PL237105B1 - Sposób wytwarzania kopolimeru uretanoakrylanowego oraz sposób wytwarzania uretanoakrylanowej kompozycji do otrzymywania powłok o zwiększonej adhezji - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania kopolimeru uretanoakrylanowego o zwiększonej adhezji. Sposób ten polega na fotopolimeryzacji w masie monomeru uretanoakrylanowego i monomeru (met)akrylanowego w obecności fotoinicjatora rodnikowego i charakteryzuje się tym, że monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan w ilości od 20 do 90% wagowy miesza się z monofunkcyjnym (met)akrylanem alkilowym lub alicyklicznym w ilości od 10 do 80% wagowy oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 1 do 10% wagowy i poddaje się procesowi fotopolimeryzacji. Jako monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan stosuje się komercyjne alifatyczne uretanoakrylany o różnej lepkości i gęstości. Jako monofunkcyjny (met)akrylan alkilowy lub alicykliczny stosuje się alifatyczne bądź alicykliczne estry kwasu (met)akrylowego o długości łańcucha węglowego od 2 do 12 atomów węgla, takie jak: metakrylan metylu, akrylan izobornylu, akrylan 4-tert-butylocykloheksylu, akrylan 2-fenoksyetylu. Jako fotoinicjatory rodnikowe stosuje się tlenek acylofosfiny, α-hydroksyalkilofenon, benzylodimetyloketal. Jako źródło promieniowania stosuje się lampy emitujące promieniowanie z zakresu UV-A o natężeniu w zakresie 15 - 30 mW/cm2, o długości fali od 310 - 380 nm. Reakcję fotopolimeryzacji prowadzi się w obecności gazu obojętnego, w czasie od 1 do 10 minut, w temperaturze od 0 do 40°C, do momentu uzyskania konwersji monomerów w zakresie 40 - 70% wagowy.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kopolimeru uretanoakrylanowego oraz sposób wytwarzania uretanoakrylanowej kompozycji do otrzymywania powłok o zwiększonej adhezji. Tego typu powłoki mogą być stosowane jako powłoki ochronne czy dekoracyjne, m.in. do szkła, drewna, metalu, tworzyw sztucznych, a nawet płytki paznokcia.

Z opisu wynalazku US4141806 znany jest sposób fotopolimeryzacji w masie nienasyconych monomerów, tj. estrów kwasu akrylowego lub metakrylowego w obecności fotoinicjatora (0-10% wag). Jako fotoinicjatory stosowane są pochodne benzoiny, acetofenonu oraz benzofenonu. W pierwszym etapie prowadzona jest fotopolimeryzacja w temperaturze poniżej wrzenia mieszaniny składników aż do uzyskania 40% konwersji monomerów, a w drugim - reakcja w temperaturze podwyższonej (20-120°C) aż do uzyskania konwersji monomerów na poziomie 90%. Proces może być prowadzony w sposób ciągły lub nieciągły z użyciem lampy zanurzeniowej lub zewnętrznej otaczającej reaktor. Wytworzone polimery po modyfikacji odpowiednimi związkami sieciującymi lub/oraz pigmentami mogą być stosowane jako lakiery. Z opisu wynalazku US4260703 znany jest sposób otrzymywania nowych uretanoakrylanów i kompozycje uretanoakrylanowe sieciowane promieniowaniem UV. Sposób ich otrzymywania wg wynalazku polega na reakcji pochodnych estrowych z dwiema grupami wodorotlenowymi i organicznego poliizocyjanianu. Z opisu wynalazku US4283480 znana jest fotopolimeryzowalna kompozycja do wytwarzania obwodów drukowanych i innych zastosowań w przemyśle elektronicznym, odporna na lutowanie, która powstaje w wyniku fotopolimeryzacji mieszaniny składającej się ze zdolnego do polimeryzacji komponentu, np. poliuretanu, przenośnika łańcucha (związku politiolowego) oraz fotoinicjatora, przy czym stosowany wg wynalazku poliuretan powstaje w reakcji poliizocyjanianu z poliolem. Z kolei z opisu patentowego US5013768 wynika, iż znana jest fotopolimeryzująca kompozycja powłokowa składająca się z uretanoakrylanowego oligomeru, tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora, pigmentów oraz proszku szklanego, przy czym oligomer akrylanowy jest otrzymywany w konwencjonalnej reakcji poliizocyjanianu z monomerem hydroksyakrylanowym. Z opisu wynalazku US4507458 znany jest także sposób otrzymywania kompozycji uretanoakrylanowej w wyniku reakcji poliizocyjananiu z poliolami poliestrowymi. Natomiast z opisu patentowego US4587201 znany jest sposób wytwarzania fotosieciowanej kompozycji uretanoakrylanowej, która stanowi mieszaninę żywicy uretanoakrylanowej (powstałej przez zmieszanie poliizocyjanianu z akrylanem lub metakrylanem) oraz fotoinicjatora. Sposób otrzymywania fotoutwardzalnych oligomerów uretanoakrylanowych został opisany także w patencie US5322861. Polega on na reakcji grup izocyjanianowych prepolimeru uretanowego z grupami hydroksylowymi akrylanu lub metakrylanu. Znany jest także sposób wytwarzania fotosieciowalnego prepolimeru uretanoakrylanowego (US5674921) w wyniku reakcji uretanowego prepolimeru z poliizocyjanianem. Nowsze doniesienia patentowe (US2017/0342024) dotyczą sposobu otrzymywania mono funkcyjnych lub wielofunkcyjnych oligomerów uretanoakrylanowych na drodze reakcji z aminami (bez użycia izocyjanianów).

Ze zgłoszenia wynalazku PL408818 znana jest kompozycja fotoreaktywnego lakieru na bazie akrylanów do drewna, charakteryzująca się tym, że zawiera fotoreaktywny lakier na bazie alifatycznych uretanoakrylanów, zbudowany z 40-80% wagowych alifatycznego uretanoakrylanu, 10-40% wagowych wielofunkcyjnego (met)akrylanu, 5-15% wagowych metakrylanu alkilowego, 3-15% wagowych nienasyconego kwasu karboksylowego, 1-10% wagowych fotoinicjatora rodnikowego, 1-5% wagowych N-winylokaprolaktamu oraz 1-3% wagowych wysokowrzącego rozpuszczalnika. Udział procentowy wszystkich składników wynosi 100%.

Ze zgłoszenia wynalazku PL415089 znana jest kompozycja do wytwarzania dualnie utwardzanego bezrozpuszczalnikowego lakieru, która charakteryzuje się tym, że składa się z od 50% do 75% wagowych uretanoakrylanów, od 10% do 30% wagowych wielofunkcyjnych monomerów, od 5% do 20% wagowych nienasyconych żywic epoksydowych, od 5% do 10% wagowych nienasyconych kwasów karboksylowych, od 1% do 5% wagowych fotoinicjatorów rodnikowych i od 1% do 5% wagowych reagujących termicznie żywic aminowych. Suma wszystkich komponentów kompozycji wynosi 100% wagowych. Kompozycja, po nałożeniu na powierzchnię, jest utwardzana promieniami UV w zakresie od 200 do 400 nm, a następnie termicznie w temperaturze nie mniejszej niż 130°C. Utwardzanie termiczne przebiega poprzez reakcję grup karboksylowych nienasyconych kwasów z termicznie reaktywnymi grupami żywic aminowych. W kompozycji uretanoakrylan jest mono- lub di- lub trifunkcyjny, których reaktywność w procesie utwardzania promieniowaniem UV (fotoutwardzania) wzrasta wraz ze wzrostem funkcyjności. Wielofunkcyjny monomer stanowi wielofunkcyjny akrylan lub wielofunkcyjny metakrylan.

PL 237 105 B1

Zastosowanie wielofunkcyjnych akrylanów oraz metakrylanów wzmacnia proces oraz stopień utwardzania bezrozpuszczalnikowych lakierów będących przedmiotem wynalazku. Korzystnie jako wielofunkcyjne monomery stosuje się di-, tri- oraz tetra(met)akrylany. Zastosowanie nienasyconych żywic epoksydowych pozwala na przyspieszenie procesu utwardzania bezrozpuszczalnikowego lakieru, według wynalazku, pod wpływem promieniowania UV. Najbardziej reaktywną nienasyconą żywicę epoksydową stanowi (met)akrylowana żywica epoksydowa, winylokarboksylowy stanowi kwas (met)akrylowy, kwas winylooctowy, kwas fumarowy, kwas β-akryloilooksypropionowy, kwas krotonowy, kwas akonitowy, kwas dimetyloakrylanowy, kwas trichloroakrylanowy lub kwas itakonowy. Pochodzące od tych związków grupy karboksylowe wbudowują się podczas fotoutwardzania w łańcuch polimeru i stanowią aktywne centra procesu utwardzania poprzez zastosowanie w procesie utwardzania żywic aminowych. Fotoinicjator rodnikowy stanowi fotoinicjator rodnikowy I rodzaju, których dodatek dostarcza podczas naświetlania promieniowaniem UV zdolne do inicjacji procesu utwardzania wolne rodniki. Korzystnie jako fotoinicjatory I rodzaju stosuje się fotoinicjatory na bazie benzoiny, hydroksyacetofenonu, benzyloketali, hydroksyalkilofenonu lub halogenoketonów. Reagującą termicznie żywicę aminową stanowi żywica melaminowo-formaldehydowa (całkowicie bądź częściowo metoksylowane, etoksylowane oraz butoksylowane pochodne melaminy), żywica benzoguanidynowa, żywica glikolourilowa lub żywica mocznikowa.

Ze zgłoszenia wynalazku PL417974 znana jest kompozycja utwardzalnego w świetle widzialnym bezrozpuszczalnikowego lakieru składająca się z 40-80% wagowych alifatycznego uretanoakrylanu, 10-40% wagowych wielofunkcyjnego (met)akrylanu, 3-10% wagowych nienasyconego kwasu karboksylowego, 2-6% wagowych akrylanu kaprolaktylu, 0,5-10% wagowych fotoinicjatora rodnikowego, przy czym % wagowy wszystkich komponentów wchodzących w skład lakieru stanowi 100% wagowych. Kompozycja lakieru jest utwardzalna w czasie do 25 minut. Wielofunkcyjny (met)akrylan stanowi dwulub trzyfunkcyjny (met)akrylan. Kwas karboksylowy stanowi kwas β-akroilooksypropionowy, kwas akrylowy, kwas metakrylowy lub kwas winylooctowy.

Z literatury naukowej wiadomo, że uretanoakrylanowe materiały powłokowe utwardzane promieniowaniem UV wykazują lepsze właściwości mechaniczne i chemiczne niż te bazujące na innych oligomerach akrylanowych. Wiadomo także, iż powłokowe kompozycje uretanoakrylanowe cechują się doskonałymi właściwościami aplikacyjnymi, takimi jak: rozlewność, lepkość, zwilżalność podłoża, dzięki czemu są coraz częściej stosowanymi oligomerami do tworzenia wysokiej jakości powłok. Obecnie badania koncentrują się głównie na długotrwałym utrzymaniu pożądanych właściwości tj. twardości, wytrzymałości, odporności chemicznej i elastyczności oraz przyczepności, które szczególnie ważne są w lakiernictwie czy stomatologii. W porównaniu do innych oligomerów akrylanowych, uretanoakrylany charakteryzują się najlepszym balansem pomiędzy twardością, wytrzymałością i odpornością chemiczną przy zachowaniu jednocześnie elastyczności tych materiałów. Jednak, aby stworzyć powłokę uretanoakrylanową o wysokiej adhezji do podłoża należy poddać oligomer UA modyfikacji.

Sposób wytwarzania kopolimeru uretanoakrylanowego o zwiększonej adhezji, według wynalazku, polegający na fotopolimeryzacji w masie monomeru uretanoakrylanowego i monomeru (met)akrylanowego w obecności fotoinicjatora rodnikowego, charakteryzuje się tym, że monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan w ilości od 20 do 90% wagowy miesza się z mono funkcyjnym (met)akrylanem alkilowym lub alicyklicznym w ilości od 10 do 80% wagowy oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 1 do 10% wagowy i poddaje się procesowi fotopolimeryzacji.

Jako monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan stosuje się komercyjne alifatyczne uretanoakrylany o różnej lepkości i gęstości, na przykład Genomer 1122, Rhan AG; Ebecryl 1040, Cytec; Photomer 4185, IGM; Unicryl R-7162, Tradekey; Miramer MU9001 oraz Miramer UA5210, Miwon Speciality Chemicals.

Jako monofunkcyjny (met)akrylan alkilowy lub alicykliczny stosuje się alifatyczne bądź alicykliczne estry kwasu (met)akrylowego o długości łańcucha węglowego od 2 do 12 atomów węgla, takie jak: metakrylan metylu, akrylan izobornylu, akrylan 4-tert-butylocykloheksylu, akrylan 2-fenoksyetylu.

Jako fotoinicjatory rodnikowe stosuje się tlenek acylofosfiny, α-hydroksyalkilofenon, benzylodimetyloketal.

Jako źródło promieniowania stosuje się lampy emitujące promieniowanie z zakresu UV-A o natężeniu w zakresie 15-30 mW/cm², o długości fali od 310-380 nm.

Reakcję fotopolimeryzacji prowadzi się w obecności gazu obojętnego, w czasie od 1 do 10 minut, w temperaturze od 0 do 40°C, do momentu uzyskania konwersji monomerów w zakresie 40-70% wagowy.

PL 237 105 B1

Tak otrzymany roztwór kopolimeru uretanoakrylanowego w nieprzereagowanych monomerach (zwanych roztworem kopolimeru uratanoakrylanowego) ma podwyższoną adhezję do podłoża i stosuje się go do wytwarzania kompozycji do otrzymywania powłok o zwiększonej adhezji.

Sposób wytwarzania uretanoakrylanowej kompozycji do otrzymywania powłok o zwiększonej adhezji, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że miesza się otrzymany sposobem opisanym powyżej roztwór kopolimeru uretanoakrylanowego w ilości od 50 do 95% wagowy z wielofunkcyjnym monomerem (met)akrylanowym w ilości od 5 do 50% wagowy oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 1 do 10% wagowy.

Jako wielofunkcyjne monomery (met)akrylanowe stosuje się estry kwasu (met)akrylowego zawierające dwa, trzy lub więcej wiązań nienasyconych w cząsteczce, takie jak: triakrylan trimetylolopropanu, dimetakrylan glikolu etylenowego, dimetakrylan butanodiolu, dimetakrylan heksanodiolu.

Jako fotoinicjatory rodnikowe stosuje się tlenek acylofosfiny, α-hydroksyalkilofenon, benzylodimetyloketal.

Otrzymaną w ten sposób kompozycją powleka się podłoże szklane, metalowe, drewniane lub z tworzyw sztucznych i naświetla źródłem światła emitującego promieniowanie UV. Uzyskane w ten sposób powłoki są elastyczne i charakteryzują się wysokim połyskiem i wysoką adhezją do powierzchni ceramicznych (np. szkło), drewnianych, metalowych czy z tworzyw sztucznych. Kompozycje powłokowe dobrze przylegają do wspomnianych powierzchni, jak również samopoziomują się. Powłoki na bazie alifatycznych uretanoakrylanów utwardzalne promieniowaniem ultrafioletowym są przyjazne dla środowiska, nie zawierają rozpuszczalników organicznych i są praktycznie bezzapachowe (niezbyt uciążliwy zapach zanika całkowicie po utwardzeniu). Dodatkowym ich atutem jest krótszy czas utwardzania w porównaniu z lakierami rozpuszczalnikowymi.

Wynalazek ilustrują bliżej poniższe przykłady wykonania. Udział wszystkich monomerów i oligomerów wynosi 100%, natomiast dodatek fotoinicjatora odnosi się do 100 części wagowych sumy pozostałych komponentów.

P r z y k ł a d I

W znajdującym się w łaźni wodnej reaktorze szklanym zaopatrzonym w mieszadło mechaniczne, termometr oraz kapilarę szklaną dostarczającą azot umieszcza się mieszaninę monomerów wraz z fotoinicjatorem, tj. 8,5 g monofunkcyjnego uretanoakrylanu Genomer 1122, Rahn, Szwajcaria (85% wag), 1,5 g monofunkcyjnego metakrylanu metylu oraz 0,01 g tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora (Lucrin TPOL, BASF, Niemcy) (0,1% wag). Przed procesem naświetlenia nad mieszaniną składników przepuszcza się gaz obojętny przez 10 min. Po tym czasie rozpoczynano naświetlanie mieszaniny reakcyjnej za pomocą źródła promieniowania UV, tj. punktowej lampy Honle VG UVAHAND 250 GS; natężenie promieniowania wynosi 30 mW/cm²,a czas naświetlania 2 min. Tak otrzymany roztwór kopolimeru uretanoakrylanowego, zawiera 30% wag nieprzereagowanych monomerów. Do 8,5 g (85% wag) tak otrzymanego składnika uretanoakrylanowego dodawano następnie 1,0 g (10% wag) monomeru wielofunkcyjnego tj. triakrylanu trimetylolopropanu (TMPTA, BASF) oraz 0,5 g (5% wag) a-hydroksyalkilofenonu jako fotoinicjatora rodnikowego (Omnirad 184, IGM Resins). Uzyskaną w ten sposób kompozycję powłokową aplikowano za pomocą aplikatora szczelinowego na podłoże szklane (uzyskując grubość powłoki ok. 90 μm) w celu utwardzenia za pomocą średniociśnieniowej lampy UV. Utwardzanie prowadzono przy dawce promieniowania UV wynoszącej 1200 mJ/cm² przez 12 s. Adhezja mierzona metodą odrywową „pull-off” według normy ASTM D4541/D7234, z wykorzystaniem grzybków o średnicy 20 mm, na podłożu szklanym wynosiła 6 MPa, a połysk - według normy ASTMD523 - wynosił 170 GU.

P r z y k ł a d II

W znajdującym się w łaźni wodnej reaktorze szklanym zaopatrzonym w mieszadło mechaniczne, termometr, kapilarę szklaną dostarczającą azot umieszcza się mieszaninę monomerów wraz z fotoinicjatorem, tj. 9 g monofunkcyjnego uretanoakrylanu Ebecryl 1040 (Rahn, Szwajcaria) (90% wag), 1 g akrylanu izobornylu (10% wag) oraz 0,03 g α-hydroksyalkilofenonu Irgacure 127 (BASF, Niemcy) jako fotoinicjatora (3% wag). Przed procesem naświetlenia nad mieszaniną składników przepuszczano gaz obojętny przez 10 min. Po tym czasie rozpoczynano naświetlanie mieszaniny reakcyjnej za pomocą źródła promieniowania UV, tj. punktowej lampy Honle VG UVAHAND 250 GS; natężenie promieniowania 20 mW/cm², czas naświetlania 3 min. Tak otrzymany roztwór kopolimeru uretanoakrylanowego zawiera 30% wag nieprzereagowanych monomerów. Do 7 g (70% wag) tak otrzymanego składnika uretanoakrylanowego dodawano następnie 3,0 g (30% wag) monomeru wielofunkcyjnego tj. dimetakrylan glikolu etylenowego (EGDMA, BASF) oraz 0,1 g (1% wag) tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora rodnikowego (Irgacure 819, BASF). Uzyskaną w ten sposób kompozycję powłokową aplikowano za pomocą

PL 237 105 B1 aplikatora szczelinowego na podłoże szklane (uzyskując grubość powłoki ok. 120 μπ) w celu utwardzenia za pomocą średniociśnieniowej lampy UV. Utwardzanie prowadzono przy dawce promieniowania UV wynoszącej 900 mJ/cm² przez 15 s. Adhezja mierzona metodą odrywową „pull-off” z wykorzystaniem grzybków o średnicy 20 mm, na podłożu szklanym wynosiła 6,5 MPa, a połysk 165 GU.

P r z y k ł a d III

W znajdującym się w łaźni wodnej reaktorze szklanym zaopatrzonym w mieszadło mechaniczne, termometr, kapilarę szklaną dostarczającą azot umieszcza się mieszaninę monomerów wraz z fotoinicjatorem, tj. 2 g monofunkcyjnego uretanoakrylanu Photomer 4185 (IGM) (20% wag), 8 g akrylanu 4-tert-butylocykloheksylu Laromer TBCH, BASF (80% wag) oraz 0,02 g benzylodimetyloketalu Irgacure 651 (BASF) jako fotoinicjatora (2% wag). Przed procesem naświetlenia nad mieszaniną składników przepuszczano gaz obojętny przez 10 min. Po tym czasie rozpoczynano naświetlanie mieszaniny reakcyjnej za pomocą źródła promieniowania UV, tj. punktowej lampy Honle VG UVAHAND 250 GS; natężenie promieniowania 15 mW/cm², czas naświetlania 10 min. Tak otrzymany roztwór kopolimeru uretanoakrylanowego zawiera 35% wag nieprzereagowanych monomerów. Do 9,5 g (95% wag) tak otrzymanego składnika uretanoakrylanowego dodawano następnie 0,5 g (5% wag) monomeru wielofunkcyjnego tj. dimetakrylan butanodiolu (Visiomer BDDMA, Evonik, Niemcy) oraz 0,4 g (4% wag) tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora rodnikowego (Irgacure 819, BASF). Uzyskaną w ten sposób kompozycję powłokową aplikowano za pomocą aplikatora szczelinowego na podłoże szklane (uzyskując grubość powłoki ok. 120 μm) w celu utwardzenia za pomocą średniociśnieniowej lampy UV. Utwardzanie prowadzono przy dawce promieniowania UV wynoszącej 900 mJ/cm² przez 18 s. Adhezja mierzona metodą odrywową „pull-off” z wykorzystaniem grzybków o średnicy 20 mm, na podłożu szklanym wynosiła 7 MPa, a połysk 180 GU.

P r z y k ł a d IV

W znajdującym się w łaźni wodnej reaktorze szklanym zaopatrzonym w mieszadło mechaniczne, termometr, kapilarę szklaną dostarczającą azot umieszcza się mieszaninę monomerów wraz z fotoinicjatorem, tj. 8 g monofunkcyjnego uretanoakrylanu Genomer 1122 (Rhan, Szwajcaria) (80% wag), 2 g akrylanu 2-fenoksyetylu Laromer POEA, BASF (20% wag) oraz 0,05 α-hydroksyalkilofenonu Irgacure 2022 (BASF) jako fotoinicjatora (0,5% wag). Przed procesem naświetlenia nad mieszaniną składników przepuszczano gaz obojętny przez 10 min. Po tym czasie rozpoczynano naświetlanie m ieszaniny reakcyjnej za pomocą źródła promieniowania UV, tj. punktowej lampy Honle VG UVAHAND 250 GS; natężenie promieniowania 15 mW/cm², czas naświetlania 1 min. Tak otrzymany roztwór kopolimeru uretanoakrylanowego zawiera 60% wag nieprzereagowanych monomerów. Do 5 g (50% wag) tak otrzymanego składnika uretanoakrylanowego dodawano następnie 5 g (50% wag) monomeru wielofunkcyjnego tj. dimetakrylan heksanodiolu Visiomer HDDMA (Evonik, Niemcy) oraz 1 g (10% wag) tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora rodnikowego (Irgacure 2100, BASF). Uzyskaną w ten sposób kompozycję powłokową aplikowano za pomocą aplikatora szczelinowego na podłoże szklane (uzyskując grubość powłoki ok. 90 μm) w celu utwardzenia za pomocą średniociśnieniowej lampy UV. Utwardzanie prowadzono przy dawce promieniowania UV wynoszącej 1200 mJ/cm² przez 12 s. Adhezja mierzona metodą odrywową „pull-off” z wykorzystaniem grzybków o średnicy 20 mm, na podłożu szklanym wynosiła 7 MPa, a połysk 175 GU.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania kopolimeru uretanoakrylanowego o zwiększonej adhezji polegający na fotopolimeryzacji w masie monomeru uretanoakrylanowego i monomeru (met)akrylanowego w obecności fotoinicjatora rodnikowego, znamienny tym, że monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan w ilości od 20 do 90% wagowy miesza się z monofunkcyjnym (met)akrylanem alkilowym lub alicyklicznym w ilości od 10 do 80% wagowy oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 1 do 10% wagowy i poddaje się procesowi fotopolimeryzacji.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan stosuje się alifatyczne uretanoakrylany o różnej lepkości i gęstości.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako monofunkcyjny (met)akrylan alkilowy lub alicykliczny stosuje się alifatyczne bądź alicykliczne estry kwasu (met)akrylowego o długości łańcucha węglowego od 2 do 12 atomów węgla, takie jak: metakrylan metylu, akrylan izobornylu, akrylan 4-tert-butylocykloheksylu, akrylan 2-fenoksyetylu.

   PL 237 105 B1
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako fotoinicjatory rodnikowe stosuje się tlenek acylofosfiny, α-hydroksyalkilofenon, benzylodimetyloketal.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako źródło promieniowania stosuje się lampy emitujące promieniowanie z zakresu UV-A o natężeniu w zakresie 15-30 mW/cm².
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję fotopolimeryzacji prowadzi się w obecności gazu obojętnego, w czasie od 1 do 10 minut, w temperaturze od 0 do 40°C, do momentu uzyskania konwersji monomerów w zakresie 40-70% wagowy.
7. 7. Sposób wytwarzania uretanoakrylanowej kompozycji do otrzymywania powłok o zwiększonej adhezji, znamienny tym, że miesza się otrzymany sposobem określonym zastrz. 1-6 roztwór kopolimeru uretanoakrylanowego w ilości od 50 do 95% wagowy z wielofunkcyjnym monomerem (met)akrylanowym w ilości od 5 do 50% wagowy oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 1 do 10% wagowy.
8. 8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że jako wielofunkcyjne monomery (met)akrylanowe stosuje się estry kwasu (met)akrylowego zawierające dwa, trzy lub więcej wiązań nienasyconych w cząsteczce, takie jak: triakrylan trimetylolopropanu, dimetakrylan glikolu etylenowego, dimetakrylan butanodiolu, dimetakrylan heksanodiolu.
9. 9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że jako fotoinicjatory rodnikowe stosuje się tlenek acylofosfiny, α-hydroksyalkilofenon, benzylodimetyloketal.