PL209250B1 - Optyczny nośnik zapisowy - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest optyczny nośnik zapisowy, a zwłaszcza optyczny nośnik zapisowy, na którym zapisywane są znaczniki w postaci kodu kreskowego.

Kod paskowy zawierający kolejny numer nośnika, numer serii lub inny kod identyfikacyjny konwencjonalnie jest nadrukowywany na dysk optyczny i pozwala określić, czy dysk jest dyskiem oryginalnym, czy też kopią piracką.

Stosowano uprzednio, zwłaszcza w przypadku nośników DVD, sposób zapisywania znaczników w postaci kodu kreskowego w obszarze nanoszenia serii kresek, obszarze BCA (BCA - burst cutting area), i odczytywania tych znaczników za pomocą głowicy optycznej optycznego dyskowego napędu odtwarzającego.

Zagłębienia wstępne i rowki są kształtowane w obszarze BCA nośnika DVD z tym samym odstępem ścieżek co odstęp (tą samą podziałką) stosowany w obszarze tylko do odczytu, gdzie zapisywane są dane stałe, i w obszarze odczytowo-zapisowym, który można zarówno odczytywać, jak i zapisywać. Jednakże, w przypadku dysków jednokrotnego zapisu i dysków odczytowo-zapisowych, znacznik, może być kasowany lub zmieniany przez napęd odczytowo/zapisowy. Przeróbki znacznika BCA w obszarze BCA podczas produkowania pirackich kopii stanową istotny problem szczególny, ponieważ nie ma możliwości rozróżnienia kopii legalnych i kopii pirackich.

Ponadto, jeżeli rowki wstępne i zagłębienia wstępne nie są ukształtowane w obszarze BCA, gdzie zapisywany jest znacznik BCA, to znaczy, jeżeli obszar BCA stanowi obszar o lustrzanej powierzchni, to głowica optyczna nie jest w stanie zapewnić właściwego naprowadzania podczas detekcji i odtwarzaniu znacznika BCA w postaci kodu paskowego, zarejestrowanego w tym obszarze BCA. W tym przypadku g ł owica optyczna moż e być pozycjonowana tylko z precyzją zastosowanego mechanizmu napędowego służącego do przemieszczania głowicy optycznej. Jednakże, przeciętny użytkownik mógłby natomiast wykorzystywać różne typy napędów, a zatem niezbędne jest opracowanie konstrukcji uwzględniającej różnice między różnymi napędami.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie rozwiązania utrudniającego przerabianie znacznika BCA w obszarze BCA na dysku optycznym lub innym optycznym nośniku zapisowym, umożliwiając jednocześnie odtwarzanie znacznika BCA, mającego postać kodu kreskowego w obszarze BCA, przy sterowaniu ze śledzeniem.

Optyczny nośnik zapisowy zawierający powierzchnię zapisu danych oraz przezroczystą warstwę usytuowaną na tej powierzchni, przy czym powierzchnia zapisu danych zawiera obszar tylko do odczytu posiadający ścieżki o pierwszym odstępie ścieżek, obszar BCA posiadający ścieżki o drugim odstępie ścieżek i obszar odczytu/zapisu posiadający, ukształtowane w nim wzdłuż ścieżki, zagłębienia wstępne lub rowki wstępne, oraz warstwę zapisową, której stan zapisu jest zmieniany światłem lasera, przy czym obszar BCA zawiera wiele znaczników w postaci kodów kreskowych, które są znacznikami ukształtowanymi liniowo, rozmieszczonymi w kierunku obwodowym i rozciągającymi się w kierunku promieniowym w poprzek wielu ścieżek w obszarze BCA, obszar tylko do odczytu zawiera informację o dysku, zaś drugi odstęp ścieżek jest szerszy niż pierwszy odstęp ścieżek, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera ponadto obszar ochronny zmieniający odstęp ścieżek pomiędzy obszarem tylko dla odczytu a obszarem BCA, zaś ścieżka jest połączona w sposób ciągły od obszaru tylko do odczytu do obszaru BCA przez obszar ochronny podczas zmiany odstępu ścieżek z pierwszego odstępu ś cież ek na drugi odstę p ś cież ek.

Korzystnie, drugi odstęp ścieżek jest co najmniej pięciokrotnie większy niż pierwszy odstęp ścieżek.

Korzystnie, w obszarze tylko do odczytu i w obszarze BCA są utworzone ciągłe rowki wstępne, względnie zagłębienia wstępne.

Optyczny nośnik zapisowy według wynalazku ma zagłębienia wstępne lub rowek wstępny usytuowane na ścieżkach w obszarze BCA, gdzie zapisywane są znaczniki BCA lub inne znaczniki w postaci kodów kreskowych, a odstęp tych ścieżek jest większy, niż odstęp ścieżek, określony również jako odstęp ścieżki w obszarze tylko do odczytu lub obszarze odczytu/zapisu, wykorzystywanym do rejestrowania właściwych danych użytkownika lub informacji o dysku. Utrudnia to zmianę znaczników BCA ukształtowanych w postaci kodu kreskowego w obszarze BCA. Śledzenie w obszarze BCA jest również ułatwione ze względu na ukształtowanie zagłębień wstępnych lub rowków wstępnych w obszarze BCA.

PL 209 250 B1

Optyczny nośnik zapisowy według wynalazku posiada również obszar ochronny do zmiany odstępu ścieżek, znajdujący się między obszarem BCA, a obszarem tylko do odczytu lub obszarem odczytu/zapisu o innym odstępie ścieżki w pobliżu obszaru BCA.

Optyczny nośnik zapisowy według wynalazku ma pierwszy obszar, zawierający ścieżki o pierwszym odstępie ścieżek, i drugi obszar, zawierający ścieżki o drugim odstępie ścieżek. W drugim obszarze ukształtowany jest pewien zbiór znaczników w postaci kodu kreskowego, a drugi odstęp ścieżek jest szerszy, niż pierwszy odstęp ścieżek.

Korzystne jest, jeżeli znaczniki w postaci kodu kreskowego stanowią znaczniki ukształtowane liniowo, rozmieszczone w kierunku obwodowym i rozciągające się w kierunku promieniowym w poprzek wielu ścieżek w obszarze drugim.

Korzystne jest również, jeżeli drugi obszar ma ukształtowane w nim, wzdłuż ścieżki, zagłębienia wstępne lub rowki wstępne.

Dodatkowo korzystne jest, jeżeli obszar drugi zawiera strukturę warstwową, przy czym jedna z warstw jest warstwą zapisową do zapisu informacji, określaną także jako stos zapisowy.

Dodatkowo korzystne jest, jeżeli warstwa zapisowa jest warstwą zapisową z przemianą fazową. Znaczniki są utworzone przez pewien wzór z użyciem zarówno fazy krystalicznej, jak i fazy amorficznej odcinka zapisowego z przemianą fazową, a drugi odstęp ścieżek jest przynajmniej pięciokrotnie większy od pierwszego odstępu ścieżek.

Dodatkowo korzystne jest również, jeżeli między obszarem pierwszym a obszarem drugim ukształtowany jest obszar ochronny dla zmiany odstępu ścieżek.

Korzystne jest także, jeżeli ścieżka obszaru pierwszego i ścieżka obszaru drugiego w tym obszarze ochronnym rozciągają się z zachowaniem ciągłości.

W rozwiązaniu alternatywnym, ś cieżka pierwszego obszaru w obszarze ochronnym i ścieżka drugiego obszaru nie stanowią wzajemnego przedłużenia.

Korzystne jest dodatkowo również, jeżeli zagłębienia wstępne i rowki wstępne w obszarze pierwszym i w obszarze drugim są ukształtowane jako ciągłe.

Informacje zapisywane na optycznym nośniku zapisowym według wynalazku mogą być odczytywane z tego optycznego nośnika zapisowego mającego obszar pierwszy ze ścieżką o pierwszym odstępie ścieżek do zapisu informacji specjalnej i obszar drugi, ze ścieżką o drugim odstępie ścieżek, w którym wzdł u ż ś cież ki kształ towane są zagłębienia wstępne i rowki wstę pne oraz w obszarze drugim zapisywany jest znacznik do identyfikowania optycznego nośnika zapisowego, za pomocą sposobu obejmującego etapy uzyskania pierwszej informacji znacznika przez śledzenie zagłębień wstępnych i rowków wstępnych, i odczyt znacznika z obszaru drugiego, uzyskanie drugiej informacji znacznika przez odczyt znacznika z obszaru drugiego z wyłączeniem śledzenia, komparację pierwszej informacji znacznikowej znacznika oraz drugiej informacji znacznikowej w celu sprawdzenia, czy pierwsza informacja znacznikowa i druga informacja znacznikowa są tą samą informacją, oraz odtwarzanie informacji specjalnej, jeżeli stwierdzi się, że pierwsza informacja znacznikowa i druga informacja znacznikowa są takie same.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia optyczny nośnik zapisowy według wynalazku w widoku z góry, fig. 2A do 2E przedstawiają etapy produkcji płyty wzorcowej dla optycznego nośnika zapisowego, fig. 3A przedstawia pierwszy przykład obszaru zmiany odstępu ścieżek według wynalazku, fig. 3B przedstawia drugi przykład obszaru zmiany odstępu ścieżek według wynalazku, fig. 3C przedstawia trzeci przykład obszaru zmiany odstępu ścieżek według wynalazku, fig. 4A do 4F przedstawiają etapy produkcji matrycy dla optycznego nośnika zapisowego, fig. 5A do 5F przedstawiają etapy produkcji matrycy dla optycznego nośnika zapisowego w postaci dysku optycznego z użyciem matrycy, fig. 6 przedstawia schemat blokowy konfiguracji urządzenia odtwarzającego, fig. 7A przedstawia kształt przebiegu sygnału błędu śledzenia w obszarze odczytu/zapisu, fig. 7B przedstawia kształt przebiegu sygnału błędu śledzenia w obszarze BCA, gdzie zarejestrowany jest znacznik BCA, fig. 8A przedstawia schemat znacznika w postaci kodu kreskowego wewnątrz rowka w obszarze BCA, fig. 8B przedstawia zmianę wykrywanego przez głowicę optyczną natężenia światła odbitego od znacznika w postaci kodu kreskowego przedstawionego na fig. 8A, Fig. 8C przedstawia zmianę natężenia sygnału odczytu generowanego na podstawie zmian natężenia światła przedstawionych na fig. 8B, fig. 9 przedstawia schemat znacznika w postaci kodu paskowego stanowiącego znacznik BCA, w obszarze BCA optycznego nośnika zapisowego według wynalazku, fig. 10 przedstawia schemat drogi głowicy optycznej podczas odtwarzania znacznika BCA, w obszarze BCA z włączonym śledzeniem, i z wyłączonym śledzeniem, fig. 11 przedstawia schemat

PL 209 250 B1 drogi głowicy optycznej, z włączonym śledzeniem i z wyłączonym śledzeniem, podczas odtwarzania znacznika BCA, który został naruszony, w obszarze BCA optycznego nośnika zapisowego przedstawionego na fig. 9, fig. 12 przedstawia uproszczony schemat znacznika w postaci kodu kreskowego, stanowiącego znacznik BCA, w obszarze BCA optycznego nośnika zapisowego służącego za odniesienie, zaś fig. 13 przedstawia uproszczony schemat drogi głowicy optycznej, z włączonym śledzeniem, i z wyłączonym śledzeniem, podczas odtwarzania znacznika BCA, który został naruszony, w obszarze BCA optycznego nośnika zapisowego przedstawionego na fig. 12.

Wynalazek został opisany poniżej w odniesieniu do załączonych figur rysunku. Wynalazek opisano w następującym porządku. Najpierw opisano strukturę dysku optycznego jako optycznego nośnika zapisowego. Następnie opisano proces wytwarzania tego optycznego nośnika zapisowego, włącznie z wytwarzaniem dysku wzorcowego, wytwarzaniem optycznego nośnika zapisowego w postaci dysku optycznego z wykorzystaniem dysku wzorcowego, i kształtowaniem obszaru nacinania znaczników seryjnych (obszaru BCA). Na koniec opisano sposób w jaki mogą być odtwarzane informacje z optycznego nośnika zapisowego w postaci dysku optycznego.

Fig. 1 przedstawia optyczny nośnik zapisowy 100 według korzystnego przykładu wykonania wynalazku w widoku z góry, będącego korzystnie dyskiem optycznym. Optyczny nośnik zapisowy 100 ma postać tarczy w kształcie pierścienia, grubości 1,2 mm, o średnicy zewnętrznej 120 mm i z otworem środkowym o średnicy 15 mm. Na powierzchni zapisu danych optycznego nośnika zapisowego 100 ukształtowana jest przezroczysta warstwa o grubości 0,1 mm. Dane mogą być rejestrowane na optycznym nośniku zapisowym 100, a następnie te zarejestrowane dane mogą być odczytywane z dysku przez kierowanie przez tę przezroczystą warstwę światła lasera o długości fali około 405 nm, z głowicy optycznej o aperturze numerycznej 0,85. Dokładniej, ten optyczny nośnik zapisowy 100 jest odczytywalnym/zapisowym dyskiem optycznym, który może być wykorzystywany do rejestrowania i odczytu danych z zastosowaniem warstwy zapisowej, nazywanej także stosem rejestracyjnym, z przemianą fazową.

Optyczny nośnik zapisowy 100 do zapisu informacji ma trzy obszary zapisu danych. Kolejno, od wewnętrznego obwodu nośnika, te obszary to: obszar BCA 101, obszar 102 tylko do odczytu, i obszar 103 odczytu/zapisu. Między obszarem BCA 101, a obszarem 102 tylko do odczytu znajduje się pierwszy obszar ochronny 105 do zmiany odstępu ścieżek pomiędzy obszarem 102 tylko do odczytu i obszarem 103 odczytu/zapisu znajduje się drugi obszar ochronny 106, służący do podobnej zmiany odstępu ścieżek.

W obszarach zapisu danych, to znaczy w obszarze BCA 101, obszarze 102 tylko do odczytu i obszarze 103 odczytu/zapisu utworzona jest warstwa z przemianą fazową. Fazę warstwy z przemianą fazową można zmieniać między fazą krystaliczną a fazą amorficzną przez oświetlanie jej wiązką laserową emitowaną z głowicy optycznej.

Rowki wstępne ukształtowane podczas produkcji optycznego nośnika zapisowego 100 są rozmieszczone w obszarze BCA 101, obszarze 102 tylko do odczytu i obszarze 103 odczytu/zapisu. Podziałka d1 tych rowków wstępnych w obszarze BCA 101 wynosi 2,0 um, odstęp d2 ścieżek w obszarze 102 tylko do odczytu wynosi 0,35 um, a odstęp ścieżek (nie pokazany) w obszarze 103 odczytu/zapisu wynosi 0,32 um. Przy zastosowaniu wspomnianej powyżej głowicy optycznej i lasera, korzystne jest, jeżeli odstęp ścieżek wynosi około 0,4 um lub mniej, stosownie do obliczeń wykorzystujących różnicę między apreturą numeryczną głowicy optycznej a długością fali lasera. Należy zauważyć, że aktualnie dostępne dyski DVD mają odstęp ścieżek wynoszący 0,74 um, do zastosowania z laserem o długości fali 650 nm i głowicą optyczną o aperturze numerycznej (NA) 0,60.

Wymienione powyżej obszar BCA 101, obszar 102 tylko do odczytu, obszar 103 odczytu/zapisu, pierwszy obszar ochronny 105 oraz drugi obszar ochronny 106, są opisane poniżej.

Obszar BCA 101 rozmieszczony jest w obszarze dysku w odległości od 21 mm do 22 mm od środka dysku. Znacznik 104 w postaci kodu kreskowego stanowiący znacznik BCA jest zapisywany w obszarze BCA 101. Znacznik 104 w postaci kodu kreskowego stanowiący znacznik BCA jest reprezentacją w postaci kodu kreskowego numeru kolejnego nośnika, numeru serii lub innych takich informacji identyfikujących, i służy do identyfikowania optycznego nośnika 100 i uniemożliwienia wykonywania nieautoryzowanych kopii. Znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego są kształtowane z wykorzystaniem dwóch faz obszaru BCA 101, tj. obszaru fazy krystalicznej i obszaru fazy amorficznej warstwy zapisowej z przemianą fazową. Jak to pokazano na fig. 9, znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego są utworzone ze zbioru liniowo ukształtowanych znaczników rozstawionych w kierunku obwodowym w obszarze BCA 101. Te liniowo ukształtowane znaczniki rozciągają się w kierunku promiePL 209 250 B1 niowym w poprzek wielu ścieżek. Te znaczniki w postaci kodu kreskowego są dostatecznie duże, i pokrywają cały obszar BCA 101 w kierunku promieniowym.

Obszar 102 tylko do odczytu, jest rozmieszczony w obszarze dysku w odległości od 22,4 mm do 23,2 mm od środka dysku, i służy do zapisania informacji o dysku. Faliste rowki wstępne są kształtowane wzdłuż ścieżki w obszarze 102 tylko do odczytu, służącego do zapisywania danych stałych. Znaczy to, że przeznaczone do zapisania dane tylko do odczytu są formowane w rowkach wstępnych. Z obszaru 102 tylko do odczytu jest odczytywana tylko informacja o dysku, i w tym obszarze 102 tylko do odczytu nie można zarejestrować innej informacji. Należy zauważyć, że zamiast rowków wstępnych, w obszarze 102 tylko do odczytu można zastosować zagłębienia wstępne stosownie do których jest modulowany odtwarzany sygnał. Należy również zauważyć, że obszar 102 tylko do odczytu nie jest ograniczony do wykorzystania jako ściśle tylko do odczytu lecz może zawierać podobszary do jednokrotnego zapisu lub odczytowe/zapisowe.

Obszar 103 odczytu/zapisu znajduje się w obszarze dysku w odległości od 23,2 mm do 58,6 mm od środka dysku. Użytkownik może zapisywać i odczytywać informację w obszarze 103 odczytu/zapisu. Falowane rowki wstępne są kształtowane wzdłuż ścieżki i służą do zapisu informacji adresowej w obszarze 103 odczytu/zapisu. Na ścieżce są zapisywane dane użytkownika. Należy zauważyć, że informacja adresowa może być zapisywana z wykorzystaniem zagłębień wstępnych w obszarze 103 odczytu/zapisu, a zatem nie jest ograniczona tylko do rowków wstępnych.

Pierwszy obszar ochronny 105 łączy ścieżki w obszarze BCA 101 ze ścieżkami w obszarze 102 tylko do odczytu w sposób ciągły. Mówiąc dokładniej, odstęp ścieżek w pierwszym obszarze ochronnym 105 zmienia się w sposób ciągły od 2,0 um przy wewnętrznej części pierwszego obszaru ochronnego 105 do 0,35 um, a zatem ścieżki o odstępie 2,0 um w obszarze BCA 101 są połączone w sposób płynny ze ścieżkami o odstępie 0,35 um w obszarze 102 tylko do odczytu.

Podobnie, odstęp ścieżek w drugim obszarze ochronnym 106, zmienia się od 0,35 um do 0,32 um, a zatem ścieżki o odstępie ścieżek 0,35 um obszaru 102 tylko do odczytu są połączone w podobny sposób ze ścieżkami o odstępie ścieżek 0,32 um w obszarze 103 odczytu/zapisu.

Pierwszy obszar ochronny 105 opisano dokładniej w odniesieniu do fig. 3A-3C. Na fig. 3A-3C przedstawiono konfigurację pierwszego obszaru ochronnego 105. Na fig. 3A przedstawiono pierwszy przykład obszaru, w którym zmienia się odstęp ścieżek. Mówiąc dokładniej, ścieżka jest ciągła od obszaru BCA 101 do obszaru 102 odczytu/zapisu, a zatem przykład ten ilustruje ciągłą zmianę odstępu ścieżek.

Jeżeli wartość ciągłej zmiany odstępu ścieżek jest duża, to za pomocą niektórych systemów produkcyjnych nie będzie można wytworzyć pierwszego obszaru ochronnego 105, takiego jak pokazany na fig. 3A. W takich przypadkach można stosować inną konfigurację, na przykład taką jak pokazana na fig. 3B i fig. 3C.

Na fig. 3B przedstawiono drugi przykład obszaru, w którym następuje zmiana odstępu ścieżek. Mówiąc dokładniej, ścieżki w pierwszym obszarze ochronnym 105 są formowane z odstępem ścieżek obszaru BCA 101, a następnie ścieżka jest przerwana w pewnym punkcie pośrednim. Wtedy, w zasadzie od tego samego miejsca, ścieżki kształtowane są na nowo, lecz z odstępem ścieżek obszaru 102 odczyt/zapis. Nawet w tym drugim przykładzie można zapewnić jednorodność odstępu ścieżek w obszarze BCA 101 i obszarze 102 odczytu/zapisu.

Fig. 3C przedstawia trzeci przykład zmiany odstępu ścieżek. Mówiąc dokładniej, w pierwszym obszarze ochronnym 105 ścieżki są kształtowane z odstępem ścieżek obszaru BCA 101, a następnie zostają urwane. Następnie formowany jest obszar powierzchni lustrzanej o konkretnej szerokości, a za tym obszarem powierzchni lustrzanej ścieżki są formowane z odstępem ścieżek obszaru 102 tylko do zapisu.

Zmiana odstępu ścieżek nie musi być ciągła w stosunku do konfiguracji przedstawionych na fig. 3B i 3C, a zatem optyczne nośniki zapisowe lub dyski optyczne tego typu mogą być wytwarzane z użyciem konwencjonalnego osprzętu produkcyjnego. Należy zauważyć, że w przypadkach przedstawionych na fig. 3B i 3C, między obszarem BCA 101 a obszarem 102 tylko do odczytu, rowki są nieciągłe.

Poniżej, wynalazek został opisany szerzej w odniesieniu do fig. 1 i fig. 9 do fig. 13. Fig. 9 przedstawia schematycznie znaczniki 104 w postaci kodów kreskowych stanowiące znaczniki BCA w obszarze BCA 101 optycznego nośnika zapisowego 100 według wynalazku.

Na fig. 10 przedstawiono schemat dróg 112a i 112b głowicy optycznej kiedy śledzenie jest włączone, i kiedy śledzenie jest wyłączone, podczas odczytywania znaczników 104 w postaci kodów kreskowych w obszarze BCA 101.

PL 209 250 B1

Na fig. 11 przedstawiono schemat dróg 112a i 112b głowicy optycznej kiedy śledzenie jest włączone, i kiedy śledzenie jest wyłączone, podczas odczytywania przerobionych znaczników 104 w postaci kodów kreskowych, stanowiących znaczniki BCA, w obszarze BCA 101 optycznego nośnika zapisowego 100 przedstawionego na fig. 9.

Na fig. 12 przedstawiono schemat znaczników 104 w postaci kodu kreskowego w obszarze BCA 101 optycznego nośnika zapisowego 100 służących do porównania.

Na fig. 13 przedstawiono schemat dróg 112a i 112b głowicy optycznej, kiedy śledzenie jest włączone, i kiedy śledzenie jest wyłączone, podczas odczytywania znaczników 104 w postaci kodów kreskowych, które zostały zmienione w obszarze BCA 101 optycznego nośnika zapisowego 100 przedstawionego na fig. 12.

Na tym optycznym nośniku zapisowym 100 ukształtowana jest warstwa zapisowa z przemianą fazową, określana także jako stos zapisowy, która służy do zapisywania informacji. Znacznik 104 w postaci kodów kreskowych stanowiący znacznik BCA o pożądanym kształcie może być formowany przez oświetlenie wiązką laserową warstwy zapisowej z przemianą fazową w obszarze BCA 101. Oznacza to, że możliwa jest zamiana znaczników 104 w postaci kodów kreskowych. Jeżeli znaczniki BCA są zmienione, to nie będzie możliwe ich zastosowanie jako nośników informacji identyfikacyjnej w celu uniemożliwienia nieautoryzowanego kopiowania. Dlatego opisano szczegółowo poniżej celowe naruszenie znaczników 104 w postaci kodów kreskowych, stanowiących znaczniki BCA w obszarze BCA 101.

Jak to pokazano na fig. 10, podczas sterowania śledzeniem głowica optyczna 66 śledzi drogę wzdłuż rowka 110 i odczytuje znaczniki BCA w obszarze BCA. W sytuacji, gdy znacznik BCA zmienia się na długości rowka 110, przy włączonym śledzeniu, to znacznik BCA może zostać ponownie zapisany na długości rowka 110 tworząc znacznik BCA 114 bez autoryzacji.

Poniżej opisano naruszenie całego obszaru BCA 101. Jak to pokazano na fig. 12 i fig. 13, jeżeli odstęp d3 ścieżek w obszarze BCA 101 jest stosunkowo wąski w stosunku do średnicy plamki odczytu/zapisu głowicy optycznej 66, zaś próba naruszenia jest dokonywana przy jednoczesnym śledzeniu wzdłuż rowka 110 ścieżki, to nie mająca autoryzacji część znacznika BCA 114 każdej ścieżki również będzie zachowywać ciągłość w kierunku promieniowym. Jest zatem możliwe w tym przypadku utworzenie w całym obszarze BCA 101 nieautoryzowanych znaczników BCA 114 mających ten sam kształt, co znaczniki BCA zapisane wstępnie na dysku oryginalnym.

Jednakże, jak to pokazano na fig. 9, odstęp d1 ścieżek w obszarze BCA 101 jest kilka razy (na przykład pięciokrotnie) większy, niż odstęp d2 ścieżek w obszarze 102 tylko do odczytu lub obszarze 103 odczytu/zapisu na optycznym nośniku zapisowym 100 według wynalazku. W tym przypadku, nawet jeżeli użytkownik próbuje manipulować przy całym obszarze BCA 101 wzdłuż rowka 110 przy wykorzystaniu sterowania śledzeniem, nie mające autoryzacji znaczniki 101 w postaci kodu kreskowego w każdej ścieżce nie będą połączone, ponieważ odstęp ścieżek w obszarze BCA 101 jest dostatecznie szeroki, a oryginalne znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego będą pozostawały na częściach pól 120, jak to pokazano na fig. 11. Nie jest zatem możliwa zamiana znaczników BCA tak, aby były one wystarczająco większe od odstępu ścieżek.

Gdy odstęp d1 ścieżek w obszarze BCA 101 jest odpowiednio szerszy, niż odstęp d2 ścieżek w obszarze 102 tylko do odczytu i innych obszarach na optycznym nośniku zapisowym 100 według wynalazku, trudne jest jednolite zmodyfikowanie wszystkich znaczników 104 w postaci kodu kreskowego, stanowiących znaczniki BCA w obszarze BCA 101.

Chociaż optyczny nośnik zapisowy opisano powyżej jako dysk optyczny typu odczytu/zapisu wykorzystujący warstwę zapisową z przemianą fazową, to niniejszy wynalazek może być stosowany również do dowolnego innego dysku, w którym stan zapisu może być zmieniany z zastosowaniem głowicy optycznej, włącznie z dyskami jednokrotnego zapisu, dla uniemożliwienia odczytywania danych przez nie autoryzowanych użytkowników.

Poniżej opisano proces produkcji dysku wzorcowego

Na fig. 2A do 2E przedstawiono etapy wytwarzania wzorca dla optycznego nośnika zapisowego 100, będącego dyskiem optycznym, przedstawionego na fig. 1.

Pierwszym etapem jest równomierne powleczenie powierzchni płyty szklanej 201 materiałem światłoczułym, na przykład materiałem na maski pozytywowe, (patrz fig. 2A).

Następnie kształtowany jest rowek wstępny z użyciem rejestratora 202 z wiązką laserową (LBR - laser beam recorder) emitującego wiązkę promieniowania laserowego w zakresie głębokiego ultrafioletu, i długości fali 248 nm (patrz fig. 2B). Rejestrator 202 z wiązką laserową tworzy wzór rowka

PL 209 250 B1 wstępnego na podstawie sygnału z bloku formatującego (nie pokazany), który generuje sygnał odpowiadający pożądanemu wzorowi rowka wstępnego.

Poniżej opisano bardziej szczegółowo rejestrator 202 z wiązką laserową. Rejestrator 202 z wiązką laserową zaopatrzony jest w koder (nie pokazany), do wykrywania przemieszczenia w kierunku promieniowym. Układ sterujący (nie pokazany) rejestratora 202 z wiązką laserową może obliczać odległość przemieszczenia na podstawie określonego z góry odstępu międzyimpulsowego i wykrytej liczby impulsów z kodera. Układ sterujący steruje wtedy przemieszczeniem, tak że liczba zliczonego stanu impulsów z kodera jest zgodna z liczbą impulsów, która powinna być wykryta w określonym czasie, odpowiednio do ustawionego odstępu ścieżek.

Rejestrator 202 z wiązką laserową rozpoczyna kształtowanie rowka przy pierwszym ustawieniu stanu zliczanych impulsów, równoważnym odstępie ścieżek (2,0 μm) obszaru BCA 101 od wewnętrznego promienia obszaru BCA 101 (patrz fig. 1) lub pewnego punktu do wewnątrz tego promienia wewnętrznego. Kiedy wiązka laserowa naświetlająca rowek osiąga pierwszy obszar ochronny 105 (fig. 1), rejestrator 202 z wiązką laserową przełącza się na drugą nastawę stanu zliczania impulsów, równoważną odstępie ścieżek (0,35 μm) obszaru 102 tylko do odczytu (patrz fig. 1). Zapewnia to możliwość zmiany odstępu ścieżek w pierwszym obszarze ochronnym 105 bez przerywania ścieżki. Obszar 102 tylko do odczytu jest następnie wystawiany na działanie impulsów w liczbie równej nastawie stanu zliczania, w celu utworzenia rowków o jednorodnym odstępie ścieżek w całym obszarze 102 tylko do odczytu. Jak to opisano powyżej, odstęp ścieżek w obszarze 102 tylko do odczytu (fig. 1) wynosi 0,35 um a odstęp ścieżek w obszarze BCA 101 wynosi 2,0 um, to znaczy jest pięciokrotnie większy, niż odstęp ścieżek obszaru 102 tylko do odczytu. Zatem trudno jest całkowicie i jednolicie zmienić znaczniki w kształcie kodu kreskowego w obszarze BCA 101.

Należy zauważyć, że pierwsza nastawa stanu zliczania impulsów w rozwiązaniu alternatywnym może być inkrementowana lub dekrementowana w sposób ciągły do drugiej nastawy stanu zliczania impulsów. W tym przypadku odstęp ścieżek będzie się zmieniać w sposób ciągły w całym pierwszym obszarze ochronnym 105.

Podobnie rejestrator 202 z wiązką laserową, dokonuje zmiany w drugim obszarze ochronnym 106 (fig. 1) od drugiej nastawy stanu zliczania impulsów równoważnej odstępowi ścieżek obszaru 102 tylko do odczytu, do trzeciej nastawy stanu zliczania impulsów równoważnej odstępowi ścieżek (0,32 um) w obszarze 103 odczytu/zapisu. Odstęp ścieżek może zatem być zmieniany bez przerywania ścieżki w drugim obszarze ochronnym 106, zaś obszar 103 odczytu/zapisu może być dalej równomiernie napromieniowywany w celu uzyskania określonego odstępu ścieżek. Napromieniowanie jest zatrzymywane, gdy promień lasera osiągnie zewnętrzny obwód obszaru 103 odczytu/zapisu. Obraz utajony 203 z wzorem pożądanego rowka zostaje zatem, w powyżej opisanych etapach, zapisany na płycie szklanej 201 (patrz fig. 2C).

Płyta jest następnie wprawiana w ruch wirowy przy równoczesnym natryskiwaniu roztworu wywoływacza z dyszy 204 wywoływacza, dla wywołania obrazu utajonego (fig. 2D).

Wywołana płyta jest następnie suszona, przez co otrzymuje się dysk wzorcowy 206 z pożądanym wzorem 205 rowka (fig. 2E).

Poniżej opisano proces wytwarzania dysku optycznego z wykorzystaniem dysku wzorcowego.

Na fig. 4A do 4F i fig. 5A do 5F przedstawiono etapy produkcji optycznego nośnika zapisowego będącego dyskiem optycznym na podstawie dysku wzorcowego. Na fig. 4A do 4F przedstawiono etapy produkcji tłocznika na podstawie dysku wzorcowego, a fig. 5A do 5F przedstawiono etapy wytwarzania optycznego nośnika zapisowego z wykorzystaniem tłocznika.

Odnosząc się do fig. 4A do 4F, w pierwszej kolejności na dysku wzorcowym 206 (fig. 4A) metodą metalizacji próżniowej (fig. 4B) tworzona jest warstewka 401 niklu.

Następnie z wzorca, z wykorzystaniem warstewki 401 niklu jako elektrody, otrzymuje się cienką płytkę niklową 402 na powierzchni wzorca (fig. 4C).

Cienka płytka jest następnie oddzielana, i usuwana jest maska, w wyniku czego otrzymuje się niklową płytę wzorcową (poniżej zwanej matrycą 403) o grubości w przybliżeniu 0,3 mm, na którą został przeniesiony wzór rowków (fig. 4D).

Matryca 403 jest następnie ponownie galwanicznie pokrywana niklem, a płyta niklowa jest podobnie zdejmowana (fig. 4E) w wyniku czego uzyskuje się niklową płytę wzorcową (zwaną poniżej matrycą 403), na którą został przeniesiony wzór rowków z matrycy 403 (fig. 4F). Grzbiet matrycy 404 jest następnie polerowany, a matryca 404 jest tłoczona do pożądanego kształtu przez co uzyskuje się tłocznik 405 (stempla) z pożądanym wzorem rowka.

PL 209 250 B1

Pozostałe etapy procesu zostaną opisane w odniesieniu do fig. 5A do 5F.

Tłocznik 405 jest instalowany we wtryskarce, w celu wtryskowego formowania z materiału poliwęglowanowego, dla utworzenia formowanego podłoża 501 o grubości 1,1 mm, na które został przeniesiony wzór rowka (patrz fig. 5A).

Następnie nanosi się przez napylanie próżniowe warstwę zapisową 502 z przemianą fazową, głównie Ge-Sb-Te, na stronę uformowanego podłoża 501 (patrz fig. 5B), która służy do przeniesienia wzoru.

Arkusz poliwęglanowy 503 o grubości w przybliżeniu 90 μιίτι zostaje następnie umieszczony na wirówce do nanoszenia pokryć, na który opuszcza się krople żywicy 504 utwardzanej ultrafioletem (fig. 5C).

Po ułożeniu podłoża tak, że powierzchnia warstwy zapisowej z przemianą fazową jest zwrócona do arkusza poliwęglanu, wirówka jest uruchamiana, i przez wirowanie następuje usunięcie nadmiaru żywicy 504 utwardzanej ultrafioletem. Wirówkę zatrzymuje się, kiedy żywica utwardzana ultrafioletem ma grubość około 10 μm (fig. 5D).

Następnie, ze źródła 505 ultrafioletu emitowane jest światło nadfioletowe, dla zestalenia żywicy 504 utwardzanej ultrafioletem (fig. 5E).

Po zakończeniu powyższych etapów, otrzymuje się (fig. 5F) z dysku wzorcowego 206 (fig. 4A) dysk optyczny 506 z przezroczystą warstwą pokrywającą umożliwiającą zarówno zapis jak i odczyt.

Cała powierzchnia warstwy zapisowej 502 z przemianą fazową optycznego nośnika zapisowego będącego dyskiem optycznym po opisanym powyżej napylaniu próżniowym, jest w stanie amorficznym, i do skrystalizowania obszaru zapisu danych potrzebny jest proces zwany ogólnie inicjalizacją. W takiej sytuacji do krystalizacji obszarów BCA 101, obszaru 102 tylko do odczytu i obszaru 103 odczytu/zapisu optycznego nośnika zapisowego 100 (fig. 1) wykorzystuje się inicjalizator dysku z laserem dużej mocy, pracujący przy długości fali przynajmniej 650 nm. Dysk może być inicjalizowany jednolicie przez skanowanie całej powierzchni jednorodnym światłem podczas wirowania dysku.

Wiązka laserowa emitowana w kierunku obszaru BCA 101 jest w sposób powtarzalny włączana i wyłączana, zgodnie z wzorem kodu kreskowego (dla zapisywania informacji takiej, jak kolejny numer nośnika lub informacja blokady kopiowania) przeznaczonego do zapisania. Przy pozostawieniu na dysku niezainicjalizowanej części w stanie amorficznym, wzór o kształcie kodu kreskowego zawierający części z fazą krystaliczną i części z fazą amorficzną zostaje zapisany jako znacznik 104 w postaci kodu kreskowego stanowiący znacznik BCA. Możliwe jest wytwarzanie w ten sposób optycznego nośnika zapisowego 100 zawierającego znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego stanowiące znaczniki BCA.

Proces inicjalizacji dla kształtowania znaczników BCA 104 w postaci kodu kreskowego opisano w niniejszym przykładzie wykonania wynalazku, jako mający miejsce po ukształtowaniu ochronnej warstwy powierzchniowej. Jest jednak oczywiste, że inicjalizacją dysku i kształtowanie znacznika 104 w postaci kodu kreskowego stanowiącego znacznik BCA może poprzedzać kształtowanie warstwy pokrywającej, a warstwa ochronna mogłaby być kształtowana po inicjalizacji dając gotowy optyczny nośnik zapisowy 100.

Na fig. 6 przedstawiono schemat blokowy konfiguracji urządzenia odtwarzającego 60 do odczytywania optycznego nośnika zapisowego 100. Optyczny nośnik zapisowy 100 umieszczony na talerzu urządzenia odtwarzającego 60 jest obracany przez jednostkę 61 napędu obrotowego. Głowica optyczna 66 wysyła sygnał, odpowiadający jej położeniu względem optycznego nośnika zapisowego 100, do jednostki sterującej 63. Jednostka sterująca 63 wzmacnia lub przetwarza w inny sposób ten sygnał w celu doregulowania położenia głowicy optycznej 66 lub soczewki obiektywu wewnątrz głowicy optycznej 66. Głowica optyczna 66 jest napędzana jednostką napędową 62. Jednostka sterująca 63 odczytuje informację z dysku optycznego 100, sterując serwomechanizmem ogniskującym i serwomechanizmem śledzącym, na podstawie sygnałów z głowicy optycznej 66 i jednostki napędowej 62 i/lub jednostki napędowej 65 soczewki obiektywu. Należy zauważyć, że zapisywanie i kasowanie informacji może być wykonywane przy wykorzystaniu tego samego sprzętu. Złącze 64 służy do połączenia źródła zasilania wewnętrznego z zewnętrznym. Zasilanie jest podawane przez złącze 64 do jednostki sterującej 63, jednostki napędowej 62 głowicy optycznej 66, obrotowej jednostki napędowej 61, i jednostki napędowej 65 soczewki obiektywu.

Poniżej bardziej szczegółowo opisano operację odtwarzania.

Kiedy optyczny nośnik zapisowy 100 zostaje umieszczony na talerzu napędowym (nie pokazanym), urządzenie odtwarzające 60 ustawia głowicę optyczną 66 o aperturze NA 0,85 w pobliżu optycznego nośnika zapisowego 100 i emituje wiązkę laserową o długości fali 405 nm. Wiązka laserowa emitowana w kierunku optycznego nośnika zapisowego 100 i odbita od niego jest następnie

PL 209 250 B1 wykrywana przez głowicę optyczną 66 i przekazywana do jednostki sterującej 63 w celu sterowania serwomechanizmem ogniskowania. Jednostka sterująca 63 wykrywa przeciwsobny sygnał śledzący śledząc i odczytując informację z tego miejsca na optycznym nośniku zapisowym 100, gdzie zapisana jest informacja przeznaczona do odczytania.

Na fig. 7A przedstawiono odtworzony przebieg sygnału błędu śledzenia w obszarze 103 odczytu/zapisu (fig. 1). Oczywiste jest, że przebieg odtwarzany jest przebiegiem sinusoidalnym. Na fig. 7B przedstawiono przebieg odtwarzany z obszaru BCA 101 (fig. 1), gdzie zapisane są znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego stanowiące znaczniki BCA (fig. 1). Ponieważ szerokość zapisanego rowka jest mała w porównaniu z odstępem ścieżki lub średnicą plamki odczytowej 70 głowicy optycznej 65 (fig. 6), to sygnał odtwarzany z obszaru BCA 101 (fig. 1) nie jest przebiegiem sinusoidalnym. Jednakże, sygnał błędu śledzenia przy przecinaniu rowka jest dostatecznie stromy, a zatem rowek może być śledzony przez serwomechanizm śledzący.

Na fig. 8A do 8C przedstawiono zmianę natężenia światła odbitego wykrywanego przez głowicę optyczną 66 (fig. 6), kiedy działa serwomechanizm śledzący. Ponieważ współczynnik odbicia warstwy zapisowej z przemianą fazową (w części z amorficzną fazą) w obszarze BCA 101 (fig. 1) jest mały (wynoszący około połowy lub poniżej) w porównaniu z współczynnikiem odbicia w częściach z fazą krystaliczną, to natężenie odbić wykrywanych w obszarze BCA 101 jest modulowane zgodnie z wzorem znacznika 104 w postaci kodu kreskowego stanowiącego znacznik BCA. Jest zatem możliwe, w przypadku urządzenia odtwarzającego 60 (fig. 6), rozpoznawanie wzoru znaczników 104 w postaci kodu kreskowego (fig. 1) i odczytywanie informacji z tego wzoru, przez ustawienie konkretnej wartości progowej i sprawdzenie, czy natężenie wykrywanego odbicia jest większe lub mniejsze od wartości progowej. Należy zauważyć, że korzystne jest, kiedy serwomechanizm śledzący wykorzystuje sygnał błędu śledzenia znormalizowany w odniesieniu do natężenia odbić, w celu eliminacji oddziaływania natężenia odbić na sygnał błędu śledzenia.

Znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego stanowiące znaczniki BCA (fig. 1) w obszarze BCA 101 tego optycznego nośnika zapisowego 100 mogą być odczytywane przy śledzeniu, jak to opisano powyżej. Przy kształtowaniu znaczników 104 w postaci kodu kreskowego stanowiących znacznik BCA na szerokim obszarze w kierunku promieniowym w poprzek wielu ścieżek obszaru BCA 101, możliwe jest precyzyjne pozycjonowanie głowicy optycznej 66 (fig. 6), tak że możliwe jest odczytywanie znaczników 104 w postaci kocu kreskowego stanowiących znaczniki BCA. Znaczy to, że jednostka sterująca 63 może również wykrywać informację na podstawie zmiany natężenie odbitych części wiązki laserowej, nawet kiedy serwomechanizm śledzący nie działa (śledzenie jest wyłączone). W tym trybie z wyłączonym śledzeniem informacja może być wykrywana na przykład przez skanowanie optycznego nośnika zapisowego 100 stosując nieruchomą głowicę optyczną 66.

Poniżej opisano, jak zmieniają się znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego w obszarze BCA 101 optycznego nośnika zapisowego 100.

Nieupoważnione zmiany znaczników BCA mogą być dokonywane na dwa sposoby. W pierwszym sposobie wykorzystuje się sterowanie ze śledzeniem, a drugi sposób polega na wyłączeniu śledzenia. Dla uniemożliwienia zmian za pomocą pierwszego sposobu, to znaczy ze sterowaniem ze śledzeniem, odstęp dl ścieżek obszaru BCA 101 jest ustawiany na określoną wielokrotność odstępu ścieżek obszaru 102 tylko do odczytu (fig. 1) lub obszaru 103 odczytu/zapisu (fig. 1). Ta wielokrotność wynosi zwykle pięć lub więcej. Korzystne jest, jeżeli odstęp d1 ścieżek obszaru BCA 101 jest również dostatecznie większy od średnicy plamki głowicy optycznej 66. Czyni to zmianę całego obszaru BCA 101 trudniejszą, nawet jeżeli strona trzecia próbuje dokonać manipulacji znaczników 104 w postaci kodu kreskowego stanowiących znacznik BCA używając napędu, który może rejestrować dane, na przykład napędu CD-R lub CD-RW.

Jeżeli podejmowana jest próba manipulacji z użyciem drugiego sposobu, z wyłączeniem śledzenia, głowica optyczna 66 przy manipulacji nie podąża rowkiem 110 (droga 112b) a zatem oryginalne znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego pozostają w obszarze wzdłuż rowka 110.

Manipulację na znacznikach BCA 104 w postaci kodu kreskowego stanowiących znaczniki BCA można wykryć w opisany poniżej sposób.

Zmianę całego obszaru BCA 101 można uniemożliwić przez ustawienie odstępu d1 ścieżek obszaru BCA w konkretnym obszarze, jak to opisano powyżej. Nie jest możliwe sprawdzenie czy odczytany znacznik został zmieniony chociaż istnieje możliwość odczytania znacznika BCA 114 bez autoryzacji przy sterowaniu ze śledzeniem, jak w rozwiązaniach znanych.

PL 209 250 B1

Kiedy znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego stanowiące znaczniki BCA są odczytywane przy wyłączonym śledzeniu, to odczytywane jest miejsce inne, niż kiedy znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego są odczytywane przy śledzeniu włączonym.

Ważną właściwością stosowania optycznego nośnika zapisowego według wynalazku jest to, że zamiana oryginalnych znaczników 104 w postaci kodu kreskowego jest wykrywana podczas odczytywania optycznego nośnika zapisowego przez porównywanie informacji znacznikowej otrzymanej przez odczytywanie znacznika 104 w postaci kodu kreskowego z wyłączonym śledzeniem.

Zmiany znaczników 104 w postaci kodu kreskowego stanowiących znaczniki BCA w obszarze BCA 101 optycznego nośnika zapisowego 100 mogą być wykrywane w opisany poniżej sposób, przy czym optyczny nośnik zapisowy jest odczytywany tylko w przypadku gdy nie dokonano manipulacji.

Znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego są odczytywane z użyciem głowicy optycznej 66 bez śledzenia rowka 110 obszaru BCA 101, to znaczy z wyłączonym śledzeniem, dla otrzymania drugiej informacji znacznikowej, kiedy śledzenie jest wyłączone.

Znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego są następnie odczytywane ponownie z użyciem głowicy optycznej 66 z jednoczesnym śledzeniem ścieżki w obszarze BCA 101 i otrzymywaniem pierwszej informacji znacznikowej, kiedy śledzenie jest włączone.

Jednostka sterująca 63 następnie porównuje drugą informację znacznikową, kiedy śledzenie jest wyłączone, z pierwszą informacją znacznikową, kiedy śledzenie jest włączone.

Jeżeli te przebiegi odtwarzania są różne, to wiadomym jest, że dokonano próby zmiany znaczników 104 w postaci kodów kreskowych stanowiących znaczniki BCA z zastosowaniem pierwszego lub drugiego sposobu manipulacji, opisanych powyżej. Jednostka sterująca 63 urządzenia odtwarzającego 60 rozpoznaje dysk jako oryginalny, autentyczny, tylko jeżeli wykryta pierwsza informacja znacznikowa przy śledzeniu jest zgodna z drugą informacją znacznikową wykrytą przy wyłączonym śledzeniu.

Następnie pozwala się, na przykład na odczytywanie informacji zarejestrowanej w obszarze 102 tylko do odczytu. Jeżeli informacja znacznikowa nie jest zgodna, to jednostka sterująca 63 identyfikuje dysk jako dysk manipulowany, co blokuje odczytywanie optycznego nośnika zapisowego.

Może się zdarzyć to, że najpierw zostanie wykryty przebieg odtwarzania, lecz zwykle jako pierwsze są odczytywane znaczniki, zarówno bez śledzenia, jak i ze śledzeniem.

Głowica optyczna 66 podąża inną drogą 112b, kiedy odczytuje się znaczniki BCA przy wyłączonym śledzeniu, niż droga 112a, kiedy śledzenie jest włączone, z powodu mimośrodowości, to znaczy przesunięcia między środkiem obrotu w systemie odczytu/zapisu, a środkiem optycznego nośnika zapisowego. Mimośrodowość ta wynosi około +/- 50 μm, co powoduje, że droga 112b przy wyłączonym śledzeniu jest odsunięta w kierunku promieniowym od rowka 110 o wartość mimośrodu względem drogi 112a przy śledzeniu włączonym. Powoduje to skanowanie również pól 120 innych, niż pola wzdłuż rowka 110 przy włączonym śledzeniu, takich jak skanowane z wyłączeniem śledzenia.

Porównywanie informacji znacznikowych otrzymanych przy śledzeniu włączonym i ze śledzeniem wyłączonym, w celu sprawdzenia, czy znaczniki zostały zmienione przez opisane powyżej metody manipulacji, pierwszą i drugą, pozwala na wykrywanie manipulacji optycznego nośnika zapisowego, co zostało dokładnie opisane poniżej.

Jeżeli znaczniki są zmienione podczas śledzenia rowka wstępnego przy zastosowaniu pierwszego sposobu manipulowania, to kształt rowka wstępnego zostanie zmieniony i nastąpi wpisanie nieautoryzowanego znacznika BCA 114, jak to pokazano na fig. 11. Jednakże, w tym przypadku, znacznik 104 w postaci kodu kreskowego pozostaje również między polami 120. W wyniku tego, kiedy znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego są odczytywane wzdłuż rowka wstępnego z włączonym śledzeniem, to informacja znacznika ze zmienionych nieautoryzowanych znaczników BCA 114 zostanie odczytana, ponieważ głowica optyczna 66 podąża rowkiem 110. Ponieważ droga 112b przy wyłączeniu śledzenia oddala się, odpowiednio do mimośrodowości, od rowka 110 w kierunku promieniowym, to zostaną odczytywane nieautoryzowane znaczniki BCA 114 i pozostające oryginalne znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego. Odczytana informacja znacznika zawiera zatem zarówno informację znacznikową z oryginalnych znaczników 104 w postaci kodu kreskowego stanowiących znaczniki BCA, jak i informację znacznikową z nieautoryzowanych znaczników BCA 114, a zatem różni się od informacji znacznikowej odczytanej z włączonym śledzeniem. Jeżeli informacja znacznikowa jest następnie porównywana, i stwierdzone zostają różnice, to wiadomym jest, że znaczniki 104 w postaci kodu kreskowego zostały zmienione.

PL 209 250 B1

Ponieważ zmiana jest wywołana, kiedy śledzenie jest wyłączone z zastosowaniem drugiego sposobu manipulacji opisanej powyżej, to druga informacja znacznikowa odczytywana, kiedy śledzenie jest wyłączone, jest oparta na danych uzyskanych z nieautoryzowanych znaczników BCA 114, a pierwsza informacja znacznikowa odczytana przy włączonym śledzeniu zawiera zarówno informację znacznikową bazującą na danych uzyskanych z oryginalnych znaczników 104 w postaci kodu kreskowego, jak i informacją znacznikową z nieautoryzowanych znaczników BCA 114. Pomimo iż sytuacja jest odwrotna do sytuacji opisanej powyżej, to nadal możliwe jest wykrycie manipulacji przez komparację obu informacji znacznikowych i sprawdzanie, czy są one takie same.

W optycznym nośniku zapisowym według niniejszego wynalazku odstęp ścieżek w obszarze BCA jest szerszy, niż odstęp ścieżek w obszarze tylko do odczytu lub obszarze odczytu/zapisu dysku, i korzystne jest, jeżeli jest szerszy przynajmniej pięciokrotnie. Umożliwia to, w dysku optycznym lub innym optycznym nośniku zapisowym, odczytywanie znaczników w postaci kodu kreskowego stanowiących znaczniki BCA w obszarze BCA przy śledzeniu, utrudniając jednocześnie dokonanie jakichkolwiek zmian lub manipulacji dotyczących znaczników w postaci kodu kreskowego.

Jakkolwiek niniejszy wynalazek opisano w odniesieniu do jego korzystnych przykładów wykonania z powołaniem załączonych rysunków, to trzeba zauważyć, że możliwe są różne zmiany i modyfikacje, które są oczywiste dla specjalistów. Takie zmiany i modyfikacje mają być uważane za pokrywające się z zakresem ochrony niniejszego wynalazku, określonym w załączonych zastrzeżenia, jeżeli od nich nie odbiegają.

Claims (3)

1. Optyczny nośnik zapisowy zawierający powierzchnię zapisu danych oraz przezroczystą warstwę usytuowaną na tej powierzchni, przy czym powierzchnia zapisu danych zawiera obszar tylko do odczytu posiadający ścieżki o pierwszym odstępie ścieżek, obszar BCA posiadający ścieżki o drugim odstępie ścieżek i obszar odczytu/zapisu posiadający, ukształtowane w nim wzdłuż ścieżki, zagłębienia wstępne lub rowki wstępne, oraz warstwę zapisową, której stan zapisu jest zmieniany światłem lasera, przy czym obszar BCA zawiera wiele znaczników w postaci kodów kreskowych, które są znacznikami ukształtowanymi liniowo, rozmieszczonymi w kierunku obwodowym i rozciągającymi się w kierunku promieniowym w poprzek wielu ścieżek w obszarze BCA, obszar tylko do odczytu zawiera informację o dysku, zaś drugi odstęp ścieżek jest szerszy niż pierwszy odstęp ścieżek, znamienny tym, że zawiera ponadto obszar ochronny (105) zmieniający odstęp ścieżek pomiędzy obszarem (102) tylko dla odczytu a obszarem BCA (101), zaś ścieżka jest połączona w sposób ciągły od obszaru (102) tylko do odczytu do obszaru BCA (101) przez obszar ochronny (105) podczas zmiany odstępu ścieżek z pierwszego odstępu (d2) ścieżek na drugi odstęp (d1) ścieżek.

2. Nośnik według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi odstęp (d1) ścieżek jest co najmniej pięciokrotnie większy niż pierwszy odstęp (d2) ścieżek.

3. Nośnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w obszarze (102) tylko do odczytu i w obszarze BCA (101) są utworzone ciągłe rowki wstępne, względnie zagłębienia wstępne.