PL195845B1 - Rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny - Google Patents

Rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny

Info

Publication number
PL195845B1
PL195845B1 PL98340032A PL34003298A PL195845B1 PL 195845 B1 PL195845 B1 PL 195845B1 PL 98340032 A PL98340032 A PL 98340032A PL 34003298 A PL34003298 A PL 34003298A PL 195845 B1 PL195845 B1 PL 195845B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
insulin
aggregate
gel filtration
soluble
kav
Prior art date
Application number
PL98340032A
Other languages
English (en)
Other versions
PL340032A1 (en
Inventor
Svend Havelund
Per Balschmidt
Ib Jonassen
Thomas Hoeg-Jensen
Original Assignee
Novo Nordisk As
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Novo Nordisk As filed Critical Novo Nordisk As
Publication of PL340032A1 publication Critical patent/PL340032A1/xx
Publication of PL195845B1 publication Critical patent/PL195845B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K14/00Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • C07K14/435Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • C07K14/575Hormones
    • C07K14/62Insulins
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/16Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • A61K38/17Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • A61K38/22Hormones
    • A61K38/28Insulins
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00Drugs for disorders of the metabolism
    • A61P3/08Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis
    • A61P3/10Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis for hyperglycaemia, e.g. antidiabetics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P5/00Drugs for disorders of the endocrine system
    • A61P5/48Drugs for disorders of the endocrine system of the pancreatic hormones
    • A61P5/50Drugs for disorders of the endocrine system of the pancreatic hormones for increasing or potentiating the activity of insulin

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Emergency Medicine (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Obesity (AREA)
  • Toxicology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)

Abstract

1. Rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny, znamienny tym, ze reszty B24-B30 lancucha B pochodnej insuliny stanowi sekwencja Phe-X-X-X-X-X-X, w której ka zdy X niezale znie od siebie oznacza dowolny kodowalny aminokwas lub delecj e, przy czym co najmniej jeden X oznacza reszt e lizynow a N e -podstawion a przez kwas 5- a-litocholowy lub 5- a-litocholowy, przez lacznik a-glutamylu lub ?-glutamylu, lub ß- lub a-aspartylu, gdzie a) agregat ma wymiary wi eksze ni z aldolaza jak okre slono w uk ladzie filtracji zelowej, oraz b) agregat obejmuje co najmniej 2 jony cynku, korzyst- nie od 2 do 5 jonów cynku, bardziej korzystnie od 2 do 3 jonów cynku, na cz asteczek pochodnej insuliny. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny ludzkiej o przedłużonym działaniu. Agregaty te są wykorzystywane do leczenia cukrzycy.
Stan techniki
W języku angielskim „diabetes” jest ogólnym terminem dla określenia zaburzeń u człowieka, których cechą jest nadmierne wydalanie moczu; objaw ten obserwuje się w cukrzycy (diabetes mellitus) i w moczówce prostej (diabetes insipidus). Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, w której dochodzi do częściowej lub całkowitej utraty zdolności do wykorzystania glukozy. Na cukrzycę choruje około 2% populacji ogólnej.
Od czasu wprowadzenia insuliny w latach 20. XX wieku usiłuje się ulepszyć leczenie cukrzycy. Aby uniknąć skrajnego poziomu glukozy w surowicy, chorzy z cukrzycą często poddają się terapii, polegającej na wielokrotnych wstrzyknięciach w ciągu dnia, kiedy to insulinę podaje się przy każdym posiłku. Wielu chorych z cukrzycą leczy się poprzez wielokrotne wstrzyknięcia insuliny w ciągu dnia według schematu obejmującego jedno lub dwa wstrzyknięcia dziennie insuliny o przedłużonym działaniu, w celu pokrycia zapotrzebowania podstawowego, uzupełnione wstrzyknięciami „bolusowymi” insuliny o krótkim czasie działania w celu pokrycia zapotrzebowania związanego z posiłkami.
Kompozycje insuliny o przedłużonym działaniu są znane ze stanu techniki. I tak, jednym z głównych typów kompozycji insuliny o przedłużonym działaniu są wodne roztwory do wstrzyknięć kryształów insuliny lub insuliny bezpostaciowej (amorficznej). Związkami insuliny, typowo stosowanymi w tych kompozycjach, są insulina protaminowa, insulina cynkowa lub insulina protaminowo-cynkowa.
Gdy insulinę ludzką lub zwierzęcą doprowadza się do tworzenia postaci wyżej związanych, na przykład w obecności jonów Zn2+, wynikiem jest strącenie w postaci kryształów lub produktu bezpostaciowego (Brange, Galenics of Insulin, str. 20-27, Springer Verlag 1987). I tak, w pH 7 i przy zastosowaniu 6 Zn2+/heksamer insuliny wieprzowej wynikiem jest niemal całkowite wytrącenie z roztworu (Grant, Biochem J., 126, 433-440, 1972). Największy sugerowany agregat rozpuszczalny utworzony jest z 4 jednostek heksamerycznych, co odpowiada masie cząsteczkowej około 144 kDa. Blundell i wsp. (Diabetes 21 (supl. 2), 492-505, 1972) opisali rozpuszczalną jednostkę insuliny wieprzowej w obecnoś ci Zn2+ w pH 7 jako heksamer. Wczesne badania ultrawirowania w pH 2 wykazały, ż e dominuje dimer insuliny o masie cząsteczkowej 12 kDa (Jeffrey, Nature 197, 1104-1105, 1963; Jeffrey, Biochemistry 5, 489-498, 1966; Jeffrey, Biochemistry 5, 3820-3824, 1966), Fredericq, pracując w pH 8 i przy zastosowaniu 0,4-0,8% (wagowo) Zn2+ w stosunku do insuliny, opisywał mas ę czą steczkową 72 kDa, odpowiadającą strukturze dodekamerycznej, i, przy zastosowaniu 1% Zn, masę cząsteczkową około 200-300 kDa (Arch. Biochem. Biophys. 65, 218-228, 1956). Wyczerpujący przegląd stanów związania insuliny zwierzęcej można znaleźć w artykule Blundell i wsp. (Adv. Protein Chem. 26, 297330, 1972).
Zastosowanie zawiesin insuliny wiąże się z pewnymi niedogodnościami. I tak, aby zapewnić dokładne dawkowanie, cząstki insuliny należy równomiernie zawiesić poprzez delikatne wstrząsanie, przed pobraniem określonej objętości zawiesiny z fiolki lub wytłoczeniem jej z naboju. Przy przechowywaniu zawiesin insuliny temperaturę należy utrzymywać w węższych granicach, niż w przypadku roztworów insuliny, aby zapobiec tworzeniu się grudek lub koagulacji.
Jakkolwiek uprzednio uważano, że protaminy są nieimmunogenne, obecnie okazało się, że protaminy mogą być immunogenne u człowieka, i że ich zastosowanie w celach leczniczych może doprowadzić do wytworzenia się przeciwciał (Samuel i wsp., Studies on the immunogenicity of protamines in humans and experimental animals by means of a micro-complement fixation test, Clin. Exp. Immunol. 33, str. 252-260 (1978)). Uwododniono również, że sam kompleks protaminy z insuliną jest immunogenny (Kurtz i wsp., Circulating IgG antibody to protamine in patients treated with protamineinsulins. Diabetologica 25, str. 322-324 (1983)). Tak więc u niektórych pacjentów należy unikać długotrwałego stosowania kompozycji insuliny, zawierających protaminę.
Innym typem kompozycji insuliny o przedłużonym działaniu są roztwory o wartości pH poniżej pH fizjologicznego, z których insulina będzie się wytrącać z powodu wzrostu pH po wstrzyknięciu roztworu. Wadą tych kompozycji jest to, że stałe cząstki insuliny działają jako środek miejscowo drażniący, powodując zapalenie tkanki w miejscu wstrzyknięcia. W publikacji WO 91/12817 (Novo Nordisk A/S) opisano rozpuszczalne kompozycje insuliny o przedłużonym działaniu, zawierające kompleksy
PL 195 845 B1 insuliny z kobaltem (III). Czas działania tych kompleksów jest jedynie pośredni, a biodostępność jest mniejsza.
Rozpuszczalne pochodne insuliny, zawierające podstawniki lipofilowe, połączone z grupą ε-aminową reszty lizynowej w dowolnej z pozycji B26-B30 opisano na przykład w WO 95/07931 (Novo Nordisk A/S), WO 96/00107 (Novo Nordisk A/S) i WO 97/31022 (Novo Nordisk A/S). Pochodne takie po wstrzyknięciu podskórnym mają przedłużone działanie w porównaniu z rozpuszczalną insuliną ludzką, a to przedłużone działanie tłumaczy się odwracalnym wiązaniem z albuminą w tkance podskórnej, we krwi i w tkankach obwodowych (Markussen, Diabetologia 39, 281-288, 1996; Kurzhals, Biochem J. 312, 725-731, 1995; Kurzhals, J. Pharm Sciences 85, 304-308, 1996, i Whittingham, Biochemistry 36, 2826-2831, 1997).
Obecnie jednak odkryliśmy nowy mechanizm wydłużania działania niektórych rozpuszczalnych pochodnych insuliny. Ten nowy mechanizm opiera się w części lub w całości na tworzeniu rozpuszczalnych zagregowanych postaci pochodnych, o wielkości większej od aldolazy (masa cząsteczkowa = 158 kDa) w określonym układzie filtracji żelowej.
Krótki opis rysunków
Figura 1. Krzywa kalibracji wartości KAV względem masy cząsteczkowej w układzie filtracji żelowej z zastosowaniem kolumny Sephacryl® S-300 HR w obojętnym eluencie wodnym, zawierającym 125 mM chlorku sodowego i 20 mM fosforanu sodowego w pH 7,4. Widoczna jest niemal liniowa zależność między KAV a logarytmem masy cząsteczkowej. Normy przedstawiono w Tabeli 1.
Figura 2. Filtracja żelowa LysB29 (NEffi-karboksyheptadekanoilo)des(B30) insuliny ludzkiej, o zawartości, odpowiednio, 0, 2 i 3 Zn2+/heksamer, z zastosowaniem kolumny Sephacryl® S-300 HR w obojętnym eluencie wodnym, zawierającym 125 mM chlorku sodowego i 20 mM fosforanu sodowego w pH 7,4, dowodząca znaczenia Zn2+ dla tworzenia się agregatów tej pochodnej. Kolumnę 28 x 1 cm eluuje się z prędkością 15 ml/min. Pochodne insuliny wstrzyknięto (200 μθ jako standardowy preparat, zawierający 600 μM pochodnej, 0, 2 lub 3 Zn2+/6 cząsteczek insuliny, 20 mM NaCl, 16 mM fenolu, 16 mM m-krezolu, 7 mM fosforanu sodowego w pH 7,5.
Figura 3. Filtracja żelowa LysB29 (NEffi-karboksyheptadekanoilo)des(B30) insuliny ludzkiej, o zawartości 3 Zn2+/heksamer z zastosowaniem kolumny Sephacryl® S-300 HR w obojętnym eluencie wodnym, zawierającym 5 mM buforu - fosforanu sodowego, pH 7,5, 10 mM chlorku sodowego, 16 mM fenolu, 16 mM m-krezolu i 1,6% (masa/objętość) glicerolu. Porównanie z Figurą 2 uwidacznia znaczenie stężenia chlorku sodowego dla tworzenia się agregatów tej pochodnej.
Figura 4. Schemat syntezy sprzężonych ligandów.
Opis wynalazku
Termin „pochodna insuliny” w rozumieniu niniejszego opisu oznacza insulinę ludzką lub jej analog, w którym co najmniej jeden podstawnik przyłączony jest do jednego lub więcej aminokwasów.
Przez „analog insuliny ludzkiej” (i podobne określenia) w niniejszym opisie rozumie się insulinę ludzką, w której dokonano delecji jednego lub więcej aminokwasów, lub zastąpienia jednego lub więcej aminokwasów, włączając w to aminokwasy niekodowalne, lub insulinę ludzką, zawierającą dodatkowe aminokwasy, to znaczy więcej niż 51 aminokwasów.
Niniejszy wynalazek opiera się na odkryciu nowego zagregowanej i rozpuszczalnej postaci pochodnych insuliny. Nowa, rozpuszczalna, zagregowana postać pochodnych insuliny rozpuszcza się powoli po wstrzyknięciu podskórnym, co sprawia, że nadaje się do długodziałających preparatów insuliny; korzystne jest to, że preparat nie zawiera strątu. Korzyści z zastosowania preparatów rozpuszczalnych zamiast zawiesin są następujące: większa precyzja dawkowania, brak konieczności wstrząsania fiolki lub penu, możliwość zastosowania cieńszej igły, a zatem zmniejszenie bólu towarzyszącego wstrzyknięciu, łatwiejsze napełnianie fiolek lub naboju i brak konieczności stosowania kulki w naboju - stosuje się ją w celu zawieszania strątu w nieobecności powietrza.
Niniejszy wynalazek dotyczy rozpuszczalnego w wodzie agregatu pochodnych insuliny, cechujących się większymi rozmiarami, niż aldolaza, korzystnie, większymi, niż ferrytyna, według oznaczenia w układzie filtracji żelowej, jak to opisano w niniejszym zgłoszeniu.
Dokładniej, przedmiotem wynalazku jest rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny, charakteryzujący się tym, że reszty B24-B30 łańcucha B pochodnej insuliny stanowi sekwencja Phe-X-X-X-X-X-X, w której każdy X niezależnie od siebie oznacza dowolny kodowalny aminokwas lub delecję, przy czym co najmniej jeden X oznacza resztę lizynową NE-podstawioną przez kwas 5-α-litocholowy lub 5-e-litocholowy, przez łącznik α-glutamylu lub γ-glutamylu, lub β- lub α-aspartylu, gdzie a) agregat ma wymiary większe niż aldolaza jak określono w układzie filtracji żelowej, oraz b)
PL 195 845 B1 agregat obejmuje co najmniej 2 jony cynku, korzystnie od 2 do 5 jonów cynku, bardziej korzystnie od 2 do 3 jonów cynku, na 6 czą steczek pochodnej insuliny.
Objętość agregatu według niniejszego wynalazku, korzystnie, odpowiada wartości KAV poniżej 0,32, korzystnie, poniżej 0,20, według oznaczenia filtracją żelową z zastosowaniem żelu Sephacryl® S-300 HR, lub wartości KAV poniżej 0,50, korzystnie, poniżej 0,40, według oznaczenia filtracją żelową z zastosowaniem żelu Superose® 6HR.
Agregat jest, korzystnie, rozpuszczalny w pH w zakresie od 6,8 do 8,5.
Nową zagregowaną postać można obserwować dla pochodnych insuliny w warunkach, w których dla większości insulin, jak wiadomo, istnieje jednostka heksameryczna. Tak więc, w korzystnym wykonaniu, postać zagregowana składa się z podjednostek heksamerycznych, korzystnie, co najmniej 4, korzystniej, od 5 do 50, jeszcze korzystniej, 5-200 podjednostek heksamerycznych. Każda z podjednostek heksamerycznych zagregowanych postaci według niniejszego wynalazku może wykazywać dowolną ze znanych struktur R6, R3T3 lub T6 (Kaarsholm, Biochemistry 28, 4427-4435, 1989).
Stwierdzono również, że substancje takie, jak Zn2+ i związki fenolowe, o których wiadomo, że stabilizują jednostkę heksameryczną, stabilizują nowe zagregowane postacie niektórych pochodnych insuliny. „Cegiełkami” budującymi agregaty mogą być jednostki heksameryczne, znane z ustalonej przez krystalografię rentgenowską struktury insuliny (Blundell, Diabetes 21 (supl. 2), 492-505, 1972). Jony takie, jak Zn2+, o których wiadomo, że stabilizują jednostkę heksameryczną jako kompleksy 2 lub
Zn2+/heksamer (Blundell, Diabetes 21 (supl. 2), 492-505, 1972), mają zasadnicze znaczenie dla tworzenia się agregatów niektórych pochodnych, na przykład ludzkiej LysB29 (N εω-karboksyheptadekanoilo)des(B30)insuliny. Figura 2 przedstawia filtrację żelową ludzkiej LysB29 (NIokarboksyheptadekanoilo)des(B30)insuliny w opisanym układzie z preparatów zawierających, odpowiednio, 0, 2 i 3 Zn2+/heksamer. W nieobecności Zn2+ agregaty nie tworzą się, a pozycja elucji wskazuje na obecność monomeru lub dimeru. Tak więc agregat według niniejszego wynalazku, korzystnie, zawiera co najmniej dwa jony cynkowe, korzystniej, od 2 do 5 jonów cynkowych, jeszcze korzystniej od 2 do 3 jonów cynkowych, na sześć cząsteczek pochodnej insuliny. Ponadto agregat, korzystnie, zawiera co najmniej 3 cząsteczki związku fenolowego na sześć cząsteczek pochodnej insuliny. We wnęce środkowej struktury 2 Zn2+/heksamer 6 reszt GluB13 zapewnia miejsca wiązania dla jonów Ca2+ w liczbie do trzech (Sudmeier i wsp., Science 212, 560-562, 1981). I tak dodanie jonów Ca2+ stabilizuje heksamer i można je dodawać do preparatów farmaceutycznych, pod warunkiem, że pochodna insuliny pozostanie w roztworze.
Czas połowiczej eliminacji agregatu według niniejszego wynalazku po wstrzyknięciu podskórnym u człowieka jest, korzystnie, równie długi lub dłuższy, niż po wstrzyknięciu preparatu insuliny ludzkiej NPH.
W szczególnie korzystnym wykonaniu niniejszego wynalazku agregat składa się z pochodnych insuliny, których wiązanie albuminy jest mniejsze, niż ludzkiej LysB29 (N εω-karboksyheptadekanoilo)des(B30)insuliny.
Pierwotnymi strukturami pochodnych insuliny, które można wykorzystywać według niniejszego wynalazku, są struktury gdzie reszty B24-B30 łańcucha B pochodnej insuliny stanowi sekwencja Phe-X-X-X-X-X-X, w której każdy X niezależnie od siebie oznacza dowolny kodowalny aminokwas lub delecję, pod warunkiem, że pochodna insuliny wykazuje siłę działania co najmniej 5%, według na przykład testu komórkowego wolnych tłuszczów lub według powinowactwa do receptora insulinowego.
Lipofilowy podstawnik przy reszcie lizynowej pochodnej insuliny agregatu według niniejszego wynalazku stanowi, kwas 5-a-litocholowy lub 5-e-litocholowy.
Podstawnik lipofilowy jest, korzystnie, połączony z resztą lizynową poprzez łącznik γ- lub α-glutamylowy.
Niniejszy wynalazek dostarcza nowe pochodne insuliny, zdolne do tworzenia agregatów. Przedmiotowe pochodne insuliny można wytwarzać w postaci agregatów w preparatach farmaceutycznych, lub w postaci niezagregowanej w preparatach farmaceutycznych, ale w tym przypadku agregaty tworzą się po podskórnym wstrzyknięciu tych preparatów.
Preparat farmaceutyczny zawiera agregaty, których znaczna część (korzystnie, ponad 75%) ma rozmiary większe od aldolazy, przy oznaczeniu w filtracji żelowej z zastosowaniem jako eluentu ośrodka preparatu.
Preparat farmaceutyczny, zawierający analogi insuliny zarówno w postaci agregatów, jak i analogi szybkodziałające, przy czym te ostatnie stanowią, korzystnie, insulinę ludzką lub jeden z analoPL 195 845 B1
B26 B28 B29 gów insuliny ludzkiej AspB26, LysB28ProB29 lub des(B30). Preparat taki zapewnia zarówno szybki początek działania, jak i profil przedłużonego działania.
Preparat farmaceutyczny, korzystnie, zawiera insulinę agregującą i insulinę szybkodziałającą w stosunku molowym od 90:10 do 10:90.
Powolną dysocjację postaci zagregowanych można jeszcze bardziej spowalniać in vivo poprzez dodanie farmaceutycznie dopuszczalnych środków, zwiększających lepkość preparatu farmaceutycznego. Tak więc preparat farmaceutyczny według niniejszego wynalazku może również zawierać środek zwiększający lepkość, korzystnie, glikol polietylenowy, glikol polipropylenowy, ich kopolimery, dekstrany i/lub polilaktydy. Preparat farmaceutyczny, korzystnie, zawiera również substancję buforową, taką jak bufor TRIS, fosforanowy, glicynowy lub glicyloglicynowy (lub inną substancję amfoteryczną), środek nadający izotoniczność, taki jak NaCl, glicerol, mannit i/lub laktozę, oraz fenol i/lub m-krezol jako środki konserwujące. Spośród środków pomocniczych preparatu farmaceutycznego szczególnie istotne są chlorek sodu, stosowany jako środek nadający izotoniczność, i fenol, stosowany jako środek konserwujący, poprzez sprzyjanie agregacji preparatu, i poprzez to skuteczne wydłużanie czasu znikania z miejsca wstrzyknięcia. Preparat farmaceutyczny według niniejszego wynalazku, korzystnie, zawiera jony Na+ w stężeniu od 10 do 150 mM. Najkorzystniejszy jest preparat farmaceutyczny, zawierający 0,1-2 mM pochodnej insuliny według niniejszego wynalazku, 0,3-0,9% Zn (wagowo w stosunku do pochodnej insuliny), i związki fenolowe, takie jak fenol lub m-krezol, lub ich mieszaniny, w całkowitym stężeniu 5-50 mM, oraz jony Na+ w stężeniu od 10 mM do 150 mM.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest również sposób leczenia cukrzycy, polegający na podawaniu osobie, wymagającej takiego leczenia, skutecznej ilości rozpuszczalnych w wodzie agregatów pochodnych insuliny według niniejszego wynalazku lub skutecznej ilości pochodnej insuliny według niniejszego wynalazku, zdolnej do tworzenia rozpuszczalnych w wodzie agregatów po wstrzyknięciu podskórnym.
Pochodne insuliny według niniejszego wynalazku można wytwarzać sposobami ogólnymi opisanymi w WO 95/07931 (Novo Nordisk A/S), WO 97/31022 (Novo Nordisk A/S), zgłoszeniu PCT nr DK97/00296 (Novo Nordisk A/S), EP 511600 (Kurakay Co. Ltd.) i EP 712862 (Eli Lilly). Pochodne wymienione w Tabeli 2 wytworzono poprzez wybiórczą acylację grupy ε-aminowej LysB29 ludzkiej des(B30)insuliny przez ligandy aktywowane w postaci odpowiednich estrów N-hydroksybursztynimidowych. Sprzężone ligandy można wytwarzać konwencjonalnymi metodami chemii peptydów (Fig. 4).
Niektóre pochodne, wymienione w wyżej wspomnianych zgłoszeniach patentowych i opisane w publikacjach Markussena, Diabetologia 39, 281-288, 1996; Kurzhals, Biochem J. 312, 725-731, 1995; Kurzhals, J. Pharm Sciences 85, 304-308, 1996, i Whittingham, Biochemistry 36, 2826-2831, 1997, jako pochodne o przedłużonym działaniu z uwagi na mechanizm wiązania z albuminą, wykazują również zdolność do tworzenia rozpuszczalnych agregatów o dużej masie cząsteczkowej według niniejszego wynalazku. Ludzka LysB29 (NElitocholilo-Y-Glu-)des(B30)insulina według WO 95/07931 i ludzka LysB29 (NEffi-karboksyheptadekanoilo-)des(B30)insulina według WO 97/31022 są przykładami pochodnych insuliny zdolnych do tworzenia rozpuszczalnych agregatów o dużej masie cząsteczkowej w pH obojętnym. Istnieje wybiórczość między podstawnikami lipofilowymi w zakresie ich zdolności do pobudzania tworzenia się agregatów. I tak, z dwóch izomerów, ludzkiej LysB29 (NElitocholilo-Y-Glu-)des(B30)insuliny i ludzkiej LysB29 (NElitocholilo -a-Glu-)des(B30)insuliny, jedynie ten pierwszy tworzy agregaty w preparatach - por. Tabela 1.
Oznaczanie tworzenia się agregatów
Istnienia postaci zagregowanej dowodzi się poprzez filtrację żelową z zastosowaniem żelu z granicą wykluczenia wynoszącą 1500 kDa dla białek globularnych i 400 kDa dla dekstranów liniowych. W filtracji żelowej stosuje się wodny układ buforowy o pH obojętnym, i pochodne insuliny w postaci zagregowanej nakłada się na kolumnę w postaci preparatu farmaceutycznego w stężeniu 600 nmol insuliny/ml. Zagregowane postacie pochodnych insuliny eluują przed aldolazą, której masa cząsteczkowa wynosi 158 kDa.
Doświadczenie z filtrację żelową, w warunkach opisanych w tym rozdziale, jest bezpośrednią metodą fizykochemiczną ujawnienia potencjalnych właściwości tworzenia agregatów przez pochodną insuliny. Znikanie po wstrzyknięciu podskórnym u świń odzwierciedla połączenie właściwości wiązania z albuminą i tworzenia polimeru pochodnej insuliny, poza rozmaitymi czynnikami biologicznymi.
Tworzenie rozpuszczalnych agregatów o dużej masie cząsteczkowej wykazuje się poprzez filtrację żelową z zastosowaniem kolumny Sephacryl® S-300 HR w obojętnym eluencie wodnym, zawie6
PL 195 845 B1 rającym 125 mM chlorku sodowego i 20 mM fosforanu sodowego w pH 7,4. Ten układ buforowy dobrano w celu naśladowania siły jonowej i pH tkanki, w celu umożliwienia wykrycia pochodnych agregujących w warunkach zbliżonych do warunków po wstrzyknięciu podskórnym. Oczywiście, w innych układach buforowych, o mniejszym stężeniu chlorku sodowego, lub niższej lub wyższej wartości pH, pochodne mogą nie występować w stanie zagregowanym. Jednakże, gdy konieczna jest ocena rzeczywistego stanu agregacji w preparacie farmaceutycznym, jako eluent do filtracji żelowej stosuje się ośrodek preparatu, poza Zn2+, które są związane z insuliną. Kolumnę 28x1 cm eluuje się z prędkością 15 ml/h. Pochodne insuliny wstrzyknięto (200 μθ w postaci standardowego preparatu, zawierającego 600 μM pochodnej, 200 lub 300 μM Zn2+, 20 mM NaCl (lub innej substancji), 16 mM fenolu, 16 mM m-krezolu, 7 mM fosforanu sodowego, w pH 7,5.
Granicę wykluczenia Sephacryl® S-300 HR producent - Pharmacia - określa na 1500 kDa dla białek globularnych i 400 kDa dla dekstranów liniowych. W praktyce elucja substancji rozpuszczonych o różnej wielkości cząsteczki charakteryzuje się dostępną objętością według wartości KAV:
kAV = (VE - V0) (VT - V0) przy czym VE oznacza objętość elucji, V0 oznacza pustą objętość, na przykład objętość dekstranu niebieskiego, VT oznacza objętość całkowitą. Tak więc wartość KAV nie zależy od rozmiarów kolumny. W tym układzie aldolaza (masa cząsteczkowa 158 kDa) eluuje przy wartości KAV około 0,32, albumina - przy wartości KAV około 0,38, a monomeryczna postać insuliny (masa cząsteczkowa 6 kDa) przy wartości KAV około 0,71. Kalibracja kolumny z zastosowaniem serii norm masy cząsteczkowej wykazuje niemal liniową zależność między KAV a logarytmem masy cząsteczkowej - zob. Fig. 1.
T a b e l a 1
Wartości KAV, stałe wiązania z albuminą i czas połowiczej eliminacji dla wiążących się pochodnych insuliny o wymiarach większych od aldolazy (masa cząsteczkowa 158 kDa), niewiążących się pochodnych insuliny o wymiarach mniejszych od aldolazy i norm stosowanych jako znaczniki masy cząsteczkowej. Stałe wiązania z albuminą i czas połowiczej eliminacji u świń normalizowano stosując jako związek odniesienia ludzką LysB29 (NEtetradekanoilo)des(B30)insulinę. T50% eliminacji dla insuliny NPH u świń mierzono do 10,5 h (Markussen i wsp., 1996).
Związki Kav Wiązanie z albuminą Kass (mol/l)-1 T 50% eliminacji [h]
1 2 3 4
Wiążące się pochodne insuliny ludzkiej, tworzące agregaty o wymiarach większych, niż aldolaza**
LysB29 (NElitocholilo-Y-Glu-)-des(B30) 0,04* 0,3x105 22,8
LysB29(NEo-karboksyheptadekanoilo)(B30) 0,05 25x105 18,7
LysB29 (NEo-karboksynonadekanoilo)(B30) 0,04 36x105 21,9
LysB29 (NE cholesteryloksykarbonylo) 0,00
Niewiążące się pochodne insuliny ludzkiej, tworzące agregaty o wymiarach mniejszych, niż aldolaza**
Insulina ludzka*** 0,61 0 (2)
Insulina ludzka (bez cynku) 0,72
LysB29(NElitocholilo) (bez cynku) 0,74
LysB29 (NEdekanoilo)*** 0,67 0,06x105 5,1
LysB29 (NEtetradekanoilo)des(B30) 0,51 1,0x105 14,3
LysB29 (NElitocholilo-a-Glu-)des(B30) 0,53 0,3x105 11,8
Normy****
PL 195 845 B1 cd. tabeli 1
1 2 3 4
B9Asp, B27 insulina ludzka (monomeryczna, m.cz. 6 kDa) 0,71 0 (1)
Rybonukleaza (m.cz. 13,7 kDa) 0,63
Albumina (m.cz. 67 kDa) 0,38
Aldolaza (m.cz. 158 kDa) 0,32
Katalaza (m.cz. 232 kDa) 0,30
Ferrytyna (m.cz. 440 kDa) 0,19
Tyreoglobulina (m.cz. 669 kDa) 0,08
* 75% pochodnej eluowanej w głównym piku, a 25% w pozycji monomeru lub dimeru.
** nałożono próbkę 200 μ jako preparat farmaceutyczny, zawierający 600 μM lub pochodnej, 200 ąM Zn2+, 0-20 mM chlorku sodowego, 7 mM fosforanu sodowego, 16 mM fenolu, 16 mM m-krezolu, 1,6% glicerolu, w pH 7,5 *** tak samo, jak **, z tym wyjątkiem, że 300 ąM Zn2+ **** normy nałożono po rozpuszczeniu w wodzie
Przykłady pochodnych insuliny, zdolnych do tworzenia rozpuszczalnych agregatów o dużej masie cząsteczkowej i wykazujących przedłużone działanie, oparte głównie na tej właściwości, stanowią ludzkie insuliny LysB29 (N^itocholilo-Y-Glu)des(B30) - zob. Tabela 1. Warto zauważyć, że w tej klasie związków stosunek między czasem połowiczej eliminacji a stałą wiązania albuminy jest wysoki. Przykłady pochodnych insuliny, niezdolnych do tworzenia rozpuszczalnych agregatów o dużej masie cząsteczkowej, lecz wykazujących przedłużone działanie, oparte na właściwości wiązania z albuminą, stanowią ludzka insulina LysB29 (N^itocholilo-a- Glu)des(B30) i ludzka insulina LysB29 (Nietradekanoilo)des(B30) - zob. Tabela 1. Warto zauważyć, że w tej klasie związków stosunek między czasem połowiczej eliminacji a stałą wiązania alnuminy jest niski. W patencie WO 97/31022 opisano wytwarzanie preparatu farmaceutycznego LysB29 (Ni!-karboksyheptadekanoilo)des(B30)insuliny ludzkiej, zawierającego 600 ąml/ml pochodnej, 5 mM buforu fosforanu sodowego (pH 7,5), 10 mM chlorku sodowego, 16 mM fenolu, 16 mM m-krezolu, 1-2 Zn2+/heksamer i 1,6% (wagowo) glicerolu. W celu ustalenia stopnia agregacji tego preparatu wykonano filtrację żelową, stosując kolumnę opisaną powyżej, lecz z zastosowaniem jako eluentu ośrodka preparatu. Zn2+ jest w większości związany z insuliną, tak więc nie uważa się go za składnik ośrodka. Ponieważ eluent zawiera substancje fenolowe, stężenie pochodnej we frakcjach monitoruje się HPLC - zob. Fig. 3. Wartość KAV około 0,45 wskazuje że w preparacie dominują jednostki heksameryczne lub dodekameryczne, to znaczy, w opublikowanym preparacie nie były obecne agregaty pochodnej insuliny o dużej masie cząsteczkowej.
Opracowano inny sposób pomiaru zdolności pochodnych insuliny do tworzenia rozpuszczalnych agregatów o dużej masie cząsteczkowej, odpowiedni do aparatury HPLC. Wymiary kolumny, objętość wstrzyknięcia i prędkość przepływu są takie same, jak w sposobie pierwszym, natomiast temperaturę zwiększa się do 37°C, a bufor fosforanowy zamienia na chlorowodorek trishydroksymetyloaminometanowy i dodatkowo chlorek sodowy. Stan zagregowania insuliny definiuje się jako eluowanie przed normą aldolazową w filtracji żelowej, podobnie jak w sposobie pierwszym.
B29
W Tabeli 2 przedstawiono wartości KAV dla dwóch poziomów. W porównaniu z normą - LysB29 (N4etradekanoilo)des(B30)insuliną - z tendencją pochodnej insuliny do tworzenia dużych agregatów koreluje długi czas znikania z miejsca wstrzyknięcia podskórnego.
T a b e l a 2
Tworzenie agregatów przez pochodne insuliny, mierzone według sposobu filtracji żelowej 2
Związki Kav (Superose 6HR)2) Wiązanie z albuminą Znikanie u świń1)
2 Zn2+/6 ins. 3 Zn2+/6 ins. Kass (105M1) T50% (h)
1 2 3 4 5
LysB29 (Nslitocholilo-y-Glu-)-des(B30)HI 0,00 -0,01 0,33 22,8
PL 195 845 B1 cd. tabeli 2
1 2 3 4 5
LysB29 (NEdezoksycholilo-y-Glu-)-des(B30)HI 0,20 0,07 0,03 13,9
LysB29 (NElitocholilo-a-amido-y-Glu-)-des (B30)HI -0,02 0,00 0,23 >34
LysB29 (NElitocholilo-e-Asp)-des(B30)HI 0,18 0,11 nie wyk. nie wyk.
Lys829 (NElitocholilo-e-Ala)-des(B30)HI 0,00 0,13 nie wyk. nie wyk.
LysB29 (NElitocholilo-y-aminobutanoilo)-des (B30)HI 0,06 0,00 nie wyk. nie wyk.
LysB29 (NElitocholilo)-des(B30)HI -0,01 0,23 0,38 >34
LysB29 (NEdehydrolito-cholilo)des(B30)Hl 0,05 0,03 0,26 >34
LysB29 (NEcholanoilo)-des(B30)HI 0,40 0,17 0,48 20,1
LysB29 (NEheksadekanoilo-a-amido-y-Glu) des(B30)HI 0,38 0,41 0,56 15,3
AspA21LysB29 (NEtetradekanoilo)des(B30)HI 0355 0,46 0,97 16,4
LysB29 (NEtetradekanoilo)-des(B30)HI 0,58 0,56 1,00 14,3
Insulina ludzka (HI) 0,64 0,64 - 2
Normy:
AspB9GluB27Hl (monomeryczna, m.cz. 6 kDa) 0,73
Rybonukleaza (m.cz. 13,7 kDa) 0,72
Owalbumina (m.cz. 43 kDa) 0,58
Aldolaza (m.cz. 158 kDa) 0,50
Ferrytyna (m.cz. 440 kDa) 0,40
Tyreoglobulina (m.cz. 669 kDa) 0,28
1) znormalizowane dla insuliny ludzkiej LysB29(Ni'tetradekanoilo)-des(B30) (T50%=14,3 h)
2) Superose 6 HR 10/30 (Pharmacia Biotech) eluuje się w temperaturze 37°C chlorkiem sodu 140 mM, trishydroksymetyloaminometanem 10 mM, azydkiem sodowym 0,02% i kwasem solnym, dodanym do uzyskania pH 7,4. Po czasie elucji 90 min. (0,25 ml/min.) następuje etap płukania 150 min. (0,5 ml/min). Objętość wstrzyknięcia wynosiła 200 μΙ

Claims (7)

1. Rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny, znamienny tym, że reszty B24-B30 łańcucha B pochodnej insuliny stanowi sekwencja Phe-X-X-X-X-X-X, w której każdy X niezależnie od siebie oznacza dowolny kodowalny aminokwas lub delecję, przy czym co najmniej jeden X oznacza resztę lizynową NE-podstawioną przez kwas 5-a-litocholowy lub 5-a-litocholowy, przez łącznik aglutamylu lub γ-glutamylu, lub β- lub α-aspartylu, gdzie a) agregat ma wymiary większe niż aldolaza jak określono w układzie filtracji żelowej, oraz b) agregat obejmuje co najmniej 2 jony cynku, korzystnie od 2 do 5 jonów cynku, bardziej korzystnie od 2 do 3 jonów cynku, na cząsteczek pochodnej insuliny.
2. Agregat według zastrz. 1, znamienny tym, że ma wymiary większe od ferrytyny jak określono w układzie filtracji żelowej.
3. Agregat według zastrz. 1, albo 2, znamienny tym, że jego widoczna objętość odpowiada wartości KAV poniżej 0,32 określonej według filtracji żelowej z zastosowaniem Sephacryl® S-300 HR.
4. Agregat według zastrz. 3, znamienny tym, że jego widoczna objętość odpowiada wartości KAV poniżej 0,20 określonej według filtracji żelowej z zastosowaniem żelu Sephacryl® S-300 HR.
5. Agregat według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jego widoczna objętość odpowiada wartości KAV poniżej 0,50 określonej według filtracji żelowej z zastosowaniem Superose® 6HR.
PL 195 845 B1
6. Agregat według zastrz. 5, znamienny tym, że jego widoczna objętość odpowiada wartości KAV poniżej 0,40 określonej według filtracji żelowej z zastosowaniem żelu Superose® 6HR.
7. Agregat rozpuszczalny w wodzie, określony tak jak w zastrzeżeniu 1, znamienny tym, że jest rozpuszczalny w zakresie pH od 6,8 do 8,5.
PL98340032A 1997-10-24 1998-10-23 Rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny PL195845B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DK121897 1997-10-24
US6417097P 1997-11-04 1997-11-04
PCT/DK1998/000461 WO1999021888A1 (en) 1997-10-24 1998-10-23 Aggregates of human insulin derivatives

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL340032A1 PL340032A1 (en) 2001-01-15
PL195845B1 true PL195845B1 (pl) 2007-10-31

Family

ID=26065414

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL98340032A PL195845B1 (pl) 1997-10-24 1998-10-23 Rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny

Country Status (20)

Country Link
EP (1) EP1025125B1 (pl)
JP (1) JP2003525846A (pl)
KR (1) KR100539193B1 (pl)
CN (1) CN1240718C (pl)
AT (1) ATE243711T1 (pl)
AU (1) AU757933B2 (pl)
BR (1) BR9813128A (pl)
CA (1) CA2308705A1 (pl)
DE (1) DE69815877T2 (pl)
DK (1) DK1025125T3 (pl)
ES (1) ES2202899T3 (pl)
HU (1) HUP0004096A3 (pl)
IL (2) IL135400A0 (pl)
NO (1) NO20002050L (pl)
PL (1) PL195845B1 (pl)
PT (1) PT1025125E (pl)
RU (1) RU2218349C2 (pl)
UA (1) UA69393C2 (pl)
WO (1) WO1999021888A1 (pl)
ZA (1) ZA989722B (pl)

Families Citing this family (28)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US7316999B2 (en) 2000-06-02 2008-01-08 Novo Nordisk A/S Glucose dependent release of insulin from glucose sensing insulin derivatives
MY137181A (en) 2001-05-21 2009-01-30 Nektar Therapeutics Pulmonary administration of chemically modified insulin
US7317000B2 (en) 2001-12-02 2008-01-08 Novo Nordisk A/S Glucose-dependent insulins
JP4463814B2 (ja) * 2003-08-05 2010-05-19 ノボ ノルディスク アクティーゼルスカブ 新規のインスリン誘導体
EP2287184A3 (en) * 2003-08-05 2011-08-10 Novo Nordisk A/S Novel insulin derivatives
CA2910494C (en) * 2004-07-19 2018-10-23 Biocon Limited Insulin-oligomer conjugates, formulations and uses thereof
WO2006125765A2 (en) * 2005-05-26 2006-11-30 Novo Nordisk A/S Acylated insulin with high purity
EP1969004B1 (en) 2005-12-28 2011-08-10 Novo Nordisk A/S Compositions comprising an acylated insulin and zinc and method of making the said compositions
ATE482977T1 (de) * 2006-02-27 2010-10-15 Novo Nordisk As Insulinderivate
WO2007140619A1 (en) * 2006-06-08 2007-12-13 Diabecore Medical Inc. Derivatized insulin oligomers
CN101573133B (zh) 2006-07-31 2014-08-27 诺沃-诺迪斯克有限公司 Peg化延长的胰岛素
WO2008034881A1 (en) 2006-09-22 2008-03-27 Novo Nordisk A/S Protease resistant insulin analogues
CN101674812B (zh) 2007-04-30 2013-12-11 诺沃-诺迪斯克有限公司 干燥蛋白组合物的方法、干燥的蛋白组合物和包含干燥的蛋白的药物组合物
US9034818B2 (en) 2007-06-13 2015-05-19 Novo Nordisk A/S Pharmaceutical formulations comprising an insulin derivative
WO2009112583A2 (en) 2008-03-14 2009-09-17 Novo Nordisk A/S Protease-stabilized insulin analogues
PT2910570T (pt) 2008-03-18 2017-01-24 Novo Nordisk As Análogos de insulina acilados, estabilizados contra proteases
ES2607003T3 (es) 2008-10-30 2017-03-28 Novo Nordisk A/S Tratamiento de diabetes mellitus utilizando inyecciones de insulina con una frecuencia de inyección inferior a la diaria
DK2632478T3 (da) 2010-10-27 2019-10-07 Novo Nordisk As Behandling af diabetes melitus under anvendelse af insulinindsprøjtninger indgivet med varierende indsprøjtningsintervaller
CN103191416A (zh) * 2012-01-05 2013-07-10 四川大学 一种猪胰岛素超分子聚集体及其制备方法
CA2870313A1 (en) 2012-04-11 2013-10-17 Novo Nordisk A/S Insulin formulations
JP2016519127A (ja) 2013-04-30 2016-06-30 ノヴォ ノルディスク アー/エス 新規投与レジメン
CN105636979B (zh) 2013-10-07 2020-01-10 诺和诺德股份有限公司 胰岛素类似物的新衍生物
AR099569A1 (es) 2014-02-28 2016-08-03 Novo Nordisk As Derivados de insulina y los usos médicos de estos
DK3554534T3 (da) 2016-12-16 2021-08-23 Novo Nordisk As Farmaceutisk sammensætning omfattende insulin
CA3082033A1 (en) 2017-08-24 2019-02-28 Novo Nordisk A\S Glp-1 compositions and uses thereof
US10335464B1 (en) 2018-06-26 2019-07-02 Novo Nordisk A/S Device for titrating basal insulin
JP7518149B2 (ja) 2019-07-12 2024-07-17 ノヴォ ノルディスク アー/エス 高濃度インスリン製剤
US11318191B2 (en) 2020-02-18 2022-05-03 Novo Nordisk A/S GLP-1 compositions and uses thereof

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DK0792290T3 (da) * 1993-09-17 2001-10-01 Novo Nordisk As Acyleret insulin
US5559094A (en) * 1994-08-02 1996-09-24 Eli Lilly And Company AspB1 insulin analogs
US6451970B1 (en) * 1996-02-21 2002-09-17 Novo Nordisk A/S Peptide derivatives

Also Published As

Publication number Publication date
UA69393C2 (uk) 2004-09-15
EP1025125A1 (en) 2000-08-09
RU2218349C2 (ru) 2003-12-10
AU757933B2 (en) 2003-03-13
HUP0004096A2 (hu) 2001-05-28
KR20010031247A (ko) 2001-04-16
ATE243711T1 (de) 2003-07-15
PT1025125E (pt) 2003-11-28
PL340032A1 (en) 2001-01-15
DK1025125T3 (da) 2003-10-06
WO1999021888A1 (en) 1999-05-06
BR9813128A (pt) 2000-08-15
IL135400A (en) 2007-08-19
DE69815877T2 (de) 2004-05-19
JP2003525846A (ja) 2003-09-02
ZA989722B (en) 1999-04-26
DE69815877D1 (de) 2003-07-31
CN1240718C (zh) 2006-02-08
ES2202899T3 (es) 2004-04-01
KR100539193B1 (ko) 2005-12-27
CN1281466A (zh) 2001-01-24
NO20002050D0 (no) 2000-04-18
NO20002050L (no) 2000-06-23
AU9622198A (en) 1999-05-17
IL135400A0 (en) 2001-05-20
EP1025125B1 (en) 2003-06-25
HUP0004096A3 (en) 2001-12-28
CA2308705A1 (en) 1999-05-06

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL195845B1 (pl) Rozpuszczalny w wodzie agregat pochodnych insuliny
JP5351884B2 (ja) インスリン分泌促進性ペプチドの懸濁製剤及び使用
EP1996224B1 (en) Mixtures of amylin and insulin
US6127334A (en) Methods for producing biphasic insulin formulations
AU719361B2 (en) Insulin preparations containing carbohydrates
AU782110B2 (en) GLP-2 formulations
JP6690062B2 (ja) インスリン含有医薬組成物
US6451762B1 (en) Aggregates of human insulin derivatives
EP1432430A2 (en) Pre-mixes of glp-1 and basal insulin
JP2003535106A (ja) グルコース検知性インスリン誘導体からの、インスリンのグルコース依存性放出
EP1044016A1 (en) Stabilised insulin compositions
HRP20000427A2 (en) Insoluble compositions for controlling blood glucose
KR20110021758A (ko) 이형체-특이적 인슐린 유사체
PT96841A (pt) Processo para a preparacao de composicoes farmaceuticas de insulina contendo novos complexos insulinicos de co(iii)
US20050222006A1 (en) Aggregates of human insulin derivatives
EA031390B1 (ru) Система длительного высвобождения гидрофобных белков на основе амида гиалуроновой кислоты
MXPA00003697A (en) Aggregates of human insulin derivatives
CZ20001175A3 (cs) Ve vodě rozpustné agregáty insulinových derivátů charakterizované větší velikostí než aldolasa, farmakologické preparáty, farmakologická směs
AU2002313662A1 (en) Pre-mixes of GLP-1 and basal insulin
HK1208626B (zh) 含有降血糖活性成分的长效控释脂质体凝胶组合物及其制备方法