PL185633B1

PL185633B1 - Kompozycja do utleniającego farbowania włókien keratynowych

Info

Publication number: PL185633B1
Application number: PL96324310A
Authority: PL
Inventors: Marie-Pascale Audousset
Original assignee: Oreal
Priority date: 1995-10-06
Filing date: 1996-09-24
Publication date: 2003-06-30
Also published as: DE69600109T2; JPH10510847A; EP0766958B1; AR003801A1; JP3574141B2; ES2112078T3; WO1997013494A1; BR9611077A; AU693387B2; US5900028A; KR100255419B1; CA2222271A1; HUP9900004A2; EP0766958A1; HUP9900004A3; PL324310A1; RU2137463C1; CN1189771A; DE69600109D1; CN1101177C

Abstract

1 . Kompozycja do utleniajacego farbowania wlókien keratynowych, a w szczególnosci ludzkich wlókien keratynowych, takich jak wlosy, zawierajaca w podlozu stosownym pod wzgledem przeprowadzania farbowania pochodne pirydyny jako srodek sprzegajacy w polaczeniu z zasada utlenialna, znamienna tym, ze zawiera: - 2-amino- 3-hydroksypirydyne i/lub co najmniej jedna z jej soli addycyjnych utworzonych z kwasami jako srodek sprzegajacy, oraz - co najmniej jedna zasade utlenialna wybrana z grupy obejmujacej: (a) pochodne p-fenylenodiaminy o wzorze 1, i jej sole addycyjne utworzone z kwasami, w którym to wzorze 1: - R1, R2 i R3 , które moga byc takie same lub rózne, oznaczaja atom wodom lub chlorowca, albo grupe (C1 - C4 )alkiiowa, grupe (C1 - C 4 ) al- koksylowa, grupe sulfonowa, grupe karboksylowa grupe (C1 - C4 )monoliydroksyalkilowa lub grupe (C2 - C4)-polibydroksyalkilowa, - R4 i R5, które moga byc takie same lub rózne, oznaczaja atom wodoru lub grupe(C1 - C4)alkilowa, grupe(C1 - C4)monohydroksya lk i l owa, grupe (C 2 - C4 ) polihydroksyalkilowa, grupe (C1 - C4 ) alkoksy(C1 - C4 ) alkilowa, grupe karbamoilo-(C1 -C4 )alkilowa, grupe mesyloamino- (C1 - C4)alkilowa, grupe acetyloamino (C1 - C4 )alkilowa, grupe ureido(C1 - C4 ) alkilowa, grupe karbo(C1 - C4) alkoksyamino(C1 - C 4 ) alkilowa, grupe (C1 - C4)sutfoalkilowa, grupe piperydyno(C1 - C4 )alkilowa lub grupe morfolino (C1 - C4 )alkilowa, albo, alternatywnie, R 4 i R5 , razem z atomem azotu, do którego sa one przylaczone, tworza piperydynowe lub morfolinowe ugrupowanie heterocykliczne; przy czym rozumie sie, ze: - co najmniej jedna z grup o symbolach R 1, R2, R3, R4 i R5 stanowi podstawnik inny niz atom wodoru; - w przypadku, gdy symbole R4 i R5 , jednoczesnie oznaczaja atomy wodoru, i gdy dwa sposród symboli R 1, R2 i R3 jednoczesnie oznaczaja atomy wodoru, wtedy pozostaly symbol R 1, R2 lub R3, który oznacza podstawnik inny niz atom wodoru, oznacza podstawnik inny niz grupa metylowa, - w przypadku, gdy R4 i R5 oznaczaja jednoczesnie atomy wodoru, wtedy co najmniej jeden z symboli R 1, R2 i R3 musi oznaczac atom wodoru; (b) p-aminofenole i ich sole addycyjne utw orzone z kwasami. PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja przeznaczona do utleniającego farbowania włókien keratynowych, a w szczególności ludzkich włókien keratynowych, takich jak włosy, zawierająca w podłożu stosownym pod względem przeprowadzania farbowania pochodne pirydyny jako środek sprzęgający w połączeniu z zasadą utlenialną, charakteryzująca się tym, że zawiera:

- 2-amino-3-hydroksypirydynę i/lub co najmniej jedną z jej soli addycyjnych utworzonych z kwasami jako środek sprzęgający, oraz

- co najmniej jedną zasadę utlenialną wybraną z grupy obejmującej:

(a) pochodne p-fenylenodiaminy o wzorze 1, i jej sole addycyjne utworzone z kwasami, w którym to wzorze 1:

- Ri, R2 i R3, które mogą być takie same lub różne, oznaczają atom wodoru lub chlorowca, albo grupę (Ci - C4)alkilową, grupę (Ci - C4)alkoksylową, grupę sulfonową, grupę karboksylową, grupę (Ci - C4)monohydroksyalkilowąlub grupę (C2 - C4)-polihydroksyalkilową,

- R4 i R5, które mogą być takie same lub różne, oznaczają atom wodoru lub grupę (Ci C4)alkilową, grupę (Ci - C4)monohydroksyalkilową, grupę (C2 - C4)polihydroksyalkilową, grupę (Ci - C4) alkoksy(Ci - C4)alkilową, grupę karbamoilo-(Ci - C4)alkilową, grupę mesyloamino (Ci - C4)alldlową, grupę acetyloamino(Ci - C4)alkilową₁ grupę ureido(Ci - C4)alkilową, grupę karbo(Ci - C4)alkoksyamino(Ci - C4)alkilową, grupę (Ci - C4)sulfoalkilową, grupę piperydyno(Ci - C4)alkilową lub grupę morfolino(Ci - C4)alkilową, albo, alternatywnie, R4 i R5

185 633 razem z atomem azotu, do którego są one przyłączone, tworzą piperydynowe lub morfolinowe ugrupowanie heterocykliczne; przy czym rozumie się, że:

- co najmniej jedna z grup o symbolach Ri, R2, R₃, R4 i R5 stanowi podstawnik inny niż atom wodoru;

- w przypadku, gdy symbole R4 i R5 jednocześnie oznaczają atomy wodoru, i gdy dwa spośród symboli R_b R2 i R₃ jednocześnie oznaczają atomy wodoru, wtedy pozostały symbol Ri, R2 łub R₃, który oznacza podstawnik inny niż atom wodoru, oznacza podstawnik inny niż grupa metylowa,

- w przypadku, gdy R4 i R5 oznaczają jednocześnie atomy wodoru, wtedy co najmniej jeden z symboli Ri, R2 i R₃ musi oznaczać atom wodoru;

(b) p-aminofenole i ich sole addycyjne utworzone z kwasami.

Kompozycja do utleniającego farbowania według wynalazku umożliwia uzyskiwanie zafarbowań o rozmaitych odcieniach, które są względnie nieselektywne i wykazują doskonałe właściwości, jeśli chodzi o odporność zarówno na oddziaływanie czynników atmosferycznych, takich jak światło i niepogoda, jak i na pocenie się i na różnoraką obróbkę, jakiej mogą być poddane włosy (co odnosi się zwłaszcza do mycia szamponem i ondulowaniem na trwało). Te właściwości są szczególnie godne uwagi, gdy chodzi o odporność zafarbowania na mycie włosów szamponem.

Spośród grup (Ci - C4)alkilowych i (Ci - C4)alkoksylowych w powyżej wspomnianym wzorze 1, wymienić można, zwłaszcza, takie grupy, jak grupa metylowa, grupa etylowa, grupa propylowa, grupa metoksylowa i grupa etoksylowa.

Spośród pochodnych p-fenylenodiaminy o wyżej wspomnianym wzorze 1, których można użyć jako zasad utlenialnych w składzie kompozycji do farbowania według wynalazku, wymienić można, szczególniej, takie pochodne, jak 2-chloro-p-fenylenodiamina, 2,3-dimetylo-p-fenylenodiamina, 2,6-dimetylo-p-fenylenodiamina, 2,6-dietylo-p-fenylenodiamina, 2,5-dimetylo-p-fenylenodiamina, 2-metylo-5-metoksy-p-fenylenodiamina, 2,6-dimetylo-5-metoksy-p-fenylenodiamina, Ν,Ν-dimetylo-p-fenylenodiamina, N,N-dietylo-p-fenylenodiamina. Ν,Ν-dipropylo-p-fenylenodiamina, 4-amino-N,N-dietylo-3-metyloanilina, N,N-bis(P-hydroksyetylo)—p-fenylenodiamina, 4-amino-N,N-bis(P-hydroksyetylo)-3-metyloanilina, 4-amino-3-chloro-N,N-bis(P-hydroksyetylo)-anilina, 4-amino-N-etylo-N-karbamoilometyloanilina, 4amino-3-metylo-N-etylo-N-karbamoilometyloanilina, 4-amino-N-etylo-N-(p-piperydynoetylojanilina, 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(|3-piperydynoetylo)anilina, 4-amino-N-etylo-N-(Pmorfolino-etylo)anilina, 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(P-morfolinoetylo)anilina, 4-amino-Netylo-N-(P-acetyloaminoetylo)-anilina, 4-amino-N-(P-metoksyetylo)anilina, 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(P-acetyloaminoetylo)anilina, 4-amino-N-etylo-N-(p-mesyloaminoetylo)anilina, 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(P-mesyloaminoetylo)anilina, 4-amino-N-etylo-N-(P-sulfoetylo)-anilina, 4-amino-3-metylo-N-etylo-N- (β-sulfoetylo) anilina, N- [4'-(amino)fenylo]morfolina. N-[4'-(amino)fenylo]piperydyna, 2-P-hydroksyetylo-p-fenylenodiamina, 2-fluoro-p-fenylenodiamina, 2-karboksy-p-fenylenodiamina, 2-sulfo-p-fenylenodiamina, 2-izopropylo-p-fenylenodiamina, N-(P-hydroksypropylo)-p-fenylenodiamina, 2-hydroksymetylo-p-fenylenodiamina. N,N-dimetylo-3-metylo-p-fenylenodiamina, N-etylo-N-(P-hydroksyetylo)-p-fenylenodiamina. N-(P,y-dihydroksypropylo)-p-fenylenodiamina i 2-P-hydroksyetoksy-p-fenyleno- diamina, oraz ich sole addycyjne utworzone z kwasami.

Spośród p-aminofenoli, których można użyć jako zasad utlenialnych w składzie kompozycji według wynalazku, wymienić można, zwłaszcza, związki o wzorze 2, oraz ich sole addycyjne utworzone z kwasami, w którym to wzorze 2:

- Re oznacza atom wodoru albo grupę (Ci - C4)alkilową, grupę (Ci - C4) monohydroksyalkilową, grupę (Ci - C4)alkoksy (Ci - C4)alkilową lub grupę (Ci - C4)aminoalkilową;

- R₇ oznacza atom wodoru lub fluoru, albo grupę (Ci - C4)alkilową, grupę (Ci - C4)-monohydroksyalkilową grupę (C2 - C4)-polihydroksyafkilową grupę (Ci - C4)aminoalkilową, grupę, cyjano(Ci - C4) alkilową lub grupę (Ci - C4) alkoksy (Ci - C4)-alkilową, przy czym rozumie się, że co najmniej jedna z grup o symbolach Ri lub R2 stanowi atom wodoru.

185 633

Spośród p-aminofenoli o wyżej wspomnianym wzorze 2, wymienić można, szczególniej, p-aminofenol, 4-amino-3-metylofenol, 4-amino-3-fluorofenol, 4-amino-3-hydroksymetylofenol, 4-amino-2-metylofenol, 4-amino-2-hydroksymetylofenol, 4-amino-2-metoksymetylofenol, 4-amino-2-aminometylofenol i 4-amino-2-(P-hydroksyetyloamino-metylo)fenol, oraz ich sole addycyjne utworzone z kwasami.

Sole addycyjne utworzone z kwasami, których to soli można użyć w składzie kompozycji do farbowania według wynalazku (2-amino-3-hydroksypirydyna i zasady utlenialne) wybiera się, zwłaszcza, z grupy obejmującej chlorowodorki, bromowodorki, siarczany i winiany.

Korzystnie, 2-amino-3-hydroksypirydyna i/lub jej addycyjna sól lub sole utworzone z kwasami, stanowią, w przybliżeniu, od 0,0001 do 5% wag. całkowitej masy kompozycji do farbowania, a jeszcze korzystniej, w przybliżeniu, od 0,005 do 3% wag. tej masy.

Korzystnie, pochodna, lub pochodne p-fenylenodiaminy o wzorze 1 i/lub p-aminofenole o wzorze 2 według wynalazku i/lub ich sole addycyjne utworzone z kwasami, stanowią, w przybliżeniu, od 0,0005 do 12% wag całkowitej masy kompozycji do farbowania, a jeszcze korzystniej, w przybliżeniu, od 0,005 do 6% wag. tej masy.

Kompozycje do farbowania według wynalazku mogą zawierać inne niż 2-amino-3hydroksypirydyna środki sprzęgające i/lub inne niż pochodne p-fenylenodiaminy o wzorze 1 i p-aminofenole o wzorze 2, zasady utlenialne i/lub barwniki bezpośrednie, szczególnie w celu modyfikowania odcieni lub dla wzbogacenia ich lśnieniami.

Podłoże (lub nośnik) stosowne pod względem przeprowadzania farbowania składa się, na ogół, z wody lub mieszaniny wody i co najmniej jednego rozpuszczalnika organicznego, przeznaczonego do rozpuszczenia związków o niedostatecznej rozpuszczalności w wodzie. Jako rozpuszczalniki organiczne wymienić tu można, na przykład, niższe (Ci - C4)alkanole, takie jak etanol i izopropanol; glicerynę; glikole i etery glikoli, takie jak 2-butoksyetanol, glikol propylenowy, eter monometylowy glikolu propylenowego, eter monoetylowy glikolu dietylenowego i eter monometylowy glikolu dietylenowego, oraz alkohole aromatyczne, takie jak alkohol benzylowy lub fenoksyetanol, związki do nich podobne i ich mieszaniny.

Korzystnie, rozpuszczalniki mogą występować w ilości, w przybliżeniu, od 1 do 40 % wag. całkowitej masy kompozycji do farbowania, a jeszcze korzystniej, w przybliżeniu, od 5 do 30% wag.

Wartość pH kompozycji do farbowania według wynalazku na ogół mieści się, w przybliżeniu, w zakresie od 3 do 12, a jeszcze korzystniej, w przybliżeniu, w zakresie od 5 do 11. Do wartości pożądanej, pH doprowadzić można przy użyciu środków zakwaszających lub alkalizujących, zazwyczaj stosowanych przy farbowaniu włókien keratynowych.

Spośród środków zakwaszających, przykładowo wymienić można kwasy nieorganiczne lub organiczne, takie jak kwas chlorowodorowy, kwas fosforowy, kwasy karboksylowe, takie jak kwas winowy, kwas cytrynowy i kwas mlekowy, oraz kwasy sulfonowe.

Spośród środków alkalizujących, przykładowo wymienić można uwodniony amoniak, węglany metali alkalicznych, alkanoloaminy, takie jak mono-, di- i trietanoloaminy i ich pochodne, wodorotlenek sodowy, wodorotlenek potasowy i związki o wzorze 3, w którym R oznacza grupę propylenową ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową albo grupą (Ci - C₄) alkilową; R₈, R₉, Rio i Rh, które mogą być takie same lub różne, oznaczają atom wodoru, grupę Ci - C4-alkilową lub grupę (Ci - C₄)hydroksyalkilową.

Kompozycja do farbowania według wynalazku może także obejmować rozmaite adiuwanty, zwykle stosowane w kompozycjach do farbowania włosów, takie jak anionowe, kationowe, niejonowe, amfoteryczne lub mające charakter jonów obojnaczych środki powierzchniowo czynne lub ich mieszaniny, anionowe, kationowe, niejonowe, amfoteryczne lub mające charakter jonów obojnaczych polimery lub ich mieszaniny, nieorganiczne lub organiczne środki zagęszczające, przeciwutleniacze, środki ułatwiające przenikanie, odczynniki maskujące jony, środki aromatyzujące, bufory, środki dyspergujące, środki kondycjonujące, takie jak, na przykład silikony, środki błono twórcze, środki konserwujące i środki zmętniające.

185 633

Oczywiście, fachowiec w tej dziedzinie techniki będzie zwracać uwagę na to, aby wyżej wymieniony i ewentualnie zastosowany uzupełniający związek (związki) dobrać w taki sposób, aby korzystne właściwości samoistnie związane z kompozycją według wynalazku, w ogóle, lub w zasadzie, nie były narażone na szkodliwy wpływ wynikający z użycia wspomnianego związku lub związków.

Kompozycją do farbowania według wynalazku może występować w rozmaitych postaciach, takich jak płyny, kremy i żele, lub w jakiejkolwiek innej postaci nadającej się do zastosowania przy farbowaniu włókien keratyńowych, a w szczególności ludzkich włosów.

Wynalazek ujawnia także sposób farbowania włókien keratyńowych, a w szczególności ludzkich włókien keratyńowych, takich jak włosy, przy użyciu kompozycji do farbowania wyżej zdefiniowanej.

Zgodnie z tym sposobem, kompozycję do farbowania wyżej zdefiniowaną nanosi się na włókna, przy czym kolor powstaje w kwasowym, obojętnym lub zasadowym zakresie pH przy użyciu utleniacza, który dodaje się do kompozycji do farbowania wtedy, gdy ma zostać użyta, albo który jest obecny w kompozycji utleniającej, zastosowanej jednocześnie, lub następczo, oddzielnie.

Zgodnie ze szczególnie korzystnym wykonaniem procesu farbowania tym sposobem według wynalazku, kompozycję do farbowania powyżej opisaną miesza się, gdy ma zostać użyta, z kompozycją utleniającą zawierającą, w podłożu stosownym pod względem przeprowadzania farbowania, co najmniej jeden utleniacz obecny w ilości dostatecznej do spowodowania zafarbowania. Utworzoną tak mieszaninę nanosi się na włókna keratynowe i pozostawia na nich w ciągu, w przybliżeniu, od 3 do 50 minut, korzystnie, w przybliżeniu, od 5 do 30 minut, po czym włókna te płucze się, myje przy użyciu szamponu, ponownie płucze i suszy.

Utleniacz obecny w kompozycji utleniającej wyżej zdefiniowanej można wybrać spośród utleniaczy zwykle stosowanych w przypadku utleniającego farbowania włókien keratynowych, i wymienić w tym przypadku można nadtlenek wodoru, związek addycyjny mocznika z nadtlenkiem wodoru, bromiany metali alkalicznych i sole kwasów nadtlenowych, takie jak nadborany i nadsiarczany. Szczególnie korzystny jest nadtlenek wodoru.

Wartość pH kompozycji utleniającej, zawierającej utleniacz wyżej zdefiniowany, jest taka, że po zmieszaniu z kompozycją do farbowania pH utworzonej tak kompozycji, ostatecznie nanoszonej na włókna keratynowe, korzystnie mieści się w zakresie, w przybliżeniu, od 3 do 12, a jeszcze korzystniej w zakresie od 5 do 11, przy czym pH doprowadza się do odpowiedniej wartości przy użyciu wyżej zdefiniowanych środków zakwaszających lub alkalizujących zwykle stosowanych przy farbowaniu włókien keratyńowych.

W składzie kompozycji utleniającej wyżej zdefiniowanej mogą także znajdować się rozmaite, wyżej zdefiniowane adiuwanty, typowo stosowane w kompozycjach do farbowania włosów.

Kompozycja ostatecznie nanoszona na włókna keratynowe może występować w różnych postaciach, takich jak płyny, kremy lub żele, albo w jakiejkolwiek innej postaci nadającej się do farbowania włókien keratyńowych, a w szczególności włosów ludzkich.

Wynalazek ujawnia także wieloprzedziałowy przybór do farbowania, lub „zestaw” do farbowania, albo jakikolwiek inny wieloprzedziałowy układ opakowaniowy, którego pierwszy przedział zawiera kompozycję do farbowania wyżej zdefiniowaną, a drugi przedział zawiera kompozycję utleniającą wyżej zdefiniowaną. Przybory takie można wyposażyć w środki umożliwiające wprowadzanie pożądanej mieszaniny na włosy, takie, jak urządzenia opisane w patencie FR 2586913 (w imieniu Zgłaszającego).

Wynalazek objaśniają następujące przykłady, nie ograniczające zakresu wynalazku w jakikolwiek sposób.

185 633

Przykłady

Przykłady porównawcze 1 i 2

Następujące kompozycje do farbowania wytworzono zgodnie z poniższymi recepturami (ilości podano w gramach):

Przykład	K*)	2
Monohydrat monosiarczanu 2,4,5,6-tetraaminopirymidyny	0,238
Dichlorowodorek2,6-dimetylo-p-fenylenodiaminy		0,209
2-Amino-3-hydroksypirydyna	0,110	0,110
Zwykły nośnik barwnika	C*)	(♦*)
Woda demineralizowana q.s. do	100 g	100 g

(♦): kompozycja nie stanowiąca części wynalazku.

Ważne jest tu zaznaczenie, że kompozycje do farbowania z przykładów 1 i 2 zawierają takie same, wyrażone w molach, ilości zasady utlenialnej, a mianowicie po 1 x 10~³ mola.

(**): Zwykły nośnik barwnika:

- Alkohol oleilowy poliglicerolowany	4,0 g
2 molami glicerolu
- Alkohol oleilowy poliglicerolowany	5,69 g AM
4 molami glicerolu, zawierający 78 % substancji aktywnej (AM)
- Kwas oleinowy	3,0 g
- Oleiloamina zawierająca 2 mole tlenku	7,0 g
etylenu, sprzedawana pod nazwą handlową Ethomeen 012 przez spółkę Akzo
- Lauryloaminobursztynian dietylo-	3,0 g AM
aminopropylu, w postaci soli sodowej, zawierający 55% AM
- Alkohol oleilowy	5,0 g
- Dietanoloamid kwasu oleinowego	12,0 g
- Glikol propylenowy	3,5 g
- Alkohol etylowy	7,0 g
- Glikol dipropylenowy	0,5 g
- Eter monometylowy glikolu propylenowego	9,0 g
- Pirosiarczyn sodowy w postaci wodnego	0,455 g AM
roztworu zawierającego 35% AM
- Octan amonowy	0,8 g
- Przeciwutleniacz, odczynnik maskujący jony	q.s.
- Środek aromatyzujący, środek konserwujący	q.s.
- Amoniak uwodniony zawierający 20% NH₃	10,0 g

Każdą z tych kompozycji do farbowania zmieszano, gdy miały zostać użyte, z taką samą wagowo ilością 20 objętości wodnego roztworu nadtlenku wodoru (6% wag).

Każda z tak utworzonych kompozycji wykazywała pH około 10. Naniesiono je na loki naturalnie siwych włosów, w których 90% włosów były to włosy o barwie białej i pozostawiono na włosach przez 30 minut. Następnie loki włosów wypłukano, umyto przy użyciu typowego szamponu, a potem wysuszono.

Następnie loki włosów w ten sposób ufarbowanych poddano testowaniu pod względem odporności na mycie szamponem (z zastosowaniem aparatu Ahiba-Texomat).

W tym celu, loki ufarbowanych włosów umieszczono w koszyku, który zanurzono w roztworze typowego szamponu. Koszykowi nadano ruch pionowy postępowo-zwrotny przy zmiennej częstotliwości, a także ruch wirowy, co odtwarzało czynność ręcznego ścierania, powodując zarazem powstawania piany.

Po upływie czasu testu wynoszącego 3 minuty, loki wyjęto, wypłukano i wysuszono.

Loki poddano 6 kolejno przeprowadzonym testom mycia szamponem.

185 633

Barwę loków oceniano z zastosowaniem systemu Munsella, przed i po przeprowadzeniu testu odporności na mycie szamponem, przy użyciu kolorymetru Minolta CM 2002.

Zgodnie z notagą Munsella, barwę określa się przez wyrażenie HV/C, w którym te trzy parametry oznaczają, odpowiednio, odcień lub kolor (Hue, H), intensywność lub walor (Value, V) i czystość lub chrominancję (Chromaticity, C), przy czym ukośna linia obecna w tym wyrażeniu stanowi zwykły symbol umowny, nie oznaczający stosunku. Różnica między barwą każdego loku przed przeprowadzeniem testu odporności na mycie szamponem i po jego przeprowadzeniu odzwierciedla stopień zniszczenia zafarbowania spowodowanego działaniem mycia szamponem. Obliczono go według równania Nickersona:

ΔΕ = 0,4 CoAH + 6AV + 3AC, jak to opisano, na przykład, w: „Couleur, Industrie et Technigue”, tom 5, str. 14-17 (1978).

We wzorze tym, ΔΕ oznacza różnicę barwy między dwoma lokami, ΔΗ, AV i AC oznaczają wahania bezwzględnej wartości parametrów Η, V i C, a Co oznacza czystość loku, względem której pożądane jest dokonanie oceny różnicy barw (czystość loku przed przeprowadzeniem testu).

Otrzymane wyniki zamieszczono w poniższej tabeli I.

Przykład	Barwa przed testem	Barwa po teście	Zniszczenie barwy
ΔΗ	ΔΥ	AC	ΔΕ
i(*)	0,3 Y 5,8/2,0	1,6 Y 6,0/1,8	1,3	0,2	0,2	2,8
2	4,2 YR 4,9/2,1	4,7 YR 4,9/1,9	0,5	0	0,2	1,0

(*): przykład nie stanowiący części wynalazku.

Jak widać, zafarbowanie uzyskane przy użyciu kompozycji do farbowania z przykładu 2 według wynalazku, zawierającej pochodną p-fenylenodiaminy o wzorze 1, jest o wiele bardziej odporne na oddziaływanie mycia szamponem niż zafarbowanie uzyskane przy użyciu kompozycji do farbowania z przykładu 1, nie stanowiącej części wynalazku, ponieważ ta ostatnia kompozycja zawiera 2,4,5,6-tetraminopirymidynę, który to związek nie odpowiada definicji odnoszącej się do zasad utlenialnych stosowanych zgodnie z wynalazkiem i powyżej zdefiniowanych, natomiast odpowiada związkowi z dotychczasowego stanu techniki, jak to opisano w niemieckim zgłoszeniu patentowym DS 2714831.

Przykłady porównawcze 3 i 4.

Przykład	3 (*)	4
p-Fenylenodiamina	0,324	-
Dichloro wodorek 2,6-dimetylo-p-fenylenodiaminy	-	0, 627
2-Amino-3-hydroksypirydyna	0,405	0,405
Zwykły nośnik barwnika	(**)	(**)
Woda demineralizowana q.s.	100 g	100 g

(*): kompozycja nie stanowiąca części wynalazku.

Ważne jest tu zaznaczenie, że kompozycje do farbowania z przykładów 3 i 4 zawierają takie same, wyrażone w molach, ilości zasady utlenialnej, a mianowicie po 3 χ 10’³ mola.

(♦*): Zwykły nośnik barwnika:

Taki sam, jaki powyżej opisano w odniesieniu do przykładów 1 i 2.

185 633

Każda z tak utworzonych kompozycji wykazywała pH około 10. Naniesiono je na loki zaondulowanych na trwało, naturalnie siwych włosów, w których 90% włosów były to włosy o barwie białej i pozostawiono je na włosach przez 30 minut. Następnie loki włosów wypłukano, umyto przy użyciu typowego szamponu, a potem wysuszono.

Następnie loki włosów tak potraktowanych poddano testowaniu pod względem odporności na mycie szamponem (aparat Ahiba-Texomat), zgodnie ze sposobem postępowania powyżej opisanym w odniesieniu do przykładów 1 i 2.

Loki poddano 6 kolejno przeprowadzonym testom mycia szamponem.

Otrzymane wyniki zamieszczono w poniższej tabeli II.

Przykład	Barwa przed testem	Barwa po teście	Zniszczenie barwy
ΔΗ	AV	AC	ΔΕ
3(*)	8,85 R 1,3/4,6	9,75 R 2,2/4,9	0,9	0,9	0,3	8,0
4	8,8 R 1,7/3,8	8,7 R 2,0/3,8	0,1	0,3	0	2,0

(*): przykład nie stanowiący części wynalazku.

Jak widać, zafarbowanie uzyskane dzięki użyciu kompozycji do farbowania z przykładu 4 według wynalazku, zawierającej pochodną p-fenylenodiaminy o wzorze 1, jest o wiele bardziej odporne na oddziaływanie mycia szamponem niż zafarbowanie uzyskane przy użyciu kompozycji do farbowania z przykładu 3, która nie stanowi części niniejszego wynalazku, ponieważ zawiera p-fenylenodiaminę, a więc związek nie odpowiadający wzorowi 1 odnoszącemu się do pochodnych p-fenylenodiaminy, które można stosować zgodnie ze sposobem według wynalazku i które powyżej zdefiniowano.

185 633

νη₂

WZÓR 1

OH

NH₂

WZÓR 2

WZÓR 3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Kompozycja do utleniającego farbowania włókien keratynowych, a w szczególności ludzkich włókien keratynowych, takich jak włosy, zawierająca w podłożu stosownym pod względem przeprowadzania farbowania pochodne pirydyny jako środek sprzęgający w połączeniu z zasadą utlenialną znamienna tym, że zawiera:

- 2-amino-3-hydroksypirydynę i/lub co najmniej jedną z jej soli addycyjnych utworzonych z kwasami jako środek sprzęgający, oraz

- co najmniej jedną zasadę utlenialną wybraną z grupy obejmującej:

(a) pochodne p-fenylenodiaminy o wzorze 1, i jej sole addycyjne utworzone z kwasami, w którym to wzorze 1:

- Ri, R₂ i R₃, które mogą być takie same lub różne, oznaczają atom wodoru lub chlorowca, albo grupę (Ci - C₄)alkilową grupę (Ci - C₄)alkoksylową grupę sulfonową grupę karboksylową grupę (Ci - C₄)monohydroksyalkilowąlub grupę (C₂ - C₄)-polihydroksyalkilową

- R4 i R5, które mogą być takie same lub różne, oznaczają atom wodoru lub grupę (Ci - C₄)alkilową grupę (Ci - C₄)monohydroksyalkilową grupę (C₂ - C₄)polihydroksyalkilową grupę (Ć] - C₄) alkoksy(Ci - C₄)alkilową grupę karbamoilo-(Ci -C₄)alkilową grupę mesyloamino(Ci - C₄)alkilową grupę acetyloamino (Ci - C₄)alkilową grupę ureido(Ci - C₄)alkilową grupę karbo(C] - C₄) alkoksyamino(Ci - C₄) alkilową grupę (Ci - C₄)sulfoalkilową grupę piperydyno(Ci - C₄)alkilową lub grupę morfolino (Ci - C₄)alkilową albo, alternatywnie, R4 i R₅, razem z atomem azotu, do którego są one przyłączone, tworzą piperydynowe lub morfolinowe ugrupowanie heterocykliczne; przy czym rozumie się, że:

- co najmniej jedna z grup o symbolach Rj, R₂, R₃, R₄ i R5 stanowi podstawnik inny niż atom wodoru;

- w przypadku, gdy symbole R₄ i R5, jednocześnie oznaczają atomy wodoru, i gdy dwa spośród symboli Ri, R₂ i R₃ jednocześnie oznaczają atomy wodoru, wtedy pozostały symbol Ri, R₂ lub R₃, który oznacza podstawnik inny niż atom wodoru, oznacza podstawnik inny niż grupa metylowa,

- w przypadku, gdy R₄ i R5 oznaczają jednocześnie atomy wodoru, wtedy co najmniej jeden z symboli Ri, R₂ i R₃ musi oznaczać atom wodoru;

(b) p-aminofenole i ich sole addycyjne utworzone z kwasami.
2. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jako pochodne p-fenylenodiaminy zawiera pochodne wybrane z grupy obejmującej takie związki, jaJc:

2-chloro-p-fenylenodiaminą 2,3-dimetylo-p-fenylenodiamina, 2,6-dimetylo-p-fenylenodiamina, 2,6-dietylo-p-fenylenodiamina, 2,5-dimetylo-p-fenylenodiamina, 2-metylo-5-metoksy-p-fenylenodiaminą 2,6-dimetylo-5-metoksy-p-fenylenodiamina. N,N-dimetylo-p-fenylenodiaminą N,N-dietylo-p-fenylenodiamina. N,N-dipropylo-p-fenylenodiamina, 4-amino-N,N-dietylo-3-metyloaniliną N,N-bis(p-hydroksyetylo)-p-fenylenodiaminą 4-amino-N,N-bis(p-hydroksyetylo)3-metyloanilina, 4-amino-3-chloro-N,N-bis(P-hydroksyetylo)-anilina, 4-amino-N-etylo-N-karbamoilometyloaniliną 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-karbamoilometyloaniliną 4-amino-N-etylo-N-(p-piperydynoetylo)aniliną 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(P-piperydynoetylo)anilina, 4-amino-N-etylo-N-(|3-morfolino-etylo)aniliną 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(P-morfołinoetylojaniliną 4-amino-N-etylo-N-(p-acetyloaminoetylo)-aniliną 4-amino-N-(P-metoksyetylo)anilina, 4-amino-3-metylo-N-etylo-N- (P-acetyloaminoetylo)aniliną 4-amino-N-etylo-N-(P-mesyloaminoetylo)anilina, 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(P-mesyloaminoetylo)anilina, 4-amino-N-etylo-N-(P-sulfoetylo)aniliną 4-amino-3-metylo-N-etylo-N-(P-sulfoetylo)aniliną N-[4'-(amino)fenylojmorfolina. N-[4'-(amino)fenylo]piperydyną 2-P-hydroksyetylo-p-fenylenodiaminą 2-fluoro-p-fenylenodiaminą 2-karboksy-p-fenylenodiamina, 2-sulfo-p-fenylenodiaminą 2-izopropylo-p-fenylenodiamina, N-(P*hydroksypropylo)-p-fenylenodiaminą 2-hydroksymetylo-p-fenylenodiamina. N,N-dimetylo-3-metylo-p-fenylenodiaminą N-etylo-N-(p-hydroksyetylo)-p-fenylenodiamina,

185 633

N-(p,y-dihydroksypropylo)-p-fenylenodiamina i 2-P-hydroksyetoksy-p-fenylenodiamina, oraz ich sole addycyjne utworzone z kwasami.
3. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jako p-aminofenole zawiera związki wybrane z grupy obejmującej związki o wzorze 2, oraz ich sole addycyjne utworzone z kwasami, w którym to wzorze 2:

- oznacza atom wodoru albo grupę (Ci - C4)alkilową, grupę (Ci - C4) monohydroksyalkilową, grupę (Ci - C4) alkoksy (Ci - C4)-alkilową lub grupę (Ci - C4)aminoalkilową;

- R7 oznacza atom wodoru lub fluoru, albo grupę (Ci - C4)alkilową, grupę (Ci C₄)-

-monohydroksyalkilową, grupę (C₂ - C4)polihydroksyalkilową, grupę (Ci - C4)aminoalkilową, grupę cyjano(Ci - C4)alkilową lub grupę (Ci - C4)alkoksy(Ci - C4)alkilową, przy czym rozumie się, że co najmniej jedna z grup o symbolach Ri lub R₂ stanowi atom wodoru.
4. Kompozycja według zastrz. 3, znamienna tym, że jako p-aminofenole zawiera związki wybrane z grupy obejmującej p-aminofenol, 4-amino-3-metylofenol, 4-amino-3fluorofenol, 4-amino-3-hydroksymetylofenol, 4-amino-2-metylofenol, 4-amino-2-hydroksymetylofenol, 4-amino-2-metoksymetylofenol, 4-amino-2-aminometylofenol i 4-amino-2-(P-hydroksyetyloaminometylo)fenol, oraz ich sole addycyjne utworzone z kwasami.
5. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jako sole addycyjne utworzone z kwasami zawiera chlorowodorki, bromowodorki, siarczany i winiany.
6. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera 2-amino-3-hydroksypirydynę i/lub jej sól addycyjną, lub sole addycyjne, utworzone z kwasami w ilości stanowiącej od 0,0001 do 5% wag całko witej masy kompozycji do farbowania.
7. Kompozycja według zastrz. 6, znamienna tym, że zawiera 2-amino-3hydroksypirydynę i/lub jej sól addycyjną, lub sole addycyjne, utworzone z kwasami, w ilości stanowiącej od 0,005 do 3% wag całkowitej masy kompozycji do farbowania.
8. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera pochodną lub pochodne p-fenylenodiaminy o wzorze 1 i/lub p-aminofenol (p-aminofenole) o wzorze 2 i/lub ich sole addycyjne utworzone z kwasami, w ilości stanowiącej od 0,0005 do 12% wag całkowitej masy kompozycji do farbowania.
9. Kompozycja według zastrz. 8, znamienna tym, że zawiera pochodną lub pochodne p-fenylenodiaminy o wzorze 1 i/lub p-aminofenol (p-aminofenole) o wzorze 2 i/lub ich sole addycyjne utworzone z kwasami, w ilości stanowiącej od 0,005 do 6% wag całkowitej masy kompozycji do farbowania.
10. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jako podłoże (lub nośnik) stosowne pod względem przeprowadzania farbowania zawiera podłoże składające się z wody lub mieszaniny wody i co najmniej jednego rozpuszczalnika organicznego wybranego z grupy obejmującej niższe (Ci -C4)alkanole, glicerynę, glikole i etery glikoli, alkohole aromatyczne, związki do nich podobne i ich mieszaniny.
11. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jej pH wynosi od 3 do 12.
12. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że występuje w postaci płynu, kremu, żelu lub w jakiejkolwiek innej postaci nadającej się do zastosowania przy farbowaniu włókien keratynowych, a w szczególności włosów ludzkich.

* * *

Wynalazek niniejszy dotyczy kompozycji do utleniającego farbowania włókien keratynowych, a w szczególności ludzkich włókien keratynowych, takich jak włosy, zawierającej 2amino-3-hydroksypirydynę jako środek sprzęgający, łącznie z co najmniej jedną, odpowiednio dobraną zasadą utlenialną.

Wiadomo, że włókna keratynowe, a w szczególności ludzkie włosy, farbuje się przy użyciu kompozycji do farbowania, zawierających prekursory barwników utlenialnych, a w szczególności o- lub p-fenylenodiaminy, o- lub p-nitrofenole lub związki heterocykliczne, takie jak pochodne pirymidyny, które ogólnie nazywa się zasadami utlenialnymi.

185 633

Prekursory barwników utlenialnych, albo zasady utlenialne, są to bezbarwne lub słabo zabarwione związki, które w przypadku połączenia ze środkami utleniającymi, w reakcji kondensacji utleniającej, mogą doprowadzać do tworzenie się związków barwnych i barwników.

Wiadomo również, że odcienie uzyskiwane przy stosowaniu tych zasad można zmieniać przez łączenie ich z odpowiednio dobranymi środkami sprzęgającymi lub modyfikatorami koloru, przy czym te ostatnie wybiera się zwłaszcza spośród aromatycznych m-diamin, m-aminofenoli, m-difenoli i pewnych związków heterocyklicznych, takich jak pochodne pirydyny.

Różnorodność cząsteczek, z którymi ma się do czynienia przy stosowaniu zasad utlenialnych i środków sprzęgających, umożliwia uzyskiwanie rozmaitych kolorów w szerokim zakresie.

Tak zwane „trwałe” zafarbowanie uzyskiwane przy użyciu tych barwników utlenialnych musi ponadto zaspokajać szereg zapotrzebowań. I tak, musi ono być pozbawione wad w sensie toksykologicznym, musi umożliwiać uzyskanie odcieni o pożądanej intensywności i musi wykazywać wysoką odporność na oddziaływanie czynników zewnętrznych (takich jak światło, niepogoda, mycie, ondulowanie na trwało, pocenie się i ścieranie).

Barwniki muszą także umożliwiać pokrywanie białych włosów. Wreszcie, muszą być nieselektywne tak, jak tylko jest to możliwe, co oznacza, że muszą zapewniać uzyskanie jednolitego zafarbowania (a więc z najmniejszymi możliwymi, ewentualnie występującymi, różnicami zafarbowania) na całej długości danego włókna keratynowego, które w rzeczywistości może być rozmaicie uwrażliwione (to znaczy uszkodzone), od korzenia włosa do jego końca.

Proponowane są już kompozycje do utleniającego farbowania włókien keratynowych, zawierające 2-amino-3-hydroksypirydynę jako środek sprzęgający, łącznie z heterocyklicznymi zasadami utlenialnymi, a zwłaszcza z 2,4,5,6-tetraaminopirymidyną lub ze związkami diazowymi, takimi jak N-fenyloaminoanilina, w szczególności w niemieckich zgłoszeniach patentowych DE 2714831 i DE 2739227. Jednakże, kompozycje te nie są w pełni zadowalające, zwłaszcza z punktu widzenia odporności uzyskanego przy ich użyciu zafarbowania na rozmaite czynniki zachowujące się agresywnie wobec włosów, a w szczególności na mycie szamponami.

Obecnie, Zgłaszający wynalazł, że jest możliwe otrzymanie nowych barwników za pomocą połączenia 2-amino-3-hydroksypirydyny z co najmniej jedną, stosownie dobraną zasadą utlenialną, przy czym barwniki te są względnie nieselektywne, szczególnie odporne i zdolne do nadawania włosom intensywnego zabarwienia o rozmaitych odcieniach.

Stwierdzenie powyższe stanowi podstawę niniejszego wynalazku.