PL219186B1 - Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie - Google Patents

Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Info

Publication number
PL219186B1
PL219186B1 PL399048A PL39904812A PL219186B1 PL 219186 B1 PL219186 B1 PL 219186B1 PL 399048 A PL399048 A PL 399048A PL 39904812 A PL39904812 A PL 39904812A PL 219186 B1 PL219186 B1 PL 219186B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
methylthio
acid
phenyl
preparation
amino
Prior art date
Application number
PL399048A
Other languages
English (en)
Other versions
PL399048A1 (pl
Inventor
Mateusz Psurski
Łukasz Winiarski
Marta Piguła
Józef Oleksyszyn
Joanna Wietrzyk
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL399048A priority Critical patent/PL219186B1/pl
Publication of PL399048A1 publication Critical patent/PL399048A1/pl
Publication of PL219186B1 publication Critical patent/PL219186B1/pl

Links

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjanometanofosfonowych, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie przeciwnowotworowe.
W literaturze przedmiotu, m.in. w Psurski i współ. Synthesis and antiproliferative activity of novel a- and p-dialkoxyphosphonylated isothiocyanates Bioorg. and Medicinal Chemistry Letters 21 (2011) 4572-4576”, opisane zostały estry dialkilowe kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, które ze względu na wysoką reaktywność grupy izotiocyjanianowej znalazły zastosowanie w szeregu transformacji syntetycznych. Dla przykładu znalazły zastosowanie w reakcjach prowadzących do uzyskania tiomocznikowych pochodnych peptydów (m.in. Jing-Zi i współ. „Synthesis and in vitro study of pseudopeptide thioureas containing a-aminophosphonate moiety as potential antitumor agents” Eur. Journal of Med. Chemistry 45 (2010) 5108-5112), które mogą być wartościowymi związkami wykazującymi aktywność biologiczną, w szczególności przeciwnowotworową. W literaturze opisano również syntezę szeregu Cbz (benzyloksykarbonylo)-zablokowanych, fosfonowych pochodnych aminokwasów, które jednakże nie wykazały aktywności antyproliferacyjnej (przeciwnowotworowej) w warunkach in vitro (Sieńczyk i współ. „Simple phosphonic inhibitors of human neutrophil elastase” Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 21 (2011) 1310-1314).
Ze stanu techniki wiadomo, iż grupa izotiocyjanianowa odpowiedzialna jest za szybką akumulację związków w komórkach eukariotycznych na drodze dyfuzji biernej (opisane m.in. w Zhang Y. Molecular mechanism of rapid cellular accumulation of anticarcinogenic isothiocyanates. Carcinogenesis. 2001; 22(3): 425-31) i szereg aktywności biologicznych (opisane m.in. w pracy przeglądowej Zhang Y. The molecular basis that unifies the metabolism, cellular uptake and chemopreventive activities of dietary isothiocyanates. Carcinogenesis. 2012; 33(1): 2-9.).
Ze stanu techniki wiadomo jest, iż estry difenylowe fosfonianów odpowiedzialne są za aktywność inhibitorową przeciwko proteazom serynowym opisane m.in. w Sieńczyk i współ. „Simple phosphonic inhibitors of human neutrophil elastase” Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters 21 (2011) 1310-1314.
Z publikacji Psurski i współ. „Synthesis and antiproliferative activity of novel a- and p-dialkoxyphosphonylated isothiocyanates” Bioorg. and Medicinal Chemistry Letters 21 (2011) 4572-4576) znany jest sposób wytwarzania estrów dialkilowych 1-izotiocyjano-aralkilofosfonianów, polegający na tym, że jako substratu użyto chlorowodorków estrów dialkilowych kwasów 1-amino-aralkilofosfonowych, który z wykorzystaniem disiarczku węgla w obecności aminy i tetrafluoroboran 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametyloaminiowy (TBTU) przekształcany jest w docelowy związek ester dialkilowy kwasu 1-izotiocyjano-aralkilofosfonowego.
W literaturze naukowej i patentowej nie są znane estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, jak również sposoby ich wytwarzania oraz zastosowanie.
Istotą rozwiązania według wynalazku są estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w których R1 oznacza podstawniki: propylowy, izopropylowy, sec-butylowy, benzylowy, 4-metoksyfenylowy, 3,5-dimetoksyfenylowy.
Istotą rozwiązania według wynalazku jest również sposób wytwarzania estrów di-(4-metylotio)fenylowych pochodnych kwasów 1-izotiocyjanometanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza podstawniki: propylowy, izopropylowy, sec-butylowy, benzylowy, 4-metoksyfenylowy, 3,5-dimetoksyfenylowy, polegający na tym, że otrzymuje się w reakcji trójchlorku fosforu z 4-metylotiofenolem w acetonitrylu w temperaturze wrzenia przez 2 - 4 godziny fosforyn tri-(4-metylotio)fenylowy, który następnie poddaje się reakcji z odpowiednim aldehydem wybranym spośród aldehydu butylowego, izo-masłowego, 2-metylobutylowego, fenylooctowego, 4-metoksybenzaldehydu, 3,5-dimetoksybenzaldehydu oraz karbaminianem benzylu i otrzymuje się N-(benzyloksykarbonylo) zablokowaną pochodną estru di-(4-metylotio)fenylowego pochodną kwasu 1-amino-metanofosfonowego, którą poddaje się standardowej deprotekcji z użyciem 3-5 ekwiwalentów molowych 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym i otrzymuje się bromowodorek estru di-(4-metylotio)fenylowego pochodną kwasu 1-amino-metanofosfonowego, po czym poddaje się go reakcji z 10-15 ekwiwalentami molowymi disiarczku węgla w obecności 4-6 ekwiwalentów molowych diizopropyloetyloaminy w ^^-dimetyloformamidzie w temperaturze pokojowej, a następnie po 20-30 minutach i powstały produkt pośredni rozkłada się do izotiocyjanianu, przy czym w reakcji wykorzystuje się 1,5 równoważnika molowego heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylo-uroniowego.
PL 219 186 B1
Istotą rozwiązania według wynalazku są estry di-(4-metylotio)fenylowych pochodnych kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w których R1 oznacza podstawniki: propylowy, izopropylowy, sec-butylowy, benzylowy, 4-metoksyfenylowy, 3,5-dimetoksyfenylowy do stosowania w preparacie farmaceutycznym przeznaczonym do leczenia nowotworów płuc, piersi, jelita grubego ze szczególnym uwzględnieniem nowotworów opornych na doksorubicynę. Podstawową zaletą wyróżniającą związki będące przedmiotem wynalazku spośród strukturalnie zbliżonych związków, jest obecność w jednej cząsteczce dwóch grup funkcyjnych wykazujących niezależnie od siebie aktywność biologiczną. Zaletą sposobu według wynalazku jest prostota procesu oczyszczania produktu, a także wysoka wydajność reakcji i wysoka czystość otrzymywanych produktów.
Wynalazek został bliżej przedstawiony we wzorach strukturalnych oraz w przykładach jego realizacji.
P r z y k ł a d 1
Sposób wytwarzania estru di-(4-metyIotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(propylo)metanofosfonowego związek o wzorze 2.
Etap 1. Otrzymywanie fosforynu trój-4-metylotiofenylowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej wyposażonej w mieszadło magnetyczne dodaje się 5 g (36 mmola) 4-metylotiofenolu i 20 ml acetonitrylu. Po rozpuszczeniu do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 1,065 ml (12 mmola) chlorku fosforu (III). Całość ogrzewa się przez 3 godziny w temperaturze wrzenia. Następnie pod zmniejszonym ciśnieniem usuwa się lotne składniki mieszaniny na wyparce obrotowej. Powstały surowy produkt w postaci oleju wykorzystuje się bezpośrednio, bez oczyszczania do kolejnego etapu.
Etap 2. Otrzymywanie estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino(propylo)metanofosfonowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej - zawierającej fosforyn trój-4-metylotiofenylowy powstały bezpośrednio w etapie 1 - wyposażonej w mieszadło magnetyczne odważa się 1,82 g (12 mmola) karbaminianu benzylu i 1,36 ml (15 mmola) aldehydu butylowego. Po rozpuszczeniu wszystkich składników w 30 ml acetonitrylu mieszaninę reakcyjną schładza się w łaźni lodowej do temperatury około 5°C i dodaje się 0,05 ekwiwalenta molowego kwasu tetrafluoroborowego. Po 40 - 60 minutach powstały produkt odsącza się, a pozostały roztwór odparowuję się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej i pozostałość rozpuszcza się w 100 - 150 ml metanolu i umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu. Uzyskany produkt odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Uzyskuje się 4,78 g surowego produktu (M=531,13 g/mol, wzór sumaryczny C26H30NO5PS2,wydajność 75%). Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 532,1381/532,1406 [M + H]+.
Etap 3. Otrzymywanie bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1 -amino-(propylo)metanofosfonowego.
Do kolby okrągłodennej odważa się 2 g estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(propylo)metanofosfonowego (3,76 mmol) i dodaje się 8 ml 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Następnie lotne składniki mieszaniny reakcyjnej usuwa się na wyparce obrotowej a uzyskany olej rozpuszcza się w minimalnej ilości metanolu i dodaje się eteru dietylowego do pierwszego zmętnienia. Kolbę umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu, który odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Otrzymuje się 1,7 g (M=477,02 g/mol, wzór sumaryczny C18H25BrNO3PS2, wydajność 95%) bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(propylo)metanofosfonowego.
Etap 4. Otrzymywanie estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(propylo)metanofosfonowego.
3
Do kolby gruszkowej o pojemności 100 cm3 odważa się 1000 mg (2,1 mmola, M = 477,02 g//mol) bromowodorku estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-amino-(propylo)metanofosfonowego 3 i rozpuszcza się w 10 cm W,W-dimetyloformamidu (DMF). Następnie do kolby powoli dodaje się 1,3 ml (10eq, 21 mmoli, M = 76,14 g/mol, d = 1,26 g/ml) disiarczku węgla oraz 1,46 ml (4eq, 8,4 mmoli, M = 129,24 g/mol, d=0,742 g/ml) N,N-diizopropyloetyloaminy (DIPEA). Reakcję prowadzi się przez 30 minut w temperaturze pokojowej na mieszadle magnetycznym. Następnie do kolby dodaje się 1200 mg (1,5eq, 3,15 mmola, M = 379,3 g/mol) heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego (HBTU) i reakcję prowadzi się przez kolejne 30 minut w temperaturze 3 pokojowej. W kolejnym etapie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 20 cm3 toluenu i odparowuje na
PL 219 186 B1 3 wyparce rotacyjnej. Odparowanie z 20 cm3 toluenu powtarza się dwukrotnie, a następnie pozostały 33 w kolbie olej rozpuszcza się w 30 cm3 toluenu i przenosi się do rozdzielacza o objętości 100 cm3. 3
Warstwę organiczną trzykrotnie ekstrahuje się 30 cm3 wody destylowanej, a następnie dwukrotnie 3 cm3 nasyconego roztworu chlorku sodu. Warstwę organiczną suszy się następnie nad bezwodnym siarczanem magnezu, sączy i lotne składniki usuwa się na wyparce rotacyjnej. Pozostały olej rozpuszcza się w mieszaninie heksan : octan etylu, 3:1(v/v) i przeprowadza się chromatografię kolumnową na żelu krzemionkowym z użyciem eluentu heksan : octan etylu, 3:1(v/v) w efekcie uzyskuje się 792 mg estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(propylo)metanofosfonowego z wydajnością 86% w postaci klarownego oleju. Wzór sumaryczny C19H22NO3PS3. Masa cząsteczkowa 439,05 g/mol.
Rf (heksan; octan etylu, 3:1(v/v)) 0,57
Widmo 31P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 12,49 (s)
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm], J[Hz]); 7.26 - 6.74 (m, 8H, Ar-H), 4.13 (ddd, J = 17.0, 9.1, 5.4 Hz, 1H, CHP), 2.46 (s, 6H, 2xSCH?), 2.08 - 1.94 (m, 2H, CH3CH2), 1.81 - 1.66 (m, 1H, CHA), 1.61 - 1.43 (m, 1H, CHS), 0.99 (t, J = 7.4 Hz, 3H, CH3).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 462,0397/462,0397 [M+H]+
P r z y k ł a d 2
Sposób wytwarzania estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(izo-propylo)metanofosfonowego związek o wzorze 3.
Etap 1. Otrzymywanie fosforynu trój-4-metylotiofenylowego.
Etap ten przebiega jak w przykładzie 1.
Etap 2. Otrzymywanie estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(izo-propylo)metanofosfonowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej - zawierającej fosforyn trój-4-metylotiofenylowy powstały bezpośrednio w etapie 1 - wyposażonej w mieszadło magnetyczne odważa się 1,82 g (12 mmola) karbaminianu benzylu i 1,36 ml (15 mmola) aldehydu izomasłowego. Po rozpuszczeniu wszystkich składników w 30 ml acetonitrylu mieszaninę reakcyjną schładza się w łaźni lodowej do temperatury około 5°C i dodaje się 0,05 ekwiwalenta molowego kwasu tetrafluoroborowego. Po 40 - 50 minutach powstały produkt odsącza się, a pozostały roztwór odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej i pozostałość rozpuszcza się w 100 - 150 ml metanolu i umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu. Uzyskany produkt odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Uzyskuje się 5,1 g surowego produktu (M=531,13 g/mol, wzór sumaryczny C26H30NO5PS2,wydajność 80%).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 532,1381/532,1396 [M+H]+
Etap 3. Otrzymywanie bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(izo-propylo)metanofosfonowego.
Do kolby okrągłodennej odważa się 2 g estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(propylo)metanofosfonowego (3,76 mmol) i dodaje się 10 ml 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Następnie lotne składniki mieszaniny reakcyjnej usuwa się na wyparce obrotowej a uzyskany olej rozpuszcza się w minimalnej ilości metanolu i dodaje się eteru dietylowego do pierwszego zmętnienia. Kolbę umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu, który odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Otrzymuje się 1,6 g (M = 477,02 g/mol, wzór sumaryczny C18H25BrNO3PS2, wydajność 90%) bromowodorku estru di-4-metylotio-fenylowego kwasu 1-amino-(izo-propylo)metanofosfonowego.
Etap 4. Otrzymywanie estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(izo-propylo)metanofosfonowego.
3
Do kolby gruszkowej o pojemności 100 cm3 odważa się 954 mg (2 mmole, M=477,02 g/mol) bromowodorku estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-amino-(izo-propylo)metanofosfonowego 3 i rozpuszcza się w 15 cm3 N,N-dimetyloformamidu (DMF). Następnie do kolby powoli dodaje się 1,81 ml (15eq, 30 mmoli, M = 76,14 g/mol, d = 1,26 g/ml) disiarczku węgla oraz 1,41 ml (4eq, 8 mmoli, M = 129,24 g/mol, d=0,742 g/ml) N,N-diizopropyloetyloaminy (DIPEA). Reakcję prowadzi się przez 35 minut w temperaturze pokojowej na mieszadle magnetycznym. Następnie do kolby dodaje się 1140 mg (1,5eq, 3 mmole, M = 379,3 g/mol) heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego (HBTU) i reakcję prowadzi się przez kolejne 40 minut w temperaturze pokojowej.
3
W kolejnym etapie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 20 cm3 toluenu i odparowuje na wyparce rota3 cyjnej. Odparowanie z 20 cm3 toluenu powtarza się dwukrotnie, a następnie pozostały w kolbie olej
PL 219 186 B1 rozpuszcza się w 30 cm3 toluenu i przenosi się do rozdzielacza o objętości 100 cm3. Warstwę orga33 niczną trzykrotnie ekstrahuje się 30 cm3 wody destylowanej, a następnie dwukrotnie 30 cm3 nasyconego roztworu chlorku sodu. Warstwę organiczną suszy się następnie nad bezwodnym siarczanem magnezu, sączy i lotne składniki usuwa się na wyparce rotacyjnej. Pozostały olej rozpuszcza się w mieszaninie eter naftowy : octan etylu, 5:1(v/v) i przeprowadza się chromatografię kolumnową na żelu krzemionkowym z użyciem eluentu eter naftowy : octan etylu, 5:1(v/v) w efekcie uzyskuje się 498 mg estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(izo-propylo)metanofosfonowego z wydajnością 78% w postaci żółtawego, klarownego oleju. Wzór sumaryczny C19H22NO3PS. Masa cząsteczkowa 439,05 g/mol.
Rf (eter naftowy : octan etylu, 5:1(v/v)): 0,61
Widmo 31P NMR (roztwór w CDCl3, δ [ppm]): 11,73 (s)
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCh, δ [ppm]): 7.35 - 7.04 (m, 8H, Av-H), 4.02 (dd, J = 15.4, 4.2 Hz, 1H, CHP), 2,58-2,43 (m, 1H, CH), 2.47 (s, 6H, 2xSCH?), 1.25-1.14 (m, 6H, 2xCH3).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 440,0578/440,0616 [M+H]+.
P r z y k ł a d 3
Sposób wytwarzania estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(sec-butylo)-metanofosfonowego o wzorze 4.
Etap 1. Otrzymywanie fosforynu trój-4-metylotiofenylowego.
Etap ten przebiega jak w przykładzie 1.
Etap 2. Otrzymywanie estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino(sec-butylo)metanofosfonowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej - zawierającej fosforyn trój-4-metylotiofenylowy powstały bezpośrednio w etapie 1 - wyposażonej w mieszadło magnetyczne odważa się 1,82 g (12 mmola) karbaminianu benzylu i 1,6 ml (15 mmola) aldehydu 2-metylobutylowego. Po rozpuszczeniu wszystkich składników w 30 ml acetonitrylu mieszaninę reakcyjną schładza się w łaźni lodowej do temperatury około 5°C i dodaje się 0,05 ekwiwalenta molowego kwasu tetrafluoroborowego. Po 40-50 minutach powstały produkt odsącza się, a pozostały roztwór odparowuję się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej i pozostałość rozpuszcza się w 100 - 150 ml metanolu i umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu. Uzyskany produkt odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Uzyskuje się 4,6 g surowego produktu (M= 545,1460 g/mol, wzór sumaryczny C27H32NO5PS2, wydajność 70%).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 546,1538/546,1539 [M+H]+
Etap 3. Otrzymywanie bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(sec-butylo)metanofosfonowego.
Do kolby okrągłodennej odważa się 2 g estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(sec-butylo)metanofosfonowego (3,66 mmol) i dodaje się 10 ml 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Następnie lotne składniki mieszaniny reakcyjnej usuwa się na wyparce obrotowej a uzyskany olej rozpuszcza się w minimalnej ilości metanolu i dodaje się eteru dietylowego do pierwszego zmętnienia. Kolbę umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu, który odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Otrzymuje się 1,6 g (M=491,03 g/mol, wzór sumaryczny C19H27BrNO3PS2, wydajność 90%) bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(sec-butylo)metanofosfonowego.
Etap 4. Otrzymywanie estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(sec-butylo)metanofosfonowego.
3
Do kolby gruszkowej o pojemności 100 cm3 odważa się 1470 mg (3 mmole, M=491,03 g/mol) bromowodorku estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-amino-(sec-butylo)metanofosfonowego 3 i rozpuszcza 20 cm3 dimetyloformamidu (DMF). Następnie do kolby powoli dodaje się 2,35 ml (13eq, mmoli, M = 76,14 g/mol, d = 1,26 g/ml) disiarczku węgla oraz 3,10 ml (6eq, 18 mmoli, M = 129,24 g//mol, d=0,742 g/ml) N,N-diizopropyloetyloaminy (DIPEA). Reakcję prowadzi się przez 25 minut w temperaturze pokojowej na mieszadle magnetycznym. Następnie do kolby dodaje się 1720 mg (1,5eq, 4,5 mmola, M=379,3 g/mol) heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego (HBTU) i reakcję prowadzi się przez kolejne 30 minut w temperaturze pokojowej.
3
W kolejnym etapie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 30 cm3 toluenu i odparowuje na wyparce rota3 cyjnej. Odparowanie z 30 cm3 toluenu powtarza się dwukrotnie, a następnie pozostały w kolebie olej rozpuszcza się w 40 cm3 toluenu i przenosi się do rozdzielacza o objętości 100 cm3. Warstwę orga6
PL 219 186 B1 niczną trzykrotnie ekstrahuje się 40 cm3 wody destylowanej, a następnie dwukrotnie 30 cm3 nasyconym roztworem chlorku sodu. Warstwę organiczną suszy się następnie nad bezwodnym siarczanem magnezu, sączy i lotne składniki usuwa się na wyparce rotacyjnej. Pozostały olej rozpuszcza się w mieszaninie eter naftowy : octan etylu, 1:1(v/v) i przeprowadza się chromatografię kolumnową na żelu krzemionkowym z użyciem eluentu eter naftowy : octan etylu, 1:1(v/v) w efekcie uzyskuje się 1110 mg estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(sec-butylo)metanofosfonowego z wydajnością 82% w postaci żółtego, klarownego oleju. Wzór sumaryczny C20H24NO3PS3. Masa cząsteczkowa 453,06 g/mol
Rf (eter naftowy : octan etylu, 1:1(v/v)): 0,25
Widmo 31P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 12,28 (s, 1P, 62%), 11,83 (s, 1P, 38%)
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 7.31 - 7.08 (m, 8H, Ar-H), 4.25 - 3.96 (m, 1H,
CHP), 2.46 (s, 6H, 2xSCH3), 2.29 - 2.13 (m, 1H, CHA), 1.65 - 1.36 (m, 2H, CHS, CH), 1.20 (d, J = 6 Hz, 3H, CHCH3), 0.96 (t, J = 7.4 Hz, 3H, CH2CH3).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 454,0734/454,0751 [M+H]+.
P r z y k ł a d 4
Sposób wytwarzania estru estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(benzylo)metanofosfonowego o wzorze 5.
Etap 1 .Otrzymywanie fosforynu trój-4-metylotiofenylowego.
Etap ten przebiega jak w przykładzie 1.
Etap 2. Otrzymywanie estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino(benzylo)metanofosfonowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej - zawierającej fosforyn trój-4-metylotiofenylowy powstały bezpośrednio w etapie 1 - wyposażonej w mieszadło magnetyczne odważa się 1,82 g (12 mmola) karbaminianu benzylu i 1,4 ml (15 mmola) aldehydu fenylooctowego. Po rozpuszczeniu wszystkich składników w 30 ml acetonitrylu mieszaninę reakcyjną schładza się w łaźni lodowej do temperatury około 5°C i dodaje się 0,05 ekwiwalenta molowego kwasu tetrafluoroborowego. Po 60 - 80 minutach powstały produkt odsącza się, a pozostały roztwór odparowuję się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej i pozostałość rozpuszcza się w 100-150 ml metanolu i umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu. Uzyskany produkt odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Uzyskuje się 4,51 g surowego produktu (M= 579,13 g/mol, wzór sumaryczny C30H30NO5PS2, wydajność 65%).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 580,1381/580,1411 [M+H]+.
Etap 3. Otrzymywanie bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(benzylometanofosfonowego.
Do kolby okrągłodennej odważa się 2,5 g estru di-4-metylotiofenyIowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(benzyIo)metanofosfonowego (4,31 mmol) i dodaje się 20 ml 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez
3,5 godziny. Następnie lotne składniki mieszaniny reakcyjnej usuwa się na wyparce obrotowej a uzyskany olej rozpuszcza się w minimalnej ilości metanolu i dodaje się eteru dietylowego do pierwszego zmętnienia. Kolbę umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu, który odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Otrzymuje się
2,1 g (M=525,01 g/mol, wzór sumaryczny C22H25BrNO3PS2, wydajność 95%) bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(benzylo)metanofosfonowego.
Etap 4. Otrzymywanie estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(benzylo)-metanofosfonowego.
3
Do kolby gruszkowej o pojemności 100 cm3 odważa się 1600 mg (4 mmole, M=525,01 g/mol) bromowodorku estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-amino-(benzylo)metanofosfonowego i roz3 puszcza w 15 cm3 dimetyloformamidu (DMF). Następnie do kolby powoli dodaje się 2,41 ml (10eq, 40 mmoli, M = 76,14 g/mol, d = 1,26 g/ml) disiarczku węgla oraz 2,76 ml (4eq, 16 mmoli, M = 129,24 g//mol, d=0,742 g/ml) N,N-diizopropyloetyloaminy (DIPEA). Reakcję prowadzi się przez 25 minut w temperaturze pokojowej na mieszadle magnetycznym. Następnie do kolby dodaje się 2290 mg (1,5eq. mmoli, M = 379,3 g/mol) heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego (HBTU) i reakcję prowadzi się przez kolejne 30 minut w temperaturze pokojowej. W kolej3 nym etapie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 30 cm3 toluenu i odparowuje na wyparce rotacyjnej.
3
Odparowanie z 30 cm3 toluenu powtarza się dwukrotnie, a następnie pozostały w kolebie olej roz33 puszcza się w 40 cm3 toluenu i przenosi się do rozdzielacza o objętości 100 cm3. Warstwę organiczną
PL 219 186 B1 trzykrotnie ekstrahuje się 40 cm3 wody destylowanej, a następnie dwukrotnie 30 cm3 nasyconym roztworem chlorku sodu. Warstwę organiczną suszy się następnie nad bezwodnym siarczanem magnezu, sączy i lotne składniki usuwa się na wyparce rotacyjnej. Pozostały olej rozpuszcza się w mieszaninie eter naftowy : octan etylu, 3:1(v/v) i przeprowadza się chromatografię kolumnową na żelu krzemionkowym z użyciem eluentu eter naftowy : octan etylu, 3:1(v/v) w efekcie uzyskuje się 1520 mg estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(benzylo)metanofosfonowego z wydajnością 78% w postaci żółtego, klarownego oleju. Wzór sumaryczny C23H22NO3PS3. Masa cząsteczkowa 487,59 g/mol.
Rf (eter naftowy : octan etylu, 3:1(v/v)): 0,54 Widmo 31P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 11,53 (s)
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]); 7.44 - 7.10 (m, 13H, Ar-H), 4.30 (ddd, J= 14.4, 11.2, 3.2 Hz, 1H, CHP), 3.44 (ddd, J=14.1, 7.2, 3.3 Hz, 1H, CHA), 3.16 (ddd, J= 13.9, 11.1, 7.8 Hz, 1H, CHb), 2.47 (s, 6H, 2xSCH3).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczne/znalezione 488,0578/488,0620 [M+H]+.
P r z y k ł a d 5
Sposób wytwarzania estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego o wzorze 6.
Etap 1. Otrzymywanie fosforynu trój-4-metylotiofenylowego.
Etap ten przebiega jak w przykładzie 1.
Etap 2. Otrzymywanie estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej - zawierającej fosforyn trój-4-metylotiofenylowy powstały bezpośrednio w etapie 1 - wyposażonej w mieszadło magnetyczne odważa się 1,82 g (12 mmola) karbaminianu benzylu i 1,82 ml (15 mmola) 4-metoksybenzaldehydu. Po rozpuszczeniu wszystkich składników w 30 ml acetonitrylu mieszaninę reakcyjną schładza się w łaźni lodowej do temperatury około 5°C i dodaje się 0,05 ekwiwalenta molowego kwasu tetrafluoroborowego. Po 40 - 50 minutach powstały produkt odsącza się, a pozostały roztwór odparowuję się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej i pozostałość rozpuszcza się w 100 - 150 ml metanolu i umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu. Uzyskany produkt odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Uzyskuje się 6,1 g surowego produktu (M= 595,66 g/mol, wzór sumaryczny C30H30NO6PS2, wydajność 85%).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 596,1330/596,1397 [M+H]+
Etap 3. Otrzymywanie bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego.
Do kolby okrągłodennej odważa się 4 g estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego (6,72 mmol) i dodaje się 25 ml 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Następnie lotne składniki mieszaniny reakcyjnej usuwa się na wyparce obrotowej a uzyskany olej rozpuszcza się w minimalnej ilości metanolu i dodaje się eteru dietylowego do pierwszego zmętnienia. Kolbę umieszcza się w temperaturze - 20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu, który odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Otrzymuje się 3,3 g (M=541,45 g/mol, wzór sumaryczny C22H25BrNO4PS2, wydajność 90%) bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego.
Etap 4. Otrzymywanie estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego.
3
Do kolby gruszkowej o pojemności 100 cm3 odważa się 1900 mg (3,5 mmole, M=541,45 g/mol) bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego 3 i rozpuszcza w 15 cm3 dimetyloformamidu (DMF). Następnie do kolby powoli dodaje się 2,11 ml (10eq, 35 mmola, M=76,14 g/mol, d=1,26 g/ml) disiarczku węgla oraz 2,44 ml (4eq, 14 mmola, M=129,24 g/mol, d=0,742 g/ml) diizopropyloetyloaminy (DIPEA). Reakcję prowadzi się przez 30 minut w temperaturze pokojowej na mieszadle magnetycznym. Następnie do kolby dodaje się 1990 mg (1,5eq, 5,25 mmoli, M = 379,3 g/mol) heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego (HBTU) i reakcję prowadzi się przez kolejne 30 minut w temperaturze pokojowej.
3
W kolejnym etapie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 30 cm3 toluenu i odparowuje na wyparce rota3 cyjnej. Odparowanie z 30 cm3 toluenu powtarza się dwukrotnie, a następnie pozostały w kolebie olej rozpuszcza się w 40 cm3 toluenu i przenosi się do rozdzielacza o objętości 100 cm3. Warstwę orga8
PL 219 186 B1 niczną trzykrotnie ekstrahuje się 40 cm3 wody destylowanej, a następnie dwukrotnie 30 cm3 nasyconym roztworem chlorku sodu. Warstwę organiczną suszy się następnie nad bezwodnym siarczanem magnezu, sączy i lotne składniki usuwa się na wyparce rotacyjnej. Pozostały olej rozpuszcza się w mieszaninie heksan : octan etylu, 3:1(v/v) i przeprowadza się chromatografię kolumnową na żelu krzemionkowym z użyciem eluentu heksan ; octan etylu, 3:1(v/v) w efekcie uzyskuje się 1250 mg estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(4-metoksyfenylo)metanofosfonowego z wydajnością
71% w żółtawego ciała stałego. Wzór sumaryczny C23H22NO4PS3. Masa cząsteczkowa 503,59 g/mol.
Rf (heksan : octan etylu, 3:1(v/v)) 0,37
Widmo 31P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 9,22 (s)
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 7.24 - 7.08 (m, 6H, Ar-H), 6.95 - 6.84 (m, 4H, Ar-H), 4.74 (d, J= 18,3 Hz, 1H, CHP), 3.81 (s, 3H, OCH3), 2.48 (s, 6H, 2XSCH?)
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 504,0527/504,0510 [M+H]+.
P r z y k ł a d 6
Sposób wytwarzania estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(3,5-dimetoksyfenylo)metanofosfonowego o wzorze 7.
Etap 1 .Otrzymywanie fosforynu trój-4-metylotiofenylowego.
Etap ten przebiega jak w przykładzie 1.
Etap 2. Otrzymywanie estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(3,5-dimetoksyfenylo)metanofosfonowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej - zawierającej fosforyn trój-4-metylotiofenylowy powstały bezpośrednio w etapie 1 - wyposażonej w mieszadło magnetyczne odważa się 1,82 g (12 mmola) karbaminianu benzylu i 2,49 g (15 mmola) 3,5-dimetoksybenzaldehydu. Po rozpuszczeniu wszystkich składników w 30 ml acetonitrylu mieszaninę reakcyjną schładza się w łaźni lodowej do temperatury około 5°C i dodaje się 0,05 ekwiwalenta molowego kwasu tetrafluoroborowego. Po 40 - 50 minutach powstały produkt odsącza się, a pozostały roztwór odparowuję się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej i pozostałość rozpuszcza się w 100-150 ml metanolu i umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu. Uzyskany produkt odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Uzyskuje się 5,62 g surowego produktu (M=625,69/mol, wzór sumaryczny C31H32NO7PS2, wydajność 75%).
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 626,1436/626,1594 [M+H]+.
Etap 3. Otrzymywanie bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(3,5-dimetoksyfenylo)metanofosfonowego.
Do kolby okrągłodennej odważa się 3,5 g estru di-4-metylotiofenylowego kwasu N-(benzyloksykarbonylo)-1-amino-(3,5-dimetoksyfenylo)-metanofosfonowego (5,6 mmol) i dodaje się 25 ml 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Następnie lotne składniki mieszaniny reakcyjnej usuwa się na wyparce obrotowej a uzyskany olej rozpuszcza się w minimalnej ilości metanolu i dodaje się eteru dietylowego do pierwszego zmętnienia. Kolbę umieszcza się w temperaturze -20°C na 24 godziny w celu krystalizacji produktu, który odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi. Otrzymuje się 2,7 g (M=572,47 g/mol, wzór sumaryczny C23H27BrNO5PS2, wydajność 85%) bromowodorku estru di-4-metylotiofenylowego kwasu 1-amino-(3,5-dimetoksyfenylo)metanofosfonowego.
Etap 4. Otrzymywanie estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(3,5-dimetoksyfenylo)metanofosfonowego.
3
Do kolby gruszkowej o pojemności 100 cm3 odważa się 2000 mg (3,5 mmola, M=572,47g /mol) bromowodorku estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-amino-(3,5-dimetoksyfenylo)metanofosfo3 nowego i rozpuszcza w 10 cm3 dimetyloformamidu (DMF). Następnie do kolby powoli dodaje się 2,12 ml (10eq, 35 mmoli, M = 76,14 g/mol, d = 1,26 g/ml) disiarczku węgla oraz 2,42 ml (4eq, 14 mmoli, M=129,24 g/mol, d=0,742 g/ml) N,N-diizopropyloetyloaminy (DIPEA). Reakcję prowadzi się przez 25 minut w temperaturze pokojowej na mieszadle magnetycznym. Następnie do kolby dodaje się 2980 mg (1,5eq, 7,8 mmola, M=379,3 g/mol) heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego (HBTU) i reakcję prowadzi się przez kolejne 30 minut w temperaturze 3 pokojowej. W kolejnym etapie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 30 cm3 toluenu i odparowuje na 3 wyparce rotacyjnej. Odparowanie z 30 cm3 toluenu powtarza się dwukrotnie, a następnie pozostały w kolbie olej rozpuszcza się w 40 cm3 toluenu i przenosi się do rozdzielacza o objętości 100 cm3.
3
Warstwę organiczną trzykrotnie ekstrahuje się 40 cm3 wody destylowanej, a następnie dwukrotnie 3 cm3 nasyconym roztworem chlorku sodu. Warstwę organiczną suszy się następnie nad bezwodPL 219 186 B1 nym siarczanem magnezu, sączy i lotne składniki usuwa się na wyparce rotacyjnej. Pozostały olej rozpuszcza się w mieszaninie eter naftowy : octan etylu, 1:1(v/v) i przeprowadza się chromatografię kolumnową na żelu krzemionkowym z użyciem eluentu eter naftowy : octan etylu, 1:1(v/v) w efekcie uzyskuje się 1470 mg estru di-(4-metylotio)fenylowego kwasu 1-izotiocyjano-(3,5-dimetoksyfenylo)metanofosfonowego z wydajnością 79% w postaci żółtego osadu. Wzór sumaryczny C24H24NO5PS3. Masa cząsteczkowa 533,62 g/mol
Rf (Eter naftowy : octan etylu, 1:1(v/v)) 0,13
Widmo 31P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]); 8,59 (s)
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]); 7.43 - 6.36 (m, 11H, Ar-H), 5.25 (d, J = 18.5 Hz, 1H, CHP), 3.77 (s, 6H, 2xOCH3), 2.45 (s, 6H, 2xSCH3)
Widmo masowe (ESI, m/z): teoretyczna/znaleziona 556,0452/556,0435 [M+Na]+.
P r z y k ł a d 7
Badanie aktywności antyproliferacyjnej estrów difenylowych kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych z wykorzystaniem linii nowotworowych ludzkiego raka płuc A549, gruczołu sutkowego MCF-7, jelita grubego LoVo oraz jelita grubego opornej na doksorubicynę LoVo/DX.
Roztwory wyjściowe testowanych związków przygotowane zostały jako 50 mM roztwory w dimetylosulfotlenku (DMSO). Linie komórkowe hodowane były w warunkach in vitro w odpowiednich dla danej linii medium hodowlanym: A549 - medium OptiMEM + RPMI 1640 + GlutaMAX medium suplementowane 5% surowicy wołowej, MCF-7 - medium Eagle z dodatkiem 2 mM roztworem L-glutaminy, 1,0 mM roztworem pirogronianu sodu, 10% surowicy wołowej i 0,8 mg/L insuliny, LoVo i LoVo/DX Opti-MEM + RPMI 1640 suplementowane 2 mM roztworem L-glutaminy, 1,5 g/L roztworem wodorowęglanu sodu, 4,5 g/L glukozy, 1,0 mM pirogronianu sodu oraz 5% surowicą wołową i 100 μg/L doxorubicyny (tylko w medium dla linii LoVoDX). Ponadto wszystkie media hodowlane zawierały 100 jednostek/ml penicyliny 100 μg/ml streptomycyny. Do odklejenia komórek od płytek hodowlanych używano 0,25% roztworu Trypsyna-EDTA. Następnie policzone komórki posiano na płytki 96-dołkowe w ilości 10 komórek/dołek (100 μL zawiesiny komórkowej 10 komórek/mL na dołek). Po 24 godzinnej inkubacji na płytki nanoszono roztwory testowanych związków przygotowywane poprzez rozcieńczanie wyjściowego roztworu w medium hodowlanym OR. Robocze stężenia wynosiły 100 μM, 50 μM, 25 μΜ, 12,5 μM dając ostatecznie stężenia 50 μM, 25 μM, 12,5 μM, 6,25 μM w dołkach testowych. Każde stężenie naniesiono w trzech powtórzeniach. Płytki były następnie inkubowane przez kolejne 72 godziny w inkubatorze (wilgotność >90%, temperatura 37°C, 5% stężenie CO2). Po tym czasie wykonano test SRB; do każdego z dołków dodano po 50 μL 50% roztworu kwasu trichlorooctowego i płytki inkubowano przez 1 godzinę w temperaturze 4°C. Następnie płytki wypłukano pod bieżącą wodą, osuszono i do każdego z dołków dodano po 50 μL 0,4% roztworu sulforodaminy B w 1% kwasie octowym i inkubowano w ciemności przez 30 minut. Po tym czasie płytki wypłukano w 1% kwasie octowym, osuszono i do każdego z dołków dodano po 150 μL 10 mM roztworu Tris w wodzie dejonizowanej. Po 30 minutowej inkubacji w temperaturze pokojowej odczytano absorbancję przy długości fali 540 nm. Analizę wyników wykonano poprzez porównanie absorbancji dołków traktowanych związkami w odpowiednich stężenia do dołków kontrolnych (nie traktowanych związkami). Następnie określono krzywą zależności procenta zahamowania proliferacji od stężenia i na jego podstawie określono wartość IC50 (stężenie powodujące zahamowanie wzrostu komórek w 50%). Test dla każdego ze związków powtórzony został co najmniej trzykrotnie.
IC50 (rM)
Wzór A549 MCF-7 LoVo LoVoDX
2 33,6 31,1 22,4 26,1
3 20,6 17,3 12,5 13,0
4 31,1 16,7 10,6 11,4
5 32,5 11,7 9,6 11,3
6 26,5 23,7 15 19,3
7 41,9 24,5 15,3 22,6
PL 219 186 B1
P r z y k ł a d 8
Aktywność inhibitorowa otrzymanych w przykładach 1 - 6 pochodnych wobec ludzkiej elastazy neutrofilowej.
Aktywność biologiczną przebadano pod kątem zdolności do hamowania proteolitycznej aktywności ludzkiej elastazy neutrofilowej. Wszystkie pomiary kinetyki enzymatycznej wykonano przy użyciu czytnika mikropłytek. Badania rozpoczęto od wyznaczania Km dla substratu w warunkach prowadzonych testów (temperatura 37°C, długość fali wzbudzenia 400 nm i emisji 505 nm, czas pomiaru 15 minut). Pomiaru dokonano przy różnych stężeniach substratu w zakresie stężeń od 10 pM do 500 pM przy stałym stężeniu enzymu 0,0025 U/ml (~4,5 nM). Wartość Km wynosiła 125 pM w podanych warunkach. Pomiary aktywności inhibitorowej wykonano przy różnych stężeniach inhibitorów w zakresie stężeń od 100 pM do 8,8 pM. W badaniach wykorzystano zsyntetyzowany przez autorów patentu substrat MeO-Suc-Ala-Ala-Pro-Val-AFC. Końcowe stężenie substratu wynosiło 40 pM. Wszystkie pomiary przeprowadzono w buforze o składzie: 0.1 M HEPES, 0.5 M NaCl, 0.03% Triton X-100 (pH 7.5). Do seryjnie rozcieńczonego badanego związku, w ilości 50 pl w każdym dołku, dodano 50 pl substratu i inkubowano tak przygotowaną płytkę w 37°C przez 30 minut. Po inkubacji reakcja została zainicjowana przez dodanie 100 pl enzymu. Płytkę umieszczono w spektrofluorymetrze i przeprowadzono pomiar. Na podstawie uzyskanych danych wyznaczono dla każdego rozcieńczenia badanego związku stałą pseudo pierwszego rzędu kobs.
[P] = vst+ vi - prędkość początkowa vs - prędkość w stanie ustalonym kobs - stała pseudo pierwszego rzędu
[P] - stężenie produktów t - czas
Następnie wyznaczono stałą drugiego rzędu kinact/KI
kinact/KI - stała drugiego rzędu
[S] - stężenie substratów
KM - stała Michaelis-Menten
-1s-1
Uzyskane wyniki przedstawiono w poniższej tabeli (wartości k2/Ki [M-1s-1])
Wzór K2/Ki[M-1s-1]
2 1670
3 602
4 430
5 1010
6 1348
7 60
Zastrzeżenia patentowe

Claims (3)

1. Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjanometanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w których R1 oznacza podstawniki: propylowy, izopropylowy, sec-butylowy, benzylowy, 4-metoksyfenylowy, 3,5-dimetoksyfenyIowy.
2. Sposób wytwarzania estrów di-(4-metylotio)fenylowych pochodnych kwasów 1-izotiocyjanometanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza podstawniki: propylowy, izopropylowy,
PL 219 186 B1 sec-butylowy, benzylowy, 4-metoksyfenylowy, 3,5-dimetoksyfenylowy, znamienny tym, że otrzymuje się w reakcji trójchlorku fosforu z 4-metylotiofenolem w acetonitrylu w temperaturze wrzenia przez 2 - 4 godzin fosforyn tri-(4-metylotio)fenylowy, który następnie poddaje się reakcji z odpowiednim aldehydem wybranym spośród aldehydu butylowego, izo-masłowego, 2-metylobutylowego, fenylooctowego, 4-metoksybenzaldehydu, 3,5-dimetoksybenzaldehydu oraz karbaminianem benzylu i otrzymuje się N-(benzyloksykarbonylo) zablokowaną pochodną estru di-(4-metylotio)fenylowego pochodną kwasu 1-amino-metanofosfonowego, którą poddaje się standardowej deprotekcji z użyciem 3 - 5 ekwiwalentów molowych 33% roztworu kwasu bromowodorowego w kwasie octowym i otrzymuje się bromowodorek estru di-(4-metylotio)fenylowego pochodną kwasu 1-amino-metanofosfonowego, po czym poddaje się go reakcji z 10 - 15 ekwiwalentami molowymi disiarczku węgla w obecności 4 - 6 ekwiwalentów molowych diizopropyloetyloaminy w W,W-dimetyloformamidzie w temperaturze pokojowej, a następnie po 20 - 30 minutach i powstały produkt pośredni rozkłada się do izotiocyjanianu, przy czym w reakcji wykorzystuje się 1,5 równoważnika molowego heksafluorofosforanu 2-(1H-benzotriazolo-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowego.
3. Estry di-(4-metylotio)fenylowych pochodnych kwasów 1-izotiocyjanometanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w których R1 oznacza podstawniki; propylowy, izopropylowy, sec-butylowy, benzylowy, 4-metoksyfenylowy, 3,5-dimetoksyfenylowy do stosowania w preparacie farmaceutycznym przeznaczonym do leczenia nowotworów płuc, piersi, jelita grubego ze szczególnym uwzględnieniem nowotworów opornych na doksorubicynę.
PL399048A 2012-04-30 2012-04-30 Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie PL219186B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL399048A PL219186B1 (pl) 2012-04-30 2012-04-30 Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL399048A PL219186B1 (pl) 2012-04-30 2012-04-30 Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL399048A1 PL399048A1 (pl) 2012-10-08
PL219186B1 true PL219186B1 (pl) 2015-03-31

Family

ID=47076855

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL399048A PL219186B1 (pl) 2012-04-30 2012-04-30 Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL219186B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL399048A1 (pl) 2012-10-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
SU1528321A3 (ru) Способ получени производных индолизина или их фармацевтически приемлемых солей
Recher et al. Design, synthesis and biological evaluation of sulfur-containing 1, 1-bisphosphonic acids as antiparasitic agents
Ji et al. Synthesis and biological evaluation of novel phosphoramidate derivatives of coumarin as chitin synthase inhibitors and antifungal agents
US6982280B1 (en) Epothilone derivatives, a method for the production thereof, and their use
EP3131910B1 (en) Use of a 1,3,5-triazin-2-yl phosphoramidate compound in the synthesis of sofosbuvir
Idowu et al. Design, synthesis and antitumor properties of glycosylated antitumor ether lipid (GAEL)-chlorambucil-hybrids
CN102180845B (zh) 含丁烯内酯结构的苄氨基二硫代甲酸酯类化合物、其制备方法及其用途
PL219186B1 (pl) Estry di-(4-metylotio)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie
Yamada et al. Preparation and characterization of novel 4-bromo-3, 4-dimethyl-1-phenyl-2-phospholene 1-oxide and the analogous phosphorus heterocycles or phospha sugars
EP2233467A1 (en) Alpha-amino-n-substituted amides, pharmaceutical composition containing them and uses thereof
CN101880287A (zh) 一类四氢噻吩核苷类似物的中间体化合物及其制备方法
PL215528B1 (pl) Estry di-(4-metoksy)fenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania i zastosowanie
RU2443678C1 (ru) Фторированные производные 1,4-нафтохинона, обладающие цитотоксической активностью по отношению к раковым клеткам человека в культуре
Zhang et al. Synthesis and Anti‐proliferative in‐vitro Activity of Two Natural Dihydrostilbenes and their Analogues
PL216473B1 (pl) Estry difenylowe pochodne kwasów 1-izotiocyjano-metanofosfonowych, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie
Yamaoka et al. Synthesis and evaluation of novel phosphasugar anticancer agents
CN109608492B (zh) 一种用于骨质疏松的二膦酸化合物及其制备方法
CZ303569B6 (cs) Lipofosfonoxiny, jejich príprava a použití
EP3551615B1 (en) Scalable polypropionate lactone stereotetrads
CN1229372C (zh) 新型抗癌药吉西他宾重要中间体新合成工艺
RU2675699C1 (ru) Способ получения 5,7-диметил-3-гидроксиметил-1-адамантанола
Dyachenko et al. New 4, 4-bis (trifluoromethyl)-4H-1, 3, 2-benzodioxaphosphinine 2-oxides (sulfides)
RU2394830C1 (ru) 6-(n-алкилфторфосфонилокси)-5,5-диалкил-6-аза-7-замещенные бицикло[2.2.1]гептены-2 - новый класс физиологически активных веществ и способ их получения
Leisvuori et al. Chemical and enzymatic stability of amino acid derived phosphoramidates of antiviral nucleoside 5′-monophosphates bearing a biodegradable protecting group
PL219071B1 (pl) Pochodne N-acetylo-S-(N-1-(diarylofosforylo)alkilo-tiokarbamoilo)cysteiny, sposób ich wytwarzania i zastosowanie