PL229330B1 - Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami - Google Patents

Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami

Info

Publication number
PL229330B1
PL229330B1 PL415982A PL41598216A PL229330B1 PL 229330 B1 PL229330 B1 PL 229330B1 PL 415982 A PL415982 A PL 415982A PL 41598216 A PL41598216 A PL 41598216A PL 229330 B1 PL229330 B1 PL 229330B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
reaction
reaction mixture
vol
dimethyl
hours
Prior art date
Application number
PL415982A
Other languages
English (en)
Other versions
PL415982A1 (pl
Inventor
Maciej Kapkowski
Weronika Ambrożkiewicz
Jarosław Polański
Tomasz Siudyga
Original Assignee
Politechnika Slaska Im Wincent
Univ Slaski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Slaska Im Wincent, Univ Slaski filed Critical Politechnika Slaska Im Wincent
Priority to PL415982A priority Critical patent/PL229330B1/pl
Publication of PL415982A1 publication Critical patent/PL415982A1/pl
Publication of PL229330B1 publication Critical patent/PL229330B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi i ketonów. Sposób ten umożliwia otrzymywanie związków nadających się między innymi do zastosowania jako dodatki do paliw płynnych. Zgłoszony sposób polega na tym, że do reaktora wprowadza się nanokatalizator heterogeniczny w postaci nanocząsteczek renu i/lub rodu i/lub rutenu i/lub irydu bądź ich bi- lub trimetalicznych połączeń, o wielkości nanocząsteczek poniżej 50 nm, w ilości od 0,01 do 10,0%, osadzonych na nośniku w postaci krzemionki, otrzymanej metodą zol-żelową, o wielkości ziaren poniżej 60 µm, w ilości od 99,99 do 90%, dodaje się alkohol w postaci gliceryny lub glikolu etylenowego lub 1,2-propanodiolu lub 1,3-propanodiolu lub 1,5-pentanodiolu, oraz keton w postaci acetonu lub 2-butanonu, reaktor szczelnie się zamyka, a otrzymany układ przepłukuje się gazem inertnym, po czym poddaje się sonikacji ultradźwiękami w czasie niezbędnym do zawieszenia nanokatalizatora w mieszaninie reakcyjnej, którą następnie w etapie finalnym reakcji poddaje się działaniu temperatury o wartości od 10 do 100°C, w czasie od 0,1 do 100 godzin.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami. Sposób umożliwia otrzymywanie związków nadających się miedzy innymi do zastosowania jako dodatki do paliw płynnych.
Proste alkohole dihydroksylowe oraz gliceryna są obecnie ogólnodostępne jako popularne rozpuszczalniki oraz tani surowiec do wytwarzania bardziej użytecznych chemikaliów. Przykładowo, glicerynę w dużych ilościach uzyskuje się jako produkt uboczny pochodzący z hydrolizy tłuszczów do kwasów tłuszczowych, a w ostatnim czasie w procesie produkcji biodiesla z oleju rzepakowego. Z punktu widzenia współczesnej ekonomii gliceryna jako tani i łatwy w przetwarzaniu surowiec może stanowić potencjalny materiał wyjściowy do syntezy wielu produktów o wyższej wartości dodanej.
Rosnące zapotrzebowanie na produkty ropopochodne oraz ostatnie regulacje prawne w zakresie obrotu i wytwarzania paliw płynnych wymuszają na producentach domieszkowanie paliw chemikaliami pochodzącymi ze źródeł naturalnych. Możliwym rozwiązaniem tego problemu jest kondensacja gliceryny (również dioli) z aldehydami, ketonami, bądź dimetylowymi acetalami [J. Deutsch i wsp., J. Catal. 245 (2007) 428-435]. Obecnie poszukuje się nowych zastosowań pochodnych gliceryny jako potencjalnego dodatku do paliwa, alternatywą jest jej funkcjonalizacja do pięcio- lub sześcioczłonowych cyklicznych acetali, na przykład 2,2-dimetyl-1,3-dioksolan-4-metanolu (solketal) lub 2,2-dimetylo-1,3-dioksan5-olu. Korzyści płynące z takiego rozwiązania nie obejmują jedynie obniżenia temperatury krzepnięcia paliwa lub konserwacji układu paliwowego, ale również wzbogacenia benzyny lub oleju napędowego poprzez podniesienie liczby oktanowej, co bezpośrednio przekłada się na zwiększenie mocy silnika i redukcję spalania [M. S. Khayoon. i wsp., Catal Lett., 144 (2014) 1009-1015]. Ponadto, solketal może być stosowany jako środek powierzchniowo czynny, bądź aromat [A. Piasecki i wsp., J. Am. OH Chem. Soc. 74 (1997) 33-37; M. J. Climent i wsp., Green Chem. 4 (2002) 565 569].
E
Schemat 1. Układy reakcyjne oraz wzory strukturalne otrzymywanych cyklicznych acetali.
PL 229 330 Β1
W literaturze spotyka się doniesienia o otrzymywaniu 2,2-dimetyl-1,3-dioksolan-4-metanolu z gliceryny i acetonu z 95% wydajnością (schemat 1A). Z publikacji N. W. Fadnavis i wsp., Svnthesis, 4 (2009) 0557-0560 znany jest sposób, w którym glicerynę ogrzewano 2 godziny w refluksie z dodatkiem kwasu 12-molibdenofosforowego w toluenie, drugi etap obejmował dodatek acetonu oraz sześciogodzinne ogrzewanie mieszaniny w refluksie w obecności sit molekularnych.
Zbliżone wyniki (89% wydajność otrzymywania solketalu) osiągnięto ogrzewając mieszaninę gliceryny i acetonu w kwasie p-toluenosulfonowym na sitach molekularnych A4 przez 2 godziny [D. Y. He i wsp., Synthetic Communications, 22 (1992) 2653-2658].
W literaturze opisano również otrzymywanie solketalu (schemat 1 A) z 70% wydajnością dla homogenicznego katalizatora stanowiącego związek kompleksowy [{(q5-C5Me5)lrCI}2(p-CI)2] immobilizowanego na sitach molekularnych. Reakcje prowadzono w temperaturze 40°C w atmosferze gazu obojętnego [C. Crotti i wsp., Green Chemistry, 12 (2010) 2225-2231].
Inny sposób prowadzenia reakcji opisano dla katalizatora amberlyst-35. Reakcje prowadzono w dichlorometanie w zakresie temperatur 38,1-40,0°C przez 8 h otrzymując z 88% wydajnością 2,2-dimetyl-1,3-dioksolan-4-metanol oraz niewielką ilość drugiego sześcioczłonowego acetalu jako produktu ubocznego [J. Deutsch i wsp., J. Catal. 245 (2007) 428-435]. Reakcję według schematu 1A przeprowadzano również w temperaturze 70°C katalizatorem ZrO2-SiO2 z 80,7% selektywnością otrzymywania 2,2-dimetyl-1,3-dioksolan-4-metanolu przy 90,9% konwersji gliceryny. Wydajność otrzymywania solketalu tą metoda wynosi ok. 81% [C. Fan i wsp., Heterocycles. 85 (2012) 2977-2986].
Opisano również reakcję przeprowadzaną z udziałem węgla aktywnego (typ AC-S-18M) w 1,4-dioksanie w temperaturze 80°C przez 6 godzin. Węgiel aktywny przygotowano poprzez zmieszanie z mąką z pestek oliwek, odmycie części nieorganicznej H2SO4, a następnie impregnację węgla 73% H2PO4. Wydajność otrzymywania solketalu wynosiła ok. 60% [R. Rodrigues i wsp., (Catal. Sci. Technol., 4(2014) 2203-2301],
Interesującym rozwiązaniem jest zastosowanie mezoporowatego glinokrzemianu z nanocząsteczkami tlenku żelaza Fe/AI-SBA-15 osadzonego na siatce. Reakcje otrzymywania solketalu (schemat 1 A) prowadzi się w temperaturze 100°C przez 8 godzin, bez udziału rozpuszczalnika. Wydajność procesu wynosi ok. 58% z zachowaniem 99% selektywności otrzymywania solketalu [C. Gonzalez-Arellano, Catal. Sci Technol., 4 (2014) 4242-4249],
Innym atrakcyjnym z punktu widzenia przemysłowego przetwarzania gliceryny jest rozwiązanie oparte na wykorzystaniu niskotemperaturowego procesu bez stosowania dodatkowych rozpuszczalników. Opisano reakcję w temperaturze 20°C prowadzoną przez 1,5 h na siatce pokrytej SnO2 z domieszką Mo i W jako promotorów [B. Mallesham i wsp., Catal. Sci. Technol., 4 (2014) 803-13]. Wydajność otrzymywania solketalu (schemat 1 A) dla 10%) SnO2 w tym przypadku wynosiła ok. 77%, dodatkowo do prawidłowego przebiegu reakcji wymagana jest obecność mocnego kwasu nieorganicznego (H2SO4).
Opisano również niskotemperaturowy proces (25°C) tworzenia solketalu w reakcji gliceryny z benzaldehydem, gdzie jako katalizator stosowano ciecz jonową [C4Py][HSO4] przez 2 godziny. Wydajność otrzymywania solketalu wynosiła ok. 78% [W. Bo i wsp., RSC Advances, 4 (2014) 1891718923],
Wadą dotychczas stosowanych rozwiązań jest konieczność prowadzenia procesu otrzymywania solketalu w wysokiej temperaturze (20-100°Ć), bądź w relatywnie długim czasie reakcji (1,5-8 godzin). Opisane rozwiązania wymagają stosowania dodatku mocnych kwasów nieorganicznych, dodatkowo sprawę komplikuje fakt niskiej wydajności otrzymywania 2,2-dimetyl-1,3-dioksolan-4-metanolu 58-95%. Zasadniczym mankamentem niskotemperaturowych procesów z udziałem związków cyny lub cieczy jonowych jest nie tylko toksyczność zastosowanych materiałów, ale również problemy z ich utylizacją oraz separacja produktów reakcji (ciecze jonowe). Ponadto, żadne z wyżej opisanych rozwiązań nie jest pozbawione słabych stron, bowiem zyskując na jednym z parametrów procesu traci się na innych [Y. Furukawa. K, Hinoue, patent WO nr 1998 011 087 A1; Y. LJrano, Y. Kadono, patent US nr 5 026 880; A. H. Moeller, patent US nr 4 745 200 A1; J. Weber, P. Lappe, H. Springer, patent CA nr 2 019 929 A1].
Otrzymywanie innych cyklicznych acetali w reakcjach dioli i acetonu 2-butanonu opierało się na zastosowaniu podobnych rozwiązań.
Znany jest na przykład opis reakcji glikolu etylenowego z 2-butanonem (schemat 1C), katalizowanej kompleksem miedzi [Cu'4Cu(mtpo)4)(H2O)Cl2]n. Reakcję prowadzono w toluenie w temperaturze 110°Ć przez 24 godziny, w rezultacie uzyskano 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolan z wydajnością rzędu ok. 97% [Z. P. Han i wsp., Inorganic Chemistry Communications, 22 (2012) 73-76].
PL 229 330 Β1
W innym rozwiązaniu zastosowano materiał hybrydowy wykonany z włókna poliakrylonitrylowego o znacznym stopniu kwasowości, reakcję prowadzono w refluksie, jako rozpuszczalnik zastosowano cykloheksan, otrzymując 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolan (schemat 1C) z wydajnością rzędu ok. 96% [L. Shao i wsp., Monatshefte fur Chemie, 143 (2012) 1199-1203].
Podobne wyniki (ok. 95% wydajność otrzymywania 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolanu) osiągnięto na katalizatorze MNPsSi-PPha-SOaH, prowadząc reakcję w cykloheksanie przez 2 godziny w temperaturze 80,8°C [P. Wang i wsp., Catalysis Letters, 135 (2010) 159-164],
Pierwotnie 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolan (schemat 1D) otrzymywano w reakcji 1,2-propanodiolu z 2-butanonem w obecności benzenu z udziałem kwasu p-toluenosulfonowego jako katalizatora [R. Salmi, Chemische Berichte, 72 (1939) 600-602],
Opisano również reakcję 1,2-propanodiolu z 2-butanonem, w której z 72,7% wydajnością otrzymywano 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolan (schemat 1D) w wyniku zastosowania adduktu siarczanu dimetylu-formylomorfolina w dichlorometanie przez 24 godziny w temperaturze pokojowej [W. Kantlehner i wsp., Liebigs Annalen der Chemie, 2 (1980) 246-252], Opisano również metodę wytwarzania 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolanu (schemat 1D) na katalizatorze amberlyst A15 w obecności sit molekularnych 4A. Reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze pokojowej, jako rozpuszczalnik zastosowano tetrahydrofuran. Wydajność otrzymywania cyklicznego acetalu wynosiła około 48% [J. C. Meslard. Bulletin de la Societe Chimique de France, 1 (1985) 84-89],
W literaturze spotyka się również doniesienia o niskotemperaturowym (21 °C) procesie wytwarzania 2-elylo-2,4-diinetylo-1,3-dioksolanu (schemat 1D) z udziałem kwasu dichlorooctowego przez 12 godzin, z 79% wydajnością [J. Gelas i wsp., Canadian Journal of Chemistry, 61 (1983) 1487-1493].
Reakcję 1,3-propanodiolu z 2-butanonem prowadzono w temperaturze pokojowej przez 24 godziny w obecności tetrahydrofuranu na katalizatorze amberlyst A15 w obecności sit molekularnych 4A. Wydajność otrzymywania 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksanu (schemat 1E) wynosiła ok. 32% [J. C., Meslard, Bulletin de la Societe Chimique de France, 1 (1985) 84-89].
Mankamentami wyżej wymienionych metod otrzymywania cyklicznych acetali w bezpośredniej reakcji diolu oraz acetonu/2-butanonu jest konieczność stosowania silnych kwasów, bezwodne środowisko reakcji oraz w zależności od układu niska wydajność (32-95%) otrzymywanych produktów. Ponadto, zastosowane dotychczas rozwiązania wymagają udziału dodatkowych rozpuszczalników organicznych, bądź inicjatorów reakcji. W wielu przypadkach proces otrzymywania cyklicznego acetalu jest czasochłonny, brak również informacji na temat możliwości ponownego wykorzystania katalizatora w kolejnych reakcjach.
Celem twórców wynalazku stało sie opracowanie sposobu otrzymywania solketalu (schemat 1 A) oraz innych cyklicznych acetali (schematy 1C, D, E) jako głównych produktów w reakcji alkoholi z ketonami, przy zastosowaniu mono-, bi- i trimetalicznych nanokatalizatorów Re, Ru, Rh, Ir osadzonych na krzemionce zol-żelowej.
Istotę wynalazku stanowi sposób otrzymywania cyklicznych acetali (ze szczególnym uwzględnieniem solketalu) w reakcji alkoholi z ketonami, polegający na tym, że do reaktora wprowadza się nanokalalizator heterogeniczny w postaci nanocząsteczek renu i/lub rodu, i/lub rutenu i\lub irydu, bądź ich bi- lub trimetalicznych połączeń o wielkości nanocząsteczek poniżej 50 nm, korzystnie poniżej 6 nm, w ilości od 0,01 do 10,0%, korzystnie 1,0%, osadzonych na nośniku w postaci krzemionki otrzymanej metodą zol-żelową, o wielkości ziaren poniżej 60 pm, korzystnie poniżej 1000 nm, w ilości od 99,99 do 90%, korzystnie 99%, dodaje się alkohol w postaci gliceryny lub glikolu etylenowego, lub 1,2-propanodiolu, lub 1,3-propanodiolu, lub 1,5-pentanodiolu oraz keton w postaci acetonu lub 2-butanonu. Następnie, reaktor szczelnie się zamyka, a otrzymany układ przepłukuje się gazem inertnym, po czym poddaje się sonikacji ultradźwiękami w czasie niezbędnym do zawieszenia nanokatalizatora w mieszaninie reakcyjnej. W trakcie sonikacji grudki nanokatalizatora rozbijają się, a roztwór robi się jednorodny. Następnie, mieszaninę reakcyjną w etapie finalnym reakcji poddaje się działaniu temperatury o wartości od 10 do 100°C, korzystnie 55°C, w czasie od 0,1 do 100 godzin, korzystnie od 0,5 do 20 godzin.
Korzystnie, ilość nanokatalizatora heterogenicznego w postaci nanometalu i na nośniku w stosunku do mieszaniny reakcyjnej wynosi od 0,01 do 100 pmol, najkorzystniej 1,0-4,9 pmol.
Korzystnie, stosunek molowy alkoholu do ketonu wynosi od 1:0.001 do 1:1000, najkorzystniej 1:10.
Korzystnie, stosuje sic alkohol o zawartości wody poniżej 50,0% obj., najkorzystniej 0,5-3,0% obj. oraz keton o zawartości wody poniżej 50,0% obj., najkorzystniej 0,3-1,0% obj.
PL 229 330 Β1
Korzystnie, jako krzemionkę otrzymaną metodą zol-żelową stosuje się krzemionkę o zawartości co najmniej 99,9% S1O2 oraz < 0,5% AI2O3, < 0,5% P2O5, < 0,08% CaO, < 0,004% Fe, < 0,002% Cr, < 0,001% Ni, o powierzchni właściwej 380 ± 40 m2/g.
Korzystnie, jako gaz inertny stosuje się azot lub argon.
Korzystnie, układ reakcyjny przed etapem sonikacji ultradźwiękami przepłukuje się gazem inertnym w czasie niezbędnym do wyparcia tlenu z układu reakcyjnego, korzystnie w czasie 10 minut.
Korzystnie, proces sonikacji przeprowadza się ultradźwiękami o częstotliwości 35 kHz.
Korzystnie, etap finalny reakcji, w którym podgrzewa się mieszaninę reakcyjną wraz z kontrolą temperatury prowadzi się w reaktorze chemicznym, czaszy grzewczej lub w łaźni olejowej.
Korzystnie, etap finalny reakcji, w którym podgrzewa się mieszaninę reakcyjną, prowadzi się mieszając reagenty, najkorzystniej z prędkością 200 obr/min, a reagenty miesza się najkorzystniej za pomocą mieszadła magnetycznego lub mechanicznego.
Korzystnie, po etapie finalnym reakcji, w którym podgrzewa się mieszaninę reakcyjną, z otrzymanej mieszaniny poreakcyjnej, znanym sposobem destylacji, od produktów ubocznych oddziela się produkty główne w postaci solketalu lub 2,2-dimetylo-1,3-dioksooktanu, lub 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolanu, lub 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolanu, lub 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksanu.
Krzemionka zol-żelowa otrzymywana zwłaszcza metodą Stróbera charakteryzuje się odpowiednią porowatością, korzystnymi wymiarami cząsteczek oraz śladową ilością zanieczyszczeń, dzięki czemu nadaje się ona do stosowania jako nośnik nanometali Re, Ru, Rh, Ir, zarówno dla mono-, bi-, jak i trimetalicznych połączeń nanometali w sposobie według wynalazku.
Szczelne zamknięcie reaktora jest istotne ze względu na konieczność zapobieżenia ucieczce rozpuszczalnika i reagenta (ketonu) oraz ze względu na konieczność prowadzenia reakcji wobec gazu inertnego. Gaz inertny w wyniku wyparcia tlenu z przestrzeni reakcyjnej zabezpiecza przed konkurencyjna reakcją utleniania alkoholi i/lub ketonów.
Produkty uboczne stanowią produkty przejściowe pozostałe w mieszaninie reakcyjnej w wyniku niedomknięcia pierścienia, na przykład etery lub produkty utleniania alkoholi i/lub ketonów.
Niewątpliwą zaletą nanokatalizatorów Re/SIOi i/lub Ru/SIO2, i/lub RhSIO2, i/lub lr/SIO2 oraz ich bi- lub trimetalicznych połączeń, zastosowanych w sposobie według wynalazku jest możliwość ich odzysku i ponownego zastosowania, niski koszt regeneracji (poprzez ługowanie krzemionki, następnie przeprowadzanie w postać np. chlorków metali, bądź kwasów) oraz niewielka zawartość nanometalu na nośniku. Zasadniczą zaletą stosowania wynalazku jest niskotemperaturowy i krótki proces prowadzenia reakcji, z wysoką wydajnością otrzymywania cyklicznych acetali, w ilości do 95,0% oraz dwóch produktów ubocznych w ilości do 5,0%.
Niżej przedstawione przykłady ilustrują sposoby utrzymywania cyklicznych acetali według wynalazku, z wykorzystaniem różnych nanokatalizatorów.
Przykład 1
Otrzymywanie solketalu (2,2-dimetylo-1,3-dioksolan-4-metanolu) w reakcji gliceryny z acetonem, z zastosowaniem heterogenicznego katalizatora reakcji w postaci nanomateriału 1,0% Re/SiO2 według schematu 2.
1.0% Re/SiO2
0,5godz., 55eC, N.
200 obr/min
Produkt główny
Produkty uboczne
Schemat 2
Do szklanej fiolki wprowadzono: 50 mg 1,0% Re\SiO2 (wielkość nanocząsteczek metalu poniżej 6 nm, wielkość cząsteczek krzemionki zol-żelowej poniżej 1000 nm), 0,37 cm3 gliceryny o zawartości 99,5% obj. (5,0 mmol) oraz 3,86 cm3 acetonu (51,7 mmol) o zawartości 99,0% obj. Fiolkę szklaną zaopatrzono w mieszadełko magnetyczne, zamknięto szczelnie septą, przepłukano azotem, a następnie umieszczono na siedem minut w myjce ultradźwiękowej o częstotliwości 35 kHz. Po upływie czasu niezbędnego do zawieszenia nanokatalizatora fiolkę umieszczono w łaźni olejowej na mieszadle ma
PL 229 330 Β1 gnetycznym, prowadząc reakcję w temperaturze 55°C przez 0,5 godziny, mieszając reagenty z prędkością 200 obr/min. Zawiesinę odwirowano, a mieszaninę poreakcyjną oddzielono od katalizatora poprzez dekantację. Katalizator odmyto acetonem (4x3 cm3), wirowano, dekantowano, a następnie suszono w temperaturze 180°C do stałej masy. Tak przygotowany katalizator nadaje się do kolejnego cyklu. Skład mieszaniny poreakcyjnej analizowano metodami spektroskopowymi 1H, 13C NMR oraz pomocniczo HMQC w D2O) stwierdzając otrzymanie mieszaniny produktu głównego w postaci 2,2-dimetylo-1,3-dioksolan-4-melanolu (solketalu) oraz produktów ubocznych w postaci 2,2-dimetylo-1,3-dioksan-5-olu i 3-(2-oksidanylopropan-2-yloksy)propan-1,2-diolu (schemat 2). Całkowita konwersja układu wyniosła 100%, natomiast wydajność procesu otrzymywania solketalu wyniosła 94%.
Przykład 2
Otrzymywanie solketalu (2,2-dimetylo-1,3-dioksolan-4-metanolu) w reakcji gliceryny z acetonem, z zastosowaniem heterogenicznego katalizatora reakcji w postaci nanomateriału 1,0% Re/SiO2 według schematu 3.
1,0% Re/SiO2
1.5 godz.. 25SC. N2 200 obr/min
OH
Produkl główny Produkty uboczne
Schemat 3
Do szklanej fiolki wprowadzono: 20 mg 1,0% Re/SiO2 (wielkość nanocząsteczek metalu poniżej 6 nm, wielkość cząsteczek krzemionki zol-żelowej poniżej 1000 nm), 0,37 cm3 gliceryny o zawartości 99,5% obj. (5,0 mmol) oraz 3,86 cm3 acetonu (51,7 mmol) o zawartości 99,0 obj. Fiolkę szklaną zaopatrzono w mieszadełko magnetyczne, zamknięto szczelnie septą, przepłukano azotem, a następnie umieszczono na piętnaście minut w myjce ultradźwiękowej o częstotliwości 35 kHz. Po upływie czasu niezbędnego do zawieszenia nanokatalizatora fiolkę umieszczono w łaźni olejowej na mieszadle magnetycznym, prowadząc reakcję w temperaturze 25°C przez 1,5 godziny, mieszając reagenty z prędkością 200 obr/min. Zawiesinę odwirowano, a mieszaninę poreakcyjną oddzielono od katalizatora poprzez dekantację. Katalizator odmyto acetonem (4x3 cm3), wirowano, dekantowano, a następnie suszono w temperaturze 180°C do stałej masy. Tak przygotowany katalizator nadaje się do kolejnego cyklu. Skład mieszaniny poreakcyjnej analizowano metodami spektroskopowymi 1H, 13C NMR oraz pomocniczo HMQC D2O stwierdzając otrzymanie mieszaniny produktu głównego w postaci 2,2-dimetylo-1,3-dioksolan-4-metanolu (solketalu) oraz produktów ubocznych w postaci 2,2-dimetylo-1,3-dioksan-5-olu i 3-(2-oksidanylopropan-2-yloksy)propan-1,2-diolu (schemat 3). Całkowita konwersja układu wyniosła 100%, natomiast wydajność procesu otrzymywania solketalu wyniosła 82,5%.
Przykład 3
Otrzymywanie solketalu (2,2-dimetylo-1,3-dioksolan-4-metanolu) w reakcji gliceryny z acetonem, z zastosowaniem heterogenicznego katalizatora reakcji w postaci nanomateriału 1,0% ReRhlr (1:1:1)\SiO2 według schematu 4.
OH
godz., 55°C. N2,
200 obr/min 0 1.0% ReRhlr(1;1:1)/SiOz
Produkt główny Produkty uboczne
Schemat 4
Do szklanej fiolki wprowadzono: 50 mg 1,0% ReRhlr (1:1:1)/SiO2 (wielkość nanocząsteczek metalu poniżej 6 mm, wielkość cząsteczek krzemionki zol-żelowej poniżej 1000 nm), 0,37 cm3 gliceryny o zawartości 99,5% obj. (5,0 mmol) oraz 3,86 cm3 acetonu (51,7 mmol) o zawartości 99,0% obj. Fiolkę
PL 229 330 Β1 szklaną zaopatrzono w mieszadełko magnetyczne, zamknięto szczelnie septą, przepłukano azotem, a następnie umieszczono na pięć minut w myjce ultradźwiękowej o częstotliwości 35 kHz. Po upływie czasu niezbędnego do zawieszenia nanokatalizatora fiolkę umieszczono w łaźni olejowej na mieszadle magnetycznym, prowadząc reakcję w temperaturze 55°C przez 3 godziny, mieszając reagenty z prędkością 200 obr/min. Zawiesinę odwirowano, a mieszaninę poreakcyjną oddzielono od katalizatora poprzez dekantację. Katalizator odmyto acetonem (4x3 cm3), wirowano, dekantowano, a następnie suszono w temperaturze 180°C do stałej masy. Tak przygotowany katalizator nadaje się do kolejnego cyklu. Skład mieszaniny poreakcyjnej analizowano metodami spektroskopowymi 1H, 13C NMR oraz pomocniczo HMQC w D2O stwierdzając otrzymanie mieszaniny produktu głównego w postaci 2,2-dimetylo-1,3-dioksolan-4-metanolu (solketalu) oraz produktów ubocznych w postaci 2,2-dimetylo-1,3-dioksan-5-olu i 3-(2-oksidanylopropan-2-yloksy)propan-1,2-diolu (schemat 4). Całkowita konwersja układu wyniosła 100%, natomiast wydajność procesu otrzymywania solketalu wyniosła 93,5%.
Przykład 4
Otrzymywanie 2,2-dimetylo-1,3-dioksooktanu w reakcji 1,5-penlanodiolu z acetonem, z zastosowaniem heterogenicznego katalizatora reakcji w postaci nanomateriału 1,0% Re/SiO2 według schematu 5.
O 1,0% Re/SiO,—O.
godz , 55“C, Ar, \/
200 cbr/min.
Produkt główny
Schemat 5
Do szklanej fiolki wprowadzono: 50 mg 1,0% Re/SiO2 (wielkość nanocząsteczek metalu poniżej 6 nm, wielkość cząsteczek krzemionki zol-żelowej poniżej 1000 nm), 0,53 cm3 1,5-pentanodiolu o zawartości 97,0% obj. (5,0 mmoi) oraz 3,73 cm3 acetonu (50,0 mmoi) o zawartości 99,0% obj. Fiolkę szklaną zaopatrzono w mieszadełko magnetyczne, zamknięto szczelnie septą, przepłukano argonem, a następnie umieszczono na dziesięć minut w myjce ultradźwiękowej o częstotliwości 35 kHz. Po upływie czasu niezbędnego do zawieszenia nanokatalizatora fiolkę umieszczono w łaźni olejowej na mieszadle magnetycznym, prowadząc reakcję w temperaturze 55°C przez 20 godzin, mieszając reagenty z prędkością 200 obr/min. Zawiesinę odwirowano, a mieszaninę poreakcyjną oddzielono od katalizatora poprzez dekantację. Katalizator odmyto acetonom (4x3 cm3), wirowano, dekantowano, a następnie suszono w temperaturze 180°C do stałej masy. Tak przygotowany katalizator nadaje się do kolejnego cyklu. Skład mieszaniny poreakcyjnej analizowano metodami spektroskopowymi 1H, 13C NMR oraz pomocniczo HMQC w D2O stwierdzając otrzymanie mieszaniny produktu głównego w postaci 2,2-dimetylo-1,3-dioksooktanu oraz produktów ubocznych w postaci pozostałości 1,5-pentanodiolu (schemat 5). Całkowita konwersja układu wyniosła 92,1%, natomiast wydajność procesu otrzymywania 2,2-dimetylo1,3-dioksooktanu wyniosła 66,8%.
Przykład 5
Otrzymywanie 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolanu w reakcji glikolu etylenowego z 2-butanonem, z zastosowaniem heterogenicznego katalizatora reakcji w postaci nanomateriału 1,0% ReRu (1:1)/SiO2 według schematu 6.
1.0% ReRu(1:1j/StO„ oh 9 I .......................... HC· J | 20 godz., 55Χ N,_ 400 obr/min Schemat 6 ^7^9 Produkt główny
Do szklanej fiolki wprowadzono: 50 mg 1,0% Re (1:1)/SiO2 (wielkość nanocząsteczek metali poniżej 6 nm, wielkość cząsteczek krzemionki zol-żelowej poniżej 1000 nm), 0,28 cm3 glikolu etylenowego o zawartości 99,0% obj. (5,0 mmoi) oraz 4,49 cm3 2-butanonu (50,0 mmoi) o zawartości 99,7% obj.
PL 229 330 Β1
Fiolkę szklaną zaopatrzono w mieszadełko magnetyczne, zamknięto szczelnie septą, przepłukano azotem, a następnie umieszczono na dziesięć minut w myjce ultradźwiękowej o częstotliwości 35 kHz. Po upływie czasu niezbędnego do zawieszenia nanokatalizatora fiolkę umieszczono w łaźni olejowej na mieszadle magnetycznym, prowadzać reakcję w temperaturze 55°C przez 20 godzin mieszając reagenty z prędkością 400 obr/min. Zawiesinę odwirowano, a mieszaninę poreakcyjną oddzielono od katalizatora poprzez dekantację. Katalizator odmyto 2-butanonem (4x3 cm3), wirowano, dekantowano, a następnie suszono w temperaturze 180°C do stałej masy. Tak przygotowany katalizator nadaje się do kolejnego cyklu. Skład mieszaniny poreakcyjnej analizowano metodami spektroskopowymi 1H, 13C NMR oraz pomocniczo HMQC w D2O stwierdzając otrzymanie mieszaniny produktu głównego w postaci 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolanu oraz produktów ubocznych w postaci pozostałości glikolu etylenowego (schemat 6). Całkowita konwersja układu wyniosła 66,2%, natomiast wydajność procesu otrzymywania 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolanu wyniosła 63,5%.
Przykład 6
Otrzymywanie 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolanu w reakcji 1,2-propanodiolu z 2-butanonem, z zastosowaniem heterogenicznego katalizatora reakcji w postaci nanomateriału 1,0% Re/SiO2 według schematu 7.
1.0% Re/SiO2
godz., 55°C, N2, 100 cbr/min
Produkt główny
Schemat 7
Do szklanej fiolki wprowadzono: 50 mg 1,0% Re/SiO2 (wielkość nanocząsteczek metali poniżej 6 nm, wielkość cząsteczek krzemionki zol-żelowej poniżej 1000 nm), 0,37 cm3 1,2-propanodiolu o zawartości 99,0% obj. (5,0 mmol) oraz 4,49 cm3 2-butanonu (50,0 mmol) o zawartości 99,7% obj. Fiolkę szklaną zaopatrzono w mieszadełko magnetyczne, zamknięto szczelnie septą, przepłukano azotem, a następnie umieszczono na dziesięć minut w myjce ultradźwiękowej o częstotliwości 35 kHz. Po upływie czasu niezbędnego do zawieszenia nanokatalizatora fiolkę umieszczono w łaźni olejowej na mieszadle magnetycznym, prowadząc reakcję w temperaturze 55°C przez 20 godzin, mieszając reagenty z prędkością 100 obr/min. Zawiesinę odwirowano, a mieszaninę poreakcyjną oddzielono od katalizatora poprzez dekantację. Katalizator odmyto 2-butanonem (4x3 cm3), wirowano, dekantowano, a następnie suszono w temperaturze 180°C do stałej masy. Tak przygotowany katalizator nadaje się do kolejnego cyklu. Skład mieszaniny poreakcyjnej analizowano metodami spektroskopowymi 1H, 13C NMR oraz pomocniczo HMQC w D2O stwierdzając otrzymanie mieszaniny produktu głównego w postaci 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolanu oraz produktów ubocznych w postaci pozostałości 1,2-propanodiolu (schemat 7). Całkowita konwersja układu wyniosła 77,9%, natomiast wydajność procesu otrzymywania 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolanu wyniosła 77,9%.
Przykład 7
Otrzymywanie 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksanu w reakcji 1,3-propanodiolu z 2-butanonem, z zastosowaniem heterogenicznego katalizatora reakcji w postaci nanomateriału 1,0% ReRu (1:1 )/SiO2 według schematu 8.
0 1,0% ReRu(1:1)/SiO2 + 11 ________ r '?
HO L. J
I zOgodz , 55°C, N2.
1 500 obr/min Produkt główny
Schemat 8
Do szklanej fiolki wprowadzono: 50 mg 1,0% ReRu (1:1 )/SiO2 (wielkość nanocząsteczek metali poniżej 6 nm, wielkość cząsteczek krzemionki zol-żelowej poniżej 1000 nm), 0,37 cm31,3-propanodiolu o zawartości 98,0% obj. (5,0 mmol) oraz 4,49 cm3 2-butanonu (50,0 mmol) o zawartości 99,7% obj.
PL 229 330 Β1
Fiolkę szklaną zaopatrzono w mieszadełko magnetyczne, zamknięto szczelnie septą, przepłukano azotem, a następnie umieszczono na dziesięć minut w myjce ultradźwiękowej o częstotliwości 35 kHz. Po upływie czasu niezbędnego do zawieszenia nanokatalizatora fiolkę umieszczono w łaźni olejowej na mieszadle magnetycznym, prowadzać reakcje w temperaturze 55°C przez 20 godzin, mieszając reagenty z prędkością 500 obr/min. Zawiesinę odwirowano, a mieszaninę poreakcyjną oddzielono od katalizatora poprzez dekantację. Katalizator odmyto 2-butanonem (4x3 cm3), wirowano, dekantowano, a następnie suszono w temperaturze 180°C do stałej masy. Tak przygotowany katalizator nadaje się do kolejnego cyklu. Skład mieszaniny poreakcyjnej analizowano metodami spektroskopowymi 1H, 13C NMR oraz pomocniczo HMQC w D2O stwierdzając otrzymanie mieszaniny produktu głównego w postaci 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksanu oraz produktów ubocznych w postaci pozostałości 1,3-propanodiolu (schemat 8). Całkowita konwersja układu wyniosła 5,1%, natomiast wydajność procesu otrzymywania 2-etylo-2-metylo-1,3-dloksanu wyniosła 5,1%.
Sposób według wynalazku może być korzystnie stosowany do wytwarzania cyklicznych acetali (schematy 2-8) z zastosowaniem nanokatalizatorów mono- lub bi-, lub trimetalicznych Re, Rh, Ru, Ir w reakcji odpowiednich alkoholi z ketonami, w szczególności w procesie wielkoprzemysłowej produkcji solketalu jako dodatku do paliw płynnych.

Claims (12)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami, znamienny tym, że do reaktora wprowadza się nanokatalizator heterogeniczny w postaci nanocząsteczek renu i/lub rodu, i/lub rutenu, i /lub irydu, bądź ich bi- lub trimetalicznych połączeń, o wielkości nanocząsteczek poniżej 50 nm, korzystnie poniżej 6 nm, w ilości od 0,01 do 10,0%, korzystnie 1,0%, osadzonych na nośniku w postaci krzemionki otrzymanej metodą zol-żelową, o wielkości ziaren poniżej 60 pm, korzystnie poniżej 1000 nm, w ilości od 99,99 do 90%, korzystnie 99%, dodaje się alkohol w postaci gliceryny lub glikolu etylenowego, lub 1,2-propanodiolu, lub 1,3-propanodioiu, lub 1,5-pentanodiolu oraz keton w postaci acetonu lub 2-butanonu, reaktor szczelnie się zamyka, a otrzymany układ przepłukuje się gazem inertnym, po czym poddaje się sonikacji ultradźwiękami w czasie niezbędnym do zawieszenia nanokatalizatora w mieszaninie reakcyjnej, którą następnie w etapie finalnym reakcji poddaje się działaniu temperatury o wartości od 10 do 100°C, korzystnie w 55°C w czasie od 0,1 do 100 godzin, korzystnie od 0,5 do 20 godzin.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ilość nanokatalizatora heterogenicznego w postaci nanometalu i na nośniku w stosunku do mieszaniny reakcyjnej wynosi od 0,01 do 100 pmol, korzystnie 1,0-4,9 pmol.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek molowy alkoholu do ketonu wynosi od 1:0.001 do 1:1000, korzystnie 1:10.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się alkohol o zawartości wody poniżej 50,0% obj., korzystnie 0,5-3,0% obj. oraz keton o zawartości wody poniżej 50,0% obj., korzystnie 0,3-1,0% obj.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako krzemionkę otrzymaną metodą zol-żelową stosuje się krzemionkę o zawartości co najmniej 99,9% S1O2 oraz < 0,5% AI2O3, < 0,5% P2O5, < 0,08% CaO, < 0,004% Fe, < 0,002% Cr, < 0,001% Ni, o powierzchni właściwej 380 ± 40 m2/g.
  6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako gaz inertny stosuje się azot lub argon.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że układ reakcyjny przed etapem sonikacji ultradźwiękami przepłukuje się gazem inertnym w czasie niezbędnym do wyparcia tlenu z układu reakcyjnego, korzystnie w czasie 10 minut.
  8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces sonikacji przeprowadza się ultradźwiękami o częstotliwości 35 kHz.
  9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap finalny reakcji, w którym podgrzewa się mieszaninę reakcyjną wraz z kontrolą temperatury prowadzi się w reaktorze chemicznym, czaszy grzewczej lub w łaźni olejowej.
  10. 10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap finalny reakcji, w którym podgrzewa się mieszaninę reakcyjną, prowadzi się mieszając reagenty, najkorzystniej z prędkością 200 obr/min.
    PL 229 330 Β1
  11. 11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że reagenty miesza się za pomocą mieszadła magnetycznego lub mechanicznego.
  12. 12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że po etapie finalnym reakcji, w którym podgrzewa się mieszaninę reakcyjna, z otrzymanej mieszaniny poreakcyjnej, znanym sposobem destylacji, od produktów ubocznych oddziela się produkty główne w postaci solketalu lub 2,2-dimetylo-1,3-dioksooktanu, lub 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksolanu, lub 2-etylo-2,4-dimetylo-1,3-dioksolanu, lub 2-etylo-2-metylo-1,3-dioksanu.
PL415982A 2016-02-01 2016-02-01 Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami PL229330B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL415982A PL229330B1 (pl) 2016-02-01 2016-02-01 Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL415982A PL229330B1 (pl) 2016-02-01 2016-02-01 Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL415982A1 PL415982A1 (pl) 2017-08-16
PL229330B1 true PL229330B1 (pl) 2018-07-31

Family

ID=59579220

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL415982A PL229330B1 (pl) 2016-02-01 2016-02-01 Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL229330B1 (pl)

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL443230A1 (pl) * 2022-12-22 2024-06-24 Uniwersytet Śląski W Katowicach Sposoby syntezy pochodnych 1,3-dioksolanów na bazie materiałów węglowych
PL446048A1 (pl) * 2023-09-07 2025-03-10 Uniwersytet Śląski W Katowicach Sposób katalitycznej syntezy pochodnych 1,3-dioksolanu oraz katalizator do realizacji tego sposobu

Cited By (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL443230A1 (pl) * 2022-12-22 2024-06-24 Uniwersytet Śląski W Katowicach Sposoby syntezy pochodnych 1,3-dioksolanów na bazie materiałów węglowych
PL247281B1 (pl) * 2022-12-22 2025-06-09 Univ Ostrawski Sposoby syntezy pochodnych 1,3-dioksolanów na bazie materiałów węglowych
PL446048A1 (pl) * 2023-09-07 2025-03-10 Uniwersytet Śląski W Katowicach Sposób katalitycznej syntezy pochodnych 1,3-dioksolanu oraz katalizator do realizacji tego sposobu
PL248119B1 (pl) * 2023-09-07 2025-10-20 Univ Slaski Sposób katalitycznej syntezy pochodnych 1,3-dioksolanu oraz katalizator do realizacji tego sposobu

Also Published As

Publication number Publication date
PL415982A1 (pl) 2017-08-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Talebian-Kiakalaieh et al. A review on the catalytic acetalization of bio-renewable glycerol to fuel additives
Zhao et al. One pot production of 5-hydroxymethylfurfural with high yield from cellulose by a Brønsted–Lewis–surfactant-combined heteropolyacid catalyst
Sudarsanam et al. Supported MoO x and WO x solid acids for biomass valorization: interplay of coordination chemistry, acidity, and catalysis
Wang et al. Nanoporous catalysts for biomass conversion
Lan et al. Transformation of 5-hydroxymethylfurfural (HMF) to maleic anhydride by aerobic oxidation with heteropolyacid catalysts
Ballotin et al. Amphiphilic acid carbon catalysts produced by bio-oil sulfonation for solvent-free glycerol ketalization
Narkhede et al. Sustainable valorisation of glycerol via acetalization as well as carboxylation reactions over silicotungstates anchored to zeolite Hβ
Liu et al. Copper-catalyzed synthesis of benzanilides from lignin model substrates 2-phenoxyacetophenones under an air atmosphere
Ye et al. Differences of short straight-chain monoalcohols in the value-added conversion of furfural catalyzed by Zr3Al1-MMO: Effect of hydroxyl position and carbochain length
Rao et al. The selective conversion of furfuryl alcohol to ethyl levulinate over Zr-modified tungstophosphoric acid supported on β-zeolites
PL229330B1 (pl) Sposób otrzymywania cyklicznych acetali w reakcji alkoholi z ketonami
Manimaran et al. Green synthesis of spherical mesoporous SBA-16 and its supported Fe2O3-ZrO2 catalyst for selective acetalization of glycerol to dioxolane as biofuel additive
EP3202757B1 (en) Method for producing a polyether diol
WO2016081010A1 (en) Acid-catalyzed acylation of 5-(hydroxylmethyl)-furfural reduction products
Rigo et al. Isopropenyl Acetate for the Continuous-Flow Synthesis of Triacetin, Solketal Acetate, and Allyl Acetate from Pure or Crude Glycerol
García et al. Promoter effect of Pt on Zr catalysts to increase the conversion of furfural to γ-valerolactone using batch and continuous flow reactors: Influence of the way of the incorporation of the Pt sites
PL238647B1 (pl) Sposób otrzymywania cyklicznych acetali lub ich mieszanin oraz ich zastosowanie jako dodatków do paliw
JP6305989B2 (ja) 炭酸ジメチルの製造方法
Wang et al. The design and catalytic performance of molybdenum active sites on an MCM-41 framework for the aerobic oxidation of 5-hydroxymethylfurfural to 2, 5-diformylfuran
JP5855661B2 (ja) 脂肪酸およびこれらのエステル並びにそれらの混合物をエポキシ化するための改善された方法
US20240043366A1 (en) Method for catalytic conversion of glycerin into products of high added value, and use
CN107721794A (zh) 芳构化的方法
Ashwani et al. Efficient biomass valorization to fuel additives using a self-assembled rod-morphology SnO2 acid catalyst
KR102613061B1 (ko) 함산소 화합물의 수소첨가 탈산소 반응용 촉매 및 이를 이용하여 바이오매스로부터 바이오나프타를 제조하는 방법
Xu et al. Graphite oxide as a catalyst for dehydration of alcohols