PL81180B1 - - Google Patents

Description

Uprawniony z patentu: Hoechst Aktiengesellschaft, Frankfurt n/Menem (Republika Federalna Niemiec) Sposób wytwarzania 2-(tienylo-3'-amino)-l,3 dwuazacyklo-alkenów-2 Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania 2-/tienylo-3/-amino/-l,3-dwuazacykloalkenóV o wzo¬ rze ogólnym 1, w którym iRi, R2 i R3 oznaozaga ato¬ my wodoru, nizsze grupy alkilowe, atomy chlorow¬ ca, grupy cyjamowe lub fenylowe, R2 i R3 oznaczalia razem lancuch' trójmetyienowy lub czterometyleno- wy, a Z oznacza liniowa lufo rozgaleziona grupe alkiienowa zawierajaca 2—4 atomów wegla, z któ¬ rych od 2 do 3 atomów znajduje sie w lancuchu, oraz ich sole addycyjne z kwasami.Sposób wytwarzania wymienionych zwiazków, charakteryzuje sie tym, ze poddaje sie sole tie- nyio-3-izoitóouroniowe, tienylo^^omoczniki, tieny- lo-Q-(guanidyny, /tóenylo-3Hnitaogiuanidyny lufo tieny- lo-3-cyjainoaimidy, o wzorze ogólnym 2, w którym R oznacza grupy o wzorze ogólnym 3, o wzorze 4, 6 i 6 lub grupe nitrylowa, przy czym R5 oznacza nizsza grupe alkilowa, a X oznacza anion kwaso¬ wy, a najkorzystniej anion kwasu ichlorowcowodo- rotwego, reakcji z alkilenodwuaminiami o wzorze ogólnym H2N-Z-NH2, w szczególnym przypadku w postaci ich soli z jedna czasteczka kwasu.Wytwarzanie nowych zwiazków o wzorze ogól¬ nym 1 ze zwiazków o wzorze ogólnym 2 przez reakcje z dwuaminami o wzorze ogólnym H2N-Z- -NHj mozna preprowadzac poprostu przez ogrze¬ wanie w ciegu V2—3 godzin soli izotiouroniowych o wzorze ogólnym 3 z alkileno-dwuaminami o wzo¬ rze ogólnym HjN-Z^NH2 w temperaturze od 80 do 200°C.Jako alMlenoriwuamkiy mozna na przyklad sto¬ lo 15 20 25 30 sowac etylenodwuiamine, l,2ipropylenodwuaimlne lub l,3^propylenodwuamine, 2,3-dwuaminobutan, 1,3-dwuaminobutan i 1,2-dwuaminobutan. Reakcje mozna jednak takze przeprowadzac w obecnosci rozpuszczalnoka w (temperaturze od 60 do 140°C.Jako rozpuszczalnik mozna przede wszystkim sto¬ sowac zwiazki zawierajace ^rupy polarne, jak woda lufo nizsze alkohole, np. metanol, etanol, n-propa- nol i izopropanol. W obecnosci rozpuszczalnika trzeba jednak prowadzic ogrzewanie przez dluzszy czas (5—/20 godzin) i najkorzystniej stasowac pod¬ wyzszone cisnienie. W obu przypadkach stosuje sie korzystnie nadmiar (110—150°/o) alkilenodwuaminy.Sole izotiuroniowe o wzorze ogólnym 2, w któ¬ rym R oznacza grupe o wzorze ogólnym 3 uzy¬ skuje sie w znany sposób przez ogrzewanie odpo¬ wiednich tiomoczników o wzorze ogólnym 2 z niz¬ szym hailogenkiem alkilowym luib siarczanem dwu- alkilowym w rozpuszczalniku, na przyklad w niz¬ szym alkoholu. Tiomocznik mozna równiez wytwa¬ rzac sposobami znanymi z literaltury (patrz Hou- ben-Weyl, .tom IX, str. 887 i nastepne) z odpo¬ wiednio podstawionych atminotiofenów.Zamiast soli izotiouroniowych mozna takze ogrze¬ wac bezposrednio tiomoczniki o wzorze ogólnym 2, w którym R oznacza grupe o wzorze ogólnym 4, z alkilenodwuamiinami o wzorze ogólnym H2N-Z- -NiH2, najkorzystniej pod próznia, w temperaturze od 100 do 200°C. Stasuje sie przy tym najkorzyst¬ niej równiez nadmiar 1,2-alkitlenodwuaminy.Produkty wytwarzane sposobem wedlug wynalaz- 8118081180 ku mozna równiez uzyskiwac przez dzialanie al- kilenodwuamin o wzorze ogólnym HaN-Z^NH2 lub ich 60li z jedna czasteczka kwasu na tienyiLo-2- •iguanidyny o wzorze ogólnym 2, w którym R ozna¬ cza (grupe o wzorze ogólnymi 5, lub ich sole z kwa¬ sami nieorganicznymi lub organicznymi. Takze w tym przypadku mozna przeprowadzac reakcje za¬ równo z rozpuszczailnikiem, jak tez bez rozpuszczal¬ nika. Wymagane do tego celu temperatury wynosza Od 100 do 200°C, a najkorzystniej od 1,30 do 150°C.Jako rozpuszczalnik sitosuje sie wyzsze alkohole, nitrobenzen itd. Jako przyklady soli nieorganiaz- nych' mozna podac chlorowodorki, bromiowodorki, jodowodortó, siarczany i azotany; jako sole orga¬ niczne nadaja siejtoerizenosulfoniany luib tolueno- sulfoniany." *-..* tienylo-3-guanidyn mozna takze jako skladittikL. "Wfy|jscipwev aitósowac odpowiednie nitro- guanidyny o wzorze ogólnym 2, w którym R ozna¬ cza grupe o* Iwaorze ogólnym 6, i ogrzewac je z al- kdlenodwuaminami o wzorze ogólnym H2N-Z-NH2 w odpowiednich rozpuszczalnikach, jak np. etanol, propanol, buitanoi lub alkohol amylowy. Skladniki wyjsciowe mozna uzyskac przez reakcje odipowied- niego arninontiofenu z iNHmetyilOHN-niftrozo^N^itro- guanidyna wedlug Journal of the American Che¬ mical Society, (tom 60, Sitr. 3028 (il947).Reakcje tienylo-3-cyjanoaimidów o wzorze ogól¬ nym 2, w którym R oznacza r grupe nitrylowa, z al- kilenodwuaminami Lub ich solami z jedna cza¬ steczka kwasu przeprowadza sie najkorzystniej w itemiperalturach od 50 do 200°C, a zwlaszcza od 100 do ,H50oC, w obecnosci lub w nieobecnosci rozpusz- czalnlika. Korzysitoie sitosuje sie przy itym nadmiar alMlenodwuaiminy iulb jej soli i dobiera sie roz¬ puszczalnik w (taki sposób, zeby reakcja mogla sie odbywac w srodowisku jednofazowym. Jako roz¬ puszczalniki mozna stosowac wyzsze alkohole, jak butanol, alkohol lamylowy lub heksanol; jako sole alkilenodwuaimin mozna stosowac nip. monojodo- wodorki lub monotoluenosulfoniany. Tienylo-3-cy- janoamiidy mozna wytwarzac z odpowiednich tie- nylo-3-tiomoczników i siarczanu miedzi w roztwo¬ rze alkalicznym.W razie potrzeby mozna chlorowac zwiazki o wzo¬ rze ogólnym' 1, w którym co najmniej jeden z pod¬ stawników Rit R2 lub R3 oznacza atom wodoru.Uzyskuje sie wówczas zwiazki, w których Ei i/lub R2 i/liub R3 oznaczaja jeden lub wiecej atomów chlo¬ rowca. Jako srodek chlorowcuijacy mozna przy tym stosowac elementarny 'brom lub chlor albo chlorek sulfurylu, N-chloroimiid kwasu bursztynowego, N- Hbromoimid kwasu bursztynowego, 1,3-dwuchloro- -5,5-dwumetylohydantozne i chlorek jodu. W zalez¬ nosci od srodka chlorowcujacego przeprowadza sie reakcje w eterze, chlorku metylenu, chloroformie, czterochlorku wegla, dwusiarczku wegla, lodowa¬ tym kwasie octowym, nitrobenzenie, chlorku tionylu i chlorku sulifurylu w temperaturze od 0°C ido tem¬ peratury wrzenia rozpuszczalnika, ewentualnie z do¬ datkiem katalizatorów, jak np. chlorek glinu lub chlorek zelazowy.Zwiazki o wzorze ogólnym 1 mozna prezprowadzac zwyklymi sposobami w odpowiednie sole addycyjne z kwasami. Do wytwarzania soli mozna uzywac kwasów nieorganicznych i or^apiczny^hy nip. kwa£u octowego, mlekowego, propionowego, maleinowego, fumarowego, winowego, cytrynowego, ^bcefouirowego, askorbinowego, hydroksyetanosulfonowego, ohloro- 5 wodorowego lub bromowodorowego.Zwiazki uzyskiwano wedlug wynalazku, zarówno w postaci wolnych zasad, jak tez w poptaci soli, sa wartosciowymi srodkami leoz^zymi.sO intere¬ sujacych wlasnosciach farmakologicznycny polegaja- 10 cych zwlaszcza na obnizaniu cisnienda krwi. Mozna je przerabiac na wszystkie stosowane ido celów lar- imaceutycznych postacie leku przy uzyciu zwyklych substancji 'pomocniczych i nosników.Ponizsze przyklady podane sa, w ceju blizszego 15 objasnienia wynalazku.PrzykladI. -. ' v ^ a) 2-/tienylo-3'^amino/-lv3Hdwuazacyklopenten-i2. 30,0 jodowodorku S^tienylo-S-metyloizotiouroniowe- go o temperalturze topnienia 113—(115°C, który uzy- 20 skuje sie z N-3-tienylotiomocznika o (temperaturze topnienia 18i5—il87°C i jodku metylu w bezwodnym metanolu, wytrzasa sie w autoklawie z 10,8 ml etylenodwuaminy i 125 ml metanolu w ciagu 20 godzin w temperaturze 100°«C. Bo ochlodzeniu od- 25 destylowuje sie meltanol pod próznia, pozostalosc rozpuszcza sie w rozcienozonym kwasie solnym, od¬ sacza sie nierozpuszczalne substancje i wytrzasa sie wielokrotnie faze wodna zakwaszona kwasem solnym z chlorkiem metylenu. Nastepnie przesacza 3° sie faze wodna z weglem i alkalizuje, chlodzac, za pomoca stezonego lugu sodowego. Wytracona zasa¬ de odsacza sie pod próznia, suszy i przekrystali- zowuje z benzenu; temperatura topnienia wynosi 156—il56°C. Z wolnej izasady uzyskuje sie przy ik- 35 mocy chlorowodoru w eterze chlorowodorek 2-(3'- - przekrystaldzowuje sie z mieszaniny izopropanolu i eteru naftowego; temperatura topnienia wynosi 187^188°C. 40 W analogiczny sposób uzyskuje sie: b) 2-/4'^metylotienylo-3,-amiino/^l,3-idwuazacyMo^ penten-2 o temperaturze topnienia 156—/158°C; chlo¬ rowodorek topi sie w temperaturze i200—i20i2oC. c) 2-/4'jmetylotienylo-3,-amino/Hl,3-dwuaiza-4-me- tylocyklopenten-2 o temperaturze topnienia 172— —173° 132—133°C. d) 2-/4,- penten-(2 o temperaturze topnienia 17t4-Hl7i5°C; chlo¬ rowodorek topi sie w temperaturze 205°C e) 2-/2^4%dwumetylotienylo-3,-am'ino/-.ly3-»dwu- azacyfclopenten-2. 55 f) 2-/2^4/^wuchlorotienylo^,Hamino/-.l,3-(dwuaza- cyklopenten-2; chlorowodorek rozklada sie poczaw¬ szy od temperatury 295°C. g) 2-/2/-chloro-4,-,metyllotienylOH3/-aim!ino/-!l^- ndwuazacyklopenten-2 o Itemperalturze topnienia eo lt5'2°C; chlorowodorek topi sie w temperaturze 228— —¦229°C. h) 2-/5,-metylotienylo-3,-amino/-il^Hdwuazacyklo- penten-2. i) 2-/4',5'-dwumetylotienylo-3'-amino/-l^Hdwuaza- 65 cyklopentenn2. 45 5081180 5 " k) 2-/4,^tylo-5/Hn^ylofeienylo-3,-amiiio/-l,3-d(wu- azacyfclopenten-2. l) 2-/5'-f^ylotienylo^'-aminoM,3-'^^ peniten-2. im) 2-/4^5'-rate(rom€itylenotieinylo-3,-amino/-1^3- -dwuazacyklopenten-.2. n) 2-/4'-fenyio-5,^metylotieinylo^3,-'amino/-l,3- -idwuazacyklópenten *i2. o) 2V2,-chlcro-4/-meitylotien3^o^'aimiiio/-ly3-dwu- aza-4^metylocykflopenten-i2; chlorowodorek (topi sie w "temperaturze 168—lG9qC. p) 2-/2/,5/^dwucMoro^/^metyilotieinytlo13/-1amino/- Hl,3^wuazacytolopenten-2; chlrowodorek topi sie w temperaturze <167—-li©8°C. - q) 2-/2'Hohloro1ienylo-3,-aramo/-l,3^dwuazacyiklo- jpentem2; chlorowodorek topi sie w temperaturze 181—il82°C. r) ,2-/!2'-jodo^/-metylotienyao^'^aiii^no/-il^3-'dwu- azacyklopen/ten-2; chlorowodorek topi sie w tempe¬ raturze 215^216°C. is) ;27/!2^5,-dwujodo^,-metylotienylo-3'Haimiirio/-l,3- -dwuazacyklqpenten-i2; chlorowodorek topi sie w temperaturze 204^2Q5°C. .Przyklad II. 2-/4'-tfnetyiotienylo-3'-arciino/-l,3- locytólopenten-#. 31,3 g jodowadorku 4'^me-tylotie- nydo-3'-SHmetyiloizotióurónioweigo o 'temperaturze topnienia 1110—il20°C, który uzyskuje sie iz 4^metylo- tieftylo-3-tiomocznika o temperaturze topnienia 158-^li59óC i jodku metylu w bezwodnym metano¬ lu, ogrzewa sie z 8^2 g l,2Hdwuaiminoprapanu w cia¬ gu 1 godziny w temperaiturze 130—150°C. Obser¬ wuje" sie przy tyim silne wydzielanie markaptanu metrowego. Po ochlodzeniu dziala sie na pozo¬ stalosc rozcienczonym kwasem solnym, kwasny roz¬ twór wytrzasa sie wielokrotnie z chlorkiem mety¬ lenu i przesacza z wegleim. Nastepnie alkalizuje sie, chlodzac lodem, osa- pomoca stezanego luigu sodowe¬ go. Wytracana zasade odsacza sie, przemywa nie¬ wielka iiloscia wody z lodem, suszy i przekrysta- liizowuje z izopropanolu; temperatura topnienia wy¬ nosi 173^-174°C. Chlorowodorek, który uzyskuje -sie z wolnej zasady przy uzyciu eterowego roztworu chlorowodorku,, itapi sie w temperaturze 132—133°C po przekrystalizowaniu z: mieszaniny izopropanolu i eteru nadftowego..Analogicznie do przykladu II mozna wytwarzac zwiazki wymienione w przykladzie I.Przyklad III. a) 2-/4'-metylotienyio-3'-amino/-!,3^dwuazacyklo- heksen-2* 7,0 g jodowodorku 4'^metyiotienylo-3'-S- -anetyloizotiouronioweigo o temperaturze topnienia 119—420°C, który wytraca sie wedlug przykladu II, wytrzasa sie w autoklawie z 2,1 g ly3-dwuaminopro- panu i 26 ml metanolu w ciagu 20 godzin w tem¬ peraturze 100°C. Dalszy przerób odbywa sie ana¬ logicznie do przykladu I. Wolna zasada topi sie po przekrystalizowaniu z izopropanolu w temperaturze 166—467°C; chlorowodorek topi sie w temperaturze 154—155°C.W analogiczny sposób uzyskuje sie: b) 2-/4,-metylotienyloH3/-aimino/-l,3Hdwuazacyklo- heksen-2. c) 2-/tienylo-3'-amino/-l,3-dwuazacykloheksen-2^ d) 2-/4,-chlorotieiiylo-3'-amino/-l,3-dwua2iacyklo- heksen-2. e) 2-/2^4,^wuQletyao1de!nylo-3'affnino/-l,3-dWIuaza- cykloheksen^2. 5 f) 2-/2^4,-dwuchlon))tienylo-3,-amiino/-l^-idwua(za- cykloheksen-2. g) 2-/5'-metyiotienyio-3'-amino/r 1,3^dwuazacyklo- heksen-2. h) 2-/4,^,-dwumetyiotieny i° azacykloheksen-2. i) 2-/4'^etylo-5'nmetylotienylo-3'^amd/no/-J.,3-dwu- azacykloheksen-2. k) 2^3,Hfenyloiaenylo-3/-aimimo/nl,3- heksan-2. 15 1) 2^/4',5/Hczterometylenotienylo-^/^aimino/-lj3T -dwuazacykloheksen-2, .,,-,,- m) 2-/4,-ifeny(lo-5,Hmetylotienylo-3/^ami!no/-l,3- -dwuazacyiklohek&en^ Przyklad IV. '....-._ 20 2-/4,-imetyMienylo-&/T peniten-2. 2,4 g 4-metyiotienylo-3iigiiainidyny, której chlorowodorek topi sie w temperaturze 12011—<2Q2°C; i 4 g mono-p^toluenosuiMonianu etylenodwuairnany ogrzewa sie do wrzenia przez 48 godziin w 25 ml 25 etanolu. Rozpuszczalnik oddestyilowuje sie pod próz¬ nia, ido pozostalosci dodaje sie rozcienczonego lu¬ gu sodowego i ekstrahuje wielokrotnie chlorkiem metylenu. Po wysuszeniu za pomoca siarczanu so¬ dowego odpedza sie rozpuszczalnik, a sitala ipozosta- 30 losc po ucieraniu z eterem odsacza sie pod próznia.Przy uzyciu eterowego roztworu chlorowodorku z wolnej zasady uzyskuje sie chlorowodorek 2-/4'- -metyltotienylo-S^amanoZ-l^-dwaiazacyklopentenu-fi, który topi sie w temperaiturze 2CK—<202°C. 35 w analogiczny sposób mozna takze wytwarzac zwiazki wymienione w przykladzie I.PrzykladV. 2-/4,-metylotienylo-3/-amino/-l,3-tdwuaizacyklo- penten-2. 2,6 g 4-imetyloiMenylo^3-naitroiguanaidyny o 40 temperaturze topnienia 188—<189°C i ftftS g etyleno- dwuaminy ogrzewa sie do wrzenia w" 50 mol etano¬ lu w ciagu 24 godzin. Po oddestylowaniu rozpu¬ szczalnika pod próznia doprowadza sie oleista po¬ zostalosc przy uzyciu niewielkiej ilosci wody do 45 wykrystalizowania i odsacza pod próznia. W celu uzyskania chlorowodorku rozpuszcza .sie zasade w chlorku metylenu, przesacza z weglem aktywnymi i dodaje sie eterowego roztworu chlorowodoru. Ole¬ ista pozostalosc po odparowaniu rozpuszczalnika 50 krystalizowala przy obróbce acetonem. Temperatura topnienia wynosi 200—i202°C po krystalizacji z izo¬ propanolu.Analogicznie do przykladu X mozna wytwarzac zwiazki wymienione w przykladzie I. 55 Przyklad VI. 2-/4'-metj^otienylo-3/4umino/-il,3-dwU'aizacykio- penten-2. 3,1 g mono-pntoluenosuilfianiianu etyiLeno- dwuaminy rozpuszcza sie w Z0 nil alkoholu amylo- wegio. Do wrzacego roztworu wkrapla sie roztwór w 1 g 4-metylotienylo-5^cyjanoaimiid!U o temperaturze topnienia 97—98°C w 20 ml alkoholu aimylowego i ogrzewa do wrzenia przez diallszych 5 godzin.-Po ochlodzeniu odsacza sie substancje nierozpuszczalne, pozostalosc przemywa sie eterem i przesacz odparo- 65 wuje sie pod próznia. Pozostalosc rozpuszcza sie w7 81180 8 rozcienczonym kwasie solnym, przesacza z weglem aiktywnym, po czym chlodzac wytraca sie z prze¬ saczu za pomoca lugu sodowego wolna zasade, któ¬ ra po przekrystalizowaniu z izopropanolu topi sie w temperaturze 156—il58°C. Temperatura topnienia chlorowodorku wynosi 200^h2Q2°C.Przyklad VII. a) 2-/2/^/-dwubramo-4/-metylo»tienylo-3/-amino/- ^l,3HdwuazacyklopenJten^2. Iy8 g 2-/4'-nietylotieny- io-3'-amino/-(l ,3-amdno/-il,8-dlwuazacyildlopentenu-2 rozpuszcza sie w 15 ml lodowatego kwasu octowe¬ go; do uzyskanego roztworu wkrapla sie w tempe¬ raturze pokojowej roztwór 1,02 ml bromu w 15 ml lodowatego kwasu octowego; nastepnie miesza sie jeszcze przez 20 min. zawiesine wprowadza sie do 60 ml wody z lodem i uzyskany roztwór alfkadizuje sie, chlodzac lodem. Wytracona zasade odsacza sie [pod próznia, przemywa woda z lodem, suszy i przeprowadza w chlorowodorek za pomoca eterowe¬ go roztworu chlorowodorku. Po przekrystalizowa- imi z mieszaniny izopropanolu i eteru 2-/2/y5/-idwu- bax)mo-4'-metylotieny4o-3/^amino/-l,3-dwua2aacyklo- penrten-2 topi sie w temperaturze 224-¥225°C.Analogicznie do przykladu VII mozna takze wy¬ twarzac nastepujace zwiazki: b) 2-/2\5%dwubromotienylo-3'-aimino/-l,3Hdwua- zacyfclopenten-tf. c) 2-/2'^'-dwulbromo-4/^hlorotienylo-3/Hamino/- -1,3-dwuazacykiopenten^2. d) 2-/2/-bromo-4,^/-dwumetyiloitienylo-3,-amino/- -l,3-dwuazacyMopenten-2. e) ^-^-bromo^'-etylo^5'-^metyIlotienylo-3,-ami- no/-l,3-dwuazacyklopenten-2. if) 2-/2'^'-dwubromotienylo-i3'Hamino/-lT3-dwua- zacykloheksen-2.Przyklad VIII. a) 2-/2/-chloro-4,-metyilotienyilo-3,-amdno/-l,3- -dwuazacykio-penlten-2. 10 g 2-/4,^metylotienylo-3'- naniino/-l^-dwuazacy!k]openltenu^2 rozpuszcza sie w 1215 ml cMotroformu i do uzyskanego roztworu wkra¬ pla sie w temperaturze 0°C roztwór 7,5 ml chlorku sulfuryiu w 15 ml chloroformu. Nastepnie ogrzewa sie przez 2 godziny do wrzenia. Po ochlodzeniu od- destylowuje sie pod próznia chloroform i nadmiar chlorku sulfurytlu. Pozostalosc rozpuszcza sie w rozcienczonym kwasie solnym, uizysikany roztwór wytrzasa sie wielokrotnie z chlorkiem metylenu i nastepnie filtruje przez wegiel. Kwasny roztwór adkalizuje sie, chlodzac lodem, za pomoca 6 n lugu sodowego i zasade ekstrahuje sie niezwlocznie chlor¬ kiem metylenu. Warstwe chlorku metylenu suszy sie, rozpuszczalnik oddestylowuje sie pod próznia, pozostalosc rozpuszcza sie w duzej ilosci eteru i wytraca sie za pomoca eterowego roztworu chloro¬ wodorku, cMorawodorek, który po przekrystalizo¬ waniu z mieszaniny izojpropanolu i eteru naftowego topi sie w temperaturze 228—229°C. Temperatura topnienia wolnej zasady wynosi 152°C (po krysta¬ lizacji z mieszaniny metylocykiloheksanu i benze¬ nu).W analogiczny sposób uzyskuje sie: b) 2-/2^4,--dwucMorotienylo-3/-amino/-l,3-dwua- zacykilopentenH2; chlorowodorek rozklada sie po¬ czawszy od temperatury 296°C. c) 2-/2'-chloro-5/-metylotienylo-3/-amino/-l^- -dwuazacyklopenten-2. d) .2-/2/-cMoro-4/^/Hdwumetylotienyilo-3/-amino/- -1,3-idwuazacyklopenten-i2. 5 e) 2-/2'-chiloro^'-etylo^'-metylotienyao-3%amino/- -l,3-dwuaaacyMopenten-2. f) 2-/2'^(^loro-4,^metylotienyflo-3/-amino/-l^- -dwuazacykloheksen-2; chlorowodorek topi sie w temperaturze 203—209°C. !< g) 2-/2'-cMoro-4'^/-cdterornetyienoMenylo^/-ami- no/ily3-dwuazacyklopenten-<2. h) 2-/2'-chaoro-4,Hmetyilotienylo-3/-ami!no/-.l,3 ^dwuazacyklopenten-i2; chlorowodorek topi sie w temperaturze 168—169°C. 15 i) 2-/2'-cMorotienyilo-3/-amino/-l^^dwuaaacyMo- penten-2; cMorowodorek topi sie w temperaturze 18a^lfi2°C. k) 2-/2'^Woro-4'-etylotienyllo-3/-amino/-il^-dwiu- azacyklopeniten-2. 20 Przyklad IX. i2-/2'-jodo-4/-metylotienylOH3/-amino/-(l^-dwuaza- cyklopenteni2. 1,3 g 2-/4'^metylotienylo-3/-amiino/- -l,3-dwuazacyklopentenu-(2 rozpuszcza sie w 30 ml lodowatego kwasu octowego i do uzyskanego roz¬ tworu wkrapla sie w temperaturze pokojowej roz¬ twór 1,63 g chlorku jodu w 17 ml lodowatego kwa¬ su octowego. Nastepnie dodaje sie 75 ml wody, o- grzewa sie do temperatury 80°C w ciagu 20 min. i utrzymuje w tej temperaturze do zaniku zabar- wierna spowodowanego obecnoscia jodu. Po ochlo¬ dzeniu dodaje sie wegla aktywnego, przesacza i ad- kalizuje lugiem sodowym, chlodzac. Stala pozosta¬ losc rozpuszcza sie w eterze, zakwasza eterowym roztworem chlorowodoru, odpedza sie rozpuszczal- 35 nik, wygotowuje z acetonem i nastepnie odsacza pod próznia. Chlorowodorek 2-/2/-jodo-4/-metylo- tienylo^^minoZ-ljS-dwuazacyklopentenu-a topi sie po przekrystalizowaniu z mieszaniny etanol/u i eteru dwuizopropylowego w temperaturze 215— 216°C.W analogiczny sposób uzyskuje sie: b) 2-/i2'-flodotienylo-3,-amino/^l,3-dwuaizacykjlo- penten-2. 45 c) 2-/2,-jodo-4,-metylotienylo-3/-amino/-l,3-dwu- aza-4-metylocykiopenten-2. d) 2-/2'-jodo-4/^Morotienylo-3'^amino/- azacyklopenten-2. e) 2-/2'HJodo-4'Hmetylotienylo-3'-amino/-l^^dwu- 50 azacykloheksen-2. f) 2-/2'-jodo^'-metyloidenylo-3'-amino/-ly3^dwu- azacykiopenten-2. g) 2-/2,-jodo-4\5'^dwumetylotienylo-3/^amino/- ^1,3Hdwuazacykiopenten-2. 55 h) 2-/l2'-jox3o-4^5'^czteromietydotienylo-3/-arnino/- -1,3HdwuazacyklopentenH2. i) 2-/2/-joxk-4'^/-czterometylenoitienylo-3'-amino/- -1,3Hdwuazacykioheksen-2. k) Jezeli w przykladzie Via (uzyje sie 3,25g 60 chlorku jodu, to uzyska sie 2-/2',5'^dwujodo-4'^me- tylotaenylo-3'-amino/-^l^Hdwuazacyklopenten-2; chlorowodorek topi sie w temperaturze 204—(206°C.W analogiczny sposób uzyskuje sie wówczas: 1) 2-/2^5,-dwujodotienylo-3'-amino/-l^-diwuaza- 65 cyklopentenH2.9 81180 10 m) 2-/2',5'^dwujo<^^'^metylotienylo-3'-ami,no/- -l,3^wuaza^nnetylocyklopenten-2. n) 2-/2'£'-dwujodo-4'Hmetylotienylo-3'-amino/- -l,3^wuaaacykloheksen-2. o) 2-/2',5/-dwujodo-4,-chloroitienylo-3/-amilno/- -l,3^wuazacyklopenten-2. p) 2-/2'y5'-dwujodo-4'-chlorctóenylo^'-^^ -l,3^dwiiazacykloheksen-2. q) 2-/2^5'-dwujodo-4'-chilorotienylo-3,-amino/- -lt3^wuaza-4-metylocyklapenlten^2.Przyklad X a) 2-/2^5/^,wucMo^o-4,-m€1;yloltienyao-^-amino/-• -l,3-dwuazacyklopenten-2. Sporzadza sie Jzawiesine 5 g chlorowodorku 2-/4'-metylotienylOH3'-amin0/- l,3^dwuazacyklopentenu-2 w 10 ml benzenu i wkra- pla sie 5 ml chlorku sulfurylu. Nastepnie ogrzewa sie przez 2 godziny do wrzenia, oddestylowuje sie benzen pozostalosc wygotowuje sie z acetonem, i odsacza pod próznia. Po przekryisibailizowaniiu z mieszaniny etanolu i eteru izopropylowego chloro¬ wodorek 2-/2',5'-dwiucMoro^'-metydctóenylo-3'^mi-, no^l,3Hdwuazacyklopente!niu-i2 topd sie w tempera¬ turze 167--.1680C.W analogiczny sposób uzyskuje sie: b) 2-/2\5'Hdwucnlorotaenyilo-3'- azacyldopenten-2. x c) 2-/2%4/^'^6jcMorotienyao-3/-amino/-.l,3Hdwu- azacyklopenten-2. d) 2-/2/,5'^wuchloro1aenylo-3/-amiino/-'ly3^dwu- aza-4-metylocykiopenten-2. e) 2-/2',5' -"dwuchloro-4'-metyilotienylio-3/-aiiMno/- -l,3^dwuazacykloheksenn2. f) 2-/2,^dwucMoro-4/-metylotienyio^3/-amaino/-l,3- - g) 2-/2'y5'-d!WUohiloroitóenyilo-3/-amiino/- azacyfcloheksen^. 5 h) 2-/'2^5^4/HteójcWorotienylo-3,-iamino/-'l,3Hdwu- aza-4nmetylocyiklopeniten-2. i) 2-/fi^4',5/-!tróachloroti^ azacykloheksen-2. 10 PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania 2-/-tienylo-3-iamino/-l,3- dwuazacykloailkenów^2 o wzorze ogólnym 1, w któ- 15 ryim Ri, P2 i &3 oznaczaja atomy wodoru, nizsze grupy alkilowe, atomy ohlorowoa, grupy cyjanowe • lub fenylowe, R2 i R3 oznaiazaija razem lancuch trój- metylenowy (Luub czterometylenowy, a Z oznacza li¬ niowa lub rozgaleziona grupe alkilenowa zawieraja- 20 ca 2—4 atomów wegla, z których od 2 do 3 atomów znajduje sie w pierscieniu, znamienny tym, ze sole tienyio^-izatóouroitoowe, tienyio^3Htiomocznilki, -, tienylo-3-guanidyny, itienydo-3-niltroguanidyny lob tóenylo-3-cyjanoaimidy o wzorze ogólnym 2, w któ- 25. rym R oznacza grupy o wzorze ogólnym 3, o wzorze "*-4fV i 6 i grupe nitrylowa, przy czym R3 oznacza nizsza grupe alkilowa, a X oznacza anion kwa¬ sowy, a najkorzystniej anion kwasoi chloroweowo- dorowego, poddaje sie reakcji z alkdlenodwiuamina- 30 mi o wzorze'ogólnym H2N-Z-N1H2, w szczególnym przypadku w postaci ich sold z jedna czasteczka kwasu.81180 WZOR 1 WZÓR 2 —C*^ —r WZOR 3 WZCJR 4 WZÓR 5 WZC5R 6 NH-C-NH-Z-NHj WZÓR 7 Drukarnia Narodowa, Zaklad Nr 6, zam. 2887/75 Cena 10 zl PL PL