BE1009904A3

BE1009904A3 - Rubber gemodificeerde polyamide polymeersamenstelling.

Info

Publication number: BE1009904A3
Application number: BE9501089A
Authority: BE
Inventors: Antoon Dorrestijn; Cornelis Eme Koning; Wilhelmus Gerardus Marie Bruls
Original assignee: Dsm Nv
Priority date: 1995-12-29
Filing date: 1995-12-29
Publication date: 1997-10-07
Also published as: ES2194952T3; ATE234896T1; EP0784080B1; JP3936422B2; DE69626772D1; DE69626772T2; EP0784080A1; JPH09216989A; US5948858A

Abstract

De uitvinding heeft betrekking op een polymeersamenstelling bevattende 5 tot 79 gew.-% van een entcopolymeer van vinylaromatische monomeren en monomeren gekozen uit de groep van C1 tot C4 alkyl methacrylaten, C1 tot C4 alkyl acrylaten, methacrylonitril en acrylonitril op een rubber, 90 tot 20 gew.-% van een thermoplastisch polyamide polymeer, en 1 tot 50 gew.-% van een polymeer bevattende een vinylaromatisch monomeer, tenminste een monomeer gekozen uit de groep van C1 tot C4 alkyl methacrylaten, C1 tot C4 alkyl acrylaten, methacrylonitril en acrylonitril, en 0,2 tot 30 mol% van een alpha, beta-onverzadigde dicarbonzuuranhydride-houdende verbinding, waarbij de gew.-% van de componenten zijn betrokken op het totale gewicht van de componenten, en wordt gekenmerkt doordat de samenstelling tevens tenminste één monofunctionele, dicarbonzuuranhydride-houdende verbinding met een gewichtsgemiddeld moleculairgewicht lager dan 1500 g/mol bevat. De polymeersamenstelling vertoont uitstekende mechanische eigenschappen, in het bijzonder een hoge slagvastheid.

Description


   <Desc/Clms Page number 1> 
 



   RUBBER GEMODIFICEERDE POLYAMIDE POLYMEERSAMENSTELLING 
De uitvinding heeft betrekking op een polymeersamenstelling bevattende (A) een entcopolymeer van vinylaromatische en vinylcyanide monomeereenheden op een rubber, (B) een thermoplastisch polyamide polymeer, en (C) een polymeer dat een vinylaromatisch monomeer, acrylonitril, en een   a. ss-onverzadigde   dicarbonzuuranhydride-houdende verbinding bevat. 



   Een dergelijke polymeersamenstelling is bekend uit   EP-A-0, 402, 528.   In   EP-A-0, 402, 528   wordt een polymeersamenstelling beschreven die een polyamide, een acrylonitril-butadieen-styreen entcopolymeer (ABS), en een terpolymeer, verkregen door polymerisatie van styreen, acrylonitril en   maleinezuuranhydride   bevat. 



  Polyamide polymeren en entcopolymeren van het type ABS zijn niet mengbaar en vormen derhalve bij menging twee separate fasen. De slechte mengbaarheid resulteert in een polymeersamenstelling met relatief slechte eigenschappen. Het hierboven beschreven terpolymeer werkt als compatibiliteitsverhogend middel tussen het polyamide en het ABS polymeer, en de toepassing ervan in de samenstelling resulteert in een verhoogde slagvastheid. 



   Hoewel de slagvastheid van de bekende polymeersamenstelling op een redelijk niveau ligt, is er toch behoefte deze slagvastheid verder te verhogen. 



  Bovendien is de slagvastheid van de bekende samenstelling sterk afhankelijk van de temperatuur. Zo is de slagvastheid bij lage temperaturen, bijvoorbeeld bij of   beneden -20oC   (de zogenaamde "koude slagvastheid") laag. Voor veel toepassingen, bijvoorbeeld in de automobielindustrie, is dit een groot nadeel. Zo is bijvoorbeeld een hoge koude 

 <Desc/Clms Page number 2> 

 slagvastheid vereist voor polymeersamenstellingen die in bumpers worden toegepast. 



   Het doel van de uitvinding is een polymeersamenstelling te verschaffen die een hoge slagvastheid vertoont, ook bij lage temperaturen, en die bovendien uitstekend te verwerken is. 



   De polymeersamenstelling volgens de uitvinding heeft daartoe het kenmerk dat de samenstelling tevens tenminste één monofunctionele, dicarbonzuuranhydride-houdende verbinding (D) met een gewichtsgemiddeld moleculairgewicht lager dan 1500 g/mol bevat. 



   Hierdoor wordt verrassenderwijs een slagvastheid bij kamertemperatuur bereikt die substantieel hoger is dan voor eenzelfde polymeersamenstelling waarin de verbinding   (D)   niet aanwezig is. 



   Een verder voordeel van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding is dat haar verwerkbaarheid goed is. Zo is de viscositeit van de polymeersamenstelling, zoals bijvoorbeeld gemeten door middel van de Melt Flow Index (MFI), relatief ongevoelig voor de hoeveelheid aan de samenstelling toegevoegde verbinding (D) en dit over een breed gebied van verbinding (D) toevoegingen. 



   De polymeersamenstelling volgens de uitvinding wordt bij voorkeur gekenmerkt doordat het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van component (D) lager is dan 500 g/mol. Hierdoor komen de voordelen van de samenstelling volgens de uitvinding nog beter tot uiting. 



   Geschikt toe te passen verbindingen (D) in de polymeersamenstelling volgens de uitvinding zijn alle dicarbonzuuranhydride-houdende verbindingen die monofunctioneel zijn ten opzichte van het polyamide polymeer. Onder monofunctioneel wordt in het kader van deze aanvraag verstaan dat de verbinding (D) overwegend 

 <Desc/Clms Page number 3> 

 via de anhydride-functionaliteit kan en zal reageren met de polyamide polymeerketens. Dit sluit niet uit dat verbinding (D) eventueel andere, ten opzichte van het primaire amine van het polyamide reaktieve groepen bevat, doch de reaktiviteit van deze groepen met het polyamide dient beduidend lager te zijn dan de reaktiviteit van het polyamide met de dicarbonzuuranhydride-groep in de verbinding (D).

   In ieder geval dient koppeling van polyamide polymeerketens onderling via een dubbele functionaliteit in verbinding (D) vermeden te worden daar anders de viscositeit van de polymeersamenstelling te hoog wordt om deze nog goed te kunnen verwerken. Om die reden zijn bijvoorbeeld dianhydrides uitgesloten als verbinding (D) in de polymeersamenstelling. 



  Geschikt toe te passen verbindingen (D) zijn bijvoorbeeld   C. -C1O   verzadigde alifatische dicarbonzuuranhydrides, zoals bijvoorbeeld succinezuuranhydride, glutaarzuuranhydride, adipinezuuranhydride, en dies meer. Ook cycloalifatische dicarbonzuuranhydrides, zoals bijvoorbeeld cyclohexaan-dicarbonzuuranhydride, zijn uitermate geschikt. De toepassing van cyclohexaandicarbonzuuranhydride heeft het bijkomend voordeel dat verkleuring van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding onder invloed van omgevingsfactoren, zoals bijvoorbeeld zonlicht, wordt tegengegaan. Verder zijn dicarbonzuuranhydride-houdende verbindingen (D) die ethylenische onverzadigdheden bevatten, in principe geschikt. Een voorbeeld van een dergelijke ethylenisch verzadigde verbinding is maleinezuuranhydride. 



  Verbindingen (D) die een aromatische onverzadiging bevatten zijn eveneens geschikt voor toepassing in de samenstelling volgens de uitvinding. Voorbeelden van geschikte aromatische verbindingen (D) zijn ftaalzuuranhydride en/of trimellietzuuranhydride. 



  Hoewel bijvoorbeeld trimellietzuuranhydride aan de 

 <Desc/Clms Page number 4> 

 aromatische ring gesubstitueerde zuurgroepen bevat, die in principe een reaktie kunnen aangaan met het polyamide, bezit deze reaktie een voldoende lage reaktiviteit ten opzichte van het polyamide polymeer om te vermijden dat onderlinge koppeling of cross-linking van polyamide polymeerketens optreedt in de samenstelling. Bij voorkeur wordt ftaalzuuranhydride toegepast. Naast een verder verbeterde slagvastheid, heeft een ftaalzuuranhydride bevattende polymeersamenstelling volgens de uitvinding het bijkomend voordeel dat deze uitermate geschikt is voor gebruik in produkten die in contact met voedsel kunnen komen. 



   De hoeveelheid toe te passen verbinding (D) kan binnen brede grenzen worden gekozen. De geschikte hoeveelheid zal doorgaans worden bepaald door voor een bepaalde samenstelling van entcopolymeer (A), polyamide (B) en polymeer (C), die hoeveelheid verbinding (D) te bepalen die de hoogste gewenste mechanische eigenschap - zoals bijvoorbeeld koude   slagvastheid - oplevert.   



  Doorgaans is een kleine hoeveelheid verbinding (D) reeds voldoende om het gewenste effekt te bereiken. Bij voorkeur is de hoeveelheid verbinding (D) gelegen tussen 0, 1 en 10 mmol per 100 g van component (B). Met nog meer voorkeur is de hoeveelheid verbinding (D) gelegen tussen 2, 5 en 5 mmol per 100 g van component (B). Door deze hoeveelheid verbinding (D) toe te passen wordt met name de koude slagvastheid van de polymeersamenstelling verder verbeterd. 



   Het entcopolymeer in de polymeersamenstelling volgens de uitvinding omvat een entcopolymeer van een vinylaromatische verbinding, een vinylcyanide en eventueel een derde monomeer op een rubber. Geschikt toe te passen vinylaromatische verbindingen worden bijvoorbeeld gekozen uit de groep styreen, a-methylstyreen, o-vinyltolueen, m-vinyltolueen en/of p-vinyltolueen, vinylnaftaleen, dimethylstyreen, 

 <Desc/Clms Page number 5> 

 t-butylstyreen en gehalogeneerde styreenderivaten, zoals bijvoorbeeld chlorostyreen of bromostyreen. Bij voorkeur is de toegepaste vinylaromatische verbinding styreen en/of a-methylstyreen. Geschikt toe te passen vinylcyanide verbindingen worden bijvoorbeeld gekozen uit de groep gevormd door acrylonitril en cyanoalkyleenverbindingen, die 4-7 koolstofatomen bevatten, zoals bijvoorbeeld methacrylonitril.

   Bij voorkeur is de toegepaste vinylcyanideverbinding acrylonitril en/of methacrylonitril. Geschikt toe te passen derde monomeren worden bijvoorbeeld gekozen uit de groep van acrylaten en methacrylaten, zoals bijvoorbeeld methylmethacrylaat en ethylacrylaat, en van al dan niet gesubstitueerde imidederivaten van   a, ss-onverzadigde   dicarbonzuren en a, ss-onverzadigde dicarbonzuuranhydriden, zoals bijvoorbeeld maleimide en N-fenyl-   maleïmide.   



   De rubber, die wordt toegepast in het entcopolymeer kan worden gekozen uit de bekende rubbers. 



  De enige limitering die aan de rubber wordt opgelegd is dat deze niet gefunctionaliseerd mag zijn. Bij gebruik van gefunctionaliseerde rubbers wordt de slagvastheid van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding niet bereikt. Met gefunctionaliseerd rubber wordt in het kader van deze aanvrage bedoeld een rubber waarop met het polyamide reactieve groepen, zoals ethylenisch onverzadigde electrofiele groepen en/of carboxylzure groepen bevattende monomeren zijn geent. 



   In het algemeen hebben de geschikte rubbers een glasovergangstemperatuur lager dan -10 C. Geschikt toe te passen rubbers worden bijvoorbeeld gekozen uit de groep van   butadiêenrubbers   en etheen-propeen copolymeren, die desgewenst een derde copolymeriseerbaar   diêenmonomeer   bevatten, zoals bijvoorbeeld 1, 4-he-   xadiêen, dicyclopentadiêen, dicyclooctadiêen,   methyleennorborneen, ethylideennorborneen en tetrahydroindeen. Desgewenst bevat het entcopolymeer 

 <Desc/Clms Page number 6> 

 tevens een ondergeschikte hoeveelheid natuurlijk rubber en/of een elastomeer, dat in hoofdzaak is opgebouwd uit   l, 3-diêenverbindingen,   zoals bijvoorbeeld butadien-1, 3, isopreen en   2, 3-dimethylbutadiêen-l, 3.   



  De voorkeur wordt gegeven aan   polybutadienen-   
 EMI6.1 
 homopolymeren of aan butadiêen-copolymeren met een butadiêen-gehalte van 60-90 gew. Bijzonder geschikte entcopolymeren in de polymeersamenstelling volgens de uitvinding zijn acrylonitril-styreen-butadiêen (ABS), acrylonitril-styreen-acrylaat (ASA) en een etheen-propeen-diêen rubber, gepolymeriseerd met styreen en acrylonitril (AES). Met de meeste voorkeur wordt   acrylonitril-styreen-butadiêen   (ABS) toegepast in de samenstelling volgens de uitvinding. De hoeveelheid rubber in het entcopolymeer is bij voorkeur gelegen tussen 20-70 gew.-%, met meer voorkeur tussen 35-65 
 EMI6.2 
 gew.-%. Met de meeste voorkeur ligt het percentage rubber tussen 40-50 gew.-%. De gemiddelde deeltjesgrootte van het polybutadieenrubber kan binnen brede grenzen worden gekozen.

   Bij voorkeur ligt de gemiddelde deeltjesgrootte tussen 0, 1 en   0,5 pu.   Het is mogelijk rubberdeeltjes toe te passen met een bimodale deeltjesgrootte verdeling, i. e. een deeltjesgrootte verdeling waarbij de deeltjesgroottes gegroepeerd zijn rond twee van elkaar verschillende gemiddelde deeltjesgroottes. 



   Het entcopolymeer kan met behulp van algemeen bekende werkwijzen worden gesynthetiseerd. Voorbeelden van dergelijke werkwijzen zijn processen voor massapolymerisatie, emulsiepolymerisatie, suspensiepolymerisatie en massa-suspensiepolymerisatie. Bij voorkeur wordt emulsiepolymerisatie gebruikt. Verder wordt bij voorkeur de polymerisatie dusdanig uitgevoerd dat een entefficiöntie (de monomeerfraktie die is geent op de 
 EMI6.3 
 rubber) van tenminste 20 gew.-% wordt bereikt. Met meer voorkeur is de entefficiêntie tenminste 40 gew.-%. De wijze waarop dit kan worden bereikt is de vakman 

 <Desc/Clms Page number 7> 

 bekend. 



  Bij de polymerisatie kunnen de gebruikelijke hulpstoffen worden toegepast. Voorbeelden van dergelijke stoffen zijn ketenregelaars, emulgatoren, en vrije radikalen leverende verbindingen. Het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van het entcopolymeer kan binnen brede grenzen worden gekozen, bijvoorbeeld tussen 80000 g/mol en meer dan 200000 g/mol. Het heeft voordelen de polymerisatie dusdanig uit te voeren dat het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van het entcopolymeer lager is dan 200000 g/mol, met meer voorkeur lager dan 170000   g/mol   en met de meeste voorkeur lager dan 130000 g/mol. 



  Hierdoor wordt de vloei van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding verder verbeterd, zonder dat de hoge slagvastheid van de samenstelling noemenswaardig achteruitgaat. Desgewenst kan aan de polymeersamenstelling een separaat verkregen copolymeer van vinylaromatische en vinylcyanide monomeereenheden, bij voorkeur styreen en acrylonitril, worden toegevoegd. 



   Geschikt toe te passen polyamiden in de samenstelling volgens de uitvinding zijn de conventionele polyamide harsen, die onder de naam nylon bekend zijn, inclusief de alifatische polylactamen. 



  Polyamiden worden verkregen door polycondensatie van alifatische, alicyclische en aromatische diaminen en dicarbonzuren. Geschikte polyamides zijn bijvoorbeeld nylon 6 (polycaprolactam), nylon 11, nylon 12 (polylauryllactam), nylon 4. 6, nylon   6. 6   
 EMI7.1 
 (polyhexamethyleen adipamide), nylon 6. (polyhexamethyleen sebaccamide), nylon 6. 



  (polyhexamethyleen azelamide). Ook is het mogelijk nylon copolymeren toe te passen, bijvoorbeeld random copolymeren van nylon 6 en 6. 6, van nylon 6 en 4. 6, van nylon   6. 6   en 6. 10, en van nylon 6 en 11. Copolyamiden waarin bijvoorbeeld cyclohexyldicarbonzuur, 

 <Desc/Clms Page number 8> 

 naftaleendicarbonzuur en/of tereftaalzuur als comonomeer is ingebouwd, zijn eveneens geschikt als component (B) in de polymeersamenstelling volgens de uitvinding. Bij voorkeur is het polyamide een nylon 6, nylon 6, 6 en/of een random copolymeer van nylon 6, 6 en nylon 6. Het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van het polyamide is bij voorkeur groter dan 20000 g/mol. 



  Eveneens geschikte polyamiden zijn, al dan niet 
 EMI8.1 
 stervormig, vertakte polyamides, zoals bijvoorbeeld beschreven in J. Waratomski, Chem. Mater. 4, 1000-04, (1992). 



   Polymeren worden in het kader van deze aanvraag mengbaar geacht als ze een samenstelling vormen bestaande uit één enkele fase. Zijn polymeren niet of slechts gedeeltelijk mengbaar dan vormen zij in hun samenstelling separate fasen. De specifiek gevormde morfologie hangt af van de relatieve hoeveelheden en van de aard van de samenstellende polymeren. Wordt een overmaat van één polymeer gebruikt dan zal dit polymeer over het algemeen een continue fase vormen, waarin het andere polymeer is gedispergeerd. Bij toepassen van ongeveer gelijke hoeveelheden van de polymeren kan een morfologie met een cocontinue struktuur ontstaan. 



  Polymeren worden compatibel geacht indien ze een stabiele meerfazige samenstelling vormen met bruikbare mechanische eigenschappen, in het bijzonder een hoge slagvastheid en/of rek bij breuk. Incompatibele polymeren daarentegen vormen een meerfazige samenstelling met inferieure eigenschappen ten opzichte van de polymeren afzonderlijk. 



   Polyamides zijn over het algemeen noch mengbaar, noch compatibel met koolwaterstofharsen, zoals bijvoorbeeld polystyreen of acrylonitrilbutadieen-styreen entcopolymeren. 



   Een compatibele samenstelling van polyamide en entcopolymeren van het ABS type met nuttige eigenschappen wordt verkregen door toepassing van het 

 <Desc/Clms Page number 9> 

 polymeer (C) dat als compatibilizerend middel werkt. 



  Het polymeer (C) in de samenstelling volgens de uitvinding bevat typisch (Cl) een vinylaromatisch monomeer, (C2) tenminste een monomeer gekozen uit de groep van Cl tot C4 alkyl methacrylaten, Cl tot C4 alkyl acrylaten, methacrylonitril en acrylonitril, en (C3) 0, 2 tot 30 mol% van een a, ss-onverzadigde dicarbonzuuranhydride-houdende verbinding. Bij voorkeur is het polymeer (C) een terpolymeer van (Cl) styreen en/of a-methylstyreen, (C2) acrylonitril, en (C3) 0, 2 tot 30 mol% maleinezuuranhydride. Een goede slagvastheid wordt met name bereikt indien de hoeveelheid   maleinezuuranhydride   in component (C) wordt gekozen tussen 0, 5 en   6, 0 mol%.   



   Het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van het polymeer (C) kan binnen brede grenzen worden gekozen. Zo zijn   molmassa's   tussen ongeveer 60000 g/mol en meer dan 250000 g/mol geschikt. 



   Het heeft voordelen het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van het polymeer (C) te kiezen tussen 160000 g/mol en 230000 g/mol. Met de meeste voorkeur wordt het polymeer gekenmerkt doordat de hoeveelheid   maleinezuuranhydride   gelegen is tussen 0, 5 en   6, 0 mol%,   en het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht tussen 180000 g/mol en 210000 g/mol. Hierdoor wordt een verdere verbetering van de mechanische eigenschappen bij vooral lage temperaturen bereikt. 



   Het polymeer (C) kan op gebruikelijke wijze worden bereid. Een geschikte werkwijze bestaat erin de monomeren waaruit het polymeer is opgebouwd, bijvoorbeeld styreen,   maleinezuuranhydride   en acrylonitril, op te lossen in een geschikt oplosmiddel, bijvoorbeeld methylethylketon (MEK). Aan deze oplossing worden één of, indien gewenst, meerdere chemische initiatoren toegevoegd. Geschikte initiatoren zijn bijvoorbeeld peroxides. Vervolgens wordt het mengsel bij verhoogde temperatuur gedurende een aantal uren 

 <Desc/Clms Page number 10> 

 gepolymeriseerd, waarna het restgehalte aan oplosmiddel en niet omgezette monomeren wordt verwijderd op bekende wijze. 



   De verhouding tussen het styreen monomeer en het acrylonitril monomeer in het polymeer (C) is bij voorkeur gelegen tussen 80 : 20 en 50 : 50. Om de mengbaarheid van het polymeer (C) met het entcopolymeer (A) te verbeteren wordt bij voorkeur de relatieve hoeveelheid styreen monomeer in het polymeer (C) nagenoeg gelijk genomen aan de relatieve hoeveelheid styreen monomeer in het entcopolymeer (A). 



   De relatieve hoeveelheid polymeer (C) in de samenstelling volgens de uitvinding is gelegen tussen 1 en 15 gew.-%, bij voorkeur tussen 1, 5 en 10   gew.-%.   Met de meeste voorkeur is de relatieve hoeveelheid polymeer (C) in de samenstelling volgens de uitvinding gelegen tussen 2 en 6   gew.-%.   



   De polymeersamenstelling volgens de uitvinding kan op bekende wijze thermoplastisch worden aangemaakt en vervolgens verwerkt tot vormdeel. Voor de aanmaak geschikte apparatuur is bijvoorbeeld een enkelof dubbelschroefsextruder. Voor de verwerking tot vormdeel kan gebruik worden gemaakt van een spuitgietmachine. Ook is het mogelijk de samenstelling te persen tot eindprodukt. Door de uitstekende verwerkbaarheid van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding is deze uitermate geschikt voor het vervaardigen van allerlei voorwerpen. Wegens het uitstekend vloeigedrag van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding is deze met name geschikt voor het spuitgieten van grote vormdelen, waarbij over het algemeen lange vloeiwegen optreden.

   Voorbeelden van grote vormdelen zijn bumpers, spatborden, front   facia's,   dashboard's, binnendeurpanelen en middenconsoles van automobielen. 



   Aan de polymeersamenstelling volgens de uitvinding kunnen desgewenst additieven worden 

 <Desc/Clms Page number 11> 

 toegevoegd. Voorbeelden van gebruikelijke additieven zijn stabilisatoren, antioxydantia, glijmiddelen, vulmiddelen, kleurstoffen, pigmenten, vlamvertragers, geleidende vezels en versterkende vezels, zoals glasvezel of koolstofvezel. De additieven kunnen desgewenst voor of tijdens de verwerkingsstap worden toegevoegd. 



   De uitvinding wordt verder verduidelijkt aan de hand van de onderstaande voorbeelden zonder daartoe te worden beperkt. 



  Voorbeelden en   veraeliikende   experimenten Gebruikte componenten   AI-een   ABS polymeer, verkregen door enten van styreen en acrylonitril op polybutadieenrubber door middel van emulsiepolymerisatie. De gewichtsverhouding styreen/acrylonitril bedraagt 70 : 30. Het rubbergehalte 
 EMI11.1 
 is 40 gew.-%. Deze ABS is verkrijgbaar bij de firma DSM te Nederland onder de handelsnaam Ronfalin*"TZ220. 



   B1 - een polyamide 6 verkrijgbaar bij de firma DSM te Nederland onder de handelsnaam   AkulonTM   K123. Het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht bedroeg 22000 g/mol. 



     Cl-een   terpolymeer van styreen, acrylonitril, en MZA. Het terpolymeer wordt verkregen door styreen en acrylonitril in een verhouding van 2, 2 : 1, en een hoeveelheid MZA op te lossen in methylethylketon (MEK). Dit mengsel wordt vervolgens bij verhoogde temperatuur gepolymeriseerd waarna het oplosmiddel wordt verdampt. Het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van het terpolymeer werd bepaald door middel van de hieronder beschreven GPC-methode. Het molpercentage MZA in het terpolymeer werd berekend uit de polymerizatieconversie en de hoeveelheid aan de oplossing toegevoegd MZA, en bedroeg   2, 5 mol%.   

 <Desc/Clms Page number 12> 

 



   C2 - een terpolymeer van styreen, acrylonitril en MZA, op dezelfde wijze verkregen als Cl. Het molpercentage MZA in het terpolymeer bedroeg   4, 0 mol%.    



   D - ftaalzuuranhydride, verkrijgbaar bij de firma Acros te België. 



   Van de hierboven vermelde componenten werden polymeersamenstellingen vervaardigd op volgende wijze. 



  Aan een   Schwabenthan   enkelschroefsextruder werden de componenten (A, B, C en D) toegevoegd bij een toerental van 60 rpm. De insteltemperatuur over de lengte van de 
 EMI12.1 
 extruder bedroeg 50/150/190/230/245/245/245 C. De smelttemperatuur was ongeveer 2700C. Enkel het polyamide werd voorgedroogd. Het verkregen granulaat werd gedurende 16 uur voorgedroogd onder vacuum bij 
 EMI12.2 
 800C. Vervolgens werden van het granulaat proefstaven gespuitgiet op een standaard ArburgTM waarbij de temperatuur van de smelt ongeveer 2600C bedroeg. De matrijstemperatuur bedroeg   700C.   



  De aangemaakte polymeren hadden de volgende samenstelling (aantal gewichtsdelen A, B en C geschaald op 100 gew. %). Aan alle samenstellingen werd eenzelfde hoeveelheid gebruikelijke toeslagstoffen van   1, 1 gew.-%   toegevoegd, alsmede een in de onderstaande tabel weergegeven variabele hoeveelheid verbinding (D). 

 <Desc/Clms Page number 13> 

   Tabel l :

     samenstellingen 
 EMI13.1 
 
<tb> 
<tb> Voorbeeld <SEP> A1 <SEP> B1 <SEP> C1 <SEP> C2 <SEP> D
<tb> 1 <SEP> 54,8 <SEP> 39,2 <SEP> 6,0 <SEP> - <SEP> 0,290
<tb> 2 <SEP> 54, <SEP> 8 <SEP> 39, <SEP> 2 <SEP> 6, <SEP> 0-0, <SEP> 218 <SEP> 
<tb> 3 <SEP> 54, <SEP> 8 <SEP> 39, <SEP> 2 <SEP> 6, <SEP> 0-0, <SEP> 145 <SEP> 
<tb> 4 <SEP> 54, <SEP> 8 <SEP> 39, <SEP> 2-6, <SEP> 0 <SEP> 0, <SEP> 290 <SEP> 
<tb> 5 <SEP> 54, <SEP> 8 <SEP> 39, <SEP> 2 <SEP> - <SEP> 6, <SEP> 0 <SEP> 0, <SEP> 218 <SEP> 
<tb> 6 <SEP> 54, <SEP> 8 <SEP> 39, <SEP> 2-6, <SEP> 0 <SEP> 0, <SEP> 145 <SEP> 
<tb> A <SEP> 54, <SEP> 8 <SEP> 39, <SEP> 2 <SEP> 6, <SEP> 0 <SEP> 
<tb> B <SEP> 54, <SEP> 8 <SEP> 39, <SEP> 2-6, <SEP> 0 <SEP> 
<tb> 
 Gebruikte test-en karakterisatiemethodes
De Izod kerfslagvastheid werd gemeten volgens ASTM D-256 bij temperaturen   van -200C,

   OOC   en   23 C.   De proefstaafdikte bedroeg 6, 4 mm. 



   Buigmodulus en-sterkte werden gemeten volgens ASTM D-790 bij   23OC.   
 EMI13.2 
 



  De geinstrumenteerde valenergiemeting (VEM of "falling dart impact test") werd uitgevoerd bij 23'C   en-20 *C   op vierkante, ingeklemde testplaatjes met een dikte van   3. 2   mm. Een vallichaam (dart) met bolle punt en een diameter van 10 mm werd gebruikt. De valsnelheid bedroeg 4, 4 m/s. Bepaald werden het breukgedrag (met of zonder splintervorming) en de totaal opgenomen energie   bij -20'c   en   23'C.   



   Als maat voor de vloei werd de Melt Flow Index (MFI) gemeten overeenkomstig ASTM D 1238. 



   De temperatuurbestendigheid van de monsters werd gemeten door middel van Vicat B50 methode volgens ASTM D 1525. 



   Het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht werd bepaald door middel van gel permeatie chromatografie 

 <Desc/Clms Page number 14> 

 (GPC), zoals beschreven in ASTM Methode D 3536-91. 



   De verkregen testresultaten zijn opgenomen in tabel 1. 



  De totale gedissipeerde energie in de VEM test bij 23 C bedroeg voor Voorbeelden 1 t/m 6 en resp. 43, 8 J/43, 9   J/43, 8 J/44, 1 J/43, 8   J en 44, 6 J. De buigmodulus bij 23 C bedroeg resp. 1823 MPa/1852 MPa/1905 MPa/1807 MPa/1847 MPa en 1914 MPa. De Vicat bedroeg resp. 



  101, 1 C/103, 5 C/105, 9  C/105, 3 C/104, 6 C en   104, 7 C.   



  Tabel 2 : test resultaten 
 EMI14.1 
 
<tb> 
<tb> Voorbeeld <SEP> Izod <SEP> 23 C <SEP> Izod <SEP> 0 C <SEP> Izod <SEP> - <SEP> 200e <SEP> MFI
<tb> (kJjm2) <SEP> (kJ/m2) <SEP> (kJ/m2) <SEP> (dg/10 <SEP> min)
<tb> 1 <SEP> 20, <SEP> 2--8, <SEP> 4 <SEP> 
<tb> 2 <SEP> 74, <SEP> 5 <SEP> 18, <SEP> 5 <SEP> 15, <SEP> 3 <SEP> 5, <SEP> 7 <SEP> 
<tb> 3 <SEP> 78, <SEP> 2 <SEP> 63, <SEP> 9 <SEP> 21, <SEP> 8 <SEP> 3, <SEP> 9 <SEP> 
<tb> 4 <SEP> 46, <SEP> 0--8, <SEP> 0 <SEP> 
<tb> 5 <SEP> 75, <SEP> 7 <SEP> 60, <SEP> 7 <SEP> 20, <SEP> 4 <SEP> 6, <SEP> 0 <SEP> 
<tb> 6 <SEP> 78, <SEP> 3 <SEP> 65, <SEP> 3 <SEP> 23, <SEP> 7 <SEP> 3, <SEP> 2 <SEP> 
<tb> A <SEP> 31, <SEP> 0--2, <SEP> 0 <SEP> 
<tb> B <SEP> 11, <SEP> 0--0, <SEP> 6 <SEP> 
<tb>

Claims

CONCLUSIES 1. Polymeersamenstelling bevattende : (A) 5 tot 79 gew.-% van een entcopolymeer van vinylaromatische monomeren en monomeren gekozen uit de groep van Cl tot C4 alkyl methacrylaten, Cl tot C4 alkyl acrylaten, methacrylonitril en acrylonitril op een rubber ; (B) 90 tot 20 gew.-% van een thermoplastisch polyamide polymeer ; en (C) 1 tot 50 gew.-% van een polymeer bevattende (Cl) een vinylaromatisch monomeer, (C2) tenminste een monomeer gekozen uit de groep van Cl tot C4 alkyl methacrylaten, Cl tot C4 alkyl acrylaten, methacrylonitril en acrylonitril, en (C3) 0, 2 tot 30 mol% van een a, ss-onverzadigde dicarbonzuuranhydride-houdende verbinding ;

waarbij de gew.-% van de componenten (A), (B) en (C) zijn betrokken op het totale gewicht van de componenten (A), (B) en (C), met het kenmerk, dat de samenstelling tevens tenminste één monofunctionele, dicarbonzuuranhydride-houdende verbinding (D) met een gewichtsgemiddeld moleculairgewicht lager dan 1500 g/mol bevat.
2. Polymeersamenstelling volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat het gewichtsgemiddeld moleculairgewicht van verbinding (D) lager is dan 500 g/mol.
3. Polymeersamenstelling volgens een der conclusies 1-2, met het kenmerk, dat de hoeveelheid verbinding (D) in de samenstelling gelegen is tussen 0, 1 en 10 mmol per 100 g van component (B).
4. Polymeersamenstelling volgens één der conclusies 1-3, met het kenmerk, dat de hoeveelheid verbinding (D) in de samenstelling gelegen is <Desc/Clms Page number 16> tussen 2, 5 en 5 mmol per 100 g van component (B).
5. Polymeersamenstelling volgens één der conclusies 1-4, met het kenmerk, dat verbinding (D) ftaalzuuranhydride is.
6. Polymeersamenstelling volgens één der conclusies 1-5, met het kenmerk, dat de hoeveelheid component (C) begrepen is tussen 2 en 6 gew.-%, begrepen op het totale gewicht van componenten (A), (B) en (C).
7. Polymeersamenstelling volgens één der conclusies 1-6, met het kenmerk, dat de hoeveelheid maleinezuuranhydride in component (C) begrepen is tussen 0, 5 en 6, 0 mol%.
8. Vormdeel, geheel of gedeeltelijk verkregen uit de polymeersamenstelling volgens één der conclusies 1-9.
9. Polymeersamenstelling, zoals geheel en/of gedeeltelijk is beschreven in de beschrijvingsinleiding en/of de voorbeelden.