PL219235B1 - Sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego oraz okno z tworzywa sztucznego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego oraz okno z tworzywa sztucznego.

Typowe ramy skrzydeł lub ościeżnic okien z tworzywa sztucznego, przykładowo PCV, składają się z czterech elementów, zwanych ramiakami, dociętych pod kątem 45° i zgrzanych ze sobą. Podczas zgrzewania profili, w miejscu ich łączenia nadmiar stopionego plastiku wypływa się na zewnątrz, tworząc tak zwaną wypływkę lub nadlewkę. Wypływka stanowi element nieatrakcyjny wizualnie. Ponadto, w miejscu w którym do ramy przyłączone są uszczelki, wypływka powoduje uniesienie się uszczelki ku górze, co może powodować jej późniejsze oddzielanie się od ramy. Ponadto, odstające w narożnikach ramy od powierzchni głównej ramy krawędzie wypływki powodują, że rama skrzydła nie przylega dokładnie do ościeżnicy.

Znane są technologie wytwarzania okien, w których po zgrzaniu okna usuwa się wypływkę.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego EP1430996 znane jest urządzenie do wygładzania narożników ram okiennych zawierające frez tarczowy o płaszczyźnie skrawania ustawionej równolegle do wypływki. Frez taki umożliwia wygładzanie jedynie narożników o stosunkowo dużych krzywiznach, to znaczy krzywiznach o promieniu mniejszym od średnicy frezu.

Z amerykańskiego zgłoszenia patentowego US2005/0141974 znane jest urządzenie do wygładzania narożników ram okiennych zawierające frez tarczowy o płaszczyźnie skrawania ustawionej prostopadle do wypływki. Frez posiada profil skrawania dopasowany do profilu zewnętrznej krawędzi ramy, tak, aby za jednym przebiegiem wygładzić cały profil zewnętrzny. Frez ten umożliwia wygładzanie jedynie ram o profilu dokładnie odpowiadającym krawędzi skrawania frezu.

Z opisu polskiego zgłoszenia patentowego P.388985 znane jest urządzenie do wygładzania narożników ram okiennych, zawierające narzędzie do usuwania nadlewki, które zawiera pierwszy strug, drugi strug, oraz co najmniej jeden obrotowy frez.

Wadą powyższych rozwiązań jest to, że pozwalają na nałożenie uszczelki na okno dopiero po zgrzaniu elementów jego ramy, albo że umożliwiają frezowanie ramy z uszczelką jedynie poza miejscami, w których zamocowana jest uszczelka.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania okien, w którym ogranicza się wypływkę w narożnikach ramy w obrębie uszczelki, umożliwiając jednocześnie nakładanie uszczelki na ramiaki przed ich zgrzaniem.

W sposobie wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, do profili z tworzywa sztucznego przykleja się uszczelkę, przycina się profile z uszczelką pod kątem 45° uzyskując ramiaki zakończone płaszczyzną skośną i zgrzewa się ze sobą płaszczyzny skośne ramiaków poprzez stopienie materiału ramiaka na głębokość zgrzewania prostopadle do płaszczyzny skośnej, formując ramę skrzydła lub ościeżnicy okna. Przed zgrzaniem ramiaków frezuje się fragment uszczelki i fragment ramiaka w obszarze przyległym do płaszczyzny skośnej na głębokość x prostopadle do płaszczyzny skośnej równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania i na odległość y równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania prostopadle do płaszczyzny styku ramiaka z uszczelką.

Korzystnie, frezuje się ramiak z uszczelką za pomocą frezu tarczowego przesuwanego w kierunku prostopadłym do płaszczyzny styku uszczelki z ramiakiem.

Okno z tworzywa sztucznego według wynalazku zawiera ramę skrzydła lub ościeżnicy złożoną z ramiaków z tworzywa sztucznego z przyklejoną uszczelką, dociętych pod kątem 45° i zgrzanych ze sobą wzdłuż płaszczyzn skośnych. Ramiaki przed zgrzaniem mają wyfrezowany fragment uszczelki i fragment ramiaka w obszarze przyległym do płaszczyzny skośnej na głębokość (x) prostopadle do płaszczyzny skośnej równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania i na odległość (y) równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania prostopadle do płaszczyzny styku ramiaka z uszczelką.

Frezowanie ramiaków przed zgrzaniem w takim obszarze, aby frezowane wybranie obejmowało niewielki fragment ramiaka wraz z uszczelką powoduje, że podczas zgrzewania ramiaków ze sobą nie powstaje lub jest znacznie ograniczona wypływka na granicy styku ramiaka z uszczelką. Tak uzyskana rama skrzydła lub ościeżnicy okna zachowuje dobrą szczelność termiczną i akustyczną.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia widok przykładowego ramiaka skrzydła okna, od strony płaszczyzny skośnej, przed frezowaniem.

Fig. 2 przedstawia widok przykładowego ramiaka skrzydła okna, od strony płaszczyzny skośnej, w trakcie frezowania.

PL 219 235 B1

Fig. 3 przedstawia widok przykładowego ramiaka ościeżnicy okna, od strony płaszczyzny skośnej, po frezowaniu.

Fig. 4 przedstawia schemat linii technologicznej do wytwarzania okien sposobem według wynalazku.

Figura 4 przedstawia schemat linii technologicznej do wytwarzania okien. W sposobie wytwarzania okien z tworzywa sztucznego według wynalazku, do wzdłużnych profili przykleja się uszczelkę, a następnie przycina się profile pod kątem 45° na stanowisku cięcia profili 31 uzyskując w ten sposób ramiaki 10 z uszczelką 11, zakończone płaszczyzną skośną 12. Tak uzyskane ramiaki 10 frezuje się na ich końcówkach za pomocą frezarki 32 w sposób przedstawiony na Fig. 1 - 3, w celu wyeliminowania naddatku materiału powstającego podczas zgrzewania ramiaków. Frezowanie obejmuje fragment uszczelki 11 i fragment ramiaka 10 przyległy do uszczelki na głębokość x prostopadle do płaszczyzny skośnej i na odległość y prostopadle do płaszczyzny styku ramiaka z uszczelką, co uwidocznione jest na Fig. 3, która przedstawia widok fragmentu ramiaka ościeżnicy okna po frezowaniu. Korzystnie, ramiaki frezuje się przy użyciu frezu tarczowego 200 przedstawionego na Fig. 1 i 2 w kierunku prostopadłym do płaszczyzny styku uszczelki 11 z ramiakiem 10, co zabezpiecza uszczelkę 11 przed oderwaniem od ramiaka 10.

Po frezowaniu końcówek ramiaków 10, ramiaki poddaje się dalszej obróbce. Opcjonalnie linia technologiczna może być wyposażona we frezarkę do słupków 33, która frezuje na odpowiedni kształt końcówki profili słupków uciętych na żądany wymiar. Następnie przygotowuje są wzmocnienia stalowe, które tnie się na żądany wymiar taśmową piłą 34 do wzmocnień stalowych. W dalszej kolejności wkręca się w ramiaki stalowe wzmocnienia umieszczone uprzednio wewnątrz ich profili za pomocą automatu do wkręcania wzmocnień 35. Następnie wierci się frezarką 36 otwory pod klamki i frezarką 37 otwory odwodnieniowe. W kolejnym etapie produkcji na linii zgrzewajaco-czyszczącej 38, zgrzewarką czterogłowicową, zgrzewa się ze sobą ramiaki na styku ich płaszczyzn skośnych tak, aby po zgrzaniu utworzyły ramę skrzydła lub ościeżnicy okna, a następnie chłodzi się zgrzaną konstrukcję i oczyszcza wypływkę powstałą poza obrębem uszczelki. Zgrzewanie ramiaków polega na stopieniu materiału ramiaka na głębokość zgrzewania prostopadle do płaszczyzny skośnej, przykładowo 3 mm.

Frezując ramiaki z uszczelką na frezarce 32 frezuje się je na głębokość x prostopadle do płaszczyzny skośnej równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania i na odległość y równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania, prostopadle do płaszczyzny styku ramiaka 10 z uszczelką 11. Przykładowo, dla głębokości zgrzewania równej 3 mm frezuje się ramiak z uszczelką na głębokość x równą 1.5 mm i na odległość y równą 2 mm.

Etap frezowania końcówek ramiaków na frezarce 32 znacząco wpływa na jakość zgrzewu uzyskanego na linii zgrzewająco-czyszczącej 38 gdyż zabezpiecza przed gromadzeniem się nadmiaru wypływki pod uszczelką podczas zgrzewania ramiaków, eliminując w ten sposób efekt wypychania lub deformacji uszczelki, który może towarzyszyć procesowi zgrzewania i mieć znaczący wpływ na jakość gotowego produktu.

W kolejnym kroku piłą 39 do cięcia listew tnie się listwy przyszybowe do żądanych wymiarów.

Przygotowane uprzednio profile ram i skrzydeł przenosi się stoły do okuwania 40, na których łączy się profile okienne z okuciami zapewniając stabilne połączenie ramy i skrzydła okiennego. Następnym stanowiskiem w linii technologicznej jest prasa do szklenia 41, gdzie montuje się szyby w profilach skrzydła po czym okna poddaje się kontroli. W kolejnym kroku wierci się otwory pod zawiasy w ramie za pomocą wiertnicy 42. Ostatnim etapem produkcji jest końcowa kontrola regulacji i jakości gotowych okien na stole montażowym 43.

Przykładowe okno z tworzywa sztucznego zawiera ramę skrzydła lub ościeżnicy złożoną z ramiaków 10 z tworzywa sztucznego, przedstawionych na Fig. 1 -3, z przyklejoną uszczelką 11, dociętych pod kątem 45° i zgrzanych ze sobą wzdłuż płaszczyzn skośnych 12. Ramiaki 10 przed zgrzaniem mają wyfrezowany fragment uszczelki 11 i fragment ramiaka 10 w obszarze przyległym do płaszczyzny skośnej 12 na głębokość (x) prostopadle do płaszczyzny skośnej równą przykładowo 1,5 mm, i na odległość (y) równą przykładowo 2 mm prostopadle do płaszczyzny styku ramiaka 10 z uszczelką 11, dla głębokości zgrzewania równej 3 mm.

Claims (3)

1. Sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, w którym do profili z tworzywa sztucznego przykleja się uszczelkę, przycina się profile z uszczelką pod kątem 45° uzyskując ramiaki zakończone płaszczyzną skośną i zgrzewa się ze sobą płaszczyzny skośne ramiaków poprzez stopienie materiału ramiaka na głębokość zgrzewania prostopadle do płaszczyzny skośnej, formując ramę skrzydła lub ościeżnicy okna, znamienny tym, że przed zgrzaniem ramiaków frezuje się fragment uszczelki i fragment ramiaka w obszarze przyległym do płaszczyzny skośnej na głębokość (x) prostopadle do płaszczyzny skośnej równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania i na odległość (y) równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania prostopadle do płaszczyzny styku ramiaka z uszczelką.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że frezuje się ramiak z uszczelką za pomocą frezu tarczowego przesuwanego w kierunku prostopadłym do płaszczyzny styku uszczelki z ramiakiem.

3. Okno z tworzywa sztucznego, zawierające ramę skrzydła lub ościeżnicy złożoną z ramiaków z tworzywa sztucznego z przyklejoną uszczelką, dociętych pod kątem 45° i zgrzanych ze sobą wzdłuż płaszczyzn skośnych, znamienne tym, że ramiaki (10) przed zgrzaniem mają wyfrezowany fragment uszczelki (11) i fragment ramiaka (10) w obszarze przyległym do płaszczyzny skośnej (12) na głębokość (x) prostopadle do płaszczyzny skośnej równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania i na odległość (y) równą od 30% do 70% głębokości zgrzewania prostopadle do płaszczyzny styku ramiaka 10) z uszczelką (11 ).