PL226890B1 - Półsyntetyczny sposób otrzymywania zwiazków ekteinascydynowych, ftalascydynowych iinnych zwiazków pokrewnych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy sposobów syntezy, a zwłaszcza dotyczy sposobów półsyntetycznych.

EP 309 477 dotyczy ekteinascydyn 729, 743, 745, 759A, 759B i 770. Wykazano, że związki ekteinascydynowe mają właściwości antybakteryjne i inne użyteczne własności. Ekteinascydyna 743 obecnie jest poddawana próbom klinicznym jako środek przeciwnowotworowy.

Ekteinascydyna ma złożoną strukturę tris(tetrahydroizochinolinofenolową) o wzorze (I):

Obecnie jest ona otrzymywana drogą izolacji z ekstraktów osłonie morskich Esteinascidin turbinata. Wydajność jest niska i poszukiwane są alternatywne sposoby otrzymywania.

Sposób syntezy związków ekteinascydynowych jest ujawniony w US 5,721,362. Zastrzegany sposób jest długotrwały i skomplikowany; przedstawiono 38 przykładów, z których każdy opisuje jeden etap sekwencji syntetycznej prowadzącej do ekteinascydyny 743.

Zastrzeżenie 25 z US 5,721,362 dotyczy pośredniego związku fenolowego o podanym wzorze (11), który cytujemy jako półprodukt 11 lub Int-11. Ma on strukturę bis(tetrahydroizochinolinofenoilową) (II):

w którym MOM oznacza podstawnik metoksymetylowy a TBDPS oznacza podstawnik 3,5-t-butylodifenylosililowy.

Z półproduktu 11 możliwe jest zsyntetyzowanie innego interesującego środka przeciwnowotworowego, ftalascydyny, patrz Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 96, 3496-3501, 1999. Ftalascydyna jest pochodną bis(tetrahydroizochinolinofenolową) o wzorze (III):

PL 226 890 B1

W ekteinascydynie 743 mostek 1,4 ma strukturę o wzorze (IV):

Inne znane ekteinascydyny obejmują związki o różnych cyklicznych układach mostkowych, takich jak występujących w ekteinascydynach 722 i 736, w których mostek ma strukturę wzorze (V):

ekteinascydynach 583 i 597, w których mostek ma strukturę o wzorze (VI)

PL 226 890 B1

oraz ekteinascydynach 594 i 596, w których mostek ma strukturę o wzorze (VII):

Pełna struktura tych i pokrewnych związków jest podana w J. Am. Chem. Soc., (1996), 118,

9017-9023. Na tę publikację się powołujemy.

Znane są kolejne związki, które nie mają cyklicznego układu mostkowego. Obejmują one bis(tetrahydroizochinolinochinonowe) przeciwnowotworowe-przeciwbakteryjne antybiotyki safracyny i saframycyny oraz naturalne produkty pochodzenia morskiego renieramycyny i ksestomycyny, wyizolowane z hodowli mikroorganizmów i gąbek. Wszystkie one mają wspólny dimeryczny węglowy szkielet tetrahydroizochinolinowy. Związki te mogą być zaklasyfikowane do czterech typów, typów I do IV, w następstwie uwzględnienia charakteru utlenienia pierścieni aromatycznych.

Typ 1, dimeryczne izochinolinochinony, stanowi układ o wzorze (VIII) najczęściej występujący w tej klasie związków (patrz poniższa tablica 1).

T a b l i c a I

Struktura antybiotyków saframycynowych typu I

PL 226 890 B1

Związek	Podstawniki
R14a	R14b	R21	R25a	R25b	r25c
saframycyna A	H	H	CN	O	O	CH3
saframycyna B	H	H	H	O	O	CH3
saframycyna C	H	OCH3	H	O	O	CH3
saframycyna G	H	OH	CN	O	O	CH3
saframycyna H	H	H	CN	OH	CH2COCH3	CH3
saframycyna S	H	H	OH	O	O	CH3
saframycyna Y3	H	H	CN	NH2	H	CH3
saframycyna Ydi	H	H	CN	NH2	H	C2H5
saframycyna Ad1	H	H	CN	O	O	C2H5
saframycyna Yd2	H	H	CN	NH2	H	H
saframycyna Y2b	H	Qb	CN	NH2	H	CH3
saframycyna Y2b-d	H	Qb	CN	NH2	H	C2H5
saframycyna AH2	H	H	CN	Ha	OHa	CH3
saframycyna AH2Ac	H	H	CN	H	OAc	CH3
saframycyna AH1	H	H	CN	OHa	Ha	CH3
saframycyna AH1Ac	H	H	CN	OAc	H	CH3
saframycyna Ar3	H	H	H	H	OH	CH3

^a przypisy mogą być wymienne ^b jeśli grupa Q ma wzór (IX):

Typ I aromatycznych pierścieni występuje w saframycynie A, B i C; G i H oraz S wyizolowanych z Streptomyces lavendulae, jako związki uboczne. Pochodna cyjanowa saframycyny A, nazwana cyjanochinonoaminą znana jest z japońskiego zgłoszenia patentowego Kokai JP-A2 59/225189 oraz 60/084288. Saframycyny Y3, Yd1, Ad1 i Yd2 są wytwarzane przez S. Iavendulae przez bezpośrednią biosyntezę, z odpowiednim uzupełnianiem środowiska hodowlanego. Dimery saframycyn Y2b i Y2b-d utworzone przez wiązanie azotu na C-25 jednej jednostki z C-14 drugiej, również wytwarzano w uzupełnianym środowisku hodowlanym. S. Iavendulae. Saframycynę AR1(=AH2), produkt redukcji mikrobiologicznej saframycyny A na C-25 wytwarzany przez Rhodococcus amidophilus, otrzymano również przez niestereoselektywną chemiczną redukcję saframycyny A borowodorkiem sodu jako mieszaninę epimerów 1:1, a następnie wyizolowano chromatograficznie [pozostały izomer AH1 jest mniej polarny], W wyniku tej samej mikrobiologicznej konwersji otrzymano produkt dalszej redukcji saframycyny AR3, 21-decyjano-25-dihydrosaframycynę A (=25-dihydrosaframycyna B). Inny sposób mikrobiologicznej konwersji saframycyny A z użyciem gatunku Nocardia dostarczył saframycynę B, a dalsza redukcja za pomocą gatunku Mycobacterium dała saframycynę AH¹Ac. Drogą chemiczną otrzymano również 25-O-octany saframycyny AH2 i AH1 do badań biologicznych.

PL 226 890 B1

Typ I związków o wzorze (X) wyizolowano również z gąbek morskich; patrz tablica II. T a b l i c a II

Struktury typu I związków z gąbek morskich

	Podstawniki
R14a	R14t	R21	R
renieramycyna A	OH	H	H	-C(CH3)=CH-CH3
renieramycyna B	OC2H5	H	H	-C(CH3)=CH-CH3
renieramycyna C	OH	O	O	-C(CH3)=CH-CH3
renieramycyna D	OC2H5	O	O	-C(CH3)=CH-CH3
renieramycyna E	H	H	OH	-C(CH3)=CH-CH3
renieramycyna F	OCH3	H	OH	-C(CH3)=CH-CH3
ksestomycyna	OCH3	H	H	-CH3

Renieramycyny A-D wyizolowano z mikrobiologicznego ekstraktu gąbki gatunku Reniera pozyskanego w Meksyku, obok biogenetycznie pokrewnych monomerycznych izochinolin i związków pokrewnych. Struktura renieramycyny A pierwotnie została przypisana z odwrotną stereochemią na C-3, C-11 i C-31. Jednakże, po starannym sprawdzeniu danych ¹H NMR dla nowych pokrewnych renieramycyny E i F, wyizolowanych z tej samej gąbki pozyskanej w Palau okazało się, że połączenie pierścieni renieramycyn jest identyczne jak w saframycynach. To doprowadziło do wniosku, że pierwotnie przypisana stereochemią renieramycyn A i D musi być identyczna jak ta w saframycynach. Ksetomycynę wykryto w gąbce gatunku Xestospongia pozyskanej z wód Sri Lanki.

Związki typu II o wzorze (IX) ze zredukowanym pierścieniem hydrochinonowym obejmują saframycyny D i F wyizolowane z S. Iavendulae oraz saframycyny Mx-1 i Mx-2 wyizolowane z Myxococcus xanthus. Patrz tablica III.

T a b l i c a III

PL 226 890 B1

Związek	Podstawniki
R14a	R14b	R21	R25a	R25b	R25c
saframycyna D	O	O	H	O	O	CH3
saframycyna F	O	O	CN	O	O	CH3
saframycyna Mx-1	H	OCH3	OH	H	CH3	NH2
saframycyna Mx-2	H	OCH3	H	H	CH3	NH2

Szkielet typu III wykryto w antybiotykach safracynach A i B wyizolowanych z hodowli Pseudomonas fluorescens. Te antybiotyki o wzorze (XII) złożone są z podjednostki tetrahydroizochinolinochinonowej oraz podjednostki tetrahydroizochinolinofenolowej,

w którym R²¹ oznacza -H w safracynie A i oznacza -OH w safracynie B.

Saframycyna R, jedyny związek sklasyfikowany ze szkieletem typu IV, została również wyizolowana z S. Iavendae. Ten związek o wzorze (XIII) złożony z pierścienia hydrochinonowego z estrem glikolowym w łańcuchu bocznym na jednym z tlenów fenolowych jest potencjalnym prolekiem saframycyny A ze względu na swą umiarkowaną toksyczność.

Wszystkie te związki mają skondensowany układ pięciu pierścieni (A) do (E) przedstawiony wzorem strukturalnym (XIV).

PL 226 890 B1

Pierścienie A i E mają charakter fenolowy w ekteinascydynach i niektórych innych związkach, natomiast w innych związkach, szczególnie saframycynach, pierścienie A i E są chinolowe. W znanych związkach pierścienie B i D są tetrahydro, natomiast pierścień C jest perhydro.

Istnieje nadal zapotrzebowanie na nowe związki aktywne ze skondensowanym układem pięciu pierścieni ze znanych związków oraz na nowe alternatywne drogi syntetyczne prowadzące do związków ekteinasycynowych oraz związków pokrewnych. Takie drogi syntetyczne mogą zapewnić bardziej ekonomiczne otrzymywanie znanych środków przeciwnowotworowych, jak również umożliwić otrzymanie nowych związków aktywnych.

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania związku o wzorze (XVIIb):

gdzie:

₁

R¹ stanowi opcjonalnie zabezpieczoną grupę aminometylenową lub acylowaną grupę aminometylenową o wzorze -CH2-NH-COR^a, gdzie:

R^a oznacza alkil, alkoksy, alkenyl, aryloalkil, aryloalkenyl, acylową grupę aminokwasową lub heterocyklil, każdy opcjonalnie podstawiony przez halo, cyjano, nitro, karboksyalkil, alkoksy, aryl, aryloksy, heterocyklil, heterocykliloksy, alkil, lub amino;

lub o wzorze -CH2-NH-aa gdzie aa oznacza opcjonalnie ochronną acylową grupę aminokwasową, przy czym acylowe grupy aminokwasowe są wybrane spośród alanyl, arginyl, aspartyl, asparagil, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyl, histydyl, hydroksyprolil, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanil, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofyl, tyrozyl, lub walil; lub opcjonalnie zabezpieczoną grupę hydroksymetylenową; i R⁴ stanowi -H; lub _R ¹ _{i R} ⁴ razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII):

PL 226 890 B1

R⁵ stanowi alkanoiloksy o 1 do 4 atomach węgla;

R⁷ stanowi -OCH3 i R⁸ stanowi -OH lub R⁷ i R⁸ razem tworzą grupę -O-CH2-O-;

R^14a i R^14b stanowią oba -H oraz

R¹⁵ stanowi -H;

R²¹ stanowi -H, -OH lub -CN; przy czym grupy alkilowe i alkoksylowe mają 1 do 12 atomów węgla;

grupy alkenylowe mają 2 do 12 atomów węgla;

grupy arylowe są wybrane spośród fenylu, bifenylu i naftylu;

grupy heterocyklilowe mają 4 do 8 atomów w pierścieniu z jednym lub więcej heteroatomem wybranym spośród azotu, siarki i tlenu i są aromatyczne lub częściowo lub całkowicie nienasycone; grupę aryloalkil stanowi C1-C12 grupa alkilowa podstawiona grupą arylową zdefiniowaną powyżej, grupę aryloalkenyl stanowi C1-C12 grupa alkenylowa podstawiona grupą arylową zdefiniowaną powyżej, ze związku 21-cyjano o wzorze (XV):

R⁵ i R⁸ oba są keto, a pierścień A stanowi pierścień p-benzochinonowy;

R^14a i R^14b stanowią oba -H;

R¹⁵ stanowi H i R¹⁸ stanowi -OH, a pierścień E stanowi pierścień benzenowy; R²¹ stanowi -CN przy czym wzory (XVIIb) i (XV) są numerowane jak we wzorze (XIV):

25a

PL 226 890 B1

reakcje sposobu obejmują odpowiednio w razie potrzeby:

a) demetylację w metoksy podstawniku w pozycji 7 układu chinonowego dla pierścienia A, następujące po redukcji układu chinonowego pierścienia A w układ fenolowy;

b) konwersję układu fenolowego pierścienia A w pierścień metyloenodioksyfenolowy poprzez przechwytywanie produktu reakcji z etapu b) dwuwartościowymi reagentami elektrofilowymi bezpośrednio uzyskanego układu pierścieniowego metyloenodioksy;

c) w przypadku, gdy R¹ i R⁴ we wzorze (XVIIb) razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII), utworzenie mostkowego pierścieniowego układu spiro o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII) pomiędzy pozycjami 1 i 4 w pierścieniu B poprzez substytucję w pozycji 1 reagentem mostkującym o wzorze (XIX)

gdzie Fu oznacza ochronną grupę funkcyjną, wybraną spośród -NHProt⁴³ i -OProt^4b, przy czym

Prot^4a stanowi ochronną grupę dla amino a Prot^4b stanowi ochronną grupę dla hydroksy, ₃

Prot³ oznaza grupę ochronną grupy tiolowej a linia przerywana oznacza opcjonalne wiązanie podwójne, tworząc egzo/endo metylid chinonowy w pozycji 4 i umożliwiając reakcję metylidu z podstawnikiem 1, prowadząc do utworzenia mostkowego pierścieniowego układu spiro;

d) O-acylowanie do uzyskania alifatycznej pochodnej O-acylu o 1 do 4 atomach węgla w pozycji 5-, jeśli konieczne;

e) gdy R²¹ we wzorze (XVIIb) stanowi-OH, transformacja podstawnika 21-cyjano do podstawnika -OH w celu otrzymania pożądanego związku o wzorze (XVIIb);

przy czym w dowolnej reakcji jedna lub więcej grup podstawników jest chroniona przez grupę ochronną.

Korzystnie etap a) przekształcania układu chinonowego pierścienia A w układ fenolowy jest przeprowadzany poprzez reakcję redukcji przy zastosowaniu jako katalizatora wodoru z palladem na węglu.

Sposób korzystnie obejmuje przynajmniej etapy a), b), d) i e).

Korzystnie R¹ i R⁴ razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII) i, że etap c) tworzenia mostkowego pierścieniowego układu spiro między pozycjami 1 i 4 w pierścieniu B przeprowadza się przez reakcję substytucji w pozycji 1 za pomocą reagenta mostkującego, tworząc egzo/endo metylid chinonowy w pozycji 4 i umożliwiając reakcję metylidu z podstawnikiem 1, prowadząc do utworzenia mostkowego pierścieniowego układu spiro.

Korzystnie reagent mostkujący stanowi lnt-29 lub lnt-37:

PL 226 890 B1

przy czym Troc jest grupą 2,2,2-trichloroetoksykarbonylową a MOM oznacza grupę metoksymetylową.

Otrzymanie metylidu obejmuje korzystnie wprowadzenie grupy hydroksylowej w pozycję 10 na połączeniu pierścieni A i B prowadząc do cząstkowej struktury o wzorze (XX):

gdzie grupa R” jest wybrana w celu utworzenia żądanej grupy o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII).

Wprowadzenie grupy hydroksylowej w pozycję 10 na połączeniu pierścieni A i B prowadzi do

przy czym grupa R” jest wybrana w celu utworzenia żądanej grupy o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII).

43

Korzystnie grupę R” stanowi -CHFu-CH2-SProt³, przy czym Fu stanowi grupa -NHProt⁴³ lub

-OProt^4b, gdzie Prot^4a stanowi ochronną grupę grupy amino a Prot^4b stanowi ochronną grupę grupy ₃ hydroksy, i Prot³ stanowi ochronną grupę grupy tiolowej.

Związek 21-cyjano o wzorze (XV) jest korzystnie otrzymywany poprzez wprowadzenie grupy

21-cyjano do safracyny B.

Związek 21-cyjano o wzorze (XV) stanowi korzystnie cyjanosafracyna B, związek (2) o wzorze:

PL 226 890 B1

Korzystnie R⁵ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi acetyloksy.

Korzystnie R²¹ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi grupa -OH lub -CN.

Korzystnie R⁷ i R⁸ w związku o wzorze (XVIIb) razem tworzą grupę -O-CH2-O-.

R¹ i R⁴ w związku o wzorze (XVIIb) razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII):

tylenową, acylowaną grupę aminometylenową o wzorze -CH2-NH-CO-R^a, gdzie: R^a oznacza alkil, alkoksy, alkenyl, aryloalkil, aryloalkenyl, acylową grupę aminokwasową lub heterocyklil, każdy opcjonalnie podstawiony przez halo, cyjano, nitro, karboksyalkil, alkoksy, aryl, aryloksy, heterocyklil, heterocykliloksy, alkil, lub amino; lub o wzorze -CH2-NH-aa gdzie aa oznacza opcjonalnie ochronną acylową grupę aminokwasową przy czym acylowe grupy aminokwasowe są wybrane spośród alanyl, arginyl, aspartyl, asparagil, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyl, histydyl, hydroksypropyl, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanil, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofyl, tyrozyl, lub walil; lub opcjonalnie zabezpieczoną grupę hydroksymetylenową, a R⁴ stanowi -H.

R¹ w związku o wzorze (XVIIb) korzystnie stanowi grupa -CH2NH2 lub CH2NH-aa, gdzie aa stanowi acylową grupę aminokwasową.

R¹ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi korzystnie N-acylowa pochodna, przy czym grupa acylowa przedstawiona jest wzorem -CO-R^a, gdzie R^a stanowi alkil, alkoksy, alkenyl, aryloalkil, aryloalkenyl, grupa acylowa aminokwasowa lub heterocyklil, każdy opcjonalnie podstawiony przez halogen, cyjano, nitro, karboksyalkil, alkoksy, aryl, aryloksy, heterocyklil, heterocykliloksy, alkil, amino lub grupa acylowa stanowi aa.

Jedna lub więcej grup aa jest obecna i stanowi alanyl, arginyl, aspartyl, asparaginyl, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyl, histydyl, hydroksyprolil, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanyl, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofil, tyrozyl lub walil.

Korzystnie związek o wzorze (XVIIb) stanowi ekteinascydyna 743 lub ekteinascydyna 770.

PL 226 890 B1

Związek o wzorze (XVIIb) korzystnie stanowi ekteinascydyna 743:

Korzystnie produkt jest przedstawiony wzorem (XXIII):

gdzie ₁

R¹ stanowi acylową pochodną grupy aminometylenowej;

R⁵ stanowi grupę acetyloksy lub inną grupę acyloksy, która zawiera do 4 atomów węgla;

R¹² stanowi -CH₃ i 21

R²¹ stanowi grupę hydroksy lub cyjano.

₁

Korzystnie R¹ stanowi grupę hydrofobową a

R^a stanowi liniowy łańcuch o długości poniżej 10 atomów.

R⁵ stanowi grupa acetyloksy.

Korzystnie związek o wzorze (XXIII) stanowi ftalascydyna o wzorze (III):

PL 226 890 B1

Korzystnie aa stanowi alanyl a grupa alanylowa jest chroniona przez grupę butoksykarbonylową. Sposób według wynalazku korzystnie obejmuje reakcję:

18 gdzie R¹ i R¹⁸ jak określono powyżej a jedna lub więcej grup podstawników jest chroniona przez grupę ochronną.

R¹⁸ stanowi zabezpieczona grupa OH.

Sposób korzystnie obejmuje reakcje:

gdzie R¹ i R¹⁸ są jak określono powyżej a jedna lub więcej grup podstawników jest chroniona przez grupę ochronną.

R¹⁸ stanowi zabezpieczona grupa OH.

Sposób otrzymywania związku o wzorze (XVIIb) według wynalazku, w którym korzystnie grupę 11 R¹ stanowi grupa aminometylenowa i ulega przekształceniu do związku, w którym R¹, stanowi grupa hydroksy-metylenowa.

A zatem, zgodne z wynalazkiem, przedstawiono półsyntetyczne drogi wytwarzania półproduktów obejmujących półprodukt 11, i wytwarzania związków ekteinascydynowych jak również ftalascydynowych oraz związków dodatkowych. Każda z dróg półsyntetycznych według wynalazku obejmuje pewną liczbę etapów transformacji aż do uzyskania żądanego produktu. Każdy etap jest sposobem otrzymywania według wynalazku. Wynalazek nie jest ograniczony do dróg, które zostały zilustrowane, mogą być dostarczone alternatywne drogi, poprzez na przykład zmianę kolejności etapów transformacji, jeśli jest to stosowne.

Korzystne materiały wyjściowe obejmują te związki o wzorze (XV), w których oba R^14a i R^14b oznaczają wodór. Korzystne materiały wyjściowe również obejmują związki o wzorze (XV), w których R¹⁵ oznacza wodór. Ponadto, korzystne materiały wyjściowe obejmują związki o wzorze (XV), w których pierścień E oznacza pierścień fenolowy. Korzystne materiały wyjściowe obejmują dodatkowo związki o wzorach (XV), w których co najmniej jeden, korzystniej co najmniej dwa lub trzy spośród R⁵, R⁸, i R¹⁵ nie oznaczają wodoru.

PL 226 890 B1

Przykłady odpowiednich materiałów wyjściowych dla wynalazku obejmują saframycynę A, saframycynę B, saframycynę C, saframycynę H, saframycynę S, saframycynę Y3, saframycynę Yd1, saframycynę Ad1, saframycynę Yd2, saframycynę AH2, saframycynę AH2Ac, saframycynę AH1, saframycynę Ah1Ac, saframycynę AR3, renieramycynę A, renieramycynę B, renieramycynę C, renieramycynę D, renieramycynę E, renieramycynę F, ksestomycynę, saframycynę D, saframycynę F, saframycynę Mx-1, saframycynę Mx-2, safracynę A, safracynę B i safracynę R. Korzystne materiały wyjściowe mają grupę cyjankową w pozycji 21, dla grupy R²¹.

W szczególnie korzystnym aspekcie wynalazek obejmuje sposób półsyntetyczny, w którym etapy transformacji są zastosowane względem safracyny B:

Safracyna B cechuje się układem pierścieniowym pokrewnym ekteinascydynom. Związek ma tę samą strukturę pentacykliczną i ten sam charakter podstawienia w pierścieniu położonym po prawej stronie, pierścieniu E. Również, safracyna B wykazuje znaczne podobieństwa do pewnych syntetycznych półproduktów w całkowitej syntezie ET-743, zwłaszcza do półproduktu 11. Półprodukt taki może być przekształcony w ET-743 za pomocą ogólnie stosowanych metod. Przekształcenie syntetyczne saframycyny B w półprodukt 11 zapewnia zatem półsyntetyczny sposób otrzymywania ET-743.

A zatem sposób pozwala na otrzymanie półproduktu 11 wytworzonego z tego związku safracyny B i związki pochodne półproduktu 11, zwłaszcza związki ekteinascydynowe. Pozwala też na otrzymanie ftalascydyny wytworzonej z safracyny B.

Bardziej korzystne materiały wyjściowe według wynalazku mają grupę 21-cyjano. Aktualnie najbardziej korzystnym związkiem jest związek o wzorze 2. Związek ten jest otrzymywany bezpośrednio z safracyny B i jest uważany za kluczowy półprodukt w sposobie półsyntetycznym.

W pokrewnym aspekcie, cyjanosafracynę B dostarczamy drogą fermentacji szczepem wytwarzającym safracynę B, Peudomonas fluorescens, i przetwarzając bulion hodowlany z użyciem jonu cyjankowego. Korzystnym szczepem Pseudomonas fluorescens jest szczep A2-2, FERM BP-14, który jest wykorzystywany w procedurze według EP 055.299. Odpowiednim źródłem jonu cyjankowego jest cyjanek potasu. W typowej przeróbce, bulion hodowlany sączy się i dodaje nadmiar jonów cyjankowych. Po

PL 226 890 B1 odpowiednim okresie mieszania, przykładowo 1 godzina, pH doprowadza się do alkalicznego, powiedzmy do 9,5, i po ekstrakcji organicznej uzyskuje się surowy ekstrakt, który może być dalej oczyszczany dając cyjanosafracynę B.

W celu uniknięcia wątpliwości, stereochemią wskazana w tym opisie bazuje w naszym pojęciu na właściwej stereochemii produktów naturalnych. Co do błędu wykrytego w przypisaniu stereochemii, należy dokonać odpowiednich korekt we wzorach podanych w opisie. Ponadto, ponieważ syntezy mogą być modyfikowane, wynalazek ten obejmuje też stereoizomery.

Produkty otrzymane sposobem według wynalazku mają zwykle wzór (XVIIb)

w którym

R¹ oznacza opcjonalnie zabezpieczoną lub przekształconą w pochodną grupę aminometylenową, opcjonalnie zabezpieczoną grupę hydroksymetylenową, taką jak grupa R¹ zdefiniowana jak dla wzoru (XV);

R⁴ oznacza -H;

lub R¹ i R⁴ łącznie tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII).

We wzorze (XVIIb) R¹ zwykle oznacza aminometylen, amidometylen lub R¹ i R⁴ tworzą grupę (IV) lub (V). Odpowiednie grupy amidometylenowe obejmują te o wzorze -CH2-NH-CO-CHCH3-NH2 pochodne alaniny i podobne grupy pochodne innych aminokwasów, a w tym zarówno D jak i L glicyny, waliny, leucyny, izoleucyny, fenyloalaniny, tyrozyny, tryptofanu, metioniny, cysteiny, kwasu asparaginowego, asparaginy, kwasu glutaminowego, glutaminy, lizyny, argininy, proliny, seryny, treoniny, histydyny i hydroksyproliny. Zatem ogólnym wzorem dla grupy R¹ jest -CH2NH-aa, w którym aa oznacza grupę acylową aminokwasu.

Grupa R¹ może być acylowana na grupie -NH2, i na przykład pochodne N-acylowe mogą być tworzone z grup -CH2NH2 i -CH2-NH-aa. Pochodne acylowe mogą być pochodnymi N-acylowymi lub N-tioacylowymi, jak również cyklicznymi amidami. Grupy acylowe mogą przykładowo oznaczać alkanoil, haloalkanoil, aryloalkanoil, alkenoil, heterocykloacyl, aroil, aryloaroil, haloaroil, nitroaroil lub inne grupy acylowe. Grupy acylowe mogą mieć wzór -CO-R³, w którym R^a może oznaczać różne grupy, takie jak alkil, alkoksyl, alkilen, aryloalkil, aryloalkilen, acyl aminokwasowy lub rodnik heterocykliczny, każdy opcjonalnie podstawiony przez halogen, cyjano, nitro, karboksyalkil, alkoksyl, aryl, aryloksyl, rodnik heterocykliczny, heterocykloksyl, alkil, grupę aminową lub podstawiona aminową. Inne reagenty acylujące obejmują izotiocyjaniany, takie jak izotiocyjaniany arylowe, zwłaszcza izotiocyjanian fenylu. Grupy alkilowe, alkoksylowe lub alkilenowe z R^a odpowiednio mają 1 do 6 lub 12 atomów węgla i mogą być liniowe, rozgałęzione lub cykliczne. Grupami arylowymi są zwykle fenyl, bifenyl lub naftyl. Grupy heterocykliczne mogą być aromatyczne lub częściowo albo całkowicie nasycone i odpowiednio mają 4 do 8 atomów w pierścieniu, bardziej korzystnie 5 lub 6 atomów w pierścieniu, z jednym lub większą liczbą heteroatomów wybranych spośród azotu, siarki i tlenu.

Typowo grupy R^a obejmują alkil, haloalkil, alkoksyalkil, haloalkoksyalkil, aryloalkilen, haloalkiloaryloalkilen, acyl, haloacyl, aryloalkil, alkenyl i aminokwas. Na przykład, R^a-CO- może oznaczać acetyl, trifluoroacetyl, 2,2,2-trichloroetoksykarbonyl, izowalerylokarbonyl, trans-3-(trifluorometylo)cynamoilokarbonyl, heptafluorobutyrylokarbonyl, dekanoilokarbonyl, trans-cynamoilokarbonyl, butyrylokarbonyl, 3-chloropropionylokarbonyl, cynamoilokarbonyl, 4-metylocynamoilokarbonyl, hydrocynamoilokarbonyl lub transheksenoilokarbonyl, lub alanyl, arginyl, aspartyl, asparaginyl, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyl, histydyl, hydroksyprolil, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanyl, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofil,

PL 226 890 B1 tyrozyl, walil, jak również inne mniej typowe aminokwasowe grupy acylowe, jak również ftalimidowe i inne cykliczne amidy. Inne przykłady można znaleźć wśród wymienionych grup zabezpieczających.

Związki, w których -CO-R^a pochodzi od aminokwasu i obejmuje grupę aminową mogą same tworzyć pochodne acylowe. Odpowiednie N-acylowe pochodne obejmują dipeptydy, które z kolei mogą tworzyć pochodne N-acylowe.

W jednej modyfikacji, która dotyczy półproduktów, pierścień A jest modyfikowany w celu wbudowania struktury przedstawionej wzorem (XX) lub (XXI), omawianych dalej.

14a 14b 15

Korzystnie R^14a i R^14b oznaczają wodór. Korzystnie R¹⁵ oznacza wodór. Pochodne O-acylowe są odpowiednio O-acylowymi pochodnymi alifatycznymi, zwłaszcza pochodnymi acylowymi o 1 do 4 atomach węgla, i zwykle grupa O-acetylową, zwłaszcza w pozycji 5.

Odpowiednie grupy zabezpieczające dla fenoli i grup hydroksylowych obejmują etery i estry, takie jak etery alkilowe, alkoksyalkilowe, aryloksyalklowe, alkoksyalkoksyalkilowe, alkilosililoalkoksyalkilowe, alkilotioalkilowe, arylotioalkilowe, azydoalkilowe, cyjnaoalkilowe, chloroalkilowe, heterocykliczne, aryloacylowe, haloaryloacylowe, cykloalkiloalkilowe, alkenylowe, cykloalkilowe, alkiloaryloalkilowe, alkoksyaryloalkilowe, nitroaryloalkilowe, haloaryloalkilowe, alkiloaminokarbonyloaryloalkilowe, alkilosulfinyloaryloalkilowe, alkilosililowe i inne etery, oraz estry aryloacylowe, węglany arylo-alkilu, węglany alifatyczne, węglany alkilosulfinyloaryloalkilowe, węglany alkilu, węglany arylo-haloalkilu, węglany arylo-alkenylu, karbaminiany arylu, estry alkilo-fosfinylowe, alkilofosfinotioilowe, arylofosfinotioilowe, sulfoniany arylo-alkilu i inne estry. Grupy takie mogą być podstawione przez uprzednio wymienione ₁ grupy dla R¹.

Odpowiednie grupy zabezpieczające dla amin obejmują karbaminiany, amidy i inne grupy zabezpieczające, takie jak alkil, aryloalkil, sulfo- lub halo- aryloalkil, haloalkil, alkilosililoalkil, aryloalkil, cykloalkiloalkil, alkiloaryloalkil, heterocykloalkil, nitroaryloalkil, acyloaminoalkil, nitroaryloditioaryloalkil, dicykloalkilokarboksyamidoalkil, cykloalkil, alkenyl, aryloalkenyl, nitroaryloalkenyl, heterocykloalkenyl, grupa heterocykliczna, hydroksy-heterocykliczna, alkiloditio, alkoksy- lub halo- lub alkilosulfinyloaryloalkil, heterocykloacyl i inne karbaminiany, oraz alkanoil, haloalkanoil, aryloalkanoil, aryloalkanoil, alkenoil, heterocykloacyl, aroil, aryloaroil, haloaroil, nitroaroil i inne amidy, jak również alkil, alkenyl, alkilosililoalkoksyalkil, alkoksyalkil, cyjanoalkil, grupa heterocykliczna, alkoksyaryloalkil, cykloalkil, nitroaryl, aryloalkil, alkoksy- lub hydroksy-aryloalkil i wiele innych grup. Grupy takie opcjonalnie mogą ₁ być podstawione przez grupy uprzednio wymienione dla R¹.

Przykłady takich grup zabezpieczających są podane w poniższych tablicach: zabezpieczenie grupy -OH etery oznaczenie metyl metoksymetyl benzyloksymetyl metoksyetoksymetyl

2-(trimetylosililo)etoksymetyl metylotiometyl fenylotiometyl

MOM

BOM

MEM

SEM

MTM

PTM azydometyl cyjanometyl

2,2-dichloro-1,1-difluoroetyl

2-chloroetyl

2-bromoetyl tetrahydropiranyl THP

1-etoksyetyl EE fenacyl

4-bromofenacyl cyklopropylometyl allil propargil izopropyl cykloheksyl t-butyl

PL 226 890 B1 benzyl

2,6-dimetylobenzyl

4-metoksybenzyl MPM lub PMB o-nitrobenzyl

2,6-dichlorobenzyl

3,4-dichlorobenzyl

4-(dimetylamino)karbonylobenzyl

4-metylosulfinylobenzyl Msib

9-antrylometyl

4-pikolil heptafluoro-p-tolil tetrafluoro-4-pirydyl trimetylosilil IMS t-butylodimetylosilil TBDMS t-butylodifenylosilil TBDPS triizopropylosilil IPS estry octan arylu lewulinian arylu piwalonian arylu benzoesan arylu 9-fluorokarboksylan arylu węglan arylo-metylu węglan 1-adamantylu węglan t-butylu węglan 4-metylosulfinylobenzylu węglan 2,4-dimetylopent-3-ylu węglan arylo-2,2,2-trichloroetylu węglan arylo-winylu węglan arylo-benzylu karbaminian arylu dimetylofosfinyl dimetylofosfinotioil difenylofosfinotioil metanosulfonian arylu toluenosulfonian arylu 2-formylobenzenosulfonian arylu

ArOPv

BOC-OAr

Msz-Oar

DOC-oar

Dmp-OAr

Mpt-OAr

Dpt-Oar zabezpieczenie grupy NH2 karbaminiany oznaczenie metyl etyl

9-fluorenylometyl Fmoc

9-(2-sulfo)fluorenylometyl

9-(2,7-dibromo)fluorenylmetyl

17-tetrabenzo[a,c,g,i]fluorenylometyl Tbfmoc

2-chloro-3-indenylometyl Climoc benz[f]inden-3-ylometyl Bimoc

2,7-di-t-butylo[9-(10,10-diokso10,10,10,10-tetrahydrotioksantylo)]-metyl DBD-Tmoc

2,2,2-trichloroetyl Troc

2-trimetylsililoetyl Troc

2-fenyloetyl hZ

1-(1-adamantylo)-1-metyloetyl Adpoc

2-chloroetyl

PL 226 890 B1

1,1-dimetylo-2-chloroetyl
1.1- dimetylo-2-bromoetyl 1.1- dimetylo-2,2-trichloroetyl	TCBOC
1-metylo-1-(4-bifenylo)etyl	Bpoc
1-(3,5-di-t-butylofenylo)-1,1-metyloetyl	t-Burmeoc
2-(2'-oraz 4'-pirydylo)etyl	Pyoc
2,2-bis(4'-nitrofenylo)etyl	Bnpeoc
n-(2-piwaloiloamino)-1,1-dimetyloetyl 2-[(2-nitrofenylo)ditio]-1-fenyloetyl	NpSSPeoc
2-(n,n-dicykloheksylokarboksyamido)etyl t-butyl	BOC
1-adamantyl	1-Adoc
2-adamantyl	2-Adoc
winyl	Voc
allil	Aloc lub Alloc
1-izopropyloallil	Ipaoc
cynamyl	Coc
4-nitrocynamyl	Noc
3-(3'-pirydylo)prop-2-enyl	Paloc
8-chinolil n-hydroksypiperydynyl alkiloditio benzyl	Cbz lub Z
p-metoksybenzyl	Moz
p-nitrobenzyl	PNZ
p-bromobenzyl p-chlorobenzyl 2,4-dichlorobenzyl 4-metylosulfinylobenzyl	Msz
9-antrylometyl difenylometyl fenotiazynylo-(10)-karbonyl n'-p-toluenosulfonyloaminokarbonyl n'-fenyloaminotiokarbonyl amidy formamid acetamid chloroacetamid trifluoroacetamid	TFA
fenyloacetamid 3-fenylopropanamid pent-4-enamid pikolinamid 3-pirydylokarboksyamid benzamid p-fenylobenzamid n-ftalimid n-tetrachloroftalimid	TCP
4-nitro-n-ftalimid n-ditiasukcynimid	Dts
n-2,3-difenylomaleimid n-2,5-dimetylopirol n-2,5-bis(triizopropylosiloksylo)pirol	BIPSOP
addukt n-1,1,4,4-tetrametylodisililoazacyklopentanowy	STABASE
1,1,3,3-tetrametylo-1,3-disilaizoindolina	BSB

PL 226 890 B1 szczególne grupy zabezpieczające -NH n-metyloamina n-t-butyloamina n-alliloamina n-[2-(trimetylosililo)etoksy]metyloamina SEM n-3-acetoksypropyloamina n-cyjanometyloamina n-(1-izopropylo-4-nitro-2-okso-3-pirolin-3-ylo)amina

n-2,4-dimetoksybenzyloamina	Dmb
2-azanorborneny n-2,4-dinitrofenyloamina n-benzyloamina	Bn
n-4-metoksybenzyloamina	MPN
n-2,4-dimetoksybenzyloamina	DMPN
n-2-hydroksybenzyloamina	Hbn
n-(difenylometylo)amino	DPM
n-bis(4-metoksyfenylo)metyloamina n-5-dibenzosuberyloamina	DBS
n-trifenylometyloamina	Tr
n-[(4-metoksyfenylo)- difenylometylojamino	MMTr
n-9-fenylofluorenyloamina	Pf
n-ferrocenylometyloamina	Fcm
n-2-pikoliloamina, n'-tlenek n-1,1-dimetylotiometylenoamina n-benzylidenoamina n-p-metoksybenzylideneamine n-difenylometylenoamina n-(5,5-dimetylo-3-okso-1-cyklo- heksenylo)amina n-nitroamina n-nitrozoamina difenylofosfinamid	Dpp
dimetylotiofosfinamid	Mpt
difenylotiofosfinamid	Ppt
fosforamidat dibenzylu 2-nitrobenzenosulfenamid	Nps
n-1-(2-trifluoro-1,1-difenylo)etylo- sufenamid	TDE
3-nitro-2-pirydynosulfenamid	Npys
p-toluenosulfonamid	Ts
benzenosulfonamid

Safracyna B zawiera boczny łańcuch alanylowy. W jednym aspekcie wynalazku wykazaliśmy, że zabezpieczenie wolnej grupy aminowej grupa Boc może być wyjątkowo korzystne.

Konkretne produkty ekteinascydynowe otrzymane sposobem według wynalazku obejmują związki o wzorze (XVIII):

PL 226 890 B1

w którym R¹ i R⁴ tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII):

zwłaszcza grupę (IV) lub (V);

R²¹ oznacza -H, -OH lub -CN, zwłaszcza -OH lub -CN; oraz ich pochodne acylowe, zwłaszcza pochodne 5-acylowe obejmujące w pochodną 5-acetylową.

Wytwarzanie ekteinascydyny 743 i związków pokrewnych

Ogólnie, konwersja wyjściowego związku 21-cyjano do produktu ekteinascydynowego na przykład o wzorze (XVIII) obejmuje:

a) przekształcenie układu chinonowego pierścienia A w układ fenolowy;

b) przekształcenie układu fenolowego pierścienia A w pierścień metyloenodioksyfenolowy;

c) utworzenie mostkowego układu spiro o wzorze (IV), (VI) lub (VII) między pozycjami 1 i 4 w pierścieniu B; oraz

d) przekształcenie w odpowiednią pochodną, np. poprzez acylowanie.

Etap (a) konwersji, jeśli konieczny, układu chinonowego pierścienia A do układu fenolowego jest analogiczny do etapu (a) i nie wymaga dalszych szczegółów.

Etap (b) konwersji układu fenolowego pierścienia A do pierścienia metylenodioksyfenolowego może być dokonany kilkoma drogami, nieraz równolegle z etapem (b). Na przykład, pierścień chinonowy A może być demetylowany na podstawniku metoksylowym w pozycji 7, zredukowany do dihydrochinonu i wychwycony odpowiednim reagentem elektrofilowym, takim jak CH2Br2, BrCH2CI lub podobnym dwufunkcyjnym reagentem dając wprost układ pierścieniowy metylenodioksy, lub reagentem dwufunkcyjnym takim jak tiokarbonylodiimidazol, który prowadzi do podstawionego układu pierścienia metylenodioksy, który może być przekształcony w żądany pierścień.

Etap (c) jest zwykle dokonywany poprzez właściwe podstawienie w pozycji 1 za pomocą reagenta mostkującego, który może wspomagać tworzenie oczekiwanego mostka, tworząc egzo/endo metylid chinonowy w pozycji 4 i umożliwiając reakcję metylidu z podstawnikiem 1, prowadząc do struktury zmostkowanej.

Korzystnymi reagentami mostkującymi są te o wzorze (XIX) ^0Ηγ^°

Prot³'^/S^^>>^'Fu w którym Fu oznacza zabezpieczoną grupę funkcyjną, taką jak -NHProt⁴³ lub OProt^4b, Prot³ oznacza grupę zabezpieczającą a linia przerywana oznacza opcjonalne wiązanie podwójne.

PL 226 890 B1

Stosownie tworzy się metylid poprzez uprzednie wprowadzenie grupy hydroksylowej w pozycji 10 na złączu pierścieni A i B dając strukturę według cząstkowego wzoru (XX):

lub bardziej korzystnie strukturę o wzorze cząstkowym (XXI):

w których R” jest dobrane dla żądanych grup o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII). Dla pierwszych ο

dwóch takich grup, grupa R” zwykle ma postać -CHFu-CH2-SProt³. Grupy zabezpieczające mogą być następnie usunięte i modyfikowane, dostarczając żądany związek.

Typowa procedura dla etapu (c) jest opisana w US 5,721,362, na który tu powołujemy się. Szczególnie odnosimy się do ustępu w kolumnie 8, etap (1) oraz przykładu 33 opisu patentowego US i związanych z nim ustępów.

Przekształcenie w pochodną w etapie (d) może obejmować acylowanie, na przykład grupą R^a-CO-, jak również przekształcenie grupy 12-NCH3 w 12-NH lub 12-NCH2CH3. Konwersja taka może być dokonana dostępnymi metodami przed lub po innych etapach.

Tytułem ilustracji, możliwe jest obecnie przekształcenie cyjanosafracyny B, związku o wzorze 2, w ET-743, co prowadzi do krótszej i prostszej drogi wytwarzania ET-743, w porównaniu ze sposobami uprzednio ujawnionymi. Cyjanosafracyna B może być przekształcona w półprodukt 25;

a z tej pochodnej, wprowadzając liczne pochodne cysteinowe jest możliwe dalsze przekształcenie do Et-743. Korzystne pochodne cysteinowe są zilustrowane przez dwa następujące związki:

PL 226 890 B1

Analiza retrosyntetyczna wytwarzania ET-743 z użyciem związku 29 jest przedstawiona na schemacie.

Według powyższego schematu I możliwe jest otrzymanie ET-743 w 21 sekwencyjnych etapach. Sposób ten przekształca cyjanosafracynę B w półprodukt 25 w sekwencji reakcji, które obejmują zasadniczo (1) usunięcie grupy metoksylowej umieszczonej w pierścieniu A, (2) redukcję pierścienia A i tworzenie grupy metylenodioksy w jednej operacji, (3) hydrolizę funkcji amidowej umieszczonej przy węglu 1, (4) przekształcenie uzyskanej grupy aminowej w grupę hydroksylową. Co więcej, sposób pozwala uniknąć zabezpieczania i odbezpieczania funkcji alkoholu pierwszorzędowego w pozycji 1 pierścienia B w związku 25, stosując wprost resztę cysteinową 29 z wytworzeniem półproduktu 27. Pochodna cysteinową 29 jest zabezpieczana na grupie aminowej grupą zabezpieczającą β,β,β-trichloroetoksykarbonylową w tym celu, aby osiągnąć kompatybilność z obecnymi grupami: allilową i MOM. Półprodukt 27 wprost poddaje się utlenianiu i cyklizacji. Te warunki w połączeniu z odmienną strategią odbezpieczania w późniejszych etapach syntezy czynią tę drogę nową i bardziej możliwą do zastosowania przemysłowego niż sposób według US 5,721,362. Przekształcenie związku 2-cyjankowego w półprodukt 25 zwykle obejmuje następujące etapy (patrz schemat II):

tworzenie związku zabezpieczonego o wzorze 14 poprzez poddanie reakcji 2 z bezwodnikiem tert-butoksykarbonylowym;

przekształcenie 14 w dwu-zabezpieczony związek o wzorze 15 poprzez poddanie reakcji z eterem bromometylometylowym i diizopropyloetyloaminą w acetonitrylu;

PL 226 890 B1 selektywne eliminowanie grupy metoksylowej układu chinonowego w 15 w celu otrzymania związku o wzorze 16 poprzez poddanie reakcji z metanolowym roztworem wodorotlenku sodu;

przekształcenie 16 w metylenodioksy-związek o wzorze 18 wykorzystując poniższą korzystną sekwencję:

(1) grupę chinonową związku 16 poddaje się redukcji w atmosferze wodoru z 10% Pd/C;

(2) półprodukt hydrochinonowy przekształca się w metylenodioksy-związek o wzorze 17 poprzez poddanie reakcji z bromochlorometanem i węglanem cezu w atmosferze wodoru;

(3) 17 przekształca się w związek o wzorze 18 poprzez zabezpieczenie wolnej grupy hydroksylowej w postaci grupy OCH2R. Reakcja tę prowadzi się z BrCH2R i węglanem cezu, przy czym R może oznaczać aryl, CH=CH2, OR' itd.

eliminację grup zabezpieczających tert-butoksykarbonylowej i metoksymetylowej z 18 dostarczając związek o wzorze 19 poprzez poddanie reakcji z roztworem HCI w dioksanie. Ta reakcja jest również realizowana poprzez zmieszanie 18 z roztworem kwasu trifluorooctowego w dichlorometanie;

tworzenie związku tiomocznikowego o wzorze 20 poddając reakcji 19 z izotiocyjanianem fenylu; przekształcenie związku o wzorze 20 w związek aminowy o wzorze 21 poprzez poddanie reakcji z roztworem chlorowodoru w dioksanie;

przekształcenie związku o wzorze 21 w pochodną N-Troc 22 poddając reakcji z chloromrówczanem trichloroetylu i pirydyną;

utworzenie zabezpieczonego hydroksyzwiązku o wzorze 23 poddając reakcji 22 z eterem bromometylometylowym i diizopropyloaminą;

przekształcenie związku o wzorze 23 w pochodną 24 poddając reakcji z kwasem octowym i cynkiem;

przekształcenie związku o wzorze 24 w hydroksy związek o wzorze 25 poddając reakcji z azotynem sodu w kwasie octowym. Alternatywnie można zastosować czterotlenek azotu w mieszaninie kwasu octowego i acetonitrylu, a następnie poddając obróbce wodorotlenkiem sodu. Można również zastosować azotyn sodu w mieszaninie bezwodnika octowego-kwasu octowego, a następnie poddać obróbce wodorotlenkiem sodu.

PL 226 890 B1

Konwersja półproduktu 25 do ET-743 z użyciem pochodnej cysteiny 29 zwykle obejmuje następujące etapy (patrz schemat III):

przekształcenie związku o wzorze 24 w pochodną 30 przez zabezpieczenie pierwszorzędowej funkcji hydroksylowej (S)-N-2,2,2-trichloroetoksykarbonylo-S-(9H-fluoren-9-ylometylo)cysteiną 29;

przekształcenie zabezpieczonego związku o wzorze 30 w pochodną fenolową o wzorze 32 przez utlenianie bezwodnikiem benzenoseleninowym w niskiej temperaturze;

przekształcenie hydroksy związku o wzorze 32 w lakton 33 według następującej sekwencji:

(1) poddanie reakcji związku o wzorze 32 z 2 równoważnikami bezwodnika triflanowego i 5 równoważnikami DMSO, (2) następnie poddając reakcji z 8 równoważnikami diizopropyloaminy, (3) i następnie reakcji z 4 równoważnikami alkoholu t-butylowego, (4) a następnie poddając reakcji z 7 równoważnikami 2-tert-butylo-1,1,3,3-tetrametyloguanidyny (5) a następnie poddając reakcji z 10 równoważnikami bezwodnika octowego;

PL 226 890 B1 przekształcając związek laktonowy 33 w hydroksyzwiązek 34 poprzez usunięcie grupy zabezpieczającej MOPM za pomocą TMSI;

rozszczepienie grupy N-trichloroetoksykarbonylowej związku o wzorze 34 do związku 35 w reakcji z Zn/AcOH;

przekształcenie związku aminowego 35 w odpowiadający związek a-ketolaktonowy 26 poddając reakcji z chlorkiem karboaldehydu N-metylopirydyniowego, a następnie z DBU;

wytwarzanie ET-770 w reakcji związku o wzorze 36 z 3-hydroksy-4-metoksyfenyloetyloaminą; przekształcenie ET-770 w ET-743 w reakcji z azotanem srebra w mieszaninie AcN/H2O.

N J-Me EDC HCI, DMAP, CH₂CI₂

Bu₃SnH, (PPh₃)₂PdCI₂

AcOH, CH2CI2

NHTroc

NHTroc

NHTroc

TrocHN

TrocHN

1) DMSO, Tf₂O

2) DIPEA

3) ^fBuOH

TMSCI, Nal

CH₂Ci2, CH₃CN

Μβ₂Ν NMe₂ LJ) 5) Ac^O, CH₂CI₂

NHTroc

2) EBU, DWF CHsO.

3) (0¾¾

Schemat III

K a-770

Et-743

Οι,ΟίΜ,Ο (PhSeO)₂O

CHjCtj

Ujawniona powyżej droga przekształcenia półproduktu 25 w ET-743 może być dogodnie modyfikowana z użyciem innych pochodnych cysteiny, na przykład związku 37, czyli kwasu 2-metylometoksymetyloksy-3-(9H-fluoren-9-ylometylo)tiopropenowego. Związek ten ma już wprowadzoną grupę ketonową w postaci eteru enolowego, natomiast inne analogi cysteinowe mają grupę aminową, która trzeba później przekształcić w grupę ketonową w reakcji transaminowania z umiarkowaną wydajnością 55-60%. A zatem użycie związku 37 pozwala na znaczenie zwiększenie wydajności syntezy sekwencyjnej, ponieważ unika się etapu transaminowania.

PL 226 890 B1

Przekształcenie półproduktu 25 w ET-743 z użyciem pochodnej cysteiny 37 może być dokonane w podobny sposób i z tymi samymi reagentami, co i z pochodna cysteiny 29, z wyjątkiem przekształceń (f) i (g). Sekwencja reakcji jest zilustrowana na poniższym schemacie (schemat IV):

OMAP, CH₂CI_2-

1} DMSO, Tf₂O

2) Dl ΡΕΑ

3) 'BuOH

TMSCI, Nal

CH2CI2, CH3CN

Me₂N NMe₂ 5) Ac_?O CH₂CI₂

Et-77O

Schemat IV

Bu₃SnH, (PPh₃)₂PdCi2

AcOH, CK₂C<₂ (PtiSeO)₂O

CHjCIj

Związek 38 może być również utworzony w reakcji półproduktu 12 ujawnionego w US 5,721,362 z półproduktem 37 co zapewnia udoskonalenie drogi ujawnionej w tym opisie.

Wytwarzanie ftalascydyn i związków pokrewnych

Według wynalazku kluczowa klasa produktów obejmuje ftalascydyny i jest przedstawiona ogólnym wzorem (XX):

PL 226 890 B1

5 21 w którym R¹ oznacza grupę amidometylenową; R⁵ oznacza krótki oksy-łańcuch boczny; i R²¹ ₁ oznacza grupę cyjano lub grupę hydroksylową. W przypadku ftalascydyny R¹ oznacza grupę ftalimi5 21 1 dometylenową; R⁵ oznacza grupę acetoksylową; i R²¹ oznacza grupę cyjano. Inne grupy w przypadku R¹ obejmują mono- i di-N-podstawione amidometylenowe, jak również inne cykliczne amidometylenowe, a inne grupy w przypadku R⁵ obejmują dalsze grupy C1-C4acylowe, jak również grupy C1-C4alkilowe.

Konwersja związku 21-cyjano do ftalascydyny lub pokrewnego produktu o wzorze (XX) zwykle obejmuje następujące etapy:

a) przekształcenie, jeśli konieczne, układu chinonowego pierścienia E w układ fenolowy;

₅

b) utworzenie grupy R⁵ w pozycji 5 pierścienia A;

₁

c) utworzenie grupy R¹ w pozycji 1 pierścienia B;

d) przekształcenie, jeśli konieczne, układu chinonowego pierścienia A w układ fenolowy;

e) przekształcenie układu fenolowego pierścienia A w pierścień metylenodioksyfenolowy.

Etapy te wykazują wiele podobieństw względem etapów podanych dla wytwarzania ekteinascydyn. Etap (c) zwykle polega na utworzeniu grupy -CH2NH2 w pozycji 1 i acylowaniu jej.

Ftalascydyna może być wytworzona z użyciem półproduktów ujawnionych dla przekształcenia cyjanosafracyny B do półproduktu 25. Na przykład półprodukty 21 i 17 są odpowiednimi materiałami wyjściowymi do wytwarzania ftalascydyny.

Jak przedstawiono powyżej na schemacie V, sposób syntetycznego wytwarzania ftalascydyny, wychodząc od półproduktu 21, obejmuje sekwencję następujących etapów:

przekształcenie 21 w związek o wzorze 27 w reakcji z bezwodnikiem ftalowym w dichlorometanie wobec karbonylodiimidazolu, konwersję 27 do ftalascydyny poddając reakcji z wodorkiem tributylocyny i dichloro-bis(trifenylofosfino)palladem w środowisku zasadowym, a następnie reakcji z chlorkiem acetylu.

PL 226 890 B1

Jak przedstawiono powyżej na schemacie V, sposób syntetycznego wytwarzania ftalascydyny, wychodząc z półproduktu 17, obejmuje sekwencję następujących etapów:

acetylowanie grupy hydroksylowej związku o wzorze 17 chlorkiem acetylu i pirydyną z dostarczeniem acetylowanego półproduktu o wzorze 42;

usunięcie grup zabezpieczających tert-butoksykarbonylowej i metoksymetylowej z 42 dostarczając związek o wzorze 43 w wyniku reakcji z roztworem HCI w dioksanie. Reakcja ta może być również zrealizowana poprzez zmieszanie 42 z roztworem kwasy trifluorooctowego w dichlorometanie;

utworzenie związku tiomocznikowego o wzorze 44 w reakcji z izotiocyjanianem fenylu; konwersję związku o wzorze 44 w związek aminowy o wzorze 45 poddając reakcji z roztworem chlorowodoru w dioksanie;

przekształcenie 45 we ftalascydynę w reakcji z bezwodnikiem ftalowym w dichlorometanie wobec karbonylodiimidazolu.

PL 226 890 B1

Wytwarzanie półproduktu 11 i pokrewnych półproduktów

Analiza retrosyntetyczna jest przedstawiona według poniższej sekwencji.

w którym Prot¹ i Prot² oznaczają grupy zabezpieczające hydroksyl, korzystnie różne. Dla same12 go półproduktu 11, Prot¹ oznacza grupę metoksymetylową, a Prot² oznacza grupę t-butylodifenylosililową.

PL 226 890 B1

Konwersja związku 21-cyjano do półproduktu 11 lub półproduktu pokrewnego o wzorze (XXI) zwykle obejmuje następujące etapy:

a) konwersję, jeśli konieczne, układu chinonowego pierścienia E w układ fenolowy;

₁

b) utworzenie grupy -OProt¹ w pozycji 18 pierścienia E;

c) utworzenie grupy -OCH2-OProt² w pozycji 1 pierścienia B; oraz

d) konwersję, jeśli konieczne, układu chinonowego pierścienia A w układ fenolowy;

e) konwersję układu fenolowego pierścienia A do pierścienia metylenodioksyfenolowego.

₁

Etap (b), tworzenie grupy -OProt¹ w pozycji 18 pierścienia E jest typową reakcją zabezpieczania grupy fenolowej i nie wymaga specjalnego omówienia.

Właściwe warunki są dobierane w zależności o rodzaju grupy zabezpieczającej. Pozostałe etapy są podobne jak w innych reakcjach.

Etap (b), tworzenie grupy -CH2-OProt² w pozycji 1 pierścienia B jest normalnie przeprowadzany poprzez utworzenie grupy -CH2NH2 w pozycji 1, a następnie przekształcenie funkcji aminowej w funkcję hydroksylową i zabezpieczenie. Zatem, jeśli materiał wyjściowy zawiera grupę R¹, którą jest -CH2-NH-CO-CR^25aR^25bR^25c, to wymagane jest usunięcie grupy N-acylowej. Jeśli materiał wyjściowy zawie₁ ra grupę R¹, którą jest -CH2-O-CO-R, to modyfikacje nie są potrzebne w przypadku produktu ekteina₁ scydynowego, w którym podstawnik R¹ jest taki sam.

W przypadku innych produktów, wymagane jest usunięcie grupy O-acylowej. W jednej odmianie, deacylowanie i konwersja do funkcji hydroksylowej są przeprowadzane w jednym etapie. Następnie, grupa hydroksylowa może być acylowana lub inaczej przekształcona dostarczając odpowiednią ₁ grupę R¹.

Opis patentowy US 5,721,362 ujawnia sposoby syntetycznego wytwarzania ET-743 na drodze wieloetapowej syntezy. Jednym z półproduktów w tej syntezie jest półprodukt 11. Stosując cyjanosafracynę B jako materiał wyjściowy możliwe jest uzyskanie półproduktu 11, co zapewnia znacznie krótszą drogę wytworzenia takiego półproduktu, a zatem i udoskonalenie sposobu wytwarzania ET-743.

Cyjanosafracyna B może być przekształcona do półproduktu 25 sposobami ujawnionymi powyżej. Możliwe jest uzyskanie z półproduktu 25 półproduktu 11 z wykorzystaniem poniższych etapów według schematu VII:

utworzenie zabezpieczonego hydroksyzwiązku o wzorze 26 poddając reakcji z chlorkiem tertbutylodifenylosililu w obecności zasady;

finalne rozszczepienie grupy allilowej wodorkiem tributylocyny i dichloro-bis(trifenylofosfino)palladem w 26, co prowadzi do utworzenia półproduktu 11.

PL 226 890 B1

Jedną z praktycznych realizacji syntetycznego sposobu przekształcania safracyny B do półproduktu 11 według wynalazku jest modyfikacja i ciąg dalszy schematu VIII, która obejmuje następujące etapy:

stereospecyficzne przekształcenie związku o wzorze 1 (safracyna B) do związku o wzorze 2 poprzez selektywne zastąpienie OH przez CN w reakcji z KCN w środowisku kwaśnym;

utworzenie związku tiomocznikowego o wzorze 3 poddając reakcji związek o wzorze 2 z izotiocyjaniaem fenylu;

konwersję związku tiomocznikowego o wzorze 3 w acetamid o wzorze 5 drogą hydrolizy w środowisku kwaśnym, a następnie dodając bezwodnik octowy. Pośredni związek aminowy o wzorze 4 może być wydzielony po zakończeniu hydrolizy w środowisku kwaśnym poprzez dodanie kwaśnego węglanu sodu, ale ten związek jest wysoce nietrwały i jest szybko przekształcany w pięcioczłonową iminę cykliczną, konkretnie związek 6;

utworzenie zabezpieczonego związku o wzorze 7 poddając reakcji z eterem bromometylometylowym i diizopropyloetyloaminą w dichlorometanie;

selektywne demetylowanie grupy metoksylowej układu chinonowego związku o wzorze 7 do związku o wzorze 8 drogą reakcji z metanolowym roztworem wodorotlenku sodu;

przekształcenie związku o wzorze 8 w metylenodioksy-związek o wzorze 9 w następującej sekwencji:

(1) redukcję grupy chinonowej związku 8 w atmosferze wodoru z 10% Pd/C;

(2) przekształcenie pośredniego hydrochinonu w metylenodioksyzwiązek o wzorze 9 poddając reakcji z bromochlorometanem i węglanem cezu w atmosferze wodoru;

(3) przekształcenie związku o wzorze 9 do związku po wzorze 10 poprzez zabezpieczenie wolnej grupy hydroksylowej w postaci grupy OCH2R, w reakcji z BrCH2R i węglanem cezu, przy czym R może oznaczać aryl, CH=CH2, OR' itd.; przekształcenie grupy acetamidowej związku o wzorze 10 w odpowiednią grupę hydroksylową o wzorze 11 poddając reakcji z czterotlenkiem azotu w mieszaninie kwasu octowego i octanu, a następnie działając wodorotlenkiem sodu; alternatywnie może być zastosowany azotyn sodu w mieszaninie bezwodnika octowego i kwasu octowego, a następnie wodorotlenek sodu; alternatywnie grupa acetamidowa związku o wzorze 10 może być przekształcona w pierwszorzędową grupę aminową poprzez poddanie reakcji z hydrazyną lub z Boc2O, DMAP a następnie z hydrazyną; taka pierwszorzędową amina może być przekształcona w odpowiednią grupę hydroksylową (związek o wzorze 11) poprzez oksydatywną konwersję aminy pierwszorzędowej do odpowiedniego aldehydu za pomocą benzenosulfonianu 4-formylo-1-metylopirydyniowego lub innego jonu pirydyniowego, a następnie działaniem DBU lub innej zasady i dalszą hydrolizę, a następnie redukcję aldehydu do odpowiedniej grupy hydroksylowej glinowodorkiem litu lub innym reagentem redukującym;

tworzenie zabezpieczonego związku o wzorze 26 poprzez poddanie reakcji z chlorkiem t-butylodifenylosililowym i dimetyloaminopirydyną w dichlorometanie;

przekształcenie związku sililowanego o wzorze 26 w półprodukt 11 przez odbezpieczenie grupy zabezpieczającej OCH2R, poprzez poddanie reakcji w warunkach redukcyjnych lub kwaśnych. Typowymi sposobami są czerń palladowa w atmosferze wodoru, wodny TFA lub wodorek tributylocyny i dichloro-bis(trifenylofosfino)pallad.

W jeszcze innej korzystnej modyfikacji, cyjano związek o wzorze 2 może być przekształcony w półprodukt 11 według dalszego ciągu schematu II, obejmującego następujące etapy:

utworzenie zabezpieczonego hydroksyzwiązku o wzorze 26 w reakcji 25 z chlorkiem tertbutylodifenylosililu w obecności zasady;

finalne rozszczepienie grupy allilowej wodorkiem tributyulocyny i dichloro-bis(trifenylofosfino)palladem w 26, które prowadzi do utworzenia półproduktu 11.

Wytwarzanie związków aktywnych

Możliwe jest przekształcenie cyjanosafracyny B w liczne półprodukty i pochodne o potencjalnej terapeutycznej aktywności przeciwnowotworowej. Te półprodukty mogą być wytworzone wychodząc ze związków już ujawnionych, lub z zastosowaniem dróg alternatywnych.

Półprodukty ujawnione obejmują związek 47 oraz liczne pochodne amidowe, wytworzone z wykorzystaniem związków 45 lub 43.

Na schemacie VIII przedstawiono wytwarzanie związku 47 z wykorzystaniem następującej sekwencji:

PL 226 890 B1 tworzenie związku tiomocznikowego o wzorze 3 poddając reakcji związek o wzorze 2 z izotiocyjanianem fenylu;

przekształcenie związku tiomocznikowego o wzorze 3 w acetamid o wzorze 5 przez hydrolizę w środowisku kwaśnym, a następnie dodanie bezwodnika octowego; pośredni związek aminowy o wzorze 4 może być wyizolowany po zakończeniu hydrolizy w środowisku kwaśnym przez dodanie kwaśnego węglanu sodu, ale związek ten jest wysoce nietrwały i jest szybko przekształcany do pięcioczłonowej iminy cyklicznej, konkretnie związku 6;

tworzenie zabezpieczonego związku o wzorze 7 w reakcji z eterem bromometylometylowym i diizoproyloetyloaminą w dichlorometanie;

selektywne demetylowanie grupy metoksylowej układu chinonowego związku o wzorze 7 do związku o wzorze 8 poprzez poddanie reakcji z metanolowym roztworem wodorotlenku sodu;

przekształcenie związku o wzorze 8 w metylenodioksy-związek o wzorze 10 w korzystnej następującej sekwencji:

(1) redukcję grupy chinonowej związku 8 w atmosferze wodoru z 10% Pd/C;

(2) przekształcenie pośredniego hydrochinonu w metylenodioksy - związek o wzorze 9 poddając reakcji z bromochlorometanem i węglanem cezu w atmosferze wodoru;

(3) przekształcenie związku o wzorze 9 do związku o wzorze 10 poprzez zabezpieczenie wolnej grupy hydroksylowej w postaci grupy alliloksylowej, w reakcji z bromkiem allilu i węglanem cezu;

przekształcenie związku o wzorze 9 w pochodna acetylową 46 w reakcji z chlorkiem acetylu w pirydynie;

przekształcenie związku o wzorze 46 w odbezpieczony związek 47 w reakcji z kwasem solnym w dioksanie.

PL 226 890 B1

Inne użyteczne półprodukty amidowe są wytwarzane wychodząc z ujawnionego półproduktu 45 według następującego schematu:

Etap drugi jest etapem opcjonalnym. Etap ten stanowi ważną część sposobu według wynalazku, zwłaszcza jeśli grupa R oznacza grupę R^a uprzednio zdefiniowaną. Ponadto, schemat VIII może być łatwo rozszerzony dla umożliwienia otrzymywania związków o wzorze (XXIII), poprzez wprowadzenie materiału wyjściowego z odmiennymi grupami z pozycji 5, zarówno z grupą, która ma się znajdować w produkcie, jak i z grupą, która może być usunięta lub inaczej modyfikowana z wytworzeniem żądanej grupy.

Schemat IX

Ze związku 45 można otrzymać grupę analogów w następującej sekwencji:

acylowanie grupy aminowej związku o wzorze 45 za pomocą licznych pochodnych acylowych z dostarczeniem odpowiednich amidów, przy czym korzystnymi grupami acylowymi są acetyl, chlorek cynamoilu, chlorek p-trifluorocynamoilu, chlorek izowalerylu, izotiocyjanian fenylu lub aminokwasy, lub inne przykłady podane uprzednio dla grup R^aCO-;

przekształcenie grupy CN w OH w reakcji z azotanem srebra w mieszaninie AcN/H2O.

Inne użyteczne pochodne półproduktów amidowych są wytwarzane wychodząc z ujawnionego półproduktu 43 według następującego schematu:

PL 226 890 B1

Ze związku 43 można otrzymać inną grupę interesujących pochodnych z wykorzystaniem następującej sekwencji:

(a) acylowanie grupy aminowej związku 43 licznymi pochodnymi acylowymi dostarczając odpowiednie amidy, przy czym korzystnymi grupami acylowymi są acetyl, chlorek cynamoilu, chlorek p-trifluorocynamoilu, chlorek izowalerylu, izotiocyjanian fenylu lub aminokwasy, lub inne przykłady podane uprzednio dla grup R^aCO-;

przekształcenie grupy CN w OH w reakcji z azotanem srebra w mieszaninie AcN/H2O.

Półprodukty

W świetle uprzednich objaśnień ujawnione są półprodukty. W zależności od pierścienia A, półprodukty mają wzór (XXIIa):

lub wzór (XXIIb):

PL 226 890 B1

w których

R¹ oznacza -CH2NH2 lub -CH2OH, lub zabezpieczoną lub przekształconą w pochodną postać takiej grupy, a R⁴ oznacza -H; lub

R^1a i R⁴ łącznie tworzą grupę o wzorze (IV), (VI) lub (VII):

Δα 1 AK

R^14a i R^14b oznaczają -H lub jeden oznacza -H a pozostały oznacza -OH lub zabezpieczoną lub

Δα d AK przekształconą w pochodną postać takiej grupy, -OCH3 lub -OCH2CH3, lub R^14a i R^14b łącznie tworzą grupę ketonową;

R¹² oznacza -NH-, -NCH3- lub -NCH2CH3-;

R¹⁵ oznacza -OH lub zabezpieczoną lub przekształconą w pochodną postać takiej grupy; oraz R¹⁸ oznacza -OH lub zabezpieczoną lub przekształconą w pochodną postać takiej grupy.

S 1 Ap 1S 1P,

W jednej praktycznej realizacji, korzystnie co najmniej R¹, R⁵, R^14a, R¹⁵ lub R¹⁸ oznaczają zabezpieczoną lub przekształconą w pochodną postać grupy.

W jednej z odmian wynalazku grupa R¹ nie oznacza podstawnika 3,5-t-butylodifenylosililowego i/lub grupa R¹⁸ nie oznacza grupy metoksymetylowej.

Korzystnie R¹ oznacza -CH2NH2 lub -CH2OH, lub zabezpieczoną lub przekształconą w pochodną postać takiej grupy, a R⁴ oznacza -H; lub

PL 226 890 B1

Korzystnie oba: R^14a i R^14b oznaczają -H.

Jedna z korzystnych klas półproduktów obejmuje związek, który oznaczamy jako związek 25, o wzorze:

Korzystna klasa ma zatem wzór ogólny, w którym grupa MOM jest zastępowana przez jakąkolwiek inną grupę zabezpieczającą.

Inne korzystne półprodukty stanowią związki, które oznaczamy jako związek 45 i 47. Inne pochodne N-acylowe mogą łatwo być wytworzone ze związku 45 i stanowią istotną część wynalazku. Odpowiednie grupy acylowe obejmują te uprzednio wymienione. Odpowiednie związki 21-hydroksylowe są również użyteczne i znajdują się wśród wskazanych związków aktywnych.

Związki aktywne

Stwierdzono też, że określone związki otrzymane sposobem według wynalazku, które pierwotnie otrzymano jako półprodukty, wykazują wyjątkową aktywność w leczeniu raka, takiego jak leukemia, rak płuc, rak okrężnicy, rak nerek i czerniak.

A zatem, ujawniono sposób leczenia dowolnego ssaka, zwłaszcza człowieka, dotkniętego rakiem, który to sposób obejmuje podawanie choremu osobnikowi terapeutycznie skutecznej ilości związki otrzymanego sposobem według wynalazku lub kompozycji farmaceutycznej tego związku.

Ujawniono również preparaty farmaceutyczne, które jako składnik aktywny zawierają związek lub związki jak ujawniono, jak również sposoby ich wytwarzania.

Przykłady kompozycji farmaceutycznych obejmują dowolne stałe (tabletki, pigułki, kapsułki, granulaty, itd.) lub ciekłe (roztwory, zawiesiny lub emulsje) z odpowiednimi kompozycjami do podawania doustnego, miejscowego lub pozajelitowego, i mogą one zawierać czysty związek lub w połączeniu z dowolnym nośnikiem lub innymi farmakologicznie aktywnymi związkami. Kompozycje te winny być wyjaławiane, jeśli mają być podawane pozajelitowo.

Podawanie związków lub kompozycji otrzymanych sposobem według wynalazku może następować dowolnym sposobem, takim jak infuzja dożylna, w preparacie doustnym, poprzez podawanie dootrzewnowe i dożylne. Korzystnie są stosowane infuzje trwające do 24 godzin, bardziej korzystnie 2-12 godzin, przy czym 2-6 godzinne są najbardziej korzystne. Krótkotrwałe infuzje, które umożliwiają prowadzenie leczenia bez całodobowej hospitalizacji są szczególnie korzystne. Jednakże, jeśli konieczne, infuzje mogą trwać 12 do 24 godzin lub nawet dłużej. Infuzja może być przeprowadzana w odpowiednich odstępach, powiedzmy 2 do 4 tygodniowych. Kompozycje farmaceutyczne zawierające związki otrzymane sposobem według wynalazku mogą być dostarczane w liposomach lub nanokapsułkach, w preparatach o przedłużonym uwalnianiu, lub innymi standardowymi środkami dostarczania.

Właściwe dostarczanie związków może być zróżnicowane zależnie od danego preparatu, sposobu podawania, a zwłaszcza umiejscowienia (siłus), pacjenta i nowotworu poddawanego leczeniu. Również pod uwagę winny być wzięte inne czynniki, takie jak wiek, waga ciała, płeć, sposób odżywiania, czas podawania, szybkość wydalania, stan pacjenta, połączenie leków, czułość reakcji i powaga choroby. Podawanie może być przeprowadzane w sposób ciągły lub okresowo, w obrębie maksymalnej dopuszczalnej dawki.

Związki i kompozycje mogą być stosowane z innymi lekami zapewniając terapię skojarzoną. Inne leki mogą stanowić część tej samej kompozycji lub być dostarczone w odrębnej kompozycji do podawania w tym samym czasie lub w innym czasie. Rodzaj tego innego leku nie jest szczególnie ograniczony, a odpowiednimi kandydatami są:

PL 226 890 B1

a) leki o działaniu antymitotycznym, zwłaszcza te, które są adresowane do elementów cytoszkieletowych, a tym modulatorów mikrotubuli, takie jak leki taksanowe (takie jak taksol, paklitaksel, taksoter, docetaksel), podofilotoksyny lub alkaloidy barwinka (winkrystyna, winblastyna);

b) leki antymetabolitowe, takie jak 5-fluorouracyl, cytarabina, gemcytabina, analogi purynowe (takie jak pentostatyna, metotreksat);

c) środki alkilujące, takie jak iperyty azotowe (takie jak cyklofosfamid lub ifosfamid);

d) leki adresowane do DNA, takie jak leki antracyklinowe, adriamycyna, doksorubicyna, farmorubicyna lub epirubicyna;

e) leki adresowane do topoizomeraz, takie jak etopozyd;

f) hormony oraz agoniści i antagoniści hormonów, takie jak estrogeny, antyestrogeny (tomoksyfen i związki pokrewne) oraz androgeny, flutamid, leuprorelina, goserelina, cyprotron lub oktreotyd;

g) leki, które są adresowane do transdukcji sygnałowej komórek nowotworowych, a w tym, pochodne przeciwciał, takie jak herceptyna;

h) środki alkilujące, takie jak leki platyny (cis-platyna, karboplatyna, oksaliplatyna, paraplatyna) lub nitrozomoczniki;

i) leki potencjalnie oddziaływujące na przerzuty nowotworowe, takie jak inhibitory metaloproteaz matrycowych;

j) środki terapii genowej i antysensownej; k) terapeutyki przeciwciał;

I) inne związki bioaktywne pochodzenia morskiego, zwłaszcza didemniny, takie jak aplidyna;

m) analogi steroidowe, zwłaszcza deksametazon;

n) leki przeciwzapalne, zwłaszcza deksametazon; oraz

o) środki przeciwwymiotne, zwłaszcza deksametazon.

Działanie cytotoksyczne

Hodowle komórkowe.

Komórki utrzymywano w fazie wzrostu logarytmicznego w minimalnym podstawowym środowisku Eagle zrównoważonym solami według Earle z 2,0 mM L-glutaminy, z endogennymi aminokwasami bez kwaśnego węglanu sodu (EMEM/neaa); uzupełnionym 10% płodową surowicą cielęcą (FCS),

10^-2 M kwaśnego węglanu sodu i 0,1 g/l penicyliny G + siarczanem streptomycyny.

Przeprowadzono prostą procedurę skriningową w celu określenia i porównania aktywności przeciwnowotworowej tych związków, stosując adaptowaną postać metody ujawnionej przez Bergeron et al., (1984). Wykorzystywano nowotworową linię komórkową P-388 (hodowla zawiesiny nowotworu limfatycznego z myszy DBA/2), A-549 (hodowla monowarstwowa ludzkiego raka płuc), HT-29 (hodowla monowarstwowa ludzkiego raka okrężnicy) i MEL-28 (hodowla monowarstwowa ludzkiego czerniaka).

Komórki P-388 posiano w 16 mm studzienkach po 1 x 10⁴ komórek na studzienkę w 1 ml porcjach MEM 5FCS zawierających wskazane stężenie leku. Oddzielny zestaw hodowli bez leku posiano jako próbę kontrolną, aby upewnić się, że komórki pozostają w logarytmicznej fazie wzrostowej. Wszystkie analizy wykonywano dwukrotnie. Po trzech dniach inkubowania w 37°C, 10% CO2 w atmosferze o wilgotności 98%, określono przeciętną IC50 poprzez porównanie wzrostu w studzienkach z lekiem ze wzrostem w studzienkach kontrolnych.

A-549, HT-29 i MEL-28 posiano w 16 mm studzienkach po 2 x 10⁴ komórek na studzienkę w 1 ml porcjach MEM 5FCS zawierających wskazane stężenie leku. Oddzielny zestaw hodowli bez leku posiano jako próbę kontrolną, aby upewnić się, że komórki pozostają w logarytmicznej fazie wzrostowej. Wszystkie analizy wykonywano dwukrotnie. Po trzech dniach inkubowania w 37°C, 10% CO2 w atmosferze o wilgotności 98%, studzienki wybarwiono 0,1% fioletem krystalicznym. Określono przeciętną IC50 poprzez porównanie wzrostu w studzienkach z lekiem ze wzrostem w studzienkach kontrolnych.

1. Raymond J. Bergeron, Paul F. Cavanaugh, Jr., Steven J. Kline, Robert G. Hughes, Jr., Gary T. Elliot i Carl W. Porter. Antineoplastic and antiherpetic activity of spermidine catecholamide iron chelators. Biochem. Bioph. Res. Comm., 1984, 121 (3), 848-854.

2. Alan C. Schroeder, Robert G. Hughes, Jr. i Alexander Bloch. Effects of Acyclic Pyrimidine

Nucleoside Analoges. J. Med. Chem., 1981, 24, 1078-1083.

PL 226 890 B1

Aktywność cytotoksyczna

Związek	IC5o (uM)
	P-388	A-549	HT-29	MEL-28	CV-1	DU-145
OMe HO.^k^Me Me. j| |p jp NH-Me O Γ CN NH H*NyK	0,009	0,018	0,018	0,018	0,023
OMe HO.J^Me Me. JL __. J| || T 7d~Me Μ6θΧιίΎN 0 k CN 0' / YH O—(- cAfNH \ \ 14	0,15	>0,15	0,15	>0,15
| OMe O.___,Ο^Χ^Μβ Me. Jt Μβ°'χ%ίχητ'N O k CN 0 / NH >_O_(- oA^nh \ ' 15	1,44	1,44	1,44	1,44
j OMe Me. JL χΥ,Ο*
0 k CN ov / NH ^o-H 0A>nh \ ' 16	>1,5	>1,5	>1,5	>1,5

PL 226 890 B1

PL 226 890 B1

%	OMe ^L-Me u N-J-Me 21	0,019	0,019	0,019	0,019
k, Me^/U ΛΛ ο / V_o	HOX N,^ k CN nh2
		OMe
1	HO,	,L,Me
0		J li
11 1		N-J-Me
ο τ	N^,		0,014	0,014	0,014	0,014	0,014	0,014
ο	L CN
	NH
	O^O	ch2cci3 22
%		OMe
^0,		Me
L χ
0		¥
Me^ U /\
Ύί	Y^N	-J-Me
ΛΛ.	n^J*		0,13	0,13	0,13	0,13	0,13	0,13
ο/ϊ	—
V-o L	CN
	NH
An-CH2CCl3 o o 23
%		OMe
k /°		LvMe
		I 1
Μθ,/1/S
μ ίΓ	Y N-J-Me
JUL			0,18	1,8	1,8	1,8	1,8	1,8
o/l	—
0 t	, CN
	nh2	24

PL 226 890 B1

XX V_o U	OMe XJ N-J-Me CN nh2	0,2	0,2	0,2	0,2		0,2
		25
h2n °X'Z//| AcO \ £ ΜβγΧΧ	HO^	OMe V N-j-Me	0,008	0,008	0,008	0,008
\_o	N^^ CN	35
0 \\		OMe
οΥζ//ι	HO^	,^X/Me
AcO \ S ΜβγΧΧ	JUI f^N-j-Me	0,01	0,01	0,01	0,01
V0'	N^^ CN	36
		OMe
	HO^	^Me
OH II 1		o
	N-j-Me
AA O/l 0 *	CN		0,001	0,001	0,001	0,001	0,001	0,001
Ύϊ
Q		28

PL 226 890 B1

OAc ΛΛ θ / V_o	| OMe O^O,J\.Me XX 'ΖΧγΧ^'Ν-Τ-Μθ VN yo-l· οΛγΝΗ \ 42	0,13	0,13	0,13	0,13		0,13
	OMe
	HO^^k^Me
OAc Me^^Ł N Ί	XX
S^XN-J-Me
AU
o / ^0	k CN NH	0,008	0,016	0,008	0,008		0,016
	0Λ^νη2
	\ 43
	OMe
	HO^ ^Me
OAc Me^/L II 1	Xj
^^Y^VN-J-Me
JUT
o / 0	k CN NH	0,001	0,001	0,001	0,001		0,001
	o^\^NHCSNHPh
	\ 44

PL 226 890 B1

OAc	OMe XX 'ΑΆ -J-Me *-nh!N	Vle 45	0,01	0,01	0,01	0,01		0,01
	OMe
0 H	Η/λΑ. XX lXAr^N-T-|Vle	Me
II MeOjf
0	Γ CN NH		0,015	0,015	0,015	0,015	0,018
PhHNSCHN^	^0	3
	OMe
O Me^JLz	HCtJ\.Me XX ^^Y^Nj-Me		2,171
MeO\[			2,171	2,171	2,171	2,171
	CN	6
	OMe
0 B ii	ΗΟ>Χ^Μβ XX ΧΧ^Ν-ΐ-Μθ
II II MeOjf' O
k CN NH <A	5	0,005	0,005	0,005	0,005

PL 226 890 B1

		|	OMe
Me^	0 H	Ο\ζχΟ, n	XX 'N-T-Me
MeO	H			0,22	0,22	0,22	0,22	0,22
	0	k CN NH ολ
			7
		I	OMe
Me	0 iii		J^Me U N-J-Me
HCF				>9	>18,1	>18,1	>18,1	>18,1
	0	k CN NH oA	8
		1	OMe
Me., H	OH Λγ	O^,O.A.Me XX N-J-Me
θ / P-o	k CN NH oA		>1,77	>1,77	>1,77	>1,77		>1,77
			9
Ί Me.	xo A	1 0^0,	OMe J^^Me ζΧ N-J-Me
Aa θ / P- o	\ZN\Z k CN NH oA		>1,65	>1,65	>1,65	>1,65		>1,65
			10

PL 226 890 B1

	| OMe
OAc Me^L II Ί	CA.CxJ.Me ΧΓ ^^Y^N-J-Me
AA o /		0,016	0,016	0,016	0,016		0,016
0	k ĆN NH oA
	46
	OMe
OAc Me^^l II 1	ΗθΧ^Μβ XX N J- Me
ΧΛ 0 /		0,001	0,001	0,001	0,001		0,001
\— 0	Ai ' Oli z
	47
	OMe
OAc Me^J. II 1	ΗΟ.Χ.Μβ AA ^Y^N-J-Me
AA 0 /		0,0008	0,001	0,0008	0,0008		0,001
o	k CN
	NH i
	48

PL 226 890 B1

OAc Me^k AJ °A	OMe H°Av '''y NJMe γΝ^< \ CN NH Λ O^(CH2)8 I	Me 49	0,007	0,007	0,007	0,007		0,007
	OMe
	HO^ A^Me
OAc	TY
Η Ί
N-J-Me
ALA
O/l	—
\—o L	. CN MW		0,0001	0,0001	0,0001	0,0001		0,0001
o'	Y^Y=WCF3
		50
	OMe
		Me
OAc	T II
Me .A. II
' AA N-J-Me
AA	JA>
o T
V-0	\ CN
	NH		0,0001	0,0001	0,0001	0,0001		0,0001
oAMe
	NH I
	51

PL 226 890 B1

OAc Me.X. xj 'Uo	OMe HCkJ^Me XX * CN NH ονθ NH 52	0,001	0,001	0,001	0,001		0,001
	OMe
HoA. Me OAc J II 1 .
Xj o / ^0	rr^ N-jMe IV
CN	0,0001	0,0001	0,0001	0,0001		0,0001
	NH Ο^ΝΜγθΡί Me 0 53
O o T V—0	OMe HO^J^Me XX
ΧΧ^Ν^Μβ
K, CN NH °<X>NHYCF3 Me 0 54	0,001	0,001	0,001	0,001		0,001

PL 226 890 B1

OH X °Có	OMe ΗΟ-Χ,Μβ XX 00>Me k CN NH oA|>nh^.cf3 Me 0 55	0,01	0,01	0,01	0,01		0,01
	OMe
OH	HOxX.M( XX ^^y^N-J-Me
AA
o Z 0	k CN NH I	0,18	0,9	0,18	0,8		0,9
	o<X^NH2
	\ 56
	OMe
OH Me^X. N i	HO_X.Me XX XX^N-J-Me
AU.
o / ^0	k CN NH	0,14	0,14	0,14	0,14		0,14
	o<X^NHCSNHPh
	\ 57

PL 226 890 B1

OMe HO^AMe 0Ac Jj Μθ k—0 L CN NH ^k^NHCSNPh \ Ac 58	0,001	0,001	0,001	0,001		0,001
OMe HO^J^Me OAc J || yY nr N-jMe oąiA> Y-0 \ CN Me 0 60 60	0,001	0,001	0,0005	0,001		0,0005
OMe OAc T JJ 0 \ CN NH O^C3F7 61	0,001	0,001	0,001	0,001		0,001

PL 226 890 B1

OMe HCkJ^Me OAc J || Ar ii ΊΓ N—Me θΑΧ.ίγ* CN jH H . oA*ntT^ Me θ 62	0,001	0,001	0,0005	0,0005		0,001
OMe HCkJ\,Me OAc T J) Me^ A^Al I N-rMe czXiĄ ^0 * ĆN NH A) 63	0,0001	0,0001	0,0001	0,0001		0,0001
OMe HC\J\Me OAc J || Ar Al AT N—Me \—0 CN jNH H _.Cl Me 0 64	0,001	0,001	0,001	0,001		0,001

PL 226 890 B1

<°\ 7 Ο L )——\ n	OMe HC\J\. ΧΎ N-jMe γΧ' * CN NH cA^\	.Me 65	0,0001	0,0005	0,0001	0,0001		0,0005
	OMe
	HoX.Me
OAc	J II
XX
'y^N-J-Me
o / T			0,0001	0,0001	0,0001	0,0001		0,0001
	OH XXl
HN. A
		cf3
	O	66
	OMe
	HOvX	Me
OAc	J II
Me^X. li
' V ''N-rMe
O	J/
o /
A-o	K, OH		0,0001	0,0001	0,0001	0,0001		0,0001
	NH
	oA^NH^CFs
	Me 0	67

Na podstawie tych danych aktywności i innych rozważań, można dostrzec, że aktywne związki otrzymane sposobem według wynalazku obejmują korzystną klasę związków o ogólnym wzorze (XXIII):

PL 226 890 B1

w którym R¹ jest zdefiniowane jak uprzednio dla wzoru (XVIIb) i korzystnie oznacza acylową pochodną grupy aminometylenowej;

R⁵ jest zdefiniowane jak uprzednio dla wzoru (XVIIb) i korzystnie oznacza grupę acetyloksy lub inną grupę acyloksy, która zawiera do 4 atomów węgla;

R¹² oznacza -NCH₃-, oraz 21

R²¹ oznacza grupę hydroksy lub cyjano.

R¹ jest dogodnie grupą hydrofobową, która zatem jest pozbawiona wolnej funkcji amino hydrofilowej. Zwykle R¹ oznacza grupę -CH2-NH2-CO-R^a, które to R^a ma zdefiniowane znaczenie, ale korzystnie stanowi liniowy łańcuch o długości poniżej 20 atomów, bardziej korzystnie poniżej 15 lub 10 atomów, przy czym 1,4-fenyl jest liczony jako łańcuch o długości czterech atomów i podobne rozważania mają zastosowanie do innych grup cyklicznych (na przykład 1,2-cykloheksyl stanowi łańcuch o długości dwóch atomów) oraz liniowy łańcuch krótszy od 10, 15 lub 20 atomów może z kolei być podstawiony. Szczególnie, dane sugerują, że występuje osiągalna równowaga pomiędzy brakiem takiej grupy R^a-CO- a obecnością dużej, rozbudowanej grupy.

W jednej odmianie, korzystnie R¹ jest pozbawiony grup cyklicznych, zwłaszcza grup aromatycznych. W pokrewnym wariancie, wynalazek nie dostarcza sposobu otrzymywania związków, które są ujawnione w artykule w Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 96, 3496-3501, 1999, na który powołujemy się. Korzystne grupy w przypadku R¹ wykluczają odpowiednie podstawniki CH2R2 przedstawione w tablicy 1 w tym artykule, konkretnie grupy A, B, C i D dla R2.

W szczególnie korzystnych związkach, grupa R¹ jest acylowana na grupie -NH2, a na przykład pochodne N-acylowe mogą być tworzone z grup -CH2NH2 i -CH2-NH-aa. Pochodnymi acylowymi mogą być ich pochodne N-acylowe lub N-tioacylowe. Grupy acylowe mogą mieć wzór -CO-R^a, w którym R^a ma zdefiniowane znaczenie i jest dobrany aby spełniać wskazane kryteria. Odpowiednie grupy acylowe obejmują alanyl, arginyl, aspartyl, asparaginyl, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyl, histydyl, hydroksyprolil, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanyl, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofil, tyrozyl, walil, jak również inne aminokwasowe grupy acylowe. Takie aminokwasowe grupy acylowe są korzystnymi pochodnymi grup aminowych dla nadania hydrofobowości.

W odniesieniu do związków aktywnych, ważnym sposobem według wynalazku jest następujący:

gdzie R⁵ w produkcie finalnym jest zdefiniowane jak dla związku (XXXII) i może być odmienne w materiale wyjściowym, a może być przekształcone w niego w części sposobu,

PL 226 890 B1

R¹⁸ oznacza grupę hydroksylową w produkcie finalnym, ale może oznaczać zabezpieczoną grupę hydroksylową w materiale wyjściowym i może być przekształcone w nią w części sposobu,

R¹² w produkcie finalnym może być takie same jak w materiale wyjściowym i może być przekształcone w części sposobu,

R²¹ w produkcie finalnym ma zdefiniowane znaczenie, jeśli grupa hydroksylowa ma być utworzona z grupy cyjano w części sposobu,

R^a ma zdefiniowane znaczenie, i może być dalej acylowane w części sposobu dostarczając produkt finalny z omawianą acylowaną grupą R^a.

R⁵ korzystnie oznacza acetyl lub inną małą grupę acylową w materiale wyjściowym i nie ulega zmianie podczas reakcji. R¹⁸ korzystnie oznacza grupę hydroksylową w materiale wyjściowym i nie ulega zmianie podczas reakcji. R¹² korzystnie oznacza -NCH3- w materiale wyjściowym i nie ulega zmianie podczas reakcji. R²¹ w produkcie finalnym ma zdefiniowane znaczenie jeśli grupa hydroksylowa ma być utworzona z grupy cyjano w części sposobu. R^a w produkcie finalnym korzystnie jest zdefiniowane w odniesieniu do związku o wzorze (XXIII).

Inny istotny sposób według wynalazku obejmuje reakcję:

Inny istotny sposób według wynalazku obejmuje reakcję, w której grupa R¹ oznaczająca aminometylen jest przekształcana w grupę hydroksymetylenową.

Inny istotny sposób według wynalazku obejmuje reakcję, w której związek z grupą R1 oznaczającą hydroksymetylen jest poddawany reakcji z reagentem o wzorze (XIX)

ο w którym Fu oznacza zabezpieczoną grupę funkcyjną, Prot³ oznacza grupę zabezpieczającą a linia przerywana oznacza opcjonalne wiązanie podwójne.

Inny istotny sposób według wynalazku obejmuje reakcję otrzymywania związku 21-cyjano o wzorze (XVI), która polega na poddaniu reakcji związku o wzorze (XV):

PL 226 890 B1

Ponadto, uwzględniane są sposoby z użyciem innych związków zawierających centra nukleofilowe z wytworzeniem podobnych związków o wzorze (XVI), w których pozycja 21 jest zabezpieczona przez inną grupę nukleofilową 21-Nuc. Na przykład, związek 21-Nuc o wzorze (XVI) z podstawnikiem alkiloaminowym w pozycji 21 może być wytworzony poprzez poddanie reakcji związku o wzorze (XV), 21 w którym R²¹ oznacza grupę hydroksylową z odpowiednią alkiloaminą. Związek 21-Nuc o wzorze (XVI) z podstawnikiem alkilotio w pozycji 21 może być również wytworzony w reakcji związku o wzorze 21 (XV), w którym R²¹ oznacza grupę hydroksylową z odpowiednim alkanotiolem. Alternatywnie, związek

21-Nuc o wzorze (XVI) z podstawnikiem α-karbonyloalkilowym w pozycji 21 może być wytworzony w reakcji związku o wzorze (XV), w którym R²¹ oznacza hydroksyl, z odpowiednim związkiem karbonylowym, zwykle w obecności zasady. Inne drogi syntetyczne są możliwe dla innych związków 21-Nuc.

Inna istotna reakcja według wynalazku obejmuje przekształcanie produktu 21-cyjano z utworzeniem związku 21-hydroksylowego. Związki takie mają interesujące właściwości in vivo.

Przykłady i przykłady porównawcze

Do roztworu 2 (21,53 g, 39,17 mmol) w etanolu (200 ml) dodano bezwodnik tert-butoksykarbonylowy (7,7 g, 35,25 mmol) i mieszaninę mieszano przez 7 godz. w 23°C. Następnie, reakcję zatężono w próżni, a pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (Si O2, heksan:octan etylu = 6:4) i otrzymano 14 (20,6 g, 81%) w postaci żółtego ciała stałego.

Rf: 0,52 (octan etylu:CHCl3 5:2).

¹H NMR (300 MHz, CDCI₃): δ 6,49 (s, 1H), 6,32 (bs, 1H), 5,26 (bs, 1H), 4,60 (bs, 1H), 4,14 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,05 (d, J=2,4 Hz, 1H), 3,94 (s, 3H), 3,81 (d, J=4,8 Hz, 1H), 3,7 (s, 3H), 3,34 (br d, J=7,2 Hz, 1H), 3,18-3,00 (m, 5H), 2,44 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,24 (s, 3H), 1,82 (s, 3H), 1,80-1,65 (m, 1H), 1,48 (s, 9H), 0,86 (d, J=5,7 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 185,5, 180,8, 172,7, 155,9, 154,5, 147,3, 143,3, 141,5, 135,3, 130,4, 129,2, 127,5, 120,2, 117,4, 116,9, 80,2, 60,7, 60,3, 58,5, 55,9, 55,8, 54,9, 54,4, 50,0, 41,6,

40,3, 28,0, 25,3, 24,0, 18,1, 15,6, 8,5. ESI-MS m/z: obliczono dla C34H43N5O8: 649,7, znaleziono (M+H)⁺: 650,3.

PL 226 890 B1

P r z y k ł a d 2

Do mieszanego roztworu 14 (20,6 g, 31,75 mmol) w CH3CN (159 ml) dodano w 0°C diizopropyloaminę (82,96 ml, 476,2 mmol) i bromek metoksymetylenu (25,9 ml, 317,5 mmol) oraz dimetyloaminopirydynę (155 mg, 1,27 mmol). Mieszaninę mieszano w 23°C przez 24 godz. Reakcję potraktowano w 0°C wodnym 0,1N HCI (750 ml) (pH=5) i ekstrahowano CH2CI2 (2 x 400 ml). Warstwę organiczną wysuszono (siarczan sodu) i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, gradient mieszaniny heksan: octan etylu = 4:1 do heksan: octan etylu = 3:2) i otrzymano 15 (17,6 g, 83%) w postaci żółtego ciała stałego.

Rf: 0,38 (heksan:octan etylu 3:7).

¹H NMR (300 MHz, CDCI₃): δ 6,73 (s, 1H), 5,35 (bs, 1H), 5,13 (s, 2H), 4,50 (bs, 1H), 4,25 (d, J=2,7 Hz, 1H), 4,03 (d, J=2,7 Hz, 1H), 3,97 (s, 3H), 3,84 (bs, 1H), 3,82-3,65 (m, 1H), 3,69 (s, 3H), 3,56 (s, 3H), 3,39-3,3 7(m, 1H), 3,20-3,00 (m, 5H), 2,46 (d, J=18 Hz, 1H), 2,33 (s, 3H), 2,23 (s, 3H), 1,85 (s, 3H), 1,73-1,63 (m, 1H), 1,29 (s, 9H), 0,93 (d, J=5,1 Hz, 3H).

¹³C NMR(75 MHz, CDCI3): δ 185,4, 180,9, 172,4, 155,9, 154,5, 149,0, 148,4, 141,6, 135,1, 131,0, 129,9, 127,6, 124,4, 123,7, 117,3, 99,1, 79,3, 60,7, 59,7, 58,4, 57,5, 56,2, 55,9, 55,0, 542, 50,0,

41,5, 39,9, 28,0, 25,2, 24,0, 18,1, 15,6, 8,5.

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H47N5O9: 693,8; znaleziono (M+H)⁺: 694,3. P r z y k ł a d 3

Do kolby zawierającej 15 (8 g, 1,5 mmol) w metanolu (1,6 I) dodano w 0°C wodny roztwór 1M wodorotlenku sodu (3,2 I). Reakcję mieszano przez 2 godz. w tej samej temperaturze, po czym zadano 6M HCI do pH=5. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (3 x 1 l), połączone ekstrakty organiczne wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, gradient CHCI3 do CHCI3: octan etylu = 2:1) i uzyskano 16 (5,3 mg, 68%).

Rf: 0,48 (CH3CN:H2O 7:3, RP-C18) ¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,73 (s, 1H), 5,43 (bs, 1H), 5,16 (s, 2H), 4,54 (bs, 1H), 4,26 (d, J=1,8 Hz, 1H), 4,04 (d, J=2,7 Hz 1H), 3,84 (bs, 1H), 3,80-3,64 (m, 1H), 3,58 (s, 3H), 3,41-3,39 (m, 1H), 3,22-3,06 (m, 5H), 2,49 (d, J=18,6 Hz 1H), 2,35 (s, 3H), 2,30-2,25 (m, 1H), 2,24 (s, 3H), 1,87 (s, 3H), 1,45-1,33 (m, 1H), 1,19 (s, 9H), 1,00 (br d, J=6,6 Hz, 3H).

PL 226 890 B1 ¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 184,9, 180,9, 172,6, 154,7, 151,3, 149,1, 148,6, 144,7, 132,9,

131,3, 129,8, 124,5, 123,7, 117,3, 116,8, 99,1, 79,4, 59,8, 58,6, 57,7, 56,2, 55,6, 54,9, 54,5, 50,1,

41,6, 40,1, 28,0, 25,3, 24,4, 18,1, 15,7, 8,0.

ESI-MS m/z: obliczono dla C35H45N5O9: 679,7; znaleziono (M+H)⁺: 680,3.

P r z y k ł a d 4

Do odgazowanego roztworu związku 16 (1,8 g, 2,64 mmol) w DMF (221 ml) dodano 10% Pd/C (360 mg) i mieszano pod H2 (ciśnienie atmosferyczne) przez 45 min. Reakcję przesączono przez celit pod argonem do kolby zawierającej bezwodny Cs2CO3 (2,58 g, 7,92 mmol). Następnie dodano bromochlorometan (3,40 ml, 52,8 mmol) i probówkę zatopiono i mieszano w 100°C przez 2 godz. Reakcję schłodzono, przesączono przez warstwę celitu i przemyto CH2CI2. Warstwę organiczną zatężono i wysuszono (siarczan sodu) uzyskując 17 w postaci brązowego oleju, który użyto w następnym etapie bez dalszego oczyszczania.

Rf: 0,36 (heksan:octan etylu 1:5, SiO2).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,68 (s, 1H), 6,05 (bs, 1H), 5,90 (s, 1H), 5,79 (s, 1H), 5,40 (bs, 1H), 5,31-5,24 (m, 2H), 4,67 (d, J=8,1 Hz, 1H), 4,19 (d, J=2,7 Hz, 1H), 4,07 (bs, 1H), 4,01 (bs, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,67 (s, 3H), 3,64-2,96 (m, 5H), 2,65 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,33 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,04 (s, 3H), 2,01-1,95 (m, 1H), 1,28 (s, 9H), 0,87 (d, J=6,3 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 172,1, 162,6, 154,9, 149,1, 145,7, 135,9, 130,8, 130,7, 125,1, 123,1, 117,8, 100,8, 99,8, 76,6, 59,8, 59,2, 57,7, 57,0, 56,7, 55,8, 55,2, 49,5, 41,6, 40,1, 36,5, 31,9,

31,6, 29,7, 28,2, 26,3, 25,0, 22,6, 18,2, 15,8, 14,1, 8,8.

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H47N5O9: 693,34; znaleziono (M+H)⁺: 694,3.

P r z y k ł a d 5

Do kolby zawierającej roztwór 17 (1,83 g, 2,65 mmol) w DMF (13 ml), Cs2CO3 (2,6 g, 7,97 mmol) dodano w 0°C bromek allilu (1,15 ml, 13,28 mmol). Otrzymaną mieszaninę mieszano w 23°C przez 1 godz. Reakcję przesączono przez warstwę celitu i przemyto i przemyto CH2CI2. Warstwę organiczną wysuszono i zatężono (siarczan sodu). Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii

PL 226 890 B1 kolumnowej typu flash (SiO2, CHCI3 : octan etylu = 1:4) uzyskując 18 (1,08 mg, 56%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,36 (CHCI3: octan etylu 1:3).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,70 (s, 1H), 6,27-6,02 (m, 1H), 5,94 (s, 1H), 5,83 (s, 1H), 5,37 (dd, J1=1,01 Hz, J2=16,8 Hz, 1H), 5,40 (bs, 1H), 5,25 (dd, 1,0 Hz, J2=10,5 Hz, 1H), 5,10 (s, 2H), 4,91 (bs, 1H), 4,25-4,22 (m, 1H), 4,21 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,14-4,10 (m, 1H), 4,08 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,00 (bs, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,59 (s, 3H), 3,56-3,35 (m, 2H), 3,26-3,20 (m, 2H), 3,05-2,96 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 HZ, 1H), 2,63 (d, J=18 Hz, 1H), 2,30 (s, 3H), 22,1 (s, 3H), 2,09 (s, 3H), 1,91-1,80 (m, 1H), 1,24 (s, 9H), 0,94 (d, J=6,6 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 172,0, 154,8, 148,8, 148,6, 148,4, 144,4, 138,8, 133,7, 130,9,

130,3, 125,1, 124,0, 120,9, 117,8, 117,4, 112,8, 112,6, 101,1, 99,2, 73,9, 59,7, 59,3, 57,7, 56,9, 56,8, 56,2, 55,2, 40,1, 34,6, 31,5, 28,1, 26,4, 25,1, 22,6, 18,5, 15,7, 14,0, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C39H51N5O9: 733,4; znaleziono (M+H)⁺: 734,4.

P r z y k ł a d 6

Do roztworu 18 (0,1 g, 0,137 mmol) w dioksanie (2 ml) dodano 4,2M HCI w dioksanie i mieszaninę mieszano przez 1,2 godz. w 23°C. Reakcję potraktowano w 0°C nasyconym wodnym kwaśnym węglanem sodu (60 ml) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 70 ml). Warstwę organiczną wysuszono (siarczan sodu) i zatężono w próżni uzyskując 19 (267 mg, 95%) w postaci białego ciała stałego, które użyto w kolejnych reakcjach bez dalszego oczyszczania.

Rf: 0,17 (octan etylu:metanol 10:1, SiO2) ¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,49 (s, 1H), 6,12-6,00 (m, 1H), 5,94 (s, 1H), 5,86 (s, 1H), 5,34 (dd, J=1,0 Hz, J=17,4 Hz, 1H), 5,25 (dd, J=1,0 Hz, J=10,2 Hz, 1H), 4,18-3,76 (m, 5H), 3,74 (s, 3H), 3,71-3,59 (m, 1H), 3,36-3,20 (m, 4H), 3,01-2,90 (m, 1H), 2,60 (d, J=18,0 Hz, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,24 (s, 3H), 2,11 (s, 3H), 1,97-1,86 (m, 1H), 0,93 (d, J=8,7 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 175,5, 148,4, 146,7, 144,4, 142,4, 138,9, 133,7, 131,3, 128,3,

120,8, 117,9, 117,4, 113,8, 112,4, 101,1, 74,2, 60,5, 59,1, 56,5, 56,1, 56,3, 56,0, 55,0, 50,5, 41,6,

39,5, 29,5, 26,4, 24,9, 21,1, 15,5, 9,33.

ESI-MS m/z obliczono dla C32H39N5O6: 589; znaleziono (M+H)⁺: 590.

P r z y k ł a d 7

Do roztworu 19 (250 mg, 0,42 mmol) w CH2CI2 (1,5 ml) dodano izotiocyjanian fenylu (0,3 ml, 2,51 mmol) i mieszaninę mieszano w 23°C przez 1 godz. Reakcję zatężono w próżni, a pozostałość

PL 226 890 B1 oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, gradient heksan do 5:1 heksan : octan etylu) uzyskując 20 (270 mg, 87%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,56 (CHCI3: octan etylu 1:4).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 8,00 (bs, 1H), 7,45-6,97 (m, 4H), 6,10 (s, 1H), 6,0-6,00 (m, 1H), 5,92 (s, 1H), 5,89 (s, 1H), 5,82 (s, 1H), 5,40 (dd, J=1,5 Hz, J=17,1 Hz, 1H), 3,38 (bs, 1H), 5,23 (dd, J=1,5 Hz, J=10,5 Hz, 1H), 4,42-4,36 (m, 1H), 4,19-4,03 (m, 5H), 3,71 (s, 3H), 3,68-3,17 (m, 4H), 2,90 (dd, J=7,8 Hz, J=18,3 Hz, 1H), 2,57 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,25 (s, 3H), 2,12 (s, 3H), 2,10 (s, 3H), 1,90 (dd, J=12,3 Hz, J=16,5 Hz, 1H), 0,81 (d, J=6,9 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 178,4, 171,6, 148,6, 146,8, 144,3, 142,7, 138,7, 136,2, 133,6, 130,7, 129,8, 126,6, 124,2, 124,1, 120,9, 120,5, 117,7, 117,4, 116,7, 112,6, 112,5, 101,0, 74,0, 60,6, 59,0, 57,0, 56,2, 56,1, 55,0, 53,3, 41,4, 39,7, 26,3, 24,8, 18,3, 15,5, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C39H44N6O6S: 724,8; znaleziono (M+H)⁺: 725,3.

P r z y k ł a d 8

Do roztworu 20 (270 mg, 0,37 mmol) w dioksanie (1 ml) dodano 4,2N HCl/dioksan (3,5 ml) i reakcję mieszano w 23°C przez 30 min. Następnie dodano octan etylu (20 ml) i H2O (20 ml) i warstwę organiczną zdekantowano. Warstwę wodną zalkalizowano nasyconym wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (60 ml) (pH=8) w 0°C, po czym ekstrahowano CH2CI2 (2 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne wysuszono (siarczan sodu) i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, octan etylu : metanol = 5:1) uzyskując związek 21 (158 mg, 82%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,3 (octan etylu:metanol 1:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,45 (s, 1H), 6,12-6,03 (m, 1H), 5,91 (s, 1H), 5,85 (s, 1H), 5,38 (dd, J1=12 Hz, J2=17,1 Hz, 1H), 5,24 (dd, J1=1,2 Hz, J2=10,5 Hz, 1H), 4,23-4,09 (m, 4H), 3,98 (d, J=2,1 Hz, 1H), 3,90 (bs, 1H), 3,72 (s, 3H), 3,36-3,02 (m, 5H), 2,72-2,71 (m, 2H), 2,48 (d, J=18,0 Hz, 1H), 2,33 (s, 3H), 2,22 (s, 3H), 2,11 (s, 3H), 1,85 (dd, J1=11,7 Hz, J2=15,6 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 148,4, 146,7, 144,4, 142,8, 138,8, 133,8, 130,5, 128,8, 121,5,

120,8, 118,0, 117,5, 116,9, 113,6, 112,2, 101,1, 74,3, 60,7, 59,9, 58,8, 56,6, 56,5, 55,3, 44,2, 41,8,

29,7, 26,5, 25,7, 15,7, 9,4.

ESI-MS m/z obliczono dla C29H34N4O5: 518,3; znaleziono (M+H)⁺: 519,2.

P r z y k ł a d 9

Do roztworu 21 (0,64 g, 1,22 mmol) w CH2CI2 (6,13 ml) dodano w -10°C pirydynę (0,104 ml, 1,28 mmol) i chloromrówczan 2,2,2-trichloroetylu (0,177 ml, 1,28 mmol). Mieszaninę mieszano w tej temperaturze przez 1 godzinę, po czym reakcję potraktowano dodatkowo 0,1N HCI (10 ml) i ekstrahowano

PL 226 890 B1

CH2CI2 (2 x 10 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczono za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan.octan etylu = 1:2) uzyskując 22 (0,84 g, 98%) w postaci białej piankowatej substancji stałej.

Rf: 0,57 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,50 (s, 1H), 6,10-6,00 (m, 1H), 6,94 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,87 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,73 (bs, 1H), 5,37 (dq, J1=1,5 Hz, J2=17,1 Hz, 1H), 5,26 (dq, J1=1,8 Hz, J2=10,2 Hz, 1H), 4,60 (d, J=12 Hz, 1H), 4,22-4,10 (m, 4H), 4,19 (d, J=12 Hz, 1H), 4,02 (m, 2H), 3,75 (s, 3H), 3,37-3,18 (m, 5H), 3,04 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 Hz, 1H), 2,63 (d, J=18 Hz, 1H), 2,31 (s, 3H), 2,26 (s, 3H), 2,11 (s, 3H), 1,85 (dd, J1=12,3 Hz, J2=15,9 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3) δ 154,3, 148,5, 146,7, 144,5, 142,8, 139,0, 133,8, 130,7, 128,7,

121,3, 120,8, 117,8, 117,7, 116,8, 112,7, 101,2, 77,2, 74,3, 60,7, 59,9, 57,0, 56,4, 55,3, 43,3, 41,7,

31,6, 26,4, 25,3, 22,6, 15,9, 14,1, 9,4.

ESI-MS m/z: obliczono dla S32H35Cl3N4O7: 694,17; znaleziono (M+H)⁺: 695,2.

P r z y k ł a d 10

Do roztworu 22 (0,32 g, 0,46 mmol) w CH3CN (2,33 ml) dodano w 0°C diizopropyloetyloaminę (1,62 ml, 9,34 mmol), eter bromometylometylowy (0,57 ml, 7,0 ml) i dimetyloaminopirydynę (6 mg, 0,046 mmol). Mieszaninę ogrzewano w 30°C przez 10 godz. Następnie, reakcję rozcieńczono dichlorometanem (30 ml) i wylano do wodnego roztworu HCI o pH=5 (10 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, a rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując pozostałość, którą oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan : octan etylu = 2:1) i uzyskano 23 (0,304 g, 88%) w postaci białego piankowatego ciała stałego.

Rf: 0,62 (heksan:octan etylu 1:3).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,73 (s, 1H), 6,10 (m, 1H), 5,94 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,88 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,39 (dq, J1=1,5 Hz, J2=17,1 Hz, 1H), 5,26 (dq, 1,8 Hz, J2=10,2 Hz, 1H), 5,12 (s, 2H), 4,61 (d, J=12 Hz, 1H), 4,55 (t, J=6,6 Hz, 1H), 4,25 (d, J=12 Hz, 1H), 4,22-4,11 (m, 4H), 4,03 (m, 2H), 3,72 (s, 3H), 3,58 (s, 3H), 3,38-3,21 (m, 5H), 3,05 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 Hz, 1H), 2,65 (d, J=18 Hz, 1H), 2,32 (s, 3H), 2,23 (s, 3H), 2,12 (s, 3H), 1,79 (dd, J1= 12,3 Hz, J2=15,9 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3) δ 154,3, 148,6, 148,4, 144,5, 139,0, 133,6, 130,6, 130,1, 125,07,

124,7, 124,0, 121,1, 117,7, 112,6, 101,2, 99,2, 77,2, 74,4, 74,1, 59,8, 59,8, 57,7, 57,0, 56,8, 56,68,

55,3, 43,2, 41,5, 26,4, 25,2, 15,9, 9,3.

ESI-MS m/z: obliczono dla C34H39Cl3N4O8: 738,20; znaleziono (M+H)⁺: 739,0.

P r z y k ł a d 11

Do zawiesiny 23 (0,304 g, 0,4 mmol) w 90% wodnym kwasie octowym (4 ml) dodano pył cynkowy (0,2 g, 6,17 mmol) i reakcję mieszano przez 7 godz. w 23°C. Mieszaninę przesączono przez warstwę celitu, którą przemyto CH2CI2. Warstwę organiczną przemyto wodnym nasyconym roztworem

PL 226 890 B1 kwaśnego węglanu sodu (pH=9) (15 ml) i wysuszono nad siarczanem sodu. Usunięto rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując 24 (0,191 g, 83%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,3 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,68 (s, 1H), 6,09 (m, 1H), 5,90 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,83 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,39 (dq, J1=1,5 Hz, J2=17,1 Hz, 1H), 5,25 (dq, J1=1,5 Hz, J2=10,2 Hz, 1H), 5,10 (s, 2H), 4,22-4,09 (m, 3H), 3,98 (d, J=2,4 Hz, 1H), 3,89 (m, 1H), 3,69 (s, 3H), 3,57 (s, 3H), 3,37-3,17 (m, 3H), 3,07 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 HZ, 1H), 2,71 (m, 2H), 2,48 (d, J=18 Hz, 1H), 2,33 (s, 3H), 2,19 (s, 3H), 2,17 (s, 3H), 1,80 (dd, J1=12,3 Hz, J2=15,9 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 148,5, 148,2, 144,3, 138,7, 133,7, 130,7, 129,9, 125,0, 123,9,

121,3, 117,9, 117,5, 113,6, 112,0, 101,0, 99,2, 74,0, 59,8, 59,7, 58,8, 57,6, 57,0, 56,2, 55,2, 44,2,

41,5, 31,5, 26,4, 25,6, 22,5, 16,7, 14,0, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C31H38N4O6: 562,66, znaleziono (M+H)⁺: 563,1.

P r z y k ł a d 12

Do roztworu 24 (20 mg, 0,035 mmol) w H2O (0,7 ml) i THF (0,7 ml) dodano w 0°C NaNO2 (12 mg, 0,17 mmol) i 90% wodny AcOH (0,06 ml) i mieszaninę mieszano w 0°C przez 3 godz. Po rozcieńczeniu CH2CI2 (5 ml) warstwę organiczną przemyto wodą (1 ml), wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu = 2:1) i uzyskano 25 (9,8 mg, 50%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,34 (heksan:octan etylu 1:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,71 (s, 1H), 6,11 (m, 1H), 5,92 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,87 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,42 (dq, J1=1,5 Hz, J2=17,1 Hz, 1H), 5,28 (dq, J1=1,5 Hz, J2=10,2 Hz, 1H), 5,12 (s, 2H), 4,26-4,09 (m, 3H), 4,05 (d, J=2,4 Hz, 1H), 3,97 (t, J=3,0 Hz, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,67-3,32 (m, 4H), 3,58 (s, 3H), 3,24 (dd, J1=2,1 HZ, J2=15,9 Hz, 1H), 3,12 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18,0 Hz, 1H), 2,51 (d, J=18 Hz, 1H), 2,36 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,12 (s, 3H), 1,83 (dd, J1=12,3 Hz, J2=15,9 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3) δ 148,7, 148,4, 138,9, 133,7, 131,1, 129,4, 125,1, 123,9, 120,7,

117,6, 117,5, 113,2, 112,3, 101,1, 99,2, 74,0, 63,2, 59,8, 59,7, 57,9, 57,7, 57,0, 56,5, 55,2, 41,6, 29,6,

26,1, 25,6, 22,6, 15,7, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C31H37N3O7: 563,64; znaleziono (M+H)⁺: 564,1

P r z y k ł a d 13

Wyjściowy materiał (2,0 g, 5,90 mmol) dodano do zawiesiny wodorku sodu (354 mg, 8,86 mmol) w THF (40 ml) w 23°C. Następnie zawiesinę potraktowano chloromrówczanem allilu (1,135 ml, 8,25 mmol) w 23°C, po czym ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny. Zawiesinę schłodzono, odsączono, a ciało stałe przemyto octanem etylu (100 ml) i przesącz zatężono. Surowy olej umieszczono w heksanie (100 ml) i trzymano w 4°C przez noc. Po zdekantowaniu rozpuszczalnika, jasnożółtą zawiesinę potraktowano CH2CI2 (20 ml) i strącono heksanem (100 ml). Po 10 minutach rozpuszczalnik zdekantowano ponownie. Operację powtórzono aż do pojawienia się białego ciała stałego.

PL 226 890 B1

Białe ciało stałe odsączono i wysuszono uzyskując związek 29 (1,80 g, 65%) w postaci białego ciała stałego.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,74 (d, J=7,5 Hz, 2H), 7,62 (d, J=6,9 Hz, 2H), 7,33 (t, J=7,5 Hz, 2H), 7,30 (t, J=6,3 Hz, 2H), 5,71 (d, J=7,8 Hz, 1H), 4,73 (d, J=7,8 Hz, 2H), 4,59 (m, 1H), 4,11 (1, J=6,0 Hz, 1H), 3,17 (dd, J=6,0 Hz, J=2,7 Hz, 2H), 3,20 (dd, J=5,4 Hz, J=2,1 Hz, 2H).

¹³C-NMR (75 MHz, CDCI3): δ 173,6, 152,7, 144,0, 139,7, 137,8, 126,0, 125,6, 123,4, 118,3, 73,4, 52,4, 45,5, 35,8, 33,7.

ESI-MS m/z: obliczono dla C20H18CI3NO4S: 474,8; znaleziono (M+Na)⁺: 497,8.

P r z y k ł a d 14

Mieszaninę związku 25 (585 mg, 1,03 mmol) i związku 29 (1,47 mg, 3,11 mmol) azeotropowano z bezwodnym toluenem (3 x 10 ml). Do roztworu 25 i 29 w bezwodnym CH2CI2 (40 ml) dodano DMAP (633 mg, 5,18 mmol) i EDC^HCI (994 mg, 5,18 mmol) w 23°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 23°C przez 3 godziny. Mieszaninę podzielono pomiędzy nasycony wodny roztwór kwaśnego węglanu sodu (50 ml) i warstwy rozdzielono. Warstwę wodną przemyto CH2CI2 (50 ml). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Surowy produkt oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (octan etylu/heksan 1:3) otrzymując 30 (1,00 g, 95%) w postaci jasnokremowo-żółtego ciała stałego.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,72 (m, 2H), 7,52 (m, 2H), 7,38 (m, 2H), 7,28 (m, 2H), 6,65 (s, 1H), 6,03 (m, 1H), 5,92 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,79 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,39 (m, 1H), 5,29 (dq, J=10,3 Hz, J=1,5 Hz, 1H), 5,10 (s, 2H), 4,73 (d, J=11,9 Hz, 1H), 4,66 (d, J=11,9 Hz, 1H), 4,53 (m, 1H), 4,36-3,96 (m, 9H), 3,89 (t, J=6,4 Hz, 1H), 3,71 (s, 3H), 3,55 (s, 3H), 3,33 (m, 1H), 3,20 (m, 2H), 2,94 (m, 3H), 2,59 (m, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,23 (s, 3H), 2,02 (s, 3H),1,83 (dd, J=16,0 Hz, J=11,9 Hz, 1H).

¹³C-NMR (75 MHz, CDCI3): δ 169,7, 154,0, 148,8, 148,4, 145,7, 144,5, 140,9, 139,0, 133,7,

130,9, 130,6, 127,6, 127,0, 124,8, 124,6, 124,1, 120,8, 119,9, 118,2, 117,7, 117,3, 112,7, 112,1,

101,3, 99,2, 74,7, 73,9, 64,4, 59,8, 57,7, 57,0, 56,8, 55,4, 53,3, 46,7, 41,4, 36,5, 34,7, 31,5, 26,4, 24,9,

22,6, 15,7, 14,0, 9,1.

ESI-MS m/z: obliczono dla C51H53Cl3N4O10S: 1020,4; znaleziono (M+H)⁺: 1021,2.

P r z y k ł a d 15

PL 226 890 B1

Do roztworu 30 (845 mg, 0,82 mmol), kwasu octowego (500 mg, 8,28 mmol) i (PPh3)2PdCI2 (29 mg, 0,04 mmol) w bezwodnym CH2CI2 (20 ml) w 23°C wkroplono Bu3SnH (650 mg, 2,23 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano w tej temperaturze przez 15 min z bąblowaniem. Surowy produkt potraktowano wodą (50 ml) i ekstrahowano CH2CI2 (3 x 50 ml). Warstwy organiczne wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Surowy produkt oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (octan etylu/heksan w gradiencie od 1:5 do 1:3) uzyskując związek 31 (730 mg, 90%) w postaci jasnokremowo - żółtego ciała stałego.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,72 (m, 2H), 7,56 (m, 2H), 7,37 (m, 2H), 7,30 (m, 2H), 6,65 (s, 1H), 5,89 (s, 1H), 5,77 (s, 1H), 5,74 (s, 1H), 5,36 (d, J=5,9 Hz, 1H), 5,32 (d, J=5,9 Hz, 1H), 5,20 (d, J=9,0 Hz, 1H), 4,75 (d, J=12,0 Hz, 1H), 4,73 (m, 1H), 4,48 (d, J=11,9 Hz, 1H), 4,08 (m, 4H), 3,89 (m, 1H), 3,86 (t, J=6,2 Hz, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,69 (s, 3H), 3,38 (m, 1H), 3,25 (m, 1H), 3,02-2,89 (m, 4H), 2,67 (s, 1H), 2,61 (s, 1H), 2,51 (dd, J=14,3 Hz, J=4,5 Hz, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,23 (s, 3H), 1,95 (s, 3H), 1,83 (m, 1H).

¹³C-NMR (75 MHz, CDCI3): δ 168,2, 152,5, 148,1, 146,2, 144,4, 144,3, 143,3, 139,6, 134,6,

129,7, 129,6, 126,2, 125,6, 123,4, 123,3, 121,6, 118,5, 116,3, 110,7, 110,2, 105,1, 99,4, 98,5, 75,2,

73,3, 61,7, 58,4, 57,9, 56,3, 56,1, 55,1, 54,7, 53,9, 51,9, 45,2, 40,1, 35,6, 33,3, 24,8, 23,3, 14,5, 7,3.

ESI-MS m/z: obliczono dla C48H49CI3N4O10S: 980,3; znaleziono (M+H)⁺: 981,2.

P r z y k ł a d 16

Do roztworu 31 (310 mg, 0,32 mmol) w bezwodnym CH2CI2 (15 ml) w -10°C dodano roztwór bezwodnika benzenoseleninowego 70% (165 mg, 0,32 mmol) w bezwodnym CH2CI2 (7 ml) przez kaniulę, utrzymując temperaturę -10°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w -10°C przez 5 min. Dodano nasycony roztwór kwaśnego węglanu sodu (30 ml) w tej temperaturze. Warstwę wodną przemyto dalszymi porcjami CH2CI2 (40 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Surowy produkt oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (octan etylu/heksan w gradiencie od 1:5 do 1:1) otrzymując 32 (287 mg, 91%, HPLC: 91,3%) w postaci jasnokremowożółtego ciała stałego i jako mieszaninę dwóch izomerów (65:35), które użyto w następnym etapie.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI3): δ (mieszanina izomerów) 7,76 (m, 4H), 7,65 (m, 4H), 7,39 (m, 4H), 7,29 (m, 4H), 6,62 (s, 1H), 6,55 (s, 1H), 5,79-5,63 (m, 6H), 5,09 (s, 1H), 5,02 (d, J=6,0 Hz, 1H), 4,99 (d, J=6,0 Hz, 1H), 4,80-4,63 (m, 6H), 4,60 (m, 1H), 4,50 (m, 1H), 4,38 (d, J=12,8 Hz, J=7,5 Hz, 1H), 4,27 (dd, J=12,8 Hz, J=7,5 Hz, 1H), 4,16-3,90 (m, 10H), 3,84 (s, 3H), 3,62 (s, 3H), 3,50 (s, 3H), 3,49 (s, 3H), 3,33-2,83 (m, 14H), 2,45-2,18 (m, 2H), 2,21 (s, 6H), 2,17 (s, 6H), 1,77 (s, 6H), 1,67 (m, 2H).

¹³C-NMR (75 MHz, CDCI3): δ (mieszanina izomerów) 168,6, 168,4, 158,6, 154,8, 152,8, 152,5,

147,3, 1472, 146,8, 144,1, 144,0, 140,8, 139,7, 137,1, 129,8, 129,3, 128,4, 128,7, 126,5, 125,5, 123,7,

123,6, 123,5, 123,4, 122,2, 121,3, 118,3, 115,8, 110,2, 106,9, 103,5, 103,2, 100,1, 99,6, 97,9, 97,7, 93,8, 73,4, 70,9, 69,2, 64,9, 62,5, 59,3, 58,9, 58,4, 56,7, 56,3, 56,2, 55,4, 55,2, 55,1, 54,9, 54,7, 54,3,

54,1, 53,8, 52,8, 45,5, 40,5, 40,0, 39,8, 35,8, 35,5, 33,9, 33,7, 30,1, 28,8, 24,2, 24,1, 21,2, 14,5, 14,4,

12,7, 6,0, 5,7.

ESI-MS m/z: obliczono dla C48H49CI3N4O11S: 996,3; znaleziono (M+H)⁺: 997,2.

PL 226 890 B1

Kolbę reakcyjną wygrzano dwukrotnie w płomieniu, przedmuchano kilkakrotnie próżnia/argon i trzymano w atmosferze argonu do reakcji. Do roztworu DMSO (39,1 ml, 0,55 mol, 5 równoważników) w bezwodnym CH2CI2 (4,5 ml) dodano wkraplając bezwodnik triflanowy (37,3 ml, 0,22 mol, 2 równoważniki) w -78°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w -78°C przez 20 minut, następnie dodano roztwór 32 (110 mg, 0,11 mmol, HPLC: 91,3%) w bezwodnym CH2CI2 (1 ml przy zasadniczym dodawaniu i 0,5 ml do przemycia) w -78°C, przez kaniulę. Podczas dodawania utrzymywano temperaturę w -78°C w obu kolbach, a kolor uległ zmianie z żółtego na brązowy. Mieszaninę reakcyjną mieszano w -40°C przez 35 minut. W tym czasie roztwór zmienił się z żółtego na ciemnozielony. W międzyczasie dodano, wkraplając Pr2NEt (153 ml, 0,88 mol, 5 równoważników) i mieszaninę reakcyjną trzymano w 0°C przez 45 minut, kiedy kolor uległ zmianie na brązowy. Następnie wkroplono t-butanol (41,6 ml, 0,44 mol, 4 równoważników) i 2-butylo-1,1,3,3-tetrametyloguanidynę (132,8 ml, 0,77 mol, 7 równ.) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 23°C przez 40 minut. Po tym czasie wkroplono bezwodnik octowy (104,3 ml, 1,10 mol, 10 równoważników) i mieszaninę reakcyjną trzymano w 23°C przez 1 godzinę. Następnie mieszaninę reakcyjną rozcieńczono CH2CI2 (20 ml) i przemyto nasyconym wodnym roztworem NH4CI (50 ml), kwaśnym węglanem sodu (50 ml) i chlorkiem sodu (50 ml). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (eluent: octan etylu/heksan gradient od 1:3 do 1:2) uzyskując związek 33 (54 mg, 58%) w postaci jasnożółtego ciała stałego.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI₃): δ 6,85 (s, 1H), 6,09 (s, 1H), 5,99 (s, 1H), 5,20 (d, J=5,8 Hz 1H),

5,14 (d, J=5,3 Hz, 1H), 5,03 (m, 1H), 4,82 (d, J=12,2, 1H), 4,63 (d, J=12,0 Hz, 1H), 4,52 (m, 1H), 4,35-4,17 (m, 4H), 3,76 (s, 3H), 3,56 (s, 3H), 3,45 (m, 2H), 2,91 (m, 2H), 2,32 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,12 (m, 2H), 2,03 (s, 3H).

¹³C-NMR (75 MHz, CDCI3): δ 168,5, 167,2, 152,7, 148,1, 147,1, 144,5, 139,6, 139,1, 130,5, 129,0, 123,7, 123,5, 123,3, 118,8, 116,5, 112,1, 100,6, 97,8, 73,3, 60,5, 59,4, 59,2, 58,3, 57,6, 57,4,

56,1, 53,3, 53,1, 40,6, 40,0, 31,0, 22,2, 18,9, 14,4, 8,1.

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H39CI3N4O11S: 842,1; znaleziono (M+H)⁺: 843,1.

P r z y k ł a d 18

PL 226 890 B1

Do roztworu 33 (12 mg, 0,014 mmol) w suchym dichlorometanie (1,2 ml) i acetonitrylu do HPLC (1,2 ml) dodano w 23°C jodek sodu (21 mg, 0,14 mmol) i świeżo przedestylowany (znad wodorku wapnia pod ciśnieniem atmosferycznym) chlorek trimetylosililowy (15,4 mg, 0,14 mmol). Mieszanina reakcyjna zmieniła barwę na pomarańczową. Po 15 minutach roztwór rozcieńczono dichlorometanem (10 ml) i przemyto świeżym nasyconym wodnym roztworem Na2S2O4 (3 x 10 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Otrzymano związek 34 (13 mg, ilościowo) w postaci jasnożółtego ciała stałego, które użyto bez dalszego oczyszczania.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI₃): δ 6,85 (s, 1H), 6,09 (s, 1H), 5,99 (s, 1H), 5,27 (d, J=5,8 Hz, 1H),

5,14 (d, J=5,3 Hz, 1H), 5,03 (d, J=11,9 Hz, 1H), 4,82 (d, J=122, 1H), 4,63 (d, J=13,0 Hz, 1H), 4,52 (m, 1H), 4,34 (m, 1H), 4,27 (bs, 1H), 4,18 (m, 2H), 3,76 (s, 3H), 3,56 (s, 3H), 3,44 (m, 1H), 3,42 (m, 1H), 2,91 (m, 2H), 2,32 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,03 (s, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C34H35N4O10S: 798,1; znaleziono (M+H)⁺: 799,1.

P r z y k ł a d 19

Do roztworu 34 (13 mg, 0,016 mmol) w mieszaninie kwasu octowego/H2O (90:10; 1 ml) dodano pył cynkowy (5,3 mg, 0,081 mmol) w 23°C. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 70°C przez 6 godz. Po tym czasie, schłodzono do 23°C, rozcieńczono CH2CI2 (20 ml), przemyto wodnym nasyconym roztworem kwaśnego węglanu sodu (15 ml) i wodnym roztworem Et3N (15 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash na żelu krzemionkowym-NH2 (eluent: octan etylu/heksan, gradient od 0:100 do 50:50) i uzyskano związek 35 (6,8 mg, 77% po dwóch etapach) w postaci jasnożółtego ciała stałego.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,51 (s, 1H), 6,03 (dd, J=1,3 Hz, J=26,5 Hz, 2H), 5,75 (bs, 1H), 5,02 (d, J=11,6 Hz 1H), 4,52 (m, 1H), 4,25 (m, 2H), 4,18 (d, J=2,5 Hz, 1H), 4,12 (dd, J=1,9 Hz, J=11,5 Hz, 1H), 3,77 (s, 3H), 3,40 (m, 2H), 3,26 (t, J=6,4 Hz, 1H), 2,88 (m, 2H), 2,30-2,10 (m, 2H), 2,28 (s, 3H), 2,18 (s, 3H), 2,02 (s, 3H).

¹³C-NMR (75 MHz, CDCI3): δ 174,1, 168,4, 147,8, 145,4, 142,9, 140,8, 140,1, 131,7, 130,2,

129,1, 128,3, 120,4, 118,3, 117,9, 113,8, 111,7, 101,7, 61,2, 59,8, 59,2, 58,9, 54,4, 53,8, 54,4, 41,3,

41,5, 34,1, 23,6, 20,3, 15,5, 9,4.

ESI-MS m/z: obliczono dla C31H34N4O8S: 622,7; znaleziono (M+H)⁺: 623,2. P r z y k ł a d 20

PL 226 890 B1

Do roztworu 36 (49 mg, 0,08 mmol) i 2-[3-hydroksy-4-metoksyfenylo]etyloaminy (46,2 mg, 0,27 mmol) w etanolu (2,5 ml) dodano żel krzemionkowy (105 mg) w 23°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 23°C przez 14 godz. Rozcieńczono heksanem i naniesiono na kolumnę chromatograficzną (octan etylu/heksan z 1/3 do 1/1) uzyskując Et-770 (55 mg, 90%) w postaci jasnożółtego ciała stałego.

¹H-NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,60 (s, 1H), 6,47 (s, 1H), 6,45 (s, 1H), 6,05 (s, 1H), 5,98 (s, 1H), 5,02 (d, J=11,4 Hz, 1H), 4,57 (bs, 1H), 4,32 (bs, 1H), 4,28 (d, J=5,3 Hz, 1H), 4,18 (d, J=2,5 Hz, 1H), 4,12 (dd, J=2,1 Hz, J=11,5 Hz, 1H), 3,78 (s, 3H), 3,62 (s, 3H), 3,50 (d, J=5,0 Hz, 1H), 3,42 (m, 1H), 3,10 (ddd, J=4,0 Hz, J=10,0 Hz, J=11,0 Hz, 1H), 2,94 (m, 2H), 2,79 (m, 1H), 2,61 (m, 1H), 2,47 (m, 1H), 2,35 (m, 1H), 2,32 (s, 3H), 2,27 (s, 3H), 2,20 (s, 3H), 2,09 (m, 1H), 2,04 (s, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C40H42N4O10S: 770,7; znaleziono (M+H)⁺: 771,2.

P r z y k ł a d 22

Do roztworu 21 (22 mg, 0,042 mmol) w CH2CI2 (0,8 ml) dodano bezwodnik ftalowy (6,44 mg, 0,042 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godz. w 23°C. Następnie, dodano karbonylodiimidazol (1 mg, 0,006 mmol) i mieszaninę mieszano w 23°C przez 7 godz. Następnie dodano karbonylodiimidazol (5,86 mg, 0,035 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 23°C przez kolejne 17 godz. Roztwór rozcieńczono CH2CI2 (15 ml) i przemyto 0,1N HCI (15 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 2:1) i uzyskano 27 (26,4 mg, 96%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,58 (octan etylu).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,73-7,64 (m, 4H), 6,40 (s, 1H), 6,12-6,01 (m, 1H), 5,63 (s, 1H), 5,58 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,37 (dd, J1=1,8 Hz, J2=17,4 Hz), 5,23 (dd, J1=1,8 Hz, J2=10,5 Hz, 1H), 5,12 (d, J=1,5 Hz, 1H), 4,22-4,15 (m, 3H), 4,08 (d, J=1,8 Hz, 1H), 3,68 (s, 3H), 3,59-3,55 (m 2H), 3,35 (d, J=8,1 Hz, 1H), 3,27-3,16 (m, 2H), 3,05 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18,3 Hz, 1H), 2,64 (d, J=18,0 Hz, 1H), 2,30 (s, 3H), 2,24 (s, 3H), 2,09 (s, 3H), 1,80 (dd, J1=11,4 Hz, J2 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 167,7, 148,9, 146,4, 144,2, 142,6, 139,5, 134,0, 133,5, 132,0, 131,0, 128,3, 123,0, 121,3, 120,9, 118,1, 117,5, 116,8, 113,6, 112,4, 100,8, 74,5, 60,6, 57,7, 56,6,

55,5, 42,3, 41,7, 26,6, 25,5, 15,9, 9,46.

ESI-MS m/z: obliczono dla C37H35N4O7: 648,79; znaleziono (M+H)⁺: 649,3.

P r z y k ł a d 23

Do roztworu 27 (26 mg, 0,041 mmol) w CH2CI2 dodano kwas octowy (11 ml), (PPh3)2PdCI2 (36 mg) i Bu3SnH (28 ml, 0,10 mmol) w 23°C. Po 2 godzinach mieszania w tej temperaturze reakcję

PL 226 890 B1 naniesiono na kolumnę typu flash (SiO2, gradient: heksan do heksan:octan etylu 2:1) i uzyskano 28 (24,7 mg, 99%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,33 (heksan:octan etylu 2:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,75-7,70 (m, 2H), 7,69-7,65 (m, 2H), 6,39 (s, 1H), 5,82 (bs, 1H), 5,50 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,0 (d, J=1,5 Hz, 1H), 4,45 (bs, 1H), 4,23-4,19 (m, 2H), 4,10-4,09 (m, 1H), 3,73 (s, 3H), 3,60-3,48 (m, 2H), 3,36-3,33 (m, 1H), 3,26-3,20 (m, 1H), 3,14-3,08 (m, 1H), 3,98 (d, J=14,4 Hz, 1H), 2,61 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,30 (s, 3H), 2,23 (s, 3H), 2,06 (s, 3H), 1,85 (dd, J1=12

Hz, J2=15,3 Hz).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 167,8, 146,4, 145,1, 143,9, 142,7, 137,1, 133,5, 131,9, 130,8,

128,4, 122,9, 120,8, 118,0, 116,8, 114,0, 113,4, 106,4, 100,4, 60,6, 60,5, 57,8, 56,6, 55,5, 55,2, 42,6,

41,5, 25,6, 25,5, 15,8, 8,9.

ESI-MS m/z: obliczono dla C34H32N4O7: 608,6; znaleziono (M+H)⁺: 609,2.

P r z y k ł a d 24

Do roztworu 28 (357 mg, 0,058 mmol) w CH₂CI₂ (3 ml) dodano w 0°C chlorek acetylu (41,58 pl, 0,58 mmol) i pirydynę (47,3 pl, 0,58 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (15 ml) i przemyto 0,1N HCI (15 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (RP-18, CH3CN:H2O 60:40) dostarczając ftalascydynę (354 mg, 94%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,37 (CH3CN:H2O 7:3, RP-18).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,72-7,68 (m, 2H), 7,67-7,63 (m, 2H), 6,38 (s, 1H), 5,69 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,64 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,30 (bs, 1H), 4,25-4,21 (m, 2H), 4,02 (d, J=2,1 Hz, 1H), 3,64-3,62 (m, 5H), 3,33 (d, J=8,4 Hz, 1H), 3,21-3,16 (m, 1H), 3,02 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 Hz, 1H), 2,76 (dd, J1=1,8 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 2,63 (d, J=17,7 Hz, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,0 (s, 3H), 1,73 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,3 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 168,5, 167,6, 146,2, 144,2, 142,5, 141,0, 140,5, 133,4, 131,8,

130,7, 128,2, 120,9, 120,8, 117,9, 116,4, 113,6, 101,1, 60,4, 60,0, 57,0, 56,3, 55,6, 55,4, 41,6, 41,5,

26,5, 25,2, 20,2, 15,7, 9,4.

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H34N4O8: 650; znaleziono (M+H)⁺: 651,2.

P r z y k ł a d 25

Do roztworu 17 (300 mg, 0,432 mmol) w CH₂CI₂ (2 ml) dodano w 0°C chlorek acetylu (30,7 pl, 0,432 mmol) i pirydynę (34,9 pl, 0,432 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godz. w tej

PL 226 890 B1 temperaturze, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (15 ml) i przemyto 0,1N HCI (15 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 42 (318 mg, 100%) w postaci białego ciała stałego, które użyto w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania.

Rf: 0,5 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3), δ 6,66 (s, 1H), 5,93 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,83 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,42 (t, J=6,6 Hz, 1H), 5,07 (d, J=5,7 Hz, 1H), 4,98 (d, J=5,7 Hz, 1H), 4,16 (d, J=1,8 Hz, 1H), 4,11 (d, J=2,1 Hz, 1H), 3,98 (bs, 1H), 3,73-3,61 (m, 2H), 3,64 (s, 3H), 3,52-3,48 (m, 1H), 3,50 (s, 3H), 3,33 (d, J=9,6 Hz, 1H), 3,17-3,14 (m, 1H), 2,97-2,87 (m, 1H), 2,75-2,70 (d, J=16,8 Hz, 1H), 2,26 (s, 6H), 2,16 (s, 3H), 1,96 (s, 3H), 1,70 (dd, J1=11,7 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 1,33 (s, 9H), 0,59 (d, J=6,0 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 172,0, 168,3, 162,3, 148,2, 144,4, 140,4, 140,2, 130,9, 130,5, 125,3, 123,4, 120,8, 117,6, 112,7, 111,7, 101,4, 99,1, 79,2, 59,5, 58,8, 57,5, 57,4, 55,5, 55,0, 41,3, 39,0, 28,2, 26,4, 24,6, 19,9, 18,4, 15,4, 9,1.

ESI-MS m/z: obliczono dla C38H49N5O10: 735,82; znaleziono (M+H)⁺: 736,3.

P r z y k ł a d 26

Do roztworu 42 (318 mg, 0,432 mmol) w CH2CI2 (2,16 ml), dodano kwas trifluorooctowy (1,33 ml, 17,30 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3,5 godz. w 23°C. Reakcję potraktowano w 0°C nasyconym wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (60 ml) i ekstrahowano CH2CI2 (2 x 70 ml). Połączone warstwy organiczne wysuszono (siarczan sodu) i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, octan etylu:metanol 20:1) i uzyskano 43 (154 mg, 60%) w postaci białego ciała stałego.

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,47 (s, 1H), 6,22 (bs, 1H), 5,95 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,88 (d, J=1,2 Hz, 1H), 4,08-4,06 (m, 2H), 4,01 (bs, 1H), 3,69 (s, 3H), 3,49 (d, J=3,6 Hz, 1H), 3,33 (d, J=8,1 Hz, 1H), 3,26-3,22 (m, 1H), 2,95 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 Hz, 1H), 2,80-2,76 (m, 2H), 2,58 (d, J=18 Hz, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,27 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 1,96 (s, 3H), 1,77 (dd, J1=12,3 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 0,90 (d, J=6,9 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 174,8, 169,0, 146,8, 144,4, 142,8, 140,5, 140,2, 131,1, 128,8,

120,8, 120,5, 117,1, 112,9, 111,6, 101,5, 60,3, 59,0, 56,5, 56,3, 55,6, 55,1, 50,2, 41,6, 39,5, 26,8, 26,3, 24,9, 20,2, 15,4, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C31H37N5O7: 591,65; znaleziono (M+H)⁺: 592,3.

P r z y k ł a d 27

PL 226 890 B1

Do roztworu 43 (154 mg, 0,26 mmol) w CH₂CI₂ (1,3 ml) dodano izotiocyjanian fenylu (186 μ|,

1,56 mmol) i mieszaninę mieszano w 23°C przez 2 godziny. Reakcję zatężono w próżni, a pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, gradient heksan do heksan:octan etylu 1:1) i uzyskano 44 (120 mg, 63%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,41 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 8,17 (s, 1H), 7,49-7,44 (m, 3H), 7,31-7,24 (m, 3H), 7,05 (d, J=6,9 Hz, 1H), 5,98 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,87 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,52 (bs, 1H), 4,54 (t, J=6,6 Hz, 1H),

4,15 (d, J=2,1 Hz, 1H), 4,03 (d, J=2,7 Hz, 2H), 3,80 (bs, 1H), 3,66 (s, 3H), 3,40 (bs, 1H), 3,32 (d, J=7,8 Hz, 1H), 3,16 (d, J=11,7 Hz, 1H), 2,82-2,61 (m, 3H), 2,29 (s, 3H), 2,20 (s, 3H), 2,01 (s, 3H), 1,99 (s, 3H), 1,80 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,9 Hz, 1H), 0,62 (d, J=6,0 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 178,5, 171,9, 168,7, 146,7, 144,5, 142,6, 140,6, 140,3, 136,3, 131,0, 129,9, 128,9, 126,7, 124,4, 120,9, 120,6, 117,7, 116,6, 112,7, 111,9, 101,4, 60,4, 58,7, 57,5,

56,1, 55,7, 55,1, 53,3, 41,4, 38,8, 26,3, 24,4, 20,2, 18,1, 15,3, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C38H42N6O7S: 726,3; znaleziono (M+H)⁺: 727,3. P r z y k ł a d 28

Do roztworu 44 (120 mg, 0,165 mmol) w dioksanie (0,9 ml) dodano 5,3N mieszaninę HCl/dioksan (1,8 ml) i reakcję mieszano w 23°C przez 2,5 godz. Następnie, dodano CH2CI2 (10 ml) i H2O (5 ml) i warstwę organiczną zdekantowano. Fazę wodną zaalkalizowano nasyconym wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (20 ml) (pH=8) w 0°C, po czym ekstrahowano CH2CI2 (2 x 15 ml). Połączone ekstrakty organiczne wysuszono (siarczan sodu) i zatężono w próżni uzyskując 45 (75 mg, 87%) w postaci białego ciała stałego, które użyto w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania.

Rf: 0,23 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,43 (s, 1H), 5,94 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,87 (d, J=1,2 Hz, 1H), 4,10 (d, J=2,1 Hz, 1H), 3,98 (d, J=2,4 Hz, 1H), 3,91 (bs, 1H), 3,69 (s, 3H), 3,34-3,25 (m, 2H), 3,05 (dd, J1=1,8 Hz, J2=8,1 Hz, 1H), 2,80-2,73 (m, 3H), 2,46 (d, J=18 Hz, 1H), 2,30 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,20 (s, 3H), 1,98 (s, 3H), 1,79 (dd, J1=12,6 Hz, J2=16,2 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 168,7, 146,7, 144,4, 142,9, 140,4, 130,4, 128,9, 121,1, 120,8,

117,8, 116,8, 113,6, 111,5, 101,4, 67,6, 60,5, 59,8, 58,4, 56,6, 55,8, 55,3, 43,6, 41,8, 31,3, 25,6, 20,2,

15,6, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C28H32N4O6: 520,58; znaleziono (M+H)⁺: 521,3.

P r z y k ł a d 29

Do roztworu 45 (10 mg, 0,02 mmol) w CH2CI2 (0,4 ml) dodano bezwodnik ftalowy (2,84 mg, 0,02 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godz. w 23°C. Następnie dodano karbonylodiimidiazol

PL 226 890 B1 (0,5 mg, 0,003 mmol) i mieszaninę mieszano w 23°C przez 7 godz. Następnie dodano karbonylodiimidazol (2,61 mg, 0,016 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 23°C przez dodatkowe 17 godz. Roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (RP-18, CH3CN:H2O 60:40) i uzyskano ftalascydynę (11,7 mg, 93%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,37 (CH3CN:H2O 7:3, RP-18).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,72-7,68 (m, 2H), 7,67-7,63 (m, 2H), 6,38 (s, 1H), 5,69 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,64 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,30 (bs, 1H), 4,25-4,21 (m, 2H), 4,02 (d, J=2,1 Hz, 1H), 3,64-3,62 (m, 5H), 3,33 (d, J=8,4 Hz, 1H), 3,21-3,16 (m, 1H), 3,02 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 Hz, 1H), 2,76 (dd, J1=1,8 Hz, J2=15,6 HZ, 1H), 2,63 (d, J=17,7 Hz, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,0 (s, 3H), 1,73 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,3 Hz, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 168,5, 167,6, 146,2, 1442, 142,5, 141,0, 140,5, 133,4, 131,8, 130,7, 128,2, 120,9, 120,8, 117,9, 116,4, 113,6, 101,1, 60,4, 60,0, 57,0, 56,3, 55,6, 55,4, 41,6, 26,5,

25,2, 20,2, 15,7, 9,4.

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H34N4O8: 650; znaleziono (M+H)⁺: 651,2.

P r z y k ł a d 30

Do roztworu 25 (18 mg, 0,032 mmol) w DMF (0,05 ml) dodano w 0°C katalityczną ilość DMAP (0,5 mg, 0,004 mmol), imidazol (5 mg, 0,08 mmol) i chlorek tert-butylodifenylosililowy (12,5 μ|, 0,048 mmol), i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 6 godzin w 23°C. Dodano wodę (10 ml) w 0°C i warstwę wodną ekstrahowano mieszaniną heksan:octan etylu 1:10 (2 x 10 ml). Warstwę organiczną wysuszono (siarczan sodu), przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu

3:1) uzyskując 26 (27 mg, 88%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,29 (heksan:octan etylu 3:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,61-7,58 (m, 2H), 7,42-7,28 (m, 8H), 6,71 (s, 1H), 6,19-6,02 (m, 1H), 5,78 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,64 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,40 (dd, J1=1,2 Hz, J2=17,1 Hz, 1H), 5,27 (dd, J,=1,2 Hz, J2=10,2 Hz, 1H), 5,13 (s, 2H), 4,45 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,24 (d, J=2,1 Hz, 1H), 4,17-4,06 (m, 3H), 3,75 (s, 3H), 3,64 (dd, J1=2,4 Hz, J2=9,9 Hz, 1H), 3,59 (s, 3H), 3,42-321 (m, 4H), 3,10 (dd, J1=8,1 Hz, J2=17,7 Hz, 1H), 2,70 (d, J=17,7 Hz, 1H), 2,33 (s, 3H), 2,26 (s, 3H), 2,11 (s, 3H), 2,08-1,89 (m, 1H), 0,87 (s, 9H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 148,5, 148,3, 148,1, 144,0, 139,0, 135,6, 135,4, 133,8, 133,1,

132,6, 130,5, 130,3, 129,6, 129,4, 127,5, 127,4, 125,1, 124,3, 121,6, 118,5, 117,5, 112,9, 111,7,

100,8, 99,2, 74,0, 67,7, 61,5, 59,6, 59,0, 57,7, 57,1, 55,4, 41,6, 29,6, 26,6, 25,5, 18,8, 15,8, 9,2.

ESI-MS m/z: obliczono dla C47H55N3O7Si: 801,3; znaleziono (M+H)⁺: 802,3.

P r z y k ł a d 31

PL 226 890 B1

Do roztworu 26 (7 mg, 0,0087 mmol) w CH₂CI₂ (0,15 ml), dodano kwas octowy (2,5 pl, 0,044 mmol)), (PPh₃)₂PdCI₂ (0,5 mg, 6,96 x 10^-4 mmol) i Bu₃SnH (3,5 pl, 0,013 mmol) w 23°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w tej temperaturze przez 1 godzinę. Roztwór rozcieńczono mieszaniną heksan:octan etylu 5:1 (0,5 ml), naniesiono na kolumnę typu flash (SiO2, gradient 5:1 heksan:octan etylu) i uzyskano ET-11 (5 mg, 75%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,36 (heksan:octan etylu 1:5, krzemionka).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,56 (m, 2H), 7,41-7,25 (m, 8H), 6,67 (s, 1H), 5,72 (d, J=1,0 Hz, 1H), 5,58 (d, J=1,0 Hz, 1H), 5,51 (s, 1H), 5,38 (d, J=5,75 Hz, 1H), 5,16 (d, J=5,7 Hz, 1H), 4,57 (d, J=2,9 Hz, 1H), 4,21 (m, 1H), 4,09 (m, 1H), 3,72 (s, 3H), 3,71 (s, 3H), 3,68 (dd, J1=2,1 Hz, J2=10,4 Hz, 1H), 3,38-3,26 (m, 3H), 3,11 (dd, J1=2,5 Hz, J2=15,7 Hz, 1H), 3,01 (dd, J1=8,9 Hz, J2=17,9 Hz, 1H), 2,70 (d, J=17,9 Hz, 1H), 2,31 (s, 3H), 2,25 (s, 3H), 2,06 (s, 3H), 1,89 (dd, J1=12,1 Hz, J2=15,7 Hz, 1H), 0,9 (s, 9H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 149,0, 147,4, 145,3, 144,3, 136,3, 135,7, 135,4, 133,2, 130,9,

130,5, 129,6, 129,5, 127,5, 125,0, 118,6, 112,5, 112,1, 105,7, 100,5, 99,8, 68,5, 61,5, 59,7, 58,8, 57,7, 56,9, 56,5, 55,4, 41,7, 26,6, 26,2, 25,5, 18,9, 15,8, 14,2, 8,7.

ESI-MS m/z: obliczono dla C44H51N3O7Si: 761; znaleziono (M+H)⁺: 762.

P r z y k ł a d 32

Roztwór 2 (3,0 g, 5,46 mmol) i izotiocyjanian fenylu (3,92 pl, 32,76 mmol) w CH₂CI₂ (27 ml) mieszano w 23°C przez 1,5 godz. Mieszaninę reakcyjną podzielono pomiędzy CH2CI2 (10 ml) i H2O (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, gradient: heksan do 2:3 heksan:octan etylu) i otrzymano 3 (3,29 g, 88%) w postaci żółtego ciała stałego.

Rf: 0,27 (ACN:H2O 3:2, RP-C18).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,77 (bs, 1H), 7,42-7,11 (m, 5H), 6,65 (d, 1H), 6,29 (s, 1H), 5,6-5,5 (m, 1H), 4,19-4,14 (m, 2H), 4,08 (d, 1H), 3,92 (s, 3H), 3,87-3,65 (m, 6H), 3,77 (s, 3H), 3,37-2,98 (m, 8H), 2,50 (d, 1H), 2,31 (s, 3H), 2,20 (s, 3H), 1,96 (d, 1H), 1,87 (s, 3H), 1,81-1,75 (m, 1H), 0,96 (d, 3H).

³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 185,7, 180,9, 178,9, 172,0, 155,7, 147,1, 143,2, 142,4, 136,0,

135,1, 130,5, 129,9, 129,3, 128,5, 126,9, 124,4, 120,2, 117,4, 116,3, 77,1, 60,9, 58,6, 56,2, 55,8, 55,0,

54,6, 53,5, 41,7, 40,3, 25,1, 24,5, 18,4, 15,8, 8,7.

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H40N6O6S: 684,8; znaleziono (M+H)⁺: 685,2. P r z y k ł a d 33

PL 226 890 B1

Roztwór 3 (0,143 g, 0,208 mmol) w 6,5M mieszaninie HCl/dioksan (150 ml) mieszano w 23°C przez 6 godz. Następnie do mieszaniny reakcyjnej dodano toluen (3 ml) i warstwę organiczną zdekantowano. Pozostałość podzielono pomiędzy nasycony wodny roztwór kwaśnego węglanu sodu (3 ml) i CHCI3 (3 x 3 ml). Warstwę organiczną wysuszono i zatężono uzyskując tytułowy związek w postaci mieszaniny 4 i 6 (4:6 90:10), która powoli cyklizowała do 6 w trakcie przechowywania.

Rf: 0,4 (octan etylu:metanol 5:1, krzemionka).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,45 (s, 1H), 4,16 (m, 1H), 4,02 (d, 1H), 3,96 (s, 3H), 3,79 (m, 2H), 3,75 (s, 3H), 3,35 (m, 1H), 3,20-3,00 (m, 3H), 2,87 (d, 1H), 2,75 (d, 1H), 2,43 (d, 1H), 2,34 (s, 3H), 2,30 (s, 3H), 1,93 (s, 3H), 1,72-1,5 (m, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C26H30N4O5: 478,5; znaleziono (M+H)⁺: 479,2.

P r z y k ł a d 34

Roztwór 3 (0,143 g, 0,208 mmol) w 6,5 M mieszaninie HCl/dioksan (150 ml) mieszano w 23°C przez 1 godz. Usunięcie rozpuszczalnika dało pozostałość, którą oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (octan etylu/metanol/trietyloamina 100:25:0,1) i otrzymano 6 (80 mg, 83%) w postaci żółtego ciała stałego.

Rf. 0,26 (ACN:H2O 3:2, RP-C18).

¹H NMR (500 MHz, CDCI3): δ 6,46 (s, 1H), 5,9 (bs, 1H) 4,67 (dd, J=18,3 Hz, J=7,8 Hz, 1H), 4,24 (d, 1H), 4,16 (s, 3H), 3,93 (d, J=2,7 Hz, 1H), 3,8 (m, 2H), 3,77 (s, 3H), 3,45 (m, 2H), 3,08 (dd, J=17,9 Hz, J=3,6 Hz, 1H), 2,78 (m, 1H), 2,55 (d, 1H), 2,3 (m, 1H), 2,3 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 1,90 (s, 3H).

¹³C NMR (75 MHZ, CDCI3): δ 186,2, 162,1, 154,9, 146,9, 145,3, 143,0, 130,1, 129,4, 128,1, 125,0, 121,4, 116,4, 116,2, 66,6, 60,7, 60,7, 60,1, 59,6, 58,8, 55,6, 54,9, 41,9, 25,3, 24,7, 15,7, 8,9.

ESI-MS m/z: obliczono dla C26H28N4O4: 460,5; znaleziono (M+H)⁺: 461,1 P r z y k ł a d 35

Do roztworu 3 (2,38 g, 3,47 mmol) w dioksanie (5 ml) dodano 5,3M HCI w dioksanie (34 ml) i reakcję mieszano w 23°C przez 45 minut. Następnie dodano Ac₂O (51 μΙ, 539,5 mmol) i mieszaninę mieszano przez 4 godz. Reakcję schłodzono do 0°C i podzielono pomiędzy nasycony wodny Na2CO3 (300 ml) i octan etylu (300 ml) w tej temperaturze. Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO₂, gradient CH₂CI₂ do CH₂Cl₂:octan etylu 1:2) otrzymując 5 (1,75 g, 97%) w postaci żółtego ciała stałego.

Rf: 0,53 (ACN:H2O 3:2, RP-C18).

PL 226 890 B1 ¹H NMR (300 MHz,CDCl3): δ 6,51 (s, 1H), 5,98 (bs, 1H), 4,84 (dd, 1H), 4,17 (d, 1H), 4,00 (d, 1H), 3,99 (s, 3H), 3,85 (bs, 1H), 3,81 (m, 1H), 3,74 (s, 3H), 3,70 (d, 1H), 3,23 (m, 1H), 3,11 (dd, 1H), 3,09 (m, 1H), 2,93 (m, 2H), 2,44 (d, 1H), 3,67 (s, 3H), 2,25 (s, 3H), 1,70 (s, 3H), 1,60-1,50 (m, 2H), 1,29 (s, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 185,9, 180,8, 169,9, 160,2, 156,2, 147,0, 143,1, 140,4, 136,1,

130,6, 129,6, 127,9, 120,4, 117,2, 61,0, 60,7, 58,6, 56,1, 55,7, 55,1, 54,3, 41,8, 41,1, 25,7, 23,9, 22,2,

15,7, 8,7.

ESI-MS m/z. obliczono dla C28H32N4O6: 520,6; znaleziono (M+H)⁺: 521,1 P r z y k ł a d 36

Do roztworu 5 (1,75 g, 3,36 mmol) w CH2CI2 (17 ml) dodano w 0°C diizopropyloetyloaminę (11,7 ml, 67,23 mmol), DMAP (20 mg, 0,17 mmol) i eter bromometylometylowy (4,11 ml, 50,42 mmol). Po 6 godz. w 23°C reakcję podzielono pomiędzy CH2CI2 (50 ml) i wodny nasycony roztwór kwaśnego węglanu sodu (25 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu i rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (RP-18, CH3CN/H2O 1/1) otrzymując 7 (1,32 g, 70%) w postaci żółtego ciała stałego.

Rf: 0,34 (ACN:H2O 2:3,RP-C18).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,74 (s, 1H), 5,14 (s, 2H), 4,82 (m, 1H), 4,22 (d, 1H), 4,00 (s, 3H), 4,0 (m, 1H), 3,83 (m, 2H), 3,7 (s, 3H), 3,58 (s, 3H), 3,4 (m, 1H), 3,2-2,95 (m, 6H), 2,43 (d, 1H), 2,37 (s, 3H), 2,22 (s, 3H), 1,89 (s, 3H), 1,5-1,4 (m, 2H), 1,31 (s, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 185,9, 180,7, 169,6, 156,2, 148,9, 148,5, 140,3, 136,2, 131,3,

130,1, 127,7, 124,6, 123,7, 117,3, 99,5, 99,2, 60,9, 59,7, 58,8, 57,7, 56,4, 55,7, 55,0, 54,2, 51,0, 41,6, 41,0, 40,5, 25,5, 23,9, 22,3, 19,3, 15,6, 14,6, 8,6.

ESI-MS m/z: obliczono dla C30H36N4O7: 564,6; znaleziono (M+H)⁺: 565,3. P r z y k ł a d 37

Do roztworu 7 (0,37 g, 0,65 mmol) w metanolu (74 ml) w 0°C dodano 1M wodorotlenek sodu (130 ml). Reakcję mieszano przez 15 minut, po czym zadano w 0°C 6M HCI do pH=5. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (3 x 50 ml), połączone warstwy organiczne wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (RP-18, CH3CN:H2O 1/1) uzyskując 8 (232 mg, 65%) w postaci żółtego oleju.

Rf: 0,5 (ACN:H2O 3:2, RP-C18).

PL 226 890 B1 ¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,75 (s, 1H), 5,15 (s, 2H), 4,86 (m, 1H), 4,26 (d, 1H), 4,01 (d, 1H), 3,88-3,81 (m, 2H), 3,70 (s, 3H), 3,58 (s, 3H), 3,39 (m, 1H), 3,27-3,21 (m, 1H), 3,18-3,08 (m, 2H), 3,03-2,97 (m, 1H), 2,47 (d, 1H), 2,37 (s, 3H), 2, 22 (s, 3H), 1,90 (s, 3H), 1,57-1,46 (m, 2H), 1,33 (s, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 185,3, 180,6, 175,9, 170,1, 151,5, 148,9, 148,6, 143,3, 133,7, 131,5, 129,9, 124,7, 123,5, 117,1, 117,0, 99,2, 59,8, 58,7, 57,8, 56,3, 55,3, 54,9, 54,3, 41,5, 40,7,

29,6, 25,5, 24,4, 22,2, 20,7, 15,7, 8,0.

ESI-MS m/z: obliczono dla C29H34N4O7: 550,6; znaleziono (M+H)⁺: 551,2. P r z y k ł a d 38

Do odgazowanego roztworu związku 8 (240 mg, 0,435 mmol) w DMF (30 ml) dodano 10% Pd/C (48 mg) i reakcję mieszano pod H2 (ciśnienie atmosferyczne) przez 1 godz. Reakcję przesączono przez warstwę celitu pod argonem do rury Schlenka jako bezbarwny roztwór zawierający Cs2CO3 (240 mg, 0,739 ml). Następnie dodano bromochlorometan (0,566 ml, 8,71 mmol). Rurę zatopiono i mieszano w 90°C przez 3 godz. Reakcję schłodzono, przesączono przez celit i przemyto CH2CI2. Warstwę organiczną zatężono i wysuszono (siarczan sodu) uzyskując 9 w postaci brązowego oleju, który użyto w następnym etapie bez dalszego oczyszczania.

Rf: 0,36 (SiO2, heksan:octan etylu 1:5).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,71 (s, 3H), 5,89 (d, 1H), 5,81 (d, 1H), 5,63 (bs, 1H), 5,33 (d, 1H), 5,17 (d, 1H), 4,97 (m, 1H), 4,20 (d, 1H), 4,09 (m, 1H), 3,99 (m, 1H), 3,68 (m, 1H), 3,65 (s, 6H), 3,59-3,47 (m, 4H), 3,37-3,27 (m, 2H), 3,14-2,97 (m, 2H), 2,62 (d, 1H), 2,32 (s, 3H), 2,20 (s, 3H), 2,08 (s, 3H), 1,72 (m, 1H), 1,36 (s, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 169,8, 149,1, 147,4, 145,5, 136,2, 130,9, 130,8, 125,0, 122,9,

117,7, 112,6, 111,8, 106,4, 100,8, 99,8, 59,8, 58,9, 57,7, 56,6, 56,4, 55,5, 55,2, 41,6, 40,1, 29,6, 25,9, 25,0, 22,6, 15,6, 8,8.

ESI-MS m/z: obliczono dla C30H36SiN4O7: 564,6; znaleziono (M+H)⁺: 565,3. P r z y k ł a d 39

Do kolby zawierającej 9 (245 mg, 0,435 mmol) w DMF (4 ml) dodano w 0°C węglan cezu (425 mg, 1,30 mmol) i bromek allilu (376 pl, 4,35 mmol), i mieszaninę mieszano w 23°C przez 1 godz. Reakcję przesączono przez warstwę celitu i podzielono pomiędzy CH2CI2 (25 ml) oraz H2O (10 ml). Warstwę organiczną wysuszono (siarczan sodu) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując

PL 226 890 B1 pozostałość, którą oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, CHCI3: octan etylu 1:2) otrzymując 10 w postaci żółtego oleju (113 mg, 43%).

Rf: 0,36 (heksan:octan etylu 1:5).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,74 (s, 1H), 6,3-6,0 (m, 1H), 5,94 (d, 1H), 5,87 (d, 1H), 5,43-5,36 (m, 2H), 5,22 (s, 2H), 5,00 (m, 1H), 4,22 (m, 1H), 4,17-4,01 (m, 1H), 3,98 (m, 2H), 3,71-3,67 (m, 1H), 3,69 (s, 3H), 3,62-3,51 (m, 3H), 3,58 (s, 3H), 3,39-3,37 (m, 1H), 3,31-3,26 (m, 3H), 3,09 (dd, 1H), 2,56 (d, 1H), 2,36 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,11 (s, 3H), 2,24-2,10 (m, 1H), 1,82-1,73 (m, 1H), 1,24 (bs, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 169,4, 148,8, 148,3, 139,1, 133,7, 130,9, 130,3, 125,2, 120,2,

117,7, 113,1, 112,6, 101,3, 99,3, 74,1, 59,7, 59,3, 57,8, 57,0, 56,1, 56,1, 55,2, 41,6, 41,0, 40,9, 29,7,

26,3, 22,5, 15,6, 9,3.

ESI-MS m/z. obliczono dla C33H40N4O7: 604,7; znaleziono (M+H)⁺: 605,3. P r z y k ł a d 40

Do roztworu 9 (22 mg, 0,039 mmol) w CH₂CI₂ (0,2 ml) dodano w 0°C chlorek acetylu (2,79 pl, 0,039 mmol) i pirydynę (3,2 pl, 0,039 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 46 (22 mg, 93%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,4 (heksan:octan etylu 1:5).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,74 (s, 1H), 5,97 (d, J=0,9 Hz, 1H), 5,91 (d, J=0,9 Hz, 1H), 5,12 (d, J=5,7 Hz, 2H), 5,04 (d, J=5,7 Hz, 1H), 4,90 (t, J=6 Hz, 1H), 4,17 (d, J=2,7 Hz, 1H), 4,05 (d, J=2,7 Hz, 1H), 4,01 (bs, 1H), 3,71 (s, 3H), 3,57 (s, 3H), 3,50-3,44 (m, 2H), 3,38-3,36 (m, 1H), 3,30-3,26 (m, 1H), 3,00 (dd, J1=7,8 Hz, J2=18,0 Hz, 1H), 2,79 (d, J=12,9 Hz, 1H), 2,60 (d, J=18,0 Hz, 1H), 2,35 (s, 3H), 2,32 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,00 (s, 3H), 1,68 (dd, J1=11,7 Hz, J2=15,6 Hz, 1H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C32H38N4O8: 606,67; znaleziono (M+H)⁺: 607,3.

P r z y k ł a d 41

Do roztworu 46 (8 mg, 0,013 mmol) w dioksanie (0,1 ml) dodano 5,3N w mieszaninę HCl/dioksan (0,5 ml) i reakcję mieszano w 23°C przez 1 godz.

Następnie roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1 N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 47 (5 mg, 70%) w postaci białego ciała stałego.

PL 226 890 B1

Rf: 0,4 (heksan:octan etylu 1:5).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,51 (s, 1H), 5,97 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,91 (d, J=1,2 Hz, 1H), 4,97 (bs, 1H), 4,11 (bs, 1H), 4,04-4,02 (m, 2H), 3,75 (s, 3H), 3,65 (d, J=2,1 Hz, 2H), 3,56-3,30 (m, 2H), 3,04 (dd, J1=7,5 Hz, J2=18 Hz, 1H), 2,80 (d, J=14,4 Hz, 1H), 2,59 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,33 (s, 3H), 2,24 (s, 3H), 2,00 (s, 3H), 1,76 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,9 Hz, 1H), 1,33 (s, 3H), 1,25 (s, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C30H34O7: 562,61; znaleziono (M+H)⁺: 563,3.

P r z y k ł a d 42

Do roztworu 45 (10 mg, 0,0192 mmol) w CH2CI2 (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek izowalerylu (2,34 pl, 0,0192 mmol) i pirydynę (1,55 pl, 0,0192 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 1:2) uzyskując 48 (11 mg, 95%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,12 (heksan: octan etylu 1:2).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,50 (s, 1H), 5,98 (d, J=1,5Hz, 1H), 5,91 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,75 (s, 1H), 5,02 (t, J=5,4 Hz, 1H), 4,10 (d, J=1,5 Hz, 1H), 4,06 (d, J=2,7 Hz, 1H), 4,02 (d, J=2,7 Hz, 1H), 3,77 (s, 3H), 3,76-3,71 (m, 1H), 3,86-3,28 (m, 3H), 3,04 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18,3 Hz, 1H), 2,78 (d, J=15,9 Hz, 1H), 2,55 (d, J=18 Hz, 1H), 2,32 (s, 6H), 2,26 (s, 3H), 1,98 (s, 3H), 1,84-1,68 (m, 2H), 1,36 (d, J=7,2 Hz, 2H), 0,69 (d, J=6,6 Hz, 3H), 0,62 (d, J=6,6 Hz, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C33H40N40O7: 604,69; znaleziono (M+H)⁺: 605,3.

P r z y k ł a d 43

Do roztworu 45 (10 mg, 0,0192 mmol) w CH2CI2 (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek izowalerylu (3,98 pl, 0,0192 mmol) i pirydynę (1,55 pl, 0,0192 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 1:2) uzyskując 49 (12,4 mg, 96%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,7 (octan etylu:metanol 10:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,50 (s, 1H), 5,98 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,91 (d, J= 1,5 Hz, 1H), 5,73 (s, 1H), 5,08 (t, J=5,4 Hz, 1H), 4,10 (d, J=1,5 Hz, 1H), 4,05 (m, 1H), 4,01 (m, 1H), 3,76 (s, 3H), 3,65-3,61 (m, 1H), 3,40-3,27 (m, 3H), 3,03 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18,6 Hz, 1H), 2,78 (d, J=13,2 Hz, 1H), 2,57

PL 226 890 B1 (d, J=8,3 Hz, 1H), 2,32 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 2,25 (s, 3H), 1,99 (s, 3H), 1,79 (dd, J1=12,0 Hz, J2=16,5 HZ, 1H), 1,73-1,42 (m, 4H), 1,33-1,18 (m, 10H), 1,03 (m, 2H), 0,87 (t, J=6,6 Hz, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C38H50N4O7: 674,83; znaleziono (M+H)⁺: 675,5.

P r z y k ł a d 44

Do roztworu 45 (14,5 mg, 0,0278 mmol) w CH2CI2 (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek trans-3-trifluorometylocynamoilu (4,76 pl, 0,0278 mmol) i pirydynę (2,25 pl, 0,0278 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 1:1) uzyskując 50 (18,7 mg, 94%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,64 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CH3OD): δ 7,74-7,55 (m, 4H), 7,23 (d, J=16,0 Hz, 1H), 6,34 (s, 1H), 6,12 (d, J=16,0 Hz, 1H), 6,07 (d, J=0,9 Hz, 1H), 5,96 (d, J=0,9 Hz, 1H), 4,39 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,07-4,05 (m, 1H), 3,81 (bs, 1H), 3,46-3,51 (m, 3H), 3,42 (s, 3H), 3,09 (br d, J=12,0 Hz, 1H), 2,94-2,85 (m, 2H), 2,74 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,38 (s, 3H), 2,23 (s, 3H), 2,02 (s, 3H), 1,80 (s, 3H), 1,84-1,75 (m, 1H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 168,7, 165,3, 146,5, 144,7, 142,6, 140,6, 138,0, 135,9, 131,0, 130,9, 129,1, 128,6, 125,8, 125,7, 124,5, 124,4, 122,7, 121,2, 117,8, 116,5, 113,0, 112,0, 101,7, 60,4,

59,1, 56,5, 56,4, 55,6, 55,3, 41,8, 40,3, 26,6, 25,1, 20,3, 15,4, 9,3.

ESI-MS m/z: obliczono dla C38H37F3N4O7: 718,72; znaleziono (M+H)⁺: 719,3.

P r z y k ł a d 45

Do roztworu 43 (33 mg, 0,0557 mmol) w CH2CI2 (0,4 ml) dodano w 0°C chlorek izowalerylu (6,79 pl, 0,0557 mmol) i pirydynę (4,5 pl, 0,0557 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1 N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 1:2) uzyskując 51 (34 mg, 91%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,09 (heksan: octan etylu 1:2).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,46 (s, 1H), 6,10 (bs, 1H), 5,99 (d, J=0,9 Hz, 1H), 5,90 (d, J=0,9 Hz, 1H), 5,30 (t, J=6,0 Hz, 1H), 4,10-4,05 (m, 3H), 3,81 (bs, 1H), 3,74 (s, 3H), 3,54 (bs, 1H), 3,38-3,36 (m, 1H), 3,29-3,21 (m, 1H), 3,00 (dd, J1=8,0 Hz, J2=18,0 Hz, 1H), 2,25 (s, 3H), 2,20 (s, 3H), 2,00 (s, 3H), 1,95-1,90 (m, 3H), 0,87 (d, J=6,6 Hz, 6H), 0,76 (d, J=6,0 Hz, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H45N5O8: 675,77; znaleziono (M+H)⁺: 676,3.

PL 226 890 B1

P r z y k ł a d 46

Do roztworu 43 (33 mg, 0,0557 mmol) w CH2CI2 (0,4 ml) dodano w 0°C chlorek trans-3-trifluorometylocynamoilu (9,52 μ^ 0,0557 mola) i pirydynę (4,5 μ^ 0,0557 mola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 1:2) uzyskując 52 (40 mg, 92%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,21 (heksan:octan etylu 1:2).

¹H NMR (300 MHz, CD3OD): δ 7,74-7,47 (m, 4H), 6,49 (s, 1H), 6,40 (d, J=15,6 Hz, 1H), 6,00 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,90 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,47 (t, J=6 Hz, 1H), 4,12-4,09 (m, 3H), 3,93 (bs, 1H), 3,71 (s, 3H), 3,59-3,58 (m, 1H), 3,38 (d, J=7,8 Hz, 1H), 3,29 (d, J=12,0 Hz, 1H), 3,00 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18,3 Hz, 1H), 2,79-2,78 (m, 1H), 2,65 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,29 (s, 6H), 2,28 (s, 3H), 2,22 (s, 3H), 1,84-1,80 (m, 1H), 0,85-0,84 (m, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 171,9, 168,8, 164,4, 146,9, 144,6, 143,0, 140,5, 140,5, 139,3,

135,7, 131,1, 131,0, 129,4, 129,1, 126,0, 124,1, 124,0, 122,4, 121,1, 120,7, 120,6, 117,7, 116,9, 112,8, 112,0, 101,6, 60,6, 59,3, 57,1, 56,3, 55,9, 55,2, 49,0, 41,7, 49,9, 26,5, 25,1, 20,2, 18,4, 15,7, 9,3.

ESI-MS m/z: obliczono dla C41H42F5N5O8: 789,8; znaleziono (M+H)⁺: 790,3.

P r z y k ł a d 47

Do roztworu 43 (10 mg, 0,0169 mmol) w CH2CI2 (0,2 ml) dodano w 23°C bezwodnik trifluorooctowy (2,38 μ^ 0,0169 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 5 godzin, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 3:2) uzyskując 53 (10,7 mg, 93%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,57 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,45 (s, 1H), 6,00 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,90 (d, J=12 Hz, 1H), 5,87 (bs, 1H), 5,32 (bs, 1H), 4,12 (d, J=2,1 Hz, 1H), 4,08 (d, J=1,8 Hz, 1H), 3,78-3,56 (m, 3H), 3,72 (s, 3H),

3,40 (d, J=8,1 Hz, 1H), 3,25 (d, J=9,3 Hz, 1H), 3,00 (dd, J1=8,4 Hz, J2=18,0 Hz, 1H), 2,77 (dd, J1=2,1

Hz, J2=15,9 Hz, 1H), 2,68 (d, J=18,6 Hz, 1H), 2,30 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,22 (s, 3H), 2,00 (s, 3H),

1,75 (dd, J1=11,4 Hz, J2=15,9 Hz, 1H), 0,69 (d, J=6,3 Hz, 3H).

PL 226 890 B1 ¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 170,1, 168,6, 156,0, 147,0, 144,6, 143,0, 140,6, 140,4, 131,0,

129.4, 120,9, 120,7, 117,6, 116,8, 112,4, 112,1, 101,6, 60,5, 59,0, 57,1, 56,3, 55,6, 55,2, 48,7, 41,6,

39.4, 26,5, 24,9, 20,2, 17,8, 15,4, 9,2.

ESI-MS m/z obliczono dla C33H36F3N5O8: 687,63; znaleziono (M+H)⁺: 688,66.

P r z y k ł a d 48

Do roztworu 19 (11 mg, 0,0169 mmol) w CH2CI2 (0,2 ml) dodano w 23°C bezwodnik trifluorooctowy (2,38 μ! 0,0169 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 5 godzin, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (5 ml) i przemyto 0,1N HCI (3 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, heksan:octan etylu 3:2) uzyskując 54 (10,7 mg, 93%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,6 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,33 (d, J=6,3 Hz, 1H), 6,45 (s, 1H), 6,04 (m, 1H), 5,95 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,84 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,32 (m, 2H), 5,21 (m, 1H), 4,11 (m, 4H), 3,73 (s, 3H), 3,64 (m, 2H), 3,51 (m, 1H), 3,37 (d, J=7,8 Hz, 1H), 3,22 (m, 2H), 3,03 (dd, 1H, J1=8,1 Hz, J2=18,3 Hz, 1H), 2,60 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,29 (s, 3H), 2,24 (s, 3H), 2,08 (s, 3H), 1,86 (dd, J1=12 Hz, J2=16,2 Hz, 1H), 0,82 (d, J=7,2 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 170,0, 156,0, 148,4, 147,1, 144,3, 143,0, 138,7, 133,8, 130,5,

129,4, 120,6, 120,4, 117,6, 117,5, 117,0, 113,5, 112,5, 112,4, 101,1, 74,1, 66,8, 60,4, 59,3, 56,9, 56,6, 56,3, 55,4, 48,7, 41,6, 40,1, 26,2, 25,0, 17,6, 15,4,9,1.

ESI-MS m/z: obliczono dla C35H39F3N5O7: 685,69; znaleziono (M+H)⁺: 686,3.

P r z y k ł a d 49

Do roztworu 54 (100 mg, 0,415 mmol) w CH₂CI₂ (4 ml), dodano kwas octowy (40 μθ, (PPh₃)₂PdCl₂ (8,4 mg, 0,012 mmol) i Bu₃SnH (157 μβ 0,56 mmol) w 23°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w tej temperaturze przez 2 godziny, po czym reakcję naniesiono na kolumnę typu flash (SiO2, gradient heksan do 2:1 heksan:octan) i uzyskano 55 (90 mg, 96%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,6 (heksan:octan etylu 1:2).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,55 (d, 0=1,2 Hz, 1H), 6,45 (s, 1H), 5,90 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,82 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,37 (t, J=6,0 Hz, 1H), 4,15 (d, J=2,1 Hz, 1H), 4,04 (d, J=1,8 Hz, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,66-3,53 (m, 2H), 3,37-3,31 (m, 2H), 3,19-3,15 (d, J=11,7 Hz, 1H), 3,08-3,00 (m, 2H), 2,56 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,30 (s, 3H), 2,24 (s, 3H), 2,04 (s, 3H), 1,91 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 0,84 (d, J=6,9 Hz, 3H).

PL 226 890 B1 ¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 170,1, 156,3, 147,3, 144,9, 144,4, 143,3, 136,7, 130,7, 129,3, 120,6, 117,6, 117,4, 114,4, 112,1, 107,7, 101,0, 85,8, 60,5, 59,3, 56,5, 56,4, 56,2, 55,2, 48,9, 41,6, 40,9, 25,7, 25,3, 18,0, 15,6, 8,7.

ESI-MS m/z: obliczono dla C32H35F3N5O7: 645,63; znaleziono (M+H)⁺: 646,2.

P r z y k ł a d 50

Do roztworu 17 (200 mg, 0,288 mmol) w CH2CI2 (1,44 ml) dodano w 23°C kwas trifluorooctowy (888 pl, 11,53 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny w 23°C. Reakcję potraktowano w 0°C nasyconym wodnym kwaśnym węglanem sodu (60 ml) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 70 ml). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono w próżni uzyskując 56 (147 mg, 93%) w postaci białego ciała stałego, które użyto w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania.

Rf: 0,19 (octan etylu:metanol 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CD3OD): δ 6,48 (s, 1H), 5,88 (d, J=0,9 Hz, 1H), 5,81 (d, J=0,9 Hz, 1H), 4,35 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,15 (d, J=1,8 Hz, 1H), 3,99-3,98 (m, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,52-2,96 (m, 7H), 2,68 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,24 (s, 3H), 2,23 (s, 3H), 2,06 (s, 3H), 1,85 (dd, J1=11,7 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 0,91 (d, J=6,6 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CD3OD): δ 173,2, 149,1, 145,6, 144,9, 138,0, 132,2, 130,6, 121,4, 119,6,

117,4, 114,3, 109,2, 102,5, 82,3, 60,4, 58,4, 58,3, 57,8, 56.6, 50,1, 42,3, 41,6, 27,8, 26,2, 19,5, 15,5, 9,8.

ESI-MS m/z: obliczono dla C29H35N5O6: 549,62; znaleziono (M+H)⁺: 550,3. P r z y k ł a d 51

Do roztworu 56 (10 mg, 0,018 mmol) w CH₂CI₂ dodano izotiocyjanian fenylu (13 pl, 0,109 mmol) i mieszano w 23°C przez 1,5 godz. Mieszaninę reakcyjną zatężono w próżni, a pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, gradient heksan do 1:1 heksan:octan etylu) i otrzymano 57 (8 mg, 65%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,57 (octan etylu:metanol 10:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,88 (bs, 1H), 7,41-7,36 (m, 2H), 7,27-7,22 (m, 1H), 7,02-7,00 (d, J=7,8 Hz, 2H), 6,71 (d, J=7,2 Hz, 1H), 6,31 (s, 1H), 6,17 (bs, 1H), 5,93 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,83 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,55 (bs, 1H), 5,20-5,17 (m, 1H), 4,16 (d, J=1,8 Hz, 1H), 4,05 (bs, 1H), 4,02 (d, J=2,4 Hz, 1H), 3,79 (s, 3H), 3,75-3,71 (m, 1H), 3,35 (d, J=7,8 Hz, 1H), 3,28-3,19 (m, 2H), 3,12-2,97

PL 226 890 B1 (m, 2H), 2,50 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,32 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,15-2,09 (dd, J1=11,4 Hz, J2=15,9 Hz, 1H), 1,95 (s, 3H), 0,88 (d, J=6,9 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 178,5, 171,7, 147,2, 145,0, 144,3, 143,3, 137,0, 135,7, 130,6,

130,4, 129,6, 127,5, 124,3, 120,6, 117,7, 117,2, 115,3, 112,1, 108,3, 100,9, 60,9, 59,5, 56,7, 56,5,

56,2, 55,2, 54,1, 41,7, 41,1, 26,3, 25,4, 18,5, 15,8, 9,0.

ESI-MS m/z: obliczono dla C36H40N6O6S: 684,81; znaleziono (M+H)⁺: 685,3.

P r z y k ł a d 52

Do roztworu 57 (45 mg, 0,065 mmol) w CH₂CI₂ (0,5 ml) dodano w 0°C chlorek acetylu (4,67 pl, 0,065 mmol) i pirydynę (5,3 μΙ, 0,065 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godz., po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (RP-18, CH3CN:H2O 40:60) uzyskując 58 (14 mg, 28%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,34 (CH3CN:H2O 7:15).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 11,90 (d, J=6,6 Hz, 1H), 7,45-7,40 (m, 3H), 7,18-7,15 (m, 2H), 6,58 (s, 1H), 6,00 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,89 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,70 (s, 1H), 5,37 (t, J=4,8Hz, 1H), 4,48 (m, 1H), 4,23 (bs, 1H), 4,07 (bs, 2H), 3,85-3,75 (m, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,46-3,41 (m, 2H), 3,24-3,20 (m, 1H), 3,00-2,95 (m, 1H), 2,87-2,75 (m, 1H), 2,31 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,24 (s, 3H), 2,00 (s, 3H), 1,85 (dd, J1=11,4 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 1,66 (s, 3H), 0,82 (d, J=6,0 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 182,6, 174,3, 171,0, 146,6, 144,6, 142,7, 142,3, 140,7, 140,2, 131,3, 129,8, 129,3, 128,9, 128,8, 121,5, 120,4, 117,3, 116,6, 112,8, 112,0, 111,3, 101,5, 60,5, 59,0, 57,6, 56,2, 55,9, 55,3, 55,1, 41,6, 39,4, 27,8, 26,5, 24,8, 20,2, 17,1, 15,5, 9,3.

ESI-MS m/z: obliczono dla C40H44N6O8S: 768,88; znaleziono (M+H)⁺: 769,2.

P r z y k ł a d 53

Do roztworu 57 (130 mg, 0,189 mmol) w dioksanie (1 ml) dodano 5,3N HCI w dioksanie (1,87 ml) i reakcję mieszano w 23°C przez 4 godziny. Następnie do roztworu dodano CH2CI2 (15 ml) i H2O (10 ml), a warstwę organiczną zdekantowano. Warstwę wodną alkalizowano nasyconym wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (60 ml) (pH=8) w 0°C, po czym ekstrahowano octanem etylu (2 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne wysuszono (siarczan sodu) i zatężono w próżni uzyskując 59 (63 mg, 70%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,15 (octan etylu:metanol 5:1).

PL 226 890 B1 ¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,67 (s, 1H), 5,99 (d, J=0,9 Hz, 1H), 5,91 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,10 (bs, 1H), 4,32 (d, J=7,2 Hz, 1H), 4,25 (dd, J1=3,6 Hz, J2=9,3 Hz, 1H), 3,7 (s, 3H), 3,71-3,64 (m, 2H), 3,50 (dd, J1=2,4 Hz, J2=15,9 Hz, 1H), 3,42-3,37 (m, 2H), 3,16 (dd, J1=3,6 Hz, J2=12,9 Hz, 1H), 2,57 (dd, J1=9,3 Hz, J2=12,9 Hz, 1H), 2,27 (s, 3H), 2,11 (s, 3H), 1,91 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,9 Hz, 1H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C26H30N4O5: 478,5; znaleziono (M+H)⁺: 479,3.

P r z y k ł a d 54

Do roztworu 43 (20 mg, 0,0338 mmol) w CH₂CI₂ (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek cynamoilu (5,63 pl, 0,0338 mmol) i pirydynę (2,73 pl, 0,0338 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 20:1) uzyskując 60 (22 mg, 90%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,56 (EtOAc.MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,51 (s, 1H), 7,50-7,47 (m, 2H), 7,36-7,35 (m, 2H), 6,43 (s, 1H), 6,36 (brd, J=15,9 Hz, 2H), 6,01 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,90 (brd, J=1,5 Hz, 2H), 5,42 (t, J=6,0 Hz 1H), 4,12-4,07 (m, 3H), 3,96-3,95 (m, 1H), 3,73 (bs, 3H), 3,58 (bs, 2H), 3,39 (d, J=8,7 Hz, 1H), 3,25 (d, J=11,7 Hz, 1 H), 3,0 (dd, 7,5 Hz, J2=17,7 Hz, 1H), 2,78 (d, J=15,9Hz, 1H), 2,67 (d, J=16,5 Hz, 1H), 2,29 (s, 6H), 2,23 (s, 3H), 1,99 (s, 3H), 1,82 (dd, J1=11,4 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 0,83 (d, J=6,0 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 172,0, 165,0, 146,9, 144,6, 143,1, 141,0, 140,5, 134,8, 131,0,

129,7, 129,1, 128,8, 127,8, 125,5, 123,8, 123,0, 121,1, 120,5, 117,7, 116,9, 112,8, 112,0, 101,9, 60,6,

59,2, 57,1, 56,4, 55,9, 55,3, 48,8, 41,7, 40,0, 26,5, 25,1, 20,3, 18,5, 15,7, 9,3.

ESI-MS m/z: obliczono dla C40H43N5O8: 721,8; znaleziono (M+H)⁺: 722,3. P r z y k ł a d 55

Do roztworu 45 (19 mg, 0,0364 mmol) w CH2CI2 (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek heptafluorobutyrylu (5,44 pl, 0,0364 mmol) i pirydynę (2,95 pl, w 0,0364 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1 N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 20:1) uzyskując 61 (11,7 mg, 45%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,76 (EtOAc:MeOH 5:1).

PL 226 890 B1 ¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,46 (s, 1H), 6,12 (bs, 1H), 5,98 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,93 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,72 (bs, 1H), 4,13-4,11 (m, 2H), 4,0 (d, J=2,4 Hz, 1H), 3,98-3,96 (m, 1H), 3,73 (s, 3H), 3,39 (d, J=7,5 Hz, 1H), 3,39-3,28 (m, 2H), 3,09 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18,0 Hz, 1H), 2,80 (d, J=16,2 Hz, 1H), 2,46 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,32 (s, 6H), 2,21 (s, 3H), 1,99 (s, 3H), 1,80 (dd, J1=12,0 Hz, J2=16,2 Hz, 1H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C32H31F7N5O7: 716,6; znaleziono (M+H)⁺: 717,2.

P r z y k ł a d 56

Do roztworu 43 (24 mg, 0,04 mmol) w CH₂CI₂ (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek butyrylu (4,15 pl, 0,04 mmol) i pirydynę (3,28 pl, 0,04 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przem yto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 20:1) uzyskując 62 (24 mg, 90%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,35 (EtOAc:MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,47 (s, 1H), 6,10 (d, J=6,5 Hz, 1H), 6,0 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,91 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,86 (bs, 1H), 5,31 (d, J=6,9 Hz, 1H), 4,11-4,06 (m, 3H), 3,85-3,81 (m, 1H), 3,75 (s, 3H), 3,59-3,53 (m, 2H), 3,38 (d, J=7,5 Hz, 1H), 3,27-3,22 (m, 1H), 3,0 (dd, J1=7,8 Hz, J2=17,4 Hz, 1H), 2,79 (d, J=15,3 Hz, 1H), 2,63 (d, J=17,1 Hz, 1H), 2,31 (s, 3H), 2,0 (s, 3H), 1,80 (dd, J1=12,0 Hz, J2= 15,9 Hz, 1H), 1,58 (q, J=7,2 Hz, 2H), 0,89 (t, J=7,2 Hz, 3H), 0,76 (d, J=6,6 Hz, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C35H43N5O8: 661,64; znaleziono (M+H)⁺: 662,3.

P r z y k ł a d 57

Do roztworu 43 (19 mg, 0,0364 mmol) w CH₂CI₂ (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek cynamoilu (6,06 pl, 0,0364 mmol) i pirydynę (2,95 pl, 0,0364 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 20:1) uzyskując 63 (20,1 mg, 85%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,65 (EtOAc:MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,39-7,29 (m, 5H), 6,42 (s, 1H), 6,01 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,92 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,73 (bs, 1H), 5,24 (t, J=6,8 Hz, 1H), 4,12-4,08 (m, 3H), 3,66-3,64 (m, 2H), 3,58

PL 226 890 B1 (bs, 3H), 3,36 (d, J=8,7 Hz, 1H), 3,29 (d, J=12,0 Hz, 1H), 2,98 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18 Hz, 1H), 2,33 (s, 6H), 2,29 (s, 3H), 2,01 (s, 3H), 1,84 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,9 Hz, 1H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C37H38N4O7: 650,72; znaleziono (M+H)⁺: 651,2.

P r z y k ł a d 58

Do roztworu 43 (20 mg, 0,0338 mmol) w CH2CI2 (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek 3-chloropropionylu (3,22 pl, 0,0338 mmol) i pirydynę (2,73 pl, 0,0338 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 20:1) uzyskując 64 (20,5 mg, 89%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,32 (EtOAc:heksan 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,48 (s, 3H), 6,28 (m, 1H), 5,99 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,91 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,86 (bs, 1H), 5,31 (m, 1H), 4,08-4,07 (m, 3H), 3,75 (s, 3H), 3,72-3,53 (m, 5H), 3,39 (d, J=8,1 Hz, 1H), 3,24 (d, J=12,0 Hz, 1H), 3,00 (dd, J1=8,1 Hz, J2=18,0 Hz, 1H), 2,79 (d, J=13,5 Hz, 1H), 2,50 (t, J=6,3 Hz, 2H), 2,32 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,25 (s, 3H), 2,0 (s, 3H), 1,79 (dd, J1=12,3 Hz, J2=14,8 Hz, 1H), 0,81 (d, J=6,3 Hz, 3H).

P r z y k ł a d 59

Do roztworu 43 (19 mg, 0,0364 mmol) w CH₂CI₂ (0,3 ml) dodano w 0°C chlorek butyrylu (3,78 pl, 0,0364 mmol) i pirydynę (2,95 pl, 0,0364 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym roztwór rozcieńczono CH2CI2 (10 ml) i przemyto 0,1N HCI (5 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu, przesączono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 20:1) uzyskując 64 (19 mg, 87%) w postaci białego ciała stałego.

Rf:0,6 (EtOAc:MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 6,50 (s, 1H), 5,98 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,91 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,75 (s, 1H), 5,01 (t, J=6,4 Hz, 1H), 4,10-4,09 (m, 1H), 4,06 (d, J=2,1 Hz, 1H), 4,03-4,02 (m, 1H), 3,76 (s, 3H), 3,67-3,60 (m, 1H), 3,42-3,35 (m, 2H), 3,29 (d, J=12,0 Hz, 1H), 3,02 (dd, J1=7,8 Hz, J2=17,7 Hz, 1H), 2,79 (d, J=14,1 Hz, 1H), 2,56 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,32 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 2,25 (s, 3H), 1,78 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,9 Hz, 1H), 1,63 (s, 3H), 1,53-1,46 (m, 2H), 1,28-1,16 (m, 2H), 0,68 (t, J=7,2 Hz, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C32H38N4O7: 590,67; znaleziono (M+H)⁺: 591,2.

PL 226 890 B1

P r z y k ł a d 60

Do roztworu 50 (31,7 mg, 0,044 mmola) w CH3CN/H2O (1,5 ml/0,5 ml) dodano AgNO3 (225 mg, 1,32 mmola) i reakcję mieszano w 23°C przez 17 godzin. Następnie dodano w 0°C solankę (10 ml) i wodny nasycony NaHCO3 (10 ml), i mieszaninę mieszano przez 15 minut, przesączono przez warstwę celitu i przemyto CH2CI2 (20 ml). Roztwór zdekantowano, a warstwę organiczną wysuszono i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 5:1) uzyskując 66 (16 mg, 51%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,26 (EtOAc:MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,66-7,42 (m, 4H), 7,20 (bs, 1H), 6,44 (s, 1H), 5,97 (b, J=1,2 Hz, 1H), 5,90 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,76 (bs, 1H), 5,28 (bs, 1H), 4,54 (bs, 1H), 4,43 (bs, 1H), 4,00 (bs, 1H), 3,68-3,57 (m, 4H), 3,47 (d, J=3,3 Hz, 1H), 3,40 (d, J=11,7 Hz, 1H), 3,17 (d, J=6,9 Hz, 1H), 2,92 (dd, J1=8,1 Hz, J2=17,7 Hz, 1H), 2,74 (d, J=17,1 Hz, 1H), 2,48 (d, J=18,6 Hz, 1H), 2,32 (s, 6H), 2,28 (s, 3H), 1,99 (s, 3H), 1,76 (dd, J1 = 12,0 Hz, J2=16,2 Hz, 1H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C37H38F3N3O8: 709; znaleziono (M+H)⁺: 692,3.

P r z y k ł a d 61

Do roztworu 53 (57 mg, 0,0828 mmola) w CH3CN/H2O (1,5 ml/0,5 ml) dodano AgNO3 (650 mg, 3,81 mmola) i reakcję mieszano w 23°C przez 24 godziny. Następnie dodano w 0°C solankę (10 ml) i wodny nasycony NaHCO3 (10 ml), mieszaninę mieszano przez 15 minut, przesączono przez warstwę celitu i przemyto CH2CI2 (20 ml). Roztwór zdekantowano, a warstwę organiczną wysuszono i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 5:1) uzyskując 67 (28 mg, 50%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,28 (EtOAc:MeOH 10:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,47 (s, 1H), 5,97 (s, 1H), 5,88 (s, 1H), 5,35 (bs, 1H), 4,51 (bs, 1H), 4,41 (bs, 1H), 4,12-4,05 (m, 1H), 4,00 (d, J=2,7 Hz, 1H), 3,77 (s, 3H), 3,64 (bs, 1H), 3,46 (d, J=3,3 Hz, 1H), 3,34 (d, J=11,4 Hz, 1H), 3,18 (d, J=1,5 Hz, 1H), 2,95 (dd, J1=8,4 Hz, J2=18,3 Hz, 1H), 2,70 (d, J=15,6 Hz, 1H), 2,48 (d, J=17,7 Hz, 1H), 2,28 (s, 3H), 2,27 (s, 3H), 2,26 (s, 3H), 1,98 (s, 3H), 1,68 (dd, J1=12 Hz, J2=15,6 Hz, 1H), 0,86 (d, J=6,3 Hz, 3H).

ESI-MS m/z: obliczono dla C32H37F3N4O9: 678,66; znaleziono (M⁺-17): 661,2.

PL 226 890 B1

P r z y k ł a d 62

Do roztworu 48 (32 mg, 0,0529 mmola) w CH3CN/H2O (1,5 ml/0,5 ml) dodano AgNO3 (270 mg, 1,58 mmola) i reakcję mieszano w 23°C przez 24 godz. Następnie dodano w 0°C solankę (10 ml) i wodny nasycony NaHCO3 (10 ml), mieszaninę mieszano przez 15 minut, przesączono przez warstwę celitu i przemyto CH2CI2 (20 ml). Roztwór zdekantowano, a warstwę organiczną wysuszono i zatężono w próżni, pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 5:1) uzyskując 68 (18 mg, 56%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,40 (EtOAc:MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,50 (s, 1H), 5,95 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,88 (d, J=1,2 Hz, 1H), 5,23 (d, J=6,9 Hz, 1H), 4,45 (d, J=3,3 Hz, 1H), 4,38 (s, 1H), 4,01 (d, J=2,4 Hz, 1H), 3,78 (m, 1H), 3,77 (s, 3H), 3,41-3,37 (m, 1H), 3,17-3,15 (m, 1H), 2,96 (dd, J1=7,8 Hz, J2=18,0 Hz, 1H), 2,70 (d, J=15,3 Hz, 1H), 2,40 (d, J=18,0 Hz, 1H), 2,30 (s, 6H), 2,27 (s, 3H), 1,76-1,65 (m, 1H), 1,35-1,25 (m, 2H), 0,89-0,82 (m, 1H), 0,69 (d, J=6,6 Hz, 3H), 0,58 (d, J=6,6 Hz, 3H).

P r z y k ł a d 63

Do roztworu 51 (27 mg, 0,04 mmola) w CH3CN/H2O (1,5 ml/0,5 ml) dodano AgNO3 (204 mg, 1,19 mmola) i reakcję mieszano w 23°C przez 24 godz. Następnie dodano w 0°C solankę (10 ml) i wodny nasycony NaHCO3 (10 ml), mieszaninę mieszano przez 15 minut, przesączono przez warstwę celitu i przemyto CH2CI2 (20 ml). Roztwór zdekantowano, a warstwę organiczną wysuszono i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 5:1) uzyskując 69 (10 mg, 38%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,38 (EtOAc:MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,48 (s, 1H), 6,16 (bs, 1H), 5,98 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,89 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,33 (t, J=6,0 Hz, 1H), 4,50 (m, 1H), 4,40 (m, 1H), 4,11-4,09 (m, 1H), 4,00 (d, J=2,6 Hz, 1H), 3,78 (s, 3H), 3,41-3,32 (m, 3H), 3,18 (d, J=8,4 Hz, 1H), 2,94 (dd, J1=8,4 Hz, J2=18,3 Hz, 1H), 2,70 (d, J=14,4 Hz, 1H), 4,45 (d, J=18,3 Hz, 1H), 2,31 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 2,27 (s, 3H), 2,04 (s, 3H), 2,00-1,86 (m, 3H), 1,73 (m, 1H), 0,87 (d, J=6,3 Hz, 6H).

PL 226 890 B1

P r z y k ł a d 64

Do roztworu 63 (15 mg, 0,023 mmola) w CH3CN/H2O (1,5 ml/0,5 ml) dodano AgNO3 (118 mg, 0,691 mmola) i reakcję mieszano w 23°C przez 24 godziny. Następnie dodano w 0°C solankę (10 ml) i wodny nasycony NaHCO3 (10 ml), mieszaninę mieszano przez 15 minut, przesączono przez warstwę celitu i przemyto CH2CI2 (20 ml). Roztwór zdekantowano, a warstwę organiczną wysuszono i zatężono w próżni. Pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtOAc:MeOH 5:1) uzyskując 70 (20,1 mg, 85%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,43 (EtOAc:MeOH 5:1).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 7,38-7,28 (m, 5H), 6,48 (s, 1H), 5,98 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,91 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,75 (bs, 1H), 5,38 (brd, 1H), 5,30 (bs, 1H), 4,53 (m, 1H), 4,42 (m, 1H), 4,02 (d, J=2,1 Hz, 1H), 3,78-3,65 (m, 5H), 3,46-3,40 (m, 2H), 3,17 (d, J=7,8 Hz, 1H), 2,94 (dd, J1=7,8 Hz, J2=17,7 Hz, 1H), 2,73 (d, J=16,8 Hz, 1H), 2,45 (d, J=18,0 Hz, 1H), 2,31 (s, 6H), 2,28 (s, 3H), 1,97 (s, 3H), 1,77 (dd, J1=12,0 Hz, J2=15,3 Hz, 1H).

P r z y k ł a d 65

Do roztworu 65 (25 mg, 0,042 mmola) w CH3CN/H2O (1,5 ml/0,5 ml) dodano AgNO3 (215,56 mg, 1,269 mmola) i reakcję mieszano w 23°C przez 17 godzin. Następnie dodano w 0°C solankę (10 ml) i wodny nasycony NaHCO3 (10 ml), mieszaninę mieszano przez 15 minut, przesączono przez warstwę celitu i przemyto CH2CI2 (20 ml). Roztwór zdekantowano, a warstwę organiczną wysuszono i zatężono w próżni, pozostałość oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, EtO-Ac:MeOH 5:2) uzyskując 71 (16 mg, 65%) w postaci białego ciała stałego.

Rf: 0,5 (EtOAc:MeOH 5:2).

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,50 (s, 1H), 5,95 (d, J=1,5 Hz, 1H), 5,78 (s, 1H), 5,19 (bs, 1H), 4,45 (d, J=3,3 Hz, 1H), 4,37 (bs, 1H), 4,11 (brd, J=4,8 Hz, 1H), 4,01 (d, J=2,1 Hz, 1H), 3,76 (s, 1H), 3,71-3,69 (m, 1H), 3,49-3,35 (m, 1H), 3,24 (d, J=13,5 Hz, 1H), 3,15 (d, J=9,3 Hz, 1H), 2,95 (dd, J1=8,1 Hz, J2=17,7 HH), 2,70 (d, J=15,6 Hz, 1H), 2,40 (d, J=18,0 Hz, 1H), 2,31 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 2,26 (s, 3H), 1,96 (s, 3H), 1,75-1,66 (m, 1H), 1,52-1,17 (m, 2H), 0,66 (t, J=7,2 Hz, 3H).

PL 226 890 B1

Procedury fermentacji

P r z y k ł a d A

Środowisko posiewowe YMP3 zawierające 1% glukozy, 0,25% ekstraktu bydlęcego, 0,5% bakto-peptonu, 0,25% NaCI, 0,8% CaCO3 zaszczepiono 0,1% zamrożonym, wegetatywnym szczepem muzealnym mikroorganizmu A2-2 Pseudomonas fluorescens i inkubowano na wytrząsarce rotacyjnej (250 obr./min) w 27°C. Po 30 godzinach inkubowania hodowlę posiewową dodano do fermentora z mieszadłem ze środowiskiem hodowlanym złożonym z 2% dekstrozy, 4% mannitu, 2% suszonych drożdży piwnych (Vitalevor® Biolux, Belgia), 1% (NH4)2SO4, 0,04% K2HPO4; 0,8% KCI; 0,001% FeCI3, 0,1% L-tyr, 0,8% CaCO3, 0,05% PPG-2000, 0,2% silikonu przeciw pienieniu się (ASSAF-100, RHODIA UK). Sterylizację prowadzono w 122°C przez 30 minut. Objętość zaszczepiona stanowiła 2% (obj./obj.). Temperatura wynosiła 27°C (0 do 16 godz.) i 24°C od 16-tej godziny do końca procesu (41 godz.). Ciśnienie rozpuszczonego tlenu przekraczało 25%. pH utrzymywano przy 6,0 za pomocą rozcieńczonego kwasu siarkowego od 28-mej godziny do końca procesu. Nadciśnienie wynosiło 0,5 bara. 1% mannitu lub sorbitu dodawano od 16 godz. Do końca procesu (przez kolejne dwa dni) i 2% przez trzy dni procesu fermentacyjnego.

Po 41 lub 64 godzinach bulion fermentacyjny musi być wyekstrahowany aby wyizolować safracynę B lub sklarowany bulion musi być poddany obróbce KCN w celu wyizolowania cyjanosafracyny B.

P r z y k ł a d B

Otrzymywanie cyjanosfracyny B z surowego ekstraktu

Klarowanie lub filtracja bulionu fermentacyjnego przy pH 6 usuwa ciała stałe. Sklarowany bulion jest korygowany do pH 9,5 za pomocą rozcieńczonego wodorotlenku sodu i ekstrahowany dwukrotnie 2:1 (obj./obj.) octanem etylu, chlorkiem metylenu lub octanem butylu. Ekstrakcje przeprowadza się w naczyniu z mieszaniem w trakcie 20 minut, utrzymując temperaturę mieszaniny w 8 do 10°C. Dwie fazy rozdzielono za pomocą wirówki ciecz-ciecz. Fazę organiczną wysuszono bezwodnym siarczanem sodu lub zamrażając i odfiltrowując lód. Fazę organiczną (warstwę octanu etylu) odparowano otrzymując oleisty surowy ekstrakt.

P r z y k ł a d C

Otrzymywanie cyjanosafracyny B z klarowanego bulionu

Klarowanie lub filtracja bulionu fermentacyjnego o pH 6 usuwa ciała stałe. Sklarowany bulion skorygowano do pH 3,9 za pomocą stężonego kwasu octowego. Dodano 0,5 grama KCN na litr sklarowanego bulionu i inkubowano w 20°C przez 1 godzinę, mieszając. Następnie temperaturę obniżono do 15°C, pH skorygowano do 9,5 za pomocą rozcieńczonego wodorotlenku sodu i ekstrahowano 2:1,5 (obj./obj.) octanem etylu. Ekstrakcję prowadzono w naczyniu z mieszadłem przez 20 minut, utrzymując temperaturę mieszaniny w 8 do 10°C. Dwie fazy rozdzielono za pomocą wirówki ciecz-ciecz. Fazę organiczną wysuszono bezwodnym siarczanem sodu. Fazę tę (warstwę octanu etylu) odparowano uzyskując oleisty surowy ekstrakt. Ekstrakt ten oczyszczano za pomocą chromatografii kolumnowej typu flash (SiO2, gradient 20:1 do 10: do 5:1 octan etylu:metanol) uzyskując ilościowo związek 2 w postaci jasnożółtego ciała stałego.

Rf: 0,55 (octan etylu:metanol 5:1); t_R=19,9 min, [HPLC, Delta Pack C4, 5 μm, 300 A, 150x3 mm,

X=215 nm, przepływ=0,7 ml/min, temp.=50°C, gradient: CH3CN-aq, NaOAc (10 mM) 85%-70% (20')];

¹H NMR (300 MHz, CDCI3): δ 6,54 (dd, J1=4,4 Hz, J2=8,4 Hz, 1H), 6,44 (s, 1H), 4,12 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,04 (d, J=2,4 Hz, 1H), 4,00 (s, 3H), 3,87 (bs, 1H), 3,65 (ddd, J1=1,5 Hz, J2=8,7 Hz, J3=9,9

Hz, 1H), 3,35 (br, D, J=8,4 Hz, 1H), 3,15-2,96 (m, 4H), 2,92 (q, J=7,2 Hz, 1H), 2,47 (d, J=18,3 Hz,

1H), 2,29 (s, 3H), 2,18 (s, 3H) 1,83 (s, 3H), 1,64 (ddd, J1=2,7 Hz, J2=11,1 Hz, J3=14,1 Hz, 1H), 0,79 (d, J=7,2 Hz, 3H).

¹³C NMR (75 MHz, CDCI3): δ 186,0 (q), 175,9 (q), 156,2 (q), 146,8 (q), 142,8 (q), 140,7 (q), 136,6 (q), 130,5 (q), 128,8 (q), 127,0 (q), 120,5 (s), 117,4 (q), 116,5 (q), 60,8 (t), 60,4 (s), 58,7(t), 56,2 (s), 55,7 (s), 54,8 (s), 54,8 (s), 54,4 (s), 50,0 (s), 41,6 (t), 39,8 (d), 25,2 (d), 24,4 (d), 21,2 (t), 15,5 (t), 8,4 (t).

ESI-MS m/z: obliczono dla C29H35N5O6: 549,6; znaleziono (M+Na)⁺: 572,3.

P r z y k ł a d D

Środowisko (50 I) złożone z dekstrozy (2%), mannitu (4%), suchych drożdży piwnych (2%), siarczanu amonu (1%), fosforanu dwupotasowego (0,04%), chlorku potasu (0,8%), heksahydratu chlorku żelaza(lll) (0,001%), L-tyrozyny (0,1%), węglanu wapnia (0,8%), glikolu polipropylenowego 2000 (0,05%) i środka przeciwpieniącego ASSAF 1000 (0,2%) umieszczono w naczyniu fermentacyjnym o pojemności 75 I i po sterylizacji zaszczepiono hodowlą posiewową (2%) szczepu A2-2 (FERM

PL 226 890 B1

BP-14) i hodowano z napowietrzaniem, mieszając, w 27°C do 24°C przez 64 godziny (napowietrzanie 75 I na minutę i mieszanie od 350 do 500 obr./min). pH kontrolowano poprzez automatyczne dodawanie rozcieńczonego kwasu siarkowego od 27 godziny do końca procesu. 2% mannitu dodawano od 16 godziny do końca procesu. Uzyskane środowisko hodowlane (45 I), po usunięciu komórek drogą wirowania, skorygowano do pH 9,5 rozcieńczonym wodorotlenkiem sodu, ekstrahowano dwukrotnie 25 litrami octanu etylu. Mieszaninę przeniesiono do naczynia z mieszaniem na 20 minut w 8°C. Dwie fazy rozdzielono za pomocą wirówki ciecz-ciecz. Fazy organiczne zamrożono w -20°C i przesączono w celu usunięcia lodu, a następnie odparowano uzyskując 40 g ciemnego oleistego surowego ekstraktu. Po wprowadzeniu grupy cyjano i oczyszczeniu, otrzymano 3,0 g cyjanosafracyny B.

P r z y k ł a d E

Środowisko (50 I) złożone z dekstrozy (2%), mannitu (4%), suchych drożdży piwnych (2%), siarczanu amonu (1%), fosforanu dwupotasowego (0,02%), chlorku potasu (0,2%), heksahydratu chlorku żelaza(lll) (0,001%), L-tyrozyny (0,1%), węglanu wapnia (0,8%), glikolu polipropylenowego 2000 (0,05%) i środka przeciwpieniącego ASSAF 1000 (0,2%) umieszczono w naczyniu fermentacyjnym o pojemności 75 I i po sterylizacji zaszczepiono hodowlą posiewową (2%) szczepu A2-2 (FERM BP-14) i hodowano z napowietrzaniem, mieszając, w 27°C do 24°C przez 41 godzin (napowietrzanie 75 I na minutę i mieszanie od 350 do 500 obr./min). pH kontrolowano poprzez automatyczne dodawanie rozcieńczonego kwasu siarkowego od 28 godziny do końca procesu. 1% mannitu dodawano od 16 godziny do końca procesu. Uzyskane środowisko hodowlane (45 I), po usunięciu komórek drogą wirowania, skorygowano do pH 3,9 200 ml stężonego kwasu octowego, dodano 25 gramów 97% cyjanku potasu i po 1 godzinie mieszania w 20°C pH skorygowano do 9,5 za pomocą 1500 ml 10% wodorotlenku sodu. Następnie ekstrahowano 35 litrami octanu etylu. Mieszaninę przeniesiono do naczynia z mieszaniem na 20 minut w 8°C. Dwie fazy rozdzielono za pomocą wirówki ciecz-ciecz. Fazę organiczną wysuszono bezwodnym siarczanem sodu i odparowano uzyskując 60 g ciemnego oleistego surowego ekstraktu.

Po chromatografii otrzymano 4,9 g cyjanosafracyny B.

Claims (32)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób otrzymywania związku o wzorze (XVIIb):

   gdzie:

   ₁

   R¹ stanowi opcjonalnie zabezpieczoną grupę aminometylenową lub acylowaną grupę aminometylenową o wzorze -CH2-NH-COR^a, gdzie:

   R^a oznacza alkil, alkoksy, alkenyl, aryloalkil, aryloalkenyl, acylową grupę aminokwasową lub heterocyklil, każdy opcjonalnie podstawiony przez halo, cyjano, nitro, karboksyalkil, alkoksy, aryl, aryloksy, heterocyklil, heterocykliloksy, alkil, lub amino;

   lub o wzorze -CH2-NH-aa gdzie aa oznacza opcjonalnie ochronną acylową grupę aminokwasową, przy czym acylowe grupy aminokwasowe są wybrane spośród alanyl, arginyl, aspartyl. asparagil, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyl, histydyl, hydroksyprolil, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanil, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofyl, tyrozyl, lub walil; lub opcjonalnie zabezpieczoną grupę hydroksymetylenową;

   i R stanowi -H; lub

   PL 226 890 B1 _R ¹ _{i R} ⁴ razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII):

   R⁵ stanowi alkanoiloksy o 1 do 4 atomach węgla;

   R⁷ stanowi -OCH3 i R⁸ stanowi -OH lub R⁷ i R⁸ razem tworzą grupę -O-CH2-O-;

   R^14a i R^14b stanowią oba -H oraz

   R¹⁵ stanowi -H;

   R²¹ stanowi -H, -OH lub-CN; przy czym grupy alkilowe i alkoksylowe mają 1 do 12 atomów węgla;

   grupy alkenylowe mają 2 do 12 atomów węgla;

   grupy arylowe są wybrane spośród fenylu, bifenylu i naftylu;

   grupy heterocyklilowe mają 4 do 8 atomów w pierścieniu z jednym lub więcej heteroatomem wybranym spośród azotu, siarki i tlenu i są aromatyczne lub częściowo lub całkowicie nienasycone;

   grupę aryloalkil stanowi C1-C12 grupa alkilowa podstawiona grupą arylową zdefiniowaną powyżej.

   grupę aryloalkenyl stanowi C1-C12 grupa alkenylowa podstawiona grupą arylową zdefiniowaną powyżej, ze związku 21-cyjano o wzorze (XV):

   gdzie:

   R¹ stanowi grupa amidometylenowa o wzorze -CH2-NH-CO-CR^25aR^25bR^25c gdzie jeden z R^25a i R^25b stanowi NH2 a drugi stanowi -H, a R^25c stanowi -CH₃;

   R⁵ i R⁸ oba są keto, a pierścień A stanowi pierścień p-benzochinonowy;

   R^14a i R^14b stanowią oba -H;

   R¹⁵ stanowi H i R¹⁸ stanowi -OH, a pierścień E stanowi pierścień benzenowy;

   R²¹ stanowi -CN przy czym wzory (XVIIb) i (XV) są numerowane jak we wzorze (XIV):

   PL 226 890 B1 oraz reakcje sposobu obejmują odpowiednio w razie potrzeby:

   a) demetylację w metoksy podstawniku w pozycji 7 układu chinonowego dla pierścienia A, następujące po redukcji układu chinonowego pierścienia A w układ fenolowy;

   b) konwersję układu fenolowego pierścienia A w pierścień metyloenodioksyfenolowy poprzez przechwytywanie produktu reakcji z etapu b) dwuwartościowymi reagentami elektrofilowymi bezpośrednio uzyskanego układu pierścieniowego metyloenodioksy;

   c) w przypadku, gdy R¹ i R⁴ we wzorze (XVIIb) razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII), utworzenie mostkowego pierścieniowego układu spiro o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII) pomiędzy pozycjami 1 i 4 w pierścieniu B poprzez substytucję w pozycji 1 reagentem mostkującym o wzorze (XIX) gdzie Fu oznacza ochronną grupę funkcyjną, wybraną spośród -NHProt^4a i -OProt^4b, przy czym Prot^4d stanowi ochronną grupę dla amino a Prot^4b stanowi ochronną grupę dla hydroksy.

   ₃

   Prot³ oznacza grupę ochronną grupy tiolowej a linia przerywana oznacza opcjonalne wiązanie podwójne, tworząc egzo/endo metylid chinonowy w pozycji 4 i umożliwiając reakcję metylidu z podstawnikiem 1, prowadząc do utworzenia mostkowego pierścieniowego układu spiro;

   d) O-acylowanie do uzyskania alifatycznej pochodnej O-acylu o 1 do 4 atomach węgla w pozycji 5-, jeśli konieczne;

   e) gdy R²¹ we wzorze (XVIIb) stanowi -OH, transformacja podstawnika 21-cyjano do podstawnika -OH w celu otrzymania pożądanego związku o wzorze (XVIIb);

   przy czym w dowolnej reakcji jedna lub więcej grup podstawników jest chroniona przez grupę ochronną.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap a) przekształcania układu chinonowego pierścienia A w układ fenolowy jest przeprowadzany poprzez reakcję redukcji przy zastosowaniu jako katalizatora wodoru z palladem na węglu.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że obejmuje przynajmniej etapy a), b), d) i e).
4. 4. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że R¹ i R⁴ razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII) i, że etap c) tworzenia mostkowego pierścieniowego układu spiro między pozycjami 1 i 4 w pierścieniu B przeprowadza się przez reakcję substytucji w pozycji 1 za pomocą reagenta mostkującego, tworząc egzo/endo metylid chinonowy w pozycji 4 i umożliwiając reakcję metylidu z podstawnikiem 1, prowadząc do utworzenia mostkowego pierścieniowego układu spiro.
5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że reagent mostkujący stanowi lnt-29 lub lnt-37:

   PL 226 890 B1 przy czym Troc jest grupą 2,2,2-trichloroetoksykarbonylową a MOM oznacza grupę metoksymetylową.
6. 6. Sposób według zastrzeżenia 4 albo 5, znamienny tym, że otrzymanie metylidu obejmuje wprowadzenie grupy hydroksylowej w pozycję 10 na połączeniu pierścieni A i B prowadząc do cząstkowej struktury o wzorze (XX):

   gdzie grupa R” jest wybrana w^r celu utworzenia żądanej grupy o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII).
7. 7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że wprowadzenie grupy hydroksylowej w pozycję 10 na połączeniu pierścieni A i B prowadzi do cząstkowej struktury o wzorze (XXI):

   przy czym grupa R jest wybrana w celu utworzenia żądanej grupy o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII).

   ₃
8. 8. Sposób według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że grupę R“ stanowi -CHFu-CIT- SProt³, przy czym Fu stanowi grupa -NHProt^4a lub -OProt^4b, gdzie Prot^4a stanowi ochronną grupę grupy amino a Prot^4b stanowi ochronną grupę grupy hydroksy. i Prot stanowi ochronną grupę grupy tiolowej.
9. 9. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że związek 21-cyjano o wzorze (XV) jest otrzymywany poprzez wprowadzenie grupy 21-cyjano do safracyny B.
10. 10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że związek 21-cyjano o wzorze (XV) stanowi cyjanosafracyna B, związek (2) o wzorze:

    PL 226 890 B1
11. 11. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 10, znamienny tym, że R⁵ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi acetyloksy.
12. 12. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 10, znamienny tym, że R²¹ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi grupa -OH lub -CN.
13. 13. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 10, znamienny tym, że R⁷ i R⁸ w związku o wzorze (XVIIb) razem tworzą grupę -O-CH2-O-.
14. 14. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 10, znamienny tym, że R¹ i R⁴ w związku o wzorze (XVIIb) razem tworzą grupę o wzorze (IV), (V), (VI) lub (VII):
15. 15. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 10, znamienny tym, że R¹ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi opcjonalnie ochronną grupę aminometylenową, acylowaną grupę aminometylenową o wzorze -CH2-NH-CO-R³, gdzie: R^a oznacza alkil, alkoksy, alkenyl, aryloalkil, aryloalkenyl, acylową grupę aminokwasową lub heterocyklil, każdy opcjonalnie podstawiony przez halo, cyjano, nitro, karboksyalkil, alkoksy, aryl, aryloksy, heterocyklil, heterocykliloksy, alkil, lub amino; lub o wzorze -CH2- NH-aa gdzie aa oznacza opcjonalnie ochronną acylową grupę aminokwasową przy czym acylowe grupy aminokwasowe są wybrane spośród alanyl, arginyl, aspartyl, asparagil, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyn, histydyl, hydroksypropyl, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanil, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofyl, tyrozyl, lub walil; lub opcjonalnie ochronną grupę hydroksymetylenową, a R⁴ stanowi -H.
16. 16. Sposób według zastrz. 15, znamienny tym, że R¹ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi grupa -CH2NH2 lub CFbNH-aa, gdzie aa stanowi acylową grupę aminokwasową.
17. 17. Sposób według zastrz. 15, znamienny tym, że R¹ w związku o wzorze (XVIIb) stanowi N-acylowa pochodna, przy czym grupa acylowa przedstawiona jest wzorem -CO-R^a, gdzie R^a stanowi alkil, alkoksy, alkenyl. aryloalkil, aryloalkenyl, grupa acylowa aminokwasowa lub heterocyklil, każdy opcjonalnie podstawiony przez halogen, cyjano, nitro, karboksyalkil, alkoksy, aryl, aryloksy, heterocyklil, heterocykliloksy, alkil, amino lub grupa acylowa stanowi aa.
18. 18. Sposób według zastrz. 16, albo 17, znamienny tym, że jedna lub więcej grup aa jest obecna i stanowi alanyl, arginyl, aspartyl, asparaginyl, cystyl, glutamyl, glutaminyl, glicyl, histydyl, hydroksyprolil, izoleucyl, leucyl, lizyl, metionyl, fenyloalanyl, prolil, seryl, treonyl, tyronyl, tryptofil, tyrozyl lub walil.
19. 19. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek o wzorze (XVIIb) stanowi ekteinascydyna 743 lub ekteinascydyna 770.

    PL 226 890 B1
20. 20. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek o wzorze (XVIIb) stanowi ekteinascydyna 743:
21. 21. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że produkt jest przedstawiony wzorem (XXIII):

    gdzie ₁

    R¹ stanowi acylową pochodną grupy aminometylenowej;

    ₅

    R⁵ stanowi grupę acetyloksy lub inną grupę acyloksy, która zawiera do 4 atomów węgla;

    R¹² stanowi -CH₃ i

    R²¹ stanowi grupę hydroksy lub cyjano.

    ₁
22. 22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że R¹ stanowi grupę hydrofobową.
23. 23. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że R^a stanowi liniowy łańcuch o długości poniżej 10 atomów.

    ₃
24. 24. Sposób według dowolnego z zastrzeżeń 21 do 23, znamienny tym, że R³ stanowi grupa acetyloksy.
25. 25. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że związek o wzorze (XXIII) stanowi ftalascydyna o wzorze (III):

    PL 226 890 B1
26. 26. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że aa stanowi alanyl.
27. 27. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że grupa alanylowa jest chroniona przez grupę butoksykarbonylową.
28. 28. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że obejmuje reakcję:

    gdzie R i R jak określono w zastrz. 1 a jedna lub więcej grup podstawników jest chroniona przez grupę ochronną.
29. 29. Sposób według zastrz. 28, znamienny tym, że R¹⁸ stanowi zabezpieczona grupa OH.
30. 30. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że obejmuje reakcje:

    1 ή Q gdzie R¹ i R¹⁸ są jak określono w zastrz. 1 a jedna lub w ięcej grup podstawników jest chroniona przez grupę ochronną.
31. 31. Sposób według zastrz. 30, znamienny tym, że R¹⁸ stanowi zabezpieczona grupa OH.
32. 32. Sposób otrzymywania związku o wzorze (XVIIb) według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że związek, w którym grupę R¹ stanowi grupa aminometylenowa i ulega przekształceniu do związku, w którym R¹, stanowi grupa hydroksymetylenowa.