PL215421B3 - Rozjazd torowy kolei dwuszynowej - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest rozjazd torowy kolei dwuszynowej, zwłaszcza kolei spągowej stosowanej w kopalni podziemnej, stanowiący uzupełnienie rozjazdu według patentu PL 211398 B1.

Rozjazd według wynalazku patent PL 211398 B1 posiada ramę oraz szyny jezdne proste i szyny jezdne łukowe, skojarzone z tą ramą przesuwnie na kierunku poprzecznym do prostoliniowego toru kolei. W rozjeździe znajdują się dwa niezależne zespoły szynowe: zespół zewnętrzny i zespół wewnętrzny. Każdy zespół szynowy zawiera jedną szynę prostą i jedną szynę łukową, a w poszczególnym zespole obie szyny są połączone sztywno ze sobą. Wewnętrzny zespół szynowy jest umieszczony w obrębie zespołu zewnętrznego. Oba zespoły szynowe są usytuowane przesuwnie względem ramy i przesuwnie względem siebie. Wewnętrzny zespół szynowy jest wyposażony w poprzeczne prowadniki usytuowane prostopadle do szyny prostej.

Rozjazd według wynalazku, posiadający ramę oraz szyny jezdne proste i szyny jezdne łukowe, skojarzone z tą ramą przesuwnie na kierunku poprzecznym do prostoliniowego toru kolei, przy czym te szyny jezdne są zgrupowane w dwa odrębne zespoły szynowe: zespół zewnętrzny i zespół wewnętrzny, każdy zawierający jedną szynę prostą i jedną szynę łukową, które to szyny są w poszczególnym zespole połączone sztywno ze sobą, a wewnętrzny zespół szynowy jest umieszczony w obrębie zespołu zewnętrznego zaś oba zespoły szynowe są usytuowane przesuwnie względem ramy i przesuwnie względem siebie, według wynalazku patent PL 211398 B1, charakteryzuje się tym, że jest dodatkowo zaopatrzony w zespół dwóch międzyszynowych listew zębatych lub ciernych, składający się z listwy prostej i listwy łukowej, zainstalowany na ramie przesuwnie wzdłuż kierunku poprzecznego do prostoliniowego toru kolei.

Przykład wykonania wynalazku jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rozjazd z torami usytuowanymi do jazdy na wprost, fig. 2 - rozjazd z torami usytuowanymi do wjazdu na skośną nitkę toru, a fig. 3 przedstawia zespół listew międzyszynowych, wszystko w widoku z góry.

Rozjazd posiada ramę 1 spawaną z kształtowników oraz cztery szyny jezdne: dwie szyny proste 2 i dwie szyny łukowe 3, zainstalowane przesuwnie na tej ramie 1.

Rama 1 ma na dole dwie podłużnice 4 i jedną belkę skośną 5, a na górze belki poprzeczne, usytuowane poprzecznie do podłużnie 4. Podłużnice 4 są do siebie równoległe i są rozstawione w odległości równej rozstawowi szyn toru kolei. Belki poprzeczne, z których każda ma inną długość, są zgrupowane parami i są rozmieszczone przy obu końcach oraz pośrodku ramy 1, tworząc dwie pary skrajne: lewą 6 i prawą 7 oraz jedną parę środkową 8, przy czym w każdej parze 6, 7 i 8 belki poprzeczne są rozstawione w pewnej odległości od siebie. Środkowa para 8 belek jest wyposażona w listwę blokującą 9 zaopatrzoną w otwory ustalające 10, które służą do przyjęcia przetyczki sworzniowej.

Do górnej powierzchni ramy 1, z obu jej stron czołowych, są przyspawane trzy pary krótkich odcinków szyn pośredniczących 11, 12 i 13, a szyny w każdej tej parze są rozstawione w odległości równej rozstawowi szyn kolei. W zainstalowanym rozjeździe pary odcinków szyn pośredniczących 11 i 12 są usytuowane przy szynach prostoliniowego toru kolei, a para szyn 13 - przy szynach toru skośnego za rozjazdem.

Na ramie 1 są zainstalowane przesuwnie dwa odrębne zespoły szynowe: zespół zewnętrzny 14 i zespół wewnętrzny 15. Każdy z tych zespołów 14 i 15 zawiera jedną szynę prostą 2 i jedną szynę łukową 3, które są sztywno połączone ze sobą poprzecznymi przewiązkami. W obu zespołach szynowych 14 i 15 szyny 2 i 3 są najbardziej zbliżone do siebie przy tym końcu rozjazdu, który przylega do pojedynczego toru kolei i są najbardziej oddalone od siebie przy drugim końcu, przylegającym do dwóch nitek toru kolei.

W zewnętrznym zespole szynowym 14 najmniejsza odległość pomiędzy szynami 2 i 3 jest równa rozstawowi szyn pojedynczego toru kolei powiększonemu o szerokość dwóch szyn. Największa odległość pomiędzy szynami 2 i 3, jaka występuje w tym zespole 14 na drugim końcu rozjazdu, jest większa od sumy rozstawów toru prostego i toru skośnego za rozjazdem.

W wewnętrznym zespole szynowym 15 obie szyny 2 i 3 stykają się ze sobą w jednym końcu, a na drugim końcu są od siebie oddalone na odległość większą od rozstawu szyn toru skośnego za rozjazdem.

Zespoły szynowe 14 i 15 są tak ukształtowane i tak zainstalowane w zmontowanym rozjeździe, że szyny łukowe 3 obu zespołów 14 i 15 sąsiadują ze sobą i pomiędzy tymi szynami 3 jest utworzona klinowa szczelina 16 rozszerzająca się po łuku w stronę szerszego końca rozjazdu. Ta szczelina 16

PL 215 421 B3 ma najmniejszą szerokość w rozjeździe ustawionym do jazdy kolei na wprost, zaś największą szerokość przybiera w rozjeździe ustawionym do jazdy na skośną nitkę toru za rozjazdem.

W szerokim zespole szynowym końcówki szyn 2 i 3 są wyposażone w zderzaki 17 przymocowane do zewnętrznych powierzchni tych szyn 2 i 3.

Wewnętrzny zespół szynowy 15 jest zaopatrzony w trzy prowadniki 18, 19 i 20, wykonane w postaci poprzecznych belek z bocznymi występami ślizgowymi. W środkowym prowadniku 19 znajduje się podłużny otwór na przejście dźwigni do ręcznego przesuwu zespołu szynowego 15.

Rozjazd jest wyposażony w zespół 21 dwóch listew międzyszynowych: listwy prostej 22 i listwy łukowej 23, sztywno ze sobą połączonych. Zespół 21 listew międzyszynowych 22 i 23 jest zainstalowany na ramie 1 przesuwnie na kierunku poprzecznym do prostoliniowego toru kolei. Na ramie 1 są także umieszczone trzy krótkie odcinki listwy między szynowej, przytwierdzone do tej ramy 1. Na początku rozjazdu, pomiędzy parą 11 odcinków szyn pośredniczących, jest umieszczony odcinek początkowy 24 listwy międzyszynowej. W końcowej strefie rozjazdu, znajduje się prosty odcinek 25 listwy międzyszynowej, usytuowany pomiędzy parą 12 odcinków szyn pośredniczących, naprzeciw prostej nitki toru za rozjazdem oraz ukośny odcinek 26 listwy międzyszynowej, umieszczony pomiędzy parą 13 odcinków szyn pośredniczących, naprzeciw skośnej nitki toru za rozjazdem.

Claims (1)

1. Rozjazd torowy kolei dwuszynowej, posiadający ramę oraz szyny jezdne proste i szyny jezdne łukowe, skojarzone z tą ramą przesuwnie na kierunku poprzecznym do prostoliniowego toru kolei, przy czym te szyny jezdne są zgrupowane w dwa odrębne zespoły szynowe: zespół zewnętrzny i zespół wewnętrzny, każdy zawierający jedną szynę prostą i jedną łukową, które to szyny są w poszczególnym zespole połączone sztywno ze sobą, a wewnętrzny zespół szynowy jest umieszczony w obrębie zespołu zewnętrznego zaś oba zespoły szynowe są usytuowane przesuwnie względem ramy i przesuwnie względem siebie, według patentu PL 211398 B1, znamienny tym, że jest dodatkowo zaopatrzony w zespół (21) dwóch międzyszynowych listew zębatych lub ciernych, składający się z listwy prostej (22) i listwy łukowej (23), zainstalowany na ramie (1) przesuwnie wzdłuż kierunku poprzecznego do prostoliniowego toru kolei.