RS65860B1

RS65860B1 - Laminirano jezgro i rotaciona električna mašina

Info

Publication number: RS65860B1
Application number: RS20240928A
Authority: RS
Inventors: Ryu Hirayama; Kazutoshi Takeda
Original assignee: Nippon Steel Corp
Priority date: 2018-12-17
Filing date: 2019-12-17
Publication date: 2024-09-30
Also published as: CN113169593B; JP7055209B2; PL3902108T3; SG11202108946VA; EP3902108B1; TW202037043A; US11915860B2; EP3902108A1; EP3902108A4; KR20210083313A; BR112021008895A2; CA3131540A1; MY205654A; JPWO2020129928A1; WO2020129928A1; US20220020530A1; EA202192072A1; CN113169593A; TWI738152B; KR102572555B1

Description

[Oblast tehnike]

Ovaj pronalazak se odnosi na laminirano jezgro i električni motor.

Zahteva se prioritet na japanskoj patentnoj prijavi br.2018-235855, podnetoj 17. decembra 2018. godine.

[Pozadina pronalaska]

Poznato je uobičajeno laminirano jezgro koje je opisano u Patentnom dokumentu 1 u nastavku. U tom laminiranom jezgru električni čelični limovi koji su slepljeni jedni uz druge u pravcu duž kojeg su složeni. Patentni dokument 2 opisuje aparat koji ima laminaciju promenljive debljine i odstojnik koji je povezan sa tom laminacijom na određenom mestu, pri čemu je to mesto na kojem se nalazi odstojnik odabrano u odnosu na debljinu laminacije koja je određena. U patentnom dokumentu 3 opisano je laminirano jezgro koje je formirano slaganjem većeg broja delova jezgra koji predstavljaju ploče od materijala magnetnih svojstava, pri čemu su svi ti delovi jezgra pričvršćeni jedni za druge topljenjem termoplastične smole koja je raspoređena na određenom delu svakog od prethodno pomenutih delova jezgra.

[Lista citata]

[Patentni dokumenti]

[Patentni dokument 1]

Japanska neispitana patentna prijava, prva publikacija br.2011-023523

[Patentni dokument 2]

US 2015/028717 A1

[Patentni dokument 3]

Japanska neispitana patentna prijava, prva publikacija br.2008-067459

[Suština pronalaska]

[Problemi koji se rešavaju pronalaskom]

Postoji prostor za unapređenje koji se odnosi na poboljšanje magnetnih svojstava konvencionalnog laminiranog jezgra.

Ovaj pronalazak je osmišljen u odnosu na okolnosti koje su navedene u prethodnom delu teksta odnosno u odnosu na stanje tehnike, a njegov predmet je da poboljša magnetna svojstva.

[Način rešavanja problema]

Da bi se postigao cilj koji je pomenut u prethodnom delu teksta, ovaj pronalazak je definisan pomoću priloženih patentnih zahteva.

(1) Prvi aspekt ovog pronalaska je laminirano jezgro koje se sastoji od mnoštva limova od električnog čelika koji su naslaganih jedni na druge, pri čemu su obe površine tih limova obložene izolacionim premazom, a deo za lepljenje koji se nalazi između limova od električnog čelika, koji su postavljeni jedni uz druge u pravcu duž kojeg su složeni, konfigurisan je tako da omogući da limovi od električnog čelika budu zalepljeni jedni za druge, pri čemu je odnos površine područja lepljenja limova od električnog čelika prema površini dela za lepljenje 1% ili veći, odnosno 40% ili manji.

Kada limovi od električnog čelika koji se nalaze jedni pored drugih duž pravca u kojem su složeni nisu na neki način pričvršćeni jedni za druge, oni mogu da se relativno pomere s mesta. S druge strane, kada su limovi od električnog čelika koji se nalaze jedni pored drugih duž pravca u kojem su složeni fiksirani, na primer pričvršćivanjem, takvi limovi od električnog čelika postaju jako napregnuti, a samim tim imaju i veliki uticaj na magnetna svojstva laminiranog jezgra. U laminiranom jezgru izvedenom u skladu s ovim pronalaskom, limovi od električnog čelika koji se nalaze jedni pored drugih duž pravca u kojem su složeni, prilepljeni su jedi uz druge preko delova za lepljenje. Zbog toga je moguće sprečiti relativno pomeranje između limova od električnog čelika koji se nalaze jedni pored drugih duž pravca u kojem su složeni, i to u čitavom mnoštvu limova od električnog čelika. Ovde je odnos površine područja u kome se lepe limovi od električnog čelika prema površini dela koji se lepe 1% ili veći. Zahvaljujući tome obezbeđeno je lepljenje limova od električnog čelika pomoću dela za lepljenje, a relativno pomeranje limova od električnog čelika koji se nalaze postavljeni jedni uz druge duž pravca u kojem su složeni može da bude efikasno ograničeno, čak i kada se, na primer, nanošenje namotaja vrši u prorezu laminiranog jezgra. Štaviše, pošto metoda fiksiranja limova od električnog čelika nije metoda fiksiranja pomoću krutog pričvršćivanja, kao što je već opisano u prethodnom delu teksta, već se fiksiranje vrši lepljenjem, naprezanje koje se stvara u limu od električnog čelika može da se spreči odnosno znatno umanji. Zbog činjenica koje su navedene u prethodnom delu teksta, mogu da se osiguraju dobra magnetna svojstva laminiranog jezgra.

Osim toga, dok deo za lepljenje očvršćava, u limu od električnog čelika stvara se napon koji nastaje usled pritiska. Zbog toga, zahvaljujući delu predviđenom za lepljenje, lim od električnog čelika takođe može da bude napregnut i usled lepljenja.

U laminiranom jezgru izvedenom u skladu s ovim pronalaskom, odnos površine područja lepljenja limova od električnog čelika prema površini dela za lepljenje je 40% ili manji. Zbog toga naprezanje koje se stvara u limu od električnog čelika usled dejstva dela za lepljenje pri otvrgnjavanju može da se smanji na nizak nivo. Zahvaljujući tome mogu da se obezbede bolja magnetna svojstva laminiranog jezgra.

(2) U laminiranom jezgru koje je opisano u delu (1), odnos površine područja za lepljenje prema celoj površini dela koji se lepi može da bude 1% ili veći, odnosno 20% ili manji.

Odnos površine područja za lepljenje je 20% ili manji. Zbog toga naprezanje koje se stvara u limu od električnog čelika usled dela za lepljenje može dodatno da se spreči odnosno umanji.

(3) U laminiranom jezgru opisanom u delovima (1) ili (2), deo za lepljenje se nalazi duž periferne ivice lima od električnog čelika.

Deo odnosno površina za lepljenje je raspoređena duž periferne ivice lima od električnog čelika. Zbog toga, na primer, okretanje limova od električnog čelika može da bude sprečeno. Na ovaj način je moguće lako postaviti namotaj na prorez laminiranog jezgra i dodatno poboljšati magnetna svojstva laminiranog jezgra.

(4) U laminiranom jezgru opisanom u delu (3), područje u kojem nije predviđeno lepljenje na limu od električnog čelika, odnosno u kojem nema dela za lepljenje, može da se formira između područja za lepljenje lima od električnog čelika u kojem se nalazi deo za lepljenje i periferne ivice lima od električnog čelika.

(5) U laminiranom jezgru opisanom u delu (4), deo za lepljenje može da obuhvata prvi deo za lepljenje koji se nalazi duž spoljne periferne ivice lima od električnog čelika, a područje u kojem nije predviđeno lepljenje na limu od električnog čelika može da bude formirana između područja za lepljenje lima od električnog čelika u kojem se nalazi prvi deo za lepljenje i spoljne periferne ivice lima od električnog čelika.

(6) U laminiranom jezgru opisanom u delovima (4) ili (5), deo za lepljenje može da uključuje i drugi deo za lepljenje koji se nalazi duž unutrašnje periferne ivice lima od električnog čelika, a područje u kojem nije predviđeno lepljenje na limu od električnog čelika može da se formira između područja za lepljenje lima od električnog čelika u kojem se nalazi drugi deo za lepljenje i unutrašnje periferne ivice lima od električnog čelika.

Lim od električnog čelika od kojeg je formirano laminirano jezgro proizvodi se štancovanjem odnosno otsecanjem u presi lima od električnog čelika kao osnovnog materijala. Tokom procesa štancovanja, naprezanje koje je posledica procesa otsecanja - štancovanja dejstvuje po širini koja odgovara debljini ploče lima od električnog čelika, od periferne ivice lima od električnog čelika prema unutrašnjoj strani lima od električnog čelika. Pošto je periferna ivica lima od električnog čelika očvrsnuta usled tog naprezanja pri otsecanju, malo je verovatno da bi se periferna ivica lima od električnog čelika deformisala i lokalno izvila. Prema tome, malo je verovatno da će doći do deformacije odnosno uvijanja lima od električnog čelika čak i kada se ne vrši lepljenje duž periferne ivice lima od električnog čelika. Zbog toga, čak i kada se područje u kojem nije predviđeno lepljenje formira na perifernoj ivici lima od električnog čelika, deformacija lima od električnog čelika može da bude sprečeno. Moguće je sprečiti i dejstvo nepotrebnog naprezanja na lim od električnog čelika tako što će se područja u kojem nije predviđeno lepljenje formirati na ovaj način. Usled toga, moguće je dodatno obezbediti bolja magnetna svojstva laminiranog jezgra.

(7) U laminiranom jezgru opisanom u bilo kom od delova (1) do (6), lim od električnog čelika može da obuhvata zadnji deo toroidalnog jezgra i više zupčastih delova koji tako strče, da se zrakasto protežu duž poluprečnika od zadnjeg dela jezgra i raspoređeni su u intervalima duž obima zadnjeg dela jezgra.

(8) U laminiranom jezgru opisanom u delu (7), odnos površina područja za lepljenje zadnjeg dela jezgra i dela za lepljenje može da bude jednaka ili veća od odnosa površina područja za lepljenje zupčastog dela i dela za lepljenje.

Kada je širina zupčastog dela (veličina merena duž obima) uža od širine zadnjeg dela jezgra (veličine merene u smeru duž poluprečnika), magnetni fluks je koncentrisan na zupčasti deo, a gustina magnetnog fluksa zupčastog dela ima tendenciju povećanja. Zbog toga, kada usled delovanja dela za lepljenje na lim od električnog čelika on počne da trpi naprezanje, a to naprezanje je ujednačenog intenziteta, uticaj na magnetna svojstva zupčastog dela biće veći od uticaja na magnetna svojstva zadnjeg dela jezgra.

Odnos površina područja za lepljenje zadnjeg dela jezgra i njegovog dela za lepljenje je jednaka ili veća od odnosa površina područja za lepljenje zupčastog dela i njegovog dela za lepljenje. Zbog toga je moguće obezbediti snagu lepljenja celog laminiranog jezgra u zadnjem delu jezgra, pri čemu se smanjuje uticaj na pogoršanje magnetnih svojstava usled naprezanja, a naprezanja su posledica delovanja dela za lepljenje zupčastog dela.

(9) U laminiranom jezgru opisanom u delu (8), lim od električnog čelika može da sadrži zadnji deo toroidalnog jezgra i više zupčastih delova koji strče na unutra zrakasto se protežući duž poluprečnika od zadnjeg dela jezgra i raspoređeni su u intervalima duž obima zadnjeg dela jezgra, pri čemu deo za lepljenje može da obuhvata prvi deo za lepljenje koji je postavljen duž spoljašnje periferne ivice lima od električnog čelika i drugi deo za lepljenje koji je postavljen duž unutrašnje periferne ivice lima od električnog čelika, pri čemu prvi odnos koji predstavlja odnos širine dela prvog dela za lepljenje koji je postavljen duž spoljašnje periferne ivice zadnjeg dela jezgra i širine zadnjeg dela jezgra, može da bude 33% ili manji, kao i drugi odnos koji predstavlja odnos širine dela drugog dela za lepljenje koji se nalazi duž bočne ivice zupčastog dela i širine zupčastog dela, koji može da bude 10% ili manji.

(10) U laminiranom jezgru opisanom u delu (9), prvi odnos može da bude 5% ili veći, a drugi odnos može da bude 5% ili veći.

(11) U laminiranom jezgru opisanom u delovima (9) ili (10), prvi odnos može da bude jednak ili veći od drugog odnosa.

Prvi odnos je 33% ili manji, a drugi odnos je 10% ili manji. Kada su oba odnosa velika, odnos površina područja za lepljenje postaje veliki. Prema tome, odnos površina područja za lepljenje može da se smanji na odgovarajuću vrednost ili na manju vrednost, na primer, 40% ili manje, tako što će se na odgovarajući način izvesti lepljenje da oba odnosa budu mala.

Čak i kada je jedan od odnosa izuzetno visok, prvi ili drugi (na primer, više od 50%), a drugi izuzetno mali (na primer, 0%), u takvom slučaju sam odnos površine područja za lepljenje može da bude ograničen na odgovarajuću vrednost ili nižu. Međutim, u tom slučaju postoji velika verovatnoća da bi lokalno lepljenje moglo da bude nedovoljne snage na zadnjem delu jezgra ili na zupčastom delu.

S druge strane, u laminiranom jezgru su prvi odnos i drugi odnos ispod određene vrednosti, a jedan od odnosa nije ekstremno visok. Na osnovu toga je moguće da se lako obezbedi snaga lepljenja i u zadnjem delu jezgra, kao i u zupčastom delu, dok je odnos površine područja za lepljenje smanjen na odgovarajuću vrednost ili na nižu vrednost. Na primer, kada su oba odnosa 5% ili veći, moguće je da se lako obezbedi dobra snaga lepljenja i u zadnjem delu jezgra, kao i u zupčastom delu.

Generalno posmatrano, oblik zupčastog dela je ograničen, na primer, u odnosu na broj polova i broj proreza. Dakle, nije lako podesiti širinu zupčastog dela. S druge strane, ograničenje koje je navedeno u prethodnom delu teksta nema uticaja na zadnji deo jezgra, pa širina zadnjeg dela jezgra može da se lako podesi. Uz to, zadnji deo jezgra treba da obezbedi čvrstoću laminiranog jezgra. Zbog toga širina zadnjeg dela jezgra ima uvek tendenciju da bude velika.

Zbog ovoga što je navedeno u prethodnom opisu, može se reći da širina zadnjeg dela jezgra ima tendenciju ka tome da bude veća od širine zupčastog dela. Zbog toga je i magnetni fluks široko raspršen u zadnjem delu jezgra duž širine, a gustina magnetnog fluksa u zadnjem delu jezgra ima tendenciju ka tome da bude niža od gustine magnetnog fluksa u zupčastom delu. Zato čak i kada dođe do naprezanja u limu od električnog čelika usled dejstva dela za lepljenje, i kada dođe do naprezanja u zadnjem delu jezgra, uticaj na magnetna svojstva biće manji nego da se naprezanje pojavilo u zupčastom delu.

Kada je prvi odnos jednak ili veći od drugog odnosa, može se reći da je deo za lepljenje neravnomerno raspoređen u zadnjem delu jezgra u poređenju sa zupčastim delom. U tom slučaju, kao što je opisano u prethodnom delu teksta, kada se naprezanje pojavi u zadnjem delu jezgra, uticaj na magnetna svojstva biće manji nego kada se naprezanje pojavi u zupčastom delu. Dakle, uticaj na magnetna svojstva koja se stvaraju na limu 40 od električnog čelika može da se ograniči da bude mali tako, što se odnos površine područja za lepljenje obezbeđuje podešavanjem prvog odnosa tako da bude jednak ili veći od drugog odnosa.

(12) U laminiranom jezgru koje je opisano u bilo kom delu od (1) do (11), prosečna debljina dela za lepljenje može da bude od 1,0 μm do 3,0 μm.

(13) U laminiranom jezgru koje je opisano u bilo kom delu od (1) do (12), prosečan Jangov modul elastičnosti pri zatezanju E (zatezna elastičnost) dela za lepljenje može da bude od 1500 MPa do 4500 MPa.

(14) U laminiranom jezgru koje je opisano u bilo kom delu od (1) do (13), deo za lepljenje može da sadrži adhezivni lepak na akrilnoj bazi, na sobnoj temperaturi, koji sadrži SGA (drugu generaciju akrila) napravljenu od lepka na bazi akrila koji sadrži elastomere.

(15) Drugi aspekt ovog pronalaska je električni motor koji sadrži laminirano jezgro koje je opisano u bilo kojem od delova od (1) do (14).

[Efekti pronalaska]

U skladu s ovim pronalaskom, moguće je poboljšati magnetna svojstva laminiranog jezgra.

[Kratak opis crteža]

Slika 1 predstavlja poprečni presek električnog motora u skladu sa izvođenjem koje nije deo ovog pronalaska.

Slika 2 predstavlja pogled odozgo na stator koji je deo električnog motora prikazanog na slici 1.

Slika 3 predstavlja pogled sa strane na stator koji je deo električnog motora prikazanog na slici 1.

Slika 4 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora koji je prikazan na slikama 2 i 3.

Slika 5 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora koji je deo električnog motora izvedenog u skladu s prvim modifikovanim primerom izvođenja elektromotora prikazanog na slici 1.

Slika 6 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora koji je deo električnog motora izvedenog u skladu s drugim modifikovanim primerom izvođenja elektromotora prikazanog na slici 1.

Slika 7 predstavlja prikaz uvećanog detalja statora prikazanog na slici 6.

Slika 8 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora izvedeno u cilju simulacije gubitka gvožđa u verifikacionom testu, i predstavlja pogled odozgo koji prikazuje stanje u kome je odnos površine područja prijanjanja 100%. Slika 9 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora izvedeno u cilju simulacije gubitka gvožđa u verifikacionom testu, i predstavlja pogled odozgo koji prikazuje stanje u kome je odnos površine područja prijanjanja 80%. Slika 10 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora izvedeno u cilju simulacije gubitka gvožđa u verifikacionom testu, i predstavlja pogled odozgo koji prikazuje stanje u kome je odnos površine područja prijanjanja 60%. Slika 11 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora izvedeno u cilju simulacije gubitka gvožđa u verifikacionom testu, i predstavlja pogled odozgo koji prikazuje stanje u kome je odnos površine područja prijanjanja 40%. Slika 12 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora izvedeno u cilju simulacije gubitka gvožđa u verifikacionom testu, i predstavlja pogled odozgo koji prikazuje stanje u kome je odnos površine područja prijanjanja 20%. Slika 13 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika i područje za lepljenje statora izvedeno u cilju simulacije gubitka gvožđa u verifikacionom testu, i predstavlja pogled odozgo koji prikazuje stanje u kome je odnos površine područja prijanjanja 0%. Slika 14 predstavlja pogled odozgo na lim od električnog čelika statora koji su izvedeni u cilju simulacije gubitka gvožđa u verifikacionom testu, i predstavlja pogled odozgo koji prikazuje stanje u kome je lim od električnog čelika pričvršćen i spojen.

Slika 15 predstavlja grafikon koji prikazuje rezultate verifikacionog testa.

[Izvođenja u kojima se implementira pronalazak]

Električni motor u skladu s nekim od izvođenja ovog pronalaska će u daljem tekstu biti opisan uz pozivanje na crteže. U tom izvođenju, motor, posebno elektromotor sa naizmeničnom strujom (AC motor), preciznije sinhroni motor, i još preciznije, sinhroni motor sa stalnim magnetom, biće prikazan kao elektromotor. Ovaj tip motora je pogodan, na primer, za električno vozilo. Kao što je prikazano na slikama 1 i 2, elektromotor 10 uključuje stator 20, rotor 30, kućište 50 i rotacionu osovinu 60. Stator 20 i rotor 30 su smešteni u kućištu 50. Stator 20 je pričvršćen za kućište 50.

U ovom izvođenju, za elektromotor 10 usvojen je tip elektromotora sa unutrašnjim rotorom u kome se rotor 30 nalazi unutar statora 20. Međutim, kao električni motor 10 može biti usvojen i tip elektromotora sa spoljašnjim rotorom u kojem se rotor 30 nalazi izvan statora 20. Dalje, u ovom izvođenju električni motor 10 je trofazni naizmenični motor sa 12 polova i 18 proreza. Međutim, na primer, broj polova, broj proreza, broj faza i slično, može da se promeni prema potrebi. Elektromotor 10, na primer, može da se okreće brzinom rotacije od 1000 obrtaja u minutu primenom struje pobude koja ima efektivnu vrednost od 10 A i frekvenciju od 100 Hz na svakoj fazi.

Stator 20 uključuje jezgro 21 statora i namotaje (nije prikazan).

Jezgro 21 statora obuhvata zadnji deo 22 toroidalnog jezgra i više zupčastih delova 23. U nastavku će se osni pravac (smer centralne ose O jezgra 21 statora) jezgra 21 statora (zadnji deo 22 jezgra) nazivati pravcem duž ose, dok će se pravac duž poluprečnika (pravac upravan na centralnu osu O jezgra 21 statora) jezgra 21 statora (zadnji deo 22 jezgra) nazvati pravcem duž poluprečnika, a pravac duž obima (smer rotacije oko centralne ose O jezgra 21 statora) jezgra 21 statora (zadnji deo 22 jezgra) biće nazivan pravcem duž obima.

Zadnji deo 22 jezgra ima oblik toroida posmatrano u pogledu odozgo na stator 20 kada se gleda u pravcu duž ose.

Ukupan broj odnosno mnoštvo zupčastih delova 23 pruža se od zadnjeg dela 22 jezgra prema unutra u pravcu duž poluprečnika (prema centralnoj osi O zadnjeg dela 22 jezgra, duž poluprečnika). Svi zupčasti delovi 23 su raspoređeni u jednakim intervalima duž obima. U ovom izvođenju, 18 zupčastih delova 23 je postavljeno sa intervalom centralnog ugla od 20 stepeni, sa središtem na centralnoj osi O. Svi odnosno mnoštvo zupčastih delova 23 je napravljeno tako da svi imaju isti oblik i istu veličinu.

Namotaj je namotan oko zupčastih delova 23. Namotaj može da bude koncentrisan ili raspodeljen namotaj.

Rotor 30 je smešten unutar statora 20 (jezgro 21 statora) u pravcu duž poluprečnika. Rotor 30 sadrži jezgro 31 rotora i više stalnih magneta 32.

Jezgro 31 rotora je napravljeno u obliku toroida (toroidnog - prstenastog oblika) i postavljeno je tako da deli istu osu sa statorom 20 (koaksijalno je postavljeno). Rotaciona osovina 60 je postavljena u jezgru 31 rotora. Rotaciona osovina 60 je pričvršćena za jezgro 31 rotora.

Mnoštvo stalnih magneta 32 je pričvršćeno na jezgro 31 rotora. U ovom izvođenju pronalaska, komplet od dva stalna magneta 32 formira jedan magnetni pol. Mnoštvo kompleta stalnih magneta 32 je raspoređeno u jednakim intervalima duž obima. U ovom izvođenju postoji 12 kompleta (ukupno 24) stalnih magneta 32, koji su postavljeni u intervalu od 30 stepeni centralnog ugla, sa središtem na centralnoj osi O.

U ovom izvođenju, unutrašnji motor sa stalnim magnetom je usvojen kao sinhroni motor sa stalnim magnetom. U jezgru 31 rotora napravljeno je više prolaznih rupa 33 koje prolaze kroz jezgro 31 rotora u pravcu paralelnom s osom. Broj tih prolaznih rupa 33 odgovara broju svih stalnih magneta 32. Svaki od stalnih magneta 32 je pričvršćen za jezgro 31 rotora i to tako da su postavljeni u odgovarajuću prolaznu rupu 33. Pričvršćavanje svakog od tih stalnih magneta 32 za jezgro 31 rotora može da se ostvari, na primer, pomoću lepljenja spoljne površine stalnog magneta 32 za unutrašnju površinu otvora 33, lepkom ili nekim sličnim sredstvom za lepljenje. Kao elektromotor sa stalnim magnetom može se usvojiti i spoljašnji elektromotor sa stalnim magnetom umesto unutrašnjeg elektromotora sa stalnim magnetom.

I jezgro 21 statora i jezgro 31 rotora su laminirana jezgra. Laminirano jezgro se formira slaganjem više limova 40 od električnog čelika.

Naslagana odnosno ukupna debljina i jezgra 21 statora i jezgra 31 rotora je, na primer, 50,0 mm. Spoljašnji prečnik jezgra 21 statora je, na primer, 250,0 mm. Unutrašnji prečnik jezgra 21 statora je, na primer, 165,0 mm. Spoljašnji prečnik jezgra 31 rotora je, na primer, 163,0 mm. Unutrašnji prečnik jezgra 31 rotora je, na primer, 30,0 mm. Međutim, ove vrednosti su samo primer, a ukupna debljina naslaganih limova, spoljašnji prečnik i unutrašnji prečnik jezgra 21 statora, i debljina naslaganih limova, spoljašnji prečnik i unutrašnji prečnik jezgra 31 rotora nisu ograničeni na ove vrednosti. Ovde je unutrašnji prečnik jezgra 21 statora baziran na krajnjem delu vrha zupčastog dela 23 jezgra 21 statora. Unutrašnji prečnik jezgra 21 statora je prečnik virtuelnog kruga upisanog preko svih vrhova krajnjih delova zupčastih delova 23 statora.

Svaki od limova 40 od električnog čelika od kojih je sačinjeno jezgro 21 statora i jezgro 31 rotora se prave, na primer, štancovanjem lima od električnog čelika kao osnovnog materijala. Kao lim 40 od električnog čelika, može da se koristi poznati čelični električni lim (transformatorski čelik). Hemijski sastav lima 40 od električnog čelika nije posebno ograničen. U ovom izvođenju je kao lim 40 od električnog čelika usvojen čelični električni lim sa neorijentisanom strukturom (zrnima). Kao čelični električni lim sa neorijentisanom strukturom može se, na primer, usvojiti čelični električni lim sa neorijentisanom strukturom prema standardu JIS C 2552 :2014. Međutim, kao lim 40 od električnog čelika, takođe je moguće usvojiti i čelični električni lim sa orijentisanom strukturom umesto čeličnog električnog lima sa neorijentisanom strukturom. Kao čelični električni lim sa orijentisanom strukturom može se usvojiti, na primer, čelična električna traka sa orijentisanom strukturom prema standardu JIS C 2553:2012.

Na obe površine lima 40 od električnog čelika naneti su izolacioni premazi da bi se poboljšala obradivost čeličnog električnog lima i gubitak gvožđa u laminiranom jezgru. Na primer, (1) neko neorgansko jedinjenje, (2) organska smola, (3) smeša neorganskog jedinjenja i organske smole, i slično, mogu se iskoristiti kao supstance od kojih će biti sačinjen izolacioni premaz. Primeri neorganskog jedinjenja uključuju (1) kompleks dihromata i borne kiseline, (2) kompleks fosfata i silicijum-dioksida i slično. Primeri organske smole obuhvataju epoksidnu smolu, akrilnu smolu, smolu na bazi akril-stirena, poliestersku smolu, smolu na bazi silicijuma, smolu na bazi fluora i slične smole.

Da bi se obezbedio izolacioni učinak između limova 40 od električnog čelika koji su naslagani jedni na druge, poželjno je da debljina izolacionog premaza (debljina po jednoj površini lima 40 od električnog čelika) bude 0,1 μm ili veća.

S druge strane, sa povećanjem debljine izolacionog premaza izolacioni efekat postaje sve zasićeniji. Dalje, sa povećanjem debljine izolacionog premaza, povećava se i udeo izolacionog sloja u jezgru statora, a magnetna svojstva jezgra statora se pogoršavaju. Prema tome, izolacioni premaz treba da bude što tanji, ali pritom u debljini odnosno opsegu u kojem je obezbeđen njegov izolacioni učinak. Debljina izolacionog premaza (debljina po jednoj površini lima 40 od električnog čelika) je poželjno 0,1 μm ili veća i 5 μm ili manja, a povoljnije 0,1 μm ili veća i 2 μm ili manja.

Uporedo sa smanjivanjem debljine lima 40 od električnog čelika i efekat poboljšanja u pogledu gubitka gvožđa postepeno postaje sve više zasićen. Dalje, kako se smanjuje debljina lima 40 od električnog čelika, povećava se cena proizvodnje lima 40 od električnog čelika. Prema tome, poželjno je da debljina lima 40 od električnog čelika bude 0,10 mm ili veća, imajući u vidu efekat poboljšanja u pogledu gubitka gvožđa i troškove proizvodnje.

S druge strane, kada je lim 40 od električnog čelika previše debeo, obrada štancovanjem lima 40 od električnog čelika postaje otežana. Zbog toga, kada se razmatra obrada štancovanjem lima 40 od električnog čelika, poželjno je da debljina lima 40 od električnog čelika bude 0,65 mm ili manja.

Dalje, uporedo sa povećanjem debljine lima 40 od električnog čelika, povećava se i gubitak gvožđa. Zbog toga, kada se uzmu u obzir karakteristike gubitka gvožđa lima 40 od električnog čelika, poželjno je da debljina lima 40 od električnog čelika bude 0,35 mm ili manja, povoljnije 0,20 mm ili 0,25 mm.

Uzimajući u obzir gore navedene činjenice, debljina svakog od limova 40 od električnog čelika je, na primer, 0,10 mm ili veća i 0,65 mm ili manja, poželjno 0,10 mm ili veća i 0,35 mm ili manja, a poželjnije 0,20 mm ili 0,25 mm. Ta debljina limova 40 od električnog čelika uključuje i debljinu izolacionog premaza.

Ukupan broj limova 40 od električnog čelika koji formiraju jezgro 21 statora je slepljeno preko dela 41 za lepljenje. Deo 41 za lepljenje je lepak koji se nalazi između limova 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge u pravcu duž kojeg su složeni, pri čemu taj lepak očvršćava, a da se delovi ne razdvoje. Kao lepak, na primer, može da se koristi termoreaktivni lepak sa vezivanjem pomoću polimera. U pogledu sastava lepka, (1) može se primeniti smola na bazi akrila, (2) smola na bazi epoksida, (3) smeša koja sadrži smolu na bazi akrila i smolu na bazi epoksida, i slično. Kao sredstvo za lepljenje, kao dodatak termoreaktivnom lepku, može da se koristi i lepak koji za lepljenje koristi radikalnu polimerizaciju ili slično, a sa stanovišta produktivnosti, poželjno je da se koristi lepak koji očvršćava na sobnoj temperaturi. Lepak koji očvršćava na sobnoj temperaturi, očvršćava na 20°C do 30°C. Kao lepak koji očvršćava na sobnoj temperaturi, povoljan je lepak na bazi akrila. Tipični akrilni lepkovi uključuju drugu generaciju lepkova na bazi akrila (SGA) i slične lepkove. Anaerobni lepak, instant lepak i lepak na bazi akrila koji sadrži elastomer mogu da se koriste sve dok ne utiču na narušavanje efekata ovog pronalaska. Lepljenje koje se ovde pominje se odnosi na stanje pre očvršćavanja lepka i nakon što lepak očvrsne postaje deo 41 za lepljenje.

Prosečan Jangov modul elastičnosti pri zatezanju E (zatezna elastičnost) dela 41 za lepljenje na sobnoj temperaturi (od 20°C do 30°C) je u opsegu od 1500 MPa do 4500 MPa. Kada je prosečan modul elastičnosti pri zatezanju E dela 41 za lepljenje manji od 1500 MPa, pojavljuje se problem koji se ogleda u tome da se smanjuje krutost laminiranog jezgra. Zbog toga je donja granica prosečnog modula elastičnosti pri zatezanju E dela 41 za lepljenje 1500 MPa, povoljnije 1800 MPa. Nasuprot tome, kada prosečni modul elastičnosti pri zatezanju E dela 41 za lepljenje premaši 4500 MPa, pojavljuje se problem koji se ogleda u tome da se izolacioni premaz formiran na površini lima 40 od električnog čelika počinje da ljušti. Prema tome, gornja granica prosečnog modula elastičnosti pri zatezanju E dela 41 za lepljenje iznosi 4500 MPa, a povoljnije je da bude na 3650 MPa.

Prosečan Jangov modul elastičnosti pri zatezanju E meri se rezonantnom metodom. Konkretno, modul elastičnosti pri zatezanju E se meri na osnovu standarda JIS R 1602: 1995.

Preciznije rečeno, prvo se proizvodi uzorak za merenje (nije prikazan). Ovaj uzorak se dobija lepljenjem dva lima 40 od električnog čelika lepkom, čija stvojstva treba izmeriti, i ostavlja se da lepak očvrsne kako bi se formirao deo 41 za lepljenje. Kada je lepak termoreaktivnog tipa, očvršćavanje se vrši zagrevanjem i pritiskom pri čemu se uslovi zagrevanja i pritiska određuju u skladu sa stvarnom obradom. S druge strane, kada lepak pripada tipu lepkova koji očvršćavaju na sobnoj temperaturi, to se izvodi pomoću pritiska, na sobnoj temperaturi.

Zatim se modul elastičnosti pri zatezanju E ovog uzorka meri rezonantnom metodom. Kao što je opisano u prethodnom delu teksta, metoda za merenje modula elastičnosti pri zatezanju rezonantnom metodom se izvodi na osnovu standarda JIS R 1602: 1995. Nakon toga, Jangov modul elastičnosti pri zatezanju samog dela 41 za lepljenje može da se dobije tako što će se uticaj samog lima 40 od električnog čelika ukloniti iz izmerenog modula elastičnosti pri zatezanju uzorka (njegove izmerene vrednost) pomoću proračuna.

Pošto je modul elastičnosti pri zatezanju E dobijen iz uzorka na ovaj način jednak prosečnoj vrednosti svih laminiranih jezgara, ta vrednost se smatra prosečnim modulom elastičnosti pri zatezanju E. Sastav je podešen tako da se prosečan modul elastičnosti pri zatezanju E gotovo ne menja duž pravca slaganja u položaju u kojem su limovi složeni, ili duž pravaca paralelnih s osom duž čitavog obima laminiranog jezgra. Zahvaljujući tome, prosečan Jangov modul elastičnosti pri zatezanju E može da se podesi na vrednost koja je dobijena merenjem očvrslog dela 41 za lepljenje na krajnjoj gornjoj poziciji laminiranog jezgra.

Kao metoda lepljenja, na primer, može da se usvoji postupak nanošenja lepka na limove 40 od električnog čelika, da bi se potom međusobno zalepili pomoću zagrevanja ili pomoću presovanja, ili pomoću obe te metode. Način zagrevanja može da bude bilo koji, na primer, kao što je grejanje u visokotemperaturnom kupatilu ili električnoj peći, ili pomoću metoda direktnog napajanja toplotnom energijom i sličnih metoda.

Da bi se postigla stabilna i potrebna čvrstoća lepljenja, poželjno je da debljina dela 41 za lepljenje bude 1 μm ili veća.

S druge strane, kada debljina dela 41 za lepljenje prelazi 100 μm, sila lepljenja postaje prevelika odnosno zasićena. Dalje, uporedo sa povećanjem debljine dela 41 za lepljenje, smanjuje se faktor prostora, a smanjuju se i magnetna svojstva kao što je gubitak gvožđa laminiranog jezgra. Prema tome, poželjno je da debljina dela 41 za lepljenje bude 1 μm ili veća i 100 μm ili manja, a povoljnije 1 μm ili veća i 10 μm ili manja.

U prethodno navedenom opisu, debljina dela 41 za lepljenje označava prosečnu debljinu dela 41 za lepljenje.

Poželjnije je da prosečna debljina dela 41 za lepljenje bude 1,0 μm ili veća i 3,0 μm ili manja. Kada je prosečna debljina dela 41 za lepljenje manja od 1,0 μm, ne može da se obezbedi dovoljna sila lepljenja, kao što je opisano u prethodnom delu teksta. Prema tome, donja granica prosečne debljine dela 41 za lepljenje je 1,0 μm, a poželjnije 1,2 μm. Nasuprot tome, ako je prosečna debljina dela 41 za lepljenje veća od 3,0 μm, javljaju se problemi kao što je veliko povećanje naprezanja lima 40 od električnog čelika usled skupljanja tokom termoreaktiviranja lepka. Prema tome, gornja granica prosečne debljine dela 41 za lepljenje je 3,0 μm, a povoljnije je da bude 2,6 μm.

Prosečna debljina dela 41 za lepljenje je prosečna vrednost svih laminiranih jezgara. Prosečna debljina dela 41 za lepljenje se veoma malo menja duž pravca slaganja u položaju u kojem su limovi složeni, ili duž pravaca paralelnih s osom svuda celom dužinom obima laminiranog jezgra. Prema tome, prosečna debljina dela 41 za lepljenje može da se odredi kao prosečna vrednost numeričkih vrednosti izmerenih na 10 ili više tačaka duž obima na krajnjoj gornjoj poziciji laminiranog jezgra.

Prosečna debljina dela 41 za lepljenje može da se podesi, na primer, tako što će se promeniti količina nanesenog lepka. Dalje, u slučaju termoreaktivnog lepka, prosečan modul elastičnosti pri zatezanju E dela 41 za lepljenje može da se podesi, na primer, promenom jednog ili oba uslova koji se primenjuju tokom lepljenja – zagrevanja ili pritiska – kao i promenom vrste reagensa za očvršćavanje.

U ovom izvođenju, svi limova 40 od električnog čelika koji formiraju jezgro 31 rotora pričvršćeni su jedni za druge pomoću pričvršćivača C (čivija). Međutim, svi limova 40 od električnog čelika, koji formiraju jezgro 31 rotora, mogu da budu prilepljeni jedni za druge i delom 41 za lepljenje.

Laminirana jezgra, kao što je jezgro 21 statora i jezgro 31 rotora, mogu da se formiraju i takozvanim naizmeničnim (turn) slaganjem.

U ovom predstavljenom izvođenju pronalaska, kao što je prikazano na slikama 3 i 4, limovi 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca slaganja pričvršćeni su jedni za druge pomoću dela 41 za lepljenje. U primeru koji je ilustrovan, limovi 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca slaganja pričvršćuju se samo lepljenjem, a ne pričvršćavanjem pomoću drugih metoda (na primer, pričvršćivanjem čivijama i sl.).

Kao što je prikazano na Slici 4, limovi 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca slaganja nisu prilepljeni jedni za druge preko čitavih svojih površina. Ti limovi 40 od električnog čelika su lokalno zalepljeni jedni za druge.

U predstavljenom izvođenju pronalaska, limovi 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca slaganja pričvršćeni su jedni za druge pomoću dela 41 za lepljenje, koji se nalazi duž periferne ivice lima 40 od električnog čelika. Konkretno, limovi 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca slaganja su pričvršćeni jedan za drugi pomoću prvog dela 41a za lepljenje i drugog dela 41b za lepljenje. Prvi deo 41a za lepljenje se nalazi duž spoljne periferne ivice lima 40 od električnog čelika posmatrano duž pravca slaganja u pogledu odozgo na lim 40 od električnog čelika. Drugi deo 41b za lepljenje se nalazi duž unutrašnje periferne ivice lima 40 od električnog čelika posmatrano duž pravca slaganja u pogledu odozgo na lim 40 od električnog čelika. Posmatrano iz pogleda odozgo, oba ta dela za lepljenje, i prvi deo 41a za lepljenje i drugi deo 41b za lepljenje, formiran su u obliku trake. U ovom izvođenju, pod oblikom trake se takođe podrazumeva oblik u kome se širina te trake menja u sredini. Na primer, u oblik trake koji se proteže duž jednog pravca takođe obuhvata i oblik u kome su zaobljena mesta na traci neprekidna duž jednog pravca, a da pritom nisu podeljena. Međutim, činjenica da se deo 41 za lepljenje nalazi duž periferne ivice, ne pretpostavlja oblik u kome će deo 41 za lepljenje biti nužno neprekidan u jednom smeru. Na primer, ovo takođe uključuje i slučaj u kome je duž jednog pravca raspoređeno više delova 41 za lepljenje sa razmacima. Međutim, u ovom slučaju, poželjno je da je rastojanje (dužina u jednom pravcu) između parova delova za 41 za lepljenje koji se nalaze postavljeni jedni uz druge duž jednog pravca bude veliko, te da veličina svakog od parova delova za 41 za lepljenje (dužina u jednom pravcu) takođe bude velika.

Dalje, činjenica da se deo 41 za lepljenje nalazi postavljen duž periferne ivice uključuje ne samo slučaj u kojem je deo 41 za lepljenje postavljen tako da nema razmaka između njega i periferne ivice, već i slučaj u kome je deo 41 za lepljenje postavljen tako da postoji razmak između njega i periferne ivice lima 40 od električnog čelika. U ovom slučaju, činjenica da se deo 41 za lepljenje nalazi postavljen duž periferne ivice znači da se deo 41 za lepljenje pruža u suštini paralelno sa perifernom ivicom koja je u pitanju. Drugim rečima, činjenica da se deo 41 za lepljenje nalazi duž periferne ivice uključuje ne samo slučaj u kome je deo 41 za lepljenje potpuno paralelan sa perifernom ivicom, već i slučaj u kome deo 41 za lepljenje ima nagib od, na primer, 5 stepeni ili manje u odnosu na perifernu ivicu.

Prvi deo 41a za lepljenje je nanesen duž spoljne periferne ivice lima 40 od električnog čelika. Prvi deo 41a za lepljenje se proteže bez prekida duž celog obima posmatrano u pravcu duž obima. Prvi deo 41a za lepljenje je formiran u obliku prstena posmatrano u pogledu odozgo na prvi deo 41a za lepljenje, kada se posmatra u pravcu slaganja.

Drugi deo 41b za lepljenje je nanesen duž unutrašnje periferne ivice lima 40 od električnog čelika. Drugi deo 41b za lepljenje se proteže neprekidno duž celog obima u pravcu duž obima. Drugi deo 41b za lepljenje obuhvata sve delove 44 za lepljenje na zupčastim delovima i više delova 45 za lepljenje na zadnjem delu jezgra. Veliki broj delova 44 za lepljenje na zupčastim delovima je formirano u intervalima duž obima, i jedan za drugim su raspoređeni na zupčastim delovima 23. Više delova 45 za lepljenje na zadnjem delu jezgra raspoređeno je u zadnjem delu 22 jezgra i povezuju delove 44 za lepljenje na zupčastim delovima koji se nalaze postavljeni jedni uz druge duž obima. Deo 44 za lepljenje na zupčastim delovima obuhvata par prvih delova 44a za lepljenje i jedan drugi deo 44b za lepljenje. Prvi delovi 44a su raspoređeni sa razmakom između sebe duž obima. Prvi delovi 44a se pružaju pravcem duž prečnika. Svaki od prvih delova 44a za lepljenje se pruža u obliku trake pravcem duž poluprečnika. Drugi deo 44b za lepljenje povezuje par prvih delova 44a jedan sa drugim u pravcu duž obima. Drugi deo 44b pruža se u obliku trake duž obima.

U ovoj varijanti izvođenja pronalaska, u pogledu odozgo na lim 40 od električnog čelika, deo 41 za lepljenje je nanesen bez razmaka u odnosu na perifernu ivicu lima 40 od električnog čelika, ali ovaj pronalazak nije ograničen samo na tu varijantu. Na primer, kao i kod statora 20A koji je izveden u skladu s prvim modifikovanim primerom koji je prikazan na slici 5, u pogledu odozgo na lim 40 od električnog čelika, deo 41 za lepljenje može da bude postavljen tako da postoji razmak između njega i periferne ivice lima 40 od električnog čelika. To jest, područje 43 koje nije predviđeno za lepljenje lima 40 od električnog čelika u kojem nema postavljenog dela 41 za lepljenje može da se formira između područja 42 za lepljenje lima 40 od električnog čelika u kojem je postavljen deo 41 za lepljenje i periferne ivice lima 40 od električnog čelika. Područje 42 za lepljenje lima 40 od električnog čelika u kojem je postavljen deo 41 za lepljenje označava deo površine lima 40 od električnog čelika koji je okrenut u pravcu slaganja (u daljem tekstu na ovaj deo biće nazivan prva površina lima 40 od električnog čelika) na kojem je nanesen lepak koji je očvrsnuo, a da nema razmicanja. Područje 43 koje nije predviđeno za lepljenje lima 40 od električnog čelika u kojem nije predviđeno da se nalazi deo 41 za lepljenje označava oblast prve površine lima 40 od električnog čelika u kojoj nije nanesen lepak koji je očvrsnuo, a da se nije podelio.

Činjenica da se deo 41 za lepljenje nalazi postavljen duž periferne ivice ne uključuje slučaj u kojem je deo 41 za lepljenje postavljen tako da postoji razmak između njega i periferne ivice koji prelazi određenu širinu u odnosu na perifernu ivicu lima 40 od električnog čelika. Konkretno, razmak između dela 41 za lepljenje i periferne ivice lima 40 od električnog čelika je toliki da nije veći više od tri puta od veličine koja odgovara debljini ploče lima 40 od električnog čelika. Poželjno je da razmak (širina) između dela 41 za lepljenje i periferne ivice lima 40 od električnog čelika ne bude veći od debljine ploče lima 40 od električnog čelika, a može da bude i 3 ili manje puta kraći od debljine ploče. Kada je ta širina jednaka nuli, deo 41 za lepljenje je postavljen na perifernoj ivici lima 40 od električnog čelika bez ikakvog razmaka.

U ovoj varijanti izvođenja, oblici svih delova 41 za lepljenje koji se nalaze postavljeni između limova 40 od električnog čelika su isti u pogledu odozgo. Oblik dela 41 za lepljenje u pogledu odozgo označava celokupni oblik dela 41 za lepljenje u pogledu odozgo na limu 40 od električnog čelika u kojem se deo 41 za lepljenje nalazi kada se posmatra duž pravca slaganja. Činjenica da u pogledu odozgo svi delovi 41 za lepljenje koji su postavljeni između limova 40 od električnog čelika imaju isti oblik, ne uključuje samo slučaj u kojem svi delovi 41 za lepljenje koji su postavljeni između limova 40 od električnog čelika imaju potpuno isti oblik posmatrano odozgo, već i slučaj u kome oni načelno gledano imaju isti oblik. Slučaj u kojem oni imaju načelno isti oblik je slučaj u kojem se oblik svih delova 41 za lepljenje koji su postavljeni između limova 40 od električnog čelika potpuno podudara 95% ili više, kada se posmatra iz pogleda odozgo.

U ovoj varijanti izvođenja, odnos područja za lepljenje na limu 40 od električnog čelika i dela 41 za lepljenje je 1% ili veći i 40% ili manji. U ilustrativnom primeru, odnos područja za lepljenje i dela za lepljenje je 1% ili veći i 20% ili manji, a naročito iznosi 20%. Odnos područja za lepljenje lima 40 od električnog čelika i dela 41 za lepljenje je odnos površine područja (područja 42 za lepljenje) na prvoj površini u kojem se nalazi postavljen deo 41 za lepljenje i površine prve površine lima 40 od električnog čelika. Područje u kojem je postavljen deo 41 za lepljenje je područje (područje 42 za lepljenje) prve površine lima od električnog čelika 40 u kojem je postavljen lepak koji je očvrsnuo, a da se nije razdvojio. Površina područja u kojem je postavljen deo 41 za lepljenje može se dobiti, na primer, fotografisanjem prve površine lima 40 od električnog čelika nakon ljuštenja (ljušćenje jezgra statora znači da je oštećen deo za lepljenje, odnosno da su oljušteni limovi od električnog čelika koji su naslagani jedni uz druge),, nakon čega se rezultat sa te fotografije dobija pomoću analize slike.

U ovoj varijanti izvođenja, odnos površine područja za lepljenje lima 40 od električnog čelika i dela 41 za lepljenje koji se nalazi između limova 40 od električnog čelika je 1% ili veći i 20% ili manji. U slučaju oba lima 40 od električnog čelika, koja se nalaze jedan uz drugog duž pravca slaganja, odnos površine područja za lepljenje lima 40 i dela 41 za lepljenje je 1% ili veći i 20% ili manji. Kada su ti delovi 41 za lepljenje postavljeni na obe strane jednog lima 40 od električnog čelika duž pravca slaganja, odnosi površine područja za lepljenje lima 40 na obe strane su 1% ili veći i 20% ili manji.

Područje za lepljenje (zalepljenu oblast) je moguće lako obezbediti tako što će se limovi 40 od električnog čelika zalepiti pomoću dela 41 za lepljenje, u poređenju sa slučajem u kome su limovi 40 od električnog čelika pričvršćeni elementima za fiksiranje.

Dalje, u ovoj varijanti izvođenja površina područja za lepljenje zadnjeg dela 22 jezgra sa delom 41 za lepljenje (u daljem tekstu biće nazivana „prvo područje lepljenja S1“), jednaka je ili veća od površine podučja za lepljenje na zupčastim delovima 23 sa delom 41 za lepljenje (u daljem tekstu biće nazivana „drugo područje lepljenja S2“). To znači da je S1 ≥S2.

Ovde prvo područje lepljenja S1 predstavlja područje zadnjeg dela 22 jezgra na prvoj površini lima 40 od električnog čelika na koje je nanet lepak koji je očvrsnuo, a da se nije razdvojio. Drugo područje lepljenja S2 predstavlja deo zupčastog dela 23 na prvoj površini lima 40 od električnog čelika na koje je nanet lepak koji je očvrsnuo, a da se nije razdvojio. Slično kao i sa područjem na kojem je formiran deo 41 za lepljenje, površina prvog područja lepljenja S1 i drugog područja lepljenja S2 se dobijaju, na primer, fotografisanjem prve površine lima 40 od električnog čelika nakon ljuštenja, nakon čega se rezultat sa te fotografije dobija pomoću analize slike.

Površina područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa prvim delom 41a za lepljenje je S11. Kod drugog dela 41b za lepljenje, površina područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa delom 45 za lepljenje na zadnjem delu jezgra je S12a. Kod drugog dela 41b za lepljenje, površina područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa delom 44 za lepljenje na zupčastim delovima je S12b. Površina područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa prvim delom 41a za lepljenje je površina područja na prvoj površini lima 40 od električnog čelika na koju je nanet prvi deo 41a za lepljenje. Kod drugog dela 41b za lepljenje, površina područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa delom 45 za lepljenje na zadnjem delu jezgra predstavlja površinu područja na zadnjem delu 22 jezgra prve površine lima 40 od električnog čelika na koju je nanet drugi deo 41b za lepljenje. Kod drugog dela 41b za lepljenje, površina područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa delom 44 za lepljenje na zupčastim delovima predstavlja površinu područja zupčastog dela 23 na prvoj površini lima 40 od električnog čelika na koju je nanet drugi deo 41b za lepljenje.

Kada se koriste S11, S12a i S12b koji su opisani u prethodnom delu teksta, S1 i S2 su predstavljeni sledećim jednačinama.

S1 = S11+ S12a

S2 = S12b

Osim toga, u ovoj varijanti izvođenja površina područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa prvim delom 41a za lepljenje jednaka je ili veća od površine područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika sa drugim delom 41b za lepljenje. To jest važi relacija, S11 ≥ S12a S12b. Kao preduslov u ovom slučaju, na primer, može se navesti jedan ili oba od sledećih uslova (1) i (2). (1) Dužina trake koju formira prvi deo 41a za lepljenje je veća od dužine trake koju formira drugi deo 41b za lepljenje. (2) Širina trake koju formira prvi deo 41a za lepljenje je veća od širine trake koju formira drugi deo 41b za lepljenje.

Kada u jezgru 21 statora limovi 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca u kojem su složeni nisu na neki način fiksirani, oni su relativno pomereni. S druge strane, kada su limovi 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca u kojem su složeni i učvršćeni, na primer, pričvršćivanjem čivijama, limovi 40 od električnog čelika su veoma napregnuti, zbog čega su u velikoj meri narušena magnetna svojstva jezgra 21 statora. S druge strane, u jezgru 21 statora koje je izvedeno u skladu sa ovim izvođenjem pronalaska, limovi 40 od električnog čelika, koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca u kojem su složeni, pričvršćeni su jedni za druge pomoću dela 41 za lepljenje. Zahvaljujući tome moguće je sprečiti relativno pomeranje do kojeg dolazi među limovima 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca u kojem su složeni, i to celog broja limova 40 od električnog čelika. U ovom slučaju odnos površine područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika prema površini dela 41 za lepljenje iznosi 1% ili više. Zbog toga je obezbeđeno lepljenje koje se ostvaruje pomoću dela 41 za lepljenje, a relativno pomeranje do kojeg dolazi među limovima 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca u kojem su složeni može da bude efikasno ograničeno, čak i kada se postavljanje namotaja, na primer, vrši u prorezu jezgra 21 statora. Štaviše, pošto se kao metoda za fiksiranje limova 40 od električnog čelika ne koristi pričvršćivanje pomoću čivija ili zakovica, kao što je opisano u prethodnom delu teksta, već se fiksiranje vrši lepljenjem, naprezanje koje se stvara u limu 40 od električnog čelika može da se spreči odnosno ograniči. Zbog onoga što je navedeno u prethodnom delu teksta, mogu da se obezbede kvalitetna magnetna svojstva jezgra 21 statora.

Osim toga, kada se lepak nanese na lim 40 od električnog čelika i dok taj lepak očvršćava, u limu 40 od električnog čelika se stvara napon koji nastaje usled pritiska. Zbog toga, kada se deo 41 za lepljenje formira nanošenjem lepka na lim 40 od električnog čelika, može doći do naprezanja lima 40 od električnog čelika.

Međutim, u jezgru 21 statora izvedenog u skladu sa ovom varijantom izvođenja, odnos površine područja lepljenja limova 40 od električnog čelika prema površini dela 41 za lepljenje je 40% ili manji. Zbog toga naprezanje koje se stvara u limu 40 od električnog čelika zbog delovanja lepka pri očvršćavanju može da se smanji na malu veličinu. Zahvaljujući tome dodatno mogu da se obezbede bolja magnetna svojstva jezgra 21 statora.

Štaviše, odnos površine područja lepljenja lima 40 od električnog čelika prema površini dela 41 za lepljenje je 20% ili manji. Zbog tog malog odnosa naprezanje koje se stvara u limu 40 od električnog čelika zbog delovanja lepka pri očvršćavanju može dodatno da se ograniči odnosno spreči.

Deo 41 za lepljenje se nalazi na području 42 za lepljenje koje je formirano duž periferne ivice lima 40 od električnog čelika. Zahvaljujući tome je, na primer, moguće sprečiti okretanje limova 40 od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge duž pravca u kojem su složeni. Dakle, moguće je lako postaviti namotaje na proreze jezgra 21 statora i dodatno obezbediti magnetna svojstva jezgra 21 statora. Na taj način se mogu dodatno obezbediti bolja magnetna svojstva jezgra 21 statora.

Kada je širina W1 (veličina u pravcu duž obima) zupčastog dela 23 uža od širine W2 (veličina u pravcu duž poluprečnika) zadnjeg dela 22 jezgra, magnetni fluks je koncentrisan na zupčasti deo 23, a gustina magnetnog fluksa zupčastog dela 23 ima tendenciju da raste. Prema tome, kada na čelični lim počne da deluje naprezanje do kojeg dolazi zbog očvršćavanja lepka, pri čemu je to naprezanje ujednačenog intenziteta, uticaj na magnetna svojstva zupčastog dela 23 biće veći od uticaja na magnetna svojstva zadnjeg dela 22 jezgra.

Prvo područje lepljenja S1 je jednako ili veće od drugog područja lepljenja S2. Zbog toga je moguće obezbediti čvrstoću prijanjanja celog jezgra 21 statora u zadnjem delu 22 jezgra, dok je uticaj na pogoršanje magnetnih svojstava usled naprezanja zbog delovanja lepka smanjen u zupčastom delu 23.

U ovom slučaju, sve dok odnos površine područja za lepljenja lima 40 od električnog čelika prema delu 41 za lepljenje iznosi 1% ili više i 40% ili manje, oblik drugog dela 41b za lepljenje nije ograničen na oblik koji je prikazan u izvođenju opisanom u prethodnom delu teksta. Na primer, drugi deo 44b dela 44 za lepljenje na zupčastim delovima može da bude izostavljen. U tom slučaju, uticaj na pogoršanje magnetnih svojstava usled naprezanja zbog delovanja lepka u drugom delu 44b zupčastog dela 23, u kome gustina magnetnog fluksa postaje velika, može da se ograniči odnosno spreči u značajnoj meri. U tom slučaju, na primer, odnos površine područja za lepljenje celog lima 40 od električnog čelika može da se obezbedi tako što će se povećati odnos te površine područja za lepljenje sa površinom prvog dela 41a za lepljenje.

Lim 40 od električnog čelika od kojeg je formirano jezgro 21 statora proizvodi se štancovanjem odnosno otsecanjem lima od električnog čelika kao osnovnog materijala. Tokom procesa štancovanja odnosno otsecanja, naprezanje koje je posledica procesa štancovanja dejstvuje po širini koja odgovara debljini ploče lima 40 od električnog čelika, pri čemu naprezanje deluje od periferne ivice lima 40 od električnog čelika prema unutrašnjoj strani lima 40 od električnog čelika (ovde, unutrašnja strana lima 40 od električnog čelika predstavlja područje koje se nalazi između spoljne periferne ivice i unutrašnje periferne ivice lima 40 od električnog čelika). Pošto je periferna ivica lima 40 od električnog čelika očvrsnuta usled tog naprezanja pri štancovanju, malo je verovatno da bi se periferna ivica lima 40 od električnog čelika deformisala i lokalno uvila odnosno izvitoperila. Prema tome, malo je verovatno da će doći do deformacije lima 40 od električnog čelika, čak i kada se ne vrši lepljenje duž periferne ivice lima 40 od električnog čelika. Zbog toga, čak i kada se područje 43 u kojem nije predviđeno lepljenje formira na perifernoj ivici lima 40 od električnog čelika, kao u jezgru 21 statora izvedenom u skladu s prvim modifikovanim primerom prikazanim na slici 5, deformacija lima 40 od električnog čelika može da bude sprečena. Moguće je ograničiti i dejstvo nepotrebnog naprezanja na lim 40 od električnog čelika tako što će se područje 43 u kojem nije predviđeno lepljenje formirati na ovaj način. Usled toga, moguće je dodatno obezbediti bolja magnetna svojstva jezgra 21 statora. Kada se uzme u obzir ovo dodatno očvršćavanje do kojeg dolazi usled naprezanja nastalog tokom procesa štancovanja opisanog u prethodnom delu teksta, poželjno je da širina područja 43 u kojem nije predviđeno lepljenje bude jednaka ili manja od debljine ploče lima 40 od električnog čelika.

Tehnički obim ovog pronalaska nije ograničen na prethodno opisano izvođenje, što znači da se mogu napraviti razne modifikacije bez odstupanja od svrhe ovog pronalaska odnosno bez toga da se napusti zaštićeni opseg definisan pomoću priloženih patentnih zahteva.

Oblik jezgra statora nije ograničen na formu prikazanu u varijanti izvođenja koja je opisana u prethodnom delu teksta. Konkretno, dimenzije spoljašnjeg prečnika i unutrašnjeg prečnika jezgra statora, debljina naslaganih limova, broj proreza, odnos dimenzija zupčastog dela 23 posmatranih duž obima i duž poluprečnika, odnos dimenzija zupčastog dela 23 i zadnjeg dela 22 jezgra posmatranih duž poluprečnika i slično, može se proizvoljno projektovati u skladu sa željenim karakteristikama elektromotora.

Na primer, broj zupčastih delova 23 može da bude veliki, kao u statoru 20I koji je izveden u skladu s drugim modifikovanim primerom prikazanim na slikama 6 i 7. Takav stator 20I može se prikladno usvojiti u obliku u kome su namotaji realizovani kao raspodeljeni namotaji. Kada su namotaji realizovani kao raspodeljeni namotaji, širina W1 zupčastog dela 23 može da bude uža nego u slučaju kada su namotaji realizovani kao koncentrisani namotaji.

Ovde se kao prvi odnos pominje odnos širine W2a dela (sam prvi deo 41a za lepljenje u ovoj varijanti) prvog dela 41a za lepljenje koji se nalazi duž spoljašnje periferne ivice zadnjeg dela 22 jezgra i širine W2 zadnjeg dela 22 jezgra.

Obe ove širine W2 i W2a koje se koriste za dobijanje prvog odnosa označavaju prosečnu vrednost svake od tih širina. Širina W2 zadnjeg dela 22 jezgra koja se koristi za izračunavanje prvog odnosa može da bude, na primer, prosečna vrednost širina izmerenih na tri tačke u jednakim intervalima duž obima u zadnjem delu 22 jezgra (tri tačke na svakih 120 stepeni oko centralne ose O). Dalje, širina W2a prvog dela 41a za lepljenje koja se koristi za izračunavanje prvog odnosa može da bude, na primer, prosečna vrednost širina izmerenih na tri tačke prvog dela 41a za lepljenje u jednakim intervalima duž obima (tri tačke na svakih 120 stepeni oko centralne ose O).

Odnos širine W1a dela drugog dela 41b za lepljenje koji se nalazi duž bočne ivice zupčastog dela 23 prema širini W1 zupčastog dela 23, označava se kao drugi odnos. Bočna ivica zupčastog dela 23 je deo periferne ivice zupčastog dela 23 koja je okrenuta u pravcu duž obima. Deo drugog dela 41b za lepljenje koji se nalazi duž bočne ivice zupčastog dela 23 je prvi deo 44a dela 44 za lepljenje na zupčastim delovima.

Obe širine W1 i W1a koje se koriste za dobijanje drugog odnosa predstavljaju prosečnu vrednost svake od tih širina.

Širina W1 zupčastog dela 23 koja se koristi za dobijanje drugog odnosa može da bude, na primer, prosečna vrednost širina izmerenih na tri tačke u jednakim intervalima duž poluprečnika na zupčastom delu 23. Te tri tačke mogu da budu, na primer, tri tačke koje će uključivati unutrašnju ivicu zupčastog dela 23 koja se prostire u pravcu duž poluprečnika, drugu unutrašnju ivicu zupčastog dela 23 koja se prostire u pravcu duž poluprečnika i centar zupčastog dela 23 posmatrano u pravcu duž poluprečnika.

Dalje, širina W1a prvog dela 44a koja se koristi za dobijanje drugog odnosa može da bude, na primer, prosečna vrednost širina izmerenih na tri tačke u jednakim intervalima duž poluprečnika na prvom delu 44a. Te tri tačke mogu da budu, na primer, tri tačke koje će uključivati unutrašnju ivicu prvog dela 44a (zupčastog dela 23) koja se prostire u pravcu duž poluprečnika, drugu unutrašnju ivicu prvog dela 44a (zupčastog dela 23) koja se prostire u pravcu duž poluprečnika, i centar prvog dela 44a (zupčastog dela 23) posmatrano u pravcu duž poluprečnika.

Takav drugi odnos je definisan za svaki od zupčastih delova 23. U ovom izvođenju, drugi odnosi za sve zupčaste delove 23 su isti. Činjenica da su drugi odnosi kod svih zupčastih delova 23 isti, u ovom slučaju uključuje i slučajeve u kojima su drugi odnosi kod zupčastih delova 23 različiti, ali je razlika između njih mala. Kada je razlika mala, na primer, drugi odnos za svaki od zupčastih delova 23 se nalazi unutar opsega od ±5% u odnosu na prosečnu vrednost svih drugih odnosa. U tom slučaju, drugi odnosi za sve zupčaste delove 23 znače prosečnu vrednost drugog odnosa za svaki od zupčastih delova 23.

U statoru 20I, prvi odnos je 33% ili manji. Štaviše, u primeru koji je ilustrovan, prvi odnos je 5% ili veći.

Dalje, u statoru 20I, drugi odnos je 10% ili manji. Štaviše, u primeru koji je ilustrovan, drugi odnos je 5% ili veći. U ovom izvođenju, drugi odnosi za sve zupčaste delove 23 su 10% ili manji i 5% ili veći.

U statoru 20I, prvi odnos je jednak drugom odnosu ili veći od njega.

Prvi odnos je 33% ili manji, a drugi odnos je 10% ili manji. Kada su oba odnosa velika, odnos površina područja predviđenog za lepljenje postaje veliki. Prema tome, odnos površine područja predvišenog za lepljenja može da se smanji na odgovarajuću vrednost, ili još više, na primer,na 40% ili manje, tako što će se oba odnosa odnosno površine za lepljenje održavati malim na odgovarajući način.

U ovom slučaju čak i kada je jedan od odnosa, prvi odnos ili drugi odnos, izuzetno visok (na primer, viši od 50%), a drugi izuzetno nizak (na primer, 0%), sam odnos površine područja lepljenja može da bude ograničen na odgovarajuću ili nižu vrednost. Međutim, u ovom slučaju postoji verovatnoća odnosno opasnost da lepljenje može da bude nedovoljno na određenim mestima na zadnjem delu 22 jezgra ili zupčastom delu 23.

S druge strane, u jezgru 21 statora prvi odnos i drugi odnos su ispod određene vrednosti, a nijedan od odnosa nije izuzetno visok. Zbog toga je moguće lako obezbediti snagu lepljenja u svakom od zadnjih delova 22 jezgra i zupčastih delova 23, dok je odnos površine područja lepljenja smanjen na odgovarajuću vrednost, ili na nižu. Na primer, kada su oba odnosa 5% ili veća, moguće je lako obezbediti dobru snagu lepljenja u svakom od zadnjih delova 22 jezgra i zupčastih delova 23.

Generalno gledano, oblik zupčastog dela 23 je ograničen, na primer, brojem polova i brojem proreza. Dakle, nije lako podesiti širinu W1 zupčastog dela 23. S druge strane, prethodno pomenuto ograničenje nije prisutno u zadnjem delu 22 jezgra, a širina W2 zadnjeg dela 22 jezgra može lako da se prilagodi. Štaviše, zadnji deo 22 jezgra treba da obezbedi snagu za jezgro 21 statora. Prema tome, širina W2 zadnjeg dela 22 jezgra teži odnosno može, već prema potrebi, da bude velika.

Zbog onoga što je navedeno u prethodnom delu teksta, može se reći da širina W2 zadnjeg dela 22 jezgra teži ka tome da bude veća od širine W1 zupčastog dela 23. Prema tome, magnetni fluks je široko raspršen u zadnjem delu jezgra 22 duž širine, a gustina magnetnog fluksa u zadnjem delu 22 jezgra ima tendenciju ka tome da bude niža od gustine magnetnog fluksa u zupčastom delu 23. Zbog toga čak i kada dođe do naprezanja u limu 40 od električnog čelika usled delovanja dela 41 za lepljenje, i kada dođe do naprezanja u zadnjem delu 22 jezgra zbog očvršćavanja lepka, uticaj na magnetna svojstva biće manji nego da se naprezanje pojavilo u zupčastom delu 23.

Kada je prvi odnos jednak ili veći od drugog odnosa, može se reći da je deo 41 za lepljenje neravnomerno raspoređen u zadnjem delu 22 jezgra u poređenju sa zupčastim delom 23. U tom slučaju, kao što je opisano u prethodnom delu teksta, kada se naprezanje pojavi u zadnjem delu 22 jezgra, uticaj na magnetna svojstva biće manji nego kada se naprezanje pojavi u zupčastom delu 23. Dakle, uticaj na magnetna svojstva koja se stvaraju na limu 40 od električnog čelika može da se ograniči tako da bude minoran, pri čemu se odnos površine područja za lepljenje obezbeđuje podešavanjem prvog odnosa tako da bude jednak ili veći od drugog odnosa.

Ovaj pronalazak nije ograničen na rotor opisan u izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta, iako komplet od dva stalna magneta 32 formira jedan magnetni pol. Na primer, jedan stalni magnet 32 može da formira jedan magnetni pol, ili jedan magnetni pol mogu da formiraju tri ili više trajnih magneta 32.

U izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta, iako je sinhroni motor sa stalnim magnetom opisan kao primer elektromotora, struktura elektromotora nije ograničena na takvu strukturu, kao što je prikazano u nastavku, tako da takođe mogu da budu usvojene i različite poznate strukture koje nisu prikazane u nastavku.

U izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta, iako je sinhroni motor sa stalnim magnetom opisan kao primer sinhronog elektromotora, ovaj pronalazak nije ograničen na taj tip elektromotora. Na primer, elektromotra može da bude i reluktantni elektromotor ili asinhroni elektromotor sa namotanim rotorom (elektromotor sa kliznim prstenovima).

U izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta, iako je sinhroni elektromotor opisan kao primer elektromotora naizmenične struje, ovaj pronalazak nije ograničen na taj tip elektromotora. Na primer, električni motor može da bude i indukcioni motor.

U izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta, iako je elektromotor naizmenične struje opisan kao primer elektromotora, ovaj pronalazak nije ograničen na njega. Na primer, električni motor može da bude i elektromotor jednosmerne struje.

U izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta, iako je motor opisan kao primer elektromotora, ovaj pronalazak nije ograničen na to. Na primer, električni motor može da bude i generator.

U izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta, iako je dat primer slučaja u kojem se laminirano jezgro u skladu s ovim pronalaskom primenjuje na jezgro statora, ono se takođe može primeniti i na jezgro rotora.

Osim toga, u izvođenju pronalaska koje je opisano u prethodnom delu teksta po potrebi je moguće zameniti komponente sa dobro poznatim komponentama bez odstupanja od opsega ovog pronalaska, a prilagođeni primeri opisani u prethodnom delu teksta mogu da budu kombinovani na odgovarajući način.

U okviru pronalaska su sprovedeni verifikacioni testovi (prvi verifikacioni test i drugi verifikacioni test) kako bi se proverile operacije i efekti koji su opisani u prethodnom delu teksta. Ti verifikacioni testovi su sprovedeni u vidu simulacija, pomoću korišćenja softvera, osim verifikacije snage lepljenja koja će biti opisana kasnije. Kao softver korišćen je softver za simulaciju elektromagnetnog polja zasnovan na metodi konačnih elemenata JMAG proizvođača JSOL Corporation.

(Prvi verifikacioni test)

Na slikama od 8 do 14 prikazani su statori od 20B do 20G koji su simulirani u ovom verifikacionom testu. U svakom od statora od 20B do 20G, kao osnovna struktura korišćena je struktura statora 20 koji je izveden u skladu sa izvođenjem prikazanim na slikama od 1 do 4, a u odnosu na taj stator promenjene su sledeće odlike. Promenjene odlike se konkretno odnose na to, da je debljina ploče lima 40 od električnog čelika podešena na 0,25 mm ili 0,20 mm. Osim toga, kao što je prikazano na slikama od 8 do 13, u svim statorima od 20B do 20G koji imaju dve vrste debljina ploča, pomoću dela 41 za lepljenje odnosi površina područja lepljenja na svakom od limova 40 od električnog čelika podešeni su tako da se razlikuju jedan od drugog za po 20%, odnosno da iznose od 0% do 100 % (ukupno 12 tipova).

Pomoću simulacije opisane u prethodnom delu teksta dobijen je gubitak gvožđa na svakom od limova 40 od električnog čelika od kojih je napravljeno 12 tipova statora, od 20B do 20G. Dalje, poređenja radi, za stator 20H koji je prikazan na slici 14 takođe je izračunat gubitak gvožđa na limovima 40 od električnog čelika, pri čemu je u statoru 20H mnoštvo limova 40 od električnog čelika spojeno pričvršćivanjem, na primer čivijama. Da bi se uporedili rezultati kod statora 20H, gubitak gvožđa je dobijen za dva tipa ovog statora, sa debljinama ploče od 0,25 mm ili 0,20 mm. Stator 20H koji treba da se uporedi uključuje više spojeva C1 i C2. Spojevi C1 i C2 uključuju prvi spoj C1 koji se nalazi na zadnjem delu 22 jezgra i drugi spoj C2 koji se nalazi na zupčastom delu 23. Odnos površine koju zauzimaju spojevi C1 i C2 i prve površini lima 40 od električnog čelika je oko 3,2%.

Rezultati su prikazani na grafikonu na slici 15. Na grafikonu na slici 15, na horizontalnoj osi su vrednosti odnosa površine područja za lepljenje lima 40 od električnog čelika i dela 41 za lepljenje. Na vertikalnoj osi su vrednosti (odnos gubitka gvožđa) dobijene deljenjem gubitka gvožđa lima 40 od električnog čelika na svakom od statora od 20B do 20G, sa gubitkom gvožđa lima 40 od električnog čelika na statoru 20H, koji služi za poređenje (stator 20H ima istu debljinu ploče lima 40 od električnog čelika). Kada je gubitak gvožđa lima 40 od električnog čelika na svakom od statora od 20B do 20G ekvivalentan gubitku gvožđa u statoru 20H koji služi za poređenje, odnos gubitka gvožđa je oko 100%. Kako odnos gubitka gvožđa postaje manji i gubici gvožđa lima 40 od električnog čelika postaju manji, a magnetna svojstva statora od 20B do 20G su odlična.

Na grafikonu prikazanom na slici 15, 12 tipova statora od 20B do 20G podeljeno je u dve grupe, a rezultati svake od grupa su sumirani u vidu linijskog grafikona. Šest statora od 20B do 20G koji imaju debljinu ploče lima 40 od električnog čelika koja iznosi 0,25 mm, označeni su kao prva grupa, a šest statora koji imaju debljinu ploče lima 40 od električnog čelika koja iznosi 0,20 mm označeni su kao druga grupa.

Iz grafikona prikazanog na slici 15, može se potvrditi da statori od 20E do 20G u kojima odnos površine područja za lepljenje lima 40 od električnog čelika sa delom 41 za lepljenje iznosi 40%, ili je manji, imaju gubitak gvožđa koji je ekvivalentan onom kod statora 20H koji je služio za poređenje.

(Drugi verifikacioni test)

Ovaj verifikacioni test je verifikacioni test za prvi odnos i drugi odnos.

Svaki od statora koji su simulirani u ovom verifikacionom testu kao osnovnu strukturu imaju strukturu statora 20I koji je izveden u skladu sa drugim prilagođenim primerom prikazanim na slikama 6 i 7.

U svakom od tih statora, prvi odnos i drugi odnos su promenjeni tako što je promenjen oblik dela 41 za lepljenje, pri čemu je oblika lima 40 od električnog čelika zadržan onakav kakav je bio. Konkretno, širine W1a i W2a dela 41 za lepljenje su sužene da bi se promenili prvi odnos i drugi odnos. U svakom od tih statora, deo 41 za lepljenje bio je nanesen bez razmaka u odnosu na perifernu ivicu lima 40 od električnog čelika.

(Primeri od 1 do 3 i uporedni primer 1)

U svakom od statora iz primera od 1 do 3 i uporednog primera 1, prvi odnos je stalan, a drugi odnos je menjan. Zatim je za svaki od statora potvrđen odnos površine područja lepljenja i snaga lepljenja.

U tabeli 1 prikazani su rezultati vrednosti prvog odnosa i drugog odnosa, odnosa površine područja za lepljenje i snaga lepljenja za svaki od statora iz primera od 1 do 3 i uporednog primera 1.

[Tabela 1]

U tabeli 1, snaga lepljenja je procenjena u stanju u kome je proizvedeno više motora pomoću unošenja namotaja u proreze, nakon što je jezgro statora proizvedeno. Za svaki od primera proizvedeno je po pet jezgara statora. U to vreme, kada u svih pet jezgara statora ni na jedan zadnji deo jezgra i zupčasti deo nije bilo delovano, odnosno ni na zadnji deo jezgra ni na zupčasti deo, kada jezgro statora nije bilo oljušteno (ljušćenje jezgra statora znači da je oštećen deo za lepljenje, odnosno da su oljušteni limovi od električnog čelika koji su naslagani jedni uz druge), snaga lepljenja se smatrala odličnom. Kao rezultat postavljanja namotaja, samo u jednom od pet jezgara statora, iako je došlo do ljušćenja jezgra statora u jednom području zupčastog dela, snaga lepljenja je ocenjena kao dobra kada nije narušen oblik zupčastog dela u trenutku završetka nanošenja namotaja. Kao rezultat namotavanja u dva ili više jezgara od pet jezgara statora, iako je došlo do ljuštenja jezgra statora na zupčastom delu, snaga lepljenja je ocenjena kao prihvatljiva kada nije narušen oblik zupčastog dela u trenutku završetka namotavanja namotaja. Ostali slučajevi su ocenjeni kao neprihvatljivi.

U svakom od statora iz primera od 1 do 3 i uporednog primera 1, prvi odnos je podešen na 33%. Zatim je menjan drugi odnos.

Na osnovu rezultata koji su navedeni u prethodnom delu teksta, kada je prvi odnos 33%, odnos površine područja lepljenja je 40% čak i kada je drugi odnos 10% (primer 3). Međutim, kada drugi odnos premaši 10%, na primer, kada iznosi 13% (uporedni primer 1), potvrđeno je da je odnos površine područja lepljenja premašio 40%. Dalje, kada je drugi odnos postao 5% (primer 1), potvrđeno je da postoji jezgro statora u kome je došlo do ljušćenja zupčastog dela i da je to blago uticalo na smanjenje snage lepljenja.

(Primeri od 11 do 13 i uporedni primer 11)

U svakom od statora iz Primera od 11 do 13 i uporednog primera 11, drugi odnos je stalan, a prvi odnos je menjan. Zatim je za svaki od statora potvrđen odnos površine područja lepljenja i snaga lepljenja.

U tabeli 2 prikazani su rezultati vrednosti prvog odnosa i drugog odnosa, odnosa površine područja za lepljenje i snaga lepljenja za svaki od statora iz primera od 11 do 13 i uporednog primera 11.

[Tabela 2]

U tabeli 2, kriterijumi za procenu snage lepljenja bili su prisustvo ili odsustvo ljušćenja gornje i donje površine jezgra statora izazvanog kontaktom između statora i kućišta nakon proizvodnje statora i njegovog umetanja u kućište, kao i stepen ljušćenja. Za svaki od primera proizvedeno je po pet statora. U trenutku ubacivanja statora u kućište, kada u svih pet jezgara statora ni na jedan zadnji deo jezgra i zupčasti deo nije bilo delovano, odnosno ni na zadnji deo jezgra ni na zupčasti deo, kada jezgro statora nije bilo oljušteno (ljušćenje jezgra statora znači da je oštećen deo za lepljenje, odnosno da su oljušteni limovi od električnog čelika koji su naslagani jedni uz druge), snaga lepljenja se smatrala odličnom. U trenutku ubacivanja, samo u jednom od pet statora, iako je došlo do ljušćenja jezgra statora u jednom području zadnjeg dela jezgra, snaga lepljenja ocenjena je kao dobra kada nije narušen oblik zadnjeg dela jezgra u trenutku kada je ubacivanje bilo završeno. U trenutku ubacivanja, u dva ili više statora od pet statora, slučaj u kome je došlo do ljušćenja jezgra statora na zupčastom delu, a oblik zadnjeg dela jezgra nije bio pogođen u trenutku kada je ubacivanje bilo završeno, snaga lepljenja je ocenjena kao prihvatljiva. Ostali slučajevi su ocenjeni kao neprihvatljivi.

U svakom od statora iz primera od 11 do 13 i uporednog primera 11, drugi odnos je podešen na 10%. Zatim je menjan prvi odnos.

Na osnovu rezultata koji su navedeni u prethodnom delu teksta, kada je drugi odnos bio 10%, odnos površine područja lepljenja je 40% čak i kada je drugi odnos 33% (primer 13). Međutim, kada prvi odnos premaši 33%, na primer, kada iznosi 36% (uporedni primer 11), potvrđeno je da je odnos površine područja lepljenja premašio 40%. Dalje, kada je prvi odnos postao 4,9% (primer 11), a stator je ubačen u kućište, potvrđeno je da je gornja površina zadnjeg dela jezgra oljuštena kod nekih od statora, pa je zato kod njih to blago uticalo na smanjenje snage lepljenja.

(Primer 21)

Kod statora iz primera 21, prvi odnos je bio 6,6%, a drugi odnos je bio 7%. Kada je potvrđen odnos površine područja lepljenja u ovom statoru, iznosio je 12%.

[Industrijska primenljivost]

U skladu s ovim pronalaskom, moguće je poboljšati magnetna svojstva laminiranog jezgra. Zbog toga je industrijska primenljivost visoka.

[Spisak pozivnih oznaka odnosno referentnih simbola]

10 Elektromotor

Jezgro statora (laminirano jezgro) Zadnji deo jezgra

Zupčasti deo

Lim od električnog čelika

Deo za lepljenje

Područje za lepljenje

Područje u kojem nema lepljenja

Claims

PATENTNI ZAHTEVI

1. Laminirano jezgro (21) koje sadrži:

mnoštvo limova (40) od električnog čelika koji su naslaganih jedni na druge, pri čemu su obe površine tih limova obložene izolacionim premazom; i deo (41) za lepljenje koji se nalazi između limova (40) od električnog čelika koji su postavljeni jedni uz druge u pravcu duž kojeg su složeni i koji je konfigurisan tako da omogući da limovi (40) od električnog čelika budu zalepljeni jedni za druge,

pri čemu je odnos površine područja lepljenja limova (40) od električnog čelika prema površini dela (41) za lepljenje 1% ili veći, odnosno 40% ili manji, a električni čelični lim (40) se sastoji od zadnjeg dela (22) toroidalnog jezgra i više zupčastih delova (23) koji štrče iz zadnjeg dela (22) jezgra zrakasto se protežući duž poluprečnika od zadnjeg dela (22) jezgra i raspoređeni su u intervalima duž obima zadnjeg dela (22) jezgra,

pri čemu deo (41) za lepljenje obuhvata prvi deo (41a) za lepljenje koji je postavljen duž spoljašnje periferne ivice lima (40) od električnog čelika i drugi deo (41b) za lepljenje koji je postavljen duž unutrašnje periferne ivice lima (40) od električnog čelika,

Drugi deo (41b) za lepljenje obuhvata mnoštvo delova (44) za lepljenje na zupčastim delovima i više delova (45) za lepljenje na zadnjem delu jezgra, pri čemu mnoštvo delova (44) za lepljenje na zupčastim delovima je formirano u intervalima duž obima, i jedan za drugim su raspoređeni na zupčastim delovima (23), a

mnoštvo delova (45) za lepljenje na zadnjem delu jezgra raspoređeno je u zadnjem delu (22) jezgra i povezuje delove (44) za lepljenje na zupčastim delovima koji se nalaze postavljeni jedni uz druge duž obima.

2. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 1, pri čemu je odnos površine područja za lepljenje 1% ili veći i 20% ili manji.

3. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 1, pri čemu je područje (43) koje nije predviđeno za lepljenje lima (40) od električnog čelika u kome nije postavljen deo (41) za lepljenje, formirano između područja (42) za lepljenje lima (40) od električnog čelika u kojem se nalazi deo (41) za lepljenje i periferne ivice lima (40) od električnog čelika.

4. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 3, pri čemu je područje (43) koje nije predviđeno za lepljenje lima (40) od električnog čelika formirano između područja (42) za lepljenje lima (40) od električnog čelika u kojem se nalazi prvi deo (41a) za lepljenje i spoljašnje periferne ivice lima (40) od električnog čelika.

5. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevima 3 ili 4, pri čemu je

područje (43) koje nije predviđeno za lepljenje lima (40) od električnog čelika formirano između područja (42) za lepljenje lima (40) od električnog čelika u kojem se nalazi drugi deo (41b) za lepljenje i unutrašnje periferne ivice lima (40) od električnog čelika.

6. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 1, pri čemu je odnos površine (S1) područja za lepljenje na zadnjem delu (22) jezgra i površine dela (41) za lepljenje jednaka ili veća od odnosa površine (S2) područja za lepljenje na zupčastom delu (23) i površine dela (41) za lepljenje.

7. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 1, pri čemu mnoštvo zupčastih delova štrči prema unutra iz zadnjeg dela jezgra zrakasto se protežući duž poluprečnika od zadnjeg dela jezgra, a

prvi odnos, koji predstavlja odnos širine dela prvog dela (41a) za lepljenje koji je postavljen duž spoljašnje periferne ivice zadnjeg dela jezgra i širine zadnjeg dela jezgra, iznosi 33% ili manje, a

drugi odnos, koji predstavlja odnos širine dela drugog dela (41b ) za lepljenje koji se nalazi duž bočne ivice zupčastog dela i širine zupčastog dela, iznosi 10% ili manje.

8. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 7, pri čemu je prvi odnos 5% ili veći, a drugi odnos 5% ili veći.

9. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevima 7 ili 8, pri čemu je prvi odnos jednak ili veći od drugog odnosa.

10. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 1, pri čemu je prosečna debljina dela (41) za lepljenje od 1,0 μm do 3,0 μm.

11. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 1, pri čemu je prosečan modul elastičnosti pri zatezanju E dela (41) za lepljenje od 1500 MPa do 4500 MPa.

12. Laminirano jezgro u skladu sa zahtevom 1, pri čemu je deo (41) za lepljenje adhezivni lepak na akrilnoj bazi, koji očvršćava na sobnoj temperaturi, koji sadrži SGA (drugu generaciju akrila) napravljenu od lepka na bazi akrila koji sadrži elastomere.

13. Električni motor koji sadrži laminirano jezgro izvedeno u skladu s bilo kojim od zahteva od 1 do 12.