PL172351B1

PL172351B1 - Cosmetically and dermatologically active preparations containing a fluorinated hydrocarbon based emulsion

Info

Publication number: PL172351B1
Application number: PL93304172A
Authority: PL
Inventors: Leonhard Zastrow; Klaus Stanzl; Joachim Roeding
Original assignee: Lancaster Group Gmbh
Priority date: 1992-10-29
Filing date: 1993-10-07
Publication date: 1997-09-30
Also published as: EP0618795B1; WO1994009754A1; SK77194A3; ES2134857T3; AU672635B2; IL107357A; EP0618795A1; NO304575B1; FI107585B; NO942315L; SK279346B6; NO942315D0; CA2109403A1; FI943101A0; HU214647B; HU9401944D0; CZ157694A3; DE4236607A1; ATE180965T1; CA2109403C

Abstract

10/94 Preparat stosowany w kosmetyce lub dermatologii zawierajacy fluoroweglowodorowa emulsje (30) Pierwszenstwo: 29.10.1992,DE,P4236607.0 (43) Zgloszenie ogloszono: 28.11.1994 BUP 24/94 (45) O udzieleniu patentu ogloszono: 30.09.1997 WUP 09/97 ( 7 3) Uprawniony z patentu: LANCASTER GROUP GmbH, Ludwigshafen, DE (72) Twórcy wynalazku: Leonhard Zastrow, Wiesbaden-Nordenstadt, DE Klaus Stanzl, Waldesch, DE Joachim Röding, Wiesbaden, DE (74) Pelnomocnik: Stypulkowski Heliodor, "HELPAT" 1. Preparat stosowany w kosmetyce lub dermatologii zawierajacy fluorowe- glowodorowa emulsje, nosnik kosmetyczny lub dermatologiczny i majacy postac proszku, lotonu, szamponu, kremu, lub zelu, znamienny tym, ze jako emulgator ma wodna emulsje zawierajaca 1 do 8% wagowych niejonowego srodka powierzchniowo czynnego wybranego z grupy perfluorowanych imino-bis(polioksyalkenów), kopoli- merów polioksyetyleno/polioksypropylenowych, etoksylowanych fluorowych srod- ków powierzchniowo czynnych i etoksylowanych polipropylenowych glikoli oraz zawiera 40 do 100% wag./obj. nasyconego tlenem fluoroweglowodoru lub mieszaniny fluoroweglowodorów. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są środki kosmetyczne lub dermatologiczne polepszające doprowadzenie tlenu do skóry ludzkiej. Zawierają one nośnik kosmetyczny lub dermatologiczny i wysyconą tlenem fluorowęglowodorową emulsję.

W celu poprawienia zaopatrzenia naskórka w tlen zaproponowano zastosowanie nadtlenków takich jak nadtlenek wodoru, aby wytwarzający się instatu nascendi tlen pobudzał i aktywował metabolizm komórek naskórka. Jednakże znaczne działania uboczne, jak na przykład podrażnienie i uszkodzenia naskórka uniemożliwiły wdrożenie tego pomysłu. W patencie niemieckim nr 2.534.315 opisano kosmetyczną formułę zawierającą tlen nasycony w gazowym fluorowęgluwodorze i fazie wodnej związku powierzchniowo czynnego. Całość jest pakowana do pojemników aerozolowych. Borgarello w europejskim opisie patentowym nr 296.661 opracował stosowany w kosmetyce jednofazowy system izotropowy, w którym połączenia chlorowcowe są nośnikiem tlenu. Podał on typową kompozycję zawierającą 34% mieszaniny perchlurD-1-butyloczteruwodυrufuranu polifluoro-lprupyluczteruwodorufuranu, 7% izoprupanulu, 49% wody i 10% emulgatora. Jako emulgatory stosuje się fluorowe związki powierzchniowo czynne, na przykład perfuuroalkanosufoamidy, które są jednak znane jako wysoko toksyczne. W doświadczeniach na myszach LD = 0,1 do 0,2 g/kg, a ponadto podrażniają one naskórek. Stosowany jest również hemolifat^yczny ekstrakt skorupiaków, lub ekstrakt protein i preteidów z wołowej śledziony. Ludzka hemoglobina, albo ostatnio hemoglobina otrzymywana metodami biotechnologicznymi nie jest dotychczas dostępna do tych celów w postaci użytkowej. Znana jest również dobra rozpuszczalność gazowego tlenu w polimerach tlenku propylenu i tlenku etylenu PO/EO o

172 351 zawartości tlenku etylenu EO do 50%. Natomiast polimery, w których ilość tlenku etylenu wynosi od 60 do 80% są ciałami stałymi o niskiej rozpuszczalności tlenu. Przy pomocy wspomnianych preparatów i metod nie można jednak uzyskać przekonywujących wyników ndTwzinnin naęknrlra

—.........* ................

Celem wynalazku jest poprawa zaopatrzenia skóry w tlen w stopniu dającym się udowodnić metodami analitycznymi, przy pomocy preparatu zawierającego emulsję fluorowęglowodorów.

Preparat według wynalazku stosowany w kosmetyce lub dermatologii zawiera fluorowęglowodorową emulsję, nośnik kosmetyczny lub dermatologiczny i ma postać proszku, lotonu, szamponu, kremu lub żelu, i charakteryzuje się tym, że jako emulgator ma wodną emulsję zawierającą 1 do 8% wag. niejonowego środka powierzchniowo czynnego wybranego z grupy perfluorowanych imino-bis(polioksyalkenów), kopolimerów polioksyetyleno/polioksypropylenowych, etoksylowanych fluorowych środków powierzchniowo czynnych i etoksylowanych polipropylenowych glikoli oraz zawiera 40 do 100% wag./obj. nasyconego tlenem fluorowęglowodoru lub mieszaniny fluorowęglowodorów.

Prannrnf anirnart łlimmwo πΙ/ΕνΑ/ΑΛτ· rn+nn o nr ilnpni Od 0 i~\dO7~ τ ·»»»-» r» liupulcu ŁjUTHUili HUUiUVł^l\jrł\JUUl w iiwoci z V <ivz iuU/o *VcXg,/VJUj.

Preparat zawiera korzystnie 0,05 do 80% wag., w szczególności od 0,05 do 60% wag., a najkorzystniej 1 do 50% wag. wysyconej tlenem emulsji fluorowęglowodoru lub mieszanki fluorowęglowodorów. Preparat ma fluorowęglowodory wybrane korzystnie z grupy alifatycznych fluoroalkenów o prostym lub rozgałęzionym łańcuchu, mono lub bicyklicznych niepodstawionych lub podstawionych fluoroalkilem fluoroalkanów, perfluorowanych alifatycznych lub bicyklicznych amin, bis(perfluoroalkilo)etylenu lub ich mieszaniny, a także z grupy zawierającej perfluorodekalinę, F-butyloczterowodorofuran, perfluorot^r^ćijL^ifiyioaminę, bromek perfluorooktylu, bis(fluorobutylo)etylen lub Cń-G>-perfluoroalkany.

Preparat według wynalazku może być zależnie od sposobu jego zastosowania stały, ciekły lub półpłynny i może mieć postać pudru, odżywki, szamponu, kremu, żelu lub pasty. Stosowane do każdej z tych postaci nośniki są znane w technice.

Podstawową cechą wynalazku jest obecność w preparatach fluorowęglowodorowej emulsji, która wpływa wydajnie na odżywianie skóry.

Stosuje się różne fluorowęglowodory, na przykład alifatyczne o prostym łańcuchu węglowym, rozgałęzione fluoroalkany, mony lub bicykliczne nie podstawione lub podstawione fluoroalkilem fluoroalkany, perfluorowane alifatyczne lub bicykliczne aminy, bis(perfluoroalkilo)etylen, perfluoropolietery i ich mieszaniny. Szczególnie zalecanymi fluorowęglowodorami są: perfluorodekalina, F-butyloczterowodorofuran, perfluorotrójbutyloamina, bromek perfluorooktylu, bis(fluorobutylo)etylen lub C6-C9perfluoroalkany.

Zawartość fluorowęglowodorów w emulsji wynosi od 40 do 100% wag./obj., korzystnie od 70 do 100% wag./obj. Stosowane określenie fluorowęglowodory oznacza perfluorowane lub wysokosfluorowane węglowodory lub ich mieszaniny zdolne do przenoszenia gazów takich jak tlen O2 i dwutlenek węgla CO2. Wysokosfluorowane związki według wynalazku mają większość atomów wodoru zastąpione atomami fluoru, to jest ponad 90% atomów wodoru jest podstawione atomami fluoru. Według wynalazku stosuje się węglowodory, w których przynajmniej 95% atomów wodoru podstawiono fluorem, korzystnie 98%, a najkorzystniej 100%.

Stosowanymi odpowiednimi emulgatorami są niejonowe środki powierzchniowo czynne typu polimerów EO/PO i/lub etoksylowane polipropylenowe glikole, albo perfluorowane imino-bis(polioksyalkeny).

Tego typu emulsje przygotowuje się według technologii przedstawionej w opisie patentowym DD-WP222.494, lub innymi znanymi metodami przedstawionymi w Tenside Surfactants Detergents, 25 (1989), 5, str. 284. Używane emulsje zawierają sole metali alkalicznych kwasów tłuszczowych o długim łańcuchu i fosfolipidów.

Korzyścią kosmetycznego lub dermatologicznego stosowania preparatów według wynalazku zawierających fluorowęglowodorową emulsję jest zwiększenie cyrkulacji zaabsorbowanego w węglowodorach tlenu i w następstwie procesów metabolicznych w warstwie

172 351 naskórka oraz poprawa całkowitej transpiraeji preparatu. Zwiększona respiraeja wewnątrz skóry zwiększa jej naturalny potencjał odpornościowy i wspomaga usuwanie na zewnątrz skóry zawartych w niej toksyn. W przeciwieństwie do znanych preparatów o których wspomniano na początku opisu, preparaty według wynalazku odznaczają się niezwykle wysoką rozpuszczalnością tlenu. Zawarte w nich chemiczne obojętne fluorowęglowodory są zdolne do korzystnego doprowadzania do skóry tlenu podczas miejscowego stosowania preparatu.

Stosowanie kosmetyków według wynalazku nie ogranicza się tylko do ezęśei ludzkiej twarzy. Kosmetyki te mogą być używane do smarowania naskórka całego ciała włącznie z zapalnymi miejscami tkanki łącznej, chorej tkanki tłuszczowej i owłosionej ezęśei głowy.

Miejscowe zastosowanie kosmetyków lub środków dermatologicznych zawieraj ących emulsję fluorowęglowodorową było dotychczas nieznane. Fluorowęglowodory są eieezami Chemicznie i biologicznie obojętnymi o dużych właściwościach rozpuszczania tlenu. Dzięki tym własnościom zapropnowano je jako nośnik gazu emulsji zastępującej krew używanej przy leczeniu ludzi (K. C. Lowe Blood substitutes, Ellis-Horwood, Chichester, GB, 1988).

Hn Αρηιίρττηηρπη enAnrn^irTmppTa 7Sic^cnwaniQ -mnoma un/froc oH-n^n^ni/arO-nio w/ z A.AAW ** *->*-*w V»-» Y we » » UHU Vi Τ» węglowodory zależnie od rozpuszczalności w nich tlenu, cząstkowego ciśnienia pary i rozpuszczalności lipidów. Temperatura krytyczna rozpuszczalności fluorowęglowodorów w n-heksanie (CST) odpowiada ieh rozpuszczalności w lipidach, na przykład w tkankach i jest miarą czasu przebywania preparatu w skórze. Tak więc na przykład perfluorodekalina i bromek perfluorooktylu, które mają niską CST uwalniają się ze skóry bardzo szybko, podczas gdy na przykład F-trójbutyloamina, która ma wysoką wartość CST wynoszącą 59°C, przebywa również dość długo w skórze. Niespodziewanie stwierdzono, że można mieszać ze sobą różne fluorowęglowodory uzyskując liniową zależność CST otrzymanej kompozycji w stosunku do wartości CST poszczególnych fluorowęglowodorów. Poprzez zmieszanie odpowiednich fluorowęglowodrów można na przykład uzyskać wymaganą wartość CST, której nie ma poszczególny fluorowęglowodór. Odkrycie to umożliwiło wyprodukowanie selektywnych mieszanek fluorowęglowodorowych o określonej głębokości penetracji skóry i czasu w niej przebywania.

Zamierzonym celem wynalazku jest zastosowanie emulsji fluorowęglowodorowej jako aktywnego komponentu maści, kremów, odżywek i innych wodnych i alkoholowych kosmetycznych preparatów. Jest to możliwe dzięki zawartości tlenu O2 we fluorowęglowodorach, przy czym ilość tlenu może zmieniać się w szerokich granicach. Emulsja fluorowęglowodorowa jest parcjalnie ładowana lub nasycana tlenem przed zastosowaniem jej w kosmetykach takich jak na przykład żele, pasty, pudry, maście, kremy, odżywki i wodne lub alkoholowe ekstrakty. Nasycanie fluorowęglowodorów powietrzem atmosferycznym zabezpiecza przed wyższym stężeniem tlenu w stosunku do równowagi uzyskanej zgodnie z prawem Henriego. Wynalazek zostanie bardziej szczegółowo przedstawiony w przykładach wykonania. Wykonanie emulsji według opisu patentowego DDWP 222.494 lub innych znanych metod nie nastręcza trudności, co zostało przedstawione w przykładzie 4.

W przykładach 1 do 3 przedstawiono przygotowanie emulsji fluorowęglowodorowej, która jest następnie używana w preparatach przedstawionych w przykładach 4 do 20.

Przykład 1. 60% mieszaniny składającej się w 2/3 z fluorowęglowodorów, to jest ezterofluoroetylenu w ilości 20% i perfluorotrójpropyloaminy w ilości 8θ% o temperaturze wrzenia tej mieszaniny od 140 do 180°C i w 1/3 z emulgatora, to jest kopolimeru polioksyetylen/propylen o ciężarze cząsteczkowym 8000 do 9000 dodaje się do 40% wody destylowanej i przedmuchuje czystym tlenem pod ciśnieniem 200 do 500 hPa (0,2 do 0,5 bara), a następnie emulguje mieszaninę w optymalnej temperaturze od 7 do l5°C. Emulgowanie przeprowadza się w homogenizatorze z mieszadłem wykonującym minimum 10.000 obrotów na minutę. Otrzymaną zawierającą tlen emulsję sterylizuje się dodając 5 do 10% etanolu lub inne odpowiednie środki konserwujące. Wymagana wielkość zhomogenizowanych cząstek zależy od czasu homogenizacji. W przykładzie tym mieszaninę homogenizowano przez 15 minut i otrzymano cząstki o wielkości od 300 do 500 nm.

172 351

Przykład 2. 80% mieszaniny perfluoroalkanowej o temperaturze wrzenia pomiędzy 145 i 185°C zawierającej 25% czterofluoroetylenu i 75% perfluorotrójpropyloaminy i mającej 9/10 fluorowęglowodorów i 1/10 emulgatora w postaci mieszaniny kopolimeru nnli<kk«/p1y7lpn/nrnnvlp.n n r.ip.Arzrp cąa.ttfcrzKrnwymi 000)01 dn 10IOIOOI i fttn1r«vlrnvAn-v glikol propylenowy złożonej w stosunku 8:2, miesza się z 20% destylowanej wody w temperaturze 10 ± 2°C i przedmuchuje roztwór czystym tlenem pod ciśnieniem 200 do 500 hPa (0,2 do 0,5 bara) i całość homogenizuje się w htmogenizatorze przy szybkości mieszadła minimum 10000 obr./min. Następnie dodaje się dt emulsji 7 do 10% etanolu, który spełnia rolę ktnserwanta. Wymaganą wielkość cząstek uzyskuje się zależnie od czasu homogenizacji i szybkości obrotów mieszadła. W przykładzie tym homogenizację prowadzono przez 20 minut i uzyskano cząstki o wielkości 200 do 500 nm.

Przykład 3. 70% mieszaniny perfluoroalkanowej t temperaturze wrzenia pomiędzy 145 i 185°C zawierającej 30% czterofluoroetylenu, 70% perflutrttrójpropyloaminy i mającej 9/10 fluorowęgltwtdtrów i 1/10 emulgatora w postaci mieszaniny kopolimeru polioksyetylen/polipropylen t ciężarze cząsteczkowym 9000 - 10000 i etoksyltwany glikol propylenowy złożonej w stosunku 7:3, miesza się z 30% destylowanej' wody w temperaturze 10 ± 2°C i przedmuchuje roztwór gazowym tlenem pod ciśnieniem 200 do 500 hPa (0,2 do 0,5 barów) i homogenizuje przy szybkości mieszadła min. 10000 obr./min. Emulsję sterylizuje się dodając 7 do 10% etanolu lub innego odpowiedniego konserwanta. Wielkość otrzymanych cząstek zależy od czasu homogenizacji i szybkości obrotów mieszadła. W przykładzie homogenizację prowadzono przez 20 minut otrzymując cząstki o wielkości 200 do 500 nm.

Przykład 4.

Krem na dzień i na noc

Faza A

Sorbitan 1,5 oleinianowy 6,5%

Alkohol cetylowy, alkohol stearylowy 4,0% (mieszanina około 50:50)

Stearynian izooctylowy 3,0%

Faza B

Glikol propylenowy 2,1%

Alantoina 0,5%

Aloe Vera - żywica aloesowa 2,0%

Kwas benzoesowy 0,4%

Woda q.s

Faza C

Perfumy 1,0%

Emulsja flutrtwęglow<tdorowa otrzymana zgodnie z przykładem 1 25,0%

Przygotowanie:

Fazę A ogrzewa się mieszając do temperatury 65°C. Fazę B również ogrzewa się do temperatury 65°C i dodaje w tej temperaturze do Fazy A. Całość homogenizuje się przez 10 minut i chłodzi do temperatury 35°C, a następnie wolno mieszając dodaje się Fazę C, to jest perfumy i emulsję flutrowęglowtdorową.

Przykład 5.

Odżywka do ciała

Kwas pthakryltwy 0,5% (ciężar cząsteczkowy 4 miliony)

Trójetyloamina (TEA) 0,(55%

Alkohol cetylowy, alkohol stearylowy 1^% (mieszanina około 50:50)

Glikol propylenowy 2^%

Glicerol 1^%

172 351

Aloe Vera - żywica aloesowa Alantoina

Emulsja fluorowęglowodorowa zgodnie z przykładem 1 Perfumy

Woda

1,0%

0,5%

15,0% o,5% q.s.

Proces przygotowania odżywki jest taki sam jak w przykładzie 4. Przykład 6.

Mleczko oczyszczające

Ester fosforowy/palmitynian izopropylu 7,5% (w stosunku 1:1)

Ester poliglicerolowy/palmitynian izopropylu (w stosunku 1:1) 8,5%

Glicerol 5,0%

Pantenol 2,0%

Kseoc hpTwppemuu Π

AT.TTUM L/V »» J / ł>

Perfumy 0,5%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 1 50,0%

Dejonizowana woda q.s.

Proces przygotowania jest taki sam jak w przykładzie 4. Przykład 7.

Maseczka do twarzy

Ester fosforowy/palmitynian izopropylu 5,0% (w stosunku około 1:1)

Monolarynianowy polioksyEtylenowy sorbitan 8,5%

Witamina E 0,5%

Glicerol 3,5%

Siarczan magnezu 0,5%

Ekstrakt nagietka 5,(1%

Perfumy 0,5%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 1 60,0%

Woda (..s.

Proces przygotowania jest taki sam jak w przykładzie 4.

Przykład 8.

Ciekły żel

Kwas poliakrylowy (ciężar cząsteczkowy 4 miliony) 1,0%

Hydroetyloceluloza 0,2%

Glikol polipropylenowy 5,0%

TEA 0,5%

Witamina B 2,0%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 2 45,0%

Kwas benzoesowy 0,3%

Perfumy 0,2%

Woda <s-s.

Przygotowanie:

Emulsję fluorowęglowodorowa dodaje się do żelu w temperaturze pokojowej przy ciągłym powolnym mieszaniu całej masy.

172 351

Przykład 9.

Środek przeciwsłoneczny Emulsja zawiera:

ciekłą parafinę, ester poliglicerolowy. stabilizatory, palmitynian izopropylu, wosk pszczeli - wszystkie składniki w jednakowych ilościach 29,5 %

Glicerol 3,5%

MgSOą -7H₂O 0,5%

Witamina E 1,5%

Żywica Aloe Vera 1,0%

Konserwant 0,2%

Perfumy 0,5%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 2 5,05o

Woda Π «

Proces przygotowania jest podobny jak w przykładzie 4.

Przykład 10.

Żel pod prysznic

Lauryloeterosiarczan sodowy 37,0%

Lauryloeterosiarczan magnezowy 10,0%

Koncentrat perłowy 3,%%o

Kwas cytrynowy 0,5%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 2 2,5%o

Perfumy 1,0%

Woda q.s.

Przygotowanie:

Do przygotowanego żelu dodaje się powoli emulsję fluorowęglowodorową przy ciągłym mieszaniu masy, aż do otrzymania zhomogenizowanej mieszaniny.

Przykład 11.

Szampon

Lauryloeterosiarczan sodowy 30,0%

Lauryloeterosiarczan magnezowy 8,0%

Koncentrat perłowy 5,0%

Alkiloamidosulfobursztynian 3,0%

Witamina B 1.,0%

Hydrolizowane proteiny 1.,0%

Kwas benzoesowy 0,25o

Kwas cytrynowy 0,05%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 2 5,0%

Perfumy 0,%

Woda q.s.

Proces przygotowania jest podobny jak w przykładzie 10. Przykład 12.

Odżywka do włosów

Alkohol cetylowy/stearylowy 12,0% (mieszanina około ,0:,0)

Izononany w mieszaninie w/w alkoholi 1,0%

Glicerydy kokosowe 3,%

Dwuetylenotrójkazeinoamid 2,0%

Kwas stearynowy 6,0%

172 351

Glicerol

Kwas cytrynowy

Lecytyna

10,0%

0,05%

1,0%

Emulsia flimrnwpglnwndnrnwa według przykładu 2 10,0%

Woda <S-s.

Proces przygotowania jest podobny jak w przykładzie 4. Przykład 13.

Dezodorant Roll-on o działaniu leczniczym Faza A

Emulsja zawierająca:

ciekłą parafinę, palmitynian izopropylu, estry fosforowe - wszystkie składniki w jednakowych ilościach 18,0%

Faza B

0% /Cl

3>,6%o

96% etanol 25,0%

Kwas benzoesowy 0,3%

Perfumy 1,5%

Woda q.s.

Faza C

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 2 Przygotowanie:

Fazę A wprowadza się do miksera w temperaturze pokojowej. Następnie dodaje się porcjami Fazę B przy ciągłym intensywnym mieszaniu, aż do otrzymania zhomogenizowanej mieszaniny. Całość miesza się wolno i dodaje Fazę C.

Przykład 14.

Balsam po goleniu

Kwas poliakrylowy (ciężar cząsteczkowy 4 miliony) 0,5%

TEA 0,5%

Glicerol 1,5%

Lanolina 1,0%

Olejek Jojoba 1,5%

Olejek Babassa 1,0%

98% etanol 10,0%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 3 7,5%

Konserwanty 0,4%

Perfumy 1,0%

Woda q.s.

Proces przygotowania jest podobny jak w przykładzie 4.

Przykład 15.

Podstawowy roztwór

Emulsja zawierająca: stearynian glicerylu,

CH₃(CH2)i₄CH2(OCH2CH2)i2OH,

CH₃(CH2)1₄CH2(OCH2)20OH, alkohol cetylowy/alkohol steaiylowy (mieszanina około 50:50), palmitynian cetylowy - wszystkie składniki w jednakowych ilościach 8,5 %

Glicerol 1,5%

172 351

Glikol propylenowy	2,0 %
Ekstrakt żywicy Aloe Vera		2,5%
Kwas benzoesowy		0,3%
Mieszanina kolorów o zawartości:	3,5%
pigment biały	1,00%
pigment czarny	0,35%
pigment czerwony	0,85%
pigment ochry	1,30%
Emulsja fluorowęglowodorowa
według przykładu		3 20,0%
Perfumy		0,8%
Woda		q.^s.

Sposób przygotowania podobnie jak w przykładzie 4. Przykład 16.

Przezroczysty puder make-up, puder prasowany

T¹ n c

A aaIaa «^·μ·

Materiał mikrowłóknisty 10,0%

Pigment perłowy 10,09%'

Stearynian magnezu 9,5%

Mieszanina kolorów

2,6% o zawartości:

pigment brązowy 0,,% pigment czarny 0,01% pigment biały 1,2% pigment czerwony 0,05%

Perfumy 0,5%

Emulsja wiążąca 7,5%

Skład emulsji wiążącej:

alkohol cetylowy/alkohol stearylowy (mieszanina około 50:50) 3,5%

Glikol propylenowy 4,0%

Emulsja fluorowęglowodorowa według przykładu 3 1,5%

Woda q.s.

Proces przygotowania emulsji jest podobny w przykładzie 4. Przy kła d 17.

Make-up do oczu zawierający filtr słoneczny

Kwas poliakrylowy (ciężar
cząsteczkowy 4 miliony)		0,5%
TEA		0,5%
Sorbitol		4,0%
Alkohol cetylowy/alkohol stearylowy	3,5%
(mieszanina około 50:50)
Olej parafinowy		2,0%
Glikol propylenowy		1,5%
Fluorowęglowodorowa emulsja
według przykładu 3		0,5%
Mieszanina kolorów		4,5%
o zawartości:
pigment biały	2,0%
pigment brązowy	0,5 %
pigment czarny	0,3%

172 351 pigment czerwony 1,7%

Dejonizowana woda q.s.

Sposób przygotowania jest analogiczny jak w przykładzie 4. Przykład 18.

J

Prasowany puder do malowania rumieńca Talk

Proteina jedwabna Pigment perłowy Stearynian magnezu Perfumy Emulsja wiążąca Skład emulsji wiążącej: alkohol cetylowy/alkohol stearylowy (mieszanina około 50:50)

Glikol propylenowy Fluorowęglowodoruwa emulsja według przykładu Dejonizowana woda

Przygotowanie emulsji wiążącej jest analogiczne jak w przykładzie 4. Przykład 19.

Środek ściągający skórę Alkohol cetylowy/alkohol stearylowy (mieszanina około 50:50)

Glicerol

Glikol propylenowy Dwuhydroksymetyloketun Emulsja fluuruwęglowuduruwa według przykładu 3 Perfumy

Dejonizowana woda

Sposób przygotowania jest analogiczny do podanego w przykładzie 4. Przykład 20.

Ciekły żel

Kwas poliakrylowy (ciężar

5,0%

10,0%

5,0%

0,5%

7,0%

3,5%

4,0%

0,5% q.s.

20,0%

5,0%

3,0%

30%

121,5%

10%

a.s.

cząsteczkowy 4 miliony) Hydroksyetylenoceluluza Glikol propylenowy TEA

10%

0,2%

50%

0,5%

Emulsja fluuruwęgluwudorowa według przykładu 3 45,0%

Konserwanty 0,3%

Perfumy 0,2%

Woda q.s.

Przygotowanie:

Emulsję fluorowęgluwudorową dodaje się w temperaturze pokojowej do żelu powoli mieszając całą masę.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Preparat stosowany w kosmetyce lub dermatologii zawierający fluorowęglowodorową emulsję, nośnik kosmetyczny lub dermatologiczny i mający postać proszku, lotonu, szamponu, kremu, lub żelu, znamienny tym, że jako emulgator ma wodną emulsję zawierającą 1 do 8% wagowych niejonowego środka powierzchniowo czynnego wybranego z grupy perfluorowanych imino-bis(polioksyalkenów), kopolimerów polioksyetyleno/polioksypropylenowych, etoksylowanych fluorowych środków powierzchniowo czynnych i etoksylowanych polipropylenowych glikoli oraz zawiera 40 do 100% wag./obj.

nasyconego tlenem fluorowęglowodoru lub mieszaniny fluorowęglowodorów.

rr 1 rza rznrnta ♦•z Ότι λ»» »λ N A. y w»» £ AuufLnuuuj giwluia uu\jiuw»r£₍iuwUuui w iiOid

U1G.L żf ud 70 du 100% wag./obj.
3. Preparat wedlUg zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ud 0,05 du 80% wag. korzystnie od 0,05 do 60% wagowych, a w szczególności od 1 do 50% wagowych wysyconej tlenem emulsji fluorowęglowodoru lub mieszanki fluurowęglowodurów.
4. Preparat według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienny tym, że ma fluorowęglowodory wybrane z grupy alifatycznych flunroalkenów o prostym lub rozgałęzionym łańcuchu, mono lub bicyklicznych niepodstawionych lub podstawionych fluoroalkilem fluoroalkanów, perfluorowanych alifatycznych lub bicyklicznych amin, bis(perfluuroalkilo)etylenu, lub ich mieszaniny.
5. Preparat według zastrz. 4, znamienny tym, że ma fluorowęglowodOTy wybrane z grupy zawierającej perfluorodekalinę, F-butyloczteruwodorofuran, perfluorotrójbutyloaminę, bromek perfluorooktylu, bis^uorobutyl^etylen lub Có-G?-perfluoroalkany.

* * *