PL243310B1 - Sposób określenia ryzyka raków u kobiet nie będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 i BRCA2 w zależności od stosunku stężeń we krwi arsenu i selenu - Google Patents

Sposób określenia ryzyka raków u kobiet nie będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 i BRCA2 w zależności od stosunku stężeń we krwi arsenu i selenu Download PDF

Info

Publication number
PL243310B1
PL243310B1 PL425602A PL42560218A PL243310B1 PL 243310 B1 PL243310 B1 PL 243310B1 PL 425602 A PL425602 A PL 425602A PL 42560218 A PL42560218 A PL 42560218A PL 243310 B1 PL243310 B1 PL 243310B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
cancer
selenium
arsenic
blood
concentration
Prior art date
Application number
PL425602A
Other languages
English (en)
Other versions
PL425602A1 (pl
Inventor
Jan LUBIŃSKI
Jan Lubiński
Anna Jakubowska
Wojciech MARCINIAK
Wojciech Marciniak
Magdalena MUSZYŃSKA
Magdalena Muszyńska
Róża Derkacz
Katarzyna Kaczmarek
Tomasz Huzarski
Jacek Gronwald
Cezary Cybulski
Original Assignee
Read Gene Spolka Akcyjna
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Read Gene Spolka Akcyjna filed Critical Read Gene Spolka Akcyjna
Priority to PL425602A priority Critical patent/PL243310B1/pl
Publication of PL425602A1 publication Critical patent/PL425602A1/pl
Publication of PL243310B1 publication Critical patent/PL243310B1/pl

Links

Classifications

    • G—PHYSICS
    • G01—MEASURING; TESTING
    • G01N—INVESTIGATING OR ANALYSING MATERIALS BY DETERMINING THEIR CHEMICAL OR PHYSICAL PROPERTIES
    • G01N33/00—Investigating or analysing materials by specific methods not covered by groups G01N1/00 - G01N31/00
    • G01N33/48—Biological material, e.g. blood, urine; Haemocytometers
    • G01N33/50—Chemical analysis of biological material, e.g. blood, urine; Testing involving biospecific ligand binding methods; Immunological testing
    • G01N33/84—Chemical analysis of biological material, e.g. blood, urine; Testing involving biospecific ligand binding methods; Immunological testing involving inorganic compounds or pH
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C12—BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12Q—MEASURING OR TESTING PROCESSES INVOLVING ENZYMES, NUCLEIC ACIDS OR MICROORGANISMS; COMPOSITIONS OR TEST PAPERS THEREFOR; PROCESSES OF PREPARING SUCH COMPOSITIONS; CONDITION-RESPONSIVE CONTROL IN MICROBIOLOGICAL OR ENZYMOLOGICAL PROCESSES
    • C12Q1/00—Measuring or testing processes involving enzymes, nucleic acids or microorganisms; Compositions therefor; Processes of preparing such compositions
    • C12Q1/68—Measuring or testing processes involving enzymes, nucleic acids or microorganisms; Compositions therefor; Processes of preparing such compositions involving nucleic acids
    • C12Q1/6876—Nucleic acid products used in the analysis of nucleic acids, e.g. primers or probes
    • C12Q1/6883—Nucleic acid products used in the analysis of nucleic acids, e.g. primers or probes for diseases caused by alterations of genetic material
    • C12Q1/6886—Nucleic acid products used in the analysis of nucleic acids, e.g. primers or probes for diseases caused by alterations of genetic material for cancer
    • G—PHYSICS
    • G01—MEASURING; TESTING
    • G01N—INVESTIGATING OR ANALYSING MATERIALS BY DETERMINING THEIR CHEMICAL OR PHYSICAL PROPERTIES
    • G01N33/00—Investigating or analysing materials by specific methods not covered by groups G01N1/00 - G01N31/00
    • G01N33/48—Biological material, e.g. blood, urine; Haemocytometers
    • G01N33/50—Chemical analysis of biological material, e.g. blood, urine; Testing involving biospecific ligand binding methods; Immunological testing
    • G01N33/53—Immunoassay; Biospecific binding assay; Materials therefor
    • G01N33/575—Immunoassay; Biospecific binding assay; Materials therefor for cancer

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Pathology (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Analytical Chemistry (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Physics & Mathematics (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Food Science & Technology (AREA)
  • General Physics & Mathematics (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Cell Biology (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Measuring Or Testing Involving Enzymes Or Micro-Organisms (AREA)
  • Investigating Or Analysing Biological Materials (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób określenia ryzyka raka u kobiety nie będącej, nosicielką mutacji założycielskich w genie BRCA1/2 typowych dla populacji polskiej, który charakteryzuje się tym, że obejmuje ilościową ocenę stężenia pierwiastka wybranego spośród arsenu kadmu, cynku, selenu lub stosunku stężenia selenu do arsenu w próbce biologicznej pochodzącej od badanej pacjentki, przy czym określone stężenie wskazuje na znacząco obniżone ryzyko: rozwoju raka w przypadku występowania niskiej wartości stężenia arsenu we krwi, zwłaszcza poniżej 0,59 µg/l, rozwoju raka piersi w przypadku występowania wysokiej wartości stężenia kadmu we krwi, szczególnie powyżej 0,59 µg/l, rozwoju raka w przypadku występowania wysokiej wartości stężenia cynku we krwi, u kobiet poniżej 60 r.ż., zwłaszcza powyżej 6800,00 µg/l, rozwoju raka w przypadku występowania stężeń cynku we krwi, u kobiet powyżej 60 r.ż., zwłaszcza w zakresie od 5600,00 do 6000,00 µg/l, rozwoju raka pozasutkowego w przypadku optymalnych stężeń selenu we krwi, zwłaszcza w przedziale od 98 µg/l do 108 µg/l, rozwoju raka, zwłaszcza pozasutkowego, w przypadku występowania stężenia selenu we krwi, zwłaszcza leżącego w przedziale od 98 µg/l do 108 µg/l przy jednoczesnym występowaniu niskiego stężenia arsenu, szczególnie poniżej 1,10 µg/l, rozwoju raka w przypadku występowania niskich wartości stosunku stężeń selenu do arsenu, zwłaszcza poniżej 160, przy czym badana pacjentka należy do populacji polskiej i nie jest nosicielką żadnej spośród następujących mutacji w genie BRCA1/2: 5382insC, C61G, 4153delA.

Description

Wynalazek dotyczy sposobu określania ryzyka raków u kobiet. Opisywany wynalazek opiera się na ustaleniu, że istnieje korelacja między stosunkiem stężeń selenu do arsenu we krwi pełnej a ryzykiem raków u kobiet nie będących nosicielkami żadnej z mutacji założycielskich w genie BRCA1/2 typowych dla populacji polskiej. Prezentowany sposób powinien znaleźć zastosowanie w szeroko rozumianej diagnostyce i profilaktyce nowotworów, zwłaszcza u kobiet.
Bez wątpienia arsen i jego związki są jednymi z najbardziej rozpoznawalnych trucizn. Według klasyfikacji międzynarodowej agencji do badań nad rakiem (IARC, ang. International Agency for Cancer Research) arsen i jego związki zostały określone jako bezwzględne ludzkie karcynogeny - grupa 1 (strona internetowa: http://monographs.iarc.fr/ENG/Classification/latest_classif.php; data wejścia 201708-26). Różnorodność objawów klinicznych wywołanych inhalacją związkami arsenu lub jego spożyciem jest bardzo duża. W zależności od stężenia, czasu ekspozycji i drogi zaabsorbowania skutki oddziaływania arsenu z tkankami są od stosunkowo niegroźnych na przykład hipopigmentacji, po zagrażające życiu nowotwory (WHO). W świetle istniejących danych literaturowych można stwierdzić, że wysokie stężenia arsenu mogą być przyczyną takich raków jak rak płuca (Mostafa MG, 2008), nerki (Hopenhayn-Rich C, 1996), skóry (Karagas MR, 2001), pęcherza (Mostafa MG, 2008), czy trzustki (Liu Mares W, 2013). Istnieją też prace wskazujące odwrotną korelację - np. Lamm i wsp. stwierdzili nieistotne zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka pęcherza moczowego wraz z rosnącym narażeniem na arsen w wodzie pitnej, w zakresie 3,0-6,0 μg/l (Lamm SH, 2004).
W organizmie selen działa poprzez białka, do których jest wbudowany w postaci selenocysteiny. Jako składnik selenobiałek selen odgrywa rolę enzymatyczną, jak i strukturalną. Do jednych z ważniejszych funkcji selenobiałek należy udział w produkcji hormonów tarczycy, pobudzanie układu immunologicznego, oraz ochrona przed stresem oksydacyjnym (Combs GF, 2001). Zarówno niedobór jak i nadmiar tego pierwiastka może mieć niekorzystny wpływ na organizm. Jednakże, wydaje się, że znacznie poważniejsze konsekwencje są związane z niedoborem selenu. Prowadzą one do m.in. zaburzeń pracy serca, zwyrodnienia serca i wątroby, zwiększenia ryzyka choroby nadciśnieniowej, ograniczenia sprawności układu odpornościowego, zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenia mineralizacji kości i prawidłowego wykształcenia zębów oraz zwiększenia ryzyka chorób nowotworowych (Reddy VN, 2001). Wyniki badań eksperymentalnych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych (Kim JH, 2011; Yang H, 2011) jak i prób klinicznych u ludzi wskazują na związek pomiędzy stężeniem tego pierwiastka w organizmie, a zachorowaniem na nowotwory (Schrauzer GN, 1977; Pourmand G, 2008; Vand den Brandt PA, 1993; Knekt P, 1998; Mark SD, 2000; Borawska MH, 2009; Jabłońska E, 2008; Duffield-Lillico AJ, 2002; Duffield-Lillico AJ, 2003; Reid ME, 2002; Reid ME, 2006; Lippman SM, 2009; Klein EA, 2011). Większość badań wykazała odwrotną zależność między stężeniem selenu a zachorowaniem na nowotworowy bądź ryzykiem wystąpienia choroby. Jednak u kobiet stwierdzano nieoczekiwanie, że wysokie stężenie selenu zwiększało ryzyko raków (Duffield-Lillico AJ, 2002). W piśmiennictwie można znaleźć prace dotyczące antagonistycznego działania selenu i arsenu. Stwierdzono między innymi, że u osób z wysokimi stężeniami selenu we krwi istnieje obniżone ryzyko wystąpienia przednowotworowych zmian skórnych charakterystycznych dla zatrucia arsenem (Chen Y, 2007).
Przedmiotem wynalazku jest sposób określenia ryzyka raka u kobiety nie będącej nosicielką mutacji założycielskich w genie BRCA1/2 typowych dla populacji polskiej, charakteryzujący się tym, że obejmuje ilościową ocenę stosunku stężenia selenu do arsenu w próbce krwi pochodzącej od badanej pacjentki, przy czym określone stężenie wskazuje na znacząco obniżone ryzyko rozwoju raka w przypadku występowania wartości stosunku stężeń selenu do arsenu powyżej 160, przy czym badana pacjentka należy do populacji polskiej i nie jest nosicielką żadnej spośród następujących mutacji w geni e BRCA1: 5382insC, C61G, 4153delA. Korzystnie stężenie arsenu oraz selenu w próbce krwi oznacza się przez bezpośredni pomiar tych pierwiastków we krwi pełnej.
Materiał biologiczny do oceny stosunku selenu do arsenu u osoby badanej może być również pobierany z jakiejkolwiek tkanki lub wydzieliny, korzystnie z krwi, moczu, włosów lub paznokci, a poziom stosunku selenu do arsenu u osoby badanej jest oznaczany przez bezpośredni pomiar arsenu, selenu lub stosunku selenu do arsenu lub pośrednio przez ocenę metabolitu arse nu oraz selenu lub jakiejkolwiek innego metabolitu lub produktu genowego takiego jak białko lub RNA, którego stężenie jest skorelowane ze stężeniem ww. metali.
PL 243310 Β1
Protokół badań
Grupa obserwacyjna została wybrana spośród osób, których materiał znajduje się w biobanku naszego ośrodka. Pacjenci, którzy zgłosili się w latach 2010-2016 do Onkologicznej Poradni Genetycznej przy Szpitalu Klinicznym Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, byli zapraszani do oddania próbki krwi w celu biobankowania i podpisywali zgodę na przechowywanie i wykorzystywanie materiału w celach naukowych. Próbki krwi były pobierane w godzinach 8-14, a pacjenci byli poinformowani o konieczności bycia na czczo przez co najmniej przez 4 godziny przed pobraniem. Dla większości pacjentów próbka była pobrana tylko raz, ale w niektórych przypadkach również więcej razy przy okazji kolejnych wizyt. Próbkę krwi przechowywano w -80°C do momentu oznaczenia stężenia arsenu, kadmu, cynku oraz selenu.
W biobanku zgromadzono próbki od 33062 osób, które nigdy wcześniej przed pobraniem próbki nie chorowały na nowotwór złośliwy. Na potrzeby badania grupę 1698 osób bez mutacji w genie BRCA charakterystycznych dla populacji polskiej tj. 5382insC, C61G, 4153delA poddano ponad 3-letniej obserwacji. Do grupy nie włączono osób z nowotworem złośliwym rozpoznanym przed pobraniem próbki krwi. Następnie w trzech głównych ośrodkach onkologicznych w Szczecinie, sprawdzano która z osób wyjściowo zdrowych w momencie włączenia do biobanku, zachorowała. Spośród 1698 osób, w ciągu ponad 3 lat obserwacji, na nowotwór złośliwy zachorowało 110 kobiet. Pozostała część grupy stanowiła grupę kontrolną badania.
Charakterystykę kohorty prospektywnej przedstawiono w tabeli poniżej (Tabela 1).
Tabela 1
Charakterystyka grupy
Cecha Chore Zdrowe
Liczba osób 110 osób 1588 osób
Średni wiek w momencie zabezpieczenia materiału 55,60 lat 55,10 lat
Średni okres śledzenia stanu zdrowia (follow-up) 39,50 miesięcy
Lokalizacja narządowa raka Liczba osób Procentowy udział w całej grupie chorych
Pierś 68 61,81
Jajniki 6 5,45
Jelito grube 5 4,55
Szpiczak 5 4,55
Macica 5 4,55
Pęcherz moczowy 4 3,64
Białaczka/Chłoniak 4 3,64
PL 243310 Β1
Tarczyca 4 3,64
Szyjka macicy 2 1,81
Nerka 2 1,81
Skóra (czerniak) 2 1,81
Endometrium 1 0,91
Płuco 1 0,91
Centralny układ nerwowy 1 0,91
Materiał
Od każdej osoby włączonej do badania pobrano próbkę krwi do pomiaru stężenia arsenu, kadmu, cynku oraz selenu.
Metoda oznaczania zawartości As, Cd, Zn oraz Se we krwi pełnej
1.1 Aparat
Do określenia zawartości wskazanych metali wykorzystana została technika spektrometrii mas ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej.
Do wykonania pomiaru wykorzystano spektrometr mas ELAN DRC-e (PerkinElmer) oraz NexlON 350D (PerkinElmer). Wykorzystanie ICP-MS pozwala uzyskać limity detekcji <0,1 pg/l. Podczas prowadzenia oznaczeń populacji nieeksponowanej zawodowo na metale i ich związki, czułość aparatury odgrywa kluczową rolę.
1.2 Przygotowanie do pomiaru
Zebrane próby krwi, zostały rozmrożone z temperatury -80°C do temperatury pokojowej, w dniu wykonywania analiz. Każda próbka została dokładnie wymieszana przy użyciu wstrząsarki lub worteksu w celu uzyskania możliwie największej homogenności materiału. Proces ten został powtórzony bezpośrednio przed pobraniem objętości krwi do rozcieńczeń z uwagi na zjawisko rozwarstwiania się krwi. Stosując możliwie najprostszą technikę, próbki krwi zostały rozcieńczone w stosunku 1 : 30 (50 pi krwi : 1450 pi buforu). Z uwagi na specyfikę pomiaru do rozcieńczeń zastosowano roztwór wodorotlenku tetrametyloamonowego (TMAh). Alkaliczne pH zapewnia dobrą rozpuszczalność składników krwi, nie powodując tym samym precypitacji żadnej z frakcji. Dodatkowo w celu lepszej dyspersji rozpuszczonych składników krwi zastosowano dodatek niejonowego surfaktantu w postaci Trytonu Χ-100. Wykorzystanie tego związku nie tylko ułatwia rozpuszczanie m.in. białek ale także przyczynia się do szybszego wypłukiwania próbki z układu wprowadzenia spektrometru. Do korekcji efektu matrycy oraz dryfu aparatu użyty został standard wewnętrzny w postaci rodu (105Rh). Do uzyskania stabilności jonów metali rozpuszczonych w roztworze zastosowany został dodatek kwasu wersenowego (EDTA).
Dodatkowo, z racji zawartości związków zawierających węgiel, zastosowano dodatek butanolu do wszystkich roztworów w celu niwelacji efektu związanego ze znaczną ilością węgla w badanej próbie.
1.3 Warunki pomiaru
Wszystkie oznaczenia przeprowadzono z wykorzystaniem kwadrupolowej celi reakcyjnej spektrometru, tzw. trybie DRC (ang. DynamiC Reaction Celi) aparatu Elan DRC-e oraz NexlON 350D (PerkinElmer) z tlenem jako gazem reakcyjnym. Tlen jest gazem z wyboru dla prowadzenia oznaczeń As i Cd. W przypadku oznaczeń As, wykorzystanie tlenu pozwala uzyskać na drodze reakcji chemicznej stabilnego produktu w postaci jonu 75As16O+. Jon ten posiada masę 91, która wolna jest od interferencji spektralnych. Rozwiązanie to zapewnia maksimum specyfiki pomiaru As. Podobne rozwiązanie dotyczy oznaczeń kadmu. W tym przypadku jednak dokonano transferu atomu tlenu na interferent a nie jak w przypadku As na pożądany jon. Najpoważniejszą interferencję w oznaczeniach 114Cd stanowi tlenek molibdenu 98Mo16O. Zastosowanie tlenu pozwala na uzyskanie ditlenku molibdenu 98Mo16O2, niwelując tym samym problem nakładania się tych dwóch mas. Obecnie jest to najbardziej czuła technika oznaczeń dla materiału biologicznego.
W przypadku Zn tlen pozostaje inertny.
PL 243310 Β1
1.4 Walidacja pomiarów
Do walidacji pomiarów zastosowano następujące materiały referencyjne ClinCheck (Recipe, Niemcy), NIST 955c (National Institute of Standards and Technology, Stany Zjednoczone) oraz BCR 634 (European Commission, Community Bureau of Reference). Są to standardy odniesienia powszechnie stosowane w spektrometrii, pozwalające na potwierdzenie precyzji, czułości i specyfiki pomiaru.
Statystyka
Różnice w częstościach pomiędzy analizowanymi grupami oceniano przy pomocy Testu Zgodności Fishera.
Wyniki
Analiza otrzymanych wyników wykazała istotną zależność między ryzykiem raków u kobiet a stosunkiem stężeń selenu do arsenu oraz we krwi.
Wartości stężeń badanych mikro- i makroelementów skorelowane z istotnie obniżonym ryzykiem rozwoju raków
Stosunek stężeń selen do arsenu
Kobiety z wysokimi wartościami stosunku stężeń selenu do arsenu (Se/As), szczególnie powyżej 160, wykazują blisko 10-krotnie niższe ryzyko wystąpienia raka w porównaniu do kobiet ze stosunkiem stężeń Se/As poniżej 160 (OR=9,50; p<0,0001; 95%CI:3,50-26,00) (Tabela 2).
Tabela 2
Częstość występowania raków w zależności od stosunku stężenia selenu do stężenia arsenu we krwi wśród kobiet
Grupa Zakres stężeń pg/l Chore Zdrowe j .>160 \ 420 „-ν',
II <160 106 1168
Literatura
Al-Nasser I.A. Cadmium hepatotoxicity and alterations of the mitochondrial function. Journal of Toxicology and Clinical Toxicology 2000, 38(4):407-413.
Amaral A.F., Porta M., Silverman D.T., Milne R.L., Kogevinas M., Rothman N., Cantor K.P., Jackson B.P., Pumarega J.A., Lopez T., Carrato A., Guarner L., Real F.X., Malats N. Pancreatic cancer risk and levels of tracę elements. GUT. 2012, 61(11): 1583-1588.
Bertin G., Averbeck D. Cadmium: cellular effects, modifications of biomolecules, modulation of DNA repair and genotoxic consequences (a review). Biochmie 2006, 88(11): 1549-1559.
Borawska M.H., Socha K., Łazarczyk B., Czyżewska E., Markiewicz R., Darewicz B. The effects of diet on selenium concentration in serum in patients with cancer, Nutr Cancer. 2009;61 (5): 629-33.
Casalino E., Calzaretti G, Sblano C., Ladriscina C. Molecular inhibitory mechanisms of antioxidants enzymes in rat liver and kidney by cadmium. Toxicology 2002, 179(1-2):37-50.
Casalino E., Sblano C., Landriscina C. Enzyme activity alteration by cadmium administration to rats: the possibility of iron involvement in lipid peroxidation. Archives of Biochemistry and Biophysics 1997, 346(2): 171-179.
Chen Y., Hall M., Graziano JH., Slavkovich V., van Geen A., Parvez F., Ahsan H. A prospective study of blood selenium levels and the risk of arsenic-related premalignant skin lesions. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2007, 16(2):207-213.
Combs GF, Clark LC, Turnbull BW, An analysis of cancer prevention by selenium. BioFactors 14 2001; 153-9.
Darbre PD. Metalloestrogens: an emerging class of inorganic xenoestrogens with potential to add to the oestrogenic burden of the human breast. J Appl Toxicol. 2006, 26(3): 191-197.
Duffield-Lillico A.J., Dalkin B.L., Reid M.E., Turnbull B.W., Siatę E.H., Jacobs E.T., Marshall J.R., Clark L.C., Selenium supplementation, baseline plasma selenium status and incidence of prostatę cancer: an analysis of the complete treatment period of the Nutritional Prevention of Cancer Trial, BJU Int. 2003; 91 (7): 608-12.
Duffield-Lillico A.J., Reid M.E., Turnbull B.W., Combs G.F.J.r, Slate E.H., Fischbach L.A., Marshall J.R., Clark L.C., Baseline characteristics and the effect of selenium supplementation cancer incidence in a randomized clinical trial: a summary report 5 of the Nutritional Prevention of Cancer Trial, Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2002; 11: 630-9.
Duffield-Lillico A.J., Reid M.E., Turnbull B.W., Combs G.F.J.r, Slate E.H., Fischbach L.A., Marshall J.R., Clark L.C., Baseline characteristics and the effect of selenium supplementationon cancer incidence in a randomized clinical trial: a summary report of the Nutritional Prevention of Cancer Trial, Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2002; 11: 630-9.
El-Ahmady O, et al.: Serum copper, zinc, and iron in patients with malignant and benign pulmonary diseases. Nutrition. 1995; 11(5 Suppl):498-501.
El-Deeb M.M.K., El-Sheredy H.G., Mohammed A.F. The role of serum trace elements and oxidative stress in Egyptian breast cancer patients. Advances in Breast Cancer Research 2016, 5(1):37-47
Farzin L., Moassesi M.E., Sajad F., Faghih M.A.A. Evaluation of trace elements in pancreatic cancer patients in Iran. Middle East Journal of Cancer 2013, 4(2).
Fowler B.A. Monitoring of human populations for early markers of cadmium toxicity: A review. Toxicology and Applied Pharmacology 2009, 238(3):294-300.
Hopenhayn-Rich C., Biggs M.L., Fuchs A., Begoglio R., Tello E.E., Nicolli FL, Smith A.H. Bladder cancer mortality associated with arsenic in drinking water in argentina. Epidemiology 1996; 7(2)117-124 Jabłońska E., Gromadzińska J., Sobala W., Reszka E., Wąsowicz W., Lung cancer risk associated with selenium status is modified in smoking individuals by Sep15 polymorphism, Eur JNutr. 2008; 47 (1): 47-54.
Kabuto M., Imai H., Yonezawa C., Neriishi K., Akiba S., Kato H., Suzuki T., Land C.E., Blot W.J. Prediagnostic serum selenium and zinc levels and subsequent risk of lung and stomach cancer in Japan. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 1994 Sep;3(6):465-9).
Karagas M.R., Stukel T.A., Morris J.S., Tosteson T.D., Wei J.E., Spencer S.K., Greenberg E.R. Skin cancer risk in relation to toenail arsenic concetration in a US population-based case-control study. A. J. Epidemiol. 2001; 153(6).
Kellen E., Zeegers M.P., Hond E.D., Buntinx F. Blood cadmium may be associated with bladder carcinogenesis: the Belgian case-control study on bladder cancer. Cancer Detection and Prevention 2007, 31(1):77-82.
Kim J.H., Hue J.J., Kang B.S., Park H., Nam S.Y., Yun Y.W., Kim J.S., Lee B.J., Effects of selenium on colon carcinogenesis induced by azoxymethane and dextran sodium sulfate in mouse model with high-iron diet, Lab Anim Res. 2011; 27 (1): 9-18.
Klein E.A., Thompson I.M., Tangen C.M., Crowley J.J., Lucia M.S., Goodman P.J., Minasian L.M., Ford L.G., Parnes H.L., Gaziano J.M., Karp D.D., Lieber M.M., Walther P.J., Klotz L., Parsons J.K., Chin J.L., Darke A.K., Lippman S.M., Goodman G.E., Meyskens F.L., Baker L.H., Vitamin E and the risk of prostate cancer: the Selenium and Vitamin E Cancer Prevention Trial (SELECT). JAMA. 2011; 306: 1549-56.
Knekt P., Marniemi J., Teppo L., Heliovaara M., Aromaa A., Is low selenium status a risk factor for lung cancer?, Am J Epidemiol. 1998; 148 (10): 975-82.
Kuo HW, et al.: Serum and tissue trace elements in patients with breast cancer in Taiwan. Biol Trace Elem Res. 2002 Oct;89(1):1-11.
Leitzmann MF, et al.: Zinc supplement use and risk of prostate cancer. J Natl Cancer Inst. 2003 Jul 2;95(13).
Lamm S.H., Engel A., Kruse M.B., Feinleib M., Byrd D.M., Lai S., Wilson R. Arsenic in drinking water and bladder cancer mortality in the United States: an anylysis based on 133 U.S. counties and 30 years of observation. J Occup Environ Med. 2004, 45(3):298-306.
Liu Mares W., Mackinnon J.A., Sherman R., Fleming L.E., Rocha-Lima C., Hu J.J., Lee D.J. Pancreatic cancer clusters and arsenic-contaminated drinking water wells in Florida. BMC Cancer, 2013; 13(111).
Lippman S.M., Klein E.A., Goodman P.J., Lucia M.S., Thompson I.M., Ford L.G., Parnes H.L., Minasian L.M., Gaziano J.M., Hartline J.A., Parsons J.K., Bearden J.D., Crawford E.D., Goodman G.E., Claudio J., Winquist E., Cook E.D., Karp D.D., Walther P., Lieber M.M., Kristal A.R., Darke A.K., Arnold K.B., Ganz P.A., Santella R.M., Albanes D., Taylor P.R., Probstfield J.L., Jagpal T.J., Crowley J.J., Meyskens F.L., Baker L.H, Coltman C.A., Effect of selenium and vitamin E on risk of prostate cancer and other cancers: the Selenium and Vitamin E Cancer Prevention Trial (SELECT), JAMA. 2009; 301 (1): 39-51.
Mark S.D., Qiao Y.L., Dawsey S.M., Wu Y.P., Katki H., Gunter E.W, Fraumeni J.F.Jr., Blot W.J., Dong Z.W., Taylor P.R., Prospective study of serum selenium levels and incident esophageal and gastric cancers, J Natl Cancer Inst. 2000; 92 (21): 1753-63.
Mostafa M.G., McDonald J.C., Cherry N.M. Lung cancer and exposure to arsenic in rural Bangladesh. Occup. Environ. Med. 2008; 65(11) 765-768.
Nersesyan A., Kundi M., Waldherr M., Setayesh T., Misik M., Wultsch G., Filipie M., Barcelos G.F.M., Kansmueller S. Results of micronucleus assaya with individuals who are occupationally and environmentally exposed to mercury, lead and cadmium. Mutation Research, Review in Mutation Research 2015.
Pasha Q., et al.: Statistical analysis of trace metals in the plasma of cancer patients versus controls. J Hazard Mater. 2008; May 30;153(3):1215-21.
Pirinicii N., Gecit T, Gunes M., Kaba M., Tanik S., Yuksel M.B., Arslan H., Demir H. Levels of serum trace elements in renal cell carcinoma cases. Asian Pacific Journal of Cancer And Prevention 2013, 14(1):499-502.
Pourmand G., Salem S., Moradi K., Nikoobakht M.R., Tajik P., Mehrsai A., Serum selenium level and prostate cancer: a case-control study, Nutr Cancer. 2008; 60 (2): 171-6.
Plum L.M., et al.: The essential toxin: impact of zinc on human health, Int J Environ Res Public Health. 2010 Apr;7(4): 1342-6.
Puzanowka-Tarasiewicz H, et al.: Funkcje biologiczne wybranych pierwiastków. Cynk - składnik i aktywator enzymów.
Qayyum M.A., Shah M.H. Comparative study of trace elements in blood, scalp hair and nails of prostate cancer patients in relation to healthy donors. Biological Trace Element Research 2014, 162(1-3): 46-57.
Reddy V.N., Giblin F.J., Lin L.R., Dang L., Unakar N.J., Musch D.C., Boyle D.L., Takemoto L.J., Ho Y.S., Knoernschild T., Juenemann A., Lutjen-Drecoll E., Glutathione peroxidase-1 deficiency leads to increased nuclear light scattering, membrane damage, and cataract formation in gene-knockout mice, Invest. Ophthal. Vis. Sci. 2001; 42: 3247-3255.
Reid M.E., Duffield-Lillico A.J., Garland L., Turnbull B.W., Clark L.C., Marshall J.R., Selenium supplementation and lung cancer incidence: an update of the nutritional prevention of cancer trial, Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2002; 11 (11): 1285-91.
Reid M.E., Duffield-Lillico A.J., Sunga A., Fakih M., Alberts D.S., Marshal J.R., Selenium supplementation and colorectal adenomas: An analysis of the nutritional prevention of cancer trial, Int. J. Cancer 2006; 118: 1777-81.
Schrauzer G.N., White D.A., Schneider C.J., Cancer mortality correlation studies-III statistical associations with dietary selenium intakes, Bioinorg Chem. 1977; 7 (1): 23-31.
Siddiqui M.K., et al. Comparison of some trace elements concentration in blood, tumorfree breast and tumor tissues of women with benign and malignant breast lesions: an Indian study. Environ Int. 2006 Jul;32(5):630-7.
Song-Yi Park, Lynne R. Wilkens, J. Steven Morris, Brian E. Henderson, Laurence N. Kolonel. Serum zinc and prostate cancer risk in a nested case-control study: the Multiethnic Cohort, Prostate. 2013 Feb 15; 73(3): 261-266.
Strona internetowa: http://monographs.iarc.fr/ENG/Classification/latest_classif.php. Data wejścia: 2016-09-11.
Van den Brandt P.A., Goldbohm R.A., van 't Veer P., Bode P., Dorant E., Hermus R.J., Sturmans F., A prospective cohort study on selenium status and the risk of lung cancer, Cancer Res. 1993; 53 (20): 4860-5.
Vincetti M., Venturelli M., Trerotoli P., Bonvicini F., Ferrari A., Bianchi G., Serio G., Bergomi M., Vivoli G. Case control study of toenail cadmium and prostate cancer risk in Italy. The Science of the total environment 2007, 373(1):77-81.
Waalkes M.P., Diwan B.A., Weghorst C.M., Bare R.M., Ward J.M., Rice J.M. Anticarcinogenic effects of cadmium in B6C3F1 mouse liver and lung. Toxicol Appl Pharmacol. 1991, 110(2):327-335.
Waalkes M.P., Rehm S., Sass B., Konishi N., Ward J.M. Chronic carcinogenic and toxic effects of a single subcutenous dose of cadmium in the male Fischer rat. EnvironRes. 1991, 55(1):40-50.
Waalkes M.P., Rehm S. Cadmium and prostatę cancer. J Toxicol Environ Health. 1994, 43(3): 251-269.
Waisberg M., Joseph P., Hale B., Beyersmann D. Molecular and cellular mechanisms of cadmium carcinogenesis. Toxicology 2003, 192(2-3):95-117.
Walkes MP, Rehm S, Perantoni AO, Coogan TP. Cadmium exposure in rats and tumours of the prostate. IARC Sci Publ. 1992, 118:391-400.
Wolf C., Strenziok R., Kyriakopoulos A. Elevated metallothionein-bound cadmium concentration in urine from bladder carcinoma patients, investigated by size exclusion chromatography-inductively coupled plasma mass spectrometry. Analytica Chimica Acta 2009, 631(2):218-222.
World Health Organization. Arsenic. Environmental Health Criteria, 18, Geneva.
Wu H.D., Chou S.Y., Chen D.R, Kuo H.W. Differentiation of serum levels of trace elements in normal and malignant breast patients. Biological Trace Elements Research 2006, 113(1):9-18.
Yang H., Fang J., Jia X., Han C., Chen X., Yang C.S., Li N., Chemopreventive effects of earlystage and late-stage supplementation of vitamin E and selenium on esophageal carcinogenesis in rats maintained on a low vitamin E/selenium diet, Carcinogenesis. 2011; 32 (3): 381-8.
Zaichick V.Y., et al.:, Zinc in the human prostate gland: normal, hyperplastic and cancerous. Int Urol Nephrol. 1997;29(5):565-74.
Zhang X., et al.: A prospective study of intakes of zinc and heme iron and colorectal cancer risk in men and women. Cancer Causes Control. 2011 Dec;22(12): 1627-37.
Zhou W., et al.: Dietary iron, zinc, and calcium and the risk of lung cancer. Epidemiology. 2005 Nov;16(6):772-9.

Claims (2)

1. Sposób określenia ryzyka raka u kobiety nie będącej nosicielką mutacji założycielskich w genie BRCA1 typowych dla populacji polskiej, znamienny tym, że obejmuje ilościową ocenę stosunku stężenia selenu do arsenu w próbce krwi pochodzącej od badanej pacjentki, przy czym określone stężenie wskazuje na znacząco obniżone ryzyko rozwoju raka w przypadku występowania wartości stosunku stężeń selenu do arsenu powyżej 160, przy czym badana pacjentka należy do populacji polskiej i nie jest nosicielką żadnej spośród następujących mutacji w genie BRCA1: 5382insC, C61G, 4153delA.
2. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że stężenie arsenu oraz selenu w próbce krwi oznacza się przez bezpośredni pomiar tych pierwiastków we krwi pełnej.
PL425602A 2018-05-17 2018-05-17 Sposób określenia ryzyka raków u kobiet nie będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 i BRCA2 w zależności od stosunku stężeń we krwi arsenu i selenu PL243310B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL425602A PL243310B1 (pl) 2018-05-17 2018-05-17 Sposób określenia ryzyka raków u kobiet nie będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 i BRCA2 w zależności od stosunku stężeń we krwi arsenu i selenu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL425602A PL243310B1 (pl) 2018-05-17 2018-05-17 Sposób określenia ryzyka raków u kobiet nie będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 i BRCA2 w zależności od stosunku stężeń we krwi arsenu i selenu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL425602A1 PL425602A1 (pl) 2019-01-02
PL243310B1 true PL243310B1 (pl) 2023-07-31

Family

ID=64899025

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL425602A PL243310B1 (pl) 2018-05-17 2018-05-17 Sposób określenia ryzyka raków u kobiet nie będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 i BRCA2 w zależności od stosunku stężeń we krwi arsenu i selenu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL243310B1 (pl)

Families Citing this family (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL245678B1 (pl) * 2022-04-19 2024-09-16 Read Gene Spolka Akcyjna Sposób określenia ryzyka raków u kobiet w zależności od stosunku stężeń selenu do arsenu we krwi
PL443075A1 (pl) * 2022-12-07 2024-06-10 Read-Gene Spółka Akcyjna Ryzyko zachorowania na raka u kobiet poniżej 50 roku życia z dziedziczną predyspozycją do raka piersi
PL445013A1 (pl) * 2023-05-26 2024-12-02 Read-Gene Spółka Akcyjna Dieta ubogoarsenowa a ryzyko raków u kobiet

Also Published As

Publication number Publication date
PL425602A1 (pl) 2019-01-02

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Djordjevic et al. Environmental cadmium exposure and pancreatic cancer: Evidence from case control, animal and in vitro studies
PL247871B1 (pl) Sposób określenia ryzyka raków u kobiet będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 w zależności od stężeń kadmu we krwi
Subramanian et al. Distinctive characteristics of non-small cell lung cancer (NSCLC) in the young: a surveillance, epidemiology, and end results (SEER) analysis
Peters et al. Serum selenium and risk of prostate cancer—a nested case-control study
Perez et al. MAP17 and SGLT1 protein expression levels as prognostic markers for cervical tumor patient survival
PL243310B1 (pl) Sposób określenia ryzyka raków u kobiet nie będących nosicielkami mutacji w genie BRCA1 i BRCA2 w zależności od stosunku stężeń we krwi arsenu i selenu
Jin et al. Dichlorodiphenyltrichloroethane exposure induces the growth of hepatocellular carcinoma via Wnt/β-catenin pathway
Lobo et al. Elemental and isotopic analysis of oral squamous cell carcinoma tissues using sector-field and multi-collector ICP-mass spectrometry
El-Deeb et al. The role of serum trace elements and oxidative stress in egyptian breast cancer patients
Hogendorf et al. Neutrophil Gelatinase-Associated Lipocalin (NGAL) concentration in urine is superior to CA19-9 and Ca 125 in differentiation of pancreatic mass: Preliminary report
Cikim et al. Evaluation of homocysteine, vitamin, and trace element levels in women with gallstones
Ramisz et al. Senescence and adiponectin signaling—studies in canine testis
Singh et al. Serum leptin: a marker of prostate cancer irrespective of obesity
Motevich et al. Application of x-ray fluorescence analysis to determine the elemental composition of tissues from different ovarian neoplasms
PL248411B1 (pl) Sposób określenia ryzyka raków u kobiet w zależności od stężenia cynku we krwi kobiet będących nosicielkami najczęstszych mutacji w genie BRCA1
PL248410B1 (pl) Sposób określenia ryzyka raków u kobiet w zależności od stężenia selenu we krwi
Wei et al. Boron attenuated diethylnitrosamine induced hepatocellular carcinoma in C3H/HeN mice via alteration of oxidative stress and apoptotic pathway
Ismail et al. Alterations of some heavy metals and trace elements levels in breast cancer
Arslan et al. Investigating catalase and carbonic anhydrase enzyme activities and levels of certain trace elements and heavy metals in patients with primary and metastatic hepatic carcinoma
Akgül et al. Gas6 expression and Tyrosine kinase Axl Sky receptors: Their relation with tumor stage and grade in patients with bladder cancer
Surinėnaitė et al. The influence of surgical treatment and red blood cell transfusion on changes in antioxidative and immune system parameters in colorectal cancer patients
Jarallah et al. Evaluating the level of trace elements in Iraqi women Genetics with early-stage breast cancer.
PL245087B1 (pl) Sposób określenia ryzyka raka piersi u kobiet w zależności od stężenia kadmu we krwi
PL243864B1 (pl) Sposób określenia ryzyka raków u mężczyzn w zależności od stężenia selenu we krwi
PL243832B1 (pl) Sposób określenia ryzyka raków u kobiet w zależności od stężenia cynku we krwi