PL180592B1 - Oslonka kolagenowa jadalna i sposób wytwarzania oslonki kolagenowej jadalnej PL - Google Patents

Abstract

1. Oslonka kolagenowa jadalna, zwinieta spiralnie, stanowiaca namiastke jelita baraniego o grubosci scianki ponizej 0,035 mm, i srednicy zwoju wynoszacej od 100 do 350 mm, znamienna tym, ze ma srednice wewnetrzna od 13 do 23 mm, przy czym jest wytworzona z masy kolagenowej zawierajacej ponizej 6,0% wagowych suchego kolagenu. 6. Sposób wytwarzania oslonki kolagenowej jadalnej, zwinietej spiralnie, o grubo- sci scianki ponizej 0,035 mm, i srednicy zwoju wynoszacej od 100 do 350 mm, stano- wiacej namiastke jelita baraniego, w którym wyciska sie mase do wytlaczania, obrabia sie ja chemicznie i uzyskany rekaw foliowy zwija sie, znamienny tym, ze stosuje sie mase do wytlaczania zawierajaca ponizej 6,0% wagowych suchego kolagenu i wyciska sie rekaw foliowy o srednicy wewnetrznej od 13 do 23 mm, który bezposrednio po wy- ciskaniu obrabia sie od wewnatrz gazowym koagulatorem, korzystnie amoniakiem, a jednoczesnie zewnetrzna powierzchnie poddaje sie obróbce cieklym koagulatorem. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest osłonka kolagenowa jadalna i sposób wytwarzania osłonki kolagenowej jadalnej, zwłaszcza do produkcji wyrobów kiełbasianych i innych artykułów spożywczych.

180 592

Do wytwarzania wyrobów kiełbasianych stosowane są jelita naturalne oraz, w coraz większym stopniu, jelita sztuczne na bazie kolagenu lub celulozy. Dla określonych rodzajów wyrobów kiełbasianych, na przykład kiełbasy do smażenia lub kiełbasek stosuje się do chwili obecnej prawie bez wyjątku jelita naturalne, mianowicie jelita baranie, ponieważ jelita na bazie kolagenu nie mogły dotychczas zadowolić wymagań konsumentów.

Wytwarzanie cienkościennych prostych jelit kolagenowych jest wystarczająco znane specjaliście, na przykład z amerykańskich opisów patentowych nr 3535125, 3620775 lub 3505085, lub z niemieckiego opisu patentowego nr 972854. Z europejskiego zgłoszenia patentowego nr 82 201 591 znane jest wyciskanie, podlegających koagulacji, amfoterycznych, wielkocząsteczkowych substancji i ich koagulowanie w punkcie izoelektrycznym, ewentualnie po uprzedniej obróbce z udziałem amoniaku. Z francuskiego opisu patentowego nr 1583367 znane jest zastosowanie amoniaku jako koagulatora wewnątrz rękawa foliowego.

W niemieckim opisie wyłożeniowym nr 22 07 217 przedstawione zostały, przeznaczone do surowych kiełbas, zwinięte jelita z kolagenów, w których obróbka z użyciem soli odbywa się poprzez natrysk lub skraplanie roztworem soli przy jednoczesnym doprowadzeniu powietrza do wnętrza osłonki, przed procesem suszenia wyciskanej folii, aby zapobiec zwisom wskutek różnego wydłużenia rękawa foliowego. Znane jest również, jako alternatywa względem grubych i ciągliwych zwiniętych jelit świńskich, stosowanie jelit kolagenowych, przedstawionych na przykład w niemieckim opisie patentowym nr 2314767. W tym sposobie wytwarzania skręconych osłonek kiełbasianych stosuje się obrotowe, stożkowe powierzchnie obwodowe, przy czym wyciskana, nadmuchiwana osłonka kolagenowa jest transportowana przez kilka, ustawionych jeden za drugim, stożkowych elementów nośnych za pomocą przestawnych urządzeń odsuwających i jednocześnie suszona za pomocą powietrza, nagrzanego do 50°C. Wytwarzane w ten sposób zwinięte jelita kolagenowe nie są pod względem własności optycznych i organoleptycznych w jakikolwiek sposób porównywalne z jelitami baranimi. Według sposobu przedstawionego w niemieckim opisie patentowym nr 2314767 również nie można wytwarzać zwiniętych jelit cienkościennych o średnicy wewnętrznej od 13 do 23 mm na skalę przemysłową, ponieważ wówczas byłoby konieczne zastosowanie niskolepkiej masy kolagenowej o zawartości suchego kolagenu od

3,5 do 6,0%. Taka masa kolagenowa nie ma jednak wystarczająco trwałej struktury, lecz jest kleista, w związku z czym przedstawiona w niemieckim opisie patentowym nr 2314767 technika produkcji nie nadaje się do wyrobu takich produktów.

Z opisu patentowego Wlk. Brytanii GB 1107094 znane jest wytwarzanie prostych osłonek kolagenowych, wyciskanych pionowo do góry w kąpieli strącającej z 45% siarczanu amonowego albo nasyconego roztworu soli kuchennej. Strącanie przeprowadza się w uformowanym rękawie na zewnątrz i od wewnątrz ciągle za pomocą tego samego ciekłego koagulatora wokół metalowego trzpienia. Alternatywnie, utworzony rękaw za pomocą powietrza podtrzymującego i gazowego amoniaku stosowanego od wewnątrz i zewnątrz układa się na poruszający się z szybkością wytłaczania element przenoszący. W obu przypadkach wyciska się kleistą, prawie nie mającą własności samonośnych masę kolagenową o zawartości materiału kolagenowego poniżej 6% wagowych, z której po obróbce takim samym koagulatorem z obu stron uzyskuje się proste, jadalne osłonki kolagenowe nadające się do dalszego transportu sposobami bez tarcia.

Z francuskiego opisu patentowego nr 158 3367 znane jest zastosowanie amoniaku jako koagulatora od wewnątrz rękawa foliowego, jest to więc obróbka jednostronna. Sposób według opisu FR 1583367 nie prowadzi do uzyskania osłonek kolagenowych o własnościach, jakie można uzyskać przez połączoną obróbkę koagulatorami z obu stron rękawa foliowego.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie jadalnych zwiniętych jelit kolagenowych, które nadają się do zastosowania jako alternatywa względem cienkich jelit baranich.

Osłonka kolagenowa jadalna, zwinięta spiralnie, stanowiąca namiastkę jelita baraniego, o grubości ścianki poniżej 0,035 mm, i średnicy zwoju wynoszącej od 100 do 350 mm, charakteryzuje się według -wynalazku tym, że ma średnicę wewnętrzna od około 13 do 23 mm,

180 592 przy czym jest wytworzona z masy kolagenowej zawierającej poniżej 6,0% wagowych suchego kolagenu.

Korzystnie osłonka jest z kolagenu, zawartego w skórze wołowej-.

Korzystnie grubości ścianki na zewnętrznej i wewnętrznej średnicy zwoju sąjednakowe. Korzystnie grubości ścianki na zewnętrznej i wewnętrznej średnicy zwoju są różne. Korzystnie grubość ścianki na wewnętrznej średnicy zwoju jest większa niż na średnicy zewnętrznej.

Sposób wytwarzania osłonki kolagenowej jadalnej zwiniętej spiralnie, o grubości ścianki poniżej 0,035 mm, i średnicy zwoju wynoszącej od 100 do 350 mm, stanowiącej namiastkę jelita baraniego, w którym wyciska się masę do wytłaczania, obrabia się ją chemicznie i uzyskany rękaw foliowy zwija się, odznacza się według wynalazku tym, że stosuje się masę do wytłaczania zawierającą poniżej 6,0% wagowych suchego kolagenu i wyciska się rękaw foliowy o średnicy wewnętrznej od 13 do 23 mm, który bezpośrednio po wyciskaniu obrabia się od wewnątrz gazowym koagulatorem, korzystnie amoniakiem, a jednocześnie zewnętrzną powierzchnię poddaje się obróbce ciekłym koagulatorem.

Korzystnie gazowy amoniak podaje się do nadmuchiwanego rękawa bezpośrednio przez doprowadzenie, wbudowane w głowicę wyciskającą.

Korzystnie ciekły koagulator, podaje się natychmiast po wyciśnięciu rękawa równomiernie na zewnętrzną powierzchnię rękawa.

Korzystnie jako ciekły koagulator stosuje się wodne nasycone roztwory soli nieorganicznych.

Korzystnie jako koagulator stosuje się chlorek sodu, siarczan sodu lub siarczan amonu.

Korzystnie po koagulacji rękaw foliowy suszy się wstępnie, po czym spryskuje od zewnątrz wodą, a następnie poddaje się go garbowaniu, zmiękcza, ponownie suszy, ponownie zwilża i zwija względnie składa.

Korzystnie wytwarza się rękaw foliowy tworzący zwój o jednakowej grubości ścianki na całym obwodzie.

Korzystnie wytwarza się rękaw foliowy tworzący zwój o zróżnicowanej grubości ścianki.

Korzystnie wytwarza się rękaw foliowy o grubości ścianki na wewnętrznej średnicy zwoju większej niż grubość ścianki na zewnętrznej średnicy zwoju.

Zgodnie z wynalazkiem nieoczekiwanie stwierdzono, że jadalne, delikatne, cienkościenne zwinięte spiralnie jelita kolagenowe można wytwarzać na skale przemysłową, jeżeli rozwiązanie przedstawione w niemieckim opisie patentowym nr 2314767 zmieni się o tyle, że sporządzony z zawiesiny kolagenowej rękaw foliowy bezpośrednio za głowicą wyciskającą poddaje się, zarówno od wewnątrz, jak też od zewnątrz, obróbce z udziałem koagulatorów, przy czym wewnątrz rękawa zastosowany jest gazowy amoniak, zaś na zewnętrzną powierzchnię stężone wodne roztwory silnie koagulujących soli nieorganicznych. W ten sposób wymuszona zostaje jednocześnie spontaniczna koagulacja wrażliwego kolagenowego produktu wyciskania. Dzięki temu rozwiązaniu zarówno kleistość, jak też nietrwałość strukturalna świeżo wyciśniętego, nadmuchanego rękawa kolagenowego jest, jeszcze przed ułożeniem na znanym stożkowym segmencie transportowym, na tyle zminimalizowana, że możliwe jest ciągłe wytwarzanie cienkościennych i mających małą średnicę wewnętrzną, zwiniętych spiralnie osłonek kolagenowych o średnicy wewnętrznej od 13 do 23 mm i grubości ścianek poniżej 0,035 mm.

Korzystnie doprowadzanie gazowego amoniaku do rękawa kolagenowego następuje poprzez doprowadzenie, zamontowane w głowicy wyciskającej. Natrysk zewnętrznej powierzchni rękawa nasyconym roztworem silnego koagulatora następuje korzystnie poprzez, rozmieszczone równomiernie wokół obwodu rękawa, dysze rozpylające. Po koagulacji rękaw kolagenowy jest wstępnie suszony, następnie w celu usunięcia powstałych soli nieorganicznych płukany wodą, po czym realizowane są dalsze etapy sposobu to znaczy garbowanie, zmiękczanie, suszenie, ponowne zwilżanie i zwijanie względnie składanie.

Ilość doprowadzanego do wnętrza rękawa, gazowego amoniaku oraz ilość i stężenie ciekłego koagulatora, natryskiwanego od zewnątrz na powierzchnię, można zmieniać

180 592 w szerokich granicach, dopóki zapewniona jest szybka koagulacja rękawa, świeżo wyciśniętego z, ubogich w składniki stałe, mas kolagenowych, co można stwierdzić na podstawie prostych prób wstępnych. Koagulacja zapobiega również skutecznie przyklejaniu do stożkowych segmentów nośnych i transportowych urządzenia według niemieckiego opisu patentowego nr 2314767, ponadto zaś jednoczesna podwójna koagulacja od wewnątrz i od zewnątrz zapobiega niekorzystnemu pękaniu rękawa podczas nadmuchiwania wyciskanego produktu powietrzem kalibrującym.

W zasadzie podwójną koagulację od wewnątrz i od zewnątrz można by prowadzić za pomocą amoniaku, korzystne jest jednak zastosowanie dla powierzchni zewnętrznej ciekłych koagulatorów, ponieważ charakteryzują się one o wiele bardziej efektywnym działaniem rozdzielczym i smarującym pomiędzy zewnętrzną powierzchnią rękawa i stożkowymi powierzchniami obwodowymi. Jeżeli od wewnątrz i od zewnątrz stosowany jest tylko amoniak w postaci gazowej, wówczas działanie rozdzielcze i smarujące jest znacznie mniejsze, w związku z czym należy się liczyć z powtarzającymi się przerwami w produkcji.

Osłonki kolagenowe według wynalazku mają korzystnie wewnętrzną średnicę zwoju od około 100 do 350 mm, ponieważ wówczas ich wygląd odpowiada wyglądowi jelit baranich. Grubości ścianek osłonki mogą być albo równe, albo różnić się pomiędzy sobą, przy czym korzystnie grubość ścianki na wewnętrznej średnicy zwoju jest nieznacznie większa niż grubość ścianki na zewnętrznej średnicy zwoju.

Przedmiot wynalazku jest objaśniony w przykładzie realizacji na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia układ do wytwarzania sposobem według wynalazku zwiniętych spiralnie osłonek kolagenowych, a fig. 2 układ do realizacji sposobu w widoku X.

Urządzenie do realizacji sposobu według wynalazku .zawiera ekstruder 1 z głowicą wyciskającą 2, położoną bezpośrednio obok wału wieńcowego 3, który przechodzi przez suszarkę 4. Wyciskany rękaw kolagenowy 5 jest po opuszczeniu głowicy wyciskającej układany na, zsynchronizowany czasowo, wał wieńcowy o stożkowych segmentach transportowych, przy czym unieruchomienie zwoju odbywa się za pomocą znanego sposobu.

Bezpośrednio za głowicą wyciskającą, której przewód powietrzny jest zaopatrzony w doprowadzenie gazowego amoniaku, nadmuchiwany rękaw foliowy dociera do umieszczonych w małej odległości dysz rozpylających 8a, 8b, które zapewniają równomierne powierzchniowe nanoszenie ciekłego koagulatora. Na fig. 2 widoczne jest wzajemne usytuowanie głowicy wyciskającej z doprowadzeniem amoniaku oraz układu dysz.

Poniżej przedmiot wynalazku jest objaśniony na podstawie następujących przykładów··.

Przykład 1

Z wytworzonej znanym sposobem masy kolagenowej o zawartości kolagenu 5,0% w odniesieniu do suchego kolagenu, wyciskany jest przez dyszę o ustawionym mimośrodowo rdzeniu lekko zakrzywiony rękaw o średnicy 16,2 mm przy prędkości 10 m/min. Rękaw kolagenowy, nadmuchiwany od czoła powietrzem do żądanej średnicy wyjściowej, jest od wewnątrz zasilany ciągłym strumieniem amoniaku, a jednocześnie od zewnątrz natryskiwany na całej powierzchni nasyconym roztworem soli kuchennej za pomocą trzech, rozmieszczonych wokół obwodu co 90°, specjalnych dysz. Konstrukcja urządzenia koagulacyjnego odpowiada w widoku fig. 2.

Ulegający w wyniku tej obróbki gwałtownej koagulacji rękaw kolagenowy jest bezpośrednio potem układany na znanym urządzeniu zwijającym, którego prędkość obrotowa jest dokładnie skorelowana z prędkością wyciskania rękawa kolagenowego. Po wstępnym suszeniu za pomocą nagrzanego powietrza rękaw kolagenowy przechodzi najpierw, w trakcie dalszego transportu w kanale, przez odcinek z natryskiem wodnym, aby oczyścić osłonkę z powstałych soli, jak chlorek amonu i sól kuchenna. Następnie rękaw jest w znany sposób garbowany, zmiękczany, suszony, ponownie zwilżany i zwijany.

Otrzymane w ten sposób, jadalne zwinięte spiralnie jelito kolagenowe ma grubość ścianki od 0,025 do 0,028 mm i średnicę w stanie napełnionym 17 mm. Nadaje się on znakomicie do wytwarzania tale zwanych norymberskich kiełbasek do pieczenia. Przy opiekaniu na grillu i smażeniu oraz przy porównaniu własności organoleptycznych nie można

180 592 stwierdzić żadnej istotnej różnicy pomiędzy tym zwiniętym spiralnie jelitem kolagenowym i kiełbaską do pieczenia, wykonaną przy użyciu jelita baraniego.

Szczególna zaleta osłonek kolagenowych według wynalazku w porównaniu z jelitem baranim polega jednak na tym, że umożliwiają produkcję kiełbasek o stałym ciężarze i dokładnie powtarzalnej geometrii.

Przykład 2

Masa kolagenowa została poddana obróbce, jak opisano w przykładzie 1, ale koagulację przeprowadzono z udziałem 42% roztworu siarczanu amonu, przy czym zastosowana została ustawiona mimośrodowo dysza o średnicy wewnętrznej 19,5 mm. W efekcie otrzymano zwiniętą spiralnie osłonkę kolagenową o wewnętrznej średnicy nominalnej 21 mm. Produkt ma własności porównywalne z własnościami osłonki z przykładu 1.

Przykład 3

Masę kolagenową wyciskano podobnie, jak w przykładzie 1, jednak bezpośrednio po wyciskaniu nie prowadzono wewnętrznej obróbki rękawa kolagenowego amoniakiem. Mający słabą strukturę, kleisty, wyciskany rękaw często pęka i wykazuje słabe miejsca przy nadmuchiwaniu powietrzem kalibrującym. Sposób ten nie pozwala na prowadzenie ciągłej produkcji.

Przykład 4

Masę kolagenową wyciskano podobnie, jak w przykładzie 1, ale zewnętrzna powierzchnia nie była spryskiwana ciekłym koagulatorem.

W tym sposobie wyciskany rękaw przykleja się natychmiast do segmentu zwijającego i pęka. Nie jest możliwa ciągła produkcja.

Powyższe przykłady dowodzą, że znane sposoby nie pozwalają wytworzyć osłonek kolagenowych jadalnych zwiniętych spiralnie o średnicy wewnętrznej od 13 do 23 mm z masy kolagenowej o zawartości poniżej 6% wagowych suchego kolagenu stanowiących namiastkę jelita baraniego.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Osłonka kolagenowa jadalna, zwinięta spiralnie, stanowiąca namiastkę jelita baraniego o grubości ścianki poniżej 0,035 mm, i średnicy zwoju wynoszącej od 100 do 350 mm, znamienna tym, że ma średnicę wewnętrzną od 13 do 23 mm, przy czym jest wytworzona z masy kolagenowej zawierającej poniżej 6,0% wagowych suchego kolagenu.
2. 2. Osłonka kolagenowa według zastrz. 1, znamienna tym, że jest z kolagenu, zawartego w skórze wołowej.
3. 3. Osłonka kolagenowa według zastrz. 1, znamienna tym, że grubości ścianki na zewnętrznej i wewnętrznej średnicy zwoju są jednakowe.
4. 4. Osłonka kolagenowa według zastrz. 1, znamienna tym, że grubości ścianki na zewnętrznej i wewnętrznej średnicy zwoju są różne.
5. 5. Osłonka kolagenowa według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że grubość ścianki na wewnętrznej średnicy zwoju jest większa niż na średnicy zewnętrznej.
6. 6. Sposób wytwarzania osłonki kolagenowej jadalnej, zwiniętej spiralnie, o grubości ścianki poniżej 0,035 mm, i średnicy zwoju wynoszącej od 100 do 350 mm, stanowiącej namiastkę jelita baraniego, w którym wyciska się masę do wytłaczania, obrabia się ją chemicznie i uzyskany rękaw foliowy zwija się, znamienny tym, że stosuje się masę do wytłaczania zawierającą poniżej 6,0% wagowych suchego kolagenu i wyciska się rękaw foliowy o średnicy wewnętrznej od 13 do 23 mm, który bezpośrednio po wyciskaniu obrabia się od wewnątrz gazowym koagulatorem, korzystnie amoniakiem, a jednocześnie zewnętrzną, powierzchnię poddaje się obróbce ciekłym koagulatorem.
7. 7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że gazowy amoniak podaje się do nadmuchiwanego rękawa bezpośrednio przez doprowadzenie, wbudowane, w głowicę wyciskającą.
8. 8. Sposób według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że ciekły koagulator, podaje się natychmiast po wyciśnięciu rękawa równomiernie na zewnętrzną powierzchnię rękawa.
9. 9. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że jako ciekły koagulator stosuje się wodne nasycone roztwory soli nieorganicznych.
10. 10. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że jako koagulator stosuje się chlorek sodu, siarczan sodu lub siarczan amonu.
11. 11. Sposób według zastrz. 6 albo 9, albo 10, znamienny tym, że po koagulacji rękaw foliowy suszy się wstępnie, po czym spryskuje od zewnątrz wodą, a następnie poddaje się go garbowaniu, zmiękcza, ponownie suszy, ponownie zwilża i zwija względnie składa.
12. 12. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że wytwarza się rękaw foliowy tworzący zwój o jednakowej grubości ścianki na całym obwodzie.
13. 13. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że wytwarza się rękaw foliowy tworzący zwój o zróżnicowanej grubości ścianki.
14. 14. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że wytwarza się rękaw foliowy o grubości ścianki na wewnętrznej średnicy zwoju większej niż grubość ścianki na zewnętrznej średnicy zwoju.