-Alkyl-substituted-1,2,3,4-tetrahydroanthraquinones
US4374820A (en) * 1981-07-29 1983-02-22 E. I. Du Pont De Nemours And Company Manufacture of H2 O2
JPS58180452A (ja) * 1982-04-14 1983-10-21 Kawasaki Kasei Chem Ltd アントラキノン誘導体
JPS5951235A (ja) * 1982-09-17 1984-03-24 Kawasaki Kasei Chem Ltd 2―(4―メチル―ペンチル)―アントラキノンの製造法
SE459919C (sv) * 1987-03-27 1991-03-25 Eka Nobel Ab Foerfarande foer framstaellning av vaeteperoxid genom reduktion och oxidation av en antrakinon
DE4013090A1 (de) * 1990-04-25 1991-10-31 Peroxid Chemie Gmbh Verfahren zur herstellung von alkyltetrahydroanthrahydrochinon und diese enthaltende arbeitsloesungen fuer die wasserstoffperoxid-herstellung nach dem anthrachinonverfahren
JP3617532B2 (ja) * 1992-12-25 2005-02-09 三菱瓦斯化学株式会社 過酸化水素の製造方法
SE9504327D0 (sv) * 1995-12-04 1995-12-04 Eka Nobel Ab Method of treating a catalyst
DE19816297A1 (de) * 1998-04-11 1999-10-21 Degussa Verfahren zur Herstellung von Wasserstoffperoxid und Reaktionsträger zu seiner Durchführung

Also Published As

Publication number Publication date
JP2002511377A (ja) 2002-04-16
AU752501B2 (en) 2002-09-19
AU3598499A (en) 1999-11-01
WO1999052819A1 (de) 1999-10-21
KR20010042604A (ko) 2001-05-25
EP1073607A1 (de) 2001-02-07
DE59912359D1 (de) 2007-06-28
US6355815B1 (en) 2002-03-12
CA2328106A1 (en) 1999-10-21
IL138211A (en) 2004-06-01
BR9909563B1 (pt) 2009-01-13
PL343456A1 (en) 2001-08-13
AR014842A1 (es) 2001-03-28
ID29264A (id) 2001-08-16
CN1259232C (zh) 2006-06-14
US6153169A (en) 2000-11-28
ZA200005562B (en) 2002-06-26
ATE326426T1 (de) 2006-06-15
TW531525B (en) 2003-05-11
IL138211A0 (en) 2001-10-31
CN1296461A (zh) 2001-05-23
TR200002856T2 (tr) 2001-02-21
JP4416321B2 (ja) 2010-02-17
NZ506967A (en) 2003-04-29
ES2260909T3 (es) 2006-11-01
RU2220903C2 (ru) 2004-01-10
KR100601009B1 (ko) 2006-07-19
EP1073607B1 (de) 2006-05-17
BR9909563A (pt) 2000-12-19
DE19816297A1 (de) 1999-10-21
CA2328106C (en) 2010-05-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL194883B1 (pl) Sposób wytwarzania nadtlenku wodoru i roztwór roboczy do wytwarzania nadtlenku wodoru
KR101384942B1 (ko) 과산화수소의 제조 방법
US20100284901A1 (en) Method and composition for preparation of hydrogen peroxide
TWI891919B (zh) 由丙烷製備1,2-丙二醇之方法
KR890000790B1 (ko) 과산화수소의 제조방법
RU2066308C1 (ru) Способ получения раствора, содержащего алкилтетрагидроантрагидрохинон
AU2002300310B2 (en) 2-(4-Methylpentyl)-beta-tetrahydroanthraquinone and Methods for Making Same
US4668499A (en) Process for manufacturing hydrogen peroxide
CZ20003677A3 (cs) Způsob výroby peroxidu vodíku a nosiče reakce pro jeho provádění
MXPA00009913A (en) Method for producing hydrogen peroxide and reaction carriers for carrying out the method
US5202478A (en) Process for the preparation of alpha, omega-alkanedioic acids
CZ299805B6 (cs) Zpusob výroby peroxidu vodíku a kompozice použitelná pro provádení tohoto zpusobu
US4783284A (en) Process for the preparation of alkyl-5,6,7,8-tetrahydroanthrahydroquinones
US6180804B1 (en) Reversion of expoxide in the production of Hydrogen peroxide
JP2000143216A (ja) 過酸化水素の製造方法
KR100642133B1 (ko) 수소화 정제용 촉매의 성능평가 방법
SU1567561A1 (ru) Способ получени тетрагидродициклопентадиена
JPS6185340A (ja) ジ−(2−ヒドロキシ−2−プロピル)−ベンゼンの連続製造法
CN116535376A (zh) 一种天然或合成α-生育酚琥珀酸单酯的制备方法
JPH01242539A (ja) クミルアルコールの製造方法
JPS6033381B2 (ja) 精1−アミノアントラキノンの製造方法
JPH01242538A (ja) 芳香族アルコール類の製造方法
JP2004231640A (ja) 高純度テレフタル酸の製造方法

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20140320