PL236829B1 - Sposób otrzymywania fotoutwardzalnego lakieru podkładowego do paznokci o zwiększonej adhezji - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób otrzymywania fotoutwardzalnego lakieru podkładowego do paznokci o zwiększonej adhezji do płytki paznokcia, na bazie kopolimeru uretanoakrylanowego otrzymanego metodą fotopolimeryzacji w masie z monomeru uretanoakrylanowego i kwasu (met)akrylowego w obecności fotoinicjatora rodnikowego. Sposób ten charakteryzuje się tym, że monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan w ilości od 50 do 90% wagowych miesza się z kwasem akrylowym lub metakrylowym w ilości od 10 do 50% wagowych oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 0,1 do 10% wagowy, poddaje się procesowi fotopolimeryzacji i do tak otrzymanego roztworu kopolimeru uretanoakrylanowego dodaje się wielofunkcyjny monomer akrylanowy i/lub (met)akrylanowy w ilości od 5 do 50 części wagowych/100 części wagowych roztworu kopolimeru oraz fotoinicjator rodnikowy w ilości od 1 do 10 części wagowych/100 części wagowych roztworu kopolimeru.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania otrzymywania fotoutwardzalnego uretanoakrylanowego lakieru podkładowego (bazy) do paznokci o zwiększonej adhezji do płytki paznokcia. Tego typu lakier może być stosowany jako powłoka ochronno-dekoracyjna do pokrywania naturalnego i sztucznego paznokcia oraz jako podkład zwiększający adhezję kolejnych warstw lakierowych do podłoża.

Z opisu wynalazku US8901199B2 znana jest kompozycja fotoutwardzalna do pokrywania paznokci o zwiększonej adhezji, która zawiera zarówno oligomery monomery akrylanowe z fotoinicjatorem, jak również żywice termoutwardzalne i rozpuszczalniki, a za zwiększoną adhezję odpowiadają substancje pomocnicze tzw. promotory adhezji tj. metakrylan hydroksypropylu, metakrylan hydroksyetylu, metakrylan etylu, metakrylan tetrahydrofurfurylu, dimetakrylan estru glicerolu i bezwodnika piromelitowego, dimetakrylan piromelitowy, maleinian metakroiloksyetylowy, metakrylan/ bursztynian 2-hydroksyetylu, addukt dimetakrylanu 1,3-glicerolu i kwasu bursztynowego, ester glikolu etylenowego z kwasem metakrylowym i ftalowym, metakrylan butylu, metakrylan izobutylu, dimetakrylan glikolu polietylenowego, monometakrylan glikolu polipropenylowego, trimetakrylan trimetylolopropanu, metakrylan izopropylidenodifenylobiglicydylu, metakrylan laurylu, metakrylan cykloheksylu, metakrylan heksylu, metakrylan uretanu, dimetakrylan glikolu trietylenowego, dimetakrylan glikolu etylenowego, dimetakrylan glikolu tetraetylenowego, trimetakrylan trimetylolopropanu, dimetakylan glikolu neopentylowego, metakrylan acetoacetoksyetylu, polieteroamina, metakrylan glicydylu, bezwodnik maleinowy, terpolimery zawierające octan winylu, organosilany, organotiocyjany, chlorowane poliolefiny, izomaślan octanu sacharozy, trigliceryd kaprylowy/kaprynowy, pochodne uwodornionej kalafonii, kopolimer styrenmetylostyren-inden.

Z opisu wynalazku US4766005A znany jest materiał o wysokiej adhezji do keratynowych podłoży, który ma na celu zmianę tego podłoża do pH=8 lub wyższego, przy czym materiał ten zawiera nie wodny rozpuszczalnik wybrany z grupy składającej się z mleczanu metylu, octanu izoamylu, acetonu, cykloheksanu, n-heksanu, trichloroetylenu, ketonu metylowo-etylowego, izopropanolu, etanolu, butanolu, alkoholu amylowego, n-propanolu, pierwszorzędowego, drugorzędowego lub trzeciorzędowego alifatycznego lub aromatycznego alkoholu, butyrolaktonu, walerolaktonu i N-metylopirolidonu, octanu etylu, octanu butylu, dimetylosulfotleneku, dimetyloformamidu, eteru dimetylowego glikolu dietylenowego i acetonitrylu lub ich kombinacji i środek alkalizujący wybrany z grupy obejmującej wodorotlenek amonu, morfolinę, N-metylopirolidon, metakrylan dimetylaminetylu, trietyloaminę, dimetyloaminoetanol, wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek wapnia i wodorotlenek cynku.

Z opisu wynalazku US4704303A znana jest kompozycja do powlekania paznokci składająca się z alifatycznego lub cykloalifatycznego uretano diakrylanu lub dimetakrylanu o ciężarze cząsteczkowym od 250 do 500 i lepkości od 5 000 do 30 000 cps, alifatycznego lub cykloalifatycznego diakrylanu węglowodoro-uretanowego lub dimetakrylanowego o masie cząsteczkowej od 800 do 1600, dimetakrylanu poliglikolu o małej lepkości i masie cząsteczkowej od 286 do 750, jak i układu fotoinicjującego, który reaguje w zakresie światła widzialnego.

Z opisu wynalazku US4141806 znany jest sposób otrzymywania lakierów poprzez fotopolimeryzację w masie nienasyconych monomerów, tj. estrów kwasu akrylowego lub metakrylowego w obecności fotoinicjatora (0-10% wag.). Jako fotoinicjatory stosowane są pochodne benzoiny, acetofenonu oraz benzofenonu. W pierwszym etapie prowadzona jest fotopolimeryzacja w temperaturze poniżej wrzenia mieszaniny składników aż do uzyskania 40% konwersji monomerów, a drugim - reakcja w temperaturze podwyższonej (20-120°C) aż do uzyskania konwersji monomerów na poziomie 90%. Proces może być prowadzony w sposób ciągły lub nieciągły z użyciem lampy zanurzeniowej lub zewnętrznej otaczającej reaktor. Z opisu wynalazku US4260703 znany jest sposób otrzymywania nowych uretanoakrylanów i kompozycje uretanoakrylanowe sieciowane promieniowaniem UV. Sposób ich otrzymywania polega na reakcji pochodnych estrowych z dwiema grupami wodorotlenowymi i organicznego poliizocyjanianu. Z opisu wynalazku US4283480 znana jest fotopolimeryzowalna kompozycja do wytwarzania obwodów drukowanych i innych zastosowań w przemyśle elektronicznym, odporna na lutowanie, która powstaje w wyniku fotopolimeryzacji mieszaniny składającej się ze zdolnego do polimeryzacji komponentu, np. poliuretanu, przenośnika łańcucha (związku politiolowego) oraz fotoinicjatora, przy czym stosowany wg wynalazku poliuretan powstaje w reakcji poliizocyjanianu z poliolem. Z kolei z opisu patentowego US5013768 wynika, iż znana jest fotopolimeryzująca kompozycja powłokowa składająca się z uretanoakrylanowego oligomeru, tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora, pigmentów oraz proszku szklanego,

PL 236 829 B1 przy czym oligomer akrylanowy jest otrzymywany w konwencjonalnej reakcji poliizocyjanianu z monomerem hydroksyakrylanowym. Z opisu wynalazku US4507458 znany jest także sposób otrzymywania kompozycji uretanoakrylanowej w wyniku reakcji poliizocyjananiu z poliolami poliestrowymi. Natomiast z opisu patentowego US4587201 znany jest sposób wytwarzania fotosieciowanej kompozycji uretanoakrylanowej, która stanowi mieszaninę żywicy uretanoakrylanowej (powstałej przez zmieszanie poliizocyjanianu z akrylanem lub metakrylanem) oraz fotoinicjatora. Sposób otrzymywania fotoutwardzalnych oligomerów uretanoakrylanowych został opisany także w patencie US5322861. Polega on na reakcji grup izocyjanianowych prepolimeru uretanowego z grupami hydroksylowymi akrylanu lub metakrylanu. Znany jest także sposób wytwarzania fotosieciowalnego prepolimeru uretanoakrylanowego (US5674921) w wyniku reakcji uretanowego prepolimeru z poliizocyjanianem. Nowsze doniesienia patentowe (US2017/0342024) dotyczą sposobu otrzymywania monofunkcyjnych lub wielofunkcyjnych oligomerów uretanoakrylanowych na drodze reakcji z aminami (bez użycia izocyjanianów). Z opisu patentowego PL 227298 znana jest kompozycja fotoutwardzalnego lakieru do paznokci zawierająca fotoreaktywny lakier na bazie uretanoakrylanów, zawierająca olejek zapachowy w ilości od 0,1 do 5% wagowych w odniesieniu do masy fotoreaktywnego lakieru, zbudowanego na bazie 50-80% wagowych uretanoakrylanu, 10-30% wagowych wielofunkcyjnego metakrylanu, 5-15% wagowych metakrylanu alkilowego, 1-10% wagowych kwasu metakrylowego, 0,5-10% wagowych fotoinicjatora oraz 0,1-2% wagowych octanu butylu, przy czym udział procentowy wszystkich składników fotoreaktywnego lakieru wynosi 100%. Olejek zapachowy stanowi olejek sosnowy i/lub hibiskusowy i/lub cytronelowy i/lub eukaliptusowy i/lub jodłowy i/lub kamforowy i/lub różany i/lub olejek rumiankowy. Metakrylan alkilowy stanowi metakrylan butylu lub metakrylan etylu lub metakrylan 2-etyloheksylu. Z opisu patentowego PL 222170 znana jest kompozycja lakieru do paznokci zawierająca środek wykazujący luminescencję pod wpływem promieniowania UV, która charakteryzuje się tym, że zawiera fotoreaktywny lakier i kompleksowy związek tetraedryczny o sumarycznym wzorze Cu4hpy4 lub jego pochodne, będące podstawionymi pochodnymi pierścieni pirydyny w ilości od 5 do 30% wagowych w odniesieniu do masy fotoreaktywnego lakieru, który stanowi mono i/lub wielofunkcyjne uretanoakrylany w ilości 50-80% wagowych, mono i/lub wielofunkcyjne (met)akrylany w ilości 10-30% wagowych, kwas metakrylowy w ilości 5-20% wagowych, fotoinicjator w ilości 3-15% wagowych oraz rozpuszczalnik w ilości 0,5-2% wagowych. Podstawniki pierścieni pirydyny stanowią wodór lub podstawnik 3,4-dimetylowy lub podstawnik 2,4,6-trimetyIowy lub podstawniki 2-metylowy i 5-etylowy. Mono i/lub wielofunkcyjne uretanoakrylany stanowią alifatyczny uretanoakrylan. Mono i/lub wielofunkcyjne (met)akrylany stanowią trifunkcyjny akrylan, difunkcyjny akrylanu, trietylenoglikolodimetakrylan i/lub etylenoglikolodimetakrylan. Ze zgłoszenia patentowego P. 417974 znany jest sposób wytwarzania powłoki z lakieru do paznokci na bazie uretanoakrylanów polegający na naniesieniu fotoreaktywnej mieszaniny lakieru na paznokieć i utwardzania promieniowaniem UV, charakteryzujący się tym, że miesza się 50-80% wagowych uretanoakrylanu, 5-30% wagowych wielofunkcyjnego (met)akrylanu, 5-20% wagowych nienasyconego kwasu karboksylowego, 0,1 10% wagowych fotoinicjatora rodnikowego oraz 0,05-5% wagowych kwasu p-toluenosulfonowego, przy czym stężenie wszystkich komponentów lakieru wynosi 100% wagowych, tak otrzymaną fotoreaktywną mieszaninę lakieru nanosi się na powierzchnię paznokcia, następnie naniesioną warstwę lakieru pokrywa się folią poliestrową, a następnie poprzez folię utwardza promieniowaniem UV w obszarze 200400 nm otrzymując, po usunięciu folii poliestrowej, utwardzoną powłokę lakierową. Jako kwas karboksylowy stosuje się kwas metakrylowy, kwas akrylowy, kwas winylooctowy, kwas β-akryloilooksypropionowy lub kwas trichloroakrylowy. Jako wielofunkcyjny (met)akrylan stosuje się diakrylan lub triakrylan. Do utwardzania lakieru stosuje się promieniowanie UV o dawce od 850 do 1200 mJ/cm², zaś utwardzanie lakieru prowadzi się w czasie od 45 do 120 sekund. Ze zgłoszenia patentowego P. 416415 znany jest utwardzalny promieniowaniem ultrafioletowym lakier do paznokci zawierający uretanoakrylan, składający się z od 35 do 70% wagowych uretanoakrylanu, od 20 do 50% wagowych difunkcyjnych lub heksafunkcyjnych silikonoakrylanów, od 1 do 10% wagowych wielofunkcyjnych (met)akrylanów, od 1 do 10% wagowych kwasu metakrylowego, od 0,5 do 10% wagowych fotoinicjatora rodnikowego, od 0,1 do 2% wagowych octanu butylu, przy czym udział procentowy wszystkich składników lakieru wynosi 100%. Lakier do paznokci jest utwardzalny w obszarze promieniowania od 360 do 420 nm, w czasie od 60 do 180 sekund. Uretanoakrylany stanowią di- lub heksafunkcyjne monomery, a wielofunkcyjne (met)akrylany stanowią di-, tri-, tetra- funkcyjne (met)akrylany.

Lakiery do paznokci można podzielić ze względu na sposób utwardzania na lakiery klasyczne (utwardzane są poprzez odparowanie rozpuszczalnika; powstają twarde i często kruche powłoki) oraz

PL 236 829 B1 lakiery fotoreaktywne (utwardzane promieniowaniem UV). Lakiery fotoreaktywne stosuje się w systemach jedno-, dwu- lub trójwarstwowych z czego każda warstwa w swoisty sposób wpływa na efekt końcowy powstałej powłoki. Układy trójskładnikowe składają się z lakieru podkładowego (bazy), której głównym zadaniem jest zwiększenie adhezji kolejnych warstw do płytki paznokcia oraz lakieru kolorowego i nawierzchniowego.

Sztuczne paznokcie są dobrze znane głównie w branży kosmetycznej i nie tylko stosowane są w celach dekoracyjno-estetycznych, ale stanowią również ważne w tym środowisku udogodnienie pozwalające skorygować fizyczne deformacje naturalnego paznokcia. Lakiery fotoutwardzalne, w szczególności lakiery podkładowe (bazy) stosowane są również w celu poprawy właściwości fizycznych paznokci, w tym wzmocnienia kruchej powierzchni paznokcia oraz zwiększenia adhezji kolejnych warstw lakierowych tj. lakieru kolorowego i nawierzchniowego.

Z literatury naukowej wiadomo, że fotoreaktywne lakiery do paznokci składają się głównie z oligomerów uretanoakrylanowych, monomerów, fotoinicjatora i substancji pomocniczych. Tak powstałą mieszaninę nakłada się na płytkę paznokcia i utwardza pod lampą emitującą odpowiednie promieniowanie elektromagnetyczne, tworząc trwałą powłokę. Wiadomo także, iż powłokowe kompozycje uretanoakrylanowe cechują się doskonałymi właściwościami aplikacyjnymi, takimi jak: rozlewność, lepkość, zwilżalność podłoża. Obecnie badania koncentrują się głównie na długotrwałym utrzymaniu pożądanych właściwości tj. twardości, odporności chemicznej i elastyczności oraz przyczepności. Uretanoakrylany (UA), w porównaniu do innych oligomerów akrylanowych, charakteryzują się najlepszym balansem pomiędzy twardością, wytrzymałością i odpornością chemiczną przy zachowaniu jednocześnie elastyczności tych materiałów. Jednak, aby stworzyć powłokę uretanoakrylanową o wysokiej adhezji do podłoża należy poddać oligomer UA modyfikacji.

Sposób otrzymywania fotoutwardzalnego lakieru podkładowego do paznokci o zwiększonej adhezji do płytki paznokcia, według wynalazku, na bazie kopolimeru uretanoakrylanowego otrzymanego metodą fotopolimeryzacji w masie z monomeru uretanoakrylanowego i kwasu (met)akrylowego w obecności fotoinicjatora rodnikowego, charakteryzuje się tym, że monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan w ilości od 50 do 90% wagowych miesza się z kwasem akrylowym lub metakrylowym w ilości od 10 do 50% wagowych oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 0,1 do 10% wagowy, poddaje się procesowi fotopolimeryzacji i do tak otrzymanego roztworu kopolimeru uretanoakrylanowego dodaje się wielofunkcyjny monomer akrylanowy i/lub (met)akrylanowy w ilości od 5 do 50 części wagowych/100 części wagowych roztworu kopolimeru oraz fotoinicjator rodnikowy w ilości od 1 do 10 części wagowych/100 części wagowych roztworu kopolimeru. Jako monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan korzystnie stosuje się komercyjne alifatyczne uretanoakrylany o różnej lepkości i gęstości na przykład Genomer 1122, Rhan AG; Ebecryl 1040, Cytec; Photomer 4185, IGM; Unicryl R-7162, Tradekey; Miramer MU9001 oraz Miramer UA5210, Miwon Speciality Chemicals. Jako fotoinicjatory rodnikowe stosuje się pochodne benzoiny, benzyloketale, α-hydroksyalkilofenony oraz tlenki acylofosfiny. Jako wielofunkcyjne monomery akrylanowe i/lub (met)akrylanowe stosuje się estry kwasu akrylowego lub (met)akrylowego zawierające dwa, trzy lub więcej wiązań nienasyconych w cząsteczce, na przykład di(met)akrylany butanodiolu, di(met)akrylany heksanodiolu, di(met)akrylan glikolu (poli)etylenowego, di(met)akrylany glikolu (poli)propylenowego, triakrylan trimetylolopropanu, trimetakrylan trimetylolopropanu.

Jako źródło promieniowania stosuje się lampy emitujące promieniowanie z zakresu UV-A o długości fali od 310-380 nm lub LED.

Reakcję fotopolimeryzacji prowadzi się w obecności gazu obojętnego, w czasie od 1-10 minut, do momentu uzyskania konwersji monomerów w zakresie 40-70% wagowych i uzyskania lepkości mieszaniny poreakcyjnej 10:40 Pa-s. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej. W przypadku wystąpienia wzrostu temperatury (efekt egzotermiczny) chłodzi się lodem, tak, aby nie dopuścić do prowadzenia reakcji w temperaturze wyższej niż 40°C.

Reakcję polimeryzacji można prowadzić w reaktorze z koncentrycznie zanurzoną lampą UV wyposażonym w płaszcz chłodzący lub reaktorze umieszczonym w szklanym naczyniu (przepuszczającym promieniowanie UV) wypełnionym chłodną wodą a lampę umieszcza się przy ściankach reaktora, przy czym lampa nie musi otaczać reaktora a może być umieszczona prostopadle do jego ściany bocznej.

Po wymieszaniu składników kompozycji powłokowej, aplikuje się ją na podłoże keratynowe lub sztuczne np. ABS i utwardza poprzez naświetlanie promieniowaniem UV lub UV-LED.

Otrzymanym sposobem według wynalazku lakierem powleka się podłoże keratynowe lub wykonane z tworzyw sztucznych i naświetla źródłem światła emitującym promieniowanie UV lub UV-LED

PL 236 829 B1 o niskim natężeniu. Uzyskane w ten sposób powłoki są elastyczne, ale też usztywniają podłoże i charakteryzują się wysokim połyskiem oraz wysoką adhezją do podłoża. Kompozycje powłokowe dobrze przylegają do wspomnianych powierzchni, jak również samopoziomują się. Powłoki na bazie alifatycznych uretanoakrylanów utwardzalne promieniowaniem ultrafilotowym są bezpieczne dla płytki paznokcia, nie zawierają rozpuszczalników organicznych i cechuje je niska intensywność zapachu, który zanika całkowicie po utwardzeniu. Dodatkowym ich atutem jest krótszy czas utwardzania w porównaniu z lakierami rozpuszczalnikowymi.

Sposób według wynalazku ilustrują bliżej poniższe przykłady wykonania.

P r z y k ł a d I

W znajdującym się w łaźni wodnej reaktorze szklanym zaopatrzonym w mieszadło mechaniczne, termometr oraz kapilarę szklaną dostarczającą azot umieszcza się mieszaninę monomerów wraz z fotoinicjatorem, tj. 9,0 g monofunkcyjnego uretanoakrylanu Genomer 1122, Rahn, Szwajcaria (90% wag.), 1,0 g kwasu metakrylowego (10% wag.) oraz 0,01 g tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora (Lucrin TPOL, BASF, Niemcy) (0,1 % wag.). Przed procesem naświetlenia nad mieszaniną składników przepuszcza się gaz obojętny przez 10 min. Po tym czasie rozpoczynano naświetlanie mieszaniny reakcyjnej za pomocą źródła promieniowania UV-A, tj. punktowej lampy Honle VG UVAHAND 250 GS; natężenie promieniowania wynosi 30 mW/cm², a czas naświetlania 2 min. Tak otrzymany roztworu kopolimeru uretanoakrylanowego, zawiera 30% wag. nieprzereagownych monomerów. Do 10 g tak otrzymanego składnika uretanoakrylanowego dodawano następnie 2,0 g (20 cz. wag/100 cz. wag. syropu) wielofunkcyjnego monomeru metakrylanowego tj. dimetakrylanu glikolu trietylenowego (TEGDMA, BASF), 1,5 g (15 cz. wag./100 cz. wag. syropu) wielofunkcyjnego monomeru akrylanowego tj. diakrylanu glikolu trietylenowego (TEGDA, BASF) oraz 1 g (10 cz. wag./100 cz. wag. syropu) α-hydroksyalkilofenonu jako fotoinicjatora rodnikowego (Omnirad 184, IGM Resins). Uzyskaną w ten sposób kompozycję lakierową aplikowano za pomocą pędzelka na podłoże keratynowe w celu utwardzenia pod lampą UV (36 W). Utwardzanie prowadzono przy dawce promieniowania UV wynoszącej 1200 mJ/cm² przez 30 s. Adhezja mierzona metodą odrywową „pull-off” według normy ASTM D4541/D7234 na podłożu szklanym wynosiła 4 MPa, a połysk - według normy ASTMD523 - wynosił 154 GU.

P r z y k ł a d II

W znajdującym się w łaźni wodnej reaktorze szklanym zaopatrzonym w mieszadło mechaniczne, termometr, kapilarę szklaną dostarczającą azot umieszcza się mieszaninę monomerów wraz z fotoinicjatorem, tj. 5 g monofunkcyjnego uretanoakrylanu Ebecryl 1040, Rahn, Szwajcaria) (50% wag.), 5 g kwasu akrylowego (50% wag.) oraz 0,03 g α-hydroksyalkilofenonu Irgacure 127 (BASF, Niemcy) jako fotoinicjatora (0,3% wag.). Przed procesem naświetlenia nad mieszaniną składników przepuszczano gaz obojętny przez 10 min. Po tym czasie rozpoczynano naświetlanie mieszaniny reakcyjnej za pomocą źródła promieniowania UV-A, tj. punktowej lampy Honle VG UVAHAND 250 GS; natężenie promieniowania 20 mW/cm², czas naświetlania 3 min. Tak otrzymany roztworu kopolimeru uretanoakrylanowego zawiera 60% wag. nieprzereagownych monomerów. Do 10 g tak otrzymanego składnika uretanoakrylanowego dodawano następnie 0,5 g (5 cz. wag.) monomeru wielofunkcyjnego tj. dimetakrylan glikolu etylenowego (EGDMA, BASF) oraz 0,5 g (5 cz. wag.) tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora rodnikowego (TPOL, BASF). Uzyskaną w ten sposób kompozycję powłokową aplikowano za pomocą pędzelka na podłoże z tworzywa sztucznego (ABS) w celu utwardzenia pod lampą LED (36 W). Utwardzanie prowadzono przez 30 s. Adhezja wynosiła 3,9 MPa, a połysk 164 GU.

P r z y k ł a d III

W znajdującym się w łaźni wodnej reaktorze szklanym zaopatrzonym w mieszadło mechaniczne, termometr oraz kapilarę szklaną dostarczającą azot umieszcza się mieszaninę monomerem wraz z fotoinicjatorem, tj. 8,5 g monofunkcyjnego uretanoakrylanu Genomer 1122, Rahn, Szwajcaria (85% wag.), 1,5 g kwasu metakrylowego (15% wag.) oraz 1 g tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora (Lucrin TPOL, BASF, Niemcy) (10% wag.). Przed procesem naświetlenia nad mieszaniną składników przepuszcza się gaz obojętny przez 10 min. Po tym czasie rozpoczynano naświetlanie mieszaniny reakcyjnej za pomocą źródła promieniowania UV-A, tj. punktowej lampy Honle VG UVAHAND 250 GS; natężenie promieniowania wynosi 30 mW/cm², a czas naświetlania 2 min. Tak otrzymany roztworu kopolimeru uretanoakrylanowego, zawiera 40% wag. nieprzereagownych monomerów. Do 10 g tak otrzymanego składnika uretanoakrylanowego dodawano następnie 0,5 g (5 cz. wag.) monomeru wielofunkcyjnego tj. triakrylanu trimetylopropanu (TMPTA, BASF) oraz 0,1 g (1 cz. wag.) tlenku acylofosfiny jako fotoinicjatora rodnikowego (Irgacure 819, BASF). Uzyskaną w ten sposób kompozycję powłokową aplikowano za pomocą pędzelka na podłoże keratynowe pochodzenia odzwierzęcego w celu utwardzenia pod

PL 236 829 B1 lampą UV (36 W). Utwardzanie prowadzono przy dawce promieniowania UV wynoszącej 1200 mJ/cm² przez 120 s. Adhezja wynosiła 4,5 MPa, a połysk 134 GU.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób otrzymywania fotoutwardzalnego lakieru podkładowego do paznokci o zwiększonej adhezji do płytki paznokcia na bazie kopolimeru uretanoakrylanowego otrzymanego metodą fotopolimeryzacji w masie z monomeru uretanoakrylanowego i kwasu (met)akrylowego w obecności fotoinicjatora rodnikowego, znamienny tym, że monofunkcyjny alifatyczny uretanoakrylan w ilości od 50 do 90% wagowych miesza się z kwasem akrylowym lub metakrylowym w ilości od 10 do 50% wagowych oraz fotoinicjatorem rodnikowym w ilości od 0,1 do 10% wagowy, poddaje się procesowi fotopolimeryzacji i do tak otrzymanego roztworu kopolimeru uretanoakrylanowego dodaje się wielofunkcyjny monomer akrylanowy i/lub (met)akrylanowy w ilości od 5 do 50 części wagowych/100 części wagowych roztworu kopolimeru oraz fotoinicjator rodnikowy w ilości od 1 do 10 części wagowych/100 części wagowych roztworu kopolimeru, przy czym jako fotoinicjatory rodnikowe stosuje się pochodne benzoiny, benzyloketale. α-hydroksyalkilofenony oraz tlenki acylofosfiny, zaś jako wielofunkcyjne monomery akrylanowe i/lub (met)akrylanowe stosuje się estry kwasu akrylowego lub (met)akrylowego zawierające dwa, trzy lub więcej wiązań nienasyconych w cząsteczce takie jak di(met)akrylany butanodiolu, di(met)akrylany heksanodiolu, di(met)akrylan glikolu (poli)etylenowego, di(met)akrylany glikolu (poli)propylenowego, triakrylan trimetylolopropanu, trimetakrylan trimetylolopropanu.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako źródło promieniowania stosuje się lampy emitujące promieniowanie z zakresu UV-A o długości fali od 310-380 nm lub LED.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcje fotopolimeryzacji prowadzi się w obecności gazu obojętnego, w czasie od 1-10 minut, do momentu uzyskania konwersji monomerów w zakresie 40-70% wagowych i uzyskania lepkości mieszaniny poreakcyjnej 10-40 Pa-s.