PL247542B1 - Preparat zawierający witaminę K2, twarda dojelitowa kapsułka zawierająca preparat witaminy K2 oraz sposób jego wytwarzania - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest liposomowy preparat zawierający witaminę K2 w postaci proszku, w którym dwuwarstwa lipidowa liposomów zawiera lecytynę, który to preparat zawiera inulinę jako stabilizator, przy czym stosunek wagowy witaminy K2 do lecytyny mieści się w zakresie od 1:1 do 1:100, natomiast stosunek wagowy lecytyny do inuliny mieści się w zakresie od 1:0,1 do 1:5. Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że obecność inuliny stabilizuje preparat liposomów i zapobiega tworzeniu agregatów liposomów, szczególnie podczas rehydratacji w jelitach. Wynalazek dostarcza również twardej kwasoodpornej kapsułki dojelitowej zawierającej preparat witaminy K2 według wynalazku oraz sposobu jego wytwarzania.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest preparat zawierający witaminę K2, twarda dojelitowa kapsułka zawierająca preparat witaminy K2 oraz sposób jego wytwarzania.

Witamina K2 należy do grupy witamin K, organicznych związków chemicznych, będących pochodnymi 2-metylo-1,4-naftochinonu, pełniących w organizmie funkcję niezbędnego składnika pokarmowego. Witaminy z tej grupy uczestniczą w syntezie protrombiny w wątrobie, która warunkuje prawidłowy przebieg procesów krzepnięcia krwi, jak również w metabolizmie układu kostnego. Witaminę K charakteryzuje się jako całą grupę czynników koagulacyjnych, która obejmuje szereg związków wykazujących niewielkie różnice w budowie chemicznej. Cechą wspólną witamin z grupy Kjest pierścień 2-metylo-1,4-naftochinonowy, różniący się liczbą jednostek izoprenowych w bocznym łańcuchu. Długość tego łańcucha oraz liczba wiązań podwójnych determinują różnice w działaniu biologicznym i wchłanianiu, m.in. absorpcji w jelitach, transporcie, dystrybucji w tkankach i biodostępności. Do grupy witamin K zaliczane są naturalne związki rozpuszczalne w tłuszczach, witamina K1, filochinon, która w pozycji trzeciej ma resztę fitylową oraz witamina K2, menachinon („MK”), wytwarzana przez bakterie jelitowe, która w pozycji trzeciej ma resztę difarnezylową lub inne grupy izoprenowe, a także szereg łatwiej rozpuszczalnych w tłuszczach lub wodzie pochodnych syntetycznych, takich jak witamina K3, menadion.

Menachinony są zwykle określane jako MK z odpowiednią liczbą porządkową, odnoszącą się do liczby jednostek izoprenowych (n = 2, n = 3, n = 4, n = 6, ...), tj. MK-2, MK-3, MK-4, MK-6. W grupie witamin K2 wyróżniamy jej 2 główne formy, menachinon-4 (MK-4) i menachinon-7 (MK-7). Strukturę chemiczną związków należących do grupy witamin K przedstawiono poniżej:

Kj (menadion)

Źródłem witaminy K2 są produkty pochodzenia zwierzęcego, głównie sery oraz wątroba zwierząt gospodarskich, a także sfermentowane nasiona soi. Jest ona również wytwarzana przez mikroflorę jelitową.

Dzienne spożycie witaminy K2 może zmieniać się w szerokim zakresie i zwykle może wynosić od kilku pg do kilku miligramów. Zazwyczaj dobowe zapotrzebowanie na witaminę K wynosi około 2 mg. Dla zapewnienia odpowiedniego poziomu witaminy K w organizmie decydujące znaczenie ma jej zawartość w diecie oraz przyswajalność. Witamina K1 jest słabo przyswajalna przez organizm (5-10%), natomiast witamina K2 w formie syntetycznej MK-4 wymaga podawania dużych dawek oraz częstego przyjmowania. Liczne badania dowiodły, że najbardziej aktywną biologicznie spośród wszystkich form witaminy Kjest witamina MK-7.

Cząsteczka witaminy MK-7 jest złożona z fragmentu naftalenodiolu (menadiol) połączonego z łańcuchem zawierającym siedem jednostek prenylowych (heptaprenyl) i wiązań podwójnych o konfiguracji trans. Forma MK-7 wykazuje lepszą biodostępność i skuteczność w porównaniu z innymi przedstawicielami tej grupy. Jest doskonale wchłaniana w jelicie cienkim, a poza tym długo utrzymuje się w krwiobiegu (do 3 dni). Ponadto, już niewielka dobowa dawka witaminy MK-7 pozwala zapewnić wszystkim komórkom i tkankom optymalną aktywność enzymów i białek. Wspomaga prawidłowe wykorzystanie wapnia w organizmie, przez co wpływa korzystnie na stan kości. W odróżnieniu od witaminy K1 poprawia również stan tętnic.

Niedobór witaminy K2 skutkuje nieprawidłową mineralizacją tkanki kostnej, pomenopauzalną utratą kości, zwapnieniem tętniczym, obniżeniem krzepliwości krwi, skazą krwotoczną czy krwawieniem do narządów ciała. Co więcej, niedobory witamin z grupy K2 są szczególnie niebezpiecznie dla noworodków karmionych piersią, gdyż często prowadzą do krwawień i nieprawidłowej mineralizacji tkanki kostnej. Znane są również doniesienia dotyczące przeciwnowotworowego, w szczególności proapoptotycznego, działania witaminy K2.

Jak ma to miejsce w przypadku wszystkich nierozpuszczalnych w wodzie witamin, dostarczanie witamin z grupy K może sprawiać pewne trudności techniczne. Dlatego też, w stanie techniki można znaleźć wiele doniesień o preparatach zawierających witaminę K2 i/lub inne rozpuszczalne w tłuszczach witaminy.

Jednym z systemów dostarczania leków, genów czy szczepionek są syntetyczne pęcherzyki składające się z jednej lub więcej dwuwarstw fosfolipidowych - liposomy. Są one zamkniętymi pęcherzykami mającymi co najmniej jedną dwuwarstwą lipidową otaczającą wodny rdzeń. Przestrzeń wewnątrzliposomalna i warstwa(-y) lipidowa(-e) mogą zatrzymywać wiele różnych substancji, obejmujących leki, kosmetyki, odczynniki diagnostyczne, materiał genetyczny i związki bioaktywne. W związku z tym, że nietoksyczne lipidy działają jako podstawa dla liposomów, na ogół wykazują niską toksyczność. Niska toksyczność, w połączeniu ze zdolnością liposomów do zwiększania okresu krążenia środków w osoczu sprawia, że liposomy jako nośniki są szczególnie przydatne do dostarczania farmaceutycznie aktywnych środków. W wielu przypadkach leki dostarczane liposomalnie skutkują lepszą skutecznością kliniczną w połączeniu ze zmniejszoną toksycznością.

W zależności od składu warstwy fosfolipidowej oraz sposobu ich wytwarzania, możliwe jest kontrolowanie wielkości i ładunku liposomów oraz ich trwałości, co przekłada się w sposób bezpośredni na uwalnianie zawartych w nich substancji aktywnych [G. Gregoriadis, Y. Perrie, Liposomes. Encycl Life Sci, 2010, 1-8]. Dodatkowo, liposomy stanowią idealny nośnik, zarówno dla substancji rozpuszczalnych, jak i nierozpuszczalnych w wodzie. Dlatego też, stanowią one szczególnie pożądaną postać dostarczania leków.

Pierwsze doniesienia o wykorzystaniu zawierającego liposomy preparatu farmaceutycznego do wstrzyknięć można znaleźć w publikacji patentowej GB417715 zgłoszenia dokonanego 29 grudnia 1932. W publikacji tej wskazano, że preparaty farmaceutyczne, zawierające lecytynę, cholesterol i wodę, mogą być wykorzystane do podawania dowolnej dawki leku przy kontrolowanym jej uwalnianiu (preparat typu „depot”).

Praktyczne zastosowanie preparatów liposomalnych jako nośników dostarczania leków jest ograniczone chemiczną i fizyczną stabilnością preparatu, dlatego też technologie wykorzystujące liposomy są obecnie dużo bardziej zaawansowane. Na przykład, liposomy mogą być wykorzystywane do aktywnego kierowania substancji aktywnych do odpowiedniego miejsca działania, poprawiając w ten sposób swoistość i zmniejszając toksyczność, przez przyłączanie do ich powierzchni odpowiednich ligandów lub przez modyfikację składu dwuwarstwy fosfolipidowej. Znane są również preparaty liposomowe w postaci proszków, które są stosowane do podawania substancji czynnych drogą wziewną [A. Misra, Expert Opin Drug Deliv. 2009 6(1): 71-89].

Uzupełnianie niedoboru witamin z grupy witamin K jest niezwykle istotne, jednak jej wyodrębnianie z naturalnego źródła jest mało wydajne, trudne i złożone. Dodatkowo, witamina K1, a zwłaszcza K2, nie jest stabilna w obecności tlenu i światła, a konwencjonalne preparaty obejmujące witaminy K1 i K2 mogą ulegać degradacji podczas przetwarzania i przechowywania. Dlatego też, dla e fektywnego zwiększania poziomu witaminy K2 w organizmie konieczne jest podawanie w najbardziej przystępnej formie. Jednakże, witaminy K1 i K2 ulegają degradacji, gdy są formułowane w konwencjonalnej postaci dawkowania, takiej jak tabletka, w obecności soli mineralnych, w szczególności soli wapnia lub magnezu. Co więcej, podczas formułowania postaci dawkowania degradacja może jeszcze postępować. Po bezpośrednim sprasowaniu wraz z niektórymi substancjami pomocniczymi w tabletce, takimi jak wapń lub magnez, możliwe jest zaobserwowanie zmniejszenia ilości MK-7 obecnego po tabletkowaniu (nawet o 30%).

Kompozycje farmaceutyczne zawierające połączenie witamin K1 i K2, wykazujące działanie stabilizujące stężenie witaminy K w organizmie w dłuższym czasie, oraz ich stosowanie dla profilaktyki krwawień i zapewnienia prawidłowej mineralizacji tkanki kostnej u niemowląt karmionych piersią są znane ze stanu techniki, m.in. ze zgłoszenia patentowego P.414902.

Z dokumentu patentowego PL/EP2046312B1 znane są produkty farmaceutyczne i nutraceutyki zawierające witaminę K2, dokładniej menachinon-7 (MK-7), w połączeniu z jednym lub większą liczbą wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, olejem rybnym i olejem z kryla w postaci tabletki lub kapsułki. W szczególności, wynalazek ten dotyczy także zastosowania takich produktów w leczeniu i/lub zapobieganiu osteoporozie, miażdżycy oraz chorobie zwyrodnieniowej stawów.

Formulacje w postaci mikrokapsułek, zawierające co najmniej jedną rozpuszczalną w tłuszczach substancję czynną wybraną spośród witaminy K, prowitaminy lub proleku witaminy K ujawniono w międzynarodowym zgłoszeniu WO2015169816A1. W szczególności wynalazek dotyczy mikrokapsułkowania i ewentualnego dalszego powlekania witaminy lub prowitaminy, aby umożliwić ich stosowanie w kombinacji z solami metali, które w przeciwnym razie powodują degradację witaminy.

Ponadto, w stanie techniki znane są sposoby otrzymywania witaminy K2, zarówno w wyniku syntezy chemicznej, jak i z zastosowaniem określonych szczepów bakterii.

Fermentacyjne wytwarzanie witaminy K2 (menachinonu-7, MK-7) z zastosowaniem mikroorganizmu Bacillus ujawniono w dokumencie patentowym PL/EP1803820. Natomiast, ze zgłoszenia patentowego P.424875 znane są sposoby wytwarzania witaminy K2 o łańcuchach bocznych naftochinonu zawierających co najmniej 4 jednostki izoprenylowe. W niniejszym dokumencie patentowym ujawniono syntezę chemiczną, umożliwiającą wytwarzanie konkretnych menachinonów zamiast wyodrębniania mieszaniny różnych menachinonów ze źródeł naturalnych.

Dodatkowo, zgłoszenie patentowe P.401195 ujawnia sposób wytwarzania syntetycznej witaminy K2 w formie MK-7 wychodząc z łatwo dostępnych związków wyjściowych, menadionu i E, E-farnezolu, o wymaganej czystości. Sposób wytwarzania witaminy K2 jest znany również z dokumentu patentowego PL/EP2346806. Niniejszym ujawniono syntezę związku, który tworzy część witaminy K2, jak również syntezę niektórych nowych związków pośrednich.

Międzynarodowe zgłoszenie WO2014074765A2 dostarcza sposobu leczenia i wspomagania gojenia się ran u osobnika, obejmującego podawanie witaminy C, witaminy K, polifenolu lub ich kombinacji. W szczególności, ujawnione kompozycje farmaceutyczne mogą być również dostarczane w postaci liposomów, miceli, mikrokulek lub nanoukładów.

Ponadto, ze zgłoszenia chińskiego CN113018264A znany jest nanoliposomalny preparat do kapsułkowania witamin, między innymi witaminy K, wykazujący lepszą jednorodność, dyspergowalność, stabilność i trwałość podczas przechowywania in vitro, oraz sposób jego wytwarzania. Niniejszy preparat znajduje zastosowanie w leczeniu lub zapobieganiu chorobie zwyrodnieniowej stawów.

Jednakże, preparaty te mają postać tabletek, kapsułek, czy też ciekłej zawiesiny lub emulsji zawierającej liposomy. Wadą preparatów ciekłych oraz emulsji zawierających liposomy jest ich termodynamiczna niestabilność, szczególnie w kwaśnym środowisku żołądka, gdzie ulegają one agregacji fuzji, wytrąceniu, a nawet obserwowane są wycieki substancji chemicznych związanych z liposomami. Tym samym, biodostępność substancji czynnych zawartych w zagregowanych konglomeratach liposomów ulega znacznemu pogorszeniu. Postać ciekła preparatów liposomowych stanowi również dodatkowy problem technologiczny, ponieważ wymaga ona stosowania specjalnych saszetek lub butelek wypełnionych azotem, które po otwarciu należy przechowywać w lodówce, a ich zawartość spożyć w przeciągu 3 miesięcy.

Mimo, że w stanie techniki znane są liposomowe preparaty zawierające witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, istnieje zapotrzebowanie na preparat farmaceutyczny w postaci proszku zawierającego zamkniętą w liposomach witaminę K2, który to preparat mógłby być podawany doustnie, byłby stabilny i umożliwiał efektywne dostarczanie witaminy K2 do komórek.

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest zatem liposomowy preparat zawierający witaminę K2, w którym dwuwarstwa lipidowa liposomów zawiera lecytynę, który to preparat jest w postaci proszku oraz zawiera inulinę jako stabilizator, przy czym stosunek wagowy witaminy K2 do lecytyny zawiera się w zakresie od 1 : 1 do 1 : 100, korzystnie 1 : 50, natomiast stosunek wagowy lecytyny do inuliny zawiera się w zakresie od 1 : 0,1 do 1 : 5, korzystnie 1 : 1. Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że obecność inuliny stabilizuje preparat liposomów i zapobiega tworzeniu agregatów liposomów, szczególnie podczas rehydratacji w jelitach.

W korzystnym przykładzie wykonania, witaminę K2 stanowi forma MK-7.

Również korzystnie, lecytyna w preparacie według wynalazku jest wybrana z grupy składającej się z lecytyny słonecznikowej, lecytyny, sojowej, lecytyny rzepakowej oraz lecytyny z żółtek jaj, a najkorzystniej lecytynę stanowi lecytyna słonecznikowa.

W korzystnym przykładzie wykonania, preparat zawierający witaminę K2 według wynalazku jest dostarczany w kwasoodpornej kapsułce twardej (twardej kapsułce dojelitowej), dzięki czemu liposomy są uwalniane dopiero w jelicie, gdzie następuje wchłanianie witaminy K2, co zwiększa znacznie jej biodostępność. Zatem, przedmiotem wynalazku jest twarda dojelitowa kapsułka zawierająca liposomowy preparat witaminy K2 według wynalazku. W przypadku gdy witamina K2 w postaci liposomowej znajduje się w kwasoodpornej kapsułce jej dostarczanie do organizmu następuje w sposób najbardziej skuteczny, ponieważ witamina K2 jest uwalniana w przewodzie pokarmowym dopiero w pobliżu miejsca, w którym następuje jej wchłanianie. Dzięki temu, liposomy nie są poddawane niekorzystnemu działaniu kwaśnego środowiska żołądka, co dodatkowo zapobiega ich agregacji w większe konglomeraty. W korzystnym przykładzie wykonania, twardą kapsułkę stanowi kapsułka żelatynowa, celulozowa, pullulanowa lub gellanowa, a najkorzystniej kapsułka dojelitowa wykonana z kombinacji hydroksypropylometylocelulozy oraz gumy gellan.

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest również sposób otrzymywania liposomowego preparatu zawierającego witaminę K2 według wynalazku. Zgodnie z wynalazkiem, sposób otrzymywania liposomowego preparatu zawierającego witaminę K2 w postaci proszku obejmuje etap, w którym lecytynę rozpuszcza (namacza) się w wodzie w temperaturze zawierającej się w zakresie 5°C +/- 5°C do 90°C +/- 5°C, następnie do otrzymanej wodnej zawiesiny dodaje się witaminę K2 i łączy się razem intensywnie mieszając i homogenizując w temperaturze zawierającej się w zakresie 15°C +/- 5°C do 85°C +/- 5°C, inulinę niezależnie rozpuszcza się w wodzie w temperaturze zawierającej się w zakresie 5°C +/- 5°C do 85°C +/- 5°C, następnie otrzymany wodny roztwór inuliny dodaje się do zhomogenizowanej emulsji wytworzonej przez połączenie lecytyny i witaminy K2, a całość intensywnie miesza w temperaturze zawierającej się w zakresie 5°C +/- 5°C do 80°C +/- 5°C, przy czym w wytworzonej mieszaninie stosunek wagowy lecytyny do inuliny mieści się w zakresie 1 : 0,1 do 1 : 5, a stosunek wagowy witaminy K2 do lecytyny mieści się w zakresie 1 : 1 do 1 : 100, kolejno otrzymaną zawiesinę poddaje się suszeniu.

W korzystnym sposobie według wynalazku etap rozpuszczania witaminy K2 w lecytynie prowadzi się w temperaturze 75°C +/- 5°C, etap rozpuszczania lecytyny w wodzie prowadzi się w temperaturze 75°C +/- 5°C, etap mieszania zawiesiny wodnej witaminy K2 i lecytyny prowadzi się w temperaturze 75°C +/- 5°C, etap rozpuszczania inuliny w wodzie oraz mieszania inuliny ze zhomogenizowaną emulsją otrzymaną przez połączenie lecytyny i witaminy K2 prowadzi się w temperaturze 50°C +/- 5°C.

Również korzystnie, etap suszenia prowadzi się metodą suszenia rozpyłowego w temperaturze zawierającej się w zakresie 100°C +/- 5°C do 200°C +/- 5°C, korzystniej w temperaturze 150°C +/- 5°C. Alternatywnie, etap suszenia prowadzi się przez liofilizację w temperaturze zawierającej się w zakresie -200,8°C +/- 50°C do -20°C +/- 5°C, a korzystniej w temperaturze -50°C +/- 5°C.

Witaminę K2 w sposobie według wynalazku korzystnie stanowi forma MK-7.

Lecytyna stosowana w sposobie według wynalazku jest wybrana z grupy składającej się z lecytyny słonecznikowej, lecytyny sojowej, lecytyny rzepakowej oraz lecytyny z żółtek jaj, a korzystniej lecytynę stanowi lecytyna słonecznikowa.

Równie korzystnie, w sposobie według mieszanina otrzymana po dodaniu roztworu wodnego inuliny zawiera 0,174% wag. witaminy K2, 8,423% wag. lecytyny, 8,423% wag. inuliny oraz 82,98% wag. wody w przeliczeniu na całkowitą masę mieszaniny.

Opracowany przez twórców niniejszego wynalazku preparat liposomowy zawierający witaminę K2 w postaci proszku, dzięki liposomowej strukturze, znacząco poprawia dostępność tego związku z przewodu pokarmowego, jak również zapewnia stabilność w warunkach treści jelitowej. Ponadto, niniejszy preparat liposomowy umożliwia ograniczenie oraz spowolnienie degradacji witaminy K2, umożliwiając tym samym jej ogólnoustrojowe wchłanianie. Co więcej, istotne jest również to, że zgodnie z wynalazkiem otrzymywane są liposomowe preparaty zawierające witaminę K2 w postaci proszku, w których liposomy są naładowane w sposób efektywny, co znajduje odzwierciedlenie w proporcji wagowej obecnej w liposomach witaminy K2 do otoczki lipidowej. Należy również nadmienić, że dzięki wykorzystaniu sposobu według wynalazku możliwe jest bardzo efektywne ładowanie liposomów, a obecność inuliny dodatkowo stabilizuje preparat liposomów i zapobiega tworzeniu agregatów liposomów, szczególnie w warunkach odpowiadających warunkom treści jelitowej.

PL 247542 BI

Przykład 1. Sposób wytwarzania preparatu zawierającego witaminę K2 w postaci proszku liposomów (suszenie rozpyłowe)

Liposomy zawierające witaminę K2 MK-7, otrzymuje się w następujący sposób. 84,23 kg lecytyny słonecznikowej SF100 namacza się w 224,93 kg wody oczyszczonej w temperaturze 75°C +/- 5°C. Po namoczeniu lecytyny dodaje się do niej 1,74 kg witaminę K2 MK-7, następnie miesza się i homogenizuje. Do tak otrzymanej zawiesiny dodaje się 320,14 kg wody oczyszczonej w temperaturze 75°C +/- 5°C intensywnie mieszając. Następnie, wytworzoną w ten sposób emulsję homogenizuje się w porcjach po 20 I przez 5 minut każda.

Niezależnie, w temperaturze 50°C +/- 5°C rozpuszcza się 84,23 kg inuliny w 284,73 kg wody oczyszczonej, a wytworzony w ten sposób roztwór wodny dodaje się przy intensywnym mieszaniu, homogenizacji i z utrzymaniem temperatury 50°C +/- 5°C do emulsji, otrzymanej z połączenia ze sobą lecytyny słonecznikowej i witaminy K2 MK-7.

Po zakończeniu mieszania, zawiesinę liposomową poddaje się suszeniu rozpyłowemu w temperaturze 150°C +/-5°C, z wytworzeniem proszku liposomów.

Przykład 2. Sposób wytwarzania preparatu zawierającego witaminę K2 w postaci proszku liposomów (liofilizacja)

Preparat zawierający witaminę K2 MK-7 w postaci proszku liposomów otrzymuje się tak jak opisano w Przykładzie 1, z tą różnicą, że po zakończeniu mieszania, zawiesinę liposomową poddaje się suszeniu przez liofilizację w liofilizatorze półkowym, w temperaturze -50°C +/- 5°C.

Przykład 3. Sposób wytwarzania preparatu zawierającego witaminę K2 w postaci liposomów - ocena efektywności enkapsulacji

Różne partie preparatu zawierającego witaminę K2 MK-7 w postaci proszku liposomów otrzymuje się tak jak opisano w Przykładzie 1, z tą różnicą, że stosuje się ilości reagentów i temperatury prowadzenia procesu przedstawione w Tabeli 1 poniżej. Po utworzeniu liposomów pobrano próbki z każdej partii. Z każdej próbki partii oddzielono liposomy na filtrze poliwęglanowym o średnicy porów 80 nm. W ten sposób otrzymano przesącz bez liposomów, w którym określano ilość witaminy K2 MK-7 za pomocą ¹H NMR. Pozostałości witaminy K2 MK-7 w przesączu były śladowe, co oznacza dużą efektywność enkapsulacji witaminy K2 MK-7 w liposomach.

Tabela 1

	Roztwór lecytyny	Witamina K2 +woda	Roztwór inuliny
Preparat	Ilość wody (tg)	Ilość lecytyny (kg)	Temp. roztworu	Ilość wody (tg)	Ilość witaminy K2 (kg)	Temp. Roztworu	Ilość wody (kg)	Ilość inuliny (kg)	Temp. roztwoni
1	224,93	84,23	75°C +/5°C	320,14	1,74	75°C +/- 5°C	284,73	84.23	50°C +/- 5°C
2	300,00	100	5°C +/- 5°C	285,05	1,0	5°C +/- 5°C	288,0	10,0	5°C +/- 5°C
3	256,75	100	90°C +/5°C	240,05	3,0	90°C +/5°C	290.4	250,0	80°C +/- 5°C
4.	280,00	100	70°C +/- 5°C	12000	100	45°C +/- 5°C	1800	500	45°C +/5°C

Proporcje wagowe składników w preparacie według wynalazku odzwierciedlają skład ilościowy mieszaniny, w których są formowane liposomy. Składy procentowe (% wagowe) dla poszczególnych preparatów oraz mieszanin, w których były wytwarzane liposomy, jak również proporcje wagowe witaminy K2 MK-7 i inuliny względem lecytyny przedstawiono w Tabeli 2.

PL 247542 BI

Tabela 2

Preparat	1	2	3	4
	mieszanina	preparat	mieszanina	preparat	mieszanina	preparat	mieszanina	preparat
Zawartość (% wag.) witaminy K2	0,174%	0,99%	0,1%	0,9%	0,26%	0,85%	0,68%	14,3%
Zawartość (% wag.) lecytyny	8,423%	49,50%	10,1%	90,1%	8,8%	28,3?ώ	0,68%	14,3%
Zawartość (% wag.) inuliny	8,423%	49,50%	1,0%	9,0%	22%	70,85%	3,4%	71,4%
Zawartość (% wag.) wody	82,98%	-	88,6%	-	68,94%	-	95,3%	-
Stosunek wag. witK2.: lecytyna	1:50	1:50	1:100	1:100	1 33	1:33	1:1	1:1
Stosunek wag. lecytynańnulina	1:1	1:1	1:0,1	1:0,1	1:2,5	1:2,5	1:5	1:5

Przykład 4. Analiza wielkości liposomów w preparatach według wynalazku

Pomiar wielkości liposomów otrzymanych w Przykładzie 1 i 2 wykonano z wykorzystaniem urządzenia NanoSizerZS (Malvern Instruments, Wielka Brytania) w funkcji „volume”. 10 pi próbki liposomów (po dokładnym wymieszaniu preparatów z Przykładu 1 i 2) rozcieńczano wodą dejonizowaną do objętości 1000 pi i umieszczano w kuwecie przyrządu. Następnie, rejestrowano co najmniej trzy niezależne pomiary rozkładu wielkości. Otrzymano mieszaninę liposomów 140,1 nm dla objętości wynoszącej 62% oraz 742,3 nm dla objętości wynoszącej 38%.

Dla określenia stabilności liposomów w preparacie według wynalazku, w szczególności ich odporności na agregację w warunkach silnego kwasu, wykonano pomiar wielkości liposomów otrzymanych w Przykładzie 1 i 2 w sposób analogiczny do tego opisanego powyżej, jednakże po uprzedniej inkubacji liposomów przez dwie godziny w kwasie 0,1 M HCI. W wyniku pomiaru otrzymano wielkości, takie jak dla liposomów niepoddanych inkubacji w 0,1 HCI, co potwierdza stabilność liposomów.

Przykład 5. Badanie stabilności liposomowego preparatu zawierającego witaminę K2 w postaci proszku według wynalazku

Badanie stabilności liposomowego preparatu zawierającego witaminę K2 MK-7, otrzymanego w Przykładzie 1 prowadzono przez 3 miesiące, kontrolując stan zachowanych próbek preparatu co miesiąc. Próbki przechowywano w temperaturze 25°C, a ich stabilność oceniano na podstawie wyglądu, zapachu i pomiaru pH.

Po upływie trzech miesięcy wygląd, zapach i pH próbek nie uległ zmianie. Zatem, wyniki badania wskazują na pełną stabilność próbek w badanym zakresie.

Przykład 6. Przygotowanie twardej dojelitowej kapsułki zawierającej liposomowy preparat witaminy K2

Preparat zawierający witaminę K2 MK-7 w postaci proszku liposomów, otrzymany jak opisano w Przykładzie 1 albo Przykładzie 2, umieszcza się w kapsułce twardej z wykorzystaniem techniki wprowadzania preparatu przez otwarcie tej kapsułki, które następnie zamknięto przy użyciu pesety. Na skalę przemysłową, twarde kapsułki napełnia się za pomocą kapsułkarek manualnych, półautomatycznych oraz automatycznych, np. z zastosowaniem kapsułkarki firmy IMA MATIC 90F.

Twardą kapsułką może być kapsułka żelatynowa, celulozowa, pullulanowa lub gellanowa, a w szczególności niniejszą kapsułkę stanowi kapsułka wykonana z kombinacji hydroksypropylometylocelulozy oraz gumy gellan.

Umieszczenie preparatu zawierającego witaminę K2 MK-7 według wynalazku w twardej kwasoodpornej dojelitowej kapsułce umożliwia zwiększenie trwałości preparatu oraz zapewnia dogodny sposób podawania i wspomagania uwalniania zawartości liposomu.

Claims (18)

1. Liposomowy preparat zawierający witaminę K2, w którym dwuwarstwa lipidowa liposomów zawiera lecytynę, znamienny tym, że jest preparatem w postaci proszku oraz zawiera inulinę jako stabilizator preparatu, przy czym stosunek wagowy witaminy K2 do lecytyny zawiera się w zakresie od 1 : 1 do 1 : 100, natomiast stosunek wagowy lecytyny do inuliny zawiera się w zakresie od 1 : 0,1 do 1 : 5.

2. Liposomowy preparat zawierający witaminę K2 według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek wagowy witaminy K2 do lecytyny wynosi 1 : 50, oraz stosunek lecytyny do inuliny wynosi 1 : 1.

3. Liposomowy preparat zawierający witaminę K2 według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że witaminę K2 stanowi forma MK-7.

4. Liposomowy preparat zawierający witaminę K2 według dowolnego spośród zastrz. od 1 do 3, znamienny tym, że lecytyna jest wybrana z grupy składającej się z lecytyny słonecznikowej, lecytyny sojowej, lecytyny rzepakowej oraz lecytyny z żółtek jaj.

5. Liposomowy preparat zawierający witaminę K2 według zastrz. 4, znamienny tym, że lecytynę stanowi lecytyna słonecznikowa.

6. Twarda dojelitowa kapsułka zawierająca liposomowy preparat witaminy K2 jak określony w zastrz. od 1 do 5.

7. Twarda dojelitowa kapsułka zawierająca liposomowy preparat witaminy K2 według zastrz. 6, którą to twardą kapsułkę stanowi kapsułka żelatynowa, celulozowa, pullulanowa lub gellanowa.

8. Twarda dojelitowa kapsułka zawierająca liposomowy preparat witaminy K2 według zastrz. 7, którą to kapsułkę stanowi kapsułka wykonana z kombinacji hydroksypropylometylocelulozy oraz gumy gellan.

9. Sposób otrzymywania liposomowego preparatu zawierającego witaminę K2 w postaci proszku jak określony w dowolnym spośród zastrz. od 1 do 5, w którym lecytynę namacza się w wodzie, otrzymując zawiesinę, do której dodawana jest witamina K2, zawiesinę tę miesza się i homogenizuje do wytworzenia emulsji zawierającej liposomy z witaminą K2, znamienny tym, że witaminę K2 rozpuszcza się w lecytynie rozpuszczonej w wodzie w temperaturze zawierającej się w zakresie 5°C +/- 5°C do 90°C +/- 5°C, następnie otrzymaną zawiesinę intensywnie miesza się i homogenizuje w temperaturze zawierającej się w zakresie 15°C +/- 5°C do 85°C +/- 5°C, inulinę rozpuszcza się w wodzie w temperaturze zawierającej się w zakresie 5°C +/- 5°C do 85°C +/- 5°C, następnie otrzymany wodny roztwór inuliny dodaje się do zhomogenizowanej emulsji wytworzonej przez połączenie lecytyny i witaminy K2, a całość intensywnie miesza w temperaturze zawierającej się w zakresie 5°C +/- 5°C do 80°C +/- 5°C, przy czym w wytworzonej mieszaninie stosunek wagowy lecytyny do inuliny mieści się w zakresie 1 : 0,1 do 1 : 5, a stosunek wagowy witaminy K2 do lecytyny mieści się w zakresie 1 : 1 do 1 : 100, kolejno otrzymaną zawiesinę poddaje się suszeniu.

10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że etap rozpuszczania witaminy K2 w lecytynie prowadzi się w temperaturze 75°C +/- 5°C, etap rozpuszczania lecytyny w wodzie prowadzi się w temperaturze 75°C +/- 5°C, etap mieszania zawiesiny lecytyny i witaminy K2 prowadzi się w temperaturze 75°C +/- 5°C, etap rozpuszczania inuliny w wodzie oraz mieszania inuliny ze zhomogenizowanej emulsją otrzymaną przez połączenie lecytyny i witaminy K2, prowadzi się w temperaturze 50°C +/- 5°C.

11. Sposób według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że etap suszenia prowadzi się metodą suszenia rozpyłowego w temperaturze zawierającej się w zakresie 100°C + /- 5°C do 200°C +/- 5°C.

12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że suszenie rozpyłowe prowadzi się w temperaturze 150°C +/- 5°C.

13. Sposób według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że etap suszenia prowadzi się przez liofilizację w temperaturze zawierającej się w zakresie -200,8°C +/- 5°C do -20°C +/- 5°C.

14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że liofilizację prowadzi się w temperaturze -50°C +/- 5°C.

15. Sposób według dowolnego z zastrz. 9-14, znamienny tym, że witaminę K2 stanowi forma MK-7.

PL 247542 B1 9

16. Sposób według dowolnego z zastrz. 9-14, znamienny tym, że lecytyna jest wybrana z grupy składającej się z lecytyny słonecznikowej, lecytyny sojowej, lecytyny rzepakowej oraz lecytyny z żółtek jaj.

17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że lecytynę stanowi lecytyna słonecznikowa.

18. Sposób według dowolnego z zastrz. 9-17, znamienny tym, że mieszanina otrzymana po dodaniu roztworu wodnego inuliny zawiera 0,174% wag. witaminy K2, 8,423% wag. lecytyny, 8,423% wag. inuliny oraz 82,98% wag. wody w przeliczeniu na całkowitą masę mieszaniny.