PL214053B1

PL214053B1 - Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej samoprzylepny

Info

Publication number: PL214053B1
Application number: PL385550A
Authority: PL
Inventors: Zbigniew Czech
Original assignee: Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority date: 2008-06-30
Filing date: 2008-06-30
Publication date: 2013-06-28
Also published as: PL385550A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej samoprzylepny o małej lepkości w temperaturze pokojowej, co umożliwia jego powlekanie w tej temperaturze. Klej tego typu może być stosowany do produkcji szerokiej gamy produktów samoprzylepnych, między innymi do produkcji folii ochronnych, etykiet, taśm maskujących oraz typowych taśm montażowych.

Znany jest z opisu patentowego US 4144157 fotoreaktywny klej samoprzylepny, zawierający jako fotoinicjator, wbudowane w łańcuch polimeru na drodze polimeryzacji, estry kwasu akrylowego lub metakrylowego, takie jak np. (met)akrylan 2-alkoksy-2-fenylo-2-benzoyloetylu. Z opisu patentowego US 4737559 znane są sieciowane promieniowaniem UV kleje samoprzylepne na bazie poliakrylanów, zawierające wbudowane w łańcuch polimerowy fotoinicjatory na bazie pochodnych benzofenonu. Tego typu kleje przeznaczone są głównie do produkcji plastrów medycznych. Znane są z opisu patentowego DE 3844445 fotoreaktywne, sieciowane UV kleje samoprzylepne na bazie poliakrylanów, zawierające w swojej strukturze nienasycone, zdolne do reakcji kopolimeryzacji pochodne (met)acrylaaminodbenzofenonu jako fotoinicjatory. Fotoreaktywne kleje samoprzylepne na bazie kopolimerów zsyntetyzowanych z izoamyl(met)akrylanu znane są z opisu patentowego DE 3836968. Kleje te zawierają również α-, β-nienasycone monoolefiny oraz nienasycone fotoinicjatory, jako pochodne benzofenonu lub acetofenonu. Tak zsyntetyzowane kleje samoprzylepne charakteryzują się doskonałymi właściwościami fotoreaktywnymi. Z opisu patentowego DE 3935097 znany jest bezrozpuszczalnikowy sieciowany UV klej samoprzylepny, składający się z monomerów zawierających grupy karboksylowe, nienasyconych fotoreaktywnych monomerów, fotoinicjatora oraz termicznie reagujących związków sieciujących. Celem zastosowania termicznie reagujących związków sieciujących jest podwyższenie kohezji klejów samoprzylepnych. Znane są z opisów patentowych DE 4303183 oraz DE 4406977 bezrozpuszczalnikowe fotoreaktywne kleje samoprzylepne o niskiej lepkości, stosowane do wytwarzania grubych (gramatura powyżej 140 g/m²) warstw samoprzylepnych, stosowanych jako transferowe taśmy beznośnikowe. W celu zagwarantowania odpowiednich właściwości kleju, takich jak wysoki tack (lepność), wysoka adhezja oraz wysoka kohezja, zastosowano w tego typu klejach nienasycony fotoinicjator.

Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej samoprzylepny, według wynalazku, sieciowany UV zawierający polimer na bazie poliakrylanu i fotoinicjator, charakteryzuje się tym, że zawiera 100 części wagowych fotoreaktywnego polimeru, 10 do 500% wagowych rozcieńczalnika fotoreaktywnego, w odniesieniu do masy fotoreaktywnego polimeru, oraz 0,05 do 8% wagowych fotoinicjatora, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego, a w temperaturze pokojowej ma postać lepkiej cieczy o lepkości od 0,5 do 60 Pa s. Fotoaktywny polimer składa się z 50 do 95% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 4 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, do 40% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 1 do 3 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, 0,02 do 30% wagowych kwasu winylokarboksylowego oraz 0,01 do 10% wagowych nienasyconego fotoinicjatora.

Korzystnie zawiera do 100% wagowych monomerów akrylanowych, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego.

Korzystnie zawiera do 50% wagowych żywicy adhezyjnej odpornej na działanie UV, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego. Żywicę adhezyjną dodaje się, aby podwyższyć adhezję.

Korzystnie zawiera do 20% wagowych termicznie reagującego związku sieciującego, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego.

Korzystnie akrylan alkilu, zawierający od 4 do 12 atomów węgla stanowi akrylan butylu i/lub akrylan pentylu i/lub akrylan heksylu i/lub akrylan heptylu i/lub akrylan oktylu i/lub akrylan 2-etyloheksylu i/lub akrylan 2-metyloheptylu i/lub akrylan nonylu i/lub akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu.

Korzystnie akrylan alkilu, zawierający od 1 do 3 atomów węgla stanowi akrylan metylu i/lub akrylan etylu i/lub akrylan propylu. Dodatek akrylanu alkilu, zawierającego od 1 do 3 atomów węgla w ilości do 40% wag. polepsza odporność kleju według wynalazku na niszczące działanie plastifikatorów. Kwas winylokarboksylowy stanowi kwas (met)akrylowy i/lub kwas winylooctowy i/lub kwas β-akryloilooksypropionowy i/lub kwas fumarowy i/lub kwas krotonowy i/lub kwas akonitowy i/lub kwas dimetyloakrylowy i/lub kwas trichloroakrylowy i/lub kwas itakonowy. Nienasycony fotoinicjator stanowi pochodna benzofenonu i/lub pochodna benzylu i/lub pochodna fluorenonu i/lub pochodna tioksantonu

PL 214 053 Β1 i/lub pochodna antrachinonu i/lub pochodna acetofenonu i/lub pochodna benzoiny i/lub pochodna halogenoketonów. Korzystnie nienasycony fotoinicjator jest wbudowany w łańcuch polimeru. Rozcieńczalnik fotoreaktywny stanowi wielofunkcyjny (met)akrylan i/lub epoksyakrylan i/lub (poli)eteroakrylan i/lub (poli)estroakrylan i/lub uretanoakrylan. Fotoinicjator stanowi pochodna benzofenonu i/lub benzylu i/lub fluorenonu i/lub tioksantonu i/lub antrachinonu lub acetofenonu lub benzoiny i/lub halogenoketonów. Monomer akrylanowy stanowi akrylanbutylu i/lub akrylan 2-etyloheksylu i/lub akrylan izooktylu i/lub akrylan n-oktylu i/lub akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu. Żywicę adhezyjną stanowi żywica terpeno-fenolowa i/lub żywica kolofoniowa i/lub nasycona żywica węglowodorowa. Termicznie reagujący związek sieciujący stanowi żywica melaminowo-formaldehydowa lub żywica mocznikowa i/lub żywica epoksydowa z przynajmniej dwoma grupami oksiranowymi i/lub wielofunkcyjne bezwodniki kwasowe i/lub dicykliczne amidoacetale. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej jest sieciowany przy użyciu promieniowania ultrafioletowego w obszarze od 200 do 400 nm.

Zastosowanie rozcieńczalników fotoreaktywnych pozwala na obniżenie lepkości fotoreaktywnych polimerów w temperaturze pokojowej. Rozcieńczalnik fotoreaktywny pozostaje, po usieciowaniu UV stałym, nierozłącznym składnikiem usieciowanej warstwy samoprzylepnej kleju. Dodatkowo zastosowania rozcieńczalników fotoreaktywnych nadaje warstwie samoprzylepnej kleju dodatkowych właściwości lepko-sprężystych. Po dodaniu do układu samoprzylepnego fotoinicjatorów następuje tworzenie wolnych rodników możliwe jest dopiero. Stężenie dodanych fotoinicjatorów zależy między innymi od natężenia promieniowania UV, rodzaju lampy lub innego źródła UV, czasu sieciowania oraz oczywiście od składu bezrozpuszczalnikowego układu fotoreaktywnego. Dodatek termicznie reagującego związku sieciującego pozwala na dodatkowy wzrost kohezji klejów samoprzylepnych. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej samoprzylepny, będący przedmiotem wynalazku, charakteryzuje się wysokim tackiem, wysoką adhezją do różnorodnych substratów oraz wysoką kohezją, także w podwyższonych temperaturach. Może być z powodzeniem stosowany do produkcji różnorodnej gamy wyrobów samoprzylepnych jak folii ochronnych, etykiet, taśm maskujących czy typowych taśm montażowych. Nadaje się także do wytwarzania „grubych” transferowych beznośnikowych taśm samoprzylepnych o gramaturze powyżej 140 g/m², która to nie jest możliwa do otrzymania przy zastosowaniu klejów rozpuszczalnikowych. Najczęściej tego typu bezrozpuszczalnikowe sieciowane UV układy samoprzylepne stosuje się do produkcji beznośnikowych taśm samoprzylepnych o grubości dochodzącej do 3 mm, co odpowiada gramaturze kleju około 3000 g/m². Ze względu na niską lepkość w temperaturze pokojowej w granicach od 1 do 35 Pa s, fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej samoprzylepny, będący przedmiotem wynalazku może być z powodzeniem powlekany za pomocą rakla, walców, wałków lub innych typowych urządzeń powlekających w temperaturze pokojowej na podkładach dehezyjnych (papier, folia) bez konieczności przebywania w kanale suszącym. Tak otrzymane warstwy samoprzylepne sieciuje się promieniowaniem UV, a następnie metodą transferową nanosi na właściwy nośnik, którym może być włóknina papierowa, tkanina, folie metaliczne, pianka polietylenowa, pianka poliuretanowa, folia PVC, folia polipropylenowa, poliestrowa czy też polietylenowa.

Wynalazek ilustrują przedstawione poniżej przykłady. Podane procenty wagowe odnoszą się do całkowitej masy układu fotoreaktywnego.

Przykład 1

Do 200 g fotoreaktywnego polimeru (Liotron 4105) dodaje się 300 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika uretano-akrylanowego (Ebecryl 8210) i całość miesza się w temperaturze 50°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 10 g monomeru diakrylanu 1,6-haksanodiolu (HDDA) oraz 5 g fotoinicjatora na bazie acetofenonu (Irgacure 184). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową, a następnie sieciuje się lampą UV. Stosuje się promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm². Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju, będącego przedmiotem wynalazku, w zależności od czasu sieciowania lampą UV przedstawiono w poniższej tabeli 1.

PL 214 053 Β1

Tabela 1

Czas sieciowania [s]	Tack [N]	Adhezja [N]	Kohezja [N]
20°C	70°C	20°C	70°C
5	13,6*	18,3*	6,7*	25	7
15	18,4*	20,1*	10,8*	40	10
30	23,2	25,4	12,2	60	18
45	26,1	28,9	14,3	80	25
60	21,0	23,8	14,0	90	30

* pęknięcie kohezyjne

Przykład 2

Do 200 g fotoreaktywnego polimeru (Liotron 4113) dodaje się 400 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika uretano-akrylanu (Actilane 411) i całość homogenizuje się w temperaturze 60°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 8 g związku sieciującego w postaci żywicy aminowej (Cymel 303) oraz 8 g fotoinicjatora na bazie acetofenonu (Irgacure 127). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV. Stosuje się promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm².

Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju, w zależności od czasu sieciowania lampą UV, przedstawiono w poniższej tabeli 2.

Tabela 2

Czas sieciowania [s]	Tack [N]	Adhezja [N]	Kohezja [N]
20°C	70°C	20°C	70°C
5	14,1*	19,5*	7,2*	30	10
15	20,2	23,2	11,0	45	15
30	24,1	25,0	13,8	70	25
45	23,9	23,8	13,3	90	35
60	21,2	22,6	12,0	90	40

* pęknięcie kohezyjne

Przykład 3

Do 100 g polimeru fotoaktywnego (fotoreaktywnego bezrozpuszczalnikowego kleju samoprzylepnego AcResin 203) dodaje się 100 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika uretano-akrylanowego (Actilane 410) i całość homogenizuje się w temperaturze 50°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 10 g fotoinicjatora na bazie acetofenonu (Irgacure 184) oraz 20 g żywicy adhezyjnej terpeno-fenolowej (Nirez 2040), Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV, stosując promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm² przez 30 s. Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju przedstawiono w tabeli 3.

Przykład 4

Do 100 g polimeru fotoaktywnego (AcResin 258) dodaje się 210 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika uretano-akrylanowego (Ebecryl 1039) i całość homogenizuje się w temperaturze 60°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 1 g fotoinicjatora na bazie acetofenonu (Irgacure 127). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV, stosując promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm² przez 30 s. Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju przedstawiono w tabeli 3.

PL 214 053 Β1

Przykład 5

Do 100 g polimeru fotoaktywnego (Liotron 4105) dodaje się 300 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika uretano-akrylanowego (Actilane 411) i całość homogenizuje się w temperaturze 45°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 3 g monomeru akrylanowego (BDDA), 40 g żywicy adhezyjnej węglowodorowej (Foral 105 E), 35 g związku sieciującego żywicy melaminowej (Cymel 303) oraz 5 g fotoinicjatora na bazie benzoiny (Trigonal 14). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV, stosując promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm² przez 30 s. Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju przedstawiono w tabeli 3.

Przykład 6

Do 100 g polimeru fotoaktywnego (Liotron 4113) dodaje się 60 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika polieterokrylanu (Ebecryl 8210) i całość homogenizuje się w temperaturze 60°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 4 g monomeru akrylanowego (HDDA), 50 g żywicy adhezyjnej węglowodorowej (Foral ΑΧ-Ε), 10 g związku sieciującego (Cymel 327) oraz 4 g fotoinicjatora na bazie tlenu fosforoorganicznego (BAPO). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV, stosując promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm²przez 30 s. Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju przedstawiono w tabeli 3.

Przykład Ί

Do 100 g polimeru fotoaktywnego (Liotron 4105) dodaje się 400 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika polieterokrylanu (Ebecryl 8210) i całość homogenizuje się w temperaturze 60°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 2 g monomeru akrylanowego (HDDA), 50 g żywicy adhezyjnej terpeno-fenolowej (Nirez 2040) oraz 20 g fotoinicjatora na bazie tlenu fosforoorganicznego (BAPO). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV, stosując promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm² przez 30 s. Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju, przedstawiono w tabeli 3.

Przykład 8

Do 100 g polimeru fotoaktywnego (Acresin 203) dodaje się 160 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika uretano-akrylan (Genomer 1122) i całość homogenizuje się w temperaturze 60°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 5 g monomeru akrylanowego (BDDA), 16 g żywicy adhezyjnej węglowodorowej (Foral 85 E), 1 g związku sieciującego żywicy melaminowej (Cymel 300) oraz 5 g fotoinicjatora acetofenonu (Trigonal P1). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV, stosując promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm²przez 30 s. Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju przedstawiono w tabeli 3.

Przykład 9

Do 100 g polimeru fotoaktywnego (Acresin 204) dodaje się 220 g fotoreaktywnego rozcieńczalnika uretano-akrylanu (Ebecryl 1039) i całość homogenizuje się w temperaturze 60°C. Następnie do tak otrzymanego układu dodaje się 33 g żywicy adhezyjnej węglowodorowej (Foral 105 E), 2 g związku sieciującego na bazie żywicy melaminowej (Cymel 303) oraz 3 g fotoinicjatora na bazie benzofenonu (Irgacure 184). Składniki układu miesza się i usuwa się powstałe pęcherzyki powietrza. Otrzymuje się klej samoprzylepny, który powleka się o gramaturze 60 g/m² rakiem na folię poliestrową a następnie sieciowano lampą UV, stosując promieniowanie UV o natężeniu 900 mJ/cm² przez 30 s. Wyniki tacku, adhezji oraz kohezji warstw samoprzylepnych kleju przedstawiono w tabeli 3.

PL 214 053 Β1

Tabela 3

Klej wg przykładu	Tack [N]	Adhezja [N]	Kohezja [N]
20°C	70°C	20°C	70°C
3	18,4	20,3	10,0	70	25
4	23,1	26,3	9,1	50	18
5	19,0	24,1	10,3	90	40
6	22,3	22,9	9,6	75	26
7	25,2	27,3	8,8	65	20
8	23,0	24,6	9,8	70	22
9	24,1	25,8	8,2	60	18

Zastrzeżenia patentowe

Claims

1. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej samoprzylepny, sieciowany UV zawierający polimer na bazie poliakrylanu i fotoinicjator, znamienny tym, że zawiera 100 części wagowych fotoreaktywnego polimeru, 10 do 500% wagowych rozcieńczalnika fotoreaktywnego, w odniesieniu do masy fotoreaktywnego polimeru, oraz 0,05 do 8% wagowych fotoinicjatora, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego, a w temperaturze pokojowej ma postać lepkiej cieczy o lepkości od 0,5 do 60 Pa s, przy czym fotoaktywny polimer składa się z 50 do 95% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 4 do 12 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, do 40% wagowych akrylanu alkilu, zawierającego od 1 do 3 atomów węgla w łańcuchu bocznym grupy alkilowej, od 0,02 do 30% wagowych kwasu winylokarboksylowego oraz od 0,01 do 10% wagowych nienasyconego fotoinicjatora.

2. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera do 100% wagowych monomerów akrylanowych, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego.

3. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zawiera do 50% wagowych żywicy adhezyjnej odpornej na działanie UV, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego.

4. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że zawiera do 20% wagowych termicznie reagującego związku sieciującego, w odniesieniu do całkowitej masy fotoreaktywnego polimeru oraz rozcieńczalnika fotoreaktywnego.

5. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że akrylan alkilu, zawierający od 4 do 12 atomów węgla stanowi akrylan butylu i/lub akrylan pentylu i/lub akrylan heksylu i/lub akrylan heptylu i/lub akrylan oktylu i/lub akrylan 2-etyloheksylu i/lub akrylan 2-metyloheptylu i/lub akrylan nonylu i/lub akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu.

6. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że akrylan alkilu, zawierający od 1 do 3 atomów węgla stanowi akrylan metylu i/lub akrylan etylu i/lub akrylan propylu.

7. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że kwas winylokarboksylowy stanowi kwas (met)akrylowy i/lub kwas winylooctowy i/lub kwas β-akryloilooksypropionowy i/lub kwas fumarowy i/lub kwas krotonowy i/lub kwas akonitowy i/lub kwas dimetyloakrylowy i/lub kwas trichloroakrylowy i/lub kwas itakonowy.

8. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że nienasycony fotoinicjator stanowi pochodna benzofenonu i/lub pochodna benzylu i/lub pochodna fluorenonu i/lub pochodna tioksantonu i/lub pochodna antrachinonu i/lub pochodna acetofenonu i/lub pochodna benzoiny i/lub pochodna halogenoketonów.

9. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że nienasycony fotoinicjator jest wbudowany w łańcuch polimeru.

PL 214 053 Β1

10. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że rozcieńczalnik fotoreaktywny stanowi wielofunkcyjny (met)akrylan i/lub epoksyakrylan i/lub (poli)eteroakrylan i/lub (poli)estroakrylan i/lub uretanoakrylan.

11. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że fotoinicjator stanowi pochodna benzofenonu i/lub benzylu i/lub fluorenonu i/lub tioksantonu i/lub antrachinonu lub acetofenonu lub benzoiny i/lub halogenoketonów.

12. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 2, znamienny tym, że monomer akrylanowy stanowi akrylan butylu i/lub akrylan 2-etyloheksylu i/lub akrylan izooktylu i/lub akrylan n-oktylu i/lub akrylan decylu i/lub (met)akrylan dodecylu.

13. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 3, znamienny tym, że żywicę adhezyjną stanowi żywica terpeno-fenolowa i/lub żywica kolofoniowa i/lub nasycona żywica węglowodorowa.

14. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 4, znamienny tym, że termicznie reagujący związek sieciujący stanowi żywica melaminowo-formaldehydowa lub żywica mocznikowa i/lub żywica epoksydowa z przynajmniej dwoma grupami oksiranowymi i/lub wielofunkcyjne bezwodniki kwasowe i/lub dicykliczne amidoacetale.

15. Fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej według zastrz. 1, znamienny tym, że jest sieciowany przy użyciu promieniowania ultrafioletowego w obszarze od 200 do 400 nm.