PL149733B1 - Apparatus for administering medicines to patients - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku Jest urządzenie do podawania pacjentom lekarstw w postaci stałej, silnie rozdrobnionej, przez które to urządzenie pacjent może oddychać.

Znane są urządzenia do podawania lekarstw zawartych w kapsułkach, pacjentom cierpiącym na choroby oskrzeli, na przykład astmę oskrzelową. Jest wiadome, że lekarstwa w proszku lub w innej postaci rozdrobnionej są dostarczane w kapsułkach. Kapsułki wymagają ich załadowywania przez pacjenta do odpowiedniego aplikatora. Lekarstwo jest następnie uwalniane z kapsułki i wdychane przez pacjenta zazwyczaj ustami, ale czasem nosem,

Opisy zgłoszeń PCT GE-A-1387954 i GB-A-2O61735 publikacja nr W082/01470, przedstawiają urządzenia do pobierania lekarstw w postaci rozdrobnionej w kapsułkach. W każdym z tych dotychczas znanych urządzeń, kapsułki są montowane na obrotowym wsporniku, na którym z kolei każda kapsułka może być doprowadzona w położenie, w którym zostaje otwarta umożliwiając lekarstwu wyjście z kapsułki i wdychanie przez pacjenta za pomocą ustnika urządzenia.

Wadą stosowania kapsułek do przechowywania lekarstw jest to, że są one wykonywane z żelatyny. Żelatyna jest stosunkowo niestabilna i nie ma wytrzymałości fizycznej, *

tak, źe kapsułki muszą byó chronione przez opakowanie, na przykład szklane butelki. Ujemny wpływ środowiska na kapsułki i ich zawartość może wystąpić w bardzo krótkim czasie.

Znane jest według brytyjskiego opisu patentowego nr 1 387 954 urządzenie do podawania lekarstw, w którym kapsułki są zmontowane w tak zwanym opakowaniu konturowym. Zwykle znajduje się tam wiele kapsułek zmontowanych w takim opakowaniu konturowym na wirniku, który jest przeznaczony do obracania się podczas wydychania przez pacjenta,

149 733 tak aby wyrzucać lekarstwo z otwartej kapsuły, przy czym pacjent inhaluje się. Ma to wiele niedogodności ze względu na fakt, źe wydychanie, które jest wymagane, jest trudniejsze dla niektórych pacjentów, na przykład dla cierpiących na astmę, niż wdychanie.

W rozwiązaniu według brytyjskiego opisu patentowego GB-A-2129691 wybrano bardziej odpowiednią drogę podawania lekarstwa pacjentom niż było to możliwe dotychczas, dzięki której uniknięto potrzeby pakowania lekarstw w kapsułki. Opisane tu urządzenie wykorzystuje technikę pakowania lekarstw bezpośrednio w opakowanie konturowe zawierające arkusz, który może być laminowany folią lub tworzywem sztucznym, który działa jako nośnik i który jest zaopatrzony w wiele łamliwych lub otwieralnych pojemników zwanych wgłębieniami umieszczanymi w arkuszu połączonym z pierwszym arkuszem tworzącym pokrywkę lub wieko. Takie opakowania konturowe są powszechne w użyciu do dowolnego rodzaju tabletek, ale odkryto, że mogą być również użyte do lekarstw w postaci stałej rozdrobnionej. W brytyjskim opisie patentowym GB-A-2 129 691 opisano właśnie takie urządzenie do podawania pacjentom lekarstw w postaci opakowania konturowego.

Urządzenie do podawania lekarstw według tego rozwiązania posiada obudowę, w której umieszczony jest obrotowo wspornik dla nośnika lekarstw. Obudowa przykrywana jest pokrywką, na której znajduje się przycisk w postaci podłużnego klawisza, osadzonego jednym końcem wahliwie w pokrywce. Klawisz posiada na drugim końcu skierowany ku dołowi kołek. Kołek ten po naciśnięciu palcem zagłębia się w obudowę przez otwór w pokrywce rozbijając pojemnik z lekarstwem, umieszczony w nośniku poniżej otworu w pokrywie. Jednakże rozwiązanie podane w tym opisie nr GB-A-129 691 ma zasadniczą wadę, którą jest duży, w porównaniu do pożądanego, ciężar urządzenia.

Znane jest również rozwiązanie przedstawione w opisie patentowym GB-A-2 142 246 lub w analogicznym EP 0 129 385. Urządzenie do inhalacji według tego rozwiązania posiada obudowę, w której sytuowany jest nośnik z jednym lub -wieloma pojemnikami na lekarstwo oraz wahliwie zamocowane do niej wieko. W wielu z nich znajduje się prostopadle do jego ścianek usytuowany tłok nurnikowy do przebijania pojemników z lekarstwem, znajdujących się w obudowie. Dla przebicia danego pojemnika należy ustawić tłok na wysokości tego pojemnika, co umożliwia podłużny rowek w którym prowadzony Jest tłok i zamknąć wieko.

Celem wynalazku jest stworzenie takiego urządzenia do podawania leków, które by pozwoliło rozwiązać problemy związane ze stosowaniem znanych urządzeń, a także uniknąć ich wyżej opisanych wad.

Urządzenie do podawania pacjentom lekarstw w postaci stałej rozdrobnionej, zawiera obudowę, podstawkę zmontowaną w obudowie i przesuwną pomiędzy pierwszym i drugim skrajnym położeniem w obudowie, wspornik umieszczony na podstawce i przystosowany do przyjęcia podczas użytkowania nośnika, zaopatrzonego w co najmniej jeden pojemnik na lekarstwa, trzpień do przebijania pojemnika w celu jego otwarcia za pomocą ruchu podstawki z jego pierwszego położenia w drugie położenie, który jest taki, że powoduje doprowadzenie przez wspornik pojemnika do przebicia przez trzpień, wlot powietrza przez który powietrze może wejść do urządzenia, i wylot przez który pacjent może oddychać, i przez który lekarstwo będzie uwolnione z otwartego pojemnika i napędzane przepływem powietrza wytworzonym przez pacjenta, przy czym powietrze wchodzi wlotem i przechodzi do wylotu unosząc lekarstwo.

Urządzenie według wynalazku ma podstawę do umieszczania obrotowego wspornika na nośnik z lekarstwami, w postaci korytka usytuowanego w obudowie z możliwością ruchu posuwisto-zwrotnego między dwoma skrajnymi położeniami: pełnego wysunięcia i pełnego wsunięcia oraz wieko .zamocowane do obudowy wahliwie.

Wieko przy krawędzi leżącej w pobliżu osi obrotu, ma wystający poza tę krawędź trzpień do przebijania pojemnika z lekarstwem. Główna oś trzpienia leży w płaszczyźnie równoległej do ścianek wieka, tak że w pozycji wsunięcia podstawki w obudowę i po uniesieniu wieka, następuje przebicie pojemnika z lekarstwem za pomocą trzpienia.

149 733

Dla zmniejszenia wymiaru otworu w pojemiku korzystnym jest, aby trzpień miał postać zakrzywionego kołka·

Dla samonastawiania się nośnika z pojemnikami w położeniach odpowiednich dla trafienia trzpienia w kolejny pojemnik, wspornik nośnika lekarstw ma na swej dolnej powierzchni żebra, współpracujące z wypustami uformowanymi w dwie podstawki.

Urządzenie zawiera środki do indeksowania takie, że ruch podstawki z jej pierwszego położenia w położenie drugie powoduje, że wspornik, który ma być indeksowany, doprowadza następny pojemnik do przebicia przez trzpień.

Dla jak najpełniejszego wykorzystania lekarstwa podczas inhalacji, trzpień przebijający pojemnik z lekarstwem ma długość dobraną odpowiednio dla całkowitego przej ścia przez pojemnik z lekarstwem tworząc otwór dla przepływu powietrza przez to wgłębienie, zaś żebra wspornika dla lekarstw rozmieszczone są promieniowo i współpracują z elementami w obudowie, przyległymi do wylotu, tworząc wraz z otworem wylotowym pojemnika w zasadzie izolowaną drogę przepływu powietrza, prowadzącą przez urządzenie do wylotu jego ustnika*

W celu umożliwienia wyjęcia podstawki dla wymiany nośnika z lekarstwami, podstawka posiada sprężysty element zapadkowy, korzystnie, w postaci ramienia z występem. Występ ten współpracuje z zaczepem uformowanym na ściance bocznej obudowy. Naciśnięcie ramienia zwalnia zaczep i umożliwia wyjęcie podstawki.

Urządzenie według wynalazku jest odpowiednie do podawania różnych lekarstw takich jak na przykład lekarstwa o nazwach handlowych Salbutamol, Bedomethasonedipropionate i Sodium cromoglicate.

Znaczna ilość pacjentów cierpiących na astmę potrzebuje brać nie jedno lecz dwa lekarstwa. Są to odpowiednio/3 -stymulant na przykład Salbutamol lub Sodium eromoglicate i przeciwzapalny steroid na przykład Bedomethasonedipronionate. Typowy pacjent potrzebujący obydwu tych lekarst*» bierze na przemian dawki obydwu lekarstw w przepisanych odstępach czasu w ciągu dnia.

Innym celem wynalazku jest wykonanie pojedynczego urządzenia, z którego byłyby pobierane dwa lekarstwa. Tymi dwoma lekarstwami mogą być /3 -stymulant i odpowiednio steroid przeciwzapalny, lub jakaś inna para lekarstw stosowana w leczeniu astmy, lub jakaś inna para dobranych lekarstw wdychanych w celu leczenia innych chorób. Nawiązanie do dwóch lekarstw jest zrozumiałe gdy uwzględni się nie tylko parę lekarstw zawierających dwa różne składniki czynne, ale także parę lekarstw zawierających ten sam składnik aktywny w różnych dawkach.

Zgodnie z tym aspektem, urządzenie według wynalazku jest zestawione w tandem z innym takim samym urządzeniem aby utworzyć pojedynczy wyrób, stanowiący tzw. urządzenie zespolone.

W odmianie urządzenia według wynalazku podstawka w kształcie korytka przystosowana może być do umieszczania nośnika z co najmniej jednym pojemnikiem na lekarstwo.

Podstawka ta umieszczana jest w obudowie z możliwością ruchu posuwisto-zwrotnego a do obudowy zamocowane jest wahliwie wieko z trzpieniem wystającym poza krawędź, w pobliżu jego osi obrotu, który to trzpień w czasie unoszenia wieka zagłębia się w obudowę urządzenia, tak że przebija pojemnik z lekarstwem.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie do podawania lekarstw, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - urządzenie z fig. 1 ze zdjętą pokrywką, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - urządzenie z fig. 2 z podstawką w położeniu otwartym, w widoku perspektywicznym, fig. 4 - urządzenie z częściowym wyrwaniem, w widoku z góry, fig. 5 - przekrój wzdłuż linii Χ-Χ oznaczonej na fig. 4, fig. 6 - przekrój wzdłuż linii Y-Y oznaczonej na fig. 4, fig. 7 - drugi przykład wykonania urządzenia do podawania lekarstw, w widoku perspektywicznym, w rozwinięciu, fig. 8 - obrotowy wspornik urządzenia z fig. 7, w widoku z dołu, fig. 9 - trzeci przykład wykonania urządzenia z usuniętą pokrywką, w widoku perspektywicznym, fig. 10 - czwarty przykład wykonania urządzenia do pobierania

149 733 dwóch lekarstw, w widoku perspektywicznym, fig. 11 - urządzenie z fig. 10 ze zdjętą pokrywką i podstawką w położeniu otwartym, w widoku perspektywicznym, fig. 12 - urządzenie z fig. 10 ze zdjętą jedną pokrywką i z wiekiem w położeniu podniesionym, w widoku perspektywicznym, fig. 13 - piąty przykład wykonania urządzenia do pobierania dwóch lekarstw, w widoku perspektywicznym, fig. 14 - urządzenie z fig. 13 ze zdjętą pokrywką i podstawką w położeniu otwartym, w widoku perspektywicznym, fig. 15 - urządzenie z fig. 13 ze zdjętą jedną pokrywką i z wiekiem w położeniu podniesionym, w widoku perspektywicznym.

Urządzenie pokazane na fig, 1-6 zawiera cztery główne elementy a mianowicie obudowę 1, podstawkę 2, obrotowy wspornik 3 oraz pokrywkę 4. Wspornik 3 wspiera kołowe opakowanie konturowe 5 opisane szczegółowo poniżej.

Obudowa 1 zawiera część denną 10 i wieko 11 zawieszone na niej za pośrednictwem czopów 12. Część denna 10 obudowy 1 ma ściankę dolną 13, ścianki boczne 14, ściankę tylną 15 oraz ściankę górną 16, która wystaje tylko nad jej przednim odcinkiem, tworząc rodzaj mostka. W ściance górnej 16 utworzony jest otwór 17. Z przedniej krawędzi wieka 11 wystaje w kierunku do przodu, wydłużony trzpień 18. Jest on usytuowany tak, że gdy wieko 11 jest podniesione, trzpień przechodzi przez otwór 17, który działa również jako wlot powietrza do urządzenia. Trzpień jest odpowiednio zbieżny na końcu tworząc stosunkowo ostry wierzchołek, ale nie jest to istotne, a tępy trzpień mógłby służyć do innego celu opisanego poniżej. Gdy wieko jest w jego dolnym położeniu, trzpień 18 jest chroniony przed uszkodzeniem przez wystające żebra 19 utworzone na ściance górnej 16.

Podstawka 2 tworzy płytkę komorę 20 dla pomieszczenia obrotowego wspornika 3· W środku komory 20 umieszczony jest występ 21 na którym jest zmontowana obrotowo komora 20. Występ 21 może mieć w przekroju poprzecznym kształt krzyża, ale może być także innego kształtu. Zamiast niego, może być zastosowany na przykład występ o przekroju kołowym. Podstawka 2 może być przemieszczana w obudowie między położeniem zamkniętym, pokazanym na fig. 2, i położeniem otwartym, pokazanym na fig. 3 i 4. Ruch przesuwny podstawki 2 względem obudowy 1 jest ograniczony za pomocą występu 23 dla zabezpieczania przez wysunięcie poza wyżej wymienione położenie otwarcia. Występ 23 jest utworzony na końcu ramienia 22 i zaczepia o skierowane do wewnątrz zagięcie ścianki bocznej 14 obudowy 1. Ramię 22 jest połączone z pozostałą częścią podstawki jedynie na jej przednim końcu i jest w znacznej mierze oddzielone od pozostałej części podstawki szczeliną 24. Ramię 22 jest sprężynujące i gdy jest pożądane całkowite usunięcie podstawki z obudowy, to można to wykonać przez naciśnięcie ramienia 22 do wewnątrz i wyciągnięcie podstawki. W tym celu, na obu stronach podstawki są wykonane rowkowane części chwytne 23 w postaci płytkich żeber. Podstawka zawiera również ukształtowany między dwoma szczelinami język 25, który może być obniżany jak opisano poniżej, i który ma otwartą szczelinę 26.

Z przodu podstawki 2 wystaje ustnik 27. Przez ten ustnik lekarstwo opuszcza urządzenie gdy jest wdychane przez pacjenta. Aby usprawnić przepływ powietrza przez ustnik można go zaopatrzyć w parę otworów 28.

Obrotowy wspornik 3 kształt tarczy, w której są umieszczone rozstawione na obwodzie okrągłe otwory 30. Osiowy otwór 31 umożliwia obrotowe zmontowanie wspornika 3 na występie 21 · Dolna strona wspornika 3 jest zaopatrzona w szereg żeber 32, z których każde jest usytuowane między dwoma przyległymi otworami 30.

Podczas załadowywania urządzenia lekiem pokrywa 4 Jest zdjęta a podstawka ze zmontowanym na niej wspornikiem, jest następnie całkowicie wyjmowana z obudowy 1 po naciśnięciu ramienia 22. Opakowanie konturowe 5 jest następnie montowane na wsporniku 3 tak, że jedno Jego wgłębianie jest umieszczone w jednym otworze 30. Następnie podstawka, wspornik i opakowanie konturowe są umieszczone razem w obudowie. Kolejną

149 733 czynnością Jest założenie pokrywki 4. Gdy pacjent życzy sobie wdychać lekarstwo, usuwa pokrywkę 4 i podnosi wieko 11 tak, aby trzpień 18 przeszedł przez otwór 17 i przedziurawił odpowiednie wgłębienie, poniżej otworu 17· Po czym, wieko 11 opuszcza się tak, aby usunąć trzpień z wgłębienia, pozostawiając w nim dziurę, zaś pacjent wdycha lekarstwo przez ustnik 27. Należy zauważyć, że trzpień jest przymusowo usuwany z wgłębienia przez pacjenta, a nie w wyniku nacisku sprężyny, unikając przez to ryzyka zakleszczenia trzpienia we wgłębieniu. Przed założeniem pokrywki lub przy następnej okazji, gdy pacjent chce zastosować urządzenie, wspornik 3 jest obracany, doprowadzając następne wgłębienie na wprost otworz 17. Osiąga się to następująco. Wyciąga się podstawkę 2 do położenia na zewnątrz a następnie wsuwa się z powrotem w położenie schowane. Podczas tego ostatniego ruchu, ramię 60, które wystaje z przodu obudowy 1 i Jest połączone z jej dolną ścianką 13, zaczepia o Jedno z żeber usytuowanych na dolnej stronie wspornika 3, co powoduje, że wspornik obraca się w kierunku wskazówek zegara /fig. 4/ o kąt wystarczający dla doprowadzenia następnego wgłębienia z lekiem pod otwór 17. Podczas tego ruchu obrotowego, inne żebro opiera się i odpowiednio ugina, o język 25, aż żebro wejdzie w szczelinę 26, która podtrzymuje wspornik w żądanym położeniu 1 zabezpiecza przed dalszym obrotem. Na fig. 5 uwidoczniono, że na każdej stronie szczeliny 26 znajduje się para pochylonych występów, z których szerszy zabezpiecza wspornik 3 przed obrotem w kierunku przeciwnym do kierunku obrotu wskazówek zegara, a mniejszy jest wystarczający do normalnego przytrzymywania żebra w szczelinie 26, ale który nie zabezpiecza żebra przed wyjściem ze szczeliny przy następnej okazji gdy wspornik 3 jest obracany, jak to opisano powyżej.

Na górnej powierzchni opakowania konturowego 5 jest umieszczony kołowo, szereg liczb odpowiadających numerowi wgłębienia w opakowaniu. W tym przypadku, są to cyfry 1 do 8. Górna ścianka 16 obudowy 1 ma otwór 34, przez który jest widoczna jedna cyfra wskazująca numer wgłębienia, usytuowanego na wprost otworu 17 i przez to pokazująca, jak wiele wgłębień pozostało do użytku lub jak wiele wgłębień zostało zużytych.

W celu zapewnienia maksymalnej skuteczności porywania proszku, zastosowano środki do zapewnienia przepływu powietrza przez urządzenie drogą, która jest w zasadzie odizolowana od otoczenia. W tym celu, podstawka 2 ma w pobliżu ustnika parę wystających ścianek 35, które zbiegają się w środku podstawki, przy czym wewnętrzne końce ścianek 35 są połączone ścianką 35a. Gdy wspornik 3 jest w położeniu, w którym wgłębienie Jest na wprost trzpienia 18, dwa przyległy żebra 32 wspornika są za przedłużeniu ze ścianką 35 i ściśle do niej przylegają. Również opakowanie konturowe 5 ściśle przylega do dolnej strony ścianki górnej 16 podstawki, co najmniej w pobliżu otworu 17. W wyniku, gdy pacjent oddycha przez ustnik 27 powstaje tylko jeden przepływ powietrza przez otwór 17, przez otwór utworzony we wgłębieniu na wprost tego otworu, przez komorę utworzoną przez ściankę 35 i stykające się z nią żebra 32, oraz przez ustnik 27, ewentualnie zasilany powietrzem dopływającym do niego dodatkowo przez otwory 28, jeśli są przewidziane.

Szczelność nie jest wymagana między innymi częściami urządzenia, na przykład między częścią denną 10 i wiekiem 11 obudowy, lub między obudową i podstawką.

Urządzenie pokazane na fig* 1-6, chociaż nie jest to widoczne na rysunku, jest korzystnie zaopatrzone we wgłębienie, usytuowane wewnątrz tylnej ścianki 15 równolegle do niej, do pomieszczenia pędzelka, który pacjent może stosować do czyszczenia urządzenia z powstającego przy użytkowaniu sproszkowanego lekarstwa.

Urządzenie pokazane na fig. 1-6 może byó różnie modyfikowane. Na przykład, trzpień 18 może być zakrzywiony jak widać z boku tak, że przebija wgłębienie tworząc w nim dziurę, która jest mniejsza i bardziej kołowa niż wytworzona przez prosty trzpień, jak to przedstawiono powyżej. Powoduje to lepszy napęd sproszkowanego lekarstwa w wyniku przepływu powietrza wytworzonego przez oddychanie i pomaga uniknąć pozostania proszku we wgłębieniu. Ta i inne modyfikacje są pokazane na fig. 7 i 8, które przedstawiają drugi przykład wykonania wynalazku.

149 733

Przykład z fig. 7 18 jest w znacznym zakresie podobny do przykładu z fig· 1-6, a odnośniki z fig. 7 i 8 są te same jak na fig. 1-6, ze znakiem prim. Ze względu na podobieństwo między obydwoma przykładami następujący opis traktuje o cechach z fig. 7 i 8, które są różne od odpowiednich cech z fig. 1-6.

Ramię 22 jest zastąpione przez parę sprężynujących ramion 22* po Jednym po każdej stronie. Symetria powoduje łatwiejsze przesuwanie się podstawki 2* w obudowie.

W tym przykładzie wykonania, rolę szczeliny 26 pełnią żebra 32* na dolnej stronie tarczy 3*, które zaczepiają o tylną krawędź języka 25*.

Ścianki 35 i 35a są zastąpione przez gładkie ciągłe ścianki 35*, w których prosta ścianka 35a jest zastąpiona przez częśó ścianki łukowej, której końce są połączone z promieniowymi wewnętrznymi końcami ścianek 35*. Konieczna jest odpowiednia zmiana żeber na dolnej stronie obrotowego wspornika, przedstawiona na fig. 8.

Występ 21* ma kołowy przekrój poprzeczny a nie krzyżowy Jak na fig. 1.

Częśći chwytne 33 są zastąpione przez odpowiednie części rowkowane 33a na ramionach 22* i dodatkowe części chwytne 33b* na pokrywce 4*.

Otwór 34, przez który są widoczne liczby na opakowaniu konturowym, jest zastąpiony przez szczelinę 34*, Większa częśó szczeliny jest przykryta wiekiem 11*, lecz bez części przedniej, przez którą są widoczne liczby. Urządzenie jest wyposażone w pędzel 40*, który jest dołączony, a nie był pokazany na fig. 1-6.

W przykładzie z fig. 9, zamiast stosowania opakowania konturowego zawierającego wiele wgłębień, zastosowano szereg pojedynczych opakowań, z których każde zawiera jedno wgłębienie z lekiem. Elementy z fig. 9 spełniające te same funkcje co elementy z fig. 1-6 są oznaczone tymi samymi odnośnikami plus 100.

Urządzenie według przykładu wykonania z fig. 9 zawiera obudowę 101, podstawkę 102 ze wspornikiem 103 stanowiącym z nim całość, pokrywkę 104 i wiele pojedyńczych opakowań konturowych 105. Obudowa 101 zawiera część denną 110 i wieko 111 zawieszone na niej za pośrednictwem czopów 112. Częśó denną 110 zawiera ścianka boczna 114 i ścianka górna 116, która przykrywa tylko przedni odcinek części dennej 110, tworząc rodzaj mostka. Z wieka 111 wystaje z przodu wydłużony trzpień 118, który jest usytuowany tak, że gdy wieko 111 jest podniesione, trzpień przechodzi przez otwór

117 utworzony w ściance górnej 116. Gdy wieko jest w położeniu zamknięcia, trzpień

118 jest chroniony przed uszkodzeniem przez wystające osłony 119 utworzone na ściance górnej 116.

Opakowania konturowe są umieszczone wyjmowalnie z magazynku 151. który jest stały lub wyjmowalny i jest umieszczony w tyle obudowy 101 i normalnie Jest przykryty wiekiem 111. W przedstawionym przykładzie, magazynek zawiera cztery opakowania, ale może być zastosowana również inna pojemność magazynka.

Podstawka 102 ma wnękę 150 przystosowaną do pomieszczenia jednego z opakowań konturowych 105. Wnęka jest połączona przy przednim końcu z ustnikiem 127. Podstawka jest przesuwna między położeniem wysunięcia przedstawionym na rysunku i położeniem wsunięcia, w którym kołnierz 152 opiera się o przedni koniec obudowy 101. Ruch przesuwny jest osiągnięty za pomocą pary prowadnic 153, które wchodzą do wnętrza obudowy, przylegając do jej ścianek bocznych 114. Boki magazynka 151 przytrzymują boczne ścianki 114 umożliwiając przejście prowadnicom.

Podczas użytkowania, pacjent usuwa pokrywkę 104 trzymając podstawkę w położeniu zamkniętym albo otwartym, podnosi wieko 111, i usuwa opakowanie konturowe z magazynka 151. Przy otwartym położeniu podstawki, pacjent umieszcza następnie opakowanie konturowe na podstawce z wgłębieniem wystającym do dołu do wnęki 150.

149 733

Następnie, opuszczone wieko 111, popycha podstawkę 102 do położenia zamkniętego i podnosząc wieko powoduje, przebicie za pomocą trzpienia 118 opakowania z lekiem. Po czym pacjent opuszcza wieko 111 i rozpoczyna oddychanie przez ustnik 127 i przyjmuje lekarstwo, napędzane wytworzonym przepływem powietrza. Opakowanie konturowe przylega do dolnej strony ścianki górnej 116 tak, że w zasadzie przepływ powietrza jest tylko ten, który przechodzi przez otwór 117, przez otwór utworzony we wnęce na przedłużeniu tego otworu, przez wnękę 150 i ustnik 127. Jeśli jest pożądane, ustnik 127 może byó zaopatrzony w otwory odpowiadające otworom 28 na fig. 1 ·

Przykład z fig. 10-12 zawiera parę identycznych urządzeń do oddychania umieszczonych obok siebie tworzący razem jedno urządzenie zespolone. Każde z połączonych ze sobą urządzeń zawiera obudowę 201, podstawkę 202 obrotowy wspornik 203 i pokrywkę 204. Wspornik 203 jest przeznaczony do pomieszczenia kołowego opakowania konturowego, które w przypadku przykładu przedstawionego na fig. 10-12, zawiera cztery wgłębienia usytuowa ne kołowo. Należy jednak zwrócić uwagę, że zamiast tego, mogą byó stosowane opakowania konturowe z inną ilością wgłębień, zmieniając odpowiednio obrotowy wspornik 203.

Obudowa 201 zawiera część denną 210, która jest wspólna dla tych urządzeń. Obudowa ponadto zawiera wieko 211 zawieszone na części dennej 210 za pomocą czopów 212. Każde urządzenie ma swoje własne wieko. Wieko 211 ma wnękę 211* na jego górnej powierzchni. Wnęka z każdej strony ułatwia pacjentowi podniesienie jednego, w danej chwili, używanego wieka.

Wnęki obydwu wiek 211 są względem siebie przesunięte na przeciwne strony urządzenia. Część denna 210 ma ściankę dolną, nie przedstawioną, wystające ścianki boczne 214 i parę ścianek górnych 216, jedna w każdym urządzeniu tworząca mostek między ściankami bocznymi. Każda ścianka górna 216 ma utworzony w niej otwór 217. Z przedniej krawędzi każdego wieka 211 wystaje wydłużony trzpień 218. Jest on tak usytuowany, że gdy wieko 211 jest podniesiona /fig. 12/ trzpień przechodzi przez otwór 217, który również działa Jako wlot powietrza do urządzenia. Gdy wieko jest w położeniu opuszczonym, trzpień jest chroniony przed uszkodzeniem przez wystające osłony 219, utworzone na górnej ściance 216. Jak można zauważyć, trzpień 218 Jest zakrzywiony w płaszczyźnie bocznej z powodów wyżej omówionych.

Podstawka 202 tworzy płytkę komorową do pomieszczenia obrotowego wspornika 203. Podstawka 202 może być ruchoma w obudowie między położeniem schowanym, pokazanym na fig. 12 i położeniem wysuniętym, pokazanym na fig. 11. Dalszy ruch, poza pokazane położenie wysunięte, jest możliwy dopiero po zwolnieniu mechanizmu zaczepowego, który po zwolnieniu, tworzy możliwość zupełnego usunięcia podstawki z obudowy. Mechanizm zaczepowy może być taki sam jak opisany powyżej w nawiązaniu do fig. 1-6 lub 7 i 8, i zawiera występ 23, przy czym inne detale nie są tu opisane szczegółowo.

Ustnik 227 wystaje z przodu podstawki 202 i jest zaopatrzony w parę otworów 228, gdy są one pożądane. Pozostała szczegółowa konstrukcja i sposób użycia urządzeń pokazanych na fig. 10-12 wynika z opisu fig. 1-6 oraz 7 i 8.

Wynika stąd, że dwa oddzielne opakowania konturowe mogą byó przechowywane w jednym urządzeniu zespolonym, po jednym w każdym urządzeniu składowym. Te dwa różne opakowania konturowe mogą zawierać różne lekarstwa, a przez to pacjent może przechowywać dwa różne lekarstwa w jednym wyrobie bez potrzeby zmiany opakowania konturowego jednego lekarstwa na inne.

Przykład pokazany na fig. 13-15 jest identyczny z przykładem pokazanym na fig. 10-12 za wyjątkiem ukształtowania wiek. W przykładzie z fig. 13-15 wieka 311 mają kształt litery L, przy czym trzon każdego, zajmuje połowę szerokości wyrobu i przylega do siebie bokami. Czyni to możliwym utworzenie większej odległości między końcem zaczepienia każdego wieka i jego czopem, niż w przypadku przykładu z fig.

10-12. To z kolei powoduje, źe dla danej siły, przyłożonej w kierunku ku górze, przez pacjenta, będzie przyłożona do wieka większa siła skierowana do dołu na koniec trzpieθ

149 733 nia 218 w przykładzie z fig. 13-15 niż w przykładzie z fig. 10-12. To z kolei czyni łatwiejszym dla pacjenta przebicie opakowania, a to może mieć korzystne znaczenie dla niektórych pacjentów, zwłaszcza starszych i niedołężnych.

Claims (10)

1. Urządzenie do podawania pacjentom lekarstw w postaci stałej rozdrobnionej, zawierające podstawkę do umieszczania co najmniej jednego obrotowego wspornika przystosowanego do osadzania w nim nośnika z pojemnikami na lekarstwo oraz obudowę z wahliwie zamocowanym wiekiem wyposażonym w trzpień do przebijania pojemnika z lekarstwem, które to urządzenie posiada wlot powietrza, przez który w czasie pracy aparatu dopływa do niego powietrze i wylot, przez który pacjent może wdychać powietrze wraz z uwolnionym z pojemnika lekarstwem, znamienne tyra, że podstawka /2, 2*, 202/ do umieszczania obrotowego wspornika /3, 3*, 203/ dla nośnika /5/ pojemników dla lekarstwa ma postać korytka usytuowanego w obudowie /1, 201/ z możliwością ruchu posuwistozwrotnego między dwoma skrajnymi położeniami: pełnego wysunięcia i pełnego wsunięcia, a wahliwie przymocowane do obudowy /1 , 201/ wieko /11, 11*» 211/ ma wystający poza jego krawędź leżącą w pobliżu osi obrotu i prostopadły do tej osi, trzpień /18/ leżący w płaszczyźnie równoległej do ścian wieka /11, 11*» 211/ tak, że w pozycji wsunięcia podstawki /2, 2*, 202/ w obudowę /1, 201/ i po uniesieniu wieka /11, 11*, 211/ następuje przebicie za pomocą trzpienia /18/ pojemnika z lekarstwem znajdującego się we wsporniku /3» 3*» 203/ umieszczonym w podstawce /2, 2*, 202/, zaś po zamknięciu wieka /11, 11*, 211/, trzpień /18/ wysuwa się z przestrzeni zajmowanej przez podstawkę /2, 2*, 202/.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że trzpień /18/ ma postać kołka /218/ zakrzywionego w takim kierunku aby zmniejszony był wymiar otworu, który powstaje w pojemniku po przebiciu.

3. Urządzenie według zastrz. 1 lub 2, znamienne tym, że wspornik /3» 3*» 203/ zamontowany obrotowo na podstawce /2, 2*, 202/ przystosowany do przyjęcia nośnika /5, 5*/ z wieloma pojemnikami, usytuowanymi kołowo, ma na swej dolnej powierzchni żebra /32, 32*/ współpracujące z wypustami umieszczonymi w dnie podstawki /2, 2*, 202/ dla ustalania kolejnych jednoznacznych położeń pojemników z lekarstwem w polu działania trzpienia /18/.

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że zawiera środki do indeksowania, sterowane przejściem podstawki /2, 2*, 202/ z jej pierwszego położenia w położenie drugie, powodujące, że wspornik /3» 3*» 203/, który ma być indeksowany doprowadza następny pojemnik do przebicia przez trzpień /19, 218/.

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że trzpień /18, 218/ ma długość dobraną odpowiednio dla całkowitego przejścia przez pojemnik z lekarstwem, tworząc otwór dla przepływu powietrza przez to wgłębienie, zaś żebra /32, 32*/ wspornika /3» 3*» 203/ rozmieszczone na tym wsporniku /3, 3*, 203/ promieniowo, współpracując z elementami /35, 35a, 35*/ w obudowie /1, 101, 201/ przyległymi do wylotu /27, 227/ tworzą wraz z otworem wylotowym /27» 221/ utworzonym w pojemniku w zasadzie izolowaną drogę przepływu powietrza, prowadzącą od strony pojemnika, blisko trzpienia /18, 218/, przez pojemnik do wylotu ustnika /27, 227/.

6. Urządzenie według zastrz. 1 lub 2, znamienne tym, że z podstawką /2, 2*, 202/ ma połączony sprężysty element zapadkowy, korzystnie w postaci ramienia /22/ z występem /23/, współpracujący z zaczepem uformowanym na ściance bocznej /14/ obudowy /10/, którego naciśnięcie umożliwia wyjęcie podstawki /2, 2*,

202/ z obudowy /1, 10*/ dla wymiany nośnika /5, 5*/ z pojemnikami dla lekarstwa.

149 733

7. Urządzenie według zastrz. 1 lub 2 lub 5, znamienne tym, że w połączeniu z innym takim samym urządzeniem tworzą jedną całość, jako urządzenie zespolone.

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że inne takie urządzenie jest dołączone symetrycznie w tandem z pierwszym wymienionym urządzeniem.

9. Urządzenie do podawania pacjentom lekarstw w postaci stałej rozdrobnionej, zawierające podstawkę do umieszczania nośnika zaopatrzonego w co najmniej jeden pojemnik na lekarstwo oraz obudowę z wahliwie zamocowanym wiekiem, wyposażonym w trzpień do przebijania pojemnika z lekarstwem, które to urządzenie posiada wlot powietrza, przez który w czasie pracy aparatu dopływa do niego powietrze i wylot, przez który pacjent może wdychać powietrze wraz z uwolnionym z pojemnika lekarstwem, znamienne tym, że podstawka /102/ do umieszczania pojemnika z lekarstwem ma postać korytka usytuowanego w obudowie /101/, z możliwością ruchu posuwisto-zwrotnego między dwoma skrajnymi położeniami: pełnego wysunięcia i pełnego wsunięcia, a wahliwie przymocowane do obudowy /101/ wieko /111/ ma wystający poza jego krawędź, leżącą w pobliżu osi obrotu i prostopadły do tej osi, trzpień /118/ leżący w płaszczyźnie równoległej do ścian wieka /111/, tak, że w pozycji wsunięcia podstawki /102/ w obudowę /101/ i po uniesieniu wieka /111/ następuje przebicie za pomocą trzpienia /118/ pojemnika z lekarstwem umieszczonego w podstawce /102/, zaś po zamknięciu wieka /111/ trzpień /118/ wysuwa się z przestrzeni zajmowanej przez podstawkę /102/.

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że trzpień /118/ ma postać kołka zakrzywionego w takim kierunku aby zmniejszony był wymiar otworu, który powstaje w pojemniku po jego przebiciu ·