PL206577B1 - Urządzenie z gazem obojętnym dla maszyn do odlewania ciśnieniowego - Google Patents

Description

Rzeczypospolitej Polskiej (21) Numer zgłoszenia: 375750 (22) Data zgłoszenia: 19.09.2003 (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

19.09.2003, PCT/EP03/010450 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

15.04.2004, WO04/030849 (11) 206577 (13) B1 (51) Int.Cl.

B22D 17/20 (2006.01) B22D 21/04 (2006.01) B22D 17/30 (2006.01) (54) Urządzenie z gazem obojętnym dla maszyn do odlewania ciśnieniowego

	(73) Uprawniony z patentu: OSKAR FRECH GMBH + CO. KG,
(30) Pierwszeństwo:	Schorndorf, DE
25.09.2002, EP, 02021445.8	(72) Twórca(y) wynalazku:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	NORBERT ERHARD, Lorch, DE
12.12.2005 BUP 25/05	ULRICH SCHRAGLE, Remshalden, DE GERD MENTEL, Forst, DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
31.08.2010 WUP 08/10	(74) Pełnomocnik:
	rzecz. pat. Nowakowski Janusz PATPOL spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

PL 206 577 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie z gazem obojętnym dla maszyn do odlewania ciśnieniowego, zwłaszcza do przerobu stopów magnezu, z piecem do topienia i z otworami dla doprowadzania gazów obojętnych, z różnymi źródłami gazu i z włączonym za nimi zbiornikiem do przyjmowania mieszanki poszczególnych składników gazu obojętnego, który za pośrednictwem urządzenia dozującego jest połączony z otworami pieca do topienia.

W celu uniemoż liwienia reakcji magnezu z tlenem zawartym w powietrzu, stopiony magnez, znajdujący się w piecu do topienia maszyn do odlewania ciśnieniowego musi być pokryty mieszaniną gazu obojętnego. W tym celu stosuje się mieszaniny gazów nośnych i sześciofluorku siarki (SF6) lub dwutlenek siarki (SO2), przykładowo N2 i SF6, suche powietrze i SF6 lub suche powietrze z SO2. Przy tym dąży się do utrzymania na możliwie najniższym poziomie stężenia udziałów gazu obojętnego w mieszaninie.

W przypadku znanych urządzeń do wytwarzania mieszaniny gazu obojętnego, poszczególne części składowe przy stosunkowo niskim ciśnieniu 80-150 kPa (0,8 - 1,5 bara) są doprowadzane do zbiornika poprzez dostosowanie pod względem ilości, z którego mieszanina gazowa jest przenoszona i doprowadzana na powierzchnię stopionego metalu.

W przypadku znanych obecnie przyrzą dów, proces mieszania powoduje z reguł y uwarstwienie, lub też nie można zagwarantować, że do takiego warstwowania, uwarstwienia nie dojdzie. Tworzenie się warstw może nastąpić również wówczas, gdy gaz nie wymiesza się prawidłowo i wówczas osadza się pod wpływem oddziaływania siły ciężkości. Nie zostanie utworzona jednorodna mieszanina. Przy tym, w przypadku pobierania gazu, powstające w ten sposób wahania stężenia mają wpływ na działanie zobojętniające. Zbyt niskie stężenie gazu obojętnego doprowadza do palenia; zbyt wysokie stężenie powoduje korozję pieca do topienia i zespołu odlewniczego, jak również niekorzystnie wysoką, szkodliwą emisję.

Doprowadzenie mieszaniny gazów do pieca realizuje się poprzez jeden lub szereg otworów wlotowych, przy możliwie najniższym oporze przepływu, przy czym dozowana ilość jest regulowana przez strumień objętościowy. Jeśli do urządzenia dozującego przyłączonych jest wiele otworów wlotowych, wówczas powstają znaczne różnice w dozowaniu, a mianowicie zależnie od wielkości odległości między otworami.

Jeśli otwory wlotowe są zestawione w postaci grupy i są przyłączone do różnych przyrządów dozujących, przykładowo do jednego lub szeregu pieców, wówczas zmiany dozowania otworu wlotowego mają wpływ na dozowanie w innych otworach wlotowych. Z reguły regulacja dozowania jest bardzo trudna. W ten sposób w piecu może dojść dodatkowo do miejscowego nadmiernego dozowania lub do zbyt małego dozowania. W komorze pieca, nad metalem ciekłym, mogą występować obszary wzbogacenia w SF6 i miejsca zubożenia w SF6, co jest określane jako maskowanie stężenia. Gdy w przypadku znanych konstrukcji wymagana jest zmiana dozowania, przykł adowo przy zróż nicowanych rodzajach eksploatacji (praca zwykła, oczyszczanie, praca podczas awarii), wówczas należy każdorazowo ustalić regulację i ją przeprowadzić. Przy tym ilość gazów mieszanych musi być każdorazowo dopasowana do warunków eksploatacji, co jest związane z nakładami.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie urządzenia z gazem obojętnym wyżej wymienionego rodzaju, za pomocą którego uzyskuje się łatwe i wolne od działania wstecznego zasilanie gazem obojętnym metalu ciekłego, a także zostają wyeliminowane wyżej wymienione problemy.

W przypadku urządzenia z gazem obojętnym wyżej wymienionego rodzaju, zadanie to rozwiązano według wynalazku dzięki temu, że zbiornik stanowi zbiornik ciśnieniowy i że otwory pieca do topienia są zaopatrzone w dysze wpustowe, przy czym dysze wpustowe są zasilane przez urządzenie dozujące, którego ciśnienie robocze jest równe lub mniejsze od ciśnienia w zbiorniku ciśnieniowym, lecz jest dostatecznie wysokie, aby spowodować rozszerzenie strumienia za dyszami wpustowymi.

W postaci wykonania wynalazku, proces dozowania realizuje się w sposób ciągły lub nieciągły, a więc pulsacyjnie. W tym ostatnim przypadku, a więc w przypadku przerywanego zasilania dyszy wpustowej, mogą być dozowane w sposób sterowany również niewielkie ilości, przy czym nie powstaje tego rodzaju niebezpieczeństwo, że z powodu zbyt niskiego ciśnienia nie ma rozszerzenia strumienia, to znaczy nie następuje „rozpylanie dyszowe. Jak wiadomo układ, za pomocą którego przeprowadza się „rozpylanie dyszowe, musi spełniać dwie przesłanki:

Po pierwsze, musi istnieć odpowiednie ciśnienie, a po drugie pewna objętość, dzięki której reguluje się ciśnienie spiętrzenia przed dyszą. Jeśli objętość jest tak niewielka, że nie może być zachoPL 206 577 B1 wane ciśnienie spiętrzenia, wówczas znika efekt rozpylania dyszowego. Z tego względu urządzenie dozujące według wynalazku może dostarczać gaz w sposób przerywany, a więc pulsacyjnie, i w ten sposób można średnio dalej redukować ilość gazu obojętnego, pomimo że układ jeszcze działa w rodzaju zasilania gazem. Tym samym nie jest potrzebne mechaniczne dostosowanie samych dysz do dozowania najmniejszą ilością.

Dzięki temu ukształtowaniu uzyskuje się szybkie i równomierne rozdzielenie nad metalem ciekłym, wskutek czego nie występuje maskowanie stężenia ani wzbogacenie gazu obojętnego. Przy tym, w dalszym rozwinięciu wynalazku, dysze wpustowe są osadzone na piecu w ten sposób, że powstaje przepływ gazu do nieuniknionych miejsc nieszczelności pieca, dzięki czemu zapewniony jest równomierny rozkład stężenia. Pod pojęciem „miejsca nieszczelności należy rozumieć wszystkie zamierzone i niezamierzone otwory pieca, przykładowo otwory załadowcze, otwory do oczyszczania oraz miejsca rzeczywiście nieszczelne. Dysze wpustowe są umieszczone również w ten sposób, że są chronione przed zanieczyszczeniem albo zatkaniem.

Ciśnienie robocze urządzenia dozującego, które jest utrzymywane na stałym poziomie, jest dostosowane do rodzaju dysz wpustowych, a tym samym do zasady żądanego rozkładu mieszaniny gazów w piecu. W tym celu jest korzystne, gdy kontrolowane jest również ciśnienie wlotowe w zespole dozującym, to znaczy ciśnienie w zbiorniku ciśnieniowym, dzięki czemu może być zachowane ciśnienie robocze dla urządzenia dozującego. Jeżeli z jakiegokolwiek powodu ciśnienie spada, wówczas poprzez odpowiednie sygnały, które wyzwalają również wskaźniki optyczne, w zespole dozującym może zostać włączone awaryjne zasilanie gazem i może się otworzyć wylot gazu.

Dzięki regulacji ciśnienia roboczego, dozowanie, a więc żądana ilość gazu, jest całkowicie niezależne od innych użytkowników na tym samym zespole mieszania gazów. W ten sposób poprzez szereg zespołów dozujących mogą być eksploatowane, bez działania wstecznego, różne grupy dysz wpustowych. Przestawienie ilości na jednej grupie dysz wpustowych nie oddziałuje na ilość w drugiej grupie, a także nie ma wpływu na tworzenie się mieszaniny, to znaczy na stężenie gazu obojętnego.

W ten sposób, zgodnie z ukształtowaniem wynalazku, może być włączonych równolegle wzglę dem siebie i zasilanych przez zbiornik ciśnieniowy szereg urządzeń dozujących również dla różnych pieców. Przy tym każdy zespół dozujący jest wyposażony w urządzenie do regulacji dozowanej ilości, przy czym w prosty sposób do każdego zespołu dozującego przyporządkowany jest czujnik rodzaju eksploatacji, za pomocą którego osoba obsługująca może określić dozowaną ilość. Ponadto, zgodnie z rozwinięciem wynalazku, każ dy zespół dozujący jest zaopatrzony w sterujący układ logiczny, który otrzymuje sygnały o stanie pieca. Dzięki temu można uzyskać również automatyczną regulację stężenia gazu obojętnego.

Według postaci wykonania wynalazku, do zbiornika ciśnieniowego jest przyporządkowane urządzenie mieszające z komorą mieszającą, w której gromadzone są pod ciśnieniem gazy, tworzące mieszaninę gazu obojętnego. Przy tym ciśnienie ogólne tego urządzenia mieszającego może być dostosowane do ciśnienia roboczego urządzeń dozujących. Ciśnienie ogólne urządzenia mieszającego musi być dostatecznie wyższe od ciśnienia roboczego urządzeń dozujących.

Zgodnie z postacią wykonania wynalazku, na komorze mieszającej mogą być umieszczone dysze ciśnieniowe dla doprowadzenia gazów mieszanych, przy czym do przewodów doprowadzających do komory mieszającej przyporządkowane są odpowiednio urządzenia regulujące ciśnienie, jak również mogą być umieszczone regulator ciśnienia dla zachowania jednakowego ciśnienia, w celu uzyskania regulacji stałego ciśnienia między gazem nośnym a gazem obojętnym.

To ukształtowanie ma tę zaletę, że gazy mieszane, to znaczy składniki gazu obojętnego, są utworzone w komorze mieszania pod wpływem przepływu z zawirowaniem w nastawionej proporcji mieszaniny, a następnie są doprowadzane do zbiornika ciśnieniowego. Mieszanie gazów realizuje się bez jakiegokolwiek nakładu na energię elektryczną. Dlatego też w przypadku wyłączenia prądu tak długo można wytwarzać dokładną mieszaninę, na ile wystarczy gazów mieszanych. Przy tym stężenie nie ulega zmianie. Tym samym również układ urządzenia mieszającego i urządzenia dozującego jest w stanie utrzymać dokładne stężenie nawet w przypadku wyłączenia prądu. Jedynie dozowana ilość dochodzi do trwale nastawionych, dozowanych w sposób ciągły, awaryjnych ilości gazu obojętnego. Praca podczas awarii może przebiegać bez prądu, co jest wskazywane za pomocą urządzeń sygnalizacyjnych.

Jak już wspomniano, urządzenie mieszające ze zbiornikiem ciśnieniowym może zasilać szereg zespołów dozujących, które zasilają różne grupy dysz wpustowych na jednym piecu, albo zasilają szereg pieców do topienia, których ilości dozowane są niezależne od siebie. Przy tym zmiana stanu

PL 206 577 B1 eksploatacji jednego pieca do topienia, a tym samym konieczne zmiany dozowania do niego gazu, nie mają wpływu na inne piece do topienia.

Jak już wspomniano powyżej, ciśnienie w zbiorniku ciśnienia jest kontrolowane i w tym celu przykładowo w przewodzie łączącym między komorą mieszania a zbiornikiem ciśnieniowym jest umieszczone urządzenie do kontroli ciśnienia.

W końcu, w dalszym ukształtowaniu wynalazku, do komory mieszania moż e być przyporządkowany przyrząd do analizy gazu, za pomocą którego kontrolowane jest stężenie mieszaniny gazów. Ten przyrząd do analizy gazu może w prosty sposób porównać mieszaninę gazów komory mieszania z mieszaniną odniesienia, a w przypadku odchyleń wysyła sygnał do urządzenia mieszającego, poprzez które może być sterowane doprowadzenie gazów mieszanych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy urządzenia z gazem obojętnym według wynalazku, fig. 2 - schemat połączeń urządzenia mieszającego, zastosowanego w urządzeniu z gazem ochronnym według fig. 1, fig. 3 - schemat połączeń urządzenia dozującego według fig. 1, fig. 4 - piec do topienia według fig. 1, w schematycznym przekroju wzdł u ż nym, fig. 5 - piec do topienia wedł ug fig. 4, w widoku z góry, a w końcu fig. 6 - w powiększeniu dysze wpustowe według fig. 4 lub 5, przeznaczone do zasilania gazem obojętnym.

Na fig. 1 jest zaznaczony linią kreskowo-punktową piec do topienia 1, w którym kąpiel z ciekłego metalu ma zostać pokryta gazem obojętnym. Piec do topienia 1 jest przedstawiony szczegółowo na fig. 4 i 5 i bliżej objaśniony powyżej. Zespół mieszania gazu i dozowania, służący do zasilania pieca do topienia 1 gazem obojętnym, składa się z zespołu mieszania gazu 2, którego budowa przedstawiona jest na fig. 2. Po pierwsze, zespół mieszania gazu doprowadza stosowany gaz obojętny, to znaczy SF₆ lub SO₂ w kierunku strzałki 3, a także gaz nośny, przykładowo azot N₂, a kierunku strzałki 4. Wymieszanie obu tych składników realizuje się pod ciśnieniem, co będzie szczegółowo objaśnione w związku z fig. 2. Następnie utworzona w ten sposób mieszanina gazu obojętnego jest zatrzymana wewnątrz zespołu mieszania gazu w zbiorniku ciśnieniowym, z którego gaz obojętny jest prowadzony dalej przewodem łączącym 5 i 6 do urządzeń dozujących 7 i 7a. Budowa tych urządzeń dozujących jest uwidoczniona na fig. 3. Dalsze urządzenia dozujące mogą być przyłączone do dalej prowadzących przewodów. Z urządzeń dozujących 7 lub 7a, gaz obojętny jest prowadzony przez przewody przyłączeniowe 8 i 8a do dysz wpustowych 9 lub 9a i tam wpływa do komory pieca do topienia 1 metalu ciekłego. Zostanie to opisane szczegółowo w związku z fig. 4 i 5.

Zgodnie z fig. 2, gaz obojętny, a więc przykładowo SF₆, jest przenoszony przez przyłącze 3 i gaz nośny, przykładowo N₂, przez przyłącze 4 do urządzenia mieszającego 2, przy czym oba gazy mieszane docierają odpowiednio poprzez filtr 10 do przewodów 11 i 12. Kontrola ciśnienia wlotowego 14 jest realizowana przez centralny kontrolny układ logiczny 13, a ciśnienie w tych przewodach wlotowych 11 i 12 jest wskazywane przez odpowiednie układy manometrów 15. Zadaniem pneumatycznego układu regulacji stałego ciśnienia 16 jest utrzymywanie na jednakowym poziomie ciśnienia doprowadzanych gazów mieszanych w obu przewodach doprowadzających 11 i 12. Przy tym gazy są utrzymywane pod ciśnieniem o wartości co najmniej 5 barów (500 kPa).

Regulację stężenia prowadzonego przewodem 11 gazu obojętnego przeprowadza się w miejscu 17. W równoległym przewodzie doprowadzającym 12 gazu nośnego znajduje się odpowiednie miejsce dławienia 18 i oba przewody ciśnieniowe 11 i 12 są prowadzone do komory mieszania 19, w której oba gazy wypływają odpowiednio z dysz 20 pod ciśnieniem i są prowadzone w powstałym wskutek tego przepływie zawirowanym, w celu utworzenia jednorodnej mieszaniny. Następnie ta jednorodna mieszanina jest doprowadzana do zbiornika ciśnieniowego 21 przez przewód 22, którego ciśnienie jest kontrolowane poprzez układ kontroli ciśnienia wyjściowego 23 kontrolnego układu logicznego 13 i jest wskazywane poprzez manometr 15. W ten sposób w zbiorniku ciśnieniowym 21 gromadzony jest jednorodny gaz mieszany, zależny od ciśnienia wlotowego tutaj 400 - 500 kPa (4 - 5 barów), który następnie może być prowadzony przez dalej prowadzący przewód 5 do jednego lub szeregu urządzeń dozujących 7.

Na fig. 3 przedstawiony jest przykład wykonania urządzenia dozującego 7 według fig. 1, do którego gaz mieszany pod ciśnieniem jest doprowadzany przewodem 5. Również tutaj włączony jest filtr 10 przed prowadzącym dalej przewodem 24, którego ciśnienie jest kontrolowane za pomocą urządzenia 25 oraz centralnego dozującego układu logicznego i urządzenia kontrolnego 26 i jest regulowane również centralnie poprzez urządzenia 27 i 28 oraz centralny układ sterujący 29 do poziomu określonego ciśnienia roboczego, które leży w rzędzie wielkości 1,8 - 3,0 bary (180 - 300 kPa). Ciśnienie to jest wiPL 206 577 B1 doczne na manometrze 10. W niniejszym przykładzie wykonania, od przewodu 24 odchodzą trzy przewody 30, 31 i 32, które mogą być włączone wybiórczo do dalszego prowadzenia mieszaniny gazowej, do przewodu wyjściowego 8 i które przenoszą odpowiednio zróżnicowaną ilość gazu. W centralnym dozującym układzie logicznym 26 jest umieszczone urządzenie 33 do określenia każdorazowego rodzaju eksploatacji, to znaczy do określenia dozowania, przy czym w praktycznej postaci wykonania mogą być umieszczone różne czujniki, które są uruchamiane przez osobę obsługującą. Przyciski te są oznaczone strzałkami 34.

Ponadto centralny dozujący układ logiczny jest wyposażony w wejścia sygnałowe 35 od strony maszyny do odlewania ciśnieniowego i pieca do topienia 1, a odpowiednie wyjścia sygnałowe w kierunku do pieca i do maszyny do odlewania ciśnieniowego są zaznaczone strzałkami 36. W końcu centralny dozujący układ logiczny posiada również urządzenie 37 do sygnalizowania stanu eksploatacji i do wskazywania ewentualnych zakłóceń. W niniejszym przykładzie wykonania, przewód wyjściowy 8 jest wyposażony w optyczne urządzenie wskaźnikowe 38 do wskazywania przepływu.

Na podstawie fig. 4 i 5 jest widoczne, że piec do topienia 1, przedstawiony w przykładzie wykonania, posiada komorę do pobierania 39 i komorę zasobnikową 40, które są oddzielone od siebie ścianą 41. W obu komorach znajduje się metal ciekły aż do poziomu 42 i komora 43 i 43a powyżej lustra metalu ciekłego jest zasilana mieszaniną gazu obojętnego. W komorze do pobierania 39 znajduje się urządzenie 44 do pobierania metalu ciekłego, jako że w tym przypadku chodzi o gorącokomorową maszynę do odlewania ciśnieniowego. Przewody ciśnieniowe 8 i 8a, które prowadzą mieszaninę gazu obojętnego odpowiednio do dysz wpustowych 9 lub 9a, są tutaj przyporządkowane do komory do pobierania (przewód ciśnieniowy 8) i komory metalu ciekłego 40 (przewód ciśnieniowy 8a). Jak jest to przedstawione na fig. 5, dysze wpustowe 9 do pobierania są umieszczone przed urządzeniem 44 do pobierania metalu ciekłego w ten sposób, że wypływająca pod ciśnieniem i rozszerzająca się mieszanina gazowa przepływa strumieniem wokół urządzenia 44 do pobierania metalu ciekłego, do otworu oczyszczającego 45, umieszczonego nad komorą do pobierania 39, który stanowi nieuniknione miejsce przecieku w komorze 43. Dzięki umieszczeniu dysz ciśnieniowych i geometrycznemu rozkładowi tych dysz 9, który jest dostosowany do geometrii komory do pobierania, uzyskuje się równomierny przepływ w komorze 43, dzięki któremu może być wyeliminowane maskowanie stężenia lub miejscowe nadmierne stężenie gazu obojętnego.

To samo odnosi się do komory zasobnikowej 40, której komora 43a, leżąca nad poziomem metalu ciekłego 42, jest zasilana przez dysze ciśnieniowe 9a, które w tym przypadku są umieszczone w większej odległości od siebie z boku w komorze 43a na tej stronie, która leży naprzeciw otworu oczyszczającego i załadowczego 46. W ten sposób w komorze 43a uzyskuje się równomierny przepływ, co jest zaznaczone strzałkami 47, który razem z dobranym zasilaniem ciśnieniem przez dysze wpustowe 9, 9a zapewnia równomierne stężenie gazu obojętnego powyżej lustra metalu ciekłego.

Na fig. 6 przedstawiona jest przykładowo jedna z tych ciśnieniowych dysz wpustowych 9, która jest zaopatrzona w gwint śrubowy 48 do osadzenia na odpowiednich przewodach ciśnieniowych oraz w dławik 49, względnie w przeponę, za którą strumień gazu wypływający pod ciśnieniem zostaje rozszerzony, a to rozszerzenie strumienia powoduje zawirowany przepływ, powodujący równomierny rozkład w komorach 43 i 43a.

Jest oczywiste, że zasilanie gazem obojętnym według wynalazku jest możliwe również w przypadku pieców innego rodzaju, przykładowo pieców jednokomorowych, albo w przypadku pieców, których nie stosuje się do gorącokomorowych maszyn do odlewania ciśnieniowego.

Claims (18)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie z gazem obojętnym dla maszyn do odlewania ciśnieniowego, zwłaszcza do przerobu stopów magnezu, z piecem do topienia i z otworami dla doprowadzania gazów obojętnych, z różnymi źródłami gazu i z włączonym za nimi zbiornikiem do przyjmowania mieszanki poszczególnych składników gazu obojętnego, który za pośrednictwem urządzenia dozującego jest połączony z otworami pieca do topienia, znamienne tym, że zbiornik stanowi zbiornik ciśnieniowy (21) i że otwory pieca do topienia (1) są zaopatrzone w dysze wpustowe (9, 9a), przy czym dysze wpustowe są zasilane przez urządzenie dozujące (7), którego ciśnienie robocze jest równe lub mniejsze od ciśnienia w zbiorniku ciśnieniowym (21), lecz jest dostatecznie wysokie, aby spowodować rozszerzenie strumienia za dyszami wpustowymi (9, 9a).

PL 206 577 B1

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że proces dozowania realizuje się w sposób ciągły lub nieciągły.

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dysze wpustowe (9, 9a) są umieszczone na piecu do topienia (1) w sposób rozdzielony tak, że następuje szybkie i równomierne rozdzielenie mieszaniny gazu obojętnego.

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że dysze wpustowe (9, 9a) są osadzone na piecu (1) w ten sposób, że powstaje przepływ gazu do nieuniknionych miejsc nieszczelności (45, 46) pieca (1).

5. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że dysze wpustowe (9, 9a) są umieszczone w ten sposób, że są chronione przed zwilżeniem przez metal ciekły, a więc przed zanieczyszczeniem albo zatkaniem.

6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że ciśnienie robocze urządzenia dozującego (7, 7a) jest dostosowane do rodzaju dysz wpustowych (9, 9a).

7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że ciśnienie robocze jest regulowane i kontrolowane, a w przypadku odchyleń od żądanego ciśnienia roboczego uruchamia się urządzenie sygnalizacyjne (37).

8. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że włączonych jest równolegle względem siebie i zasilanych przez zbiornik ciśnieniowy (21) szereg urządzeń dozujących dla różnych odcinków pieca (39, 40) lub dla różnych pieców.

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że każdy zespół dozujący (7, 7a) jest wyposażony w urządzenie (33, 34) do regulacji dozowanej ilości.

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że do każdego zespołu dozującego przyporządkowany jest czujnik rodzaju eksploatacji (34) dla określenia dozowanej ilości.

11. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że każdy zespół dozujący (7, 7a) jest zaopatrzony w sterujący układ logiczny (26), który otrzymuje sygnały (35) o stanie pieca.

12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że do zbiornika ciśnieniowego (21) jest przyporządkowane urządzenie mieszające (2) z komorą mieszającą (19), w której gromadzone są pod ciśnieniem gazy, tworzące mieszaninę gazu obojętnego.

13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że w komorze mieszającej (19) umieszczone są dysze ciśnieniowe (20) dla doprowadzenia gazów mieszanych.

14. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że do przewodów doprowadzających (11, 12) do komory mieszającej (19) przyporządkowane są urządzenia regulujące ciśnienie (14, 16).

15. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że do przewodów doprowadzających (11, 12) do komory mieszania (19) przyporządkowane jest urządzenie regulujące ciśnienie (16) dla zachowania jednakowego ciśnienia.

16. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że w przewodzie łączącym (22) między komorą mieszania (19) a zbiornikiem ciśnieniowym (21) jest umieszczone urządzenie (23) do kontroli ciśnienia.

17. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że do komory mieszania (19) przyporządkowany jest przyrząd do analizy gazu, za pomocą którego kontrolowane jest stężenie mieszaniny gazów.

18. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że przyrząd do analizy gazu porównuje mieszaninę gazów komory mieszania (19) z mieszaniną odniesienia i w przypadku odchyleń wysyła sygnał do urządzenia mieszającego (2).