PL221718B1 - Sposób wytwarzania bioaktywnego wypełniacza mas polimerowych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania bioaktywnego wypełniacza mas polimerowych polegający na pozyskaniu w miejscu urobku kruszyw, które poddaje się rozsiewaniu na mokro czego wynikiem są frakcje 0-1, 1-2 i powyżej 2 mm.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P.385956 sposób zasypywania granulatu mikrosfery do szybu suszącego i urządzenie do stosowania tego sposobu. Sposób zasypywania granulatu mikrosfery do szybu suszącego, polega na tym, że granulat mikrosfery dozowany przez dozownik celkowy zsypuje się na tkaninę aeracyjną, znajdującą się wewnątrz rury transportowej, na której granulat mikrosfery przesuwa się w kierunku przesiewarki boczno oscylacyjnej na poduszce ciepłego powietrza tłoczonego pod ciśnieniem 5500 Pa z wentylatora poprzez nagrzewnicę przewodem znajdującym się pod rurą transportową, gdzie poprzez dysze od spodu kierowany jest ono pod tkaninę aeracyjną. W czasie transportu przez rurę transportową granulat mikrosfery zostaje w przestrzeni ciepłego powietrza dosuszony, a wilgotne powietrze pod ciśnieniem poprzez wywietrzniki znajdujące się w rurze transportowej i przez filtr tkaninowy odprowadzone jest do atmosfery. Urządzenie do zasypywania granulatu mikrosfery składa się z pojemnika zasypowego połączonego z dozownikiem celkowym, który połączony jest z pochyło do podłoża usytuowaną rurą transportową, wewnątrz której na całej jej długości znajduje się tkanina aeracyjna przepuszczająca powietrze przedmuchiwane poprzez nią od spodu do jej wnętrz przez przewód z dyszami, znajdujące się na jej dolnej powierzchni, przy czym przewód przewodem połączony jest z nagrzewnicą i wentylatorem zasysającym powietrze atmosferyczne. Na całej powierzchni górnej rury transportowej znajdują się wywietrzniki odprowadzające wilgotne powietrze z rury transportowej poprzez filtr tkaninowy do atmosfery. Rura transportowa połączona jest z przesiewarką boczno oscylacyjną.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P.286627 sposób otrzymywania lekkiego kruszywa oraz lekkie kruszywo. Sposób polega na otrzymywaniu lekkiego kruszywa z krzemianu sodu poprzez jego żelowanie przy pomocy mieszaniny soli mineralnych oraz kwasów organicznych i nieorganicznych. Otrzymany żel obtacza się następnie spoiwem mineralnym. Lekkie kruszywo zawiera 21-95% wagowych soli kwasu krzemowego, 3-75% wagowych spoiwa mineralnego oraz 2-4% wagowych barwnika mineralnego.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P.288489 sposób zagospodarowania odpadów powstałych w procesie pozyskiwania kruszywa z surowców pochodzących z morza. Sposób p olega na tym, że odpady dzieli się na trzy zasadnicze frakcje ziarnowe. Pierwsza to frakcja ziarnowa w przedziale od 2 do 0,5 mm. Druga to frakcja ziarnowa w przedziale od 0,5 do 0,06 mm. Trzecia frakcja to frakcja o uziarnieniu poniżej 0,06 mm. Frakcja pierwsza stanowi produkt sprzedażny znajd ujący zastosowanie w budownictwie. Drugą klasę ziarnową, to jest frakcję w przedziale od 0,5 do 0,06 mm poddaje się wzbogacaniu grawitacyjnemu w celu pozyskania koncentratów minerałów ciężkich, które następnie w drodze separacji magnetycznej i elektrycznej rozdziela się na poszczególne minerały ciężkie znajdujące zastosowanie w przemyśle hutniczym, odlewniczym, chemicznym, ceramicznym i materiałów ogniotrwałych. Trzecią frakcję poniżej 0,06 mm wykorzystuje się, jako lepiszcze do umacniania wybrzeża morskiego.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P.289433 sposób wytwarzania kruszywa, zwłaszcza do produkcji materiału budowlanego i kruszywo, zwłaszcza do produkcji materiału budo wlanego. Sposób wytwarzania kruszywa, zwłaszcza do produkcji materiału budowlanego polega na tym, że tworzy się mieszaninę, mieszając sproszkowaną glinę z odpowiednim pyłem węglowym i tworząc obszary węgla w mieszaninie odpowiednio do wymaganej gęstości porów, po czym wypala się ją spalając pył węglowy i utwardzając glinę oraz tworząc pory jako pozostałości po spalonym węglu rozproszone w pozostałej glinie utworzonej mieszaniny. Przed wypaleniem mieszaninę granuluje się, a granulat następnie wypala się w temperaturze odpowiedniej dla powodowania zeszklenia lub stopienia zewnętrznej powierzchni granulek. Granulat stosuje się jako wsad w gazowym procesie redukcji, a korzystnie poddaje się go działaniu pary wodnej przy wzrastającej temperaturze. Kruszywo, zwłaszcza do produkcji materiału budowlanego na bazie gliny, jest utworzone po wypaleniu zgranulowanej mieszaniny zawierającej pył węglowy w ilości pomiędzy 40 i 70% wagowych całej mieszaniny, cząstki pyłu węglowego mają rozmiar od 150 i 1000 μm, a glina zawiera 60% tlenku krzemu, 20% tlenku glinu i 10% tlenku żelaza.

Znany jest z polskiego opisu patentowego Nr 165805 sposób wytwarzania lekkiego kruszywa budowlanego. Sposób polega na tym, że lekkie kruszywo budowlane wytwarza się z odpadów

PL 221 718 B1 popłuczkowych powstających w procesie wzbogacania węgla oraz skały płonnej, stanowiących materiały odpadowe górnictwa węglowego, z tym, że udział odpadów popłuczkowych w mieszance wsadowej, w stanie suchym, wynosi 50-80% wagowych, natomiast skały płonnej wynosi 20-50% wagowych, przy czym odpady popłuczkowe suszy się wstępnie, a skałę płonną rozdrabnia, po czym całość ujednorodnia, uzupełniając ewentualnie wodę do około 12% i tak przygotowaną mieszankę wsadową wprowadza się do pieca obrotowego, gdzie poddaje się ją obróbce termicznej. Produkt opuszczający piec chłodzi się i klasyfikuje, natomiast gazy powstające w trakcie procesu prażenia dopala się w komorze dopalania zainstalowanej za piecem. Po dopaleniu gazy chłodzi się, a następnie wytrąca z nich pyły w układzie odpylającym, przy czym wytrącone pyły zawraca się do procesu jako składnik mieszanki wsadowej.

Znany jest z polskiego opisu patentowego Nr 166419 sposób wytwarzania kruszywa z popiołów lotnych. Sposób polega na tym, że stosuje się 80-90% wagowych popiołów i 10-20% wagowych spoiwa mieszanego, składającego się z cementu, wapna palonego i gipsu, w proporcji 3:2:1, przy czym część popiołów miele się na sucho ze spoiwem a następnie, z uzyskanej mieszanki, formuje się granulki z dodatkiem wody. Granulki poddaje się naparzaniu parą niskoprężną.

Znany jest z polskiego opisu patentowego Nr 183697 sposób wytwarzania mineralnego materiału wiążącego popiołowo-cementowego polegający na tym, że stosuje się 10-90% wagowych popiołu lotnego z elektrofiltrów o określonym składzie chemicznym i granulometrycznym, 3-90% wagowych cementu oraz 10-80% wagowych kruszywa sztucznego w postaci granulowanej o wielkości ziarna 0-25 mm, które to składniki miesza się z wodą, przy czym stosunek wagowy wody do sumarycznej wagi suchych składników wynosi 0,2:1 do 0,8:1.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P.315728 sposób wytwarzania sztucznego kruszywa z popiołu lotnego uzyskanego po suchym lub półsuchym odsiarczaniu spalin z kotłów ene rgetycznych polegający na tym, że popiół miesza się z wodą w proporcji wagowej woda popiół=0,2:0,8 po czym mieszaninę umieszcza się w komorze w temperaturze od 310 K do 365 K i wilgotności względnej do 100% i przetrzymuje w czasie od 10 do 24 godz. celem utwardzenia. Utwardzony materiał kruszy się sortuje według potrzeb. Do popiołu bez odsiarczenia dodaje się 2-10% wagowych wapna hydratyzowanego lub palonego oraz 1 -2% siarczanu wapniowego, następnie miesza się z wodą w proporcji wagowej woda i popiół 0,2:0,8, umieszcza w komorze, w której panują takie same warunki jak w przypadku utwardzania mieszaniny z popiołu po suchym lub półsuchym odsiarczaniu, po czym kruszy się i sortuje.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P.321549 sposób wytwarzania kruszywa budowlanego. Sposób dotyczy wytwarzania kruszywa z popiołów pochodzących ze spalania węgla w paleniskach pyłowych, zwłaszcza elektrownianych. Całkowitą ilość popiołów w składzie masy tworzą: popioły mokre pochodzące z otwartego składowiska oraz popioły suche z elektrofiltrów i/lub z palenisk fluidalnych. Ilość popiołu suchego dobiera się według znanych zależności fizycznych - na podstawie wilgotności popiołu mokrego i z uwzględnieniem ilości lepiszcza, dla uzyskania wynikowej wilgotności w zakresie od 17 do 21% wagowych. Następnie tak dobrane ilości popiołów i lepiszcza poddaje się jednoczesnej homogenizacji w dezintegratorze. Spiekanie granulatu w piecu szybowym prowadzi się z współczynnikiem nadmiaru powietrza ustalonym według znanych zależności spalania dla ilości węgla występującej w tak dobranym zestawie popiołów oraz uzyskania wymaganej temper atury spiekania masy kruszywa.

Znany jest z polskiego opisu patentowego Nr 189064 sposób i urządzenie do wytwarzania lekkiego kruszywa budowlanego. Skład mieszanki zawierającej wagowo: odpad poflotacyjny 40-60%, rozdrobniony odpad popłuczkowy 30-40% oraz ewentualnie miał węglowy i składnik schudzający po 5-10%, dobiera się tak, by łączna zawartość części palnych była nie mniejsza niż 30%. Po homogenizacji grudkowanie wykonuje się przy wilgotności mieszanki większej niż 22% przez wyciskanie, a przy wilgotności mniejszej niż 19% przez granulowanie. Obróbkę cieplną prowadzi się w dwukomorowym urządzeniu przelotowym, z tak dobranymi parametrami szybkości przepływu i nadmuchu powietrza w komorach, by w pierwszej, stanowiącej przelotowe palenisko o zasadniczo poziomym przepływie wsadu, zachodziło wyłącznie odparowanie wilgoci, odgazowanie części lotnych i ich spalenie, w a drugiej szybowej komorze spiekania dopalanie koksika wewnątrz grudek, spiekanie i chłodzenie kruszywa. Urządzenie do prowadzenia obróbki cieplnej zawiera obudowę, w której pod zespołem zasypowym znajduje się przelotowe palenisko o zasadniczo poziomym kierunku przepływu, zwłaszcza z rusztem taśmowym lub fluidalnym. Wylot z paleniska znajduje się nad szybową komorą spiekania, a w kanale spalinowym zabudowany ma wymiennik ciepła.

PL 221 718 B1

Znany jest z polskiego opisu patentowego Nr 190646 sposób wytwarzania lekkiego kruszywa budowlanego. Sposób polega na dodawaniu węgla do łupków karbońskich przywęglowych, do zawartości 4-15 części wagowych w 100 częściach wagowych tych łupków, kruszeniu otrzymanej mieszaniny łupkowo-węglowej do granulacji nie przekraczającej 50 mm, dodawaniu do nich wody w ilości 30 -40% i mieleniu do granulacji poniżej 1,0 mm oraz mierzeniu i ewentualnym uzupełnianiu węgla do wcześniej wymienionej ilości. Następnie tak otrzymany szlam kieruje się do pieca, w którym przechodzi kolejno przez etap suszenia w temperaturze 20-700°C, etap spiekania w temperaturze 900 -1150°C i etap chłodzenia od temperatury 1150 do 200°C, po czym otrzymane ziarna kruszywa klas yfikuje się według ich wielkości i przeznaczenia.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P.338490 sposób otrzymywania barwnego kruszywa mineralnego. Sposób polega na tym, że kruszywo miesza się z 20 do 40 częściami wagowymi co najmniej jednego pigmentu nieorganicznego, 15 do 25 częściam i wagowymi spoiwa fosforanowego, 5 do 8 częściami wagowymi przynajmniej jednego dodatku aktywnego, np.alfa-AI₂O₃ i 40 do 50 częściami wagowymi wody. Tę mieszaninę poddaje się wygrzewaniu w temperaturze 300 do 600°C.

Znany jest z polskiego opisu patentowego Nr 204683 sposób wytwarzania betonu lub zaprawy na bazie wyłącznie kruszywa roślinnego. Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania betonu lub zaprawy na bazie wyłącznie roślinnego kruszywa, mineralnego środka wiążącego i wody zarobowej. Zamiast poddawać kruszywo roślinne wstępnej mineralizacji w oddzielnym etapie sposobu, przy mi eszaniu betonu lub zaprawy na jeden metr sześcienny kruszywa roślinnego dodaje się 4 do 14 kg nie ulegającego hydratyzacji, drobno mielonego mineralizatora. Korzystny mineralizator stanowi niewypalany węglan wapnia.

Istotą wynalazku jest sposób wytwarzania bioaktywnego wypełniacza mas polimerowych polegający na pozyskaniu w miejscu urobku kruszyw, które poddaje się rozsiewaniu na mokro czego wyn ikiem są frakcje 0-1, 1-2 i powyżej 2 mm, charakteryzujący się tym, że frakcje 0-1 mm i 1-2 mm transportuje się do zasobnika i poddaje procesowi odsączania wody metodą ociekową w czasie 7 dni, w zamkniętym pomieszczeniu na posadzce o kącie pochylenia 7 stopni z układem drenażowym odprowadzającym wodę przy wilgotności początkowej wynoszącej 7%, do uzyskania wilgotność końcowej wynoszącej 4%, następnie frakcje poddaje się procesowi suszenia właściwego w temperaturze 100°C do uzyskania wilgotności wyjściowej mniejszej od 0,2%, po czym frakcje 0-1 oraz 1-2 łączy się wzajemnie w proporcji 72% wagowych frakcji 0-1 mm oraz 18% wagowych frakcji 1-2 mm i dodaje mączkę wapienną w ilości 10% wagowych o uziarnieniu 0-0,125 mm o zawartości CaCO₃ minimum 90% i zawartości wody maksimum 0,2% oraz 0,0001-0,0015% wagowych krzemionki (SiO₂) minimum 77,5% z nanocząsteczkami srebra (Ag) minimum 19 maksimum 22,5%, po czym wszystkie składniki miesza się w czasie 1,5 min i poddaje procesowi konfekcjonowania.

Wynalazek pozwala na zastosowanie bioaktywnego wypełniacza mas polimerowych w precyzyjnym i powtarzalnym sposobie dając amorficzną masę polimerową.

Przykład wykonania

Sposób wytwarzania bioaktywnego wypełniacza mas polimerowych polega na pozyskaniu w miejscu urobku kruszyw, które poddaje się rozsiewaniu na mokro czego wynikiem są frakcje 0-1, 1-2 i powyżej 2 mm. Frakcje 0-1 mm i 1-2 mm transportuje się do zasobnika i poddaje procesowi odsączania wody metodą ociekową w czasie 7 dni, w zamkniętym pomieszczeniu na posadzce o kącie pochylenia 7 stopni z układem drenażowym odprowadzającym wodę przy wilgotności początkowej wynoszącej 7%, do uzyskania wilgotność końcowej wynoszącej 4%. Następnie frakcje poddaje się procesowi suszenia właściwego w temperaturze 100°C do uzyskania wilgotności wyjściowej mniejszej od 0,2%, po czym frakcje 0-1 oraz 1-2 łączy się wzajemnie w proporcji 72% wagowych frakcji 0-1 mm oraz 18% wagowych frakcji 1 -2 mm i dodaje mączkę wapienną w ilości 10% wagowych o uziarnieniu 0-0,125 mm o zawartości CaCO₃ minimum 90% i zawartości wody max 0,2% oraz 0,0001-0,0015% wagowych krzemionki (SiO₂) min. 77,5% z nanocząsteczkami srebra (Ag) min. 19 max 22,5%. Po czym wszystkie składniki miesza się w czasie 1,5 min i poddaje procesowi konfekcjonowania.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób wytwarzania bioaktywnego wypełniacza mas polimerowych polegający na pozyskaniu w miejscu urobku kruszyw, które poddaje się rozsiewaniu na mokro czego wynikiem są frakcje 0-1, 1-2 i powyżej 2 mm, znamienny tym, że frakcje 0-1 mm i 1-2 mm transportuje się do zasobnika i poddaje procesowi odsączania wody metodą ociekową w czasie 7 dni, w zamkniętym pomieszczeniu na posadzce o kącie pochylenia 7 stopni z układem drenażowym odprowadzającym wodę przy wilgotności początkowej wynoszącej 7%, do uzyskania wilgotność końcowej wynoszącej 4%, następnie frakcje poddaje się procesowi suszenia właściwego w temperaturze 100°C do uzyskania wilgotności wyjściowej mniejszej od 0,2%, po czym frakcje 0-1 oraz 1-2 łączy się wzajemnie w proporcji 72% wagowych frakcji 0-1 mm oraz 18% wagowych frakcji 1-2 mm i dodaje mączkę wapienną w ilości 10% wagowych o uziarnieniu 0-0,125 mm o zawartości CaCO₃ minimum 90% i zawartości wody maksimum 0,2% oraz 0,0001-0,0015% wagowych krzemionki (SiO₂) minimum 77,5% z nanocząsteczkami srebra (Ag) minimum 19 maksimum 22,5%, po czym wszystkie składniki miesza się w czasie 1,5 min i poddaje procesowi konfekcjonowania.