Przedmiotem wynalazku jesit sposób wytwarzania wodnych ekstraktów heparyny, o stalym skladzie, miskiej zawartosci tluszczu i innych zanieczysz¬ czen i zawartosci heparyny nie niniejszej niz 120 NE/ml. Sposób wedlug wynalazku polega nia prze- ciwpiradowej ekstrakcji wodnym czymnikieim su¬ rowców zawierajacych heparyne.Ogólnie wiadomo, ze przetwarzanie narzadów zwierzecych zawierajacych heparyne w celu wy¬ odrebnienia heparyny jest procesem kosztownym i zlozonym, obejmujacym kilka kolejnych ope¬ racji. Operacji ekstrakcji nie mozna rozpatrywac w oderwaniu odoperacji zbierania i konserwacji na¬ rzadów zwierzecych, poniewaz maja one decydu¬ jacy wplyw na przebieg ekstrakcji i wydajnosc he¬ paryny. Ekstrakcja heparyny jest procesem czaso¬ chlonnym, o watpliwej powtarzalnosci.Zagadnienia efektywnosci i ekonomiki ekstrakcji heparyny sa przedmiotem licznych publikacji w li¬ teraturze technicznej i patentowej. Jest oczywiste, ze w ekstrakcji zagadnieniem najwazniejszym jest mozliwie najefektywniejsze rozpuszczenie skladnika czynnego zawartego w róznego typu surowcach u- zyskanych ze zbierania i konserwacji narzadów zwierzecych, w sposób nie powodujacy utraty i rozkladu tego czynnika.Dalszym zagadnieniem jest wyodrebnienie pro¬ duktu koncowego o jakosci farmakopealnej z wod¬ nych roztworów zawierajacych heparyne, otrzyma¬ nych z procesu ekstrakcji, z zadowalajaca wydaj¬ noscia i w niewielu operacjach. Aby to bylo moz¬ liwe, ekstrakt heparyny winien zawierac mozliwie jak najmniejsza ilosc zanieczyszczen, takich jak heparynoidowe pirogenne polipeptydy, zabairwiaja- 5 ce roztwór i utrudniajace jego oczyszczanie.Istotne jest mozliwie jak najbardziej wybiórcze rozpuszczanie heparyny, poniewaz inne skladniki zawarte w ekstrakcie z narzadów (tluszcze, lipidy, bialka, peptydy, nieorganiczne sole) utrudniaja wy- io odrebnianie heparyny, tzn. zmniejszaja wydajnosc jej uzysku, komplikujac proces i utradniajac otrzy¬ manie produktu koncowego wolnego od wszelkich materialów towarzyszacych. Przy przygotowywaniu surowców znanych typów i w procesie ekstrakcji 15 powyzsze zadania nie byly dotychczas realizowane w stopniu optymalnym.Znane sa trzy podstawowe sposoby ekstrakcji narzadów zawierajacych heparyne: Teoretyczne podstawy sposobu pierwszego sa tai- 20 kie same, jak zaproponowane przez Gharlesa i Scot¬ ta, J.Biol.Ohem. 10a, 425,1933. Charakteryzuje sie on wykorzystaniem do ekstrakcji heparyny z wycie¬ tych i gleboko zamrozonych narzadów zwierzecych enzymów hydrolizujacych zawartych w tkankach 25 tych narzadów. AutoMze prowadzi sie w dluzszym czasie, a nastepnie za pomoca slabo zasadowego roztworu, we wrzeniu, przeprowadza sie koagula¬ cje ekstraktu. Sposoby z wykorzystaniem aiutolizy sa omówione w opisach patentowych Stanów Zjed- 30 noczonych Ameryki nr. 2 571 697 i 2 797 184. Autc- 134 7093 £_.. i 134 709 lize laczy sie z dalszym usprawnieniem ekstrakcji, przedstawionym w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr. 2 834 358 i 3 016 33(1.Wady ekstrakcji z autoliza sa opisane w wegier¬ skim opisie patemtowym nr. 148 776 i w opisie pa¬ tentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2 587 924. Na podstawie danych doswiadczalnych, wady te mozna przypisac nastepujacym przyczy¬ nom: ; W stanie równowagi miedzy roztworem, ekstrak¬ cyjnym a ekstrahowanym materialem, z powodu duzej zawartosci wody w ekstrahowanym mataria- : le pozostaje - w nim duza ilosc heparyny. Usunie- i cre^ksfaahówaneito materialu pociaga za soba usu- ; miecie z ukladu wody (i równiez roztworu hepa- i ryny). Z powodu* róznego stopnia autolizy mate- nialUj nie zawsze [dochodzi do ustalenia stanu rów¬ nowagi miedzy ekstrahowanym materialem a cie¬ cza eikstracyjna; w takim przypadku straty hepa¬ ryny sa oczywiscie wieksze.W czasie przechowywania narzadów zwierzecych i w trakcie autolizy rozwijaja sie mikroorganizmy niszczace heparyne, co zmniejsza wydajnosc jej uzysku; poza tym zanieczyszczenie bakteryjne jest niekorzystne z innych wzgledów (piórogennosc, toksycznosc).Jednym z podstawowyoh problemów sposobów obejmujacych autoiize jest zbieranie narzadów zwierzecych, powodujace niepewnosc skladu otrzy¬ manego ekstraktu. Z pow&du duzej objetosci ma¬ terialu, w tej fazie procesu wymagana jest duza objetosc urzadzen. Prowadzenie procesu na skale przemyslowa wymaga ograniczenia objetosci w ta¬ kim stopniu, by uzyskiwany produkt zawieral co najmniej 1—10P/o. heparyny.- Z powodu fluktuacji skladu zmienia sie jakosc otrzymywanego produk¬ tu, a ekonomiczna produkcja jest trudna do realiza¬ cji. ¦« -; - . W drugiej grupie sposobów ekstrakcji skladnik czynny narzadów zawierajacych heparyne wyodreb¬ nia sie za pomoca substancji chemicznych z roz¬ puszczeniem heparyny lub kompleksu heparyny z bialkiem. Takie sposoby sa przedstawione np, w wegierskim opisie patentowym nr 148 776 i 149-339, w .brytyjskim opisiie patentowym nr 9912 201 i w opisacn patentowych Stanów Zjednoczonych Ame¬ ryku nr Stiffij OOa, 3 058 984 i 3 ^2» 654. Jednakze eks¬ trakcja rozpuszczalnika ma wady zwiazane z tym, ze podobnie jak w sposobie z autoliza, z ukladu usuwane sa pozostalosci narzadów o duzej wil¬ gotnosci, co powoduje duze sfcraty heparyny, do¬ chodzace do 20—h40P/o, w zaleznosci od zawartosci' substancji organicznej w pozostalosci po ekstrakcji (jporównaj przyklad z wegierskiego opisu patento¬ wego nr 148 776 i brytyjski opis patentowy nr 9(912201). Zmiany skladu eksitrahowanych narzadów równiez w tym przypadku zmiany skladu ekstrak¬ tu i niepewnosc powtarzalnosci dalszego przetwa¬ rzania. W celu pokonania tych trudnosci, np. w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Amery¬ ki nr 2 623 001 proponuje sie prowadzenie po eks¬ trakcji dlugotnnwalej dializy w duzej objetosci. iW sposobie wedlug opisu' patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 202854 w fazach naj- ao 15 20 25 40 50 55 65 wiekszej objetosci ekstrakcji stosuje sie organicz¬ ny rozpuszczalnik.... Wspólna wada obu grup sposobów, tj. z autoliza i z ekstrakcja jedynie za pomoca substancji chemicz¬ nych, jest to, ze w czasie ekstrakcji — zwykle wspólprajdowej prowadzonej w jednym lub w dwóch etapach — z powodu konsystencji dotychczas sto¬ sowanych surowców, otrzymywane roztwory zawie¬ raja szkodliwe zanieczyszczenia, a stezenie w nich heparyny jest bardzo male, przecietnie 10—20 NE/ /ml lub 0,01|°/o. Innymi slowy, dla rozpuszczenia 1000 MNE (6,5 kg) heparyny ekstrakcje nalezy pro¬ wadzic w objetosci 50 000—100 000 litrów, przy co najmniej 20% stracie tego czynnika.W trzeciej grupie sposobów ekstrakcji, w celu zmniejszenia strat heparyny i eliminacji niepew¬ nosci autolizy, narzady zawierajace heparyne pod¬ daje sie, bez uzycia chemikaliów, intensywnej i dlugotrwalej proteolizie, do prawie calkowitego roz¬ puszczenia. Stosuje sie takze enzymy, jak fcrypsy- na, ekstrakt z trzustki i papaina, wprowadzane do ukladu z zewnatrz. Takie sposoby sa opisane np. w wegierskim opisie patentowym nr 147 3(23 i opi¬ sach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2 587 924, 2 989 438 i 3 817 924, jak równiez w opi¬ sach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2884 358 i 3 016 331, dotyczacych kombinowanej autolizy i proteolizy enzymatycznej. Przy niewatpli¬ wych zaletach, ekonomika tych sposobów ekstrak¬ cji, jest uzalezniona od ceny enzymu proteolitycz¬ nego, koniecznego dla przetworzenia okreslonej ilos¬ ci surowca. Np. w jednym z wyzej wspomnianych sposobów przetworzenie surowca zawierajacego 2 kg heparyny wymaga wprowadzenia 1,5—3 kg trzustki lub pozostalosci z trzustki.Zmniejszenie ilosci enzymu powoduje znaczne przedluzenie czasu proteolizy i saczenia. W spo¬ sobie wedlug opisu patentowego Steinów Zjedno¬ czonych Ameryki nr 3 817 831, autoliza z pepsyna trwa 24 godziny, a autoliza z pankreatyna 15 go¬ dzin, po czym przeprowadza sie saczenie wstepne, a po uplywie 24 godzin ultrasaczenie. Dlugotrwaly przerób zwieksza ryzyko zakazenia bakteryjnego, natomiast doprowadzenie z zewnatrz enzymów roz¬ rywajacych glukozydowe wiazania heparyny lub innych enzymów degradujacych zwieksza stopien rozkladu heparyny.W wyniku calkowitej lub prawie calkowitej pro¬ teolizy, zostaja rozpuszczone skladniki obecnie w narzadach zwierzecych i towarzyszace heparynie, takie jak zwiazki typu mukopolilsacharydów, po¬ chodne kwasów nukleinowych, tluszcze i lipidy, co co ma ujemny,wplyw na szybkosc i skutecznosc dalszego przetwarzania. Wedlug przykladu III z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 817 8311, po zakonczeniu proteolizy i wstepnym saczeniu zawartosc substancji organicznej w roz¬ tworze wynosi 10—&5P/o, przy zawartosci heparyny 0,O27P/o. Ze wzgledu na ochrone srodowiska, odpro¬ wadzanie takiego roztworu do kanalizacji,, po od¬ zyskaniu heparyny, jest probiemaityczne. Produkt z procesów z zastosowaniem proteolizy jest bardzo rozcienczonym roztworem, o sitezeniu heparyny 6,45 NE/lml (0,004—0,Q$*h). Prowadzenie proteolizy w134709 6, roztworze bardziej stezonym jest niemozliwe ze wzgledu na inhilbitowanie substrafcu.Ekstrakcja narzadów zwierzecych, tj. rozpuszcze¬ nie zawartej w nich heparyny oraiz efektywne i powitarzaine zmniejszanie objetosci roztworów jest najdluzej trwajaca i najbardziej skomplikowana faza sposobu wytwarzania produktu faironaceutycz- nego. Dlugi czas ekstrakcji jest spowodowany pro- teoliza d/hub szeregiem procesów chemtanoHfizycz- nych prowadzonydh w kilku etapach, poniewaz nie- zwyifcle male stezenie skladnika czynnego wyimaga instalacji, i prowadzenia urzadzen o bardzo duzej objetosci. Na ekonomike ekstrakcji chemicznej ujemnie wplywaja koszta chemikaliów, a w przy¬ padku eksitrakcji proteolitycznej koszta enzymu.Powtarzalnosc jest niepewna, z powodu róznych sposobów zbierania i przechowywania organów zwierzecych,. i fluktuacji, 4w szerokim zakresie, za¬ wartosci skladnika czynnego, a przerób utrudniaja zanieczyszczenia obecne w ilosciach wielokrotnie przewyzszajacych zawartosc skladnika czynnego.Przy konwencjonalnych sposobach, zbierania, na¬ rzadów stosowanych do uzyskiwania heparyny nie jest mozliwe uzyskiwanie produktu koncowego o jakosci farmakopealnej bez strat luib z malymi stratami zawairttej w narzadach heparyny w czasie skladowania materialu o duzej objetosci. Sposób ekstrakcji nalezy dostosowywac do jakosci wyjs¬ ciowego materialu, a fluktuacje jakosci tego ma¬ terialu stwarzaja koniecznosc .wprowadzenia do procesu ekstrakcji operacji ujemnie wplywajacych na wybiórczosc ekstrakcji heparyny i komplikuja¬ cych te operacje.Uproszczenie sposobu ekstrakcji i zmniejszenie czasochlonnosci tej fazy produkcji, zwiekszajace efektywnosc ekonomiczna i wybiórczosc ekstrakcji sa znacznym osiagnieciem technicznym, stanowia¬ cym istote wynalazku. W sposobie wedlug wyna¬ lazku uzyskuje sie eikstraty o stalymi skladzie i niezwykle wysokim stezeniu heparyny, co najmniej 1(20 NE/iml, zawierajace minimalne ilosci zanie¬ czyszczen, a produkcja jest mniej energo- i pra¬ cochlonna, przy mniejszym zuzyciu chemikalii.Sposób wedlug wynalazku wytwarzania wodnych ekstraktów heparyny przez ekstrakcje wodnym roz¬ tworem soli, koncentratów heparynowych, uzyska¬ nych z narzadów zwierzecych, polega na tym, ze wy¬ tworzony z wodnej zawiesiny zwierzecych czesci narzadów przez autolliize, ogrzewanie i wysuszenie wytraconego kompleksu adsorpcyjnego heparyno- -pacoteinowego, suchy, bezpostaciowy, granulowany koncentrat heparyny, zawierajacy 90—96°/o wago¬ wych suchej substancji, a mianowicie obok hepa¬ ryny przewaznie zdenaturowane proteiny poddaje sie nieciaglej luib ciaglej ekstrakcji przeoiwprado- wej wodnym alkaLioznyim 1,5—12*/« roztworem soli metalu, alkalicznego ailbo aimoniu, rpzy wartosci pH 8—42,8 i temperaturze 20-^80°C.Stezenie roztworu soli, temperature i pH utrzy¬ muje sie w czasie ekstrakcji na stalym poziomie.Ekstrahujacy roztwór soli doprowadza sie do su¬ chego materialu w taki sposób, by otrzymac eks¬ trakt o stezeniu 160—300 NM/iml. W tym celu 'konieczne jest utrzymywanie w calym procesie stosunku substancji suchej do cieczy 1:5. Jako za¬ sade stosuje sie wodorotlenek jedno-lub wielowar- tosoiowego metalu, zwykle wodorotlenek sodu lub inny wodorotlenek sposród zwykle stosowanych do ekstrakcji heparyny, natomiast jako roztwór soli 5 stosuje sie sól metalu alkalicznego albo amonu korzystnie chlorek sodu albo amonu.Materialem wzbogaconym w heparyne jest mate¬ rial zawierajacy 4—36P/o heparyny wiecej niz su¬ rowiec naturalny, w przeliczeniu na substancje su- io oha. Przeciwpradowa ekstrakcje prowadzi sie w jednym urzadzeniu, na partiach materialu lub w sposób ciagly, korzystnie, w wibracyjnym ekstrak- torze U. Taki ekstraktor jest opisany w wegiers¬ kim opisie patentowym nir 159 977, w zastosowaniu 15 do ekstrakcji ziól leczniczych. Nadaje sie on do stosowania równiez w sposobie wedlug wynalazku wytwarzania wodnych ekstraktów o wysokiej za¬ wartosci -heparyny.W uirzadzeniu tym granulowany surowiec hepary- 20 mowy ^poddaje sie kolejno wspólpradowemu sprys¬ kiwaniu, wstepnej ekstrakcji wspólpradowej i eks¬ trakcji przeciwpradowej wspomaganej wibracja, a nastepnie w sposób ciagly przetwarza uzyskany ekstrat. Urzadzenlie obejmuje uklad komór unie- 25 mozliwiajacy mieszanie sie ekstraktów wodnych z poszczególnych komnr i wibratory, znacznie ula¬ twiajace osiaganie równowagi eksitrakcji wlasciwej dla danego punktu czasowego. Jego zaleta jest to, ze umozliwia znacznie zmniejszenie stosunku cieczy 30 ekstrakcyjnej do ekstrahowanego materialu oraz skrócenie drogi cieczy w ekstrahowanym materia¬ le.W sposobie wedlug wynalazku zastosowano wzbogacony w heparyne, wysuszony, bezpostacio- 35 wy, granulowany koncentrat z narzadów zwierze¬ cych, o duzej powierzchni wlasciwej, wytworzony w nastepujacy sposób: Rozdrobnione narzady zwie¬ rzece zawierajace heparyne utrzymuje sie w wod¬ nym srodowisku w temperaturze 30—50°C, w cza- 40 sie 4—6 godzin, w celu poddania ich auitolizie. Na¬ stepnie mieszanine ogrzewa sie w mozliwie naj¬ krótszym czasie do temperatury 75—100°C i utrzy¬ muje w tej temperaturze okolo 15 minut.W ten sposób praktycznie calkowita zawartosc 45 heparyny aultolizowanych narzadów wypada w pos¬ taci nierozpuszczalnego w wodzie adsorpcyjnego ikompleksu heparyno-proteinowego, otrzymany klaczkowaty osad oddziela sie i s-uszy w tempera¬ turze 95—100°C. Tak otrzymuje sie bezpostaciowy, 50 ziarnisty, suchy produkt o zawartosci 90—95tyo su¬ chej substancji i Wielkosci czastek wynoszacej prze¬ waznie 0,2—1,6 mm i duzej powierzchni wlasciwej, z którego otrzymuje sie heparyne sposobem we¬ dlug wynalazku na drodze eksitrakcji przecdwpra- 55 dowej alkalicznym roztworem soli- z duza wydaj¬ noscia i wysokim stezeniu. Wyczerpujacy opis w/w sposobu podaje opis patentowy W. Brytanii Nr 2 045 2712.Sposób wedlug wynalazku ma nastepujace zalety: 60 1) We wspólpradowej, jedno- lub dwuetapowej ekstrakcji, normalnie stosowanej w wytwarzaniu ekstraktu heparyny, konieczne jest programowanie zmian temperatury, pH i chemikalii. Ekstrakcje przeciwpradowa wedlug wynalazku przeprowadza 85 sie w tym samym urzadzeniu, przez zwykle roz-w 134709 10 doprowadza sie do wrzenia i przesacza przez filtr.Otrzymuje sie 417 litrów brazowej barwy przesa¬ czu o stezeniu heparyny 32,0 NH/ml, co odpowiada 113,32 NMR heparyny. W porównaniu z przykladem V, wydajnosc wynosi 62,7*/o.Przyklad III (porównawczy). Suchy koncentrat heparynowy wytworzony w sposób opisany w przykkladzie I. W mieszalniku, 11,2 kg surowca dokladnie miesza sie z 195 litrami wody, dodaje 6,5 kg wodorotlenku sodu, a nastepnie za pomoca 40*/o wodorotlenku sodu doprowadza mieszanine do pH 10. Przy jednostajnymi mieszaniu, za pomoca pary wodnej doprowadza sie mieszanine do 65°C i w tej temperaturze zadaje nadtlenkiem. 250 ml 40i0/o nadtlenku wodoru rozciencza sie woda do 4 litrów i 1 litr rozcienczonego roztworu dodaje do mieszaniny. Pozostale 3 litry dodaje sie w ciagu 30 minut, utrzymujac temperature 65°C. Po dodaniu nadtlenku, w ciagu godziny kontynuuje sie miesza¬ nie w 65°C i dodaje 600 g chlorku amonu, dopro¬ wadzajac w ten sposób mieszanine do pH 8,7. Przez plaszcz mieszalnika podgrzewa sie mieszanine do wrzenia i w ciagu 5 minut utrzymuje w temperatu¬ rze wrzenia, przy mieszaniu.Po 15 minutach zdekantowuje sie jasnozóltej bar¬ wy calkowicie 'klarowna ciecz zmad osadu wyeks¬ trahowanych pozostalosci narzadów, poprzez kródiec spustowy umiejscowiony w bocznej scianie urzadze¬ nia. Po zdekantowaniu, pozostalosc narzadów i wodny ekstrakt zajmujace okolo 1/4 objetosci urzadzenia, wylewa sie, po zmieszaniu, na sito o oczkach 0,8 mm. Objetosc polaczonych ekstraktów wynosi 168 litrów, a stezenie heparyny 32,4 NH/ml, co odpo¬ wiada 5,44 NMR. W porównaniu z przykladem V, wydajnosc wynosi jedynie 72,4Vo.Przyklad IV. 5,0 kg suchego koncentratu he¬ parynowego wytworzonego wedlug przykladu I dzieli sie na 10 równych czesci, a 0,5 kg porcje przerabia prowadozna w sposób nieciagly ekstrak¬ cje przeciwpradowa, w piecioetapowej operacji. Po- szczegóHne etapy przeprowadza sie jak nastepuje: Pierwsza partie 0,5 kg wysuszonego materialu za¬ daje sie 6% roztworem chlorku sodu, zawieraja¬ cym wodorotlenek sodu w stezeniu 0,25 N o tem¬ peraturze 40°C, do objetosci 3,2 litra. W tej tem¬ peraturze calosc miesza sie w ciagu 20 minut. Po 20 minutach ekstrakt pod zmniejszonym cisnieniem przesacza sie przez saczek Buchnera z metalowa siatka w oczkach 0,6 mm. Pierwszy przesacz fil¬ tracyjny zbiera sie, mierzac jego objetosc i aktyw¬ nosc heparyny.Wilgotny material zatrzymamy na sicie ponow¬ nie miesza sie w 40°C z 6% roztworem sodu za¬ wierajacym wodorotlenek sodu w stezeniu 0,25 N, w objetosci 3,2 litra. Druga ekstrakcje przepro¬ wadza sie tak jak pierwsza. Przesacz z drugiej ekstrakcji pierwszej partii miesza sie z druga par¬ tia 500 g suszonych narzadów i roztworem o skla¬ dzie jak poprzednio doprowadza sie do objetosci 3,2 litra.Dalsze etapy przeprowadza sie dokladnie tak samo jak sekwencje nieciaglej, piecioetapowej eks¬ trakcji przeciwpradowej. Objetosc ekstrakcji za kazdym razem wynosi 3,2 litra, a temperatura 40bC. 30 35 40 45 Objetosc i czynnosc heparynowa zebramych eks¬ traktów sa nastepujace: ao 15 20 1 : Ner seryjny I 11 HI ¦«IV V VI vir VIII IX x/i" Etap X./2 Etap X./3 Etap XM Etap Xi5 Suma: Objetosc przesaczu 1770 18(10 1700 1750 1®00 1770 11800 1780 1815 vm 1I8O0 1850 1830 1780 Aiktywnosc NEi/jml «3 1118 133 140 , 143 153 153 152 149 153 523 16,4 5£ 1,8 Zawartosc heparyny a MINE ;..... 0,1147"^ - ¦' a#i4 ' ¦"¦¦ ¦aBsa'1' 0,045 < 0#57 . 0,271 • 0,275 .- 0,271 0,270 0,274 0,005 0,030 01,000 0,003 2,599 | Wedlug tablicy, w piecioetapowej, prowadzonej w sposób nieciagly ekstrakcji przeciwpradowej z 5,0 kg surowca o 90,4% zawartosci substancji su¬ chej otrzymuje sie 2,599 MNE heparyny. Z aktyw¬ nosci heparynowej ekstraktu z partii 10 wnioskuje sie, ze ekstrakcja jest wyczerpujaca. Wydajnosc jest praktycznie identyczna z uzyskana w przykladzie V (98,3°/o).Przyklad V. Suchy koncentrat heparynowy wytworzony wedlug przykladu I ekstrahuje sie przeciwpradowo w ekstraktorze U opisanym w we¬ gierskim opisie patentowym nr 159 977.Wysuszony material wprowadza sie do ekstrak- tora w sposób ciagly, za pomoca podajnika slima¬ kowego. Przez glowlice natryskowe zainstalowane nad podajnikiem doprowadza sie. 6Vo roztwór chlor¬ ku sodu zawierajacy wodorotlenek sodu w ste¬ zeniu 0,53 N, w temperaturze 70°C w objetosci dwukrotnie wiekszej od wagi produktu. Czas prze- 50 bywania materialu w podajniku slimakowym wy¬ nosi 10 minut.Roztwór o takim skladzie doprowadza sie do komór ekstraktora U, w przeciwpradizie do specz- nionego surowca. W trakcie prowadzonej w sposób 55 ciagly ekstrakcji przeciwpradowej urzadzenie utrzy¬ muje sie w 50°C, a w celu ulatwienia przenosze¬ nia materialu, surowiec poddaje sie wstrzasaniu, za pomoca wibratora umiejscowionego na dnie eks¬ traktora U. 60 Rotametrem mierzy sie objetosc wytwarzanego w sposób ciagly, jasnozóltej barwy i prawie kla¬ rownego ekstraktu, a w próbkach pobieranych co 30 minut oznacza sie stezenie heparyny. Zawar¬ ta w wytwarzanym w sposób ciagly ekstrakcie he- 65 paryne wydziela sie w ukladzie pracujacym rów-134 709 11 12 niez w sposób ciagly, a na filtrze bebnowym od¬ dziela sie matenial wytracony, w celu dalszego przetworzenia.Przetwarzanie przeprowadza sie w urzadzeniu o zdolnosci przerobowej suchego surowca liO kg na godzine, przy czasie rezydencji materialu 35 minut.Po 10 godiznach pracy przecietna aktywinosc hepa¬ ryny wynosi 252 NE/ml, z oznaczenia w próbce po¬ branej z 210 litrów ekstraktu. Odpowiada to 52,9 MNE heparyny, uzyskanej ze 100 kg produktu o 90,4% zawartosci substancji suchej.Badajac na czynnosc heparynowa wilgotna pozo¬ stalosc narzadów, odprowadzana z ekstraktora U, stwierdzono, ze przeciwpradowa ekstrakcje mozna przeprowadzac przy stratach mniejszych niz 2tyi.Pozostalosc ekstrahowanych narzadów mozna sprzedawac jako znakomita pasze dla zwierzat, o duzej zawartosci bialka. 10 15 Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania wodnych ekstraktów he¬ paryny przez ekstrakcje koncentratów heparyno¬ wych uzyskanych z narzadów zwierzecych, wod¬ nym roztworem soli, znamienny tym, ze wytworzo¬ ny z wodnej zawiesiny zwierzecych czesci narza¬ dów przez autolize, ogrzewanie i wysuszenie wy¬ traconego kompleksu adsorpcyjnego heparyno-pro- teiinowego, suchy, bezpostaciowy, granulowany kon¬ centrat heparyny, zawierajacy 90—95% wagowych suchej substancji, a mianowicie obok heparyny przewaznie zdenaturowanych protein, poddaje sie nieciaglej lub ciaglej ekstrakcji przeciwpradowej wodnym, alkalicznym 1,5—12°/o roztworem soilii me¬ talu alkalicznego albo amonu przy wartosci pH 8— 12,8 i temperaturze 20—80°C. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze ekstrakcje prowadzi sie roztworem chlorku sodu alkalizowanym wodorotlenkiem sodu.Drukarnia Narodowa, Zaklad Nr 6, 767/83 Cena 100 zl PL PL PL