PL223201B1 - Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania - Google Patents

Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL223201B1
PL223201B1 PL400413A PL40041312A PL223201B1 PL 223201 B1 PL223201 B1 PL 223201B1 PL 400413 A PL400413 A PL 400413A PL 40041312 A PL40041312 A PL 40041312A PL 223201 B1 PL223201 B1 PL 223201B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
theophylline
methylimidazolium
organic solvent
general formula
temperature
Prior art date
Application number
PL400413A
Other languages
English (en)
Other versions
PL400413A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Bartosz Markiewicz
Katarzyna Materna
Original Assignee
Politechnika Poznańska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznańska filed Critical Politechnika Poznańska
Priority to PL400413A priority Critical patent/PL223201B1/pl
Publication of PL400413A1 publication Critical patent/PL400413A1/pl
Publication of PL223201B1 publication Critical patent/PL223201B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania, mające zastosowanie jako związki powierzchniowo czynne.
Teofilina, 1,3-dimetyloksantyna, należy do grupy związków - alkaloidów purynowych. Występuje m.in. w ziarnach kakao (Theobroma cacao) i w liściach herbaty (Camellia sinensis). Znalazła zastosowanie jako lek przede wszystkim w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej zaporowej choroby oskrzelowo-płucnej. Powoduje zwiększenie ciśnienia krwi, wydolności mięśnia sercowego oraz rozluźnia mięśnie gładkie.
Ciecze jonowe to związki chemiczne składające się z organicznego kationu oraz organicznego lub nieorganicznego anionu. Jednocześnie są to sole, których temperatura topnienia nie przekracza 100°C, przy zastrzeżeniu, że nie są to sole w stanie stopionym. Ilość możliwych kombinacji układu kation-anion jest szacowana na około 1018 połączeń, jednak należy liczyć się z tym, że nie każda utworzona para stanowić będzie związek, który będzie można zaliczyć do grupy cieczy jonowych. Mimo tak olbrzymiej ilości możliwych połączeń kation-anion szczególną uwagę przykuwa fakt pojawienia się możliwości sterowania właściwościami cieczy jonowych. Przez przeprowadzenie w stan jonowy odpowiednich substratów można osiągnąć zaplanowane właściwości produktu.
Ciecze jonowe są z powodzeniem stosowane jako zamienniki powszechnie dotąd stosowanych rozpuszczalników organicznych takich jak etery, metanol, aceton czy woda. Stanowią one środowisko wielu istotnych w syntezie organicznej reakcji, np. Dielsa-Aldera, Friedela-Craftsa i Hecka. Inne reakcje o znaczeniu przemysłowym zachodzące w cieczach jonowych to asymetryczne uwodornienie, utlenianie alkoholi do związków karbonylowych czy alkilowanie izobutanu. W przemyśle chemicznym XXI wiek ciecze jonowe mogą zaistnieć w procesach oczyszczania ropy naftowej czy produkcji biodiesla. W zgłoszeniu patentowym P.399517 opisano ciecze jonowe z anionem teofiliniowym, które mają zastosowanie jako środki grzybobójcze.
Istotą wynalazku są metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierająca od 1 do 20 atomów węgla lub proton lub grupę arylową lub allilową lub winylową lub chloroetylową lub hydroksyetylową lub benzylową, a sposób ich wytwarzania polega na tym, że sól teofiliny o wzorze ogólnym 2, w której M oznacza atom litu, lub sodu, lub potasu, lub srebra lub grupę NH4, poddaje się reakcji z halogenkiem metyloimidazoliowym o wzorze ogólnym 3, w którym X oznacza chlor, brom, jod, w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w rozpuszczalniku organicznym I, całość miesza się w temperaturze od 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie co najmniej 15 minut, po czym oddziela się roztwór od powstającego osadu, który stanowi sól nieorganiczna, a następnie odparowuje się rozpuszczalnik organiczny I, a pozostałość przemywa się bezwodnym acetonem do usunięcia pozostałości soli oraz nadmiaru nieprzereagowanej teofiliny, dalej pozostałość suszy pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 303 do 343K, korzystnie 313K w czasie co najmniej 15 minut. Rozpuszczalnikiem organicznym I jest alkohol liniowy lub rozgałęziony, korzystnie metanol, lub etanol.
Kolejny sposób wytwarzania metyloimidazoliowych cieczy jonowych z anionem teofiliniowym o wzorze ogólnym 1 polega na tym, że teofilinę zobojętnia się wodorotlenkiem metyloimidazoliowym o wzorze ogólnym 4, w stosunku 1:0,8-1,5 w wodzie lub rozpuszczalniku organicznym I, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie co najmniej 15 minut, następnie odsącza się nadmiar nieprzereagowanej teofiliny, odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K, korzystnie 333K. Rozpuszczalnikiem organicznym I jest alkohol liniowy lub rozgałęziony, korzystnie metanol, lub etanol.
Odmianą sposobu wytwarzania metyloimidazoliowych cieczy jonowych anionem teofiliniowym, o wzorze ogólnym 1 jest reakcja soli teofiliny o wzorze ogólnym 2, w której M oznacza atom litu, lub sodu, lub potasu, lub srebra lub grupę NH4, z halogenkiem metyloimidazoliowym o wzorze ogólnym 3, którym X oznacza chlor, brom, jod, w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w środowisku wodnym, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 293K, w czasie co najmniej 15 minut, następnie dodaje się rozpus zczalnik organiczny II, po czym rozdziela się fazę organiczną od fazy wodnej, a rozpuszczalnik organiczny II odparowuje się na wyparce próżniowej, dalej produkt suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K, korzystnie 323K. Rozpuszczalnikiem organicznym II jest rozpuszczalnik, który nie miesza się z wodą, korzystnie chloroform, lub dichlorometan, lub toluen, lub octan etylu.
PL 223 201 B1
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty techniczno-ekonomiczne:
- otrzymano nową grupę związków zaliczanych do cieczy jonowych,
- syntezowane ciecze jonowe zawierają anion teofiliniowy jest to anion alkaloidu purynowego,
- teofiliniany 1-alkilo-3-metyloimidazoliowe charakteryzują się niską temperaturą topnienia,
- otrzymane teofiliniany są nielotne i stabilne termicznie,
- syntezowane ciecze jonowe rozpuszczalne są w wodzie, alkoholach, chloroformie, acetonie i są nierozpuszczalne w heksanie,
- otrzymane związki wykorzystać można jako środki powierzchniowo czynne.
Wynalazkiem są metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym o wzorze ogólnym
1, a sposób ich otrzymywania ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d I
Teofilinian 1-butylo-3-metyloimidazoliowy
Do kolby o pojemności 100 cm , zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 0,012 3 mola chlorku 1-butylo-3-metyloimidazoliowego rozpuszczonego w 15 cm metanolu oraz 0,013 mola 3 soli potasowej teofiliny rozpuszczonego w 15 cm metanolu. Mieszaninę reakcyjną intensywnie mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Odsączono powstałą sól nieorganiczną i usunięto rozpuszczalnik pod obniżonym ciśnieniem. Następnie mieszaninę suszono przez 24 godziny pod ob3 niżonym ciśnieniem w temperaturze 323K. Do osuszonej mieszaniny reakcyjnej dodaję się 35 cm bezwodnego metanolu, sól nieorganiczną, którą stanowił KC1 oddzielono przez filtrację, a z przesączu odparowano rozpuszczalnik. W końcowym etapie produkt suszono przez 24 godziny w temperaturze 313K pod obniżonym ciśnieniem.
Otrzymano teofilinian 1-butylo-3-metyloimidazoliowy z wydajnością 98%.
Strukturę związku potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego: 1H NMR (DMSO-d6) δ ppm = 0,89 (t, J = 7,4 Hz, 3H); 1,21-1,29 (m, 2H); 1,74-1,81 (m, 2H); 3,23 (s, 3H); 3,43 (s, 3H); 3,92 (s, 3H); 4,21 (t, J = 7,2 Hz, 2H); 7,51 (s, 1H); 7,87 (d, J = 1,8 Hz, 1H); 7,94 (d, J = 1,7 Hz, 1H), 9,40 (s, 1H). 13C NMR (DMSO-d6) δ ppm = 13,25; 18,78; 27,46; 29,83; 31,42; 35,78; 48,46; 112,28; 122,26; 123,58; 136,66; 144,65; 149,11; 155,61; 156,62.
Analiza elementarna CHN dla C15H22N6O2 (M = 318,37): wartości obliczone: C = 56,69; H = 6,96; N = 26,40; wartości zmierzone: C = 56,85; H = 6,81; N = 26,61.
P r z y k ł a d II
Teofilinian 1-dodecylo-3-metyloimidazoliowy
Do reaktora wprowadzono 0,005 mola chlorku 1-dodecylo-3-metyloimidazoliowego rozpuszczo3 nego w 10 cm wody. Następnie przy ciągłym mieszaniu dodawano 0,006 mola soli sodowej teofiliny 3 rozpuszczonego w 25 cm wody. Reakcję prowadzono przez 24 godzin w temperaturze 300K.
3
Do mieszaniny reakcyjnej dodano 30 cm dichlorometanu i oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej w rozdzielaczu. Fazę organiczną odparowano na wyparce rotacyjnej. Produkt suszono przez 24 godziny w temperaturze 313K pod obniżonym ciśnieniem.
Otrzymano teofilinian 1-dodecylo-3-metyloimidazoliowy z wydajnością 95%.
Strukturę związku potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego: 1H NMR (DMSO-d6) δ ppm = 0,89 (t, J = 7,4 Hz, 3H); 1,21-1,29 (m, 18H); 1,74-1,81 (m, 2H); 3,23 (s, 3H); 3,43 (s, 3H); 3,92 (s, 3H); 4,21 (t, J = 7,2 Hz, 2H); 7,51 (s, 1H); 7,87 (d, J = 1,8 Hz, 1H); 7,94 (d, 7= 1,7 Hz, 1H), 9,40 (s, 1H). 13C NMR (DMSO-d6) δ ppm = 13,25; 18,78; 27,46; 29,83; 31,42; 35,78; 48,46; 112,28; 122,26; 123,58; 136,66; 144,65; 149,11; 155,61; 156,62.
Analiza elementarna CHN dla C23H38N6O2 (M = 430,59): wartości obliczone: C = 64,16, H = 8,90, N = 19,52; wartości zmierzone: C = 64,21; H = 8,85; N = 19,67.
P r z y k ł a d III
Teofilinian 1-allilo-3-metyloimidazoliowy
W reaktorze zaopatrzonym w mieszadło magnetyczne rozpuszczono 0,005 mola wodorotlenku 1-alliIo-3-metyloimidazoliowego w etanolu, po czym przy ciągłym mieszaniu dodawano 0,006 mola teofiliny. Reakcję prowadzono przez 2 godziny w temperaturze 303K. Po zakończeniu procesu usunięto powstały osad, którym była nieprzereagowana teofilina, i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem i produkt suszono w temperaturze 323K przez 48 godziny pod obniżonym ciśnieniem.
Otrzymano teofilinian 1-allilo-3-metyloimidazoliowy z wydajnością 97%.
PL 223 201 B1
Strukturę związku potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego: 1H NMR (DMSO) δ ppm = 3,21 (s, 3H); 3,41 (s, 3H); 3,91 (s, 3H); 4,89 (d, J = 5,9 Hz, 2H); 5,26-5,39 (m, 2H); 5,98-6,11 (m, 1H); 7,21 (s, 1H); 7,76 (d, J = 1,5 Hz, 1H); 7,79 (d, J = 1,3 Hz, 1H); 9,40 (s, 1H). 13C NMR ( DMSO-d6) δ ppm = 27,37; 39,86; 35,78; 50,75; 114,80; 120,09; 122,30; 123,77; 131,82; 136,88; 146,42; 149,75; 151,81; 157,56.
Analiza elementarna CHN dla C14H18N6O2 (M = 302,33): wartości obliczone: C = 55,62, H = 6,00, N = 27,80; wartości zmierzone: C = 55,71; H = 6,12; N = 27,68.
P r z y k ł a d IV
Teofilinian 1-benzylo-3-metyloimidazoliowy
Do reaktora wprowadzono 0,005 mola chlorku 1-benzylo-3-metyloimidazoliowego rozpuszczonego w 10 cm wody. Następnie przy ciągłym mieszaniu dodawano 0,006 mola soli sodowej teofiliny 3 rozpuszczonego w 25 cm wody. Reakcję prowadzono przez 24 godzin w temperaturze 300K.
3
Do mieszaniny reakcyjnej dodano 30 cm dichlorometanu i oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej w rozdzielaczu. Fazę organiczną odparowano na wyparce rotacyjnej. Produkt suszono przez 24 godziny w temperaturze 313K pod obniżonym ciśnieniem.
Otrzymano teofilinian 1-benzylo-3-metyloimidazoliowy z wydajnością 92%.
Strukturę związku potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego: 1H NMR (DMSO) δ ppm = 3,21 (s, 3H); 3,40 (s, 3H); 3,90 (s, 3H); 6,04 (s, 2H); 7,10 (t, J = 5,4 Hz, 1H); 7,19 (t, J = 6,8 Hz, 2H); 7,21 (t, J = 5,4 Hz, 1H); 7,50 (s, 1H); 7,86 (d, J = 1,1 Hz, 1H); 7,95 (d, J = 1,4 Hz, 1H); 9,41 (s, 1H). 13C NMR (DMSO-d6) δ ppm = 27,45; 29,81; 35,73; 59,22; 111,83; 114,72; 122,27; 123,60; 124,92; 126,85; 130,17; 133,37; 136,42; 144,72; 149,20; 155,60; 156,61
Analiza elementarna CHN dla C18H20N6O2 (M = 353,39): wartości obliczone: C = 61,35, H = 5,72, N = 23,85; wartości zmierzone: C = 61,71; H = 5,62; N = 23,48.
P r z y k ł a d V - Zastosowanie 3
1,30 g teofilinianu 1-dodecylo-3-metyloimidazoliowego rozpuszczono w 250 cm1 2 3 wody destylowanej. Otrzymano klarowny roztwór, z którego sporządzono poszczególne roztwory metodą kolejnych rozcieńczeń. Pomiary wartości napięcia powierzchniowego wykonano metodą kształtu kropli w temperaturze 25°C, stosując analizator kształtu kropli DSA100, firmy Kruss (Niemcy), w temp. 25°C.
Aktywność powierzchniową wodnego roztworu teofilinianu 1-dodecylo-3-metyloimidazoliowego opisują poszczególne parametry: krytyczne stężenie micelowania CMC w granicach 1,25 x 10' 3 mol/dm i napięcie powierzchniowe, przy którym osiągnięto krytyczne stężenie micelowania na poziomie ycmc = 28 mN/m. Dodatkowo badane teofiliniany wykazują właściwości pianotwórcze.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza prostołańcuchową grupę alkilową zawierająca od 1 do 20 atomów węgla lub proton lub grupę arylową lub allilową lub winylową lub chloroetylową lub hydroksyetylową lub benzylową.
  2. 2. Sposób wytwarzania metyloimidazoliowych cieczy jonowych z anionem teofiliniowym określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że sól teofiliny o wzorze ogólnym 2, w której M oznacza atom litu, lub sodu, lub potasu, lub srebra lub grupę NH4, poddaje się reakcji z halogenkiem metyloimidazoliowym o wzorze ogólnym 3, w którym X oznacza chlor, brom, jod, w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w rozpuszczalniku organicznym I, całość miesza się w temperaturze od 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie co najmniej 15 minut, po czym oddziela się roztwór od powstającego osadu, który stanowi sól nieorganiczna, a następnie odparowuje się rozpuszczalnik organiczny I, a pozostałość przemywa się bezwodnym acetonem do usunięcia pozostałości soli oraz nadmiaru nieprzereagowanej teofiliny, dalej pozostałość suszy pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 303 do 343K, korzystnie 313K, w czasie co najmniej 15 minut.
  3. 3. Sposób wytwarzania metyloimidazoliowych cieczy jonowych z anionem teofiliniowym określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że teofilinę zobojętnia się wodorotlenkiem metyloimidazoliowym o wzorze ogólnym 4, w stosunku 1:0,8-1,5 w wodzie lub rozpuszczalniku organicznym I, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 298K, w czasie co najmniej 15 minut, następnie odsącza się nadmiar nieprzereagowanej teofiliny, odparowuje się rozpuszczalnik organiczny I, a produkt suszy się
    PL 223 201 B1 pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K, korzystnie 333K.
  4. 4. Sposób według zastrzeżenia 2 i 3, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem organicznym I jest alkohol liniowy lub rozgałęziony, korzystnie metanol, lub etanol.
  5. 5. Sposób wytwarzania metyloimidazoliowych cieczy jonowych z anionem teofiliniowym określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że sól o wzorze ogólnym 2, w której M oznacza atom litu, lub sodu, lub potasu, lub srebra lub grupę NH4, z halogenkiem metyloimidazoliowym o wzorze ogólnym 3, którym X oznacza chlor, brom, jod, w stosunku molowym 1:0,8-1,5 w środowisku wodnym, w temperaturze 273 do 363K, korzystnie 293K, w czasie co najmniej 15 minut, następnie dodaje się rozpuszczalnik organiczny II, po czym rozdziela się fazę organiczną od fazy wodnej, a rozpuszczalnik organiczny II odparowuje się na wyparce próżniowej, dalej produkt suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem przez co najmniej 1 godzinę w temperaturze 303 do 353K, korzystnie 323K.
  6. 6. Sposób według zastrzeżenia 5, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem organicznym II jest rozpuszczalnik, który nie miesza się z wodą, korzystnie chloroform, lub dichlorometan, lub toluen, lub octan etylu.
PL400413A 2012-08-16 2012-08-16 Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania PL223201B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400413A PL223201B1 (pl) 2012-08-16 2012-08-16 Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400413A PL223201B1 (pl) 2012-08-16 2012-08-16 Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL400413A1 PL400413A1 (pl) 2014-02-17
PL223201B1 true PL223201B1 (pl) 2016-10-31

Family

ID=50097355

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL400413A PL223201B1 (pl) 2012-08-16 2012-08-16 Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL223201B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2020184384A1 (ja) * 2019-03-08 2020-09-17 国立大学法人金沢大学 多糖類誘導体の製造方法、及びリグニン誘導体の製造方法

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2020184384A1 (ja) * 2019-03-08 2020-09-17 国立大学法人金沢大学 多糖類誘導体の製造方法、及びリグニン誘導体の製造方法

Also Published As

Publication number Publication date
PL400413A1 (pl) 2014-02-17

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US8841460B2 (en) Tunable phenylacetylene hosts
PL220628B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem [2-(metakryloksy)etylo]trimetyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL223201B1 (pl) Metyloimidazoliowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL231472B1 (pl) Bromki 1-alkilochininy, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako antyelektrostatyki
PL223215B1 (pl) 1-Metylopiperydyniowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL223202B1 (pl) Cykloheksylodimetyloamoniowe ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL223417B1 (pl) Diamoniowe herbicydowe ciecze jonowe z kationami alkilodiylo-bis(dimetyloalkiloamoniowymi) oraz sposób ich wytwarzania
PL215045B1 (pl) Czwartorzędowe sole amoniowe z anionem 1,2,4-triazolowym oraz sposób wytwarzania czwartorzędowych soli amoniowych z anionem 1,2,4-triazolowym
PL214834B1 (pl) Octany cykloheksyloamoniowe i sposób ich wytwarzania
PL220135B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe z kationem (2-chloroalkilo)dietyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL214112B1 (pl) Slodkie ciecze jonowe pochodne monoterpenowego alkoholu oraz sposób ich wytwarzania
PL228230B1 (pl) Nowe bisamoniowe ciecze jonowe di[2-(2,4 -dichlorofenoksy) propioniany] alkano -1,X -bis(decylodimetyloamoniowe) oraz sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako srodki ochrony roslin
PL212810B1 (pl) Cyklaminiany 1,3-dialkiloimidazoliowe oraz sposób wytwarzania cyklaminianów 1,3-dialkiloimidazoliowych
PL215853B1 (pl) 4-Benzylo-4-(2-hydroksyetylo)morfoliniowe ciecze jonowe z anionem organicznym aromatycznym oraz sposób ich otrzymywania
PL248916B1 (pl) Nowe podwójne ciecze jonowe z anionem indolilo-3-octanowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako środki ochrony roślin
PL224126B1 (pl) Ciecze jonowe z anionem wodorocytrynianowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie
PL212043B1 (pl) Sposób wytwarzania cieczy jonowych z kationem amoniowym i anionem alkilobenzenosulfonowym
PL221139B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe z kationem (chloroalkilo)dimetyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL212902B1 (pl) Barwne sole imidazoliowe oraz sposób wytwarzania barwnych soli imidazoliowych
Ding et al. Clean synthesis of calix [4] crown-5-sulfonyl cyclothiourea derivatives at room temperature in aqueous solution
PL219423B1 (pl) Ciecze jonowe z anionem teofiliniowym oraz sposób ich wytwarzania
PL221747B1 (pl) Nowy sposób otrzymywania cieczy jonowych poprzez wymianę anionu organicznego
PL231143B1 (pl) Fenoksyoctany benzetoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL231262B1 (pl) Nowe bisamoniowe ciecze jonowe z kationem alkilo-1, X-bis( bis(2-hydroksyetylo) oktadec-9- enamoniowy) albo bis(etano) amino-2,2’- bis(bis(2-hydroksyetylo) oktadec-9- enamoniowy), albo buteno-1,4-bis( bis(2-hydroksyetylo) oktadec-9- enamoniowy), sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako herbicydy
PL212805B1 (pl) Imidazoliowe ciecze jonowe z anionem nitrobenzoesowym oraz sposób wytwarzania imidazoliowych cieczy jonowych z anionem nitrobenzoesowym