PL187322B1 - Kompozycje przeciwbakteryjne, N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych i sposób wytwarzania nowych N-tlenków nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych - Google Patents

Kompozycje przeciwbakteryjne, N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych i sposób wytwarzania nowych N-tlenków nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych

Info

Publication number
PL187322B1
PL187322B1 PL96323622A PL32362296A PL187322B1 PL 187322 B1 PL187322 B1 PL 187322B1 PL 96323622 A PL96323622 A PL 96323622A PL 32362296 A PL32362296 A PL 32362296A PL 187322 B1 PL187322 B1 PL 187322B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
hydrogen atom
methyl
group
alkyl group
formula
Prior art date
Application number
PL96323622A
Other languages
English (en)
Other versions
PL323622A1 (en
Inventor
Hubert Rast
Martin Scheer
Werner Hallenbach
Original Assignee
Bayer Ag
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Bayer Ag filed Critical Bayer Ag
Publication of PL323622A1 publication Critical patent/PL323622A1/xx
Publication of PL187322B1 publication Critical patent/PL187322B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D215/00Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems
    • C07D215/02Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen atoms or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D215/16Heterocyclic compounds containing quinoline or hydrogenated quinoline ring systems having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen atoms or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D215/48Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen
    • C07D215/54Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen attached in position 3
    • C07D215/56Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen attached in position 3 with oxygen atoms in position 4
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/04Antibacterial agents
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D471/00Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, at least one ring being a six-membered ring with one nitrogen atom, not provided for by groups C07D451/00 - C07D463/00
    • C07D471/02Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, at least one ring being a six-membered ring with one nitrogen atom, not provided for by groups C07D451/00 - C07D463/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D471/08Bridged systems
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D487/00Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00
    • C07D487/02Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D487/08Bridged systems

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Fodder In General (AREA)
  • Quinoline Compounds (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)
  • Steroid Compounds (AREA)

Abstract

1 K om pozycje przeciw bakteryjne, znam ienne tym , ze ja k o substancje czynne zaw ieraja N -tlenki nasyconych, zaw ierajacych azot zw iazków heterocyklicznych, które sa podstaw ione kw asam i chinolonokarboksylow ym i lub kw asam i naftyrydynokarboksylo- wym i o w zorach 1 albo 2, w których X oznacza ato m w odoru, chlorow ca, grupe C 1 -C 4-alkilow a, C 1 -C 4-aIkoksylow a, N H 2, Z oznacza = C H - lub -N -, Y oznacza ro d n ik i o w zorach 6, 7, 8 , 9, w których R4 oznacza ew entualnie podstaw iona grupa hydroksylow a lub m etoksylow a nierozgaleziona albo rozgaleziona grupe C 1-C 4- alkilow a, grupe cyklopropylow a, grupe a c y lo w a o 1-3 atom ach C, R 5 oznacza atom w odoru, grupe m etylow a, fenylow a, tieny- low a lub pirydylow a, R6 oznacza atom w odoru lub grupe C 1 -C 4-alkilow a, R 7 oznacza ato m w odoru lub grupe C 1 -C 4-alkilow a, R 8 oznacza ato m w odoru lub grupe C 1 -C 4-alkilow a, oraz R 1 oznacza grupe alkilow a o 1-3 atom ach w egla, grupe cy- klopropylow a, 2-fluoro-etylow a, m etoksylow a, 4-fluorofenylow a, 2,4-difluorofenylow a lub m etyloam inow a, R2 oznacza atom w odoru lub grupe alkilow a o 1-6 atom ach w egla, ew entualnie p o dstaw iona g ru p a m etoksylow a albo 2-m eto- ksyetoksylowa 1 grupe cykloheksylowa, benzylowa, 2-oksopropy- lowa, fenacylowa, etoksykarbonylometylowa, piwaloiloksymetylowa, R3 oznacza ato m w odoru, grupe m etylow a lub etylow a oraz A oznacza atom azotu lub =C H -, =C /chlorow iec/-, = C /O C H 3/-, =C /C H 3/-, B oznacza atom tlenu, = N H - ew entualnie podstaw iony grupa m etylow a lub fenylow a, albo oznacza = C H 2-, Wzor 1 Wzór 6 Wzor 7 Wzor 8 W zo'r 9 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są kompozycje przeciwbakteryjne, które jako substancje czynne zawierają N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi lub kwasami naftyrydynokarboksylowymi o wzorach 1 albo 2, w których
X oznacza atom wodoru, chlorowca, grupę C)-C4-alkilową, Cj-C^alkoksylową, NH 2
Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową lub metoksylową nierozgałęzioną albo rozgałęzioną grupę Ct-C4-alkilową, grupę cyklopropylową, grupę acylową o 1-3 atomach C,
R oznacza atom wodoru, grupę metylową, fenylową, tienylową lub pirydylową,
R6 oznacza atom wodoru lub grupę C)-C4-alkilową,
R7 oznacza atom wodoru lub grupę C1-C4-alkilową,
R8 oznacza atom wodoru lub grupę C1-C4-alkilową, oraz
R1 oznacza grupę alkilową o 1-3 atomach węgla, grupę cyklopropylową, 2-fluoroetylową. metoksylową, 4-fluorofenylową, 2,4-difluorofenylową lub metyloaminową,
R2 oznacza atom wodoru lub grupę alkilową o 1 -6 atomach węgla, ewentualnie podstawioną grupą metoksylową albo 2-metoksyetoksylową i grupę cykloheksylową, benzylową, 2-oksopropylową, fenacylową, etoksykarbonylometylową, piwaloiloksymetylową,
R3 oznacza atom wodoru, grupę metylową lub etylową oraz
A oznacza atom azotu lub =CH-, =C/chlorowiec/, =C/OCH 3/-, C/^C^H 3/-,
B oznacza atom tlenu, =NH- ewentualnie podstawiony grupą metylową lub fenylową albo oznacza =CH 2, z wyjątkiem następujących związków:
N-tlenku amifloksacyny o wzorze 14,
N-tlenku difloksacyny o wzorze 15,
N-tlenku fleroksacyny o wzorze 16,
N-tlenku pefloksacyny o wzorze 17
Z oznacza =CH- lub =N-,
187 322 oraz ich farmaceutycznie użyteczne wodziany, sole addycyjne z kwasami i sole z zasadami. Związki o wzorach 1 i 2 mogą występować jako mieszaniny racemiczne albo w postaci enancj omerycznej.
Dalszym podmiotem wynalazku są kompozycje, które można podawać zwierzętom w pokarmie lub w wodzie pitnej, zawierające jako substancje czynne N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi lub naftyrydonokarboksylowymi o wzorach 1 albo 2, w których
Z i X mają uprzednio podane znaczenia,
Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową lub metoksylową nierozgałęzioną albo rozgałęzioną grupę* C1-C4-alkilową, grupę cyklopropylową, grupę acylową o 1-3 atomach C,
R5 oznacza atom wodoru, grupę metylową, fenylową, tienylową lub pirydylową,
R6 oznacza atom wodoru lub grupę ć-C4-alkilową,
R7 oznacza atom wodoru lub grupę C1-C4-alkilową,
R8 oznacza atom wodoru lub grupę C1-C4-alkilową, oraz
R1 oznacza grupę alkilową o 1-3 atomach węgla, grupę cyklopropylową, 2-fluoroetylową. metoksylową, 4-fluorofenylową, 2,4-difluorofenylową lub metyloaminową,
R2 oznacza atom wodoru lub grupę alkilową o 1-6 atomach węgla, ewentualnie podstawioną grupą metoksylową albo 2-metoksyetoksylową i grupę cykloheksylową, benzylową, 2-oksopropylową, fenacylową, etoksykarbonylometylową, piwaloiloksymetylową,
R3 oznacza atom wodoru, grupę metylową lub etylową oraz
A oznacza atom azotu lub =CH-, =C/chlorowiec/-, =C/OCH 3/-, =C/CH 3/-,
B oznacza atom tlenu, =NH- ewentualnie podstawiony grupą metylową lub fenylową albo oznacza =CH2, z wyjątkiem następujących związków:
N-tlenku amifloksacyny o wzorze 14,
N-tlenku difloksacyny o wzorze 15,
N-tlenku fleroksacyny o wzorze 16,
N-tlenku pefloksacyny o wzorze 17 oraz ich farmaceutycznie użyteczne wodziany, sole addycyjne z kwasami i sole z zasadami.
Następnym przedmiotem wynalazku są nowe N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi o wzorze la, w którym
Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową lub metoksylową, nierozgałęzioną albo rozgałęzioną grupę CrC4-alkilową, grupę cyklopropylową, grupę acylową o 1-3 atomach C,
R5 oznacza atom wodoru, grupę metylową, fenylową, tienylową lub pirydylową,
R6 oznacza atom wodoru lub grupę CrC4-alkilową,
R7 oznacza atom wodoru lub grupę C1-C4-alkilową,
R8 oznacza atom wodoru lub grupę C{-C4-alkilową, oraz
R2 oznacza atom wodoru lub grupę alkilową o 1 -4 atomach węgla, ewentualnie podstawioną grupą metoksylową i grupę benzylową, 2-oksopropylową, fenacylową jak również etosykarbonylometylową,
A oznacza =N-, =CH-, =C/chlorowiec/- lub =C/OCH 3/-, oraz ich farmaceutycznie użyteczne wodziany lub sole addycyjne z kwasami lub sole z zasadami.
Następnym przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania związków o wzorze la polegający na tym, że a/ odpowiednie związki o wzorze 3, w którym
Y' oznacza rodniki o wzorach 10, 11, 12 i 13, w których r4, r5, r6, r7, i r8 oraz A mają znaczenia uprzednio podane, a R1 oznacza cyklopropyl poddaje się reakcji ze związkami będącymi źródłem tlenu.
187 322
Związek o wzorze 1a można też wytwarzać w ten sposób, że b) związki o wzorze 4, w którym
A, i R2 mają uprzednio podane znaczenia a R1 oznacza cyklopropyl oraz
X oznacza atom chlorowca, korzystnie fluoru lub chloru, poddaje się reakcji z N-tlenkami nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych o wzorze 5, w którym
Y ma podane uprzednio znaczenie, w razie potrzeby w obecności środków wiążących kwas.
Korzystnymi związkami według wynalazku o wzorze 1 są te, w których
A oznacza =CH-,
R oznacza grupę Ci-C3-alkiiową lub grupę cyklopropylową,
R2 oznacza atom wodoru lub grupę C ^-alkilową,
Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową nierozgaięzioną albo rozgałęzioną grupę Ci-C 3-alkilową,
R5 oznacza atom wodoru, grupę metylową lub fenylową,
R7 oznacza atom wodoru lub grupę metylową;
oraz ich farmaceutycznie uzyteczne wodziany i sole addycyjne z kwasami, jak również ich sole z metalami alkalicznymi, metalami ziem alkalicznych, srebrem i sole guanidyniowe.
Szczególnie korzystnymi związkami według wynalazku o wzorze la są te, w których A oznacza =CH-,
R oznacza atom wodoru, grupę metylową lub etylową,
Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową grupę metylową, etylową,
R5 oznacza atom wodoru lub grupę metylową,
R6 oznacza atom wodoru lub grupę Ci-C 4-alkilową,
R7 oznacza atom wodoru lub grupę metylową, oraz ich farmaceutycznie uzyteczne wodziany i sole addycyjne z kwasami, jak również sole z metalami alkalicznymi, metalami ziem alkalicznych, srebrem i sole guanidynowe kwasów karboksylowych stanowiących ich podstawę.
Jako najkorzystniejsze można wymienić N-tlenki substancji czynnych o powszechnie stosowanych nazwach:
- enrofloksacyna czyli kwas 1-cyklopropylo-7-(4-etylo-1-piperazynylo)-6-fluoro-1,4-dihydro-4-okso-3-chinolinokarboksylowy;
- danofloksacyna czyli kwas l-cy'klopropylo-6-fhioro-1,4-dihydro-7-[(lS,4S)-5-metylo2,5-diazabicyklo[2,2,l]hept-2-ylo]-4-okso-3-chinolinokarboksylowy;
- ofloksacyna czyli kwas 9-fluoro-2,3-dihydro-3-metyio-10-(4-n^et.yIo-i-piperazγnylo)7-okso-7H-pirydo[l ,2,3-de]-1,4-benzoksazyno-6-karboksylowy;
- norfloksacyna czyli kwas l-etylo-6-fluorotl,4-dihydro-4-okso-7-(l-pipera2ynylo)t3chinolinokarboksylowy;
- benofloksacyna czyli kwas (ihfofiuori^J-dihydro-S-metylo-S-N-metyło-l-piperazynylo)-l-oksotlH,5H-berEooiij]chinoiizyno-2-karboksylowy;
- sarafloksacyna czyli kwas 6-fluoro-1-(4tfluorofenylo)-l,4-dihydro-4tokso-7t(1-piperazynylo)-3 -chinolinokarboksylowy;
- orbifloksacyna czyli kwas cis-1tcyklopropylo-7-(3,5-dimetylo-1-piperazynylo)t5,6,8trifluoro-1,4-dihydro-4-okso-3-chinolinokarboksylowy;
- marbofloksacyna czyli kwas 9-fluoro-2,3-dihydro-3-metylo-i0-(4-metylo-l-piperat zynylo)-7-okso-7H-pirydo[3,2,1 -ij] [4,1 ^j-benzoksadiazynofo-karboksylowy.
Jeżeli zgodnie ze sposobem według wynalazku, zgodnie z wariantem a) sposobu wytwarzania nowych N-tlenków jako związki wyjściowe zastosuje się kwas l-cyklopropylo-7-(4etylo-ltpiperazynylo)t6-fluoro-l,4-dihydro-4-oksochinolino-3tkarboksylowy i nadtlenek wodoru, to przebieg reakcji można przedstawić schematem 1.
Jeżeli, na przykład, w drugim sposobie w wariancie b) sposobu wytwarzania jako związków wyjściowych użyje się 7-chloro-1-cyklopropylo-6-fluoro-1,4tdihydro-4-okso-chi187 322 nolino-3-karboksylanu etylu i N-tlenku 1-etylopiperazyny, to przebieg reakcji można zilustrować schematem 2.
Kwasy chinolonokarboksylowe lub estry o wzorach 3 i 4, stosowane jako związki wyjściowe zgodnie z wariantami a) i b) są znane lub można je wytworzyć w znany sposób.
Jako przykłady można wymienić: kwas 1-etylo-6-nuoro-1,4-dihydro-4-okso-7-/4-etylo1 -piperazynylo/-chinolino-3-karboksylowy, kwas 1 -etylo-6-fluoro-1,4-dihydro-4-okso-7-/4etyl^-1 -piperazynylo/-1,8-naftyrydyno-3-karboksylowy, kwas 9-fluoro-3-metylo-10-/4metylo-1 -piperazynylo/-7-okso-2,3-dihydro-7,4-pirydo[ 1,2,3-di] -1,4-benzoksazyno-6-karboksylowy, kwas 9-nuoro-5-metylo-8-/4-metylo-l-piperazynylo/-6?7-dihydro-l-okso-li I,5Hbenzo[i,j]chinolicyno-2-karboksylowy, kwas 6-fluoro-1-/2-fluoroetylo/-l,4-dihydro-4-okso-7/4-metylo-l-piperazynylo/-chmolino-3-karboksylowy, kwas 1-etylo-6,8-difluoro-1,4-dihydro4-okso-7-/4-metylo-1 -piperazynylo/-chinolino-3-karboksylowy, kwas 1 -cyklopropylo-6fluoro-1,4-dihydro-4-okso-7-/4-etylo-1 -piperazynylo/-chinolino-3-karboksylowy, 1 -cyklopropylo-6-fluoro-1,4-dihydro-4-okso-7-/4-etylo-1 -piperazynylo/-chino-lino-3-karboksylan etylu, kwas 1 -cyklopropy lo-6.S-dii^uoro-l,4-rihyrro-4-okso-7-/4-etylo-l-piperazynyl—/-chin—lino-3karboksylowy, kwas 1 -cyklopropylo-8-chloro-6-fuoro-1,4-dihydro-4-okso-7-/4-metylo-1 piperazynylo/-chinolino-3-karboksylowy, kwas 1 -cyklo-propylo-8-chloro-6-fluoro-1,4^hydro^-okso-Z-M-metylo-1 -piperazynylo/-chinolino-3-karboksylowy, 7-chloro-1 -etylo-6fluoro-1,4-dihydro-'ł-okso-chinoiino-3-karboksylan etylu, 1-etylo-6,7-difluoro-1,4-dihydro-4okso-chinolino-3-karboksylan etylu, 7-chloro-1-etylo-6-fluoro-1,4-dihydro-4-okso-1,8-naftyrydyno-3-karboksylan etylu, 9,10-difluoro-3-metylo-7-okso-2,3-dihydro-7,4-pirydo[ 1,2,3-de]1,4-benzoksacyno-6-karboksylan etylu, 8,9-difluoro-5-metylo-6,7-dihydro-1 -okso-1 H.5Hbenzo[i,j]chinolicyno-2-karboksylan etylu, 7-chloro-6-ff uoro-l-/4-fluorofenylo/-1,4-dihydro4-okso-chinolino-3-karboksylan etylu, 6,7,8-trifluoro-1-/4-fluorofenylo/-1,4-dihydro-4-oksochinolino-3-karboksylan etylu, 7-chloro-l-cyklopropylo-6-fuoro-l,4-dihydro-4-oksochinolino-3-karboksylan etylu, 7-chloro-1 -cyklopropylo-6-fluoro-1,4-rihydro-4-okso-chinolino-3-karboksylan metylu, 7-chloro-1-cyklopropylo-6-fuoro-1,4-dihydro-4-okso-chinolino-3karboksylan n-butylu, l-cyklopropylo-6,7-rifluoro-1,4-dihydro-4-okso-chinolino-3-karboksylan etylu, l-cyklopropylo-6,7,8-trifluoro-1,4-dihydro-4-okso-chinolino-3-karboksylan etylu, 8-chlotΌ-1-cyklopropylo-6,7-diffuoro-1,4-rihydrϋ-4-okso-chinolino-3-karboksylan etylu, 1-cyklopropylo-7-chloro-6-fluoro-1,4-dihydro-4-okso-1,8-naftyrydyno-3-karboksylan etylu.
Używane jako związki wyjściowe aminy o wzorze 3 są znane. Aminy chiralne można zastosować zarówno w postaci mieszaniny racemicznej, jak i w postaci enancjomerycznie lub diastereomerycznie czystych związków.
Dalsze przykłady stanowią: 1 -metylopiperazyna, 1 -etylopiperazyna, N/2-hydroksyetylo/piperazyna, N/2-metoksyetylo/-piperazyna, 1-cyklopropylcpiperazyna, 1-fenylopiperazyna, 1,2-riInetylopipera/yna, 2,5-diazabicyklo[2.2.1]heptan, 2-metylo-2,5-diazabicyklo[2.2.1]heptan, 2,5-diazabicyklo[2.2.2]-oktan, 2-metylo-2,5-diazabicyklo[2.2.2]oktan, 1,4-diazabicyklo [3.2.1 ] oktan.
W reakcji związków o wzorze 3 ze związkami będącymi źródłem tlenu, związki o wzorze 3 stosuje się jako takie, albo w postaci ich soli, na przykład mesylanów.
W szczególności można wymienić następujące związki będące źródłem tlenu:
Nadtlenek wodoru, tlen, organiczne wodoronadtlenki, takie jak wodoronadtlenek tertbutylu lub wodoronadtlenek kumenu. W tym przypadku może być korzystny dodatek katalizatora metalicznego /Mo, V, Ti/.
Nadkwasy, takie jak kwas nadmrówkowy, kwas nadoctowy, kwas nadbenzoesowy, kwas mononadftalowy, kwas mononadtlenosulfonowy. Nadtlenki, takie jak nadtlenek benzoilu, nadtlenoborany, nadtlenowęglany.
Ozon.
Temperatura reakcji może wahać się w stosunkowo szerokim zakresie. Na ogół reakcję prowadzi się w temperaturze od -20°C do 200°C, korzystnie od 20°C do 150°C.
Reakcję można zrealizować pod ciśnieniem atmosferycznym bądź zwiększonym. Z reguły ciśnienie pod jakim prowadzi się reakcję wynosi od 0,1 MPa do 10 MPa, korzystnie 0,1-1 MPa.
187 322
Korzystne jest prowadzenie reakcji w rozcieńczalniku. Jako rozcieńczalniki stosuje się wszystkie obojętne rozpuszczalniki organiczne. Zalicza się do nich w szczegóbiości alifatyczne i aromatyczne, ewentualnie chlorowcowane węglowodory, takie jak pentan, heksan, heptan, cykloheksan, eter naftowy, frakcja z destylacji ropy naftowej o temperaturze wrzenia 25°C - 135°C, ligroina, benzen, toluen, chlorek metylenu, chlorek etylenu, chloroform, czterochlorek węgla, chlorobenzen i o-dichlorobenzen, jak również etery, takie jak eter dietylowy, eter dibutylowy, dimetylowy eter glikolu etylenowego, dimetylowy eter glikolu dietylenowego, tetrahydrofuran i dioksan, nitryle, takie jak acetonitryl, propionitryl, benzonitryl i glutaronitryl, amidy, takie jak dimetyloformamid, dimetyloacetamid, i N-metylopirolidon, oraz sulfon tetrametylenowy i heksametyloamid kwasu fosforowego, a ponadto alkohole, takie jak metanol, etanol, n- oraz i-propanol i monometylowy eter glikolu etylenowego oraz woda. Można też stosować mieszaniny tych rozcieńczalników.
Reakcję można prowadzić w obecności stosowanych jako środki pomocnicze zasad, takich jak wodorotlenki metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych /Li, Na, K, Mg, Ca/, węglany i wodorowęglany metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych /Li, Na, K/, fosforany, sole kwasów organicznych, np. octan sodu.
Zgodnie ze sposobem według wynalazku, na 1 mol związku o wzorze 3 stosuje się 1-15 moli, korzystnie 1-6 moli związku będącego źródłem tlenu.
Przerób mieszaniny reakcyjnej odbywa się w znany jako taki sposób. Jeżeli jako środków utleniających używa się nadkwasów, to można bezpośrednio otrzymać odpowiednią sól addycyjną związków o wzorze 1 i 2 z kwasem, np.
enrofloksacyna + kwas nadoctowy —> octan N-tlenku enrofloksacyny.
Sole addycyjne związków według wynalazku z kwasami wytwarza się w typowy sposób, na przykład w wyniku rozpuszczenia betainy w odpowiedniej ilości uwodnionego kwasu i wytrącenia soli przy użyciu mieszającego się z wodą rozpuszczalnika organicznego, takiego jak metanol, etanol, aceton lub acetonitryl. Można tez równoważne ilości betainy i kwasu ogrzewać w wodzie lub w alkoholu, takim jak monoetylowy eter glikolu etylenowego, i następnie odparować do sucha albo odsączyć pod zmniejszonym ciśnieniem wytrąconą sól. Przez farmaceutycznie użyteczne sole należy rozumieć, na przykład, sole kwasu chlorowodorowego, kwasu siarkowego, kwasu octowego, kwasu glikolowego, kwasu mlekowego, kwasu bursztynowego, kwasu cytrynowego, kwasu winowego, kwasu metanosulfonowego, kwasu 4-toluenosulfonowego, kwasu galakturonowego, kwasu glukonowego, kwasu embonowego, kwasu glutamowego lub kwasu asparaginowego. Związki według wynalazku mogą też być związane z kwasowymi lub zasadowymi wymieniaczami jonowymi.
Sole kwasów karboksylowych według wynalazku z metalami alkalicznymi lub z metalami ziem alkalicznych otrzymuje się, na przykład, w wyniku rozpuszczenia betainy w mniejszej od stechiometrycznej ilości roztworu wodorotlenku metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych, odsączenia nierozpuszczonej betainy i odparowania przesączu do sucha. Farmaceutycznie odpowiednimi solami są sole sodu, potasu lub wapnia. Odpowiednie sole srebra otrzymuje się w reakcji soli metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych z odpowiednią solą srebra, taką jak azotan srebra.
Kompozycje według wynalazku lub związki stanowiące ich podstawę mają silne działanie antybiotyczne i charakteryzują się, w połączeniu z małą toksycznością, szerokim zakresem wpływu przeciwbakteryjnego w stosunku do mikroorganizmów Gram-dodatnich i Gramujemnych, w szczególności nawet w stosunku do mikroorganizmów opornych na różne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny, aminoglikozydy, sulfonamidy i tetracykliny. Te użyteczne właściwości umożliwiają ich stosowanie jako chemoterapeutycznie czynnych substancji w medycynie i weterynarii oraz do konserwacji materiałów nieorganicznych i organicznych, w szczególności wszystkich rodzajów materiałów organicznych, np. polimerów, smarów, barwników, włókien, skóry, papieru i drewna oraz żywności i wody.
Związki według wynalazku skutecznie oddziaływują na szeroki zakres rodzajów mikroorganizmów. Można je stosować do zwalczania bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz mikroorganizmów typu bakteryjnego; dzięki temu można zapobiegać, łagodzić i/lub leczyć choroby wywołane przez te chorobotwórcze zarazki.
187 322
Pod względem toksyczności te substancje czynne nie zagrażają zwierzętom ciepłokrwistym i korzystnie nadają się do zwalczania chorób bakteryjnych atakujących zwierzęta produktywne, hodowlane, żyjące w ogrodach zoologicznych, laboratoryjne i używane do celów doświadczalnych, jak również hodowane i domowe zwierzęta-pieszczochy. Są one w tych przypadkach skuteczne w stosunku do wszystkich lub poszczególnych etapów rozwoju oraz w stosunku do szczepów opornych i typowo wrażliwych. Dzięki zwalczaniu chorób bakteryjnych zmniejsza się zachorowalność, śmiertelność oraz ograniczanie produktywności /np. w produkcji mięsa, mleka, wełny, skóry, jaj, miodu itp./; tak więc zastosowanie substancji czynnych powoduje zwiększenie rentowności hodowli zwierząt i upraszcza jej prowadzenie.
Do zwierząt produktywnych i hodowlanych zalicza się ssaki, takie jak np. bydło, konie, owce, świnie, kozy, wielbłądy, bawoły indyjskie, osły, króliki, daniele, renifery, zwierzęta futerkowe, takie jak np. norki, szynszyle i szopy, ptaki, takie jak np. kury, gęsi, indyki, kaczki i gołębie oraz gatunki ptaków hodowanych w mieszkaniach i ogrodach zoologicznych. Zalicza się do nich także ryby produktywne i ozdobne. Grupa zwierząt laboratoryjnych i używanych do celów doświadczalnych obejmuje myszy, szczury, świnki morskie, chomiki syryjskie, psy i koty. Zwierzęta-pieszczochy to psy i koty.
Grupa ryb obejmuje ryby produktywne, hodowlane, akwariowe i ozdobne w dowolnym wieku, żyjące w wodach słodkich lub słonych. Do ryb produktywnych i hodowlanych zalicza się np. karpie, węgorze, pstrągi, ryby z rodziny Coregonidae, łososie, leszcze, płocie, wzdręgi, klenie, sole, płastugi, halibuty, seriole /Seriola quinqueradiata/, węgorze z gatunku Anguilla japonica, morlesze ZPagurus major/, Dicentrarchus labrax, cefale /Mugilus cephalus/, pompano /ryby z rodziny ostroboków/, dorady /Sparus auratus/, Tilapia spp., gatunki z rodziny Cichlidae /pielęgnicowate/, takie jak np. Plagioscion, zębacze. Kompozycje według wynalazku są zwłaszcza odpowiednie dla narybku, np. karpi o długości ciała wynoszącej 2-4 cm. Kompozycje te są również bardzo przydatne w hodowli węgorzy.
Podawanie może mieć charakter zarówno profilaktyczny, jak i leczniczy. Podawanie substancji czynnych odbywa się bezpośrednio albo, korzystnie, dojelitowo w postaci odpowiednich preparatów. Dojelitowe podawanie substancji czynnych realizuje się na przykład doustnie w postaci proszków, tabletek, kapsułek, past, napojów, granulek, płynów wlewanych do gardła, drażetek, domieszek do pokarmu lub wody pitnej, jak również w postaci czopków.
Odpowiednie preparaty stanowią: roztwory do bezpośredniego podawania doustnego bądź koncentraty do podawania doustnego po rozcieńczeniu; emulsje i zawiesiny jako doustne preparaty półstałe; preparaty stałe, takie jak proszki, przedmieszki lub koncentraty, granulki, pigułki, tabletki, drażetki, kapsułki.
Roztwory sporządza się rozpuszczając substancję czynną w odpowiednim rozpuszczalniku i ewentualnie wprowadzając dodatki, takie jak środki ułatwiające rozpuszczanie, kwasy, zasady, sole buforujące, przeciwutleniacze lub środki konserwujące. Roztwory sączy się i butelkuje.
Jako rozpuszczalniki można wymienić fizjologicznie dopuszczalne rozpuszczalniki, takie jak woda, alkohole, np. etanol, butanol, alkohol benzylowy i gliceryna, węglowodory, glikol propylenowy, glikole polioksyetylenowe, N-metylopirolidon oraz ich mieszaniny. Substancje czynne można też ewentualnie rozpuścić w fizjologicznie dopuszczalnych olejach roślinnych lub syntetycznych.
Jako środki ułatwiające rozpuszczanie można wymienić rozpuszczalniki sprzyjające rozpuszczeniu substancji czynnej w podstawowym rozpuszczalniku lub przeciwdziałające jej wytrąceniu. Przykłady ich stanowią: poliwinylopirolidon, polioksyetylenowany olej rycynowy, polioksyetylenowane estry sorbitanu.
Środkami konserwującymi są: alkohol benzylowy, trichlorobutanol, estry kwasu p-hydroksybenzoesowego, n-butanol.
Roztwory doustne podaje się bezpośrednio, a koncentraty podaje się doustnie po uprzednim rozcieńczeniu do przepisanego stężenia.
Barwnikami są wszystkie barwniki dopuszczone do stosowania w przypadku zwierząt i ulegające rozpuszczeniu lub zdolne do utworzenia zawiesiny.
187 322
Substancje ułatwiające absorpcję stanowią na przykład, sulfotlenek dimetylowy /DMSO/, rozpływające się oleje, takie jak mirystynian izopropylu, pelargonian glikolu dipropylenowego, oleje silikonowe, estry kwasów tłuszczowych, triglicerydy, alkohole tłuszczowe.
Przeciwutleniaczami są siarczyny lub pirosiarczyny, takie jak pirosiarczyn potasu, kwas askorbinowy, butyłohydroksytoluen, butylohydroksyanizol, tokoferol.
Absorberami nadfioletu są na przykład związki typu benzofenonu lub kwasu 1 H-benzimidazolo-5 -sulfonowego.
Podawane doustnie emulsje należą do typu woda w oleju lub olej w wodzie. Otrzymuje się je w wyniku rozpuszczenia substancji czynnej w fazie hydrofobowej albo hydrofitowej i homogenizacji jej z rozpuszczalnikiem drugiej fazy za pomocą odpowiednich emulgatorów oraz, ewentualnie, z dodatkiem innych środków pomocniczych, takich jak barwniki, środki ułatwiające absorpcję, środki konserwujące, przeciwutleniacze, absorbery nadfioletu i środki zwiększające lepkość.
Jako fazy hydrofobowe /oleje/ można wymienić: oleje parafinowe, oleje silikonowe, naturalne oleje roślinne, takie jak olej sezamowy, olej migdałowy lub olej rycynowy, syntetyczne triglicerydy, np. bigliceryd kwasów kaprynowego i kaprylowego, mieszaniny triglicerydów z roślinnymi kwasami tłuszczowymi o łańcuchu złożonym z 8-12 atomów C albo z innymi specjalnie dobranymi naturalnymi kwasami tłuszczowymi, mieszaniny częściowych glicerydów nasyconych i nienasyconych kwasów tłuszczowych, które mogą też zawierać grupy hydroksylowe, mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych o 8-10 atomach C; estry kwasów tłuszczowych, takie jak stearynian etylu, adypinian di-n-butyrylowy, laurynian heksylu, pelargonian glikolu dipropylenowego, estry rozgałęzionych kwasów tłuszczowych o pośredniej długości łańcucha i nasyconych alkoholi tłuszczowych o 16-18 atomach C w łańcuchu, mirystynian izopropylu, palmitynian izopropylu, estry kwasów kaprynowego i kaprylowego z nasyconymi alkoholami tłuszczowymi o łańcuchu zawierającym 12-18 atomów C, stearynian izopropylu, oleinian oleilu, oleinian decylu, oleinian etylu, mleczan etylu, woskowate estry kwasów tłuszczowych, np. ftalan dibutylowy, adypinian diizopropylowy, mieszaniny tych ostatnich estrów, m.in. alkohole tłuszczowe, takie jak alkohol izotridecylowy, 2-oktylododekanol, alkohol cetylostearylowy, alkohol oleilowy; kwasy tłuszczowe, jak np. kwas oleinowy, i ich mieszaniny.
Jako fazy hydrofilowe można wymienić: wodę, alkohole, takie jak np. glikol propylenowy, gliceryna, sorbit i ich mieszaniny.
Jako emulgatory można wymienić: niejonowe środki powierzchniowo czynne, np. polioksyetylenowany olej rycynowy, polioksyetylenowany monooleinian sorbitanu, monostearynian sorbitanu, monostearynian gliceryny, stearynian polioksyetylenu, eter poliglikolu z alkilofenolem; amfolityczne środki powierzchniowo czynne, takie jak sól disodowa N-laurylo-P-iminodipropionianu lub lecytyna; anionowe środki powierzchniowo czynne, takie jak laurylosiarczan sodu, siarczany eterów alkoholi tłuszczowych, sole monoetanoloaminy z estrami kwasu ortofosforowego i mono-toi-alkilowych eterów poliglikoli; kationowe środki powierzchniowo czynne, takie jak chlorek cetylotrimetyloamoniowy.
Jako inne środki pomocnicze można wymienić: środki zwiększające lepkość i stabilizujące emulsję, takie jak karboksymetyloceluloza, metyloceluloza oraz inne pochodne celulozy i skrobi, poliakrylany, alginiany, żelatyna, guma arabska, poliwinylopirolidon, poli/alkohol winylowy/, kopolimery: eter metylowowinylowy/bezwodnik maleinowy, glikole polioksyetylenowe, woski, krzemionka koloidalna albo mieszaniny tych substancji.
Suspensję wytwarza się sporządzając zawiesinę substancji czynnej w nośniku i ewentualnie dodając inne środki pomocnicze, takie jak środki ułatwiające zwilżanie, barwniki, środki ułatwiające absorpcję, środki konserwujące, przeciwutleniacze, absorbery nadfioletu.
Jako nośniki można wymienić wszystkie homogeniczne rozpuszczalniki i mieszaniny rozpuszczalników.
Jako środki ułatwiające zwilżanie /dyspergatory/ można wymienić wspomniane uprzednio środki powierzchniowo czynne.
Jako inne środki pomocnicze można wymienić te, które były uprzednio wspomniane.
187 322
Preparaty półstałe różnią się od opisanych powyżej suspensji i emulsji tylko większą lepkością.
Aby wytworzyć preparat stały, substancję czynną miesza się z odpowiednimi zarobkami, ewentualnie z dodatkiem środków pomocniczych, i mieszaninie nadaje pożądaną postać.
Jako zarobki można wymienić wszystkie dopuszczalne fizjologicznie obojętne substancje stałe - nieorganiczne i organiczne. Substancje nieorganiczne to np. chlorek sodu, węglany, takie jak węglan wapnia, wodorowęglany, tlenki glinu, kwasy krzemowe, glinki, strącana lub koloidalna krzemionka, fosforany. Substancjami organicznymi są np. cukier, celuloza, artykuły żywnościowe i pokarm, takie jak mleko w proszku, mączka kostna, mąki i mączki zbożowe, skrobia.
Środki pomocnicze stanowią wspomniane juz uprzednio środki konserwujące, przeciwutleniacze i barwniki. Innymi odpowiednimi środkami pomocniczymi są smary i środki poślizgowe, takie jak np. stearynian magnezu, kwas stearynowy, talk lub bentonity, środki ułatwiające rozdrabnianie, takie jak skrobia lub usieciowany poliwinylopirolidon, środki wiążące, takie jak np. skrobia, żelatyna lub liniowy poliwinylopirolidon, oraz suche środki wiążące, takie jak mikrokrystaliczna celuloza.
Substancje czynne mogą też występować w preparatach w postaci mieszanin ze składnikami o działaniu synergicznym albo z innymi substancjami czynnymi.
Zawartość substancji czynnej w preparatach gotowych do użytku wynosi od 10 ppm do 20% masowych, korzystnie 0,1-10% masowych. Preparaty, które przed użyciem należy rozcieńczyć, zawierają substancje czynną w stężeniu 0,5-90% masowych, korzystnie 1-50% masowych.
Na ogół, aby uzyskać skuteczne wyniki, korzystne jest podawanie w ciągu doby substancji czynnej w ilości od około 0,5 do około 50 mg/kg masy ciała, zwłaszcza zaś 1 -20 mg/kg masy ciała.
Substancje czynne można również podawać zwierzętom wraz z wodą pitną lub z pokarmem. Pokarmy i artykuły żywnościowe zawierają 0,01-100 ppm, korzystnie 0,5-50 ppm substancji czynnej w połączeniu z odpowiednią substancją jadalną. Taki pokarm i artykuł żywnościowy można stosować zarówno w celach leczniczych, jak i zapobiegawczych. Tego rodzaju pokarm lub artykuł żywnościowy wytwarza się w wyniku zmieszania typowego pokarmu z koncentratem lub przedmieszką zawierającą 0,5-30% masowych, korzystnie 1-20% masowych substancji czynnej w kompozycji z jadalnym organicznym albo nieorganicznym nośnikiem. Jadalne nośniki to np. mąka kukurydziana lub mąka kukurydziana i sojowa albo sól mineralna korzystnie zawierająca niewielką ilość przeciwdziałającego pyleniu oleju jadalnego, np. oleju kukurydzianego albo oleju sojowego. Tak otrzymaną przedmieszkę można dodać do całości pokarmu przed karmieniem nim zwierząt.
Związki według wynalazku albo otrzymane z nich kompozycje przeznaczone do podawania doustnego nie wykazują, praktycznie biorąc, aktywności w typowych testach in vitro służących do oznaczania minimalnego stężenia hamującego /wartość MIC/ związków przeciwbakteryjnych. Charakteryzuje je jednak pełna aktywność w przypadku doustnego podania in vivo.
Przykład 1
Wytwarzanie N-tlenku enrofloksacyny
Sporządza się zawiesinę 20 g enrofloksacyny w 200 ml odmineralizowanej wody, dodaje 25 ml 30-procentowego H2O2 i całość ogrzewa się w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Po upływie 3-4 godzin powstaje żółty roztwór, z którego w trakcie chłodzenia wytrącają się kryształy. W wyniku odparowania w krystalizatorze uzyskuje się białe kryształy. Ilość otrzymanego surowego N-tlenku enrofloksacyny wynosi 23,6 g; zawiera on < 1% enrofloksacyny lub innych produktów ubocznych /cieczowa chromatografia ciśnieniowa - HPLC/.
Przykład 2
Sporządza się zawiesinę 20 g /55,7 mmola/ enrofloksacyny w 180 ml wody destylowanej, dodaje 15 ml /0,147 mola/ 30-procentowego nadtlenku wodoru i całość powoli ogrzewa do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Po upływie 4 godzin mieszaninę chłodzi się do temperatury pokojowej, stały produkt odsącza pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy
187 322 w eksykatorze nad kwasem siarkowym. Otrzymuje się 19,37 g 192,1% wydajności teoretycznej/ N-tlenku enrofloksacyny o czystości 99,7%; zawartość enrofloksacyny < 0,1%.
Przykład 3
W 20 ml chloroformu rozpuszcza się 2 g /5,6 mmola/ enrofloksacyny, dodaje 1,2 g /5,6 mmola/ 80-procentowego kwasu 3-chloronadbenzoesowego i całość miesza się w temperaturze pokojowej aż do zakończenia reakcji. Osad odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy. Otrzymuje się 2,88 g /97% wydajności teoretycznej/ 3-chlorobenzoesanu enrofloksacyny.
Przykład 4
Sporządza się zawiesinę 2 g /5,6 mmola/ enrofloksacyny w 20 ml acetonitrylu, dodaje 0,7 ml /6,85 mmola/ 30-procentowego nadtlenku wodoru i całość ogrzewa się w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Po upływie 6 godzin mieszaninę chłodzi się i odsącza osad pod zmniejszonym ciśnieniem.
Przykład 5
Sporządza się zawiesinę 2 g /5,6 mmola/ enrofloksacyny w 18 ml nasyconego roztworu wodorowęglanu sodu, dodaje 1,5 ml /14,7 mmola/ 30-procentowego nadtlenku wodoru i całość ogrzewa się w temperaturze 50°C. Po upływie 90 minut mieszaninę chłodzi się, dodatkiem kwasu chlorowodorowego doprowadza wartość pH do 6, wytrącony osad miesza się w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin, odsącza pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy.
N-tlenek danofloksacyny
Sporządza się zawiesinę 10 g /0,028 mola/ danofloksacyny w 90 ml wody, dodaje 7,5 ml /0,073 mola/ 30-procentowego nadtlenku wodoru i całość ogrzewa się w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 3 godzin. Następnie znowu dodaje się 7,5 ml 30-procentowego nadtlenku wodoru i ogrzewa w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez dalsze 6 godzin. Wówczas układ chłodzi się, osad odsącza pod zmniejszonym ciśnieniem, przemywa go wodą i suszy w eksykatorze nad kwasem siarkowym. Otrzymuje się 0,71 g /79,3% wydajności teoretycznej/ produktu o czystości 95,1% /powierzchnia w metodzie HPLC/. Produkt oczyszcza się, sporządzając na gorąco jego zawiesinę w 150 ml wody, następnie chłodząc zawiesinę i odsączając osad. Otrzymuje się 7,7 g /73% wydajności teoretycznej/ produktu o czystości 99,5% /powierzchnia w metodzie HPLC/' i o temperaturze topnienia 256°C /z rozkładem/; zawartość danofloksacyny < 0,1%.
N-tlenek marbofloksacyny
Sporządza się zawiesinę 12,5 g /0,035 mola/ marbofloksacyny w 125 ml nasyconego roztworu NaHCC>3, dodaje 9 ml /0,088 mola/ 30-procentowego nadtlenku wodoru i całość miesza się w temperaturze 50°C w ciągu 2 godzin. Otrzymany czerwonawy roztwór pozostawia się na noc w temperaturze pokojowej, następnie dodatkiem stężonego kwasu chlorowodorowego doprowadza się wartość pH do 6,5 i chłodzi. Stały wytrącony osad odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem, przemywa wodą i suszy w eksykatorze nad kwasem siarkowym. Otrzymuje się 11,71 g /88% wydajności teoretycznej/ produktu o czystości 98,5% /powierzchnia w metodzie HPLC/ i o temperaturze topnienia 235°C /z rozkładem/; zawartość marbofloksacyny < 0,1%.
N-tlenek ofloksacyny
Sporządza się zawiesinę 8 g /0,022 mola/ ofloksacyny w 80 ml wody, dodaje 5,9 ml /0,058 mola/ 30-procentowego nadtlenku wodoru i całość ogrzewa się w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 1 godziny. Następnie mieszaninę pozostawia się przez noc, odsącza wytrącony osad, przemywa go niewielką ilością wody i suszy w eksykatorze nad kwasem siarkowym. Otrzymuje się 8,30 g /ilościowa wydajność/ produktu o czystości 99% /powierzchnia w metodzie HPLC/ i o temperaturze topnienia 239°C /z rozkładem/ zawartość ofloksacyny <0,1%.
Przykład A
Cielęta, każde o ciężarze około 146 kg, testuje się w następujący sposób:
a/ grupie 4 zwierząt podaje się w postaci zastrzyku śródmięśniowego w każdym przypadku jednorazową dawkę 5 mg/kg 10-procentowego wodnego roztworu soli potasowej enrofloksacyny. Po upływie 0,5, 1, 2, 4, 6, 8 i 24 godzin po zastrzyku zwierzętom pobiera się krew
187 322 i oznacza poziom substancji czynnej w surowicy. W okresie 0,5-24 godzin po zastrzyku w surowicy można stwierdzić obecność całkowicie aktywnej dawki enrofloksacyny.
b/ grupie 4 zwierząt podaje się w postaci zastrzyku śródmięśniowego w każdym przypadku jednorazową dawkę 5 mg/kg 10-procentowego wodnego roztworu soli potasowej N-tlenku enrofloksacyny. Po upływie 0,5, 1, 2, 4, 6, 8 i 24 godzin po zastrzyku zwierzętom pobiera się krew i oznacza poziom substancji czynnej w surowicy. W okresie 0,5-24 godzin po zastrzyku w surowicy nie można stwierdzić obecności enrofloksacyny /dolna granica czułości oznaczania wynosi 0,01 pg/ml/.
Przykład B
Brojlery, każdy o ciężarze około 350 g, testuje się w następujący sposób:
a/ grupie 24 zwierząt podaje się w każdym przypadku jednorazową doustną dawkę mg/kg 10-procentowego wodnego roztworu soli wapniowej enrofloksacyny. Po upływie 1, 2, 4, 6, 8 i 24 godzin zwierzętom pobiera się krew i oznacza poziom substancji czynnej w surowicy. W okresie 1-24 godzin po podaniu substancji czynnej w surowicy stwierdza się obecność całkowicie aktywnej dawki enrofloksacyny.
b/ grupie 18 zwierząt podaje się w każdym przypadku jednorazową doustną dawkę 10 mg/kg 10-procentowego wodnego roztworu N-tlenku enrofloksacyny. Po upływie 1, 2, 4, 6, 8 i 24 godzin zwierzętom pobiera się krew i oznacza poziom substancji czynnej w surowicy. W okresie 1-24 godzin po podaniu substancji czynnej w surowicy stwierdza się obecność całkowicie aktywnej dawki enrofloksacyny.
187 322
187 322
A
Wzór 1a
Wzór 2
187 322
SLcoor2
X A
R
Wzor 4
Y-H
Wzor 5
187 322
R8
Wzór 6
yc R<, 0 r^' 0
Wzór 7 Wzór 8
Wzór 9
187 322
R8
r1,'NY%6 r5
Wzór 10
Wzór 11 Wzór 12
Wzór 13
187 322
Wzór 14
Wzór 16
Wzór 17
187 322
SCHEMAT 2
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Kompozycje przeciwbakteryjne, znamienne tym, że jako substancje czynne zawierają N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi lub kwasami naftyrydynokarboksylowymi o wzorach 1 albo 2, w których
    X oznacza atom wodoru, chlorowca, grupę Ci-Czj-alkilową, Ci-C4-alkoksylową NH2,
    Z oznacza =CH- lub =N-,
    Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
    R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową lub metoksylową nierozgałęzioną albo rozgałęzioną grupę Ci-C4-alkilową grupę cyklopropylową grupę acylową o 1-3 atomach C,
    R5 oznacza atom wodoru, grupę metylową fenylową tienylową lub pirydylową
    R6 oznacza atom wodoru lub grupę Ci-C4-alkilową
    R7 oznacza atom wodoru lub grupę Ci-C4-alkilową
    R8 oznacza atom wodoru lub grupę Ci-C4-alkilową oraz
    R1 oznacza grupę alkilową o 1-3 atomach węgla, grupę cyklopropylową 2-fluoroetylową, metoksylową 4-fluorofenylową 2,4-difluorofenylową lub metyloaminową
    R2 oznacza atom wodoru lub grupę alkilową o 1-6 atomach węgla, ewentualnie podstawioną grupą metoksylową albo 2-metoksyetoksylową i grupę cykloheksylową benzylową 2-oksopropylową fenacylową etoksykarbonylometylową piwaloiloksymetylową
    R3 oznacza atom wodoru, grupę metylową lub etylową oraz A oznacza atom azotu lub =CH-, =C/chlorowiec/-, =C/OCH3/-, =C/CH3/-,
    B oznacza atom tlenu, =NH- ewentualnie podstawiony grupą metylową lub fenylową albo oznacza =CH2-, z wyjątkiem następujących związków:
    N-tlenku amifloksacyny o wzorze 14,
    N-tlenku difloksacyny o wzorze 15,
    N-tlenku fleroksacyny o wzorze 16,
    N-tlenku pefloksacyny o wzorze 17 oraz ich farmaceutycznie użyteczne wodziany, sole addycyjne z kwasami i sole z zasadami.
  2. 2. Kompozycje podawane zwierzętom w pokarmie lub w wodzie pitnej, znamienne tym, że jako substancje czynne zawierają N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi lub naftyrydynokarboksylowymi o wzorach 1 albo 2, w których
    X oznacza atom wodoru, chlorowca, grupę Ci-C4-alkilową Ci-C4-alkoksylową NH2,
    Z oznacza =CH- lub =N-,
    Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
    R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową lub metoksylową nierozgałęzioną albo rozgałęzioną grupę Ci-C4-alkilową grupę cyklopropylową grupę acylową o 1-3 atomach C,
    R5 oznacza atom wodoru, grupę metylową fenylową tienylową lub pirydylową
    R6 oznacza atom wodoru lub grupę Ci-C4-alkilową
    R7 oznacza atom wodoru lub grupę Ci-C4-alkilową
    R8 oznacza atom wodoru lub grupę Cj-C4-alkilową oraz
    R1 oznacza grupę alkilową o 1-3 atomach węgla, grupę cyklopropylową 2-fluoroetylową metoksylową 4-fluorofenylową 2,4-difluorofenylową lub metyloaminową
    187 322
    R2 oznacza atom wodoru lub grupę alkilową o 1-6 atomach węgla, ewentualnie podstawioną grupą metoksylową albo 2-metoksyetoksylową i grupę cykloheksylową, benzylową, 2-oksopropylową, fenacylową, etoksykarbonylometylową, piwaloiloksymetylową,
    R3 oznacza atom wodoru, grupę metylową lub etylową oraz
    A oznacza atom azotu lub =CH-, =C/chlorowiec/-, =C/OCH3/-, =C/CH 3/-,
    B oznacza atom tlenu, =NH- ewentualnie podstawiony grupą metylową lub fenylową, albo oznacza =CH2-, z wyjątkiem następujących związków:
    N-tlenku amifloksacyny o wzorze 14,
    N-tlenku difloksacyny o wzorze 15,
    N-tlenku fleroksacyny o wzorze 16,
    N-tlenku pefloksacyny o wzorze 17 oraz ich farmaceutycznie użyteczne wodziany, sole addycyjne z kwasami i sole z zasadami.
  3. 3. N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi o wzorze 1a, w którym
    Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
    R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową lub metoksylową, nierozgałęzioną albo rozgałęzioną grupę CrCą-alkilową, grupę cyklopropylową, grupę acylową o 1-3 atomach C,
    R oznacza atom wodoru, grupę metylową, fenylową, tienylową lub pirydylową,
    R6 oznacza atom wodoru lub grupę C[-C4-alkilową,
    R7 oznacza atom wodoru lub grupę Ci-C4-alkilową,
    R8 oznacza atom wodoru lub grupę CrC4-alkilową, oraz
    R2 oznacza atom wodoru lub grupę alkilową o 1-4 atomach węgla, ewentualnie podstawioną grupą metoksylową i grupę benzylową, 2-oksopropylową, fenacylową jak również etoksykarbonylometylową,
    A oznacza =N-, =CH-, =CH(chlorowiec)- lub =C(OCH3)-, oraz ich farmaceutycznie użyteczne wodziany lub sole addycyjne z kwasami lub sole z zasadami.
  4. 4. Sposób wytwarzania N-tlenków nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych o wzorze la, określonym wzastrz. 3, znamienny tym, że odpowiednie związki o wzorze 3, w którym
    Y' oznacza rodniki o wzorach 10, 11, 12 i 13, w których R4, R5, r6, r7, r8 i A mają znaczenie jak w zastrz. 3 oraz R1 oznacza cyklopropyl, poddaje się reakcji ze związkami będącymi źródłem tlenu.
  5. 5. N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych o wzorze la, w którym
    A oznacza -CH-,
    R oznacza atom wodoru, grupę metylową lub etylową,
    Y oznacza rodniki o wzorach 6, 7, 8 i 9, w których
    R4 oznacza ewentualnie podstawioną grupą hydroksylową grupę metylową, etylową,
    R5 oznacza atom wodoru lub grupę metylową,
    R6 oznacza atom wodoru,
    7 7
    R oznacza atom wodoru lub grupę metylową oraz ich farmaceutycznie użyteczne wodziany i sole addycyjne z kwasami, jak również sole z metalami alkalicznymi, metalami ziem alkalicznych, srebrem i sole guanidyniowe kwasów karboksylowych stanowiących ich podstawę.
  6. 6. Związki o wzorze 1, stanowiące N-tlenki 4-piperazynylowe następujących substancji czynnych:
    enrofloksacyny czyli kwasu 1-cyklopropylo-7-(4-etylo-1-piperazynylo)-6-fluoro-1,4dihydro-4-okso-3-chinolinokarboksylowego;
    marbofloksacyny czyli kwasu 9-fluoro-2,3-dihydro-3-metylo-10-(4-metylo-l-piperazynylo)-7-okso-7H-pirydo[3,2,1-ij][4,1,2]-benzoksadiazyno-6-karboksylowego lub ofloksacyny
    187 322 czyli kwasu 9-fluoro-2,3-dihydro-3-metylo-10-(4-metylo-1 -piperazynylo)-7-okso-7H-pirydo[1,2,3-de]-l ,4-benzoksazyno-6-karboksylowego.
    Niniejszy wynalazek dotyczy nowych kompozycji przeciwbakteryjnych, w szczególności kompozycji podawanych doustnie, na podstawie N-tlenków nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi lub kwasami naftyrydonokarboksylowymi oraz nowych substancji czynnych i sposobu ich wytwarzania.
    N-tlenki nasyconych zawierających azot związków heterocyklicznych, które są podstawione kwasami chinolonokarboksylowymi są znane jako produkty metabolizmu substancji czynnych stanowiących ich podstawę. Znany jest też jednak fakt, że te produkty metabolizmu nie mają działania przeciwbakteryjnego [J.Guibert i inni, Pathol. Biol. 1989, 37/5), 406-10; Venezia i inni, Antimicrob. Agents. Chemot. 1989, 33/5/, 762-6].
    Wiadomo również, że doustne podawanie kompozycji przeciwbakteryjnych na podstawie kwasów chinolonokarboksylowych lub kwasów naftyrydonokarboksylowych w pokarmie lub w wodzie pitnej dla zwierząt jest często wątpliwe, ponieważ częstokroć następuje odrzucenie wody pitnej lub pokarmu, a więc podanie nienależytej dawki leku. Ponieważ podawanie zwierzętom leków w pokarmie lub w wodzie pitnej stanowi nader prosty i nie powodujący stresu sposób ich podawania dla weterynarzy-chirurgów, właścicieli i opiekunów zwierząt oraz leczonych zwierząt, istnieje duże zapotrzebowanie na kompozycje podawane doustnie. Jest pożądane umożliwienie precyzyjnego i niezawodnego podawania w pokarmie zawierających kwasy chinolonokarboksylowe kompozycji przeciwbakteryjnych o dużej aktywności, takich jak enrofloksacyna.
PL96323622A 1995-05-31 1996-05-20 Kompozycje przeciwbakteryjne, N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych i sposób wytwarzania nowych N-tlenków nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych PL187322B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DE19519822A DE19519822A1 (de) 1995-05-31 1995-05-31 Neue antibakterielle Mittel
PCT/EP1996/002171 WO1996038417A1 (de) 1995-05-31 1996-05-20 N-oxide als antibakterielle mittel

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL323622A1 PL323622A1 (en) 1998-04-14
PL187322B1 true PL187322B1 (pl) 2004-06-30

Family

ID=7763230

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96323622A PL187322B1 (pl) 1995-05-31 1996-05-20 Kompozycje przeciwbakteryjne, N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych i sposób wytwarzania nowych N-tlenków nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych

Country Status (23)

Country Link
US (1) US6114351A (pl)
EP (1) EP0828715B1 (pl)
JP (1) JP3868492B2 (pl)
KR (1) KR100682746B1 (pl)
CN (1) CN1214009C (pl)
AR (2) AR003420A1 (pl)
AT (1) ATE204256T1 (pl)
AU (1) AU707628B2 (pl)
BR (1) BR9608593A (pl)
CA (1) CA2222552C (pl)
CZ (1) CZ290675B6 (pl)
DE (2) DE19519822A1 (pl)
DK (1) DK0828715T3 (pl)
ES (1) ES2161361T3 (pl)
GR (1) GR3037063T3 (pl)
HU (1) HUP9802076A3 (pl)
NO (1) NO319510B1 (pl)
NZ (1) NZ309074A (pl)
PL (1) PL187322B1 (pl)
SK (1) SK283994B6 (pl)
TW (1) TW442290B (pl)
WO (1) WO1996038417A1 (pl)
ZA (1) ZA964414B (pl)

Families Citing this family (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
SE9904108D0 (sv) 1999-11-15 1999-11-15 New Pharma Research Ab Nya föreningar
EP1793885B1 (de) 2004-09-03 2016-09-28 Löwenstein Medical Technology GmbH + Co. KG Kunststoffe für medizintechnische geräte
FR2896416B1 (fr) * 2006-01-24 2010-08-13 Vetoquinol Composition anti-infectieuse comprenant un compose de type pyrido (3,2,1-ij)-benzoxadiazine

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE3033157A1 (de) * 1980-09-03 1982-04-01 Bayer Ag, 5090 Leverkusen 7-amino-1-cyclopropyl-4-oxo-1,4-dihydro-naphthyridin-3-carbonsaeuren, verfahren zu ihrer herstellung sowie diese enthaltende antibakterielle mittel
EP0090424B1 (en) * 1982-03-31 1986-05-28 Sterling Drug Inc. New quinolone compounds and preparation thereof
US5152984A (en) * 1990-11-20 1992-10-06 Dow Corning Corporation Hair fixatives

Also Published As

Publication number Publication date
GR3037063T3 (en) 2002-01-31
CN1214009C (zh) 2005-08-10
PL323622A1 (en) 1998-04-14
AR034452A2 (es) 2004-02-25
CZ374897A3 (cs) 1998-03-18
NZ309074A (en) 1999-08-30
US6114351A (en) 2000-09-05
CZ290675B6 (cs) 2002-09-11
DE19519822A1 (de) 1996-12-05
AU5900596A (en) 1996-12-18
NO319510B1 (no) 2005-08-22
JP3868492B2 (ja) 2007-01-17
BR9608593A (pt) 1999-01-05
ES2161361T3 (es) 2001-12-01
KR19990022044A (ko) 1999-03-25
TW442290B (en) 2001-06-23
ZA964414B (en) 1996-12-09
AU707628B2 (en) 1999-07-15
CA2222552C (en) 2009-08-11
NO975464D0 (no) 1997-11-27
HUP9802076A2 (hu) 1998-12-28
WO1996038417A1 (de) 1996-12-05
HUP9802076A3 (en) 1999-03-01
ATE204256T1 (de) 2001-09-15
SK160397A3 (en) 1998-05-06
EP0828715B1 (de) 2001-08-16
JPH11505855A (ja) 1999-05-25
CN1190958A (zh) 1998-08-19
DE59607503D1 (de) 2001-09-20
CA2222552A1 (en) 1996-12-05
DK0828715T3 (da) 2001-10-08
NO975464L (no) 1997-11-27
SK283994B6 (sk) 2004-07-07
AR003420A1 (es) 1998-08-05
EP0828715A1 (de) 1998-03-18
KR100682746B1 (ko) 2008-11-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP4338217B2 (ja) 置換可能な8―シアノ―1―シクロプロピル―7―(2,8―ジアザビシクロ―[4.3.0]―ノナン―8―イル)―6―フルオロ―1,4―ジヒドロ―4―オキソ―3―キノリンカルボン酸およびそれらの誘導体
PL187322B1 (pl) Kompozycje przeciwbakteryjne, N-tlenki nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych i sposób wytwarzania nowych N-tlenków nasyconych, zawierających azot związków heterocyklicznych
KR940002823B1 (ko) 퀴놀론카복실산 또는 이의 유도체의 엠보네이트의 제조방법
JPH0853460A (ja) 8−アミノ−ピリド[1,2,3−d,e][1,3,4]ベンズオキサジアジン誘導体
AU685607B2 (en) 1,9-bridged thiazolo(3,2-a)quinoline derivatives
KR19990082537A (ko) 임의로 치환된 8-시아노-1-사이클로프로필-7-(2,8-디아자비사이클로-[4.3.0]-노난-8-일)-6-플루오로-1,4-디하이드로-4-옥소-3-퀴놀린카르복실산 및 그의 유도체
JPH0873468A (ja) 8−アミノ−10−(アザビシクロアルキル)−ピリド[1,2,3−d,e][1,3,4]ベンズオキサジアジン誘導体
AU720322B2 (en) 7-(3-Vinyl-1,4-piperazin-1-yl)-substituted quinolonecarboxylic acids
JPH10505345A (ja) 新規チアゾロ[3,2−a]キノリンおよびチアゾロ[3,2−a]ナフチリジン誘導体
KR20000016807A (ko) 7-(3-비닐-1,4-피페라진-1-일)에 의해 치환된 퀴놀론카복실산

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20110520