PL193743B1

PL193743B1 - Środek do zwalczania szkodników roślin i sposób jego wytwarzania

Info

Publication number: PL193743B1
Application number: PL95318286A
Authority: PL
Inventors: Stefan Dutzmann; Christoph Erdelen; Wolfram Andersch; Heinz-Wilhelm Dehne; Jürgen Hartwig; Klaus Stenzel; Wolfgang Krämer
Original assignee: Bayer Ag
Priority date: 1994-07-28
Filing date: 1995-07-17
Publication date: 2007-03-30
Also published as: JPH10502933A; AU3112795A; CA2752201C; KR100386956B1; US8410021B2; RO117226B1; ATE313954T1; CA2636785C; JP3868484B2; CN1159142A; US20020006940A1; US7868025B2; EP1609361A2; CN1315385C; US6297263B1; FI970311A0; DE59511034D1; RU2006121460A; US7884049B2; EP0772397B1

Abstract

1. Srodek do zwalczania szkodników roslin, znamienny tym, ze zawiera zwiazek o wzorze A lub zwiazek o wzorze B w mieszaninie ……. PL PL PL PL

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy środka do zwalczania szkodników, zawierających jako substancję czynną mieszaninę agonistów i antagonistów nikotynowych receptorów acetylocholiny u owadów ze środkami grzybobójczymi, sposobu jego wytwarzania. Środek ten ma zastosowanie do zwalczania szkodników roślin.

Związki będące agonistami i antagonistami nikotynowych receptorów acetylocholiny u owadów są znane na przykład z następujących publikacji:

Europejskie opisy wyłożeniowe nr 464 830, 428 941, 425 978, 386 565, 383 091, 375 907, 364 844, 315 826, 259 738, 254 859, 235 727, 212 600, 192 060, 163 855, 154 178, 136 636, 303 570, 302 833, 306 696, 189 972, 455 000, 135 956, 471 372, 302 389; niemieckie opisy wyłożeniowe nr 3 639 877, 3 712 307; japońskie opisy wyłożeniowe nr 03 220 176, 02 207 083, 63 307 857, 63 287 764, 03 246 283, 04 9371, 03 279 359, 03 255 072; opisy patentowe Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5 034 524, 4 948 798, 4918 798, 4 918 086, 5 039 686, 5 034 404; zgłoszenia PCT nr WO 91/17 659, 91/4965; francuskie zgłoszenie nr 2 611 114; brazylijskie zgłoszenie nr 88 03 621.

Przedstawione w tych publikacjach metody, sposoby, wzory i określenia jak również opisane w nich szczegółowe sposoby wytwarzania oraz związki są formalnie włączone do niniejszego tekstu w charakterze odsyłaczy.

Związki będące grzybobójczymi substancjami czynnymi, takie jak pochodne azolowe, etery arylowobenzylowe, benzamidy, pochodne morfoliny i inne związki heterocykliczne są znane [porównaj K.H.Biichel Pflanzenschutz und Schadlingsbekampfung (Ochrona roślin i zwalczanie szkodników), strony 140-153, wydawnictwo Georg Thieme, Stuttgart 1977; europejski opis wyłożeniowy nr 0040 345, niemieckie opisy wyłożeniowe nr 3 324 010 i 2 201 063, europejskie opisy wyłożeniowe nr 0 112 284 i 0304 758 oraz opis patentowy NRD nr 140 412].

Znane są również mieszaniny niektórych nitrometylenów o łańcuchu otwartym i nitroguanidyn ze środkami grzybobójczymi (japoński opis wyłożeniowy nr 30 47 106, opis patentowy Stanów Zjednoczonych Amerykinr 5 181 587).

Znane są też mieszaniny cyklopropylokarboksyamidów z niektórymi pochodnymi nitromertylenowymi lub nitroguanidynowymi (japoński opis wyłożeniowy nr3 271 207).

Znane są już mieszaniny między innymi imidakloprydu z grzybobójczymi substancjami czynnymi stosowane do ochrony materiałów i przeciw termitom, lecz nie do zwalczania szkodników roślin [europejski opis wyłożeniowy (Nit 259)]. Mieszaniny imidakloprydu i azolilometylocykloalkanów, w szczególności tritikonazolu, są znane z europejskiego opisu wyłożeniowego nr545 834.

Brakuje jednak dotychczas jakichkolwiek informacji o pochodnych nitroguanidyny i środkach grzybobójczych innych niż cyklopropylokarboksyamidy i tritikonazol, oddziaływujących wzajemnie na siebie w tak korzystny sposób zwiększający aktywność aby, będąc dobrze tolerowane przez rośliny mogły zostać z doskonałym wynikiem zastosowane jako środki do zwalczania szkodników roślin.

Wynaleziono środek do zwalczania szkodników roślin, charakteryzujący się tym, że zawiera związekowzorzeA

PL 193 743B1 lub związek o wzorze B

w mieszaninie z pochodną azolu o wzorze II

(Π)

1) w którym

lub ze związkiem o wzorze XVI

w którym R¹³ oznacza grupę -CH3 lub ze związkiem o wzorze 42

PL 193 743B1 w którym A oznacza grupę

lub

A oznacza grupę

lub ze związkiem o wzorze VIII

lub ze związkiem o wzorze XXI

lub ze związkiem o wzorze IX

lub

PL 193 743B1 ze związkiem o wzorze 41

lub lub ze związkiem o wzorze XXXVIII

w synergistycznych stosunkach wagowych, przy czym mieszanina substancji czynnych zawiera na jedną część wagową substancji czynnej o wzorze A lub o wzorze B 0,1- 10 części wagowych substancji czynnej o działaniu grzybobójczym podanej powyżej.

Korzystnie środek charakteryzuje się tym, że mieszanina substancji czynnych zawiera na jedną część wagową substancji czynnej o wzorze A lub o wzorze B od 0,3 do 3 części wagowych substancji czynnej o działaniu grzybobójczym podanej powyżej.

Korzystnie środek według wynalazku zawiera imidaklopryd

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania środka do zwalczania szkodników roślin określonego powyżej, charakteryzujący się tym, że mieszaniny substancji czynnych określone powyżej łączy się z wypełniaczami i/lub związkami powierzchniowo czynnymi.

Mieszaniny substancji czynnych ponadto mogą też zawierać inne substancje czynne o działaniu grzybobójczym wybrane na przykład spośród następujących związków.

(1) Pochodne azolu o wzorze

PL 193 743B1

OCH

Π

13)

R

R i - // \

R = -CH.-CH (11-14) R — '2 (fenbukonazol) (II-15) R¹ - R = CH₂OCF₂CHF₂, R³ = Η, η = 1, (tetrakonazol) (Π

16)

R

CH(OH)-C(CH₃)₃

Cl

R

H, (triadimenol)

Π

17)

R

CO

C(CH₃)₃

Cl o

R

H, (triadimefon) (Π

18)

R

CH(OH)-C(CH₃)3

O

R

H, (bitertanol) (U

19)

R

CH(OH)

C(CH

R

H,

CH (diklobutrazol)

R¹ und R² = /=\ R³ (11-20)

Cl—G CH=

-CH-tButyl (dinikonazol)

PL 193 743B1 (2) Pochodne azoluo wzorze

(2) Pochodne azolu o wzorze

(4) Związek

Sx (V) (5) Pochodne azolu o wzorze

PL 193 743B1 (6) Związki heterocykliczne o wzorze

(9) Związek o wzorze

(10) Związek o wzorze

PL 193 743B1 (11) Związek o wzorze

(12) Związki o wzorze

(13) Związek o wzorze

PL 193 743B1

(14) Związek o wzorze

(15) Związki o wzorze

PL 193 743B1 (16) Związek o wzorze

(17) Związek o wzorze

H₃C-(CH₂)„-NH nh₂ ch₃co₂h

V (Xvm)

II

NH (dodyna) (18) Związek o wzorze

PL 193 743B1 (21) Związek o wzorze h₅c₂-nh-co-nh-co-c=n-och₃

CN (cymoksanil) (ΧΧΠ) (22) Związek o wzorze

(23) Związek o wzorze

(XXIV) (24) Związki o wzorze

PL 193 743B1 (25) Związek o wzorze (26) Związek o wzorze

(27) Związek o wzorze

(28) Związek o wzorze

PL 193 743B1

(XXXIII-3) M=Mn/Zn (mankozeb)

PL 193 743B1 (33) Związek o wzorze

(34) Związek o wzorze

(35) Związek o wzorze

(36) Związek o wzorze

w którym

R¹⁵ i R¹⁶ niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru, chlorowca, grupę metylową lub fenylową oraz

R¹⁷ oznacza atom wodoru lub grupę metylową

PL 193 743B1 (39) 8-t-Butylo-2(N-etylo-N-n-propyloamino)-metylo-1,4-dioksaspiro[4,5]-dekan o wzorze (40) Związek o wzorze (42) Związki o wzorze (43) Związek o wzorze

PL 193 743B1 (44) Benzimidazole o wzorze

(45) Związek o wzorze aNH-CS-NHCOOMe

NH-CS-NHCOOMe (46) Związek o wzorze

(47) Związek o wzorze

PL 193 743B1

Substancje czynne o wzorze A i o wzorze B są znane na przykład z europejskiego opisu wyłożeniowego nr 192 060. Związki o działaniu grzybobójczym są również znane i zostały na przykład przedstawione w następujących publikacjach:

(1) Związki o wzorze III w niemieckich opisach wyłożeniowych nr 2 201 063, 2 324 010, 2 737 489, 3 018 866 i 2551 560, w europejskim opisie patentowym nr 47 594 oraz w niemieckim opisie patentowym nr 2 735 872.

(2) Związek o wzorze IIIw europejskim opisie patentowym nr 68 813 i w opisie patentowym StanówZjednoczonych Ameryki nr 4 496 551.

(3) Związek o wzorze IV w niemieckich opisach wyłożeniowych nr 2 429 523 i 2 856 974 oraz w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 108 411.

(6) Związkio wzorze VII w opisie patentowym DL 140 041 (7) Związek o wzorze VIII w europejskim opisie patentowym nr 382 375 (8) Związek o wzorze IX w europejskim opisie patentowym nr 515 901 (9) Związek o wzorze X w europejskim opisie patentowym nr 314 422 (10) Związek o wzorze XI w europejskim opisie patentowym nr 49 854 (11) Związeko wzorzeXII wniemieckim opisie wyłożeniowym nr1 770 288 i w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 869 456 (13) Związki o wzorze XIV w niemieckim opisie patentowym nr 2 207 576 oraz w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 903 090, 3 755 350 i 3 823 240 (14) Związki o wzorze XV w europejskim opisie patentowym nr 270 111 (19) Związek o wzorze XX w europejskim opisie patentowym nr 219 756 (34) Związek o wzorze XXXV w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr4512989 (38) (38) Związki o wzorze XXXIX w europejskim opisie patentowym nr 398 692.

Związki z grup (15), (16), (17), (18), (23), (34), (25), (28), (31), (32), (33) i od (38) do (47) są na przykład opisane w książce K. H. BOchela Pflanzenschutz und Schadlingsbekampfung (Ochrona roślin i zwalczanie szkodników), strony 121-153, wydawnictwo Georg Thieme, Stuttgart 1977. Związek z grupy (39) jest znany z europejskiego opisu wyłożeniowego nr 281 842.

Mieszaniny substancji czynnych ponadto mogą też zawierać inne substancje czynne, jak również typowe substancje pomocnicze, dodatki i rozcieńczalniki.

Efekt synergiczny jest zwłaszcza widoczny wówczas, gdy substancje czynne w mieszaninach substancji czynnych według wynalazku występują w określonych stosunkach masowych. Jednakże stosunki masowe substancji czynnych w mieszaninach substancji czynnych mogą zmieniać się we względnie szerokich granicach. Na ogół 0,1 - 10 części masowych, korzystnie 0,3 - 3 części masowe co najmniej jednej substancji czynnej o działaniu grzybobójczym przypada na jedną część masową substancji czynnej o wzorze I.

Mieszaniny substancji czynnych według wynalazku charakteryzują się bardzo dobrymi właściwościami grzybobójczymi. Można je stosować zwłaszcza do zwalczania grzybów chorobotwórczych w stosunku do roślin, takich jak Plasmodiophoromycetes, Oomycetes, Chytridiomycetes, Zygomycetes, Ascomycetes, Basidiomycetes, Deuteromycetes itd.

Mieszaniny substancji czynnych według wynalazku są szczególnie przydatne do zwalczania chorób zbóż, takich jak Erysiphe, Cochliobolus, Septoria, Pyrenophora i Leptosphaeria, oraz w zastosowaniu przeciw grzybiczym zakażeniom warzyw, winorośli i owoców, na przykład przeciw Venturia lub Podosphaera na jabłoniach, Uncinula na winorośli lub Sphaeroteca na ogórkach.

Mieszaniny substancji czynnych nadają się też do zwalczania szkodników u zwierząt, korzystnie stawoogów, zwłaszcza owadów występujących w rolnictwie i w leśnictwie, oraz do ochrony magazynowanych towarów i materiałów, jak również do celów higieniczno-sanitarnych. Wykazują one aktywność w stosunku do gatunków typowo wrażliwych oraz gatunków odpornych jak również w stosunku do wszystkich lub niektórych etapów rozwoju. Do wyżej wymienionych szkodników zalicza się: gatunki rodzaju Isopoda, na przykład Oniscus asellus, Armadillidium vulgare i Porcellio scaber;

gatunki rodzaju Diplopoda, na przykład Blaniulus guttulatus;

Gatunki rodzaju Chilopoda, na przykład Geophilus carpophagus i Scutigera spec.; gatunki rodzaju Symphyla, na przykład Scutigerella immaculata;

gatunki rodzaju Thysanura, na przykład Lepisma saccharina; gatunki rodzaju Collembola, na przykład Onychiurus armatus;

PL 193 743B1 gatunki rodzaju Orthoptera, na przykład Blatta orientalis, Periplaneta americana, Leucophaea maderae, Blattella germanica, Acheta domesticus, Gryllotalpa spp., Locusta migratoria migratorioides, Melanoplus differentialis i Schistocerca gregaria;

gatunki rodzaju Dermaptera, na przykład Forficula auricularia;

gatunki rodzaju Isoptera, na przykład Reticulitermes spp.;

gatunki rodzaju Anoplura, na przykład Pediculus humanus corporis, Haematopinus spp. i Linognathus spp.;

gatunki rodzaju Mallophaga, na przykład Trichodectes spp. i Damalinea spp.; gatunki rodzaju Thysanoptera, na przykład Hercinothrips femoralis i Thrips tabaci; gatunki rodzaju Heteroptera, na przykład Eurygaster spp.,

Dysdercus intermedius, Piesma quadrata, Cimex lectularius, Rhodnius prolixus i Triatoma spp.; gatunki rodzaju Homoptera, na przykład Aleurodes brassicae, Bemisia tabaci, Trialeurodes vaporariorum, Aphis gossypii, Brevicoryne brassicae, Cryptomyzus ribis, Doralis fabae, Doralis pomi, Eriosoma lanigerum, Hyalopterus arundinis, Macrosiphum avenae, Myzus spp., Phorodon humuli, Rhopalosiphum padi, Phylloxera vastrix, Pemphigus spp., Empoasca spp., Euscelis bilobatus, Nephotettix cincticeps, Lecanium corni, Saissetia oleae, Laodelphax striatellus, Nilaparvata lugens, Aonidiella aurantii, Aspidiotus hederae, Pseudococcus spp. i Psylla spp.;

gatunki rodzaju Lepidoptera, na przykład Pectinophora gossypiella, Bupalus piniarius, Cheimatobia brumata, Lithocolletis blancardella, Hyponomeuta padella, Plutella maculipennis, Malacosoma neustria, Euproctis chrysorrhoea, Lymantria spp.,

Bucculatrix thurberiella, Phyllocnistis citrella, Agrotis spp., Euxoa spp., Feltia spp., Earias insulana, Heliothis spp., Laphygma exigua, Mamestra brassicae, Panolis flammea, Prodenia litura, Spodoptera spp., Trichoplusia ni, Carpocapsa pomonella, Pieris spp., Chilo spp., Pyrausta nubilalis, Ephestia kuehniella, Galleria mellonella, Tineola bisselliella, Tinea pellionella, Hofmannophila pseudospretella, Cacoecia podana, Capua reticulana, Choristoneura fumiferana, Clysia ambiguella, Homona magnanima i Tortrix viridana;

gatunki rodzaju Coleoptera, na przykład Anobium punctatum, Rhizopertha dominica, Bruchidius obtectus, Acanthoscelides obtectus, Hylotrupes bajulus, Agelastica alni, Leptinotarsa decemlineata, Phaedon cochleariae, Diabrotica spp., Psylliodes chrysocephala, Epilachna varivestis, Atomaria spp., Oryzaephilus surinamensis, Anthonomus spp., Sitophilus spp., Otiorrhynchus sulcatus, Cosmopolites sordidus, Ceuthorrhynchus assimilis, Hypera postica, Dermestes spp., Trogoderma spp., Anthrenus spp., Attagenus spp., Lyctus spp., Meligethes aeneus, Ptinus spp., Niptus hololeucus, Gibbium psylloides, Tribolium. spp., Tenebrio molitor, Agriotes spp., Conoderus spp., Melolontha melolontha, Amphimallon solstitialis i Costel,vtra zealandicai;

gatunki rodzaju Hymenoptera, na przykład Diprion spp., Hoplocampa spp., Lasius spp., Monomorium pharaonis i Vespa spp.;

gatunki rodzaju Diptera, na przykład Aedes spp., Anopheles spp., Gulex spp., Drosophila melanogaster, Musca spp., Fannia spp., Calliphora erytnrocephala, Lucilia spp., Chrysomyia spp., Cuterebra spp., Gastrophilus spp., Hyppobosca spp., Stomox.ys spp., Oestrus spp., Hypoderma spp., Tabanus spp., Tannia spp., Bibio hortulanus, Oscinella frit, Phorbia spp., Pegomyia hyoscyami, Ceratitis capitata, Dacus oleae i Tipula paludosa.

Dobre tolerowanie przez rośliny mieszanin substancji czynnych w stężeniach wymaganych do zwalczenia chorób roślin pozwala na oddziaływanie tymi mieszaninami na nadziemne części roślin, ich sadzonki i nasiona oraz na glebę.

Substancje czynne według wynalazku można przeprowadzić w typowe preparaty, takie jak roztwory, emulsje, zawiesiny, proszki, pianki, pasty, granulaty, aerozole, mikrokapsułki w otoczce polimerowej i w kompozycjach powłokowych stosowane do nasion oraz preparaty do oprysku ultramałoobjętościowego.

Preparaty te wytwarza się w znany sposób, na przykład w wyniku zmieszania substancji czynnych z wypełniaczami, to jest z ciekłymi rozpuszczalnikami, skroplonymi gazami pod ciśnieniem i/lub stałymi nośnikami, ewentualnie z zastosowaniem środków powierzchniowo czynnych, czyli emulgatorów i/lub dyspergatorów i/lub środków spieniających.

W razie użycia wody jako wypełniacza, można na przykład zastosować rozpuszczalniki organiczne w charakterze rozpuszczalników pomocniczych. Jako ciekłe rozpuszczalniki nadają się na ogół: związki aromatyczne, takie jak ksylen, toluen lub alkilonaftaleny, chlorowane związki aromatyczne albo chlorowane węglowodory alifatyczne, takie jak chlorobenzeny, chloroetyleny, lub chlorek metyle22

PL 193 743B1 nu, węglowodory alifatyczne, takie jak cykloheksan lub parafiny, na przykład frakcje z destylacji ropy naftowej, alkohole, takie jak butanol lub glikol etylenowy oraz ich etery i estry, ketony, takie jak aceton, keton metylowoetyIowy, keton metylowoizobutylowy lub cykloheksanon, rozpuszczalniki silnie polarne, takie jak dimetyloformamid i sulfotlenek dimetylowy, jak również woda; przez wypełniacze lub nośniki typu skroplonych gazów rozumie się ciecze, które w temperaturze otoczenia i pod ciśnieniem atmosferycznym są gazami, na przykład propelenty w preparacie aerozolowym, takie jak chlorowcowane węglowodory, jak również butan, propan, azot i dwutlenek węgla; jako nośniki stałe nadają się na przykład zmielone minerały naturalne, takie jak kaoliny, gliny, talk, kreda, kwarc, atapulgit, montmorylonit lub ziemia okrzemkowa, oraz zmielone minerały syntetyczne, takie jak bardzo rozdrobniona krzemionka, tlenek glinu i krzemiany; jako nośniki stałe do granulatów nadają się na przykład rozdrobnione i rozfrakcjonowane skały naturalne, takie jak kalcyt, marmur, pumeks, sepiolit i dolomit, jak również syntetyczne granulaty z mączek nieorganicznych i organicznych oraz granulaty z materiałów organicznych, takich jak trociny, łupiny orzechów kokosowych, kaczany kukurydzy i łodygi tytoniu; jako emulgatory i/lub środki spieniające nadają się na przykład emulgatory niejonowe i anionowe, takie jak estry, polioksyetylenowe kwasów tłuszczowych, etery, polioksyetylenowe alkoholi tłuszczowych, na przykład alkilowoarylowe etery glikolu polioksyetylenowego, alkilosulfoniany, siarczany alkilowe, arylosulfoniany, jak również produkty hydrolizy białek; jako dyspergatory nadają się na przykład ługi odpadkowe z siarczynowej metody otrzymywania ligniny oraz metyloceluloza.

W preparatach można też zastosować środki klejące, takie jak karboksymetyloceluloza oraz polimery naturalne i syntetyczne w postaci proszków, granulatów lub lateksów, takie jak guma arabska, poli/alkohol winylowy/ i poli/octan winylu/, jak również naturalne fosfolipidy, takie jak cefaliny i lecytyny, oraz syntetyczne fosfolipidy. Innymi dodatkami mogą być oleje mineralne i roślinne.

Można też zastosować środki barwiące, takie jak pigmenty nieorganiczne, na przykład tlenek żelaza, tlenek tytanu i błękit pruski, oraz barwniki organiczne, takie jak barwniki alizarynowe, barwniki azowe i barwniki typu ftalocyaniny metalu, jak również odżywki śladowe, takie jak sole żelaza, manganu, boru, miedzi, kobaltu, molibdenu i cynku.

Preparaty zawierają na ogół od 0,1 do 95% masowych, korzystnie od 0,5 do 90% masowych substancji czynnej. Mieszaniny substancji czynnych według wynalazku mogą występować w preparatach w postaci mieszanin z innymi znanymi substancjami czynnymi, takimi jak środki grzybobójcze, środki owadobójcze, środki roztoczobójcze i środki chwastobójcze, oraz w mieszaninach z nawozami sztucznymi lub regulatorami wzrostu roślin.

Mieszaniny substancji czynnych można stosować jako takie, w postaci ich preparatów albo jako uzyskane z nich postacie użytkowe, takie jak gotowe do użytku roztwory, koncentraty zdolne do utworzenia emulsji, emulsje, zawiesiny, proszki zawiesinowe, proszki rozpuszczalne i granulaty. Stosuje się je w typowy sposób, na przykład na drodze polewania, spryskiwania, rozpylania, rozpraszania, szczotkowania oraz jako proszek do obróbki nasion na sucho i jako roztwór lub rozpuszczalny w wodzie proszek do obróbki nasion, jako rozpuszczalny w wodzie proszek do obróbki za pomocą papki, jak również metodą inkrustacji.

W przypadku traktowania części roślin, stężenie substancji czynnej w postaciach użytkowych może wahać się w szerokim, zakresie; na ogół wynosi ono od 1 do 0,0001% masowych, korzystnie 0,5 - 0,001%. W razie obróbki nasion, wymagana ilość wynosi z reguły od 0,001 do 50 g, korzystnie 0,01 - 10 g substancji czynnej na kilogram nasion. Do obróbki gleby wymagane stężenie substancji czynnej wynosi od 0,00001 do 0,1% masowego, korzystnie 0,0001 - 0,02% masowego w miejscu oddziaływania.

Podane w dalszym tekście przykłady świadczą o dobrej skuteczności grzybobójczej mieszanin substancji czynnych według wynalazku. Podczas gdy indywidualne substancje czynne lub znane mieszaniny substancji czynnych wykazują słabe działanie pod względem grzybobójczym, to rezultaty przytoczonych przykładów wskazują wyraźnie, że skuteczność działania mieszanin substancji czynnych według wynalazku przewyższa zarówno ogólną skuteczność indywidualnych substancji czynnych, jak i skuteczność znanych mieszanin substancji czynnych.

W poniższych przykładach jako substancję czynną o wzorze I stosuje się imidaklopryd; stosowane również substancje czynne o działaniu grzybobójczym są wymienione w poszczególnych przykładach.

PL 193 743B1

P r z y k ł a d A

Testowanie Drechslera graminea /synonim Helminthosporium gramineum/ /jęczmień/ oddziaływanie na nasiona

Substancje czynne stosuje się w postaci proszku do obróbki nasion na sucho. Przygotowuje się go mieszając stosowane substancje czynne z mączką skalną. Otrzymuje się proszkową mieszaninę o wysokim stopniu rozdrobnienia, co zapewnia jej jednorodne rozprowadzenie na powierzchni ziaren.

W celu obróbki ziaren, zakażone ziarna i produkt do ich zaprawiania wytrząsa się w ciągu 3 minut w szczelnie zamkniętej szklanej kolbie. Ziarna wprowadza się do przesianej, wilgotnej, standardowej ziemi w szczelnie zamkniętych szalkach Petriego i umieszcza na okres 10 dób w temperaturze 4°C w lodówce. Powoduje to kiełkowanie jęczmienia i, ewentualnie, zarodków grzybowych. Wykiełkowane ziarna jęczmienia w liczbie 2 x 50 sieje się następnie w standardowej ziemi na głębokości 3 cm i hoduje w cieplarni w temperaturze około 18°C w skrzynkach siewnych wystawianych na działanie światła przez 15 godzin w ciągu doby. Po upływie około 3 tygodni od wysiania ocenia się rośliny z punktu widzenia występowania objawów smugowatości liści jęczmienia.

Mieszaniny imidakloprydu z tebukonazolem, kaptanem, euparenem M, bitertanolem, triazoksydem, tiramem lub fludioksonilem wykazują znacznie zwiększoną skuteczność w porównaniu z oddziaływaniem indywidualnych związków.

P r z y k ł a d B

Testowanie Fusarium nivale /pszenica/ oddziaływanie na nasiona

W celu obróbki ziaren, zakażone ziarna i produkt do ich zaprawiania wytrząsa się w ciągu 3 minut w szczelnie zamkniętej szklanej kolbie. Ziarna pszenicy w liczbie 2 x 100 sieje się następnie w standardowej ziemi na głębokości 1 cm i hoduje w cieplarni w temperaturze około 10°C i w atmosferze wilgotności względnej około 95% w skrzynkach siewnych wystawianych na działanie światła przez 15 godzin w ciągu doby. Po upływie około 3 tygodni od wysiania ocenia się rośliny z punktu widzenia występowania objawów rdzy śniegowej.

Mieszaniny imidakloprydu z euparenem, guazatyną, triadimenolem, difenkonazolem lub fenpiklonilem wykazują znacznie zwiększoną skuteczność w porównaniu z oddziaływaniem indywidualnych związków.

P r z y k ł a d C

Testowanie larw Phaedon

Rozpuszczalnik: 7 części masowych dimetyloformamidu

Emulgator: 1 część masowa alkilowoarylowego eteru glikolu polioksyetylenowego

W celu otrzymania odpowiedniego preparatu substancji czynnej, 1 część masową substancji czynnej miesza się z podaną ilością rozpuszczalnika oraz podaną ilością emulgatora i koncentrat rozcieńcza wodą do pożądanego stężenia.

Liście kapusty /Brassica oleracea/ poddaje się obróbce zanurzając je w preparacie substancji czynnej o pożądanym stężeniu i w stanie jeszcze wilgotnym zaraża je larwami Phaedon cochleariae /szkodnika roślin krzyżowych - cruciferae/. Po upływie 7 dób ocenia się stopień zniszczenia w %.

Mieszaniny imidakloprydu z anilazyną, benomylem, bitertanolem, kaptanem, diklofluanidem, mankozebem, manebem, metalaksylem, prochlorazem, procymidonem, sulfatem, tolilfluanidem, triadimefonem lub triadimenolem wykazują znacznie zwiększoną skuteczność w porównaniu z oddziaływaniem indywidualnych związków.

P r z y k ł a d D

Testowanie Myzus

Rozpuszczalnik: 7 części masowych dimetyloformamidu

W celu otrzymania odpowiedniego preparatu substancji czynnej, 1 część masową substancji czynnej miesza się z podaną ilością rozpuszczalnika oraz podaną ilością emulgatora i wodą koncentrat rozcieńcza wodą do pożądanego stężenia.

PL 193 743B1

Liście kapusty /Brassica oleracea/ o wysokim stopniu zarażenia mszycami /Myzus persicae/ poddaje się obróbce, zanurzając je w preparacie substancji czynnej o pożądanym stężeniu. Po upływie 6 dób ocenia się stopień zniszczenia w %.

Mieszaniny imidakloprydu z bitertanolem, fenpropimorfem, prochlorazem lub tebukonazolem wykazują znacznie zwiększoną skuteczność w porównaniu z oddziaływaniem indywidualnych związków.

P r z y k ł a d E

Testowanie Botrytis /fasola/ działanie zapobiegawcze

Rozpuszczalnik: 4,7 części masowych acetonu

Emulgator: 0,3 części masowe, alkilowoarylowego eteru glikolu polioksyetylenowego

Aby przetestować działanie zapobiegawcze, młode rośliny spryskuje się do stanu orosienia preparatem substancji czynnej. Po wyschnięciu natryśniętej warstewki, na każdym liściu kładzie się dwa małe kawałki agaru pokryte Botrytis cinerea. Zarażone rośliny umieszcza się w zaciemnionej komorze wilgotnościowej o temperaturze 20°C. Po upływie 3 dób od zarażenia określa się wielkość zarażonych miejsc na liściach.

Mieszaniny imidakloprydu z procymidonem, tolilfluanidem lub tebukonazolem wykazują znacznie zwiększoną skuteczność w porównaniu z oddziaływaniem indywidualnych związków.

P r z y k ł a d F

Testowanie Podosphaera /jabłoń/ działanie zapobiegawcze

Rozpuszczalnik: 4,7 części masowych acetonu

Emulgator: 0,3 części masowe alkilowoarylowego eteru glikolu polioksyetylenowego

Aby przetestować działanie zapobiegawcze, młode rośliny spryskuje się do stanu orosienia preparatem substancji czynnej. Po wyschnięciu natryśniętej warstewki, rośliny zaraża się napylając je postacią konidialną zarazka wywołującego parcha jabłoniowego /Podosphaera leucotricha/. Następnie rośliny umieszcza się w cieplarni w temperaturze 23°C i w atmosferze około 70% wilgotności względnej. Ocenę przeprowadza się po upływie 10 dób od zarażenia.

Mieszaniny imidakloprydu z fenpropidyną lub triadimenolem wykazują znacznie zwiększoną skuteczność w porównaniu z oddziaływaniem indywidualnych związków.

Claims

1. Środek do zwalczania szkodników roślin, znamienny tym, że zawiera związek o wzorze A lub związek o wzorze B

PL 193 743B1 w mieszaninie z pochodną azolu o wzorze II (Π)

1) w którym lub ze związkiem o wzorze XVI którym ¹³ oznacza grupę -CH3 lub ze związkiem o wzorze 42 w którym A oznacza grupę

PL 193 743B1 lub

A oznacza grupę lub ze związkiem o wzorze VIII lub ze związkiem o wzorze XXI lub

PL 193 743B1 ze związkiem o wzorze 41 lub ze związkiem o wzorze XXXVIII (ΧΧΧνίΠ) w synergistycznych stosunkach wagowych, przy czym mieszanina substancji czynnych zawiera na jedną część wagową substancji czynnej o wzorze A lub o wzorze B 0,1 - 10 części wagowych substancji czynnej o działaniu grzybobójczym podanej powyżej.

2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że mieszanina substancji czynnych zawiera na jedną część wagową substancji czynnej o wzorze A lub o wzorze B od 0,3 do 3 części wagowych substancji czynnej o działaniu grzybobójczym podanej powyżej.

3. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera imidaklopryd

4. Sposób wytwarzania środka do zwalczania szkodników roślin określonego w zastrz. 1, znamienny tym, że mieszaniny substancji czynnych określone w zastrz. 1 łączy się z wypełniaczami i/lub związkami powierzchniowo czynnymi.