PL224126B1 - Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie - Google Patents

Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie

Info

Publication number
PL224126B1
PL224126B1 PL408126A PL40812614A PL224126B1 PL 224126 B1 PL224126 B1 PL 224126B1 PL 408126 A PL408126 A PL 408126A PL 40812614 A PL40812614 A PL 40812614A PL 224126 B1 PL224126 B1 PL 224126B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
general formula
citric acid
benzyl
ionic liquids
carbon atoms
Prior art date
Application number
PL408126A
Other languages
English (en)
Other versions
PL408126A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Ludwik Synoradzki
Mariusz Kot
Rafał Giszter
Kamil Czerniak
Michał Niemczak
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL408126A priority Critical patent/PL224126B1/pl
Publication of PL408126A1 publication Critical patent/PL408126A1/pl
Publication of PL224126B1 publication Critical patent/PL224126B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Nitrogen And Oxygen As The Only Ring Hetero Atoms (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym oraz dwoma kationami, sposób ich otrzymywania i zastosowanie. Otrzymane nowe ciecze jonowe znajdują zastosowanie jako środki antyelektrostatyczne do silnie naelektryzowanych powierzchni.
W ostatnich latach odnotowujemy gwałtowny wzrost zainteresowania bardzo ciekawą grupą związków chemicznych, jakimi są ciecze jonowe. W najprostszy sposób można je zdefiniować jako związki organiczne o charakterze jonowym, które charakteryzują się temperaturą topnienia poniżej 100°C. Zainteresowanie cieczami jonowymi wynika z ich nietypowych, wielofunkcyjnych właściwości, dzięki którym mogą być zastosowane m.in. jako środki ochrony drewna, związki powierzchniowo czynne, substancje dezynfekcyjne, zmiękczające czy jako elektrolity i media reakcji chemicznych oraz enzymatycznych. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że w niewielkim stopniu zanieczyszczają one środowisko naturalne, bowiem są to substancje nielotne, niepalne oraz stabilne termicznie. Zastosowanie cieczy jonowych w nowoczesnych technologiach pozwala wyeliminować z użycia wiele niebezpiecznych substancji wpływających negatywnie na zdrowie człowieka i środowisko naturalne.
Kwas cytrynowy (2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy) w niewielkich ilościach jest obecny w większości organizmów żywych, gdyż jako produkt przejściowy w cyklu Krebsa spełnia ważną rolę w procesie metabolizmu. Szacuje się, że jest on produkowany w ilości ponad miliona ton rocznie, głównie w procesie fermentacji, w której stosuje się wyselekcjonowane szczepy pleśni kropidlaka czarnego (Aspergillus niger). Kwas cytrynowy jest powszechnie używany jako regulator kwasowości, przeciwutleniacz w produktach spożywczych czy też jako środek myjący. Jego sole (cytryniany) znalazły zastosowanie jako suplementy diety zalecane przy niedoborze mikroelementów w organizmie (np. cynk czy magnez). Próby wytworzenia nowych, wielozadaniowych pochodnych organicznych kwasu cytrynowego są przedmiotem badań wielu ośrodków naukowych na całym świecie.
Ciecze jonowe, posiadające jako anion resztę kwasową kwasu cytrynowego, po raz pierwszy opisane były w opisie polskiego zgłoszenia patentowego P.392940. Autorzy przedstawili struktury oraz sposoby otrzymywania nowych związków o dużej aktywności biologicznej, z anionem diwodorocytrynianowym, wodorocytrynianowym i cytrynianowym i kationem amoniowym. Ujawniono, iż wprowadzenie kationu amoniowego do struktury cieczy jonowej nadaje jej specyficzne właściwości, które uzależnione są od budowy przestrzennej kationu. Natomiast w opisie patentowym PL 215441 przedstawiono diamoniowe ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym i dwoma różnymi kationami amoniowymi. Dzięki wprowadzeniu do struktury cieczy jonowej dwóch różnych kationów amoniowych, będących dwoma różnymi indywiduami chemicznymi, otrzymano związek wielozadaniowy, cechujący się specyficznymi właściwościami fizykochemicznymi oraz biologicznymi. Przez połączenie pożądanych cech, które niesie za sobą np. kation didecylodimetyloamoniowy oraz kation benzalkoniowy w obrębie jednego związku chemicznego uzyskano ciecz jonową aktywną wobec konkretnych szczepów bakterii lub grzybów chorobotwórczych, będących jednocześnie obojętnymi dla hodowanych organizmów. Ujawnione w opisie patentowym PL 215441 związki chemiczne zostały zastosowane do kontrolowanej sterylizacji nastawu warzelnianego. Przy zastosowaniu diamoniowych cieczy jonowych uzyskano sterylne nastawy wysoce odporne na zakażenia pleśniami, które po zakończeniu ważenia nie są narażone na procesy biologicznego utleniania alkoholu etylowego do kwasu octowego.
Ciecze jonowe przedstawione w opisach P.392940 i PL215441 otrzymywano dwoma sposobami. W pierwszym z nich reakcji poddawano odpowiednie wodorotlenki amoniowe z kwasem cytrynowym, w proporcji wodorotlenków i kwasu 1:1:1. Drugi sposób polegał na reakcji halogenków amoniowych z solą disodową, dipotasową lub dilitową kwasu cytrynowego, również w proporcji 1:1:1. W obu przypadkach reakcję prowadzi się w wodzie, alkoholu lub ich mieszaninie, następnie odparowuje się rozpuszczalnik, produkt ekstrahuje się, następnie odparowuje się ekstrahent uzyskując produkt.
Ciecz jonowa przedstawiona w opisie PL 215441 zawiera dwa kationy diamoniowe tej samej klasy. Szersze możliwości sterowania pożądanymi właściwościami cieczy jonowych na bazie anionu cytrynianowego można byłoby uzyskać dzięki wprowadzeniu do cząsteczki cieczy jonowej dwóch różnych klas kationów. Jednak do tej pory w literaturze światowej nie zanotowano udanej próby wprowadzenia dwóch różnych klas kationów do cząsteczki cieczy jonowej. Ponadto, często poruszaną kwestią w przypadku cieczy jonowych jest ich negatywny wpływ na organizmy żywe. Toksyczność cieczy jonowych silnie zależy od budowy związku i, w przypadku cieczy jonowych z kationem amoniowym, niejednokrotnie stanowi duży problem.
PL 224 126 B1
Przedmiotem wynalazku jest ciecz jonowa o wzorze ogólnym 1,
Wzór 1
123 w którym R1, R2, R3 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla.
Korzystnie cieczą jonową według wynalazku jest:
Wodorocytrynian (didecylodimetyloamoniowo)-(4-benzylo-4-metylomorfoliniowy), wodorocytrynian (didecylodimetyloamoniowo)-(4-decylo-4-metylomorfoliniowy), wodorocytrynian (benzylododecylodimetyloamoniowo)-(4-dodecylo-4-metylomorfoliniowy), wodorocytrynian (heksadecylotrimetyloamoniowo)-(4-metylo-4-tetradecylomorfoliniowy).
Sposób otrzymywania cieczy jonowych o zdefiniowanym wyżej wzorze ogólnym 1, polega na tym, że równomolową mieszaninę czwartorzędowego halogenku amoniowego o wzorze ogólnym 2,
X
X = Cl, Br, I
Wzór 2 w którym R1, R2 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla i czwartorzędowego halogenku morfoliniowego o wzorze ogólnym 3,
X = Cl, Br, T
Wzór 3 3 w którym R3 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla, rozpuszcza się w wodzie, lub alkoholu alifatycznym o długości łańcucha węglowego od 1 do 4 atomów węgla, lub mieszaninie alkoholowo-wodnej, poddaje się reakcji z solą disodową, lub dipotasową, lub dilitową, lub diamonową kwasu cytrynowego, w stosunku molowym halogenków do soli kwasu cytrynowego od 2:1 do 2,05:1, w temperaturze do 293 do 363K, korzystnie 293K, w czasie co najmniej 2 minut, a następnie produkt izoluje się.
Drugim sposobem według wynalazku jest reakcja czwartorzędowego wodorotlenku amoniowego o wzorze ogólnym 4,
PL 224 126 B1
i czwartorzędowego wodorotlenku morfoliniowego o wzorze ogólnym 5,
Wzór 5 z kwasem cytrynowym, w stosunku molowym wodorotlenków do kwasu cytrynowego od 2:1 do 2,05:1. Pozostałe warunki reakcji są analogiczne, jak w pierwszej odmianie sposobu według wynalazku.
Izolację produktu reakcji z warstwy wodnej można przeprowadzić różnymi metodami. Pierwsza metoda obejmuje technikę ekstrakcji dwufazowej za pomocą rozpuszczalnika organicznego z grupy: halogenoalkanów, alkilobenzenów, estrów metylowych i etylowych kwasów karboksylowych o długości łańcucha węglowego od 1 do 5 atomów węgla. Fazę organiczną oddziela się, rozpuszczalnik usuwa, a pozostałość będącą produktem osusza się. Druga metoda wydzielenia produktu polega na odparowaniu rozpuszczalnika, lub ich mieszaniny, a następnie dodaniu bezwodnego rozpuszczalnika organicznego z grupy zawierającej: aceton, acetonitryl, metanol, etanol, izopropanol, octan etylu, odsączenie z rozpuszczalnika organicznego powstałego nieorganicznego produktu ubocznego, odparowanie z przesączu rozpuszczalnika, i osuszenie produktu reakcji.
Wynalazek obejmuje także zastosowanie cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1 zdefiniowanym powyżej do wytwarzania środków antyelektrostatycznych. Korzystnie ciecze jonowe stosuje się w środku antyelektrostatycznym w stężeniu od 0,5 do 2% masowych, korzystnie 1%. Dla osiągnięcia maksymalnej 2 wydajności antyelektrostatycznej naniesienie preparatu powinno wynosić od 5 do 15 g/m2, korzystnie 2 g/m2. W celu odprowadzenia ładunków statycznych powierzchnie naelektryzowane spryskuje się roztworem alkoholowym cieczy jonowej z wysokości od 20 do 40 cm.
Sposobem według wynalazku zsyntezowano nowe ciecze jonowe zawierające dwa strukturalnie różne kationy amoniowe, łączące właściwości fizykochemiczne obu budujących je kationów. Kationy morfoliniowe wykazują mniejszą toksyczność wobec organizmów wodnych niż ciecze jonowe oparte na imidazolu czy pirydynie. Dodanie do struktury cieczy jonowej kationu będącego pochodną morfoliny, pozwoliło na otrzymanie nowej klasy związków charakteryzujących się niższą toksycznością oraz zachowujących pożądane właściwości fizykochemiczne oraz biologiczne wynikające z obecności kationu amoniowego.
Ze względu budowę jonową otrzymane ciecze jonowe posiadają niemierzalną prężność par nad swoją powierzchnią oraz posiadają silne działanie antyelektrostatyczne, są stabilne termicznie, chemicznie, jak i elektrochemicznie. W zależności od doboru kationu morfoliniowego budującego cząsteczkę cieczy jonowej w temperaturze pokojowej mogą one być cieczami, substancjami mazistymi bądź ciałami stałymi. Wodorocytryniany amoniowo-morfoliniowe charakteryzują się lepszą utlenialnością w stosunku do opisanych w literaturze cytrynianów amoniowych, a obecność kationu morfoliniowego zmniejsza ryzyko ich akumulacji w środowisku.
Amoniowo-morfoliniowe ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym według wynalazku są rozpuszczalne w wodzie oraz rozpuszczalnikach organicznych, takich jak krótkołańcuchowe alkohole alifatyczne, aceton, chloroform.
Sposób otrzymywania amoniowo-morfoliniowych cieczy jonowych z anionem wodorocytrynianowym ilustrują poniższe przykłady:
PL 224 126 B1
P r z y k ł a d 1
Sposób wytwarzania wodorocytrynianu (didecylodimetyloamoniowo)-(4-benzylo-4-metylomorfoliniowego).
3
Do kolby reakcyjnej wprowadzono 9,6 g kwasu cytrynowego (0,05 mola) oraz 50 cm3 wody. Następnie małymi porcjami dodano, przy ciągłym mieszaniu 2,8 g (0,1 mola) wodorotlenku potasu. Po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej dodano 18,1 g (0,05 mola) chlorku didecylodimetyloamoniowego oraz 11,4 g (0,05 mola) chlorku 4-benzylo-4-metylomorfoliniowego. Reakcję prowadzono przez 30 minut w temperaturze 293K, po czym odparowano wodę. Dokładnie osuszony surowy produkt rozpuszczono w bezwodnym acetonie i odsączono wydzielony osad chlorku potasu. Roztwór acetonowy został zatężony pod obniżonym ciśnieniem w wyniku czego otrzymano amoniowo-morfoliniową ciecz jonową.
Wydajność przeprowadzonej reakcji wyniosła 97%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-de) δ [ppm]: 0,86 (m, 6H); 1,26 (m, 28H); 1,63 (m, 4H); 2,34 (m, 4H); 3,02 (s, 3H); 3,11 (s, 6H); 3,25 (m, 4H); 3,39 (s, 1H); 3,57 (m, 2H); 3,61 (m, 2H); 3,97 (m, 4H); 4,78 (s, 2H); 7,52 (m, 3H); 7,64 (m, 2H).
13C NMR (DMSO-d6) δ [ppm]: 13,90; 22,09; 25,73; 28,47; 28,68; 28,81; 28,90; 31,28; 45,72; 49,93; 58,36; 59,87; 62,68; 72,23; 127,34; 128,78; 130,16; 133,30; 173,24; 177,17.
Analiza elementarna CHN dla C40H72N2O8 (Mmol = 709,01 g/mol): wartości obliczone (%): C = 67,76; H = 10,24; N = 3,95; wartości zmierzone: C = 67,80; H = 10,21; N = 3,86.
P r z y k ł a d 2
Sposób wytwarzania wodorocytrynianu (didecylodimetyloamoniowo)-(4-decylo-4-metylomorfoliniowego).
3
W 30 cm3 etanolu rozpuszczono 9,6 g (0,05 mola) kwasu cytrynowego, do którego dodano małymi porcjami, przy ciągłym mieszaniu, 17,2 g (0,05 mola) wodorotlenku didecylodimetyloamoniowego oraz wodorotlenku 13,0 g (0,05 mola) 4-decylo-4-metylomorfoliniowego. Mieszanie kontynuowano przez 15 minut w temperaturze pokojowej, po czym odparowano etanol, a surowy produkt został dokładnie osuszony.
Wydajność przeprowadzonej reakcji wyniosła 99%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ [ppm]: 0,86 (m, 6H); 1,26 (m, 28H); 1,65 (m, 4H); 2,38 (m, 4H); 3,03 (s, 3H); 3,17 (s, 6H); 3,27 (m, 4H); 3,45 (m, 4H); 3,92 (m, 4H).
13C NMR (DMSO-d6) δ [ppm]: 13,89; 22,09; 25,74; 28,47; 28,68; 28,81; 28,92; 31,29; 45,38; 49,92; 58,83; 59,84; 62,67; 63,73; 71,90; 172,79; 177,19.
Analiza elementarna CHN dla C43H86N2O8 (Mmol = 759,15 g/mol): wartości obliczone (%): C = 68,03; H = 11,42; N = 3,69; wartości zmierzone: C = 68,10; H = 11,39; N = 3,75.
P r z y k ł a d 3
Sposób wytwarzania wodorocytrynianu (benzylododecylodimetyloamoniowo)-(4-dodecylo-4-metylomorfoliniowego).
3
W kolbie zawierającej 30 cm3 metanolu umieszczono 15,3 g (0,05 mola) chlorku 4-dodecylo-4-metylomorfoliniowego oraz 17,6 g (0,05 mola) chlorku benzylododecylodimetyloamoniowego, 3 po czym dodano małymi porcjami 11,8 g (0,05 mola) wodorocytrynianu sodu rozpuszczonego w 20 cm3 metanolu. Mieszanie kontynuowano przez 30 minut w temperaturze 323K, poczym w wyniku reakcji wymiany anionu, z rozpuszczalnika wypadł biały osad chlorku sodu. Po ochłodzeniu mieszaniny do temperatury pokojowej odsączono wytrąconą sól nieorganiczną. Metanolowy przesącz zatężono pod obniżonym ciśnieniem otrzymując amoniowo-morfoliniową ciecz jonową. Wydajność reakcji wyniosła 97%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ [ppm]: 0,86 (m, 6H); 1,25 (s, 44H); 1,68 (m, 4H); 2,32 (m, 4H); 3,00 (s, 3H) 3,17 (m, 6H); 3,30 (m, 4H); 3,46 (m, 4H); 3,92 (m, 4H); 3,92 (m, 4H); 4,63 (s, 2H); 7,52 (m, 3H); 7,62 (m, 2H).
13C NMR (CDCI3) δ [ppm]: 13,94; 22,12; 25,80; 28,59; 28,76; 28,87; 29,06; 31,33; 45,90; 48,97; 58,84; 59,87; 60,20; 63,28; 66,00; 72,34; 128,34; 128,78; 130,10; 133,01; 173,516; 177,21.
PL 224 126 B1
P r z y k ł a d 4
Sposób wytwarzania wodorocytrynianu (heksadecylotrimetyloamoniowo)-(4-metylo-4-tetradecylomorfoliniowego).
3
W 50 cm3 wody rozpuszczono 9,6 g kwasu cytrynowego (0,05 mola) i następnie małymi porcjami wprowadzono, przy ciągłym mieszaniu 2,8 g (0,1 mola) wodorotlenku potasu. Po wystudzeniu mieszaniny reakcyjnej dodano, 18,2 g (0,05 mola) bromku heksadecylotrimetyloamoniowego oraz 18,9 g (0,05 mola) bromku 4-metylo-4-tetradecylomorfoliniowego. Mieszanie kontynuowano przez 1,5 godziny w temperaturze 293K. Celem ekstrakcji produktu z mieszaniny do rozpuszczalnika niepolarnego 3 dodano 50 cm3 chloroformu. Ekstrakt chloroformowy został przemyty trzykrotnie wodą, a następnie pod obniżonym ciśnieniem odparowano rozpuszczalnik otrzymując gotowy z wydajnością 99%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowego oraz węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-de) δ [ppm]: 0,86 (m, 6H); 1,25 (m, 48H), 1,68 (m, 4H), 2,40 (m, 4H); 3,07 (s, 3H); 3,15 (s, 9H); 3,32 (s, 1H), 3,43 (m, 4H); 3,58 (m, 4H); 3,91 (m, 4H).
13C NMR (DMSCM;) δ [ppm]: 13,92; 22,10; 25,79; 28,56; 28,73; 28,99; 29,08; 31,30; 45,26; 52,07; 58,87; 59,85; 63,82; 71,74; 172,51; 177,20.
Analiza elementarna CHN dla C44H88N2O8 (Mmol = 773,18 g/mol): wartości obliczone (%): C = 68,35; H = 11,47; N = 3,62; wartości zmierzone: C = 68,29; H = 11,44; N = 3,70.
P r z y k ł a d 5
W celu odprowadzenia ładunków statycznych powierzchnię wykonaną z polietylenu spryskano
1%-owym roztworem wodorocytrynianu (didecylodimetyloamoniowo)-(4-benzylo-4-metylomorfoliniowego) 2 w alkoholu metylowym, z wysokości od 20 do 40 cm. Naniesienie roztworu wynosiło 10 g/m2.
Badanie czasu połowicznego zaniku oraz oporu powierzchniowego przeprowadzono według metody opisanej w: Pernak, J.; Czepukowicz, A.; Poźniak, R. Ind. Eng. Chem. Res. 2001, 40, 2379-2383. Powierzchnia pokryta preparatem była ładowana elektrycznie przy pomocy wyładowań koronowych pochodzących z elektrody zasilanej generatorem wysokiego napięcia, zaś przepływające ładunki były zbierane przez sondę stykającą się z badaną powierzchnią. Właściwości antyelektrostatyczne ustalono w następującej skali:
doskonałe - opór powierzchniowy logRs <9; czas połowicznego zaniku <0,5 s bardzo dobre - opór powierzchniowy logRs 9-9,99; czas połowicznego zaniku 0,51-2 s dobre - opór powierzchniowy logRs 10-10,99; czas połowicznego zaniku 2,51-10 s dostateczne - opór powierzchniowy logRs <11-11,99; czas połowicznego zaniku 10,1-100 s niedostateczne - opór powierzchniowy logRs <12-12,99; czas połowicznego zaniku >100 s brak efektu - opór powierzchniowy logRs >13; czas połowicznego zaniku >600 s Wyznaczony opór powierzchniowy wyniósł logRs = 7, natomiast czas połowicznego zaniku był równy 0,01 s. Otrzymany preparat wykazuje doskonałe właściwości antyelektrostatyczne według skali opisanej w metodzie. W przypadku powierzchni niezabezpieczonej uzyskano opór powierzchniowy logRs >15 oraz czas połowicznego zaniku >600 s.

Claims (7)

1. Ciecz jonowa z anionem wodorocytrynianowym i dwoma kationami o wzorze ogólnym 1,
1 2 3 w którym R1, R2, R3 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla.
PL 224 126 B1
2. Ciecz jonowa według zastrz. 1, znamienna tym, że jest wybrana z grupy zawierającej: wodorocytrynian (didecylodimetyloamoniowo)-(4-benzylo-4-metylomorfoliniowy), wodorocytrynian (didecylodimetyloamoniowo)-(4-decylo-4-metylomorfoliniowy), wodorocytrynian (benzylododecylodimetyloamoniowo)-(4-dodecylo-4-metylomorfoliniowy), wodorocytrynian (heksadecylotrimetyloamoniowo)-(4-metylo-4-tetradecylomorfoliniowy).
3. Sposób otrzymywania cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1, określonych zastrzeżeniem 1, polegający na reakcji halogenków amoniowych z solą kwasu cytrynowego, w wodzie, lub alkoholu, lub mieszaninie alkoholowo-wodnej, w temperaturze do 293 do 363K, i następnie izolacji produktu, znamienny tym, że reakcji z solą disodową, lub dipotasową, lub dilitową, lub diamonową kwasu cytrynowego poddaje się równomolową mieszaninę czwartorzędowego halogenku amoniowego o wzorze ogólnym 2,
X
X = Cl, Br, I
Wzór 2 w którym R1, R2 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla i czwartorzędowego halogenku morfoliniowego o wzorze ogólnym 3,
X = Cl, Br, I
Wzór 3 3 w którym R3 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla, w stosunku molowym halogenków do soli kwasu cytrynowego od 2:1 do 2,05:1.
4. Sposób otrzymywania cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1, określonych zastrzeżeniem 1, polegający na reakcji wodorotlenków amoniowych z kwasem cytrynowym, w wodzie, lub alkoholu, lub mieszaninie alkoholowo-wodnej, w temperaturze do 293 do 363K, i następnie izolacji produktu, znamienny tym, że reakcji z kwasem cytrynowym poddaje się równomolową mieszaninę czwartorzędowego wodorotlenku amoniowego o wzorze ogólnym 4, w którym R1, R2 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla i czwartorzędowego wodorotlenku morfoliniowego o wzorze ogólnym 5,
PL 224 126 B1
Wzór 5 3 w którym R3 oznacza benzyl, lub podstawnik alkilowy prostołańcuchowy zawierający od jednego do osiemnastu atomów węgla, w stosunku molowym wodorotlenków do kwasu cytrynowego od 2:1 do 2,05:1.
5. Zastosowanie cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1 zdefiniowanym w zastrzeżeniu 1 do wytwarzania środków antyelektrostatycznych.
6. Zastosowanie według zastrz. 5, znamienne tym, że ciecze jonowe stosuje się w środku antyelektrostatycznym w stężeniu 0,5 do 2% masowych.
7. Zastosowanie według zastrz. 5 albo 6, znamienne tym, że środek antyelektrostatyczny na2 nosi się na powierzchnię w ilości od 5 do 15 g/m2.
PL408126A 2014-05-06 2014-05-06 Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie PL224126B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL408126A PL224126B1 (pl) 2014-05-06 2014-05-06 Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL408126A PL224126B1 (pl) 2014-05-06 2014-05-06 Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL408126A1 PL408126A1 (pl) 2015-11-09
PL224126B1 true PL224126B1 (pl) 2016-11-30

Family

ID=54364851

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL408126A PL224126B1 (pl) 2014-05-06 2014-05-06 Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL224126B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL408126A1 (pl) 2015-11-09

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Pernak et al. Herbicidal ionic liquids derived from renewable sources
PL220628B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem [2-(metakryloksy)etylo]trimetyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL230764B1 (pl) 3,6-Dichloro-2- metoksybenzoesan alkilobetainianu metylu, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicyd
PL224126B1 (pl) Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie
PL230034B1 (pl) Sposób otrzymywania amoniowych cieczy jonowych z kationem pochodnym betainy i anionem nonanianowym oraz ich zastosowanie jako herbicydy
PL223417B1 (pl) Diamoniowe herbicydowe ciecze jonowe z kationami alkilodiylo-bis(dimetyloalkiloamoniowymi) oraz sposób ich wytwarzania
PL220854B1 (pl) Sole tebukonazolu oraz sposób ich wytwarzania
PL228230B1 (pl) Nowe bisamoniowe ciecze jonowe di[2-(2,4 -dichlorofenoksy) propioniany] alkano -1,X -bis(decylodimetyloamoniowe) oraz sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako srodki ochrony roslin
PL221139B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe z kationem (chloroalkilo)dimetyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL219914B1 (pl) Sole propikonazolu i sposób ich wytwarzania
PL236743B1 (pl) 4-Chloro-2-metylofenoksyoctany alkilo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]dimetyloamoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL213547B1 (pl) Nowe amoniowe ciecze jonowe, sposób ich otrzymywania oraz ich zastosowanie
PL215443B1 (pl) Amoniowe ciecze jonowe z kationem alkoksymetylotrialkiloamoniowym i anionem propionianowym oraz sposób ich otrzymywania
PL237858B1 (pl) Ciecz jonowa z kationem heksadecylo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]-dimetyloamoniowym i anionem ibuprofenianowym, sposób jej otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL218453B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem tetrametyleno-1,4-bis(alkilodimetyloamoniowym) i anionem (4-chloro-2-metylofenoksy)octanowym oraz sposób ich otrzymywania
PL231143B1 (pl) Fenoksyoctany benzetoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL228489B1 (pl) Sole amoniowe o czynności herbicydowej
PL237268B1 (pl) Pary jonowe (4-chloro-2-X-fenoksy)octanu z L-proliną, L-histydyną i L-arginianem metylu, sposób otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicyd
PL227245B1 (pl) Nowe zwiazki o własciwosciach biobójczych i sposób ich wytwarzania
PL233296B1 (pl) Fenoksykarboksylany z kationem 1-dodecylo-3-karbamoilopirydyniowym, sposoby ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL229315B1 (pl) Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni
PL229158B1 (pl) Chlorki alkoksymetylo[3-(metakryloiloamino)propylo]dimetyloamoniowe i sposób ich otrzymywania
PL230039B1 (pl) Nowe ciecze jonowe z kationem alkilo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]dimetyloamoniowym i anionem mrówczanowym oraz sposób ich otrzymywania
PL239612B1 (pl) Sposób otrzymywania cieczy jonowych z kationem 1-(cis- -3-chloroallilo)-3,5,7-triaza-1-azaadamantanowym
PL223076B1 (pl) 4-Chloro-2-metylofenoksyoctany alkilocykloheksylodimetyloamoniowe oraz sposób ich otrzymywania