PL194633B1

PL194633B1 - Związki trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowe, sposób ich wytwarzania, środek grzybobójczyi zastosowanie związków trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowych

Info

Publication number: PL194633B1
Application number: PL98336164A
Authority: PL
Inventors: Klaus-Juergen Pees; Guenter Krummel; Henry Van Tuyl Cotter; Annerose Rehnig; Leslie May; Waldemar Pfrengle; Guido Albert
Original assignee: American Cyanamid Co
Priority date: 1997-04-14
Filing date: 1998-03-23
Publication date: 2007-06-29
Also published as: EA002906B1; EE04373B1; IL132238A; CZ292819B6; ID24182A; KR100492453B1; DE69903988D1; EP0975635A1; JP2001520650A; IL132238A0; AU6867198A; CA2287470A1; KR20010006260A; EP0975635B1; NO994973D0; TR199902552T2; ATE228133T1; CZ359699A3; EE9900486A; NO313416B1

Abstract

1. Zwiazki trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowe o ogólnym wzorze I w którym R 1 oznacza atom wodoru, C 1 -C 10 -alkil lub fenyl, R 2 oznacza atom wodoru, C 1 -C 10 -alkiI, C 1 -C 10 -alkil podstawiony fenylem, chlorowco-C 1 -C 10 -alkil, C 3 -C 4 -alkenyl lub (C 1 -C 6 -alkilo) 3 Si-CH 2 -, Hal oznacza atom chlorowca, L 1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub C 1 -C 6 -alkil, L 2 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca, L 3 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, -O-(C 1 -C 6 )alkil lub -NO 2 , L 4 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca, a L 5 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca. PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku są związki trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowe, sposób ich wytwarzania, środek grzybobójczy i zastosowanie związków trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowych.

W europejskim zgłoszeniu patentowym nr 0071792 ujawniono związki o ogólnym wzorze

w którym R¹ oznacza alkil, atom chlorowca, alkoksyl, grupę cyjanową, cykloalkil, aryl, aryloksyl, grupę arylotio, aralkil, aryloalkiloksyl lub grupę aryloalkilotio, przy czym każda z tych grup jest ewentualnie podstawiona atomem chlorowca lub alkoksylem albo (R¹)n oznacza pierścień benzenowy, indanowy lub tetrahydronaftalenowy skondensowany z pierścieniem fenylowym, przy czym ugrupowania aromatyczne w powyższych grupach są ewentualnie podstawione alkilem, alkoksylem, atomem chlorowca lub grupą cyjanową; n oznacza 1 lub 2; każdy z R² i R³ oznacza atom wodoru, alkil lub aryl, A oznacza atom azotu lub grupę CR⁴ , w której R⁴ ma znaczenie takie jak r2, lecz może także oznaczać atom chlorowca, grupę cyjanową lub alkoksykarbonyl lub razem z R3 może tworzyć łańcuch alkilenowy zawierający do dwóch podwójnych wiązań. Podano, że związki te są aktywne przeciw różnym fitopatogennym grzybom, szczególnie z klasy Phycomycetes. Aktywność grzybobójczą tych związków udowodniono jednak tylko przeciw Plasmopara viticola, będącego przedstawicielem grzybów z klasy Oomycetes.

W europejskim zgłoszeniu patentowym nr 0550113-A2 ujawniono związki o ogólnym wzorze

w którym R1 oznacza ewentualnie podstawiony alkil, alkenyl, alkadienyl, cykloalkil, bicykloalkil lub heterocyklil; R2 oznacza atom wodoru lub alkil albo R1 i R2 razem z atomem azotu, do którego są przyłączone oznaczają ewentualnie podstawiony pierścień heterocykliczny; R3 oznacza ewentualnie podstawiony aryl, a R4 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub grupę -NR⁵R⁶, w której R⁵ oznacza atom wodoru lub grupę aminową, alkil, cykloalkil lub bicykloalkil, zaś R6 oznacza atom wodoru lub alkil. Tak więc związki, w których R1 oznacza trifluorometyloalkil, są ogólnie objęte tym zgłoszeniem patentowym. Jednak nie ujawniono ani jednego związku, w którym R1 oznacza trifluorometyloalkil.

Nieoczekiwanie odkryto, że poniżej określone związki trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowe o ogólnym wzorze (I) cechują się doskonałym działaniem grzybobójczym przeciw szerokiemu spektrum grzybów.

Zatem wynalazek dotyczy nowych związków trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowych o ogólnym wzorze l

PL 194 633 B1 w którym R¹ oznacza atom wodoru, C1-C10-alkil lub fenyl, R² oznacza atom wodoru, C1-C₁₀-alkil,

Ci-Cio-alkil podstawiony fenylem, chlorowco-C1-C1₀-alkil, C3-C₄-alkenyl lub (C1-C1₀-alkilo)3Si-CH2-, Hal oznacza atom chlorowca, L¹ oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub C1-C₆-alkil, l2 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca, L³ oznacza atom wodoru, atom chlorowca, -O-(C1-C₆)alkil lub -NO2,

L⁴ oznacza atom wodoru lub atom chlorowca, a L⁵ oznacza atom wodoru lub atom chlorowca.

Związki według wynalazku wykazują doskonałe selektywne działanie grzybobójcze w różnych uprawach rolnych.

Ogólnie, jeżeli nie podano inaczej, użyte tu określenie „atom chlorowca może oznaczać atom bromu, atom jodu, atom chloru lub atom fluoru, a w szczególności atom bromu, atom chloru lub atom fluoru.

Hal oznacza korzystnie atom fluoru, atom chloru, atom bromu lub atom jodu, a zwłaszcza atom chloru.

Ogólnie, jeżeli nie podano inaczej, określenia alkil lub alkenyl użyte tu w odniesieniu do rodnika lub ugrupowania odnoszą się do łańcucha lub ugrupowania o prostym lub rozgałęzionym łańcuchu. Z reguły takie rodniki zawierają do 10 atomów węgla, a zwłaszcza do 6 atomów węgla. Dogodnie alkil zawiera 1-6 atomów węgla, korzystnie 1-3 atomów węgla. Korzystnym alkilem jest etyl lub zwłaszcza metyl. Dogodnie alkenyl zawiera 3 lub 4 atomy węgla. Korzystnym alkenylem jest allil lub zwłaszcza 2-metyloallil.

Wynalazek dotyczy zwłaszcza związków o wzorze ogólnym I, w którym jakakolwiek część alkilowa grup R1 i/lub r2 może mieć łańcuch prosty lub rozgałęziony i zawiera do 10 atomów węgla, korzystnie do 9 atomów węgla, korzystniej do 6 atomów węgla. Jakikolwiek alkil lub alkenyl może być liniowy lub rozgałęziony. Atom chlorowca dogodnie oznacza atom fluoru, atom chloru lub atom bromu.

Korzystne są zwłaszcza związki o ogólnym wzorze I, w którym co najmniej jeden z L¹ i l5 oznacza atom chlorowca.

Korzystniejsze są zwłaszcza związki o ogólnym wzorze I, w którym co najmniej jeden z L¹ i l5 oznacza atom chlorowca, a R1 oznacza atom wodoru lub metyl.

Jeszcze korzystniejsze są związki o ogólnym wzorze l, w którym co najmniej jeden z L¹ i l5 oznacza atom chlorowca, R¹ oznacza atom wodoru lub metyl, a r2 oznacza atom wodoru lub C1-Cu-alkil.

2

Szczególnie korzystne są związki o ogólnym wzorze I, w którym co najmniej jeden z R i R oznacza atom wodoru.

Związki według wynalazku występują w postaci izomerów (R) i (S) oraz atropoizomerów, jak również ich racematów, soli, N-tlenków i związków addycyjnych z kwasami.

Stwierdzono, że szczególnie interesujące pod kątem aktywności są (S)-izomery związków o ogólnym wzorze I, w których grupa -CH(CF3)R1 jest chiralna.

Korzystne są również związki o ogólnym wzorze I, w którym r2 oznacza atom wodoru, C1-C10-alk.il lub C3-C4-alkenyl.

Szczególnie korzystne są związki o ogólnym wzorze I, w którym grupa fenylowa

jest wybrana spośród grup

PL 194 633 B1

Związki o ogólnym wzorze I są olejami, żywicami, a przede wszystkim krystalicznymi substancjami stałymi. Ich działanie jest lepsze od działania innych związków z uwagi na ich cenne właściwości grzybobójcze, w szczególności z uwagi na wzmocnione działanie układowe i wzmocnioną grzybobójczość przeciw chorobom ryżu i mączniakom prawdziwym. Przykładowo można je stosować w rolnictwie i dziedzinach pokrewnych do zwalczania takich fitopatogennych grzybów jak Alternaria solani, Botrytis cinerea, Cercospora beticola, Cladosporium herbarum, Corticium rolfsii, Erysiphe graminis, Helminthosporium tritici repentis, Leptosphaeria nodorum, Micronectriella nivalis, Monilinia fructigena, Mycosphaerella ligulicola, Mycosphaerella pinodes, Pyricularia grisea f.sp. oryzae, Rhizoctonia solani, Venturia inaegualis, Uncinula necator i Sclerotinia sclerotiorum, w szczególności do zwalczania Uncinula necator, Pyricularia grisea f.sp. oryzae i Rhizoctonia solani. Związki o ogólnym wzorze I według wynalazku cechują się wysoką aktywnością grzybobójczą w szerokich granicach wartości stężenia i można je stosować w rolnictwie bez trudności.

Ponadto związki według wynalazku wykazują wzmocnione resztkowe działanie zwalczające grzyby, a zwłaszcza mączniaka prawdziwego winorośli, w porównaniu ze znanymi fungicydami.

Dobre wyniki pod względem zwalczania fitopatogennych grzybów osiągnięto z użyciem związku o wyżej podanym wzorze I, w którym co najmniej jeden z L¹ i L⁵ oznacza atom chlorowca i/lub R¹oznacza atom wodoru lub metyl.

Szczególnie dobre wyniki pod względem zwalczania fitopatogennych grzybów osiągnięto z użyciem np. związków o wzorze I wybranych z grupy obejmującej:

5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-7-[2-(1,1,1 -trifluoro)propyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo)-7-[2-(1,1,1 -trifluoro)propyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[2-(1,1,1 -trifluoro)propyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-metylofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)propyloamino]-[1,2,4] triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)propyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)propyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-rrifluoroetylo)-N-alliloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chloro-6-fiuorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-alilloamino]-11,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

PL 194 633 B1

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-alliloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-alliloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-alliloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2-metylofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-alliloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-etyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-etyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N-(2.2.2-trifluoroetylo)-N-etyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo))7-tN-t2.2.2--rifluorootylcO)N-etyloamino]-t1.2.4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-etyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2-metylofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-etyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2-chlo ro-6-flu οΐΌίθΓψΙο))7--Ν--2,2.2-trifluorootylco)N-(2-metylopropylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,6-difluoιΌrenylo-)7-tN--2,2,2--rifluoroetylo)-N(-2-mytylopιΌpylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-(2-metylopropylo)amino][1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-(2-metylopropylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-metylofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-(2-metylopropylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-metyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2.6-difluor(-fenylo--7-tN-t2.2.2--rifluoroetylo)-N-metyloamino]-[1, 2.4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-metyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-metylofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-metyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluororenylo-)7-tN-t2,2,2-tyi1ΊuorootylcO)N-izzpropy Ιοθ mino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2.6-difluorofenylo--7--N-(2.2.2-tri1Ίuoroetylo)-N-izopropyloaminot-[1.2.4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-izopropyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-izopropyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-[N,N-di-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2-metylofenylo)-7-[N,N-di-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-[N,N-di-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, 5-chlorΌ-6-(2-chloro-6-Uuorotenylo--7-[N.N-di-22.2.2ttrifluoroetylo-armno--[1.2.4]tπazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,6-difluororerιylo-)7-tΓNN-di--2,2,2--rifluorootylc>-amino--t1,2,4]triazolo-1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N,N-di-(2,2,2-trifluoroetylo)amino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo)-7-[N,-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-(1,2-dimetylopropylo)amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]-pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N,-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-(trimetylosililometylo)amino][1,2,4]tiić^ż^ok)1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6- (2-chlorofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(4-chlorofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(4-bromofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(4-metoksyfenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(4-nitrofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-(1-fenylo-2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

PL 194 633 B1

5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-7-(1-fenylo-2,2,2-trifluorc>etyloamino)-[1,2,4]triazolo-1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo)-7-(1-fenylo-2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-(1-fenylo-2,2,2-tnfluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-(1-fenylo-2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę,

5-chloro-6-(2,4-difluorofenylo)-7-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna i

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[2-(1,1,1-trifluoro)-3-metylobutyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę.

Ponadto wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania określonych powyżej związków trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowych o ogólnym wzorze I, który charakteryzuje się tym, że na związek o ogólnym wzorze II

w którym L¹-L⁵ i Hal mają powyżej podane znaczenie, działa się aminą o ogólnym wzorze III Μ

N-r2 /

CF—C Η ^R (III) w którym R¹ i r2 mają powyżej podane znaczenie, a M oznacza atom wodoru albo wolny lub skompleksowany atom metalu, korzystnie wybrany z grupy obejmującej Li, Na, K, Zn i Cu, z wytworzeniem związku o ogólnym wzorze I.

Ponadto wynalazek dotyczy środka grzybobójczego zawierającego substancję czynną oraz nośnik, którego cechą jest to, że jako substancję czynną zawiera określony powyżej związek trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowy o ogólnym wzorze I.

Dzięki związkom oraz środkom według wynalazku możliwe jest zwalczanie niepożądanych grzybów na drodze kontaktowania roślin z grzybobójczo skuteczną ilością nowych związków trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowych o ogólnym wzorze I lub zawierających je środków.

Ponadto wynalazek dotyczy zastosowania określonego powyżej związku trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowego o ogólnym wzorze I jako fungicydu.

Związki o wzorze II są znane, np. z EP 0550113 i zwykle otrzymuje się je na drodze reakcji 3-amino-1,2,4-triazolu z estrem kwasu malonowego podstawionego fenylem w pozycji 2, o wzorze IV

PL 194 633 B1 w którym R oznacza alkil, w warunkach zasadowych, korzystnie stosując wysokowrzące trzeciorzędowe aminy, takie jak np. tri-n-butyloamina.

Na otrzymane 5,7-dihydroksy-6-fenylotriazolopirymidyny następnie działa się środkiem chlorowcującym, korzystnie środkiem bromującym lub chlorującym, takim jak tlenobromek fosforu lub tlenochlorek fosforu, nierozcieńczony albo w obecności rozpuszczalnika. Reakcję dogodnie prowadzi się w temperaturze 0-150°C, przy czym korzystna temperatura reakcji wynosi 80-125°C.

Reakcję 5,7-dichlorowco-6-fenylotriazolopirymidyn o wzorze II z aminą lub amidkiem o wzorze III dogodnie prowadzi się w obecności rozpuszczalnika. Przydatne rozpuszczalniki obejmują etery, takie jak dioksan, eter dietylowy, a zwłaszcza tetrahydrofuran, węglowodory chlorowcowane, takie jak dichlorometan i węglowodory aromatyczne, np. toluen. Reakcję dogodnie prowadzi się w temperaturze 0-70°C, przy czym korzystna temperatura reakcji wynosi 10-35°C. Korzystne jest także gdy reakcję prowadzi się w obecności zasady. Odpowiednie zasady obejmują aminy trzeciorzędowe, takie jak trietyloamina i zasady nieorganiczne, takie jak węglan potasu lub węglan sodu. Alternatywnie jako zasada może służyć związek o wzorze III użyty w nadmiarze.

Związki według wynalazku można także otrzymać na drodze reakcji 7-amino-5-chlorowco-6-fenylotriazolopirymidyny z kwasem trifluoroalkanowym lub jego reaktywną pochodną, a zwłaszcza z bezwodnikiem kwasu trifluorooctowego, w obecności zasady, a następnie redukcji powstałego amidu kwasu trifluoroalkanowego.

Aminy o wzorze III, w którym M oznacza atom wodoru, są znane w literaturze albo można je nabyć w handlu albo wytworzyć analogicznie do znanych sposobów. Amidek o wzorze III, w którym M oznacza atom metalu, otrzymuje się z reguły z odpowiednich amin (M oznacza atom wodoru) na drodze reakcji ze związkiem alkilolitowym, a następnie ewentualnie na drodze reakcji transmetalacji.

Dzięki doskonałej aktywności związki o wzorze I można stosować w uprawie wszystkich roślin, gdzie niepożądane jest zarażenie przez fitopatogenne grzyby, np. zbóż, upraw roślin z rodziny psiankowatych, warzyw, upraw roślin strączkowych, jabłoni, winorośli.

Stwierdzono, że związki o ogólnym wzorze I wykazują działanie grzybobójcze. Środek według wynalazku wytwarza się na drodze łączenia wyżej określonego związku o wzorze I z nośnikiem(-ami). Taki środek może zawierać pojedynczą substancję czynną lub mieszaninę kilku substancji czynnych według wynalazku. Możliwe jest również, że różne izomery lub mieszaniny izomerów mogą mieć różny poziom lub różne spektrum aktywności, a zatem środki mogą zawierać poszczególne izomery lub mieszaniny izomerów.

Środek według wynalazku korzystnie zawiera 0,5%-95% wag. substancji czynnej.

Nośnikiem w środku według wynalazku może być dowolny materiał, z którym można formułować substancję czynną dla ułatwienia nanoszenia na traktowane miejsca, którymi mogą być np. roślina, nasiona, gleba lub woda, w której rośnie roślina, albo dla ułatwienia przechowywania, transportu lub manipulowania. Nośnikiem może być substancja stała lub ciekła, jak również substancje gazowe w warunkach normalnych, lecz sprężone do postaci ciekłej.

Środki można wytwarzać znanymi procedurami jako np. koncentraty emulsji, roztwory, emulsje olej w wodzie, proszki zwilżalne, proszki rozpuszczalne, koncentraty zawiesin, pyły, granulki, granulki dyspergowalne w wodzie, mikrokapsułki, żele, tabletki i inne typy preparatów. Te sposoby obejmują intensywne mieszanie i/lub mielenie substancji czynnych z innymi substancjami, takimi jak wypełniacze, rozpuszczalniki, stałe nośniki, związki powierzchniowo czynne (surfaktanty) i ewentualnie stałe i/lub ciekłe substancje pomocnicze i/lub adiuwanty. Drogę nanoszenia, np. przez opryskiwanie, rozpylanie cieczy na bardzo drobne krople (atomizacja), dyspergowanie lub zalewanie, można dobrać, podobnie jak same środki, zgodnie z pożądanym celem i okolicznościami stosowania.

Rozpuszczalnikami mogą być węglowodory aromatyczne, np. Solvesso 200, podstawione naftaleny, estry kwasu ftalowego, takie jak ftalan dibutylu lub dioktylu, węglowodory alifatyczne, np. cykloheksan lub parafiny, alkohole i glikole, jak również ich etery i estry, np. etanol, eter mono- i dimetylowy glikolu etylenowego, ketony, takie jak cykloheksanon, silnie polarne rozpuszczalniki, takie jak N-metylo-2-pirolidon, lub γ-butyrolakton, wyższe alkilopirolidony, np. n-oktylopirolidon lub cykloheksylopirolidon, epoksydowane estry olejów roślinnych np. metylowany ester oleju kokosowego lub sojowego, i woda. Mieszaniny różnych substancji ciekłych są często odpowiednimi rozpuszczalnikami.

Stałymi nośnikami, których można użyć w przypadku pyłów, proszków do zawiesin, granulatów dyspergowalnych w wodzie lub granulatów, mogą być wypełniacze mineralne, takie jak kalcyt, talk, kaolin, montmorylonit lub atapulgit. Właściwości fizyczne można ulepszyć przez dodanie wysoko zdyspergowanego żelu krzemionkowego lub polimerów. Nośniki do granulatów mogą być porowatym

PL 194 633 B1 materiałem, takim jak, np. pumeks, kaolin, sepiolit i bentonit; a nośnikami niechłonnymi mogą być kalcyt lub piasek. Ponadto można stosować różnorodne wstępnie zgranulowane substancje nieorganiczne i organiczne, takie jak dolomit lub rozdrobnione pozostałości roślinne.

Środki szkodnikobójcze często formułuje się i transportuje w postaci stężonej, którą następnie użytkownik rozcieńcza przed zastosowaniem. Obecność małych ilości nośnika będącego środkiem powierzchniowo czynnym ułatwia ten proces rozcieńczania. Zatem korzystnie co najmniej jeden nośnik w środku według wynalazku jest środkiem powierzchniowo czynnym. Środek może np. zawierać dwa lub większą liczbę nośników, z których co najmniej jeden jest środkiem powierzchniowo czynnym.

Środki powierzchniowo czynne mogą być substancjami niejonowymi, anionowymi, kationowymi lub amfoterycznymi o dobrych właściwościach dyspergujących, emulgujących i zwilżających zależnych od rodzaju formułowanego związku o ogólnym wzorze I. Środkami powierzchniowo czynnymi mogą być również mieszaniny pojedynczych związków powierzchniowo czynnych.

Środki według wynalazku można przykładowo formułować jako proszki do zawiesin, granulaty dyspergowalne w wodzie, pyły, granulaty, tabletki, roztwory, koncentraty do emulgowania, emulsje, koncentraty zawiesinowe i preparaty aerozolowe. Proszki do zawiesin zawierają zazwyczaj 5-90% wag. substancji czynnej i zwykle, obok obojętnego stałego nośnika, 3-10% wag. środków dyspergujących i środków zwilżających, a w razie potrzeby 0-10% wag. stabilizatora(-ów) i/lub innych dodatków, takich jak środki polepszające penetrację i środki zwiększające przylepność. Pyły formułuje się zazwyczaj jako koncentrat pylisty o podobnym składzie do proszku do zawiesin, ale bez środka dyspergującego, przy czym można je rozcieńczać na miejscu zastosowania innym stałym nośnikiem dla uzyskania środka zawierającego zwykle 0,5-10% wag. substancji czynnej. Granulaty dyspergowalne w wodzie i granulaty wytwarza się zwykle jako produkty o wielkości cząstek 0,15-2,0 mm, przy czym można je wytwarzać różnymi sposobami. Na ogół tego rodzaju granulaty zawierają 0,5-90% wag. substancji czynnej i 0-20% wag. dodatków, takich jak stabilizator, środki powierzchniowo czynne, modyfikatory wolno uwalniające i środki wiążące. Tak zwane „suche sypkie proszki składają się ze stosunkowo małych granulek o stosunkowo wysokim stężeniu substancji czynnej. Koncentraty do emulgowania zawierają zazwyczaj oprócz rozpuszczalnika lub mieszaniny rozpuszczalników 1-80% wag./obj. substancji czynnej, 2-20% wag./obj. środków emulgujących i 0-20% wag./obj. innych dodatków, takich jak stabilizatory, środki polepszające penetrację i inhibitory korozji. Koncentraty zawiesinowe miele się zazwyczaj tak, żeby uzyskać trwały, niesedymentujący produkt sypki, zawierający 5-75% wag./obj. substancji czynnej, 0,5-15% wag./obj. środków dyspergujących, 0,1-10% wag./obj. środków suspendujących, takich jak koloidy ochronne i środki tiksotropowe, 0-10% wag./obj. innych dodatków, takich jak środki przeciw pienieniu, inhibitory korozji, stabilizatory, środki polepszające penetrację i środki zwiększające przylepność, oraz wodę lub ciecz organiczną, w której substancja czynna jest w zasadzie nierozpuszczalna; można stosować również niektóre stałe sole organiczne i nieorganiczne, które rozpuszczone w preparacie przeciwdziałają sedymentacji i krystalizacji i stanowią środek zapobiegający zamarzaniu wody.

Kompozycje zawierające związki według wynalazku można rozpuścić w wodzie uzyskując zawiesiny i dyspersje wodne.

Dla wydłużenia czasu trwania aktywności ochronnej związków według wynalazku szczególnie korzystnie stosuje się nośnik powodujący powolne uwolnienie pestycydów do środowiska naturalnego ochranianej rośliny.

Aktywność biologiczną substancji czynnej można zwiększyć przez dodanie adiuwanta do cieczy opryskowej. Przez adiuwant rozumie się tu substancję, która może zwiększyć biologiczną aktywność substancji czynnej, lecz sama nie jest w znaczącym stopniu biologicznie czynna. Taki adiuwant można wprowadzić do preparatu jako substancję współformułowaną lub jako nośnik albo można go dodawać do zbiornika cieczy opryskowej wraz z preparatem zawierającym substancję czynną.

Jako artykuły handlowe środki według wynalazku korzystnie mają postać koncentratu, który jest następnie rozcieńczany przez końcowego użytkownika. Środki stężone rozcieńcza się zazwyczaj aż do stężenia poniżej 0,001% substancji czynnej przed ich naniesieniem na docelowe miejsce. Typowe dawki nanoszenia wynoszą zwykle 0,01-10 kg substancji czynnej/ha.

Przykłady preparatów według wynalazku:

PL 194 633 B1

Koncentrat do emulgowania (EC)

Substancja czynna	Związek z przykładu 8	30%wag./obj
Emulgator(-y)	Atl°x®4856 B i Atl°x®4857 B¹(mieszanina alkiloarylosulfonianu wapnia, etoksylatów alkoholi tłuszczowych i lekkich związków aromatycznych/mieszanina alkiloarylo sulfonianu wapnia, etoksylatów alkoholi tłuszczowych i lekkich związków aromatycznych)	5% wag./obj.
Rozpuszczalnik	Sh^ell^sol®A²⁾ (mieszanina aromatycznych węglowodorów C9-C10)	do 1000 ml

Koncentrat zawiesinowy (SC)

Substancja czynna	Związek z przykładu 8	50%wag./obj.
Środek dyspergujący	^So^pro^phor®FL³ (sól aminy i fosforanu polioksyetylenowanego eteru poliarylowofenylowego)	3% wag./obj.
Środek przeciw pienieniu	Rh^od^orsil® 422³ (niejonowa wodna emulsja polidimetylosiloksanów)	0,2%wag./obj.
Środek strukturotwórczy (środek zagęszczający)	K^el^zan®S⁴⁾ (guma ksantanowa)	0,2% wag./obj.
Środek przeciw zamarzaniu	glikol propylenowy	5% wag./obj.
Środek biobójczy	Proxe^l®⁵⁾ (wodny roztwór glikolu dipropylenowego zawierający 20% 1,2-benzizotiazolin-3-onu)	0,1% wag./obj.
Woda		do 1000 ml

Proszek do zawiesin (WP)

Substancja czynna	Związek z przykładu 8	60% wag.
Środek zwilżający	Atl°^x®4995¹⁾ (polioksyetylenowany eter alkilowy)	2% wag.
Środek dyspergujący	^Witcos^perse® D-⁶⁰®’ (mieszanina soli sodowych produktów kondensacji kwasu naftalenosulfonowego i alkiloarylopolioksyoctanów)	3% wag.
Nośnik/Wypełniacz	kaolin	35% wag.

Granulaty dyspergowalne w wodzie (WG)

Substancja czynna	Związek z przykładu 8	50% wag.
1	2	3
Środek dyspergujący/środek zwilżający	^Witcos^perse® D-⁴⁵⁰®’ (mieszanina soli sodowych produktów kondensacji kwasu naftalenosulfonowego i sulfonianów alkilu)	8% wag.

PL 194 633 B1 ciąg dalszy

1	2	3
Środek zwilżający	Morwet® EFW⁶ (produkt kondensacji formaldehydu)	2% wag.
Środek przeciw pienieniu	Rhodorsil® EP 6703³(kapsułkowany silikon)	1% wag.
Środek powodujący rozpad	Agri^mer®ATF⁷ (usieciowany homopolimer N-winylo-2-pirolidonu)	2% wag.
Nośnik/Wypełniacz	kaolin	35% wag.

¹⁾ dostępny w handlu z ICI Surfactants

2) dostępny w handlu z Deutsche Shell AG ³) dostępny w handlu z Rhone-Poulenc ⁴) dostępny w handlu z Kelco Co.

5) dostępny w handlu z Zeneca

θ) dostępny w handlu z Witco

7) dostępny w handlu z International Speciality Products

Środki według wynalazku mogą zawierać także inne związki o czynności biologicznej, np. związki mające podobną lub uzupełniającą czynność grzybobójczą lub związki o czynności regulującej wzrost roślin, grzybobójczej lub owadobójczej. Te mieszaniny pestycydów mogą mieć szersze spektrum aktywności niż sam związek o wzorze ogólnym I. Ponadto, inny pestycyd może mieć działanie synergistyczne na aktywność pestycydową związku o wzorze ogólnym I.

Innym związkiem grzybobójczym może być na przykład taki, który jest także zdolny do zwalczania chorób zbóż (np. pszenicy), takich jak powodowane przez Erysipha, Puccinia, Septoria, Gibberella i. Helminthosporium spp., choroby przenoszone przez nasiona i glebę oraz mączniaka prawdziwego i rzekomego na winorośli, wczesnej i późnej rdzy zbożowej na uprawach roślin z rodziny psiankowatych, i mączniaka prawdziwego i parcha na jabłoniach itp. Te mieszaniny środków grzybobójczych mogą mieć szersze spektrum aktywności niż sam związek o wzorze ogólnym I. Ponadto inny środek grzybobójczy może mieć działanie synergistyczne na aktywności grzybobójcze związku o wzorze ogólnym I.

Przykłady innych związków grzybobójczych stanowią anilazyna, azoksystrobina, benalaksyl, benomyl, betoksazyn, binapakryl, bitertanol, blastycydyna S, mieszanina Bordeaux, bromukonazol, bupirymat, kaptafol, kaptan, karbendazym, karboksyna, karpropamid, chlobentiazon, chlorotalonil, chlozolinat, związki zawierające miedź, takie jak tlenochlorek miedzi i siarczan miedzi, cykloheksimid, cymoksanil, cypofuram, cyprokonazol, cyprodynil, dichlofluanid, dichlon, dichloran, dichlobutrazol, dichlocymet, dichlomezyna, dietofenkarb, difenokonazol, diflumetorym, dimetyrymol, dimetomorf, dinikonazol, dinokap, ditalimfos, ditianon, dodemorf, dodyna, edifenfos, epoksykonazol, etakonazol, etyrymol, etridiazol, famksadon, fenapanil, fenarymol, fenbukonazol, fenfuram, fenheksamid, fenpiklonil, fenpropidyna, fenpropimorf, fentyna, octan fentyny, wodorotlenek fentyny, ferimzon, fluazynam, fludioksonil, flumetover, fluchinkonazol, flusilazol, flusulfamid, flutolanil, flutriafol, folpet, fosetyl-aluminium, fuberidazol, furalaksyl, furametpir, guazatyna, heksakonazol, imazalil, iminoktadyna, ipkonazol, iprodion, izoprotiolan, kasugamycin, kitazin P, krezoksym metylu, mankozeb, maneb, mepanipyrim, mepronil, metalaksyl, metkonazol, metofuroksam, mychlobutanil, neoasozin, dimetyloditiokarbaminian niklu, nitrotal izopropylowy, nuarymol, ofuras, związki rtęcioorganiczne, oksadiksyl, oksykarboksyna, penkonazol, pencykuron, phenazineoxide, phthalide, polyoxin D, polyram, probenazol, prochloraz, procymidion, propamokarb, propikonazol, propineb, pirazofos, piryfenoks, pirymetanil, pyrochilon, piroksyfur, chinometionat, chinoksyfen, kwintozen, spiroksamina, SSF-126, SSF-129, streptomycyna, siarka, tebukonazol, techloftalam, technazen, tetrakonazol, tiabendazol, tifluzamid, tiofanat metylowy, tiuram, tolchlofos metylowy, tolilofluanid, triadimefon, triadimenol, triazobutyl, triazoksyd, tricyklazol, tridemorf, triflumizol, triforyna, tritiknazol, walidamycyna A, winchlozolina, XRD-563, zarilamid, zineb, ziram.

Ponadto preparaty złożone mogą zawierać co najmniej jeden związek o wzorze I i dowolne biologiczne środki bójcze, takie jak wirusy, bakterie, nicienie, grzyby i inne mikroorganizmy, odpowiednie do zwalczania owadów, chwastów lub chorób roślin albo wywoływania odporności gospodarza w roślinach. Przykładami takich biologicznych środków bójczych są Bacillus thuringiensis, Verticillium lecanii, Autographica californica NPV, Beauvaria bassiana, Ampelomyces quisqualis, Bacilis subtilis,

PL 194 633 B1

Pseudomonas chlororaphis, Pseudomonas fluorescens, Steptomyces griseoviridis i Trichoderma harzianum.

Ponadto preparaty złożone mogą zawierać co najmniej jeden związek o wzorze I i związek chemiczny powodujący układowo nabytą odporność w roślinach, taki jak, np. kwas nikotynowy lub jego pochodne albo BION.

Związki o ogólnym wzorze I można mieszać z glebą, torfem i innymi podłożami ukorzeniającymi dla ochrony roślin przeciw chorobom przenoszonym przez nasiona lub glebę albo chorobom grzybiczym liści.

Zgodnie ze sposobem zwalczania grzybów w miejscach ich występowania, traktuje się związkiem lub środkiem według wynalazku miejsca występowania grzybów, którymi mogą być np. roślina narażona na porażenie lub porażona grzybami, nasiona takich roślin lub środowisko wzrostowe, w którym takie rośliny są hodowane lub mają być hodowane.

Wynalazek ma szerokie zastosowanie w ochronie roślin użytkowych i roślin ozdobnych przeciw atakowi grzybów. Typowymi roślinami użytkowymi, które można chronić są winorośl, zboża, takie jak pszenica i jęczmień, ryż, buraki cukrowe, owoce, orzeszki ziemne, ziemniaki i pomidory. Okres trwania ochrony jest zazwyczaj zależny od dobranego związku, a także od różnych czynników zewnętrznych, takich jak warunki klimatyczne, których wpływ jest zwykle łagodzony stosowaniem odpowiedniego preparatu.

Następujące przykłady ilustrują wynalazek. Należy jednak rozumieć, że wynalazek nie ogranicza się wyłącznie do poszczególnych przykładów podanych poniżej.

P r z y k ł a d 1

5-Chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-7-N-(2,2,2-trifluoroetyloamino)-1,2,4-triazolo[1,5-a]pirymidyna

W trakcie mieszania do mieszaniny 5,7-dichloro-5-(2-chloro-6-fluorofenylo)-1,2,4-triazolo[1,5-a]pirymidyny (1,4 mmola) i dichlorometanu (30 ml) dodano mieszaniny 2,2,2-trifluoroetyloaminy (4,2 mola) i dichlorometanu (10 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin w temperaturze pokojowej, po czym przemyto dwukrotnie 1N kwasem chlorowodorowym i jednokrotnie wodą. Warstwę organiczną oddzielono, wysuszono bezwodnym siarczanem sodu i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. W wyniku podziałania eterem tert-butylowo-metylowym (50 ml) na powstały jasnobrunatny olej otrzymano beżowe kryształy o temperaturze topnienia 194-197°C.

P r z y k ł a d y 2-69

Związki z następujących przykładów (Tabela I; struktura i temperatura topnienia) zsyntetyzowano w sposób analogiczny do sposobu z przykładu 1.

Przykład	R¹	R²	L¹	^l2	L³	^l4	L⁵	Temperatura topnienia (°C)
1	2	3	4	5	6	7	8	9
2	H	H	Cl	H	H	H	H	165
3	H	H	F	H	F	H	F	195
4	H	H	F	H	H	H	H	180
5	H	H	F	H	H	H	F	137
6	CH3	H	Cl	H	H	H	F	165-176

PL 194 633 B1 cd. tabeli I

1	2	3	4	5	6	7	8	9
7	CH3	H	F	H	H	H	F	166-167
8	CH3	H	F	H	F	H	F	184-185
9	CH3	H	CH3	H	H	H	H	149-151
10	CH3	H	F	H	H	H	H	128-130
11	CH3	H	Cl	H	H	H	H	129-130
12	H	allil	F	H	F	H	F	104-105
13	H	allil	Cl	H	H	H	F	145-146
14	H	allil	F	H	H	H	H	128
15	H	allil	F	H	H	H	F	109-111
16	H	allil	Cl	H	H	H	H	129-130
17	H	allil	CH3	H	H	H	H	123-130
18	H	etyl	F	H	H	H	H	136-139
19	H	etyl	F	H	H	H	F	164-166
20	H	etyl	F	H	F	H	F	133-134
21	H	etyl	Cl	H	H	H	F	199-202
22	H	etyl	Cl	H	H	H	H	150-158
23	H	etyl	CH3	H	H	H	H	174-178
24	H	2-metylopropyl	Cl	H	H	H	F	175
25	H	2-metylopropyl	F	H	H	H	F	154-155
26	H	2-metylopropyl	F	H	H	H	H	144
27	H	2-metylopropyl	F	H	F	H	F	133-134
28	H	2-metylopropyl	CH3	H	H	H	H	154-155
29	H	metyl	F	H	H	H	H	142-143
30	H	metyl	F	H	H	H	F	175-177
31	H	metyl	F	H	F	H	F	163
32	H	metyl	F	H	H	H	Cl	178-180
33	H	metyl	CH3	H	H	H	H	147-149
34	H	izopropyl	F	H	H	H	F	147-150
35	H	izopropyl	F	H	H	H	Cl	178-183
36	H	izopropyl	F	H	F	H	F	154-158
37	H	izopropyl	F	H	H	H	H	167-170
38	H	1-fenyloetyl	F	H	H	H	H	olej
39	H	2,2,2-trifluoroetyl	Cl	H	H	H	H	212-213
40	H	2,2,2-trifluoroetyl	CH3	H	H	H	H	223-226
41	H	2,2,2-trifluoroetyl	F	H	H	H	H	185-186
42	H	2,2,2-trifluoroetyl	F	H	H	H	Cl	234-237

PL 194 633 B1 cd. tabeli I

1	2	3	4	5	6	7	8	9
43	H	2,2,2-trifluoroetyl	F	H	H	H	F	208-210
44	H	2,2,2-trifluoroetyl	F	H	F	H	F	177-179
45	H	1 ,2-dimetylopropyl	F	H	H	H	F	154-158
46	H	trimetylosililometyl	F	H	F	H	F	85
47	CH3	metyl	Br	H	H	Cl	H	160-169
48	H	H	H	H	Cl	H	H	170
49	H	H	H	H	Br	H	H	176-177
50	H	H	H	H	OCH3	H	H	183-185
51	H	H	H	H	NO2	H	H	237
52	C6H₅	H	F	H	H	H	H	114
53	C2H₅	H	F	H	H	H	Cl	162
54	C6H₅	H	F	H	H	H	Cl	108
55	C2H₅	H	F	H	H	H	H	133
56	C6H₅	H	F	H	H	H	F	148
57	C6H₅	H	F	H	F	H	F	86
58	C2H₅	H	F	H	F	H	F	177
59	C2H₅	H	F	H	F	H	F	171
60	C2H₅	H	Cl	H	H	H	H	olej
61	C6H₅	H	Cl	H	H	H	H	olej
62	H	H	F	H	F	H	H	181
63	1-C3H7	H	F	H	F	H	F	104
64	H	H	F	H	OCH3	M	F	olej
65	H	H	F	H	H	H	Br	187
66	CH3	H	F	H	H	H	Br	184-185
67	H	H	F	F	H	H	F	183
68	CH3	H	F	F	H	H	F	149
69	H	H	F	F	F	F	F	olej

Badania biologiczne

A. Określenie minimalnego stężenia hamującego badanych związków w teście seryjnego rozcieńczania z różnymi fitopatogennymi grzybami

Wartość MIC (minimalne stężenie hamujące), odpowiadająca najniższemu stężeniu substancji czynnej w środowisku wzrostowym powodującemu całkowite zahamowanie wzrostu grzybni, określono drogą testów seryjnego rozcieńczania z użyciem płytek do mikromiareczkowania z 24 lub 48 studzienkami na płytce. Rozcieńczenie badanych związków w pożywce i rozdzielenie pomiędzy studzienki prowadzono z użyciem urządzenia TECAN RSP 5000 Robotic Sample Processor. Zastosowano następujące stężenia związków testowych: 0,05, 0,10, 0,20, 0,39, 0,78, 1,56, 3,13, 6,25, 12,50, 25,00, 50,00 i 100,00 mg/ml. W celu wytworzenia pożywki, sok roślinny V8 (333 ml) zmieszano z węglanem wapnia (4,95 g) i odwirowano, a supernatant (200 ml) rozcieńczono wodą (800 ml) i autoklawowano w temperaturze 121°C przez 30 minut.

Odpowiednie materiały inokulacyjne (Alternaria solani, ALTESO; Botrytis cinerea, BOTRCI; Leptosphaeria nodorum, LEPTNO; Phytophthora infestans, PHYTIN; Magnaporthe grisea f. sp. oryzae,

PL 194 633 B1

PYRIOR; Pyrenophora teres, PYRNTE; Rhizoctonia solani, RHIZSO;) dodano do studzienek jako zawiesinę zarodników (50 ml; 5 x 10⁵/ml) lub płatki agaru (6 mm) z hodowli grzybów na agarze.

Po 6-12 dniach inkubacji w odpowiedniej temperaturze (18-25°C) określono wartości MIC przez wizualną ocenę płytek (tabela II; n.t. = nietestowane).

T ab e l a II

Nr przykładu	ALTESO	BOTRCI	LEPTNO	PHYTIN	PYRIOR	PYRNTE	RHISZO
1	3,13	1,56	6,25	12,5	0,78	6,25	6,25
2	12,5	6,25	50	12,5	0,78	12,5	25
3	1,56	1,56	6,25	25	0,2	6,25	6,25
6	3,13	12,5	25	>100	3,13	25	6,25
7	1,56	25	50	>100	0,78	12,5	6,25
8	0,78	3,13	3,13	>100	0,78	6,25	3,13
9	25	25	12,5	>100	3,13	>100	12,5
10	6,25	>100	50	25	1,56	>100	12,5
11	3,13	6,25	25	100	0,39	6,25	6,25
12	0,39	0,78	3,13	>100	0,04	3,13	0,78
13	3,13	3,13	>100	>100	0,1	>100	1,56
15	1,56	1,56	6,25	>100	0,04	6,25	1,56
16	1,56	6,25	12,5	>100	0,39	50	50
19	0,78	1,56	>100	>100	0,04	>100	0,78
20	0,78	0,78	3,13	>100	0,04	1,56	0,78
27	0,2	0,2	0,39	>100	0,04	>100	3,13
30	3,13	12,5	>100	>100	0,78	25	>100
31	0,78	3,13	50	>100	0,1	12,5	1,56
46	0,78	6,25	>100	25	1,56	25	>100
47	12,5	12,5	25	>100	1,56	>100	50
49	12,5	25	50	100	0,78	25	50
53	6,25	12,5	>100	>100	1,56	>100	>100
55	3,13	12,5	50	>100	1,56	>100	>100
56	3,13	12,5	>100	>100	1,56	3,13	>100
57	50	>100	>100	>100	0,78	100	>100
59	6,25	12,5	25	>100	0,39	>100	6,25
60	3,13	25	25	25	1,56	25	25
61	0,39	1,56	1,56	100	0,04	6,25	12,5
wzorzec*	12,5	12,5	100	>100	50	50	100

* Jako wzorzec stosowano 5-chloro-6-(2-chlorofenylo)-7-N-etyloamino-1,2,4-triazolo[1,5-a]pirymidynę; ten związek odpowiada związkowi z przykładu 2, w którym grupę 7-(2,2,2-trifluoroetylo)aminową zastąpiono zwykłą grupą 7-etyloaminową.

PL 194 633 B1

B. Określenie działania resztkowego na mączniaka prawdziwego winorośli na liściach winorośli

Sposób oceny związków o wzorze I do zwalczania mączniaka prawdziwego na winorośli (Uncinula necator)

Badane rośliny

Pędy odmiany uprawnej Muller-Thurgau uprawiano w szklarni w temperaturze 18-25°C i przy wilgotności względnej 50-70%. Po rozwinięciu się 6-8 liści rośliny przycięto ponownie do 3-4 liści o równej wielkości. Rośliny uprawiano w doniczkach z podłożem FLORAGAD.

Nanoszenie

Do zabiegu stosowano trzy do czterech roślin. W próbach zapobiegania związki o wzorze I nanoszono na trzy dni przed zarażeniem. Badane rośliny opryskano do spłynięcia 20 ml cieczy do oprysków w kabinie opryskowej. Związki o wzorze I rozpuszczono w acetonie przy stężeniu 0,5%. Roztwór podstawowy rozcieńczono wodą do stężenia końcowego. Przygotowane środki grzybobójcze rozcieńczono wodą także przed naniesieniem.

Zarażenie

Rośliny zarażono sztucznie zarodnikami kondialnymi Uncinula necator rozpylając zarodniki ze świeżo rozsiewających zarodniki liści winorośli z hodowli podstawowej Uncinula necator nad roślinami testowymi. Zarodniki pozostawiono w celu osadzenia się na liściach na 1 godzinę. Rośliny pozostawiono w szklarni bez dodatkowego światła w temperaturze 16-30°C na 24 godziny.

Ocena

Po 21 dniach od zarażenia oceniano procentowe zarażenie powierzchni każdego z czterech potraktowanych liści. Aktywność (%) obliczono z użyciem wzoru Abbotta:

_n/ , , . % zarażenia liści traktowanych ,,,,, % aktywności = 100----x 100 % zarażenia liści nietraktowanych

Wyniki tej oceny przedstawiono w tabeli III.

T ab e l a III: Uncinula necator na winorośli

Nr przykładu	Ilość (ppm s.c.)	Skuteczność (%)
3	25	100
12,5	100
6,25	100
3,13	91
2	25	38
12,5	19
6,25	5
3,13	0
8	25	100
12,5	100
6,25	100
3,13	97
wzorzec *	25	5
12,5	11
6,25	2
3,13	0

* Jako wzorzec zastosowano ten sam związek, co w badaniach dotyczących wartości MIC.

PL 194 633 B1

C. Działanie układowe na liście

C-1: Odmiana winorośli MUller-Thurgau

Patogen: Uncinula necator

Procedura testu:

1. Pędy winorośli hoduje się w plastikowych doniczkach o średnicy 8 cm w szklarni.

2. Preparaty związków nanosi się na młody w pełni rozwinięty liść jako poprzeczne pasmo stosując aerograf o okrągłej dyszy 0,5 mm pod ciśnieniem powietrza 50 kPa (500 mbarów). Pasmo natryskuje się na dolną powierzchnię liścia, prostopadle do osi liścia stosując maskę tekturową ze szczeliną o szerokości 5 mm. Położenie pasma oznacza się na górnej powierzchni liścia trwałym pisakiem zwykle 4 cm od wierzchołka liścia. Po naniesieniu roślin nie przenosi się aż do wyschnięcia pasm.

3. Po wyschnięciu potraktowanych roślin przenosi się je do szklarni i trzyma tam przez 2 dni dla umożliwienia przemieszczania się związków. Rośliny nawadnia się od spodu.

4. Dwa dni po naniesieniu rośliny winorośli zaraża się opylając je zarodnikami kondialnymi mączniaka prawdziwego w szklarni. Rozsiewające zarodniki chore liście z hodowli podstawowej roślin szczotkuje się szczotką w powietrzu nad badanymi roślinami tak, żeby zarodniki kondialne mogły osadzić się na górnej powierzchni liści badanych roślin. Oceny dokonuje się w 12-14 dniu od zarażenia.

C-2: Mączniak prawdziwy pszenicy (MPP):

Żywiciel: Pszenica (Triticum aestivum L) odmiana Kanzler

Patogen: Erysiphe graminis DC. f.sp. tritici E. Marchal

Procedura testu:

1. Nasiona pszenicy (8/doniczkę) flancuje się w plastikowych doniczkach o średnicy 8 cm w szklarni.

2. Po pełnym rozwinięciu się pierwszego liścia rośliny przerywa się do czterech w każdej doniczce spośród których dwie oznacza się trwałym pisakiem 5 cm poniżej końcówki liścia na górnej powierzchni liścia. W ten sposób w każdej doniczce są dwie rośliny z zaznaczoną obwódką i dwie rośliny nie zaznaczone.

3. Za pomocą pipety nanosi się 5 ml preparatu związku w formie pasemka na dolnej powierzchni liścia, na wysokości znaku. Naniesione pasemko powinno pokryć całą szerokość liścia. Po naniesieniu rośliny pozostawia się w spoczynku aż do wyschnięcia pasemek (pół godziny lub dłużej).

4. Po wyschnięciu roślin potraktowanych doniczki przenosi się do szklarni i trzyma się przez dni w celu umożliwienia przemieszczania się związków. Rośliny nawadnia się od spodu.

5. W dwa dni po naniesieniu rośliny zaraża się opylając je zarodnikami kondialnymi mączniaka prawdziwego w szklarni. Oceny dokonuje się w 7-8 dni od zarażenia. Alternatywnie, rośliny zaraża się stosując Puccinia recondita (patogen rdzy brunatnej pszenicy) i oceny dokonuje się w 7-8 dni.

Ocena

Określa się trzy rodzaje przemieszczania się związku oceniając chorobę w trzech miejscach każdego liścia z zaznaczonym pasemkiem.

Przemieszczanie translaminarne: ocenia się procentowe zwalczanie choroby dla obszaru pasma translaminarnego (zaznaczonego obszaru górnej powierzchni liścia bezpośrednio nad miejscem, w którym naniesiono pasemko na dolną powierzchnię liścia; szerokość pasemka w przybliżeniu 5 mm). Translaminarne zwalczanie choroby wylicza się następnie ze wzoru:

_η/ , . , , ,,, % choroby u traktowanych roślin ,,, % zwalczania choroby = 100------x 100 % choroby u nietraktowanych roślin

Przemieszczanie odsiebne i dosiebne: odsiebne i dosiebne strefy bez choroby na górnej powierzchni liścia mierzy się w mm. Kierunek odsiebny jest kierunkiem od pasemka w kierunku wierzchołka liścia, a kierunek dosiebny od pasemka w kierunku podstawy liścia. Oblicza się procent strefy wolnej od choroby w stosunku do całkowitej odległości od pasemka do wierzchołka lub podstawy liścia (dla winorośli 40 mm równa się 100%). Zaznacza się również, gdy choroba przebiega wyraźnie łagodniej w obszarze odsiebnym lub dosiebnym.

Preparat i środki kontrolne:

1. Związkiprzzygtowujesięw uułaadieroozuuzzczlnin/śroodk ppwierzzhniowo ccznny,zzwierającym 5% acetonu i 0,05% Tween 20 w wodzie dejonizowanej. Związki rozpuszcza się w acetonie

PL 194 633 B1 przed rozcieńczeniem wodą z Tween. Preparaty związków przygotowuje się stosując wodę dejonizowaną. Związki zazwyczaj bada się przy stężeniu 400 ppm.

2. Włączono trzy rodzaje środków kontrolnych:

Rośliny z naniesionym pasemkiem z roztworu rozpuszczalnik/środek powierzchniowo czynny i nie zarażone (ślepa próba rozpuszczalnika).

Rośliny nie traktowane i zarażone (zarażona kontrola).

Wyniki oceny przedstawiono w tabeli IV, w której stosuje się następujące skróty nazw chorób: mączniak prawdziwy pszenicy MPF mączniak prawdziwy winorośli MPW rdza brunatna pszenicy RBP

T ab e l a IV: Działanie układowe na liście

Nr przykładu	Choroba	Przemieszczanie dosiebne (mm od pasemka)	Przemieszczanie odsiebne (mm od pasemka)	Aktywność translaminarna (%)
	MPP	3	43	100
1	MPW	6	50	100
	RBP	5	48	100
2	MPW	8	36	100
RBP	4	21	100
3	MPW	7	50	100
RBP	4	23	100
4	MPW	7	32	100
RBP	3	6	100
wzorzec 2	MPW	2	6	100
RBP	4	8	100

Jako wzorzec² zastosowano 5-ch loro-7-(4-m ety lo piperydyn-1 -ylo)-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidynę, ujawnioną w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5593996.

Claims

1. Związki trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowe o ogólnym wzorze I w którym R¹ oznacza atom wodoru, C1-C-10-alk.il lub fenyl, r2 oznacza atom wodoru, C1-C1o-alkiI, C1-C10-alkil podstawiony fenylem, chlorowco-C1-C10-alkil, C3-C4-alkenyl lub (C1-C6-alkilo)3Si-CH2-, Hal oznacza atom chlorowca, L¹ oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub C1-C6-alkil, l2 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca, L³ oznacza atom wodoru, atom chlorowca, -O-(C1-C6)alkil lub -NO2, L⁴ oznacza atom wodoru lub atom chlorowca, a L⁵ oznacza atom wodoru lub atom chlorowca.

2. Związek według zastrz. 1, w którym co najmniej jeden z l1 i l5 oznacza atom chlorowca.

3. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym R1 oznacza atom wodoru lub metyl.

4. Związek według zastrz. 1 albo 2 albo 3, w którym r2 oznacza atom wodoru lub C1-C10-alkil.

PL 194 633 B1

5. Związekwedług zastrz.1 a Ibo2, a Ibo3, a Ibo4 .w którym co n ajmniejjedenz R¹ i R²oznacza atom wzłzrg.

6. Wwizank wybrany a grupy zOdmmgmzodm

5-ohlzrz-6-(0-ohlzrz-6-flgzrzfdemlz)-7-(0,0,0-triflgzrzdtylzamiez)-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirmmiemaa, 5-ohlzrz-6-(0,6-eiflgzrzfdeylz)-7-(0,0,0-triflgzrzdtylzamiez)-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirmmieyea, 5-ohlzrz-7-(0,0,0-triflgzrzdtylzamiez)-6-(0,4,6-triflgzrzfdeylz)-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(0-ohlzrzfdeylz)-7-(0,0,0-triflgzrzdtylzamiez)-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(0-flgzrzfdeylz)-7-(0,0,0-triflgzrzdtylzamiez)-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(0-ohlzrz-6-flgzrzfdeylz)-7-[0-(1,1,1-triflgzrz)przpylzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(0,6-eiflgzrzfdaylz)-7-[0-(1,1,1-triflgzrz)przpylzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa, 5-ohlzrz-6-(0,4,6-triflgzrzfdeylz)-7-[0-(1,1,1-triflgrz)przpylzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(0-mdtylzfdeylz)-7-[0-(1,1,1-triflgzrz)przpylzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(0-flgzrzfdeylz)-7-[0-(1,1,1-triflgzrz)przpylzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(0-ohlzrzfdeylz)-7-[0-(1,1,1-triflgzrz)przpylzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea, 5-ohlzrz-6-(2,4,6--rΊ1ΊugocOenalo))7-[N-(2,2,2-triflgzrzetylo)-N-aililoa mino]-[1,2,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(2-chloιΌ-6-)lugro0enalo)-7-[N-(2,2,2-ttiflu o roetylz)-N-a l il !za mi n o]-[1,2,4ttΓisaolz[1,5-s]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-flgzrzfdeylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-allilzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea,

5-ohlzrz-6-(0,6-eiflgzrzfdeylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-allilzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-ohlzrzfdeylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-allilzamiez]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyea,

5-ohlzrz-6-(0-mdtylzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-allilzamiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-flgzrzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-dtylzamiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0,6-eiflgzrzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-dtylzamiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(2,4,6--riflgorzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-dtylzamiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-ohlzrz-6-flgzrzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-dtylzamiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(2-chlorofenylo)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtmlz)-N-dtmlzsminz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-mdtylzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgoroetylo--N-etyloamiao]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-ohlzrz-6-flgzrzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-(0-mdtylzprzpylz)amiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(2.6-difluoroOenylo))7-)N-)2.2.2-trifiugoozkylo)-N-(2-mnkylozropylo)sminz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-flgzrzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-(0-mdtylzprzpylz)amiaz][1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0,4,6-triflgzrzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-(0-mdtylzprzpylz)amiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-mdtylzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-(0-mdtylzprzpylz)amiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-flgzrzfdaylz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtylz)-N-mdtylzamiaz]-[1,0,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa, 5-ohlzrz-6-(0,6-elflgzrofdaylo)-7-[N(-2,2,2ttrifluoodetylo--N-metyloamino]-[1,2,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(2.4.6-trifluoroOenylo))7-]N-)2.2.2--πfluoooekylz)-N-mdtmlzsmino]-[1,2,4]triaazlz[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzrz-6-(2-metylokenylo)-7-[N-(2.0.0-triflgoroekylo))N-mnkyloominoH1.2.4]tnazolz[1 .S-alprymieyaa,

5-ohlzrz-6-(0-flgzrzfdnmlz)-7-[N-(0,0,0-triflgzrzdtmlz)-N-iazprzpmlzsmino]-[1,0.4]trisaolo[1,5-a]pirymieyaa,

5-ohlzro-6-(2.6-diflugrofenelo)-7-[N-(2.2.2--πfiugrozkylcO)N-izzprzpmlzsmino]-[1.2.4]trisaolz[1,5-s]pirymieyaa,

PL 194 633 B1

5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)-N-izopropyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna,

5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo)-7-[N-(2,2,2-trifluoιΌetylo)-N-izopιΌpyloamino)-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo--7-[N,N-di-(2,2,2-rrifluoroerylo-amino]-[1,2,4]rriazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-merylofenylo--7-[N,N-di-(2,2,2-rrifluoroerylo-amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-chlorofenylo--7-[N,N-di-(2,2,2-rrifluoroerylo-amino]-[1,2,4]rriazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-chloro-6-flLlorotenylo(-7-[N,N-di--2,2,2-tlΊflLloroetylo)amino[-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna,

5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo--7-[N,N-di-(2,2,2-trifluoroetylo-amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo)-7-[N,N-di-(2,2,2-tNfluoroetylo-amino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna,

5-chloro-6-(2,6-diflLlorofenylo--7-[N,-(2,2,2-triflLloroerylo--N-(1,2-dimetylopropylo-amino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]-pirymidyna,

5-chloro-6-(2,4,6--tifluorzfeeylo)-7--NN(2,2,2--rifiuorootylo)-N-(ttimetylosililometylo)nmino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna,

5-chloro-6-(2-chlorofenylo--7-(2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(4-chlorofenylo--7-(2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(4-bromofenylo--7-(2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(4-metoksyfenylo--7-(2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(4-nitrofenylo--7-(2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-fluorofenylo--7-(1-fenylo-2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-chloro-6-fluorofenylo--7-[2-(1,1,1-trifluoro-butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-cl·Ίloro-6-[(Llcoofeeylo)-7-((-feeylo-2,2,2--tiflLloroetyloamino(-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna,

5-chloro-6-(2-fluorofenylo--7-[2-(1,1,1-trifluoro-butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2,6-difluorofenylo--7-(1-fenylo-2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2,4,6-trifuorofenylo--7-(1-fenylo-2,2,2-trifuoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo--7-[2-(1,1,1-trifluoro-butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-chlorofenylo--7-[2-(1,1,1-trifluoro-butyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2-chlorofenylo--7-(1-fenylo-2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna, 5-chloro-6-(2,4-difluorofenylo--7-(2,2,2-trifluoroetyloamino--[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna i 5-chloro-6-(2,4,6-trifluorofenylo--7-[2-(1,1,1-trifluoro--3-metylobutyloamino]-[1,2,4]triazolo[1,5-a]pirymidyna.

7. SppoSb v\tytwarzznia związZkw tNfluorometyloolkiloominorπaazlooirymidyyootyyC o oojólnym wzorze I, określonych w zastrz. 1-6, znamienny tym, że na związek o ogólnym wzorze II

PL 194 633 B1

1 5 w którym L -L i Hal mają znaczenie podane w zastrz. 1-6, działa się aminą o ogolnym wzorze III Μ 'n—R²/

CF—C H _R .

R (iii) w którym R¹ i r2 mają znaczenie podane w zastrz. 1-6, a M oznacza atom wodoru albo wolny lub skompleksowany atom metalu, korzystnie wybrany z grupy obejmującej Li, Na, K, Zn i Cu, z wytworzeniem związku o ogólnym wzorze I.

8. Śroodk grzyybobjccy zzwierającc ssbbtancję ccznną oraa nośnik, znamienny tym, że j ako substancję czynną zawiera związek trifluorometyloalkiloaminotriazolopirymidynowy o ogólnym wzorze I określony w zastrz. 1-6.

9. Zntośowaniezwiącyot riOlubrometyloślkilośminorriaazlooirymiddnoweego ooglnom wzzrzzl, określonego w zastrz. 1-6 jako fungicydu.