PL219423B1 - Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania - Google Patents

Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL219423B1
PL219423B1 PL399517A PL39951712A PL219423B1 PL 219423 B1 PL219423 B1 PL 219423B1 PL 399517 A PL399517 A PL 399517A PL 39951712 A PL39951712 A PL 39951712A PL 219423 B1 PL219423 B1 PL 219423B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
theophylline
general formula
temperature
ionic liquids
anion
Prior art date
Application number
PL399517A
Other languages
English (en)
Other versions
PL399517A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Bartosz Markiewicz
Katarzyna Materna
Tadeusz Praczyk
Krzysztof Kubiak
Romuald Gwiazdowski
Original Assignee
Politechnika Poznanska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznanska filed Critical Politechnika Poznanska
Priority to PL399517A priority Critical patent/PL219423B1/pl
Publication of PL399517A1 publication Critical patent/PL399517A1/pl
Publication of PL219423B1 publication Critical patent/PL219423B1/pl

Links

Landscapes

  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania, mające zastosowanie jako środki grzybobójcze.
Teofilina - znana również jako 1,3-dimetyloksantyna. Jest to alkaloid purynowy występujący m.in. w ziarnach kakao (Theobroma cacao) i w liściach herbaty (Camellia sinensis). Znalazła zastosowanie jako lek przede wszystkim w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej zaporowej choroby oskrzelowo-płucnej.
Ciecze jonowe - określa się czystą ciecz, która składa się z jonów. Jej przeciwieństwem jest roztwór jonów, który składa się z soli rozpuszczonej w rozpuszczalniku. Mieszaniny eutektycznej składającej się z związków organicznych również nie można nazwać cieczą jonową. Zatem nazwa ciecze jonowe definiuje związek organiczny z temperaturą topnienia poniżej 100°C (wiele jest ciekłych w temperaturze otoczenia) i składają się z kationów i anionów. Ciecze te charakteryzuje wysokie przewodnictwo, niska prężność par, szeroki zakres temperatury, w której są w stanie ciekłym, wysoka stabilność termiczna, zwilżają powierzchnię metali, polimerów i minerałów, rozpuszczają katalizatory oraz zachowują aktywność enzymów. Ze względu na bardzo dużą liczbę potencjalnych kombinacji kation-anion, co wiąże się z możliwością „projektowania” właściwości fizykochemicznych, ciecze jonowe mają coraz liczniejsze zastosowanie i dlatego są obiektem intensywnych badań.
1
Istotą wynalazku są ciecze jonowe z anionem teofiliniowym o wzorze ogólnym 1, w którym R1, 2 3 4
R , R i R , oznaczają niezależnie od siebie prostołańcuchową grupę alkilową zawierająca od 1 do 20 atomów węgla lub proton, lub grupę arylową, lub allilową, lub winylową, lub chloroetylową, lub hydroksyetylową, lub benzylową, B oznacza anion teofiliniowy o wzorze ogólnym 2, a sposób ich wytwarzania polega na tym, że sól teofiliny o wzorze ogólnym 3, w której Z oznacza lit, sód, potas, srebro lub NH4, poddaje się reakcji z czwartorzędowym halogenkiem o wzorze ogólnym 4, w którym X oznacza chlor, lub brom, lub jod w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w środowisku alkoholowym, korzystnie w środowisku metanolu lub etanolu, dalej całość miesza się w temperaturze od 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie 1-48 godzin, po czym oddziela się roztwór od powstającego osadu, który stanowi sól nieorganiczna, a następnie odparowuje się rozpuszczalnik a pozostałość przemywa się bezwodnym acetonem w celu usunięcia pozostałości soli oraz nadmiaru nieprzereagowanej teofiliny o wzorze 5, dalej pozostałość suszy pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 303 do 343K w czasie 1-12 godzin.
Drugi sposób wytwarzania polega na tym, sól teofiliny o wzorze ogólnym 3, w której Z oznacza lit, sód, potas, srebro lub NH4, poddaje się reakcji z czwartorzędowym halogenkiem o wzorze ogólnym 4, w którym X oznacza chlor, lub brom, lub jod w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w wodzie, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 293K, w czasie co najmniej 1 godziny, następnie dodaje się rozpuszczalnik niemieszający się z wodą, korzystnie toluen, lub dichlorometan, lub chloroform, lub octan etylu, po czym rozdziela się fazę organiczną od fazy wodnej, a rozpuszczalnik z fazy organicznej odparowuje się na wyparce próżniowej, dalej produkt suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K.
Kolejny sposób wytwarzania polega na tym, że teofilinę o wzorze ogólnym 5 zobojętnia się czwartorzędowym wodorotlenkiem amoniowym o wzorze ogólnym 6, w którym R1, R2, R3, R4 mają znaczenie jak powyżej, w stosunku 1:0,8-1,5 w środowisku wodnym lub alkoholowym, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie co najmniej 1 godziny, następnie odsącza się nadmiar nieprzereagowanej teofiliny, odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K.
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty technicznoekonomiczne:
- otrzymano nową grupę związków zaliczanych do cieczy jonowych,
- syntezowane ciecze jonowe zawierają anion teofiliniowy jest to anion alkaloidu purynowego,
- teofiliniany amoniowe charakteryzują się niską temperaturą topnienia,
- otrzymane teofiliniany są nielotne i stabilne termicznie,
- syntezowane ciecze jonowe rozpuszczalne są w wodzie, alkoholach, chloroformie, acetonie i są nierozpuszczalne w heksanie,
- otrzymane związki wykazują działania grzybostatyczne i grzybobójcze.
Wynalazkiem są ciecze jonowe z anionem teofiliniowym o wzorze ogólnym 1, a sposób ich wytwarzania ilustrują poniższe przykłady.
PL 219 423 B1
P r z y k ł a d I
Teofilinian didecylodimetyloamoniowy 3
Do kolby o pojemności 100 cm3, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 3
0,012 mola chlorku didecylodimetyloamoniowego rozpuszczonego w 15 cm3 metanolu oraz 0,013 3 mola soli potasowej teofiliny rozpuszczonego w 15 cm3 metanolu. Mieszaninę reakcyjną intensywnie mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Odsączono powstałą sól nieorganiczną i usunięto rozpuszczalnik pod obniżonym ciśnieniem. Następnie mieszaninę suszono przez godziny pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 323K. Do osuszonej mieszaniny reakcyjnej 3 dodaję się 35 cm3 bezwodnego metanolu, sól nieorganiczną, którą stanowił KCl oddzielono przez filtrację, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. W końcowym etapie produkt suszono przez 24 godziny w temperaturze 313K pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymano teofilinian didecylodimetyloamoniowy z wydajnością 98%.
Strukturę związku potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ ppm = 0,86 (t, J = 13,6 Hz, 6H); 1,25 (s, 28H); 1,61 (t, 11,3 Hz, 4H); 3,02 (s, 6H); 3,19 (s, 4H); 3,38 (s, 6H); 7,13 (s, 1H).
13C NMR (DMSO-d6) δ ppm = 13,9; 21,66; 22,1; 25,75; 27,25; 28,48; 28,7, 28,92, 29,75; 31,3; 49,9; 62,74; 114,83; 146,31; 149,7; 151,77; 157,4.
Analiza elementarna CHN dla C29H55N5O2 (M = 505,78): wartości obliczone: C = 68,87; H = 10,96; N = 13,85; wartości zmierzone: C = 68,75; H = 10,81; N = 13,68.
P r z y k ł a d II
Teofilinian benzalkoniowy 3
Do reaktora wprowadzono 0,005 mola chlorku benzalkoniowego rozpuszczonego w 10 cm3 wody. Następnie przy ciągłym mieszaniu dodawano 0,006 mola soli sodowej teofiliny rozpuszczonego 3 w 25 cm3 wody. Reakcję prowadzono przez 24 godzin w temperaturze 300K.
3
Do mieszaniny reakcyjnej dodano 30 cm3 dichlorometanu i oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej w rozdzielaczu. Fazę organiczną odparowano na wyparce rotacyjnej. Produkt suszono przez 24 godziny w temperaturze 313K pod obniżonym ciśnieniem.
Otrzymano teofilinian benzalkoniowy z wydajnością 95%.
Strukturę związku potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO) δ ppm = 0,85 (m, 3H); 1,24 (s, 18H); 1,77 (s, 2H); 3,01 (s, 6H); 3,19 (d, J = 0,7 Hz, 2H); 3,21 (s, 3H); 3,41 (s, 3H); 4,64 (s, 2H); 7,25 (s, 1H); 7,51 (t, J = 12,4 Hz, 2H); 7,60 (m, 3H).
13C NMR (DMSO-d6) δ ppm = 13,90; 21,83; 22,11; 25,87; 27,30; 28,62; 31,32; 48,98; 63,38; 65,99; 114,32; 128,28; 128,77; 130,10; 132,95; 146,02; 149,62; 151,73; 157,28.
Analiza elementarna CHN dla C29H47N5O2 (M = 495,11): wartości obliczone: C = 69,89, H = 9,49, N = 14,15; wartości zmierzone: C = 69,75; H = 9,38; N = 14,27.
P r z y k ł a d III
Teofilinian dibenzylodimetyloamoniowy
W reaktorze zaopatrzonym w mieszadło magnetyczne rozpuszczono 0,005 mola wodorotlenku dibenzylodimetyloamoniowego w etanolu, po czym przy ciągłym mieszaniu dodawano 0,006 mola teofiliny. Reakcję prowadzono przez 2 godziny w temperaturze 303K. Po zakończeniu procesu usunięto powstały osad, którym była nieprzereagowana teofilina, i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem i produkt suszono w temperaturze 323K przez 48 godziny pod obniżonym ciśnieniem.
Otrzymano teofilinian dibenzylodimetyloamoniowy z wydajnością 97%.
Strukturę związku potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO) δ ppm = 2,92 (s, 6H); 3,20 (s, 3H); 3,41 (d, J = 4 Hz, 3H); 4,73 (s, 4H), 7,31 (s, 1H); 7,54 (m, 6H); 7,63 (m, 4H).
13C NMR (DMSO-d6) δ ppm = 27,35; 29,75; 48,0; 66,96; 113,81; 128,05; 128,84; 130,21; 133,14; 145,68; 149,5; 151,69; 157,07.
Analiza elementarna CHN dla C23H27N5O2 (M = 405,49): wartości obliczone: C = 68,13, H = 6,71, N = 17,27; wartości zmierzone: C = 68,01; H = 6,62; N = 17,21.
PL 219 423 B1
P r z y k ł a d IV - Zastosowanie
Oznaczenie biologicznej aktywności wobec grzybów patogenicznych
Otrzymane protonowe triazole i eutektyki triazoli testowano wobec gatunków grzybów:
Fusarium culmorum ATCC 44417, Microdochium Nirale, Sclerotinia sclerotiorum i Botrytis cinerea (kolekcja lOR-PlB).
3
Nowe formy triazoli rozpuszczano w 4 cm3 czystego metanolu, a następnie dodawano do sterylnego podłoża/pożywki (PDA - Potato Dextrose Agar, DifcoTM), podgrzanego do 50°C. Stężenie triazoli w podłożu ustalono na 10, 100 i 1000 ppm. Płynne podłoże z związkami wylano na płytki Petriego (0 50 mm). Krążki badanego grzyba o średnicy 4 mm wykładano na środek płytki. Na płytkach kontrolnych, grzyby rosły na pożywce z dodatkiem wody i na pożywce z dodatkiem czystego metanolu. Badane preparaty porównywano do fungicydu Tebu 250 EW firmy Heim AG, zawierającego tebukonazol jako substancję aktywną (250 g w 1 litrze preparatu). Fungicyd ten jest zalecany do stosowania zapobiegawczego i interwencyjnego w ochronie rzepaku, pszenicy ozimej, jęczmienia jarego, buraków cukrowych i wiśni przed chorobami.
Płytki inkubowano w temperaturze pokojowej, aż grzybnia w kontroli osiągnęła brzeg płytki. Następnie mierzono średnicę grzybni odejmując od pomiaru początkową średnicę krążka z grzybem (4 mm). Dla każdego obiektu wykonano 4 powtórzenia. Rezultaty poddano analizie statystycznej testem Student-Newman-Keuls wyznaczając istotną różnicę pomiędzy kontrolą, a próbami z dodatkiem preparatów.
T a b e l a 1
Wpływ badanych substancji na wzrost grzybni Fusarium culmorum i Microdochium nivale
Nr Nazwa obiektu Wzrost F. culmorum [cm] Wzrost M. Nirale [cm]
10 ppm 100 ppm 1000 ppm 10 ppm 100 ppm 1000 ppm
1 Kontrola 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a
2 Teofilinian didecylodimetyloamoniowy 2,9 b 2,3 c 1,1 b 1,5 c 1,0 c 0,4 b
3 Teofilinian benzalkoniowy 4,4 b 2,6 b 1,2 b 2,5 b 1,4 b 0,4 b
4 Tebu 250 EW 0,3 c 0,1 d 0,0 c 0,6 d 0,0 d 0,0 c
NIR (P=0,05) 0,245 0,199 0,218 0,155 0,079 0,088
Wartości średnie mające za sobą tę samą literę istotnie się nie różnią (P = 0,05, Student-Newman-Keuls
T a b e l a 2
Wpływ badanych substancji na wzrost grzybni Botrytis cinerea i Sclerotinia sclerotiorum
Nr Nazwa obiektu Wzrost B. cinerea [cm] Wzrost S. sclerotiorum [cm]
10 ppm 100 ppm 1000 ppm 10 ppm 100 ppm 1000 ppm
1 Kontrola 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a 4,6 a
2 Teofilinian didecylodimetyloamoniowy 3,5 b 1,7 C 0,7 b 2,6 b 0,3 b 0,0 b
3 Teofilinian benzalkoniowy 4,6 a 2,0 B 0,0 c 4,6 a 0,3 b 0,0 b
4 Tebu 250 EW 1,3 c 0,0 D 0,0 c 1,1 c 0,0 c 0,0 b
NIR (P-0,05) 0,174 0,299 0,185 0,628 0,213 -
Wartości średnie mające za sobą tę samą literę istotnie się nie różnią (P = 0,05, Student-Newman-Keuls)
P r z y k ł a d V - Zastosowanie
Aktywność powierzchniowa 3
1,26 g teofilinianu didecylodimetyloamoniowego rozpuszczono w 250 cm3 wody destylowanej.
Otrzymano klarowny roztwór, z którego sporządzono poszczególne roztwory metodą kolejnych rozcieńczeń. Pomiary wartości napięcia powierzchniowego wykonano metodą kształtu kropli w temperaturze 25°C, stosując analizator kształtu kropli.
PL 219 423 B1
Aktywność powierzchniową wodnego roztworu teofilinianu didecylodimetyloamoniowego opisują
-3 3 poszczególne parametry: krytyczne stężenie micelowania CMC = 1,25x10-3 mol/dm3; napięcie powierzchniowe, przy którym osiągnięto krytyczne stężenie micelowania yCMC = 27,9 mN/m; nadmiar powierzchniowy Γ = 7,35x10-6 mol/m2; minimalna powierzchnia zajmowana przez jedną cząsteczkę
-19 2 przy maksymalnym zapełnieniu powierzchni Amin = 2,26x10- m ; standardowa energia swobodna adsorpcji AGoads = -22,5 kJ/mol. Pomiary zostały wykonane metodą wiszącej kropli, za pomocą analizatora kształtu kropli DSA100, firmy Kriiss (Niemcy), w temp. 25°C.

Claims (4)

1. Ciecze jonowe z anionem teoffliniowym o wzorze ogólnym 1, w którym R1, R2, R3 i R4, oznaczają niezależnie od siebie prostołańcuchową grupę alkilową zawierająca od 1 do 20 atomów węgla lub proton, lub grupę arylową, lub allilową, lub winylową, lub chloroetylową, lub hydroksyetylową, lub benzylową, B oznacza anion teofiliniowy o wzorze ogólnym 2.
2. Sposób wytwarzania cieczy jonowych z anionem teofiliniowym określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że sól teofiliny o wzorze ogólnym 3, w której Z oznacza lit, sód, potas, srebro lub NH4, poddaje się reakcji z czwartorzędowym halogenkiem o wzorze ogólnym 4, w którym X oznacza chlor, lub brom, lub jod w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w środowisku alkoholowym, korzystnie w środowisku metanolu lub etanolu, dalej całość miesza się w temperaturze od 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie 1-48 godzin, po czym oddziela się roztwór od powstającego osadu, który stanowi sól nieorganiczna, a następnie odparowuje się rozpuszczalnik a pozostałość przemywa się bezwodnym acetonem w celu usunięcia pozostałości soli oraz nadmiaru nieprzereagowanej teofiliny o wzorze 5, dalej pozostałość suszy pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 303 do 343K w czasie 1-12 godzin.
3. Sposób wytwarzania cieczy jonowych z anionem teofiliniowym określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że sól teofiliny o wzorze ogólnym 3, w której Z oznacza lit, sód, potas, srebro lub NH4, poddaje się reakcji z czwartorzędowym halogenkiem o wzorze ogólnym 4, w którym X oznacza chlor, lub brom, lub jod w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w wodzie, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 293K, w czasie co najmniej 1 godziny, następnie dodaje się rozpuszczalnik niemieszający się z wodą, korzystnie toluen, lub dichlorometan, lub chloroform, lub octan etylu, po czym rozdziela się fazę organiczną od fazy wodnej, a rozpuszczalnik z fazy organicznej odparowuje się na wyparce próżniowej, dalej produkt suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K.
4. Sposób wytwarzania cieczy jonowych z anionem teofiliniowym określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że teofilinę o wzorze ogólnym 5 zobojętnia się czwartorzędowym wodorotlenkiem amoniowym o wzorze ogólnym 6, w którym R1, R2, R3, R4 mają identyczne znaczenie jak w zastrzeżeniu 1, w stosunku 1:0,8-1,5 w środowisku wodnym lub alkoholowym, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie co najmniej 1 godziny, następnie odsącza się nadmiar nieprzereagowanej teofiliny, odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K.
PL399517A 2012-06-14 2012-06-14 Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania PL219423B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL399517A PL219423B1 (pl) 2012-06-14 2012-06-14 Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL399517A PL219423B1 (pl) 2012-06-14 2012-06-14 Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL399517A1 PL399517A1 (pl) 2013-12-23
PL219423B1 true PL219423B1 (pl) 2015-04-30

Family

ID=49767807

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL399517A PL219423B1 (pl) 2012-06-14 2012-06-14 Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL219423B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL399517A1 (pl) 2013-12-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US11632954B2 (en) Polymorphs of 5-fluoro-4-imino-3-methyl-1 -tosyl-3,4-dihydropyrimidin-2-one
Sowa et al. Improving solubility of fisetin by cocrystallization
CZ6495A3 (en) Derivatives of alpha-pyrimidinylacrylic acid, process of their preparation, fungicidal agents containing such derivatives as active components and their use for fighting phytopatogenic fungi
PL219423B1 (pl) Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL220854B1 (pl) Sole tebukonazolu oraz sposób ich wytwarzania
CA2804355A1 (en) Novel microbiocidal dioxime ether derivatives
PL219914B1 (pl) Sole propikonazolu i sposób ich wytwarzania
PL223201B1 (pl) Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL229315B1 (pl) Nowe czwartorzędowe alkoksymetylowe chlorki tebukonazolu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako inhibitory wzrostu grzybni
PL223202B1 (pl) Cykloheksylodimetyloamoniowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL223215B1 (pl) 1-Metylopiperydyniowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL233297B1 (pl) Sole N-benzylotritikonazolu, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy
PL226009B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe tebukonazolu i propikonazolu z anionem dikamby oraz sposob ich wytwarzania
PL234769B1 (pl) Sole N-etylotritikonazolu, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy
PL230034B1 (pl) Sposób otrzymywania amoniowych cieczy jonowych z kationem pochodnym betainy i anionem nonanianowym oraz ich zastosowanie jako herbicydy
PL223417B1 (pl) Diamoniowe herbicydowe ciecze jonowe z kationami alkilodiylo-bis(dimetyloalkiloamoniowymi) oraz sposób ich wytwarzania
Hussaini et al. Studies of Ni (II) and Cu (II) complexes with schiff base derived from salicylaldehyde and aniline
PL228020B1 (pl) Nowe herbicydowe bisamoniowe sole z kationem alkilodiylo -bis(etanolodietyloamoniowym) z anionem 4 -chloro -2-metylofenoksyoctowym albo 3,6 -dichloro -2-metoksy benzoesowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako srodki ochrony roslin
Hasbullah et al. Synthesis, characterization and structural study of new ethyl thiourea compounds and the preliminary naked-eye sensors for mercury and argentum metal ions
Vasilevskii et al. Synthesis and fungicidal activity of the quaternary ammonium salts of the 1, 3, 7-substituted dibenzothiophene-5, 5-diones
PL234967B1 (pl) Czwartorzędowe halogenki zawierające kation difenokonazolu sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy
Lazar et al. Synthesis of some new 1, 2, 4-triazole derivatives
PL218724B1 (pl) Sposób otrzymywania czwartorzędowych oraz trzeciorzędowych azotanów(V) amoniowych
PL224126B1 (pl) Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie
PL231373B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe z kationem 1-(N-propylo-N-( 2-(2,4,6-trichlorofenoksy) etylo)karbamoilo)imidazoliowym i anionem nieorganicznym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy